Wyszukiwarka ustaw

2020 Pozycja 568

©Telksinoe s. 1/198

Opracowano na podstawie: Dz. U.

z 2020 r. poz. 568,

695, 1086, 1262,

U S T A W A

z dnia 31 marca 2020 r. 1478.

o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw1)

Art. 1. W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych

1)

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, ustawę

z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku

dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu

nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym

od osób prawnych, ustawę z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, ustawę z dnia 7 lipca 1994 r.

o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych, ustawę z dnia 29 września

1994 r. o rachunkowości, ustawę z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów, ustawę z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ustawę z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach

udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks karny, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, ustawę z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu

drogowym, ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych, ustawę z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych

wolności, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ustawę

z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim, ustawę z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawę z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku

dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawę z dnia 17 grudnia

1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustawę z dnia 25 czerwca

1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

ustawę z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy, ustawę z dnia 15 września 2000 r. –

Kodeks spółek handlowych, ustawę z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, ustawę z dnia

11 maja 2001 r. – Prawo o miarach, ustawę z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz

obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców, ustawę z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,

ustawę z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne, ustawę z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii, ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie

instrumentami finansowymi, ustawę z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym,

ustawę z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, ustawę

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie

Więziennej, ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy, ustawę z dnia 4 lutego 2011 r.

o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, ustawę z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, ustawę z dnia

22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego, ustawę z dnia 11 lipca 2014 r.

o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie

finansowej 2014–2020, ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, ustawę

z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego,

ustawę z dnia 6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej, ustawę z dnia 16 listopada 2016 r.

o Krajowej Administracji Skarbowej, ustawę z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach

audytorskich oraz nadzorze publicznym, ustawę z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych

i powiązanych usługach turystycznych, ustawę z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności

07.09.2020

©Telksinoe s. 2/198

chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i

567) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Ilekroć w ustawie jest mowa o „przeciwdziałaniu COVID-19” rozumie

się przez to wszelkie czynności związane ze zwalczaniem zakażenia,

zapobieganiem rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków,

w tym społeczno-gospodarczych, choroby, o której mowa w ust. 1.”;

2) w art. 3 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2

w brzmieniu:

„2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy służb

wymienionych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej

Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”;

3) w art. 4:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola,

szkoły lub innej placówki, do których uczęszcza dziecko albo niemożności

sprawowania opieki przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu

COVID-19, ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy

z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad:

i paliwach alternatywnych, ustawę z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz

finansowaniu terroryzmu, ustawę z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania

wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, ustawę

z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, ustawę z dnia 9 listopada

2018 r. o finansowym wspieraniu produkcji audiowizualnej, ustawę z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie

ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 13 czerwca 2019 r.

o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o zarządzaniu kryzysowym, ustawę z dnia

4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, ustawę

z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, ustawę

z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego

przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy

o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 31 lipca

2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych, ustawę z dnia

9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw oraz

ustawę z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy

o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw.

07.09.2020

©Telksinoe s. 3/198

1) dzieckiem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2019 r.

poz. 645 i 1590),

2) dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym lub

umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat albo

dzieckiem z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem

o potrzebie kształcenia specjalnego

– przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy przez okres nie dłuższy niż

14 dni.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. W przypadku zamknięcia szkoły, ośrodka rewalidacyjno-

-wychowawczego, ośrodka wsparcia, warsztatu terapii zajęciowej lub innej

placówki pobytu dziennego o podobnym charakterze z powodu COVID-19,

do których uczęszcza dorosła osoba niepełnosprawna, ubezpieczonemu

zwolnionemu od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dorosłą osobą niepełnosprawną, przysługuje

dodatkowy zasiłek opiekuńczy przez okres nie dłuższy niż 14 dni.”,

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Dodatkowy zasiłek opiekuńczy przyznawany jest w trybie i na

zasadach określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1 pkt 1, i nie wlicza

się do okresu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 tej ustawy. Za okres

pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego, zasiłek, o którym mowa

w art. 32 ust. 1 tej ustawy, nie przysługuje.”,

d) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19,

w drodze rozporządzenia, określić dłuższy okres pobierania dodatkowego

zasiłku opiekuńczego niż wskazany w ust. 1 i 1a lub, biorąc pod uwagę

okres na jaki zostały zamknięte żłobki, kluby dziecięce, przedszkola, szkoły,

placówki pobytu dziennego oraz inne placówki lub okres niemożności

sprawowania opieki przez nianie lub opiekunów dziennych.”;

4) po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:

07.09.2020

©Telksinoe s. 4/198

„Art. 4a. 1. W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego,

przedszkola, szkoły lub innej placówki, do których uczęszcza dziecko albo

niemożności sprawowania opieki przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu

COVID-19, osobie, o której mowa w art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy

z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U.

z 2020 r. poz. 174), przysługuje zasiłek opiekuńczy z powodu konieczności

osobistego sprawowania opieki nad:

1) dzieckiem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca

1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa;

2) dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym

stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat albo dzieckiem

z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie

kształcenia specjalnego.

2. Zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje przez okres nie

dłuższy niż 14 dni.

3. Zasiłek opiekuńczy za każdy dzień wynosi 1/30 kwoty emerytury

podstawowej w rozumieniu art. 6 pkt 7 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.

o ubezpieczeniu społecznym rolników.

4. Do przyznawania i wypłaty zasiłku opiekuńczego, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa.

5. Zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w ust. 1, finansowany jest z budżetu

państwa za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

6. Do zasiłku opiekuńczego, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się

art. 29 ust. 10 i 12 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.2)).

7. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, określić dłuższy okres pobierania zasiłku opiekuńczego niż

wskazany w ust. 2, biorąc pod uwagę okres na jaki zostały zamknięte żłobki,

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1622,

1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284 i 374.

07.09.2020

©Telksinoe s. 5/198

kluby dziecięce, przedszkola, szkoły, placówki pobytu dziennego oraz inne

placówki lub okres niemożności sprawowania opieki przez nianie lub opiekunów

dziennych.”;

5) art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Art. 6. 1. Do zamówień na usługi lub dostawy niezbędne do

przeciwdziałania COVID-19 nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia

2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843), jeżeli

zachodzi wysokie prawdopodobieństwo szybkiego i niekontrolowanego

rozprzestrzeniania się choroby lub jeżeli wymaga tego ochrona zdrowia

publicznego.

2. Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych nie

stosuje się do zamówień udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego,

Polski Fundusz Rozwoju Spółka Akcyjna lub regionalne fundusze rozwoju,

o których mowa w art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie

województwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 512, 1571 i 1851), związanych z realizacją:

1) zadań dotyczących obsługi funduszy utworzonych, powierzonych lub

przekazanych na podstawie przepisów odrębnych oraz związanych

z realizacją programów rządowych lub innych programów realizowanych

ze środków publicznych, lub

2) zadań związanych z wykorzystaniem środków pochodzących z takich

funduszy

– które dotyczą instrumentów wsparcia niezbędnych do przeciwdziałania

negatywnym skutkom gospodarczym wystąpienia COVID-19.”;

6) po art. 8 dodaje się art. 8a–8f w brzmieniu:

„Art. 8a. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz ministrem właściwym do spraw

rolnictwa i rozwoju wsi może, w drodze rozporządzenia, ustalić maksymalne

ceny lub maksymalne marże hurtowe i detaliczne stosowane w sprzedaży

towarów lub usług mających istotne znaczenie dla ochrony zdrowia lub

bezpieczeństwa ludzi lub kosztów utrzymania gospodarstw domowych.

2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw gospodarki może ustalić maksymalne ceny dla różnych poziomów obrotu

towarowego lub uwzględnić skalę sprzedaży albo świadczenia usług

07.09.2020

©Telksinoe s. 6/198

i uwarunkowania regionalne, a przy ustalaniu wysokości maksymalnych cen

może wziąć pod uwagę wysokość cen w okresie poprzedzającym wprowadzenie

stanu zagrożenia epidemicznego, a także uzasadnione zmiany kosztów produkcji

i zaopatrzenia.

3. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw gospodarki:

1) określi podstawę obliczania maksymalnych marż;

2) może ustalić maksymalne marże dla poszczególnych rodzajów towarów lub

marże naliczane od ceny hurtowej.

Art. 8b. Zakazuje się stosowania w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej cen lub marż wyższych niż maksymalne ceny lub marże ustalone

zgodnie z przepisami art. 8 i art. 8a.

Art. 8c. 1. Kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorców zakazu, o którym

mowa w art. 8b, sprawują w zakresie swojej właściwości:

1) Inspekcja Farmaceutyczna;

2) Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;

3) Państwowa Inspekcja Sanitarna.

2. W zakresie niezastrzeżonym dla inspekcji, o których mowa w ust. 1,

kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorców zakazu, o którym mowa w art. 8b,

sprawuje Inspekcja Handlowa.

3. Do kontroli, o której mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy rozdziału 5

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424), z wyłączeniem art. 47, art. 48,

art. 49 ust. 7 pkt 5, art. 50, art. 54, art. 55, art. 58 i art. 59 tej ustawy.

Art. 8d. 1. Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu

konsumenckiego w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie

konsumenckim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1083) dla kredytów o okresie spłaty nie

krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru:

MPKK ≤ (K × 15%) + (K × n/R × 6%)

w którym poszczególne symbole oznaczają:

MPKK – maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,

K – całkowitą kwotę kredytu,

n – okres spłaty wyrażony w dniach,

07.09.2020

©Telksinoe s. 7/198

R – liczbę dni w roku.

2. Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu

konsumenckiego dla kredytów o okresie spłaty krótszym niż 30 dni oblicza się

według wzoru:

MPKK ≤ K x 5%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

MPKK – maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,

K – całkowitą kwotę kredytu.

3. Pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego nie mogą być wyższe

od 45% całkowitej kwoty kredytu.

4. Pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego wynikające z umowy

o kredyt konsumencki nie należą się w części przekraczającej:

1) maksymalne pozaodsetkowe koszty kredytu obliczone w sposób określony

w ust. 1 lub 2, lub

2) 45% całkowitej kwoty kredytu.

Art. 8e. W przypadku udzielenia przez kredytodawcę lub podmiot z nim

powiązany w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008

z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmującego określone międzynarodowe standardy

rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu

Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 320 z 29.11.2008, str. 1, z późn. zm.3)),

3)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L. 304 z 20.11.2010,

str. 63, 338 z 10.12.2008, str. 10, 338 z 16.12.2008, str. 17, 338 z 16.12.2008, str. 21, 338

z 16.12.2008, str. 25, 339 z 17.12.2008, str. 3, 17 z 21.01.2009, str. 23, 21 z 23.01.2009, str. 10, 21

z 23.01.2009, str. 16, 80 z 25.03.2009, str. 5, 139 z 4.06.2009, str. 6, 149 z 3.06.2009, str. 6, 149

z 3.06.2009, str. 22, 191 z 22.07.2009, str. 5, 239 z 9.09.2009, str. 48, 244 z 15.09.2009, str. 6, 311

z 25.11.2009, str. 6, 312 z 26.11.2009, str. 8, 314 z 27.11.2009, str. 15, 314 z 27.11.2009, str. 21,

314 z 30.11.2009, str. 43, 347 z 23.12.2009, str. 23, 77 z 23.03.2010, str. 33, 77 z 23.03.2010,

str. 42, 157 z 23.06.2010, str. 3, 166 z 30.06.2010, str. 6, 186 z 19.07.2010, str. 1, 186 z 19.07.2010,

str. 10, 193 z 23.07.2010, str. 1, 46 z 18.02.2011, str. 1, 305 z 22.11.2011, str. 16, 146 z 5.06.2012,

str. 1, 360 z 11.12.2012, str. 1, 360 z 11.12.2012, str. 78, 360 z 13.12.2012, str. 145, 61 z 4.03.2013,

str. 6, 90 z 27.03.2013, str. 78, 95 z 4.04.2013, str. 9, 312 z 20.11.2013, str. 1, 346 z 19.12.2013,

str. 38, 346 z 19.12.2013, str. 42, 175 z 13.06.2014, str. 9, 365 z 18.12.2014, str. 120, 5

z 17.12.2014, str. 1, 5 z 17.12.2014, str. 11, 306 z 23.11.2015, str. 7, 307 z 24.11.2015, str. 11, 307

z 2.12.2015, str. 19, 330 z 15.12.2015, str. 20, 333 z 18.12.2015, str. 97, 336 z 18.12.2015, str. 49,

257 z 22.09.2016, str. 1, 295 z 22.09.2016, str. 19, 323 z 22.11.2016, str. 1, 291 z 6.11.2017, str. 84,

291 z 31.10.2017, str. 1, 291 z 31.10.2017, str. 63, 291 z 3.11.2017, str. 72, 291 z 6.11.2017, str. 89,

34 z 7.02.2018, str. 1, 55 z 26.02.2018, str. 21, 82 z 22.03.2018, str. 3, 72 z 14.03.2018, str. 13 oraz

87 z 28.03.2018, str. 3 i 265 z 23.10.2018, str. 3, 39 z 8.02.2019, str. 1, 72 z 13.03.2019, str. 6, 73

z 14.03.2019, str. 93, 316 z 29.11.2019, str. 10 oraz 318 z 29.11.2019, str. 74.

07.09.2020

©Telksinoe s. 8/198

konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty kredytu, kolejnych kredytów

w okresie 120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów:

1) całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości

pozaodsetkowych kosztów kredytu, o której mowa w art. 8d, stanowi kwota

pierwszego z kredytów;

2) pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów

wszystkich kredytów udzielonych w tym okresie.

Art. 8f . Naruszenie przepisów, o których mowa w art. 8d i art. 8e, może

stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa

w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 369, 1571 i 1667).”;

7) w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego,

wykonywane w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, udzielone przez

podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz lekarzy i lekarzy dentystów,

o których mowa w art. 7 ust. 4, wpisanych do wykazu, są finansowane przez

Narodowy Fundusz Zdrowia ze środków pochodzących z Funduszu

Przeciwdziałania COVID-19 oraz budżetu państwa z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie sprawozdań i rachunków

składanych do właściwego miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia.”;

8) w art. 11:

a) w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Prezes Rady Ministrów, z własnej inicjatywy lub na wniosek wojewody,

po poinformowaniu ministra właściwego do spraw gospodarki może,

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, wydawać polecenia

obowiązujące inne, niż wymienione w ust. 1, osoby prawne i jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz przedsiębiorców.”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

„2a. Wydając polecenie, o którym mowa w ust. 2, z własnej

inicjatywy, Prezes Rady Ministrów może wyznaczyć ministra

odpowiedzialnego za zawarcie umowy.

07.09.2020

©Telksinoe s. 9/198

2b. Zadania Prezesa Rady Ministrów wynikające z ust. 2 i 2a

wykonuje Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z jego upoważnienia.”,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Wykonywanie zadań, o których mowa w ust. 2 i 2a, następuje na

podstawie umowy zawartej z przedsiębiorcą przez:

1) Prezesa Rady Ministrów lub

2) wyznaczonego ministra, lub

3) właściwego wojewodę

– i jest finansowane ze środków budżetu państwa z części budżetowej,

której dysponentem jest, odpowiednio, Szef Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów, wyznaczony minister albo wojewoda.”,

d) w ust. 7 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Istotne okoliczności takiego załatwienia sprawy powinny być utrwalone

w formie protokołu.”;

9) po art. 11 dodaje się art. 11a–11d w brzmieniu:

„Art. 11a. 1. W przypadku braku na obszarze województwa technicznych

i organizacyjnych możliwości unieszkodliwiania, zgodnie z obowiązującymi

przepisami, odpadów medycznych o właściwościach zakaźnych wytworzonych

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, wojewoda może wydać, w drodze

decyzji administracyjnej, polecenie dotyczące gospodarowania tymi odpadami

podmiotom, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 2. Polecenie podlega

natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego doręczenia lub ogłoszenia oraz nie

wymaga uzasadnienia. Przepisy art. 11 ust. 3–6 i 8 stosuje się odpowiednio.

2. Unieszkodliwianie odpadów medycznych o właściwościach zakaźnych,

o których mowa w ust. 1, odbywa się przez termiczne przekształcanie rozumiane

jako:

1) spalanie odpadów przez ich utlenianie w temperaturze nie niższej niż

850°C;

2) inne, niż wskazany w pkt 1, procesy termicznego przekształcania odpadów,

w tym pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstające

podczas tych procesów są następnie spalane.

3. Do gospodarowania odpadami medycznymi o właściwościach

zakaźnych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia

07.09.2020

©Telksinoe s. 10/198

14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U z 2019 r. poz. 701, z późn, zm.4))

w zakresie warunków transportu odpadów, zbierania odpadów lub ich

unieszkodliwiania oraz przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1396, z późn. zm. 5)) w zakresie

warunków korzystania ze środowiska. Polecenie, o którym mowa w ust. 1,

można również wydać w odniesieniu do podmiotu, który nie posiada decyzji

z zakresu gospodarowania odpadami.

4. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, określa:

1) podmiot lub podmioty zobowiązane do gospodarowania odpadami;

2) miejsce, dopuszczoną metodę i warunki unieszkodliwiania, w tym

transportowania i magazynowania odpadów przed ich przetworzeniem;

3) obowiązek prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów

w postaci papierowej, o ile nie ma możliwości prowadzenia tej ewidencji

za pośrednictwem BDO;

4) okres obowiązywania polecenia.

5. Wydanie polecenia, o którym mowa w ust. 1, jest możliwe, jeżeli

podmiot zobowiązany do gospodarowania odpadami posiada stosowne

możliwości techniczne i organizacyjne do jego realizacji.

6. Do prowadzenia ewidencji odpadów w przypadku wydania przez

wojewodę polecenia, o którym mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie ma

możliwości prowadzenia tej ewidencji za pośrednictwem BDO, stosuje się

odpowiednio art. 69 ust. 7, 9, 12 i 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach. Podmiot, który nie ma możliwości prowadzenia ewidencji odpadów

za pośrednictwem BDO, a który dokonał unieszkodliwienia odpadów na

podstawie polecenia wojewody, o którym mowa w ust. 1, przekazuje kopię karty

ewidencji odpadów właściwemu ze względu na miejsce unieszkodliwienia

odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w terminie 14 dni

od dnia unieszkodliwienia odpadów.

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730, 1403

i 1579 oraz z 2020 r. poz. 150, 284 i 322.

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1403,

1495, 1501, 1527, 1579, 1680, 1712, 1815, 2087 i 2166 oraz z 2020 r. poz. 284.

07.09.2020

©Telksinoe s. 11/198

7. Nadzór nad prawidłowym gospodarowaniem odpadami dokonywanym

na podstawie polecenia wojewody, o którym mowa w ust. 1, sprawuje właściwy

wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

8. Wojewoda przesyła kopię polecenia, o którym mowa w ust. 1,

ministrowi właściwemu do spraw klimatu w terminie 7 dni od dnia jego wydania.

Art. 11b. 1. W przypadku braku na obszarze województwa technicznych

i organizacyjnych możliwości unieszkodliwiania, zgodnie z obowiązującymi

przepisami, odpadów wytwarzanych w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19 innych niż odpady medyczne o właściwościach zakaźnych,

wojewoda może wydać, w drodze decyzji administracyjnej, polecenie dotyczące

gospodarowania tymi odpadami podmiotom, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 2.

Polecenie podlega natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego doręczenia lub

ogłoszenia oraz nie wymaga uzasadnienia. Przepisy art. 11 ust. 3–6 i 8 oraz

art. 11a ust. 3–8 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku odpadów komunalnych polecenie wojewody może także

dotyczyć:

1) przekazywania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych

do innych instalacji niż instalacje komunalne zapewniające przetwarzanie,

o którym mowa w art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach;

2) składowania lub termicznego przekształcania odpadów komunalnych bez

(jakichkolwiek lub określonych) wstępnych procesów przetwarzania.

Art. 11c. 1. Wojewoda może, w drodze zarządzenia, zmienić lub wyłączyć

wymagania dotyczące selektywnego zbierania odpadów komunalnych,

określone w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie oraz

w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 13 września

1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2010 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 150 i 284).

2. W zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda może także, na

wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, zmienić częstotliwość

odbierania odpadów komunalnych oraz sposób świadczenia usług przez punkty

selektywnego zbierania odpadów komunalnych, określone w uchwałach rady

07.09.2020

©Telksinoe s. 12/198

gminy wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r.

o utrzymaniu czystości i porządku w gminie.

3. W przypadku wydania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, na obszarze

województwa lub jego części, których zarządzenie dotyczy, nie stosuje się

wymagań dotyczących selektywnego zbierania odpadów komunalnych,

określonych w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach.

Art. 11d. 1. W celu zapewnienia prawidłowego wykonania obowiązków,

o których mowa w art. 34 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, Policja

może wykonywać czynności wynikające z ustawowych uprawnień,

z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 19–19b ustawy z dnia

6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360).

2. Wszystkie informacje, w tym dane osobowe, uzyskane w toku realizacji

czynności, o których mowa w ust. 1, usuwa się lub niszczy w terminie jednego

miesiąca po upływie obowiązywania niniejszej ustawy.

3. Komendant Główny Policji może w okresie obowiązywania niniejszej

ustawy wprowadzić pełnienie służby w systemie skoszarowanym.

4. Pełnienie służby w systemie, o którym mowa w ust. 3, może

obowiązywać w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii oraz w okresie do 30 dni następujących po ich odwołaniu.”;

10) art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Art. 12. 1. Do projektowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania

i rozbiórki obiektów budowlanych, w tym zmiany sposobu użytkowania,

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, nie stosuje się przepisów ustawy

z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn.

zm.6)), ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 i 471) oraz aktów planistycznych,

o których mowa w tej ustawie, ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie

zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2020 r. poz. 282), a w przypadku

konieczności poszerzenia bazy do udzielania świadczeń zdrowotnych, także

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1309,

1524, 1696, 1712, 1815, 2166 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 148 i 471.

07.09.2020

©Telksinoe s. 13/198

przepisów wydanych na podstawie art. 22 ust. 3, 4 i 4a ustawy z dnia 15 kwietnia

2011 r. o działalności leczniczej.

2. Prowadzenie robót budowlanych oraz zmiana sposobu użytkowania

obiektu budowlanego lub jego części w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19 wymagają niezwłocznego poinformowania organu administracji

architektoniczno-budowlanej.

3. W informacji, o której mowa w ust. 2, należy określić:

1) rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich

rozpoczęcia – w przypadku prowadzenia robót budowlanych;

2) dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego

lub jego części – w przypadku zmiany sposobu użytkowania.

4. Jeżeli prowadzenie robót budowlanych, o których mowa w ust. 2,

powoduje zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, organ administracji

architektoniczno-budowlanej, w drodze decyzji podlegającej natychmiastowemu

wykonaniu, niezwłocznie ustala wymagania dotyczące niezbędnych

zabezpieczeń ich prowadzenia.

5. W przypadku prowadzenia robót budowlanych w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19, których rozpoczęcie, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wymaga uzyskania decyzji o

pozwoleniu na budowę, inwestor jest obowiązany zapewnić objęcie

kierownictwa oraz nadzoru nad tymi robotami przez osobę posiadającą

uprawnienia budowlane w odpowiednich specjalnościach, o których mowa

w art. 15a tej ustawy.”;

11) po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu:

„Art. 12a. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii, od dnia ogłoszenia danego stanu, zawiesza się wykonywanie

obowiązków wynikających z przepisów:

1) art. 229 § 2 zdanie pierwsze, § 4a w zakresie badań okresowych i § 5

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. 2019 r.

poz. 1040, 1043 i 1495);

2) art. 39j i art. 39k ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2140);

07.09.2020

©Telksinoe s. 14/198

3) art. 22b ust. 7 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 710, 730, 1214, 1979 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284,

400 i 462) w zakresie wykonywania okresowych badań lekarskich i badań

psychologicznych.

2. Po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego, w przypadku gdy nie

zostanie ogłoszony stan epidemii albo po odwołaniu stanu epidemii, pracodawca

i pracownik są obowiązani niezwłocznie podjąć wykonywanie zawieszonych

obowiązków, o których mowa w ust. 1, i wykonać je w okresie nie dłuższym niż

60 dni od dnia odwołania danego stanu.

3. W przypadku braku dostępności do lekarza uprawnionego do

przeprowadzenia badania wstępnego lub kontrolnego, badanie takie może

przeprowadzić i wydać odpowiednie orzeczenie lekarskie inny lekarz.

Orzeczenie lekarskie wydane przez innego lekarza traci moc po upływie 30 dni

od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego, w przypadku gdy nie

zostanie ogłoszony stan epidemii, albo od dnia odwołania stanu epidemii. Lekarz

ten może przeprowadzić badanie i wydać orzeczenie lekarskie w trybie

określonym w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o wykonywaniu

zawodu lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r. poz. 514 i 567). Do

orzeczenia lekarskiego stosuje się odpowiednio art. 2 pkt 6 ustawy z dnia

28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2019 r.

poz. 408, 730, 1590 i 1905). Orzeczenie lekarskie wydane przez innego lekarza

włącza się do akt osobowych pracownika.”;

12) w art. 13 w ust. 3 wyrazy „korektę złożonej deklaracji” zastępuje się wyrazem

„deklarację”;

13) po art. 14 dodaje się art. 14a–14h w brzmieniu:

„Art. 14a. 1. W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez sąd

powszechny lub wojskowy z powodu COVID-19 prezes sądu apelacyjnego,

a w stosunku do wojskowych sądów garnizonowych prezes wojskowego sądu

okręgowego może wyznaczyć inny sąd równorzędny, położony na obszarze tej

samej apelacji, jako właściwy do rozpoznawania spraw pilnych należących do

właściwości sądu, który zaprzestał czynności – mając na względzie zapewnienie

prawa do sądu oraz warunki organizacyjne sądów. Wyznaczenia dokonuje się na

czas oznaczony, wynikający z przewidywanego okresu zaprzestania czynności.

07.09.2020

©Telksinoe s. 15/198

2. W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez wszystkie sądy

powszechne lub wojskowe na obszarze apelacji z powodu COVID-19 Pierwszy

Prezes Sądu Najwyższego na wniosek prezesa sądu apelacyjnego, na którego

obszarze sądy zaprzestały czynności, wyznacza inny sąd równorzędny, położony

w miarę możliwości na obszarze sąsiedniej apelacji, jako właściwy do

rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości sądu, który zaprzestał

czynności – mając na względzie zapewnienie prawa do sądu oraz warunki

organizacyjne sądów. Wyznaczenia dokonuje się na czas oznaczony, wynikający

z przewidywanego okresu zaprzestania czynności.

3. W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez wojewódzki sąd

administracyjny z powodu COVID-19 Prezes Naczelnego Sądu

Administracyjnego może wyznaczyć inny wojewódzki sąd administracyjny jako

właściwy do rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości sądu,

który zaprzestał czynności – mając na względzie zapewnienie prawa do sądu oraz

warunki organizacyjne sądów. Wyznaczenia dokonuje się na czas oznaczony,

wynikający z przewidywanego okresu zaprzestania czynności.

4. Sprawami pilnymi, o których mowa w ust. 1 i 2, są sprawy:

1) w przedmiocie wniosków o zastosowanie, przedłużenie, zmianę i uchylenie

tymczasowego aresztowania;

2) w których jest stosowane zatrzymanie;

3) w których orzeczono środek zabezpieczający;

4) przesłuchania świadka w postępowaniu przygotowawczym przez sąd na

podstawie art. 185a–185c albo art. 316 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.

– Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30 i 413), gdy

podejrzany jest zatrzymany;

5) w przedmiocie europejskiego nakazu aresztowania;

6) w przedmiocie zarządzenia przerwy w wykonaniu kary w systemie dozoru

elektronicznego;

7) o zastosowanie i przedłużenie środka detencyjnego w postaci umieszczenia

cudzoziemca w strzeżonym ośrodku, o zastosowanie lub przedłużenie

wobec niego aresztu dla cudzoziemców;

8) w których wykonywana jest kara pozbawienia wolności albo inna kara lub

środek przymusu skutkujący pozbawieniem wolności, jeżeli

07.09.2020

©Telksinoe s. 16/198

rozstrzygnięcie sądu dotyczy zwolnienia osoby pozbawionej wolności

z zakładu karnego lub aresztu śledczego albo jest niezbędne do wykonania

takiej kary lub środka przymusu w tym zakładzie lub areszcie;

9) o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod

opieką;

10) o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia

psychicznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1878 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1690);

11) dotyczące umieszczenia lub przedłużenia pobytu nieletniego w schronisku

dla nieletnich;

12) dotyczące umieszczenia małoletniego cudzoziemca w placówce

opiekuńczo-wychowawczej;

13) z zakresu postępowania wykonawczego w sprawach, o których mowa

w pkt 8–12;

14) wniosków o ustanowienie kuratora w celu reprezentowania interesów

małoletnich w postępowaniu przed sądem lub innym organem w sprawach

pilnych;

15) o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu

wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia,

zdrowia lub wolności seksualnej innych osób (Dz. U. z 2019 r. poz. 2203

oraz z 2020 r. poz. 278);

16) przesłuchania przez sąd osoby w trybie zabezpieczenia dowodu lub co do

której zachodzi obawa, że nie będzie można jej przesłuchać na rozprawie.

5. Sprawami pilnymi, o których mowa w ust. 3, są sprawy, w przypadku

których ustawa określa termin ich rozpatrzenia przez sąd oraz sprawy wniosków

o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.

6. Prezes sądu dokonujący w trybie ust. 1–3 wyznaczenia sądu właściwego

do rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości sądu, który

zaprzestał czynności, może wskazać także sprawy inne niż pilne należące do

właściwości tego sądu, do których rozpoznawania będzie właściwy sąd

wyznaczony.

7. Sąd, który całkowicie zaprzestał czynności z powodu COVID-19,

przekazuje akta spraw pilnych wszczętych i niezakończonych sądowi

wyznaczonemu jako sąd właściwy w trybie ust. 1–3.

07.09.2020

©Telksinoe s. 17/198

8. Sąd wyznaczony jako sąd właściwy w trybie ust. 1–3 do rozpoznawania

spraw pilnych pozostaje właściwy do zakończenia postępowania w danej

instancji.

9. Prezes właściwego sądu może zarządzić rozpoznanie każdej sprawy jako

pilnej, jeżeli jej nierozpoznanie mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla

życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt, poważną szkodę dla interesu społecznego,

albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, a także gdy

wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

Art. 14b. 1. Prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego sądu

rejonowego, sędziego sądu okręgowego lub sędziego sądu apelacyjnego, za jego

zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie rejonowym, sądzie

okręgowym lub sądzie apelacyjnym, na czas określony, do rozpoznawania

spraw, o których mowa w art. 14a ust. 4, jeżeli z powodu COVID-19 wymaga

tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

2. Prezes wojskowego sądu okręgowego może delegować sędziego

wojskowego sądu okręgowego lub sędziego wojskowego sądu garnizonowego,

za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego w innym wojskowym sądzie

okręgowym lub wojskowym sądzie garnizonowym, na czas określony, do

rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 14a ust. 4 pkt 1–5, jeżeli z powodu

COVID-19 wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

3. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może delegować sędziego

Naczelnego Sądu Administracyjnego lub sędziego wojewódzkiego sądu

administracyjnego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego w innym

sądzie administracyjnym, na czas określony, do rozpoznawania spraw, o których

mowa w art. 14a ust. 5, jeżeli z powodu COVID-19 wymaga tego dobro

wymiaru sprawiedliwości. Za zgodą prezesa sądu apelacyjnego sędzia sądu

wojskowego może zostać delegowany także do sądu powszechnego na obszarze

apelacji.

Art. 14c. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

ogłoszonego z powodu COVID-19 sąd penitencjarny, na wniosek dyrektora

zakładu karnego, zatwierdzony przez Dyrektora Generalnego Służby

Więziennej, może udzielić skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia

wolności, chyba że istnieje uzasadnione przypuszczenie, że skazany w czasie

07.09.2020

©Telksinoe s. 18/198

pobytu poza zakładem karnym nie będzie przestrzegał porządku prawnego,

w szczególności popełni przestępstwo, lub nie będzie stosował się do

wytycznych, poleceń lub decyzji właściwych organów związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19 lub leczeniem zarażenia wirusem

SARS-CoV-2.

2. Dyrektor zakładu karnego może złożyć wniosek, o którym mowa

w ust. 1, jeżeli w jego ocenie udzielenie przerwy skazanemu może przyczynić się

do ograniczenia albo wyeliminowania epidemii. Do wniosku dołącza się opinię

o skazanym, sporządzoną przez administrację zakładu karnego, dotyczącą

okoliczności będących podstawą udzielenia przerwy, o których mowa w ust. 1.

3. Sąd udziela przerwy na czas oznaczony. Okres przerwy może być

przedłużany na wniosek dyrektora zakładu karnego na dalszy czas oznaczony.

Okres przerwy udzielonej na podstawie ust. 1 może trwać nie dłużej niż do

ustania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego

z powodu COVID-19.

4. W posiedzeniu sądu ma prawo wziąć udział prokurator.

5. Jeżeli prokurator oświadczy, nie później niż do czasu wydania

postanowienia w przedmiocie wniosku o udzielenie albo przedłużenie przerwy,

że sprzeciwia się jego uwzględnieniu, sąd umarza postępowanie.

6. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do skazanych:

1) za przestępstwo umyślne zagrożone karą pozbawienia wolności

przekraczającą 3 lata;

2) za przestępstwo nieumyślne na karę przekraczającą 3 lata pozbawienia

wolności;

3) w warunkach określonych w art. 64 § 1 i 2 lub art. 65 § 1 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128).

7. Z dniem ogłoszenia przez właściwe władze o ustaniu stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, który stanowił przesłankę udzielenia

skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, udzielona

uprzednio przerwa ustaje z mocy prawa. W takim przypadku skazany jest

zobowiązany do powrotu do zakładu karnego w terminie 3 dni od ustania tego

stanu, chyba że nie jest to możliwe z uwagi na obowiązki nałożone na niego na

07.09.2020

©Telksinoe s. 19/198

podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi.

8. W kwestiach nieuregulowanych w ust. 1–5 stosuje się przepisy ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz.

523) o przerwie w wykonaniu kary pozbawienia wolności.

Art. 14d. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

ogłoszonego z powodu COVID-19, jeżeli skazanemu nie można udzielić

przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 14c,

a ograniczenie albo wyeliminowanie ryzyka zarażenia przez skazanego innej

osoby nie jest możliwe w ramach działań podejmowanych w zakładzie karnym,

dyrektor zakładu karnego może złożyć do sądu penitencjarnego wniosek,

zatwierdzony przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, o wykonywanie

kary w postaci umieszczenia skazanego w odpowiednim zakładzie leczniczym.

Do wykonywania kary w postaci umieszczenia skazanego w zakładzie

leczniczym stosuje się odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 260 § 2

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.

2. Sąd orzeka o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poprzez

umieszczenie skazanego w odpowiednim zakładzie leczniczym na czas

oznaczony albo odmawia uwzględnienia wniosku, jeżeli nie zachodzą

okoliczności określone w ust. 1. Czas ten może być przedłużany na wniosek

dyrektora zakładu karnego na dalszy czas oznaczony. Czas wykonywania kary

w postaci umieszczenia skazanego w odpowiednim zakładzie leczniczym może

trwać nie dłużej niż do ustania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19.

3. Posiedzenie odbywa się bez udziału stron.

4. Na postanowienie zażalenie przysługuje prokuratorowi i dyrektorowi

zakładu karnego.

5. W kwestiach nieuregulowanych w ust. 1–4 stosuje się przepisy ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.

Art. 14e. Przepisy art. 14d stosuje się również do skazanych, w odniesieniu

do których wykonywane są kary i środki przymusu określone w art. 242 § 3

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.

07.09.2020

©Telksinoe s. 20/198

Art. 14f. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w wypadku gdy

w posiedzeniu sądu penitencjarnego bierze udział skazany pozbawiony

wolności, posiedzenie to może się odbyć przy użyciu urządzeń technicznych

umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość z jednoczesnym

bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. W miejscu przebywania skazanego

w czynności tej bierze udział przedstawiciel administracji zakładu karnego lub

aresztu śledczego.

2. Przepisy art. 517ea ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

Art. 14g. 1. Funkcjonariusz Służby Więziennej w zakresie realizacji zadań,

o których mowa w art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie

Więziennej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1427, 1608, 1635 i 2020), może pełnić służbę

nie dłużej niż 24 godziny, po których następuje co najmniej 48 godzin wolnych

od służby. Przepis art. 127 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie

Więziennej stosuje się odpowiednio.

2. Funkcjonariuszowi Służby Więziennej w trakcie pełnienia służby

w rozkładzie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje przerwa w wykonywaniu

zadań służbowych w wymiarze 45 minut, wliczana do czasu służby. W trakcie

przerwy funkcjonariusz zachowuje gotowość do podjęcia czynności służbowych.

Art. 14h. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, kolegialne organy

samorządów zawodowych, a także ich organy wykonawcze oraz inne organy

wewnętrzne mogą podejmować uchwały przy wykorzystaniu środków

bezpośredniego porozumiewania się na odległość lub w trybie obiegowym.

2. Uchwała podjęta w trybie, o którym mowa w ust. 1, jest ważna, gdy

wszyscy członkowie danego organu zostali powiadomieni o treści projektu

uchwały i terminie oddania głosu oraz w głosowaniu wzięła udział co najmniej

połowa członków tego organu.

3. W przypadku gdy ustawa szczególna wymaga podjęcia uchwały

w głosowaniu tajnym, organy, o których mowa w ust. 1, mogą w trybie,

o którym mowa w ust. 1, znieść wymóg tajności głosowania w określonej

sprawie.”;

07.09.2020

©Telksinoe s. 21/198

14) po art. 15 dodaje się art. 15a–15zzzi w brzmieniu:

„Art. 15a. 1. W związku z przeciwdziałaniem COVID-19, pracodawca

będący zakładem aktywności zawodowej może ubiegać się o rekompensatę

wypłaconego wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym, o których mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 426), pokrywanego ze środków pochodzących z działalności wytwórczej

lub usługowej zakładu aktywności zawodowej lub innych źródeł, w części

proporcjonalnej do występującej w danym miesiącu liczby dni przestoju

w działalności zakładu aktywności zawodowej lub zmniejszenia przychodu z tej

działalności.

2. Pracodawca będący zakładem aktywności zawodowej w celu uzyskania

rekompensaty, o której mowa w ust. 1, składa wniosek o rekompensatę do

właściwego ze względu na siedzibę zakładu aktywności zawodowej oddziału

Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

3. Wniosek o rekompensatę zawiera w szczególności:

1) nazwę zakładu aktywności zawodowej, jego adres i siedzibę;

2) wskazanie miesiąca, za który pracodawca ubiega się o rekompensatę;

3) określenie wysokości wynagrodzeń podlegających rekompensacie, o której

mowa w ust. 1.

4. Do wniosku o rekompensatę dołącza się:

1) dokumenty potwierdzające wypłatę i wysokość poniesionych kosztów

płacy,

2) zestawienie przychodu z działalności gospodarczej za czwarty kwartał roku

poprzedniego,

3) kopie umów, które nie mogły być wykonane w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19

– wraz z uzasadnieniem.

5. Wniosek o rekompensatę składa się nie później niż w terminie 30 dni od

dnia wypłaty wynagrodzeń pracownikom, o których mowa w ust. 1, za okres

przestoju w działalności zakładu aktywności zawodowej lub zmniejszenia

przychodu z tej działalności w danym miesiącu w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19.

07.09.2020

©Telksinoe s. 22/198

6. Rekompensatę wypłaca się w terminie 14 dni od dnia złożenia

kompletnego wniosku o rekompensatę.

7. Rekompensata wypłacana jest ze środków Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

8. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych wydaje decyzję o:

1) wysokości rekompensaty, gdy ustalona przez Państwowy Fundusz

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych kwota rekompensaty jest inna niż

określona we wniosku o rekompensatę, albo

2) odmowie wypłaty rekompensaty.

9. Od decyzji, o których mowa w ust. 8, przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy do Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych.

10. Przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Państwowy Fundusz

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stosuje się przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r.

poz. 256).

11. Wypłacona kwota rekompensaty jest księgowana i wydatkowana

analogicznie do środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych wypłacanych jako miesięczne dofinansowanie do

wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego, o którym mowa w art. 26a

ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz

zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Art. 15b. 1. Dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych kosztów uczestnictwa w warsztacie

terapii zajęciowej, o którym mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia

1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych, nie ulega obniżeniu, w związku z zawieszeniem działalności

warsztatu na skutek przeciwdziałania COVID-19.

2. Dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych kosztów działania zakładów aktywności zawodowej,

o którym mowa w art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

07.09.2020

©Telksinoe s. 23/198

niepełnosprawnych, nie ulega obniżeniu w związku z przestojem działalności

zakładu na skutek przeciwdziałania COVID-19.

Art. 15c. 1. Wojewoda może wydać polecenie podmiotowi prowadzącemu

centrum integracji społecznej lub klub integracji społecznej, o których mowa

w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. z 2020 r.

poz. 176), zawieszenia zajęć na czas oznaczony, w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19. Przepisy art. 11 ust. 1 oraz 6–8 stosuje się.

2. Dofinansowanie działalności centrum integracji społecznej,

w szczególności, o którym mowa w art. 8 ust. 3 oraz art. 10 ustawy z dnia

13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym, lub klubu integracji społecznej nie

ulega obniżeniu w związku z zawieszeniem zajęć, o którym mowa w ust. 1.

3. Uczestnikowi centrum integracji społecznej przysługuje świadczenie

integracyjne, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 czerwca

2003 r. o zatrudnieniu socjalnym, w pełnej wysokości za czas zawieszenia zajęć,

o którym mowa w ust. 1.

Art. 15d. 1. W przypadku zawieszenia lub czasowego zamknięcia

działalności ośrodków wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi,

o których mowa w art. 51a ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy

społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622, 1690, 1818 i 2473), w celu

przeciwdziałania COVID-19, wojewoda przekazuje miesięczną kwotę dotacji na

pokrycie bieżących kosztów ich prowadzenia.

2. Wysokość miesięcznej kwoty dotacji z budżetu państwa na pokrycie

bieżących kosztów prowadzenia środowiskowego domu samopomocy

w sytuacji, o której mowa w ust. 1, jest obliczana jako iloczyn aktualnej liczby

osób, posiadających decyzje o skierowaniu nie większej niż statutowa liczba

miejsc w tym domu oraz średniej miesięcznej kwoty dotacji wyliczonej dla

województwa, zgodnie art. 51c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r.

o pomocy społecznej, z uwzględnieniem zwiększeń, o których mowa w art. 51c

ust. 4 i 5 tej ustawy.

3. Wysokość miesięcznej kwoty dotacji z budżetu państwa na pokrycie

bieżących kosztów prowadzenia klubu samopomocy w sytuacji, o której mowa

w ust. 1, jest obliczana jako iloczyn statutowej liczby miejsc w klubie oraz

07.09.2020

©Telksinoe s. 24/198

średniej miesięcznej kwoty dotacji wyliczonej dla województwa, zgodnie

art. 51c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Art. 15e. W przypadku czasowego ograniczenia lub czasowego

zawieszenia funkcjonowania żłobka, klubu dziecięcego lub dziennego opiekuna

w celu przeciwdziałania COVID-19, otrzymane na zapewnienie funkcjonowania

tego żłobka, klubu dziecięcego lub dziennego opiekuna dotacje celowe z budżetu

państwa oraz środki z Funduszu Pracy przyznane na realizację programów,

o których mowa w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad

dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2020 r. poz. 326) nie podlegają zwrotowi.

Art. 15f. 1. W okresie czasowego ograniczenia lub zawieszenia

funkcjonowania jednostek systemu oświaty wprowadzonego na podstawie

przepisów wydanych na podstawie art. 30b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. –

Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148, z późn. zm.7)) pracodawca

zwalnia młodocianego pracownika odbywającego przygotowanie zawodowe

z obowiązku świadczenia pracy.

2. Pracodawca, z którym zawarta została umowa o refundację, o której

mowa w art. 12 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1482, 1622, 1818 i 2473 oraz

z 2020 r. poz. 278), w przypadku wypłaty młodocianemu pracownikowi,

o którym mowa w ust. 1, wynagrodzenia za okres zwolnienia z obowiązku

świadczenia pracy, w całości lub w części, zachowuje prawo do refundacji.

Art. 15g. 1. Przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, u którego wystąpił spadek obrotów

gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19 może zwrócić się

z wnioskiem o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, o wypłatę

ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych świadczeń

na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych przestojem

ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy, w następstwie

wystąpienia COVID-19, na zasadach określonych w ust. 7 i 10.

2. Przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, przysługują środki z Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie składek na

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1078,

1287, 1680, 1681, 1818, 2197 i 2248 oraz z 2020 r. poz. 374.

07.09.2020

©Telksinoe s. 25/198

ubezpieczenia społeczne pracowników należnych od pracodawcy na podstawie

ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 266 i 321) od przyznanych świadczeń, o których mowa

w ust. 1.

3. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, musi spełniać kryteria,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 października 2013 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy (Dz. U.

z 2019 r. poz. 669), z zastrzeżeniem, że nie zalega w regulowaniu zobowiązań

podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne,

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub

Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.

4. Pracownikiem, o którym mowa w ust. 1, jest osoba fizyczna, która

zgodnie z przepisami polskiego prawa pozostaje z pracodawcą w stosunku

pracy. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na

podstawie umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy

o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. –

Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495) stosuje się przepisy

dotyczące zlecania, albo która wykonuje pracę zarobkową na podstawie innej niż

stosunek pracy na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną

lub inną spółdzielnią zajmującą się produkcją rolną, jeżeli z tego tytułu podlega

obowiązkowi ubezpieczeń: emerytalnemu i rentowemu, z wyjątkiem pomocy

domowej zatrudnionej przez osobę fizyczną.

5. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, oraz środki, o których mowa

w ust. 2, są wypłacane w okresach przestoju ekonomicznego lub obniżonego

wymiaru czasu pracy, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 11 października

2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy.

6. Pracownikowi objętemu przestojem ekonomicznym pracodawca

wypłaca wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%, nie niższe jednak niż

w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie

przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru

czasu pracy.

7. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 6, jest dofinansowywane ze

środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w wysokości

07.09.2020

©Telksinoe s. 26/198

50% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu

pracy. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których

wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został

złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, było wyższe niż 300% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego

na dzień złożenia wniosku.

8. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może obniżyć wymiar czasu

pracy o 20%, nie więcej niż do 0,5 etatu, z zastrzeżeniem, że wynagrodzenie nie

może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie

przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru

czasu pracy.

9. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się spadek sprzedaży

towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub wartościowym:

1) nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu

dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych,

przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r. do dnia

poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1,

w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno

po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy

dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca

kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca

kalendarzowego, lub

2) nie mniej niż o 25% obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie

wskazanego miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 1 stycznia

2020 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 1, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc

uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych,

w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca

07.09.2020

©Telksinoe s. 27/198

kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca

kalendarzowego.

10. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 8, jest dofinansowywane ze

środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do wysokości

połowy wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 8, jednak nie więcej niż 40%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

obowiązującego na dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których

wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został

złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, było wyższe niż 300% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego

na dzień złożenia wniosku.

11. Warunki i tryb wykonywania pracy w okresie przestoju ekonomicznego

lub obniżonego wymiaru czasu pracy ustala się w porozumieniu. Porozumienie

zawiera pracodawca oraz:

1) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 263), z których każda zrzesza co najmniej 5% pracowników

zatrudnionych u pracodawcy, albo

2) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych – jeżeli

u pracodawcy nie działają reprezentatywne zakładowe organizacje

związkowe zrzeszające co najmniej 5% pracowników zatrudnionych

u pracodawcy, albo

3) zakładowa organizacja związkowa – jeżeli u pracodawcy działa jedna

organizacja związkowa, albo

4) przedstawiciele pracowników, wyłonieni w trybie przyjętym u danego

pracodawcy – jeżeli u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja

związkowa; w przypadku trudności w przeprowadzeniu wyborów

07.09.2020

©Telksinoe s. 28/198

przedstawicieli pracowników z powodu COVID-19, w szczególności

wywołanych nieobecnością pracowników, trwającym przestojem lub

wykonywaniem przez część pracowników pracy zdalnej, porozumienie to

może być zawarte z przedstawicielami pracowników wybranymi przez

pracowników uprzednio dla innych celów przewidzianych w przepisach

prawa pracy.

12. Pracodawca przekazuje kopię porozumienia właściwemu okręgowemu

inspektorowi pracy w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

W przypadku gdy pracownicy zatrudnieni u pracodawcy byli objęci

ponadzakładowym układem zbiorowym pracy, okręgowy inspektor pracy

przekazuje informacje o porozumieniu w sprawie określenia warunków i trybu

wykonywania pracy w okresie przestoju ekonomicznego lub obniżonego

wymiaru czasu pracy do rejestru ponadzakładowych układów pracy.

13. W zakresie i przez czas określony w porozumieniu w sprawie

określenia warunków i trybu wykonywania pracy w okresie przestoju

ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy nie stosuje się warunków

wynikających z układu ponadzakładowego oraz z układu zakładowego

warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę nawiązania

stosunku pracy.

14. W porozumieniu określa się co najmniej:

1) grupy zawodowe objęte przestojem ekonomicznym lub obniżonym

wymiarem czasu pracy;

2) obniżony wymiar czasu pracy obowiązujący pracowników;

3) okres, przez jaki obowiązują rozwiązania dotyczące przestoju

ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy.

15. Przy ustalaniu warunków i trybu wykonywania pracy w okresie

przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy nie stosuje się

art. 42 § 1–3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

16. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, oraz środki, o których mowa

w ust. 2, przysługują przez łączny okres 3 miesięcy przypadających od daty

złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

17. Do wypłaty i rozliczania świadczeń, o których mowa w ust. 1, oraz

środków, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 7–16

07.09.2020

©Telksinoe s. 29/198

ustawy z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach

związanych z ochroną miejsc pracy, z wyjątkiem art. 8 ust. 3 pkt 8 tej ustawy,

oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy.

18. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać pomoc

z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wyłącznie

w przypadku, jeśli nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych

pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc

pracy.

19. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania skutkom gospodarczym

COVID-19, w drodze rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa

w ust. 16, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

20. Zadania organów administracji wynikające z ust. 1 realizują dyrektorzy

wojewódzkich urzędów pracy.

Art. 15h. 1. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,

wydane na czas określony na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych, którego ważność:

1) upłynęła w terminie do 90 dni przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, pod warunkiem złożenia w tym terminie kolejnego wniosku

o wydanie orzeczenia, zachowuje ważność do upływu 60. dnia od dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie

dłużej niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo

orzeczenia o stopniu niepełnosprawności;

2) upływa w terminie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje

ważność do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania

nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu

niepełnosprawności.

2. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, w związku

z zachowaniem ważności orzeczeń o niepełnosprawności albo orzeczeń

o stopniu niepełnosprawności, na okres wskazany w ust. 1, karty parkingowe,

07.09.2020

©Telksinoe s. 30/198

o których mowa w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu

drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 110 i 284) zachowują ważność do 60. dnia od

dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, nie dłużej

jednak niż do dnia wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo

orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

3. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, karty

parkingowe, o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –

Prawo o ruchu drogowym, zachowują ważność do 60. dnia od dnia odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

4. Jeżeli decyzja przyznająca świadczenie z pomocy społecznej, o której

mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, została wydana

w związku z niepełnosprawnością potwierdzoną orzeczeniem i okres, na który

została przyznana pomoc, jest uzależniony terminem ważności orzeczenia

o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, okres

wskazany w decyzji ulega przedłużeniu na okres, na jaki zachowuje ważność

orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,

zgodnie z ust. 1 i 2, na podstawie decyzji wydanej z urzędu.

5. Zmiana decyzji w przypadku, o którym mowa w ust. 4, nie wymaga

przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego ani jego aktualizacji.

Art. 15i. 1. W związku z wystąpieniem COVID-19 w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz

w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu zakaz, o którym mowa w art. 5

ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta

oraz w niektóre inne dni (Dz. U. z 2019 r. poz. 466), nie obowiązuje w niedziele

w zakresie wykonywania czynności związanych z handlem, polegających na

rozładowywaniu, przyjmowaniu i ekspozycji towarów pierwszej potrzeby oraz

powierzania pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywania takich czynności.

2. Zwolnienie z zakazu, o którym mowa w ust. 1, nie obowiązuje

w niedziele, w które przypada święto.

Art. 15j. Opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego, o której mowa

w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65, 284 i 471) za rok 2020 wnosi się w

07.09.2020

©Telksinoe s. 31/198

terminie do dnia 30 czerwca 2020 r. Termin ten może zostać przedłużony

rozporządzeniem Rady Ministrów.

Art. 15k. 1. Odstąpienie od umowy w trybie określonym w art. 47 ust. 4

ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych lub rozwiązanie przez organizatora turystyki umowy

o udział w imprezie turystycznej w trybie określonym w art. 47 ust. 5 pkt 2 tej

ustawy, które to odstąpienie od umowy lub rozwiązanie umowy pozostaje

w bezpośrednim związku z wybuchem epidemii wirusa SARS-CoV-2, jest

skuteczne z mocy prawa po upływie 180 dni od dnia powiadomienia przez

podróżnego o odstąpieniu lub powiadomienia o rozwiązaniu przez organizatora

turystyki.

2. Odstąpienie od umowy bądź jej rozwiązanie, o którym mowa w ust. 1,

nie jest skuteczne w przypadku wyrażenia przez podróżnego zgody na

otrzymanie w zamian od organizatora turystyki vouchera do realizacji na poczet

przyszłych imprez turystycznych w ciągu roku od dnia, w którym miała się

odbyć impreza turystyczna.

3. Wartość vouchera, o którym mowa w ust. 2, nie może być niższa niż

kwota wpłacona na poczet realizacji dotychczasowej umowy o imprezę

turystyczną.

4. Środki odpowiadające wpłatom na poczet realizacji umów o imprezy

turystyczne, w stosunku do których zastosowanie znajdzie ust. 2, podlegają

ochronie na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki.

Art. 15l. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii, od przedsiębiorców w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców wstrzymuje się pobieranie:

1) wynagrodzeń dla organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi

lub prawami pokrewnymi wynikających z umowy, której przedmiotem jest

korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych lub pobór

wynagrodzenia za takie korzystanie, a wynagrodzenia te nie są określane

jako wprost zależne od faktycznego przychodu lub dochodu tego podmiotu

za świadczenie przez niego usług w danym okresie,

07.09.2020

©Telksinoe s. 32/198

2) opłat abonamentowych, o których mowa w ustawie z dnia 21 kwietnia

2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1801 oraz

z 2020 r. poz. 383)

– jeżeli spełniają oni łącznie warunki określone w ust. 2.

2. Warunkami skorzystania z wstrzymania poboru wynagrodzeń i opłat,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, są:

1) świadczenie przed wejściem w życie niniejszej ustawy przez przedsiębiorcę

usług w miejscu, które umożliwia zapoznawanie się przez jego klientów

z utworami lub przedmiotami praw pokrewnych;

2) bycie płatnikiem wynagrodzeń i opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2;

3) uiszczenie wynagrodzeń i opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, za

okresy rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 r.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do organizacji

pozarządowych w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688

i 1570 oraz z 2020 r. poz. 284) i podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 tej

ustawy w zakresie, w którym prowadzą działalność pożytku publicznego.

Art. 15m. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii oraz w okresie 12 miesięcy po ich odwołaniu, minister

właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może

przeznaczać środki budżetu państwa z części, której jest dysponentem, oraz

środki Funduszu Promocji Kultury, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy

z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847

i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284), na wsparcie finansowe osób fizycznych, osób

prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej,

w przypadku gdy działalność twórcza lub artystyczna nie może być

kontynuowana w obecnej formie w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, ze względu na ograniczenia, zakazy

i nakazy, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i może być

kontynuowana w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, bez naruszania tych ograniczeń, zakazów i nakazów pod

warunkiem zmiany formy upowszechniania tej działalności.

07.09.2020

©Telksinoe s. 33/198

2. Wsparcie finansowe może zostać udzielone, w przypadku gdy

działalność osób i jednostek, o których mowa w ust. 1, jest działalnością

kulturalną objętą mecenatem państwa w przepisach wykonawczych wydanych

na podstawie art. 9a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu

i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194) lub

działalnością polegającą na produkcji audiowizualnej i jest przyznawane na

dofinansowanie wydatków na zmianę formy upowszechniania działalności

twórczej i artystycznej.

3. Wsparcia finansowego może udzielić minister właściwy do spraw

kultury i ochrony dziedzictwa narodowego lub wyznaczona przez niego

państwowa instytucja kultury.

4. Udzielenie wsparcia następuje w ramach programów ogłaszanych

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa

narodowego lub wyznaczonej przez niego państwowej instytucji kultury.

5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania wsparcia

finansowego, o którym mowa w ust. 1, w tym maksymalną wysokość tego

wsparcia, rodzaj wydatków objętych wsparciem, dane, które wniosek

o przyznanie wsparcia powinien zawierać, tryb składania wniosków oraz

przekazywania środków, biorąc pod uwagę okres, przez który obowiązuje stan

zagrożenia epidemicznego albo stan epidemii, zakres ograniczeń, zakazów

i nakazów, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, priorytety

społeczne oraz konieczność zapewnienia ciągłości realizacji zadań, na które

przeznaczane są środki budżetu państwa z części, której jest dysponentem, oraz

przedsięwzięć i działań, o których mowa w art. 87 ust. 4 ustawy z dnia

19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Art. 15n. Warunków określonych w zezwoleniu, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, nie

stosuje się w przypadku:

1) konieczności podjęcia czynności związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19;

07.09.2020

©Telksinoe s. 34/198

2) braku rentowności wykonywanych przewozów, będącego skutkiem

niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności, związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19.

Art. 15o. 1. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

przyznanie świadczeń, o których mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r.

o pomocy społecznej, w szczególności osobie lub rodzinie, które zostały

poddane kwarantannie w związku z podejrzeniem zakażenia lub choroby

zakaźnej, nie wymaga przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego,

a ustalenie sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej może nastąpić

na podstawie:

1) rozmowy telefonicznej z pracownikiem socjalnym, oraz

2) dokumentów lub oświadczenia, o których mowa w art. 107 ust. 5b ustawy

z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, a także ich kopii, w tym

elektronicznych, uzyskanych od osoby lub rodziny ubiegającej się o pomoc

lub

3) informacji udostępnionych przez podmioty, o których mowa w art. 105 tej

ustawy.

2. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 przyznawanie

lub aktualizacja prawa do świadczeń opiekuńczych, o których mowa w ustawie

z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, oraz zasiłku dla

opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu

i wypłacie zasiłków dla opiekunów, w szczególności osobie, która została

poddana kwarantannie w związku z podejrzeniem o zakażenie lub o chorobę

zakaźną, nie wymaga przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego,

a ustalenie sprawowania opieki może nastąpić w szczególności na podstawie:

1) rozmowy telefonicznej z pracownikiem socjalnym oraz

2) dokumentów lub oświadczeń, a także ich kopii, w tym elektronicznych,

uzyskanych od osoby ubiegającej się o świadczenie lub je otrzymującej lub

od członków jej rodziny.

Art. 15p. Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, za część roku

2020, zwolnienia z podatku od nieruchomości: gruntów, budynków i budowli

związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wskazanym grupom

przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku

07.09.2020

©Telksinoe s. 35/198

z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu

COVID-19.

Art. 15q. Rada gminy może przedłużyć, w drodze uchwały, wskazanym

grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu

w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych

z powodu COVID-19, terminy płatności rat podatku od nieruchomości, płatnych

w kwietniu, maju i czerwcu 2020 r., nie dłużej niż do dnia 30 września 2020 r.

Art. 15r. 1. Strony umowy w sprawie zamówienia publicznego,

w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1843), niezwłocznie, wzajemnie informują się o wpływie

okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte wykonanie tej

umowy, o ile taki wpływ wystąpił lub może wystąpić. Strony umowy

potwierdzają ten wpływ dołączając do informacji, o której mowa w zdaniu

pierwszym, oświadczenia lub dokumenty, które mogą dotyczyć w szczególności:

1) nieobecności pracowników lub osób świadczących pracę za

wynagrodzeniem na innej podstawie niż stosunek pracy, które uczestniczą

lub mogłyby uczestniczyć w realizacji zamówienia;

2) decyzji wydanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego lub działającego

z jego upoważnienia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, nakładających na wykonawcę

obowiązek podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub

kontrolnych;

3) poleceń wydanych przez wojewodów lub decyzji wydanych przez Prezesa

Rady Ministrów związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, o których

mowa w art. 11 ust. 1 i 2;

4) wstrzymania dostaw produktów, komponentów produktu lub materiałów,

trudności w dostępie do sprzętu lub trudności w realizacji usług

transportowych;

5) okoliczności, o których mowa w pkt 1–4, w zakresie w jakim dotyczą one

podwykonawcy lub dalszego podwykonawcy.

2. Każda ze stron umowy, o której mowa w ust. 1, może żądać

przedstawienia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających

07.09.2020

©Telksinoe s. 36/198

wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte

wykonanie tej umowy.

3. Strona umowy, o której mowa w ust. 1, na podstawie otrzymanych

oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie 14 dni od

dnia ich otrzymania, przekazuje drugiej stronie swoje stanowisko, wraz

z uzasadnieniem, odnośnie do wpływu okoliczności, o których mowa w ust. 1,

na należyte jej wykonanie. Jeżeli strona umowy otrzymała kolejne oświadczenia

lub dokumenty, termin liczony jest od dnia ich otrzymania.

4. Zamawiający, po stwierdzeniu, że okoliczności związane

z wystąpieniem COVID-19, o których mowa w ust. 1, mogą wpłynąć lub

wpływają na należyte wykonanie umowy, o której mowa w ust. 1, może

w uzgodnieniu z wykonawcą dokonać zmiany umowy, o której mowa

w art. 144 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień

publicznych, w szczególności przez:

1) zmianę terminu wykonania umowy lub jej części, lub czasowe zawieszenie

wykonywania umowy lub jej części,

2) zmianę sposobu wykonywania dostaw, usług lub robót budowlanych,

3) zmianę zakresu świadczenia wykonawcy i odpowiadającą jej zmianę

wynagrodzenia wykonawcy

– o ile wzrost wynagrodzenia spowodowany każdą kolejną zmianą nie

przekroczy 50% wartości pierwotnej umowy.

5. Jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego zawiera

postanowienia korzystniej kształtujące sytuację wykonawcy, niż wynikałoby to

z ust. 4, do zmiany umowy stosuje się te postanowienia, z zastrzeżeniem, że

okoliczności związane z wystąpieniem COVID-19, o których mowa w ust. 1, nie

mogą stanowić samodzielnej podstawy do wykonania umownego prawa

odstąpienia od umowy.

6. Jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego zawiera

postanowienia dotyczące kar umownych lub odszkodowań z tytułu

odpowiedzialności za jej niewykonanie lub nienależyte wykonanie z powodu

oznaczonych okoliczności, strona umowy, o której mowa w ust. 1,

w stanowisku, o którym mowa w ust. 3, przedstawia wpływ okoliczności

związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte jej wykonanie oraz wpływ

07.09.2020

©Telksinoe s. 37/198

okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19, na zasadność ustalenia

i dochodzenia tych kar lub odszkodowań, lub ich wysokość.

7. Wykonawca i podwykonawca, po stwierdzeniu, że okoliczności

związane z wystąpieniem COVID-19, mogą wpłynąć lub wpływają na należyte

wykonanie łączącej ich umowy, która jest związana z wykonaniem zamówienia

publicznego lub jego części, uzgadniają odpowiednią zmianę tej umowy,

w szczególności mogą zmienić termin wykonania umowy lub jej części, czasowo

zawiesić wykonywanie umowy lub jej części, zmienić sposób wykonywania

umowy lub zmienić zakres wzajemnych świadczeń.

8. W przypadku dokonania zmiany umowy, o której mowa w ust. 1, jeżeli

zmiana ta obejmuje część zamówienia powierzoną do wykonania

podwykonawcy, wykonawca i podwykonawca uzgadniają odpowiednią zmianę

łączącej ich umowy, w sposób zapewniający, że warunki wykonania tej umowy

przez podwykonawcę nie będą mniej korzystne niż warunki wykonania umowy,

o której mowa w ust. 1, zmienionej zgodnie z ust. 4.

9. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się do umowy zawartej między podwykonawcą

a dalszym podwykonawcą.

Art. 15s. Nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych,

o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 17 ust. 6 ustawy z dnia

17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów

publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1440, 1495, 2020 i 2473 oraz z 2020 r.

poz. 284):

1) nieustalenie lub niedochodzenie od strony umowy, o której mowa w art. 15r

ust. 1, należności powstałych w związku z niewykonaniem lub

nienależytym wykonaniem umowy w sprawie zamówienia publicznego na

skutek okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19, o których

mowa w art. 15r ust. 1;

2) zmiana umowy w sprawie zamówienia publicznego zgodnie z art. 15r

ust. 4.

Art. 15t. Nie popełnia przestępstwa, o którym mowa w art. 296 § 1–4

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, kto nie ustala lub nie dochodzi

od strony umowy, o której mowa w art. 15r ust. 1, należności powstałych

w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy w sprawie

07.09.2020

©Telksinoe s. 38/198

zamówienia publicznego na skutek okoliczności związanych z wystąpieniem

COVID-19, o których mowa w art. 15r ust. 1, lub zmienia umowę w sprawie

zamówienia publicznego zgodnie z art. 15r ust. 4.

Art. 15u. Za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym

z prawem lub postanowieniami umowy spółki, o której mowa w art. 293 § 1 albo

art. 483 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 288), nie

odpowiada wobec spółki członek zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej

oraz likwidator, który nie ustala lub nie dochodzi od strony umowy, o której

mowa w art. 15r ust. 1, należności powstałych w związku z niewykonaniem lub

nienależytym wykonaniem umowy w sprawie zamówienia publicznego na

skutek okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19, o którym mowa

w art. 15r ust. 1, lub zmienia umowę w sprawie zamówienia publicznego

zgodnie z art. 15r ust. 4.

Art. 15v. Przepisy art. 15r–15u nie naruszają praw stron umowy, o której

mowa w art. 15r ust. 1, wynikających z przepisów prawa cywilnego,

z zastrzeżeniem art. 15r ust. 5.

Art. 15w. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 231 lub art. 296

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, deliktu dyscyplinarnego ani

czynu, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r.

o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, kto

w okresie stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, nabywając towary

lub usługi niezbędne dla zwalczania tej epidemii narusza obowiązki służbowe

lub obowiązujące w tym zakresie przepisy, jeżeli działa w interesie społecznym,

zaś bez dopuszczenia się tych naruszeń nabycie tych towarów lub usług nie

mogłoby zostać zrealizowane albo byłoby istotnie zagrożone.

Art. 15x. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii pracodawca może, na czas oznaczony nie dłuższy niż do czasu

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny

dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji;

07.09.2020

©Telksinoe s. 39/198

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych

w zakresie i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości

funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do pracodawców zatrudniających pracowników:

1) w przedsiębiorstwie prowadzącym działalność polegającą na zapewnieniu

funkcjonowania systemów i obiektów infrastruktury krytycznej

w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. a, c, f, h i k ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r.

o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1398 oraz z 2020 r.

poz. 148, 284 i 374);

2) w przedsiębiorstwie będącym podwykonawcą lub dostawcą, którzy nie są

częścią infrastruktury krytycznej, o której mowa w pkt 1, ale są kluczowi

dla zachowania ciągłości działania infrastruktury krytycznej;

3) zapewniających funkcjonowanie stacji paliw płynnych w rozumieniu

art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2019 r. poz. 755, z późn. zm.8)) oraz stacji gazu ziemnego

w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.

o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1124,

1495, 1527 i 1716 oraz z 2020 r. poz. 284);

4) u przedsiębiorcy, w stosunku do którego wydano polecenie, o którym

mowa w art. 11 ust. 2.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1:

1) pracodawca obowiązany jest zapewnić pracownikowi zakwaterowanie

i wyżywienie niezbędne do realizacji przez pracownika jego obowiązków

pracowniczych. Wartość świadczeń polegających na zakwaterowaniu

i wyżywieniu nie podlega wliczeniu do podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenia społeczne;

2) pracodawca odmawia udzielenia pracownikowi urlopu wypoczynkowego,

w tym urlopu, o którym mowa w art. 1672 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.

– Kodeks pracy, urlopu bezpłatnego oraz innego urlopu, a także przesuwa

termin takiego urlopu lub odwołuje pracownika z takiego urlopu, jeżeli

został on już pracownikowi udzielony.

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730,

1435, 1495, 1517, 1520, 1524, 1556 i 2166 oraz z 2020 r. poz. 284 i 471.

07.09.2020

©Telksinoe s. 40/198

Art. 15y. Do okresu finansowania zwrotnego oraz do okresu kredytowania,

o których mowa w art. 15b ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1995 r.

o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U.

z 2019 r. poz. 2195) nie wlicza się okresu karencji w spłacie kapitału, jeżeli

karencja ta nastąpiła na wniosek kredytobiorcy złożony w związku

z wystąpieniem stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego.

Art. 15z. 1. Jeżeli termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na

pobyt czasowy, o którym mowa w art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35) wypada w okresie stanu

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego w związku

z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, termin ten ulega przedłużeniu do upływu

30 dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał

jako ostatni.

2. Pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie

biegu przedłużonego terminu, o którym mowa w ust. 1, uważa się za legalny

w rozumieniu art. 108 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach, jeżeli cudzoziemiec złoży wniosek w tym terminie.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do terminów, o których mowa

w art. 85 ust. 1, art. 139l ust. 1, art. 139t ust. 1, art. 202 ust. 1 stosowanych do

zezwoleń na pobyt stały oraz zezwoleń na pobyt rezydenta długoterminowego

Unii Europejskiej i art. 300 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach.

Art. 15za. 1. Do decyzji wydanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub 2

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r.

poz. 900, z późn. zm.9)), dotyczącej podatków stanowiących dochód budżetu

państwa, na podstawie wniosku złożonego w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych w związku

z COVID-19 albo w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu, nie stosuje

się przepisów art. 57 § 1 i 8 tej ustawy.

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924,

1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200 oraz z 2020 r.

poz. 285.

07.09.2020

©Telksinoe s. 41/198

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, zaniechać w całości lub w części poboru odsetek za zwłokę od

zaległości podatkowych, określając w szczególności rodzaj podatku, zakres

terytorialny zaniechania, okres, w którym następuje zaniechanie, i grupy

obowiązanych, których dotyczy zaniechanie, mając na względzie okres

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii w związku

z COVID-19 oraz skutki nimi wywołane.

Art. 15zb. W przypadku odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na

raty, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych, dotyczącego należności z tytułu składek

należnych za okres od 1 stycznia 2020 r., na podstawie wniosku złożonego

w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

albo w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu, nie nalicza się opłaty

prolongacyjnej, o której mowa w art. 29 ust. 4.

Art. 15zc. 1. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

orzeczenie o:

1) częściowej niezdolności do pracy,

2) całkowitej niezdolności do pracy,

3) całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej

egzystencji,

4) niezdolności do samodzielnej egzystencji

– wydane na czas określony na podstawie odpowiednio przepisów ustawy z dnia

17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 53 i 252), ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r.

o rencie socjalnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1455, 1622, 1818 i 2473), ustawy z dnia

30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy

pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1205), ustawy z dnia

30 października 2002 r. o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób

zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach (Dz. U. z 2013 r.

poz. 737 oraz z 2018 r. poz. 2245), ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.

o ubezpieczeniu społecznym rolników, ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r.

o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych

i okresu powojennego (Dz. U. z 2020 r. poz. 276), ustawy z dnia 29 maja 1974 r.

07.09.2020

©Telksinoe s. 42/198

o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U.

z 2020 r. poz. 203 i 252), ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu

pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby

wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach,

zakładach rud uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1373 oraz

z 2019 r. poz. 752), ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu

uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U.

poz. 1622, 2473 oraz z 2020 r. poz. 252), którego ważność upływa w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii albo

w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu, zachowuje ważność przez

okres kolejnych 3 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności, w przypadku

złożenia wniosku o ustalenie uprawnień do świadczenia na dalszy okres przed

upływem terminu ważności tego orzeczenia.

2. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 orzeczenie

o okolicznościach uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia

rehabilitacyjnego, wydane na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa, którego ważność upływa w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii albo w okresie 30 dni

następujących po ich odwołaniu, zachowuje ważność przez okres kolejnych

3 miesięcy od dnia upływu terminu ważności tego orzeczenia, jednak nie dłużej

niż przez okres, o którym mowa w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa, w przypadku złożenia wniosku o ustalenie uprawnień do

świadczenia na dalszy okres, przed upływem terminu ważności tego orzeczenia.

3. Prawo do świadczeń uzależnionych od stwierdzenia niezdolności do

pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji ulega wydłużeniu do końca

miesiąca kalendarzowego, w którym upłynie wydłużony zgodnie z ust. 1 termin

ważności tego orzeczenia, bez konieczności wydania w tej sprawie decyzji.

4. Na zasadach określonych w ust. 3 wydłużeniu ulega również termin

ważności książki inwalidy wojennego (wojskowego), legitymacji osoby

represjonowanej, legitymacji emeryta-rencisty oraz emeryta-rencisty

07.09.2020

©Telksinoe s. 43/198

wojskowego, wydanej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli

w dokumencie tym określono termin jego ważności.

5. Zasady określone w ust. 1–3 mają odpowiednie zastosowanie do

orzeczeń, których termin ważności upłynął przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy, jeśli wniosek o ustalenie uprawnień do świadczenia na dalszy

okres został złożony przed upływem terminu ważności tego orzeczenia i nowe

orzeczenie nie zostało wydane przed dniem wejścia w życie ustawy.

6. Zasady określone w ust. 1, 3 i 5 mają zastosowanie do orzeczeń

wojskowych komisji lekarskich wydanych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy

z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin.

7. Jeżeli w wyniku późniejszego wydania orzeczenia, o którym mowa

w ust. 1, okaże się, że w okresie, w którym nastąpiło wydłużenie prawa do

świadczenia zgodnie z ust. 3, przysługiwało prawo do tego świadczenia

w wyższej wysokości, świadczenie przysługuje w odpowiednio podwyższonej

wysokości od miesiąca, w którym powstało prawo do jego podwyższenia.

8. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, określać dłuższe okresy ważności orzeczeń, niż wskazane

w ust. 1 i 2, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

9. W przypadku wydłużenia okresu w trybie ust. 8, przepisy ust. 3–

7 stosuje się odpowiednio.

Art. 15zd. 1. Jeżeli ostatni dzień okresu pobytu cudzoziemca na podstawie

wizy krajowej przypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, okres

pobytu na podstawie tej wizy oraz okres ważności tej wizy ulega przedłużeniu

z mocy prawa do upływu 30. dnia następującego po dniu odwołania tego ze

stanów, który obowiązywał jako ostatni.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w dokumencie podróży

cudzoziemca nie umieszcza się nowej naklejki wizowej.

3. Jeżeli ostatni dzień okresu ważności zezwolenia na pobyt czasowy

przypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii,

ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, okres ważności

07.09.2020

©Telksinoe s. 44/198

tego zezwolenia ulega przedłużeniu z mocy prawa do upływu 30. dnia

następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako

ostatni.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie wydaje się, ani nie wymienia

się karty pobytu.

Art. 15ze. 1. W okresie obowiązywania zakazu prowadzenia działalności

w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 zgodnie

z właściwymi przepisami, wygasają wzajemne zobowiązania stron umowy

najmu, dzierżawy lub innej podobnej umowy, przez którą dochodzi do oddania

do używania powierzchni handlowej (umowy).

2. Uprawniony do używania powierzchni handlowej (uprawniony)

powinien złożyć udostępniającemu bezwarunkową i wiążącą ofertę woli

przedłużenia obowiązywania umowy na dotychczasowych warunkach o okres

obowiązywania zakazu przedłużony o sześć miesięcy; oferta powinna być

złożona w okresie trzech miesięcy od dnia zniesienia zakazu. Postanowienia

ust. 1 przestają wiązać oddającego z chwilą bezskutecznego upływu na złożenie

oferty.

3. Postanowienia ust. 1 wchodzą w życie od dnia zakazu, a postanowienie

ust. 2 od dnia zniesienia zakazu.

4. Postanowienia ust. 1–3 nie uchybiają właściwym przepisom ustawy

z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny regulującym stosunki

zobowiązaniowe stron w stanach, w których wprowadzane są ograniczenia

prawne swobody działalności gospodarczej.

Art. 15zf. 1. U pracodawcy, u którego wystąpił spadek obrotów

gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19 i który nie zalega

w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne,

ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca trzeciego

kwartału 2019 r., dopuszczalne jest:

1) ograniczenie nieprzerwanego odpoczynku, o którym mowa w art. 132 § 1

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, do nie mniej niż

8 godzin, i nieprzerwanego odpoczynku, o którym mowa w art. 133 § 1 tej

07.09.2020

©Telksinoe s. 45/198

ustawy, do nie mniej niż 32 godzin, obejmującego co najmniej 8 godzin

nieprzerwanego odpoczynku dobowego;

2) zawarcie porozumienia o wprowadzeniu systemu równoważnego czasu

pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu

pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym

nieprzekraczającym 12 miesięcy. Przedłużony dobowy wymiar czasu pracy

jest równoważony krótszym dobowym wymiarem czasu pracy

w niektórych dniach lub dniami wolnymi od pracy;

3) zawarcie porozumienia o stosowaniu mniej korzystnych warunków

zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę zawartych

z tymi pracownikami, w zakresie i przez czas ustalone w porozumieniu.

2. Przez spadek obrotów gospodarczych, o którym mowa w ust. 1, rozumie

się spadek sprzedaży towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub

wartościowym:

1) nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu

dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych,

przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r. do dnia

poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1,

w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno

po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy

dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca

kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca

kalendarzowego lub

2) nie mniej niż 25%, obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie

wskazanego miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 1 stycznia

2020 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 1, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc

uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych,

w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca

kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca

kalendarzowego.

07.09.2020

©Telksinoe s. 46/198

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie odpoczynku,

o którym mowa w art. 132 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy,

pracownikowi przysługuje równoważny okres odpoczynku w wymiarze różnicy

między 11 godzinami a liczbą godzin krótszego wykorzystanego przez

pracownika okresu odpoczynku. Równoważnego okresu odpoczynku

pracodawca udziela pracownikowi w okresie nie dłuższym niż 8 tygodni.

4. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a także porozumienie,

o którym mowa w pkt 3, zawiera pracodawca oraz:

1) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, z których każda

zrzesza co najmniej 5% pracowników zatrudnionych u pracodawcy, albo

2) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych – jeżeli

u pracodawcy nie działają reprezentatywne zakładowe organizacje

związkowe zrzeszające co najmniej 5% pracowników zatrudnionych

u pracodawcy, albo

3) zakładowa organizacja związkowa – jeżeli u pracodawcy działa jedna

organizacja związkowa, albo

4) przedstawiciele pracowników, wyłonieni w trybie przyjętym u danego

pracodawcy – jeżeli u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja

związkowa; w przypadku trudności w przeprowadzeniu wyborów

przedstawicieli pracowników z powodu COVID-19, w szczególności

wywołanych nieobecnością pracowników, trwającym przestojem lub

wykonywaniem przez część pracowników pracy zdalnej, porozumienie to

może być zawarte z przedstawicielami pracowników wybranymi przez

pracowników uprzednio dla innych celów przewidzianych w przepisach

prawa pracy.

5. Pracodawca przekazuje kopię porozumienia właściwemu okręgowemu

inspektorowi pracy w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

W przypadku gdy pracownicy zatrudnieni u pracodawcy byli objęci

ponadzakładowym układem zbiorowym pracy, okręgowy inspektor pracy

przekazuje informacje o porozumieniu w sprawie wprowadzenia systemu

równoważnego czasu pracy lub o stosowaniu mniej korzystnych warunków

07.09.2020

©Telksinoe s. 47/198

zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę zawartych z tymi

pracownikami, do rejestru ponadzakładowych układów pracy.

6. W zakresie i przez czas określony w porozumieniu w sprawie

wprowadzenia systemu równoważnego czasu pracy lub o stosowaniu mniej

korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów

o pracę zawartych z tymi pracownikami nie stosuje się wynikających

z ponadzakładowego układu zbiorowego pracy oraz z zakładowego układu

zbiorowego pracy warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących

podstawę nawiązania stosunku pracy.

7. Wymogu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie niezalegania

w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne,

ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy, nie stosuje się do

pracodawcy będącego przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców w przypadku, gdy:

1) zadłużony przedsiębiorca zawarł umowę z Zakładem Ubezpieczeń

Społecznych lub otrzymał decyzję urzędu skarbowego w sprawie spłaty

zadłużenia i terminowo opłaca raty lub korzysta z odroczenia terminu

płatności albo

2) zaleganie w regulowaniu składek na ubezpieczenia społeczne,

ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych lub Fundusz Pracy powstało w okresie spadku obrotów

gospodarczych, o którym mowa w ust. 1, a przedsiębiorca dołączył do

wniosku o przyznanie świadczeń plan spłaty zadłużenia

uprawdopodabniający poprawę kondycji finansowej przedsiębiorcy i pełną

spłatę zaległości w regulowaniu składek na ubezpieczenia społeczne,

ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych lub Fundusz Pracy, wraz z kopią wniosku do Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych o rozłożenie na raty należności z tytułu tych

składek lub o odroczenie płatności tych składek.

Art. 15zg. 1. Do okresu dopłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy

z dnia 8 września 2006 r. o finansowym wsparciu rodzin i innych osób

w nabywaniu własnego mieszkania (Dz. U. z 2019 r. poz. 1011 oraz z 2020 r.

07.09.2020

©Telksinoe s. 48/198

poz. 471), nie wlicza się okresu karencji w spłacie rat kapitałowych lub odsetek

od kredytu preferencyjnego, jeżeli karencja ta nastąpiła na wniosek

kredytobiorcy złożony w związku z wystąpieniem stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii.

2. W okresie karencji w spłacie rat kapitałowych lub odsetek od kredytu

preferencyjnego odsetki podlegają kapitalizacji.

Art. 15zh. 1. W celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19 w planie finansowym:

1) agencji wykonawczej mogą być dokonywane zmiany przychodów

i kosztów mimo niespełnienia wymogów określonych w art. 21 ust. 4–6

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz innych

przepisach regulujących zmianę planów finansowych tych jednostek;

2) instytucji gospodarki budżetowej mogą być dokonywane zmiany

przychodów lub kosztów w trakcie roku budżetowego mimo niespełnienia

wymogów określonych w art. 24 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych oraz innych przepisach regulujących zmianę

planów finansowych tych jednostek;

3) państwowego funduszu celowego mogą być dokonywane zmiany mimo

niespełnienia wymogów określonych w art. 29 ust. 9–12 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz innych przepisach

regulujących zmianę planów finansowych tych jednostek.

2. W celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19 ujęte w rocznych planach finansowych jednostek sektora finansów

publicznych koszty mogą ulec zwiększeniu mimo niespełnienia wymogów

określonych w art. 52 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych oraz innych przepisach regulujących zwiększenie kosztów tych

jednostek.

3. O zmianach, o których mowa w ust. 1, informuje się niezwłocznie

Ministra Finansów.

Art. 15zi. W celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19:

1) łączna kwota dotacji przyznanych w kolejnych latach na dofinansowanie

inwestycji realizowanej przez jednostkę niezaliczoną do sektora finansów

07.09.2020

©Telksinoe s. 49/198

publicznych, o której mowa w art. 132 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz w przepisach odrębnych,

może wynosić do 100% planowanej wartości kosztorysowej inwestycji;

2) przepisu art. 155 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych nie stosuje się;

3) nie obowiązują terminy określone w art. 170 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w przypadku finansowania lub

dofinansowania zadań realizowanych przez jednostki samorządu

terytorialnego;

4) przeniesienia polegające na zmniejszeniu lub zwiększeniu wydatków mogą

być dokonywane mimo niespełnienia wymogów określonych

w art. 171 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych. O przeniesieniach wydatków dysponenci części budżetowych

informują niezwłocznie Ministra Finansów;

5) przepisu art. 173 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

nie stosuje się;

6) Minister Finansów, na polecenie Prezesa Rady Ministrów, utworzy nową

rezerwę celową i przeniesie do tej rezerwy kwoty wydatków zablokowane

na podstawie art. 177 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych. Utworzenie przez Ministra Finansów nowej rezerwy celowej

nie wymaga uzyskania opinii sejmowej komisji właściwej do spraw

budżetu. Przepisu art. 177 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych nie stosuje się;

7) przepisu art. 177 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych nie stosuje się;

8) wydanie rozporządzenia, o którym mowa w art. 179 ust. 4 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie wymaga uzyskania opinii

sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu;

9) dotacje z budżetu państwa na dofinansowanie zadań, o których mowa

w art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach

jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 23 i 374) oraz

w przepisach odrębnych, mogą być udzielane do wysokości 100%

07.09.2020

©Telksinoe s. 50/198

planowanych wydatków jednostki samorządu terytorialnego na realizację

danego zadania;

10) wynagrodzenia mogą być wypłacane ponad kwoty wynagrodzeń ustalone

zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu

wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych

ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2288 oraz z 2020 r. poz. 278);

11) przeniesienia wydatków, o których mowa w art. 171 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, mogą zwiększać planowane

wydatki na wynagrodzenia po uzyskaniu zgody Ministra Finansów.

Art. 15zj. W związku z realizacją zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19 zatwierdzenie rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym

i finansowym, o którym mowa w art. 152 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, powinno nastąpić w terminie 60 dni od dnia jego

przedstawienia, a w przypadku dotacji na realizację zadania za granicą – 120 dni

od dnia jego przedstawienia.

Art. 15zk. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii czynności, o których mowa w przepisach wykonawczych

wydanych na podstawie art. 210 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, w przypadku których przepis określa termin ich

dokonania, są dokonywane niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 miesięcy

od dnia, o którym mowa w tych przepisach.

2. Terminy określone w przepisach, o których mowa w ust. 1, nie wiążą

podmiotów obowiązanych do ich zachowania do dnia zakończenia stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zl. W przypadku wystąpienia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii skutkującego niemożnością przekazania przez ministra

właściwego do spraw finansów publicznych informacji, o której mowa

w art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek

samorządu terytorialnego, informacja ta może być przekazana w terminie

późniejszym, niezwłocznie po ustaniu okoliczności uniemożliwiających

realizację tego obowiązku, nie później niż w terminie 14 dni od zakończenia

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

07.09.2020

©Telksinoe s. 51/198

Art. 15zm. 1. Prezes Rady Ministrów w celu finansowania zadań

związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 może wydać Ministrowi Finansów

wiążące polecenia zmiany przeznaczenia rezerwy celowej wraz ze wskazaniem

jej pozycji i kwoty.

2. Zmiana przez Ministra Finansów przeznaczenia rezerwy celowej nie

wymaga uzyskania opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu.

3. Zmiana przeznaczenia rezerwy celowej może zostać dokonana do końca

roku budżetowego.

Art. 15zn. W celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19 wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd

powiatu lub zarząd województwa może:

1) dokonać zmian w planie dochodów i wydatków budżetu jednostki

samorządu terytorialnego, w tym dokonać przeniesień wydatków między

działami klasyfikacji budżetowej;

2) dokonać czynności, o których mowa w art. 258 ust. 1 pkt 2–4 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

3) dokonać zmian w wieloletniej prognozie finansowej oraz w planie

wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego związanych

z wprowadzeniem nowych inwestycji lub zakupów inwestycyjnych przez

jednostkę, o ile zmiana ta nie pogorszy wyniku budżetu tej jednostki;

4) dokonać zmiany przeznaczenia rezerwy celowej utworzonej w budżecie

jednostki samorządu terytorialnego bez uzyskania opinii komisji właściwej

do spraw budżetu organu stanowiącego tej jednostki. Przepisu

art. 259 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie

stosuje się;

5) tworzyć nową rezerwę celową bez uzyskania opinii komisji właściwej do

spraw budżetu organu stanowiącego tej jednostki, przenosząc do niej

zablokowane kwoty wydatków na podstawie art. 260 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepisów art. 259 ust. 3

i art. 260 ust. 4 tej ustawy nie stosuje się;

6) dokonać zmiany limitu zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów

i pożyczek oraz emitowanych papierów wartościowych, o których mowa

w art. 89 ust. 1 i art. 90 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

07.09.2020

©Telksinoe s. 52/198

publicznych, polegających na zwiększeniu limitu zobowiązań, o których

mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Art. 15zo. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii i związanego z tym ryzyka istotnego naruszenia terminów

i warunków realizacji zadań jednostek samorządu terytorialnego:

1) wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu lub zarząd

województwa może dokonać zmian i czynności, o których mowa

w art. 15zn pkt 1 i 2,

2) zaciągnięcie lub wyemitowanie przez jednostkę samorządu terytorialnego

zobowiązań, o których mowa w art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych, nie wymaga uzyskania opinii regionalnej

izby obrachunkowej o możliwości spłaty zobowiązań, o ile zobowiązania

te były przewidziane w prognozie kwoty długu i jednostka uzyskała

pozytywną opinię regionalnej izby obrachunkowej o tej prognozie

– do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zp. 1. Przedsiębiorca prowadzący działalność związaną

z organizacją wystaw i kongresów lub działalnością kulturalną, rozrywkową,

rekreacyjną i sportową lub organizujący wystawy tematyczne lub imprezy

plenerowe w przypadku rozwiązania umowy z klientem, które to rozwiązanie

umowy pozostaje w bezpośrednim związku z wybuchem epidemii wirusa

SARS-CoV-2, jest zobowiązany zwrócić wpłacone mu przez klienta środki

w terminie 180 dni od dnia skutecznego rozwiązania umowy.

2. Rozwiązanie umowy, o którym mowa w ust. 1, nie jest skuteczne

w przypadku wyrażenia przez klienta zgody na otrzymanie w zamian od

przedsiębiorcy vouchera do realizacji na poczet przyszłych wydarzeń w obszarze

działalności przedsiębiorcy w ciągu roku od dnia, w którym miało się odbyć

wydarzenie, za które klient wniósł zapłatę.

3. Wartość vouchera, o którym mowa w ust. 2, nie może być niższa niż

kwota wpłacona na poczet realizacji dotychczasowej umowy przez klienta.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy lub rolnika

świadczącego usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników

turystycznych.

07.09.2020

©Telksinoe s. 53/198

Art. 15zq. 1. Osobie:

1) prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców lub innych

przepisów szczególnych, zwanej dalej „osobą prowadzącą pozarolniczą

działalność gospodarczą”,

2) wykonującej umowę agencyjną, umowę zlecenia, inną umowę

o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r.

– Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowę

o dzieło, zwane dalej „umową cywilnoprawną”

– przysługuje świadczenie postojowe, jeżeli nie podlega ubezpieczeniom

społecznym z innego tytułu.

2. Świadczenie postojowe przysługuje osobom zamieszkującym na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:

1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub

2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii

Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, lub

3) cudzoziemcami legalnie przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

3. Świadczenie postojowe przysługuje, gdy w następstwie wystąpienia

COVID-19 doszło do przestoju w prowadzeniu działalności, odpowiednio przez

osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą albo przez

zleceniodawcę lub zamawiającego, z którymi została zawarta umowa

cywilnoprawna.

4. Osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą świadczenie

postojowe przysługuje jeżeli rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności

gospodarczej przed dniem 1 lutego 2020 r. i:

1) nie zawiesiła prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz

jeżeli przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych

uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku

07.09.2020

©Telksinoe s. 54/198

o świadczenie postojowe był o co najmniej 15% niższy od przychodu

uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten miesiąc i nie był wyższy od

300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

obowiązującego na dzień złożenia wniosku;

2) zawiesiła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej po dniu

31 stycznia 2020 r. oraz przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności

gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób

fizycznych uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został

złożony wniosek o świadczenie postojowe, nie był wyższy od 300%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie

przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

5. Osobie wykonującej umowę cywilnoprawną świadczenie postojowe

przysługuje jeżeli:

1) umowa cywilnoprawna została zawarta przed dniem 1 lutego 2020 r.;

2) przychód z umowy cywilnoprawnej w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym od osób fizycznych uzyskany w miesiącu poprzedzającym

miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe, nie był

wyższy od 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia

wniosku.

6. Wymogów, o których mowa w ust. 4, nie stosuje się do osoby

prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, do której mają zastosowanie

przepisy dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty

podatkowej i która korzystała ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów

i usług na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku

od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106).

07.09.2020

©Telksinoe s. 55/198

Art. 15zr. 1. Świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 80% kwoty

minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w 2020 r.,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2. W przypadku gdy suma przychodów z umów cywilnoprawnych

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskana

w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek

o świadczenie postojowe wynosi mniej niż 50% kwoty minimalnego

wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2020 r. świadczenie postojowe

przysługuje w wysokości sumy wynagrodzeń z tytułu wykonywania tych umów

cywilnoprawnych.

3. Osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, o której

mowa w art. 15zq ust. 6, świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 50%

kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w 2020 r.

4. W przypadku zbiegu praw do więcej niż jednego świadczenia

postojowego przysługuje jedno świadczenie postojowe.

Art. 15zs. 1. Ustalenie prawa do świadczenia postojowego następuje na

wniosek osoby, o której mowa w art. 15zq ust. 1, zwanej dalej „osobą

uprawnioną”, składany do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

2. W przypadku osoby wykonującej umowę cywilnoprawną wniosek,

o którym mowa w ust. 1, składany jest za pośrednictwem odpowiednio

zleceniodawcy lub zamawiającego.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) dane osoby uprawnionej:

a) imię i nazwisko,

b) numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru, serię i numer dowodu

osobistego lub numer paszportu – w przypadku osób, o których mowa

w art. 15zq ust. 1 pkt 2,

c) numer NIP, a jeżeli nie nadano tego numeru, numery PESEL

i REGON w przypadku osób, o których mowa w art. 15zq ust. 1 pkt 1,

d) adres do korespondencji w przypadku osób, o których mowa

w art. 15zq ust. 1 pkt 2,

07.09.2020

©Telksinoe s. 56/198

e) nazwę skróconą płatnika składek w przypadku osób, o których mowa

w art. 15zq ust. 1 pkt 1;

2) wskazanie rachunku płatniczego osoby uprawnionej prowadzonego w kraju

lub wydanego w kraju instrumentu płatniczego;

3) dane odpowiednio zleceniodawcy albo zamawiającego za pośrednictwem

którego składany jest wniosek:

a) imię i nazwisko, nazwę skróconą,

b) numer NIP, a jeżeli nie nadano tego numeru – numery PESEL

i REGON,

c) adres do korespondencji;

4) oświadczenie osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą

potwierdzające:

a) uzyskanie w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został

złożony wniosek o świadczenie postojowe przychodu nie wyższego od

300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego

kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego

na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia

wniosku,

b) przestój w prowadzeniu działalności, o którym mowa w art. 15zq

ust. 3,

c) uzyskanie w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku

o świadczenie postojowe przychodu o co najmniej 15% niższego od

przychodu uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten miesiąc, jeżeli

nie zawiesiła prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej;

5) inne informacje niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia postojowego;

6) podpis wnioskodawcy.

4. Odpowiednio zleceniodawca lub zamawiający załącza do wniosku,

o którym mowa w ust. 1:

1) oświadczenie potwierdzające:

a) niedojście do skutku lub ograniczenie wykonywania umowy

cywilnoprawnej z powodu przestoju w prowadzeniu działalności,

o którym mowa w art. 15zq ust. 3,

07.09.2020

©Telksinoe s. 57/198

b) datę zawarcia i wysokość wynagrodzenia z tytułu umowy

cywilnoprawnej,

c) uzyskanie przez osobę wykonującą umowę cywilnoprawną

w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony

wniosek o świadczenie postojowe, przychodu nie wyższego niż 300%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na

podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia

wniosku,

d) otrzymanie oświadczenia od osoby wykonującej umowę

cywilnoprawną, że nie podlega ubezpieczeniom społecznym z innego

tytułu oraz o wysokości uzyskanych przychodów z innych umów

cywilnoprawnych;

2) kopię umów cywilnoprawnych.

5. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i ust. 4, osoba uprawniona,

zleceniodawca lub zamawiający składa pod rygorem odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń. W oświadczeniu jest zawarta klauzula

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

6. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być złożony w formie

dokumentu papierowego albo elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, za

pomocą profilu informacyjnego utworzonego w systemie teleinformatycznym

udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

7. Wnioski o świadczenie postojowe mogą być złożone do Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych najpóźniej w terminie 3 miesięcy od miesiąca,

w którym został zniesiony ogłoszony stan epidemii.

Art. 15zt. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19,

w drodze rozporządzenia, przyznać ponowną wypłatę świadczenia postojowego,

o którym mowa w art. 15zq, dla osób, które otrzymały to świadczenie na

07.09.2020

©Telksinoe s. 58/198

podstawie art. 15zu, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

Art. 15zu. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca świadczenie

postojowe niezwłocznie po wyjaśnieniu ostatniej okoliczności niezbędnej do

jego przyznania.

2. Wypłata świadczenia postojowego następuje w formie bezgotówkowej

na wskazany rachunek płatniczy osoby uprawnionej prowadzony w kraju lub

wydany w kraju instrument płatniczy w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia

2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 659, 730 i 1495).

3. Ze świadczenia postojowego nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.

4. Banki, na pisemne żądanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo

przekazane z użyciem środków komunikacji elektronicznej, są zobowiązane do

sporządzania i przekazywania informacji dotyczących numerów rachunków

bankowych osób uprawnionych do wypłaty świadczenia postojowego oraz

przekazywania danych umożliwiających identyfikację posiadaczy tych

rachunków.

Art. 15zv. 1. Odmowa prawa do świadczenia postojowego następuje

w drodze decyzji.

2. Od decyzji o odmowie prawa do świadczenia postojowego, o której

mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według

zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks

postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.10)) dla

postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy

art. 83 ust. 5–7 i art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio.

Art. 15zw. 1. Świadczenie postojowe, o którym mowa w art. 15zq, oraz

koszty obsługi wypłaty tego świadczenia są finansowane z Funduszu Pracy.

2. Koszty obsługi, o których mowa w ust. 1, wynoszą 0,5% kwoty

przeznaczonej na wypłatę świadczenia postojowego.

3. Minister właściwy do spraw pracy, na wniosek Prezesa Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, przekazuje w roku 2020 na wyodrębniony rachunek

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1469,

1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 288 i 462.

07.09.2020

©Telksinoe s. 59/198

bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych środki Funduszu Pracy na wypłatę

świadczenia postojowego oraz kosztów obsługi wypłaty tego świadczenia.

4. W celu zapewnienia finansowania zadań, o których mowa w ust. 1 i 2,

minister właściwy do spraw pracy dokonuje zmian w planie finansowym

Funduszu Pracy polegających na zwiększeniu na ten cel kosztów Funduszu

i odpowiednim zmniejszeniu stanu środków Funduszu na koniec roku

budżetowego.

Art. 15zx. 1. Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie postojowe, jest

obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,

w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

2. Za nienależnie pobrane świadczenie postojowe uważa się świadczenie:

1) przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych oświadczeń lub

dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia

w błąd przez osobę pobierającą świadczenie lub odpowiednio

zleceniodawcę lub zamawiającego;

2) wypłacone osobie innej niż osoba uprawniona, z przyczyn niezależnych od

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3. Odsetki, o których mowa w ust. 1, są naliczane od pierwszego dnia

miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego do dnia

zwrotu.

4. Decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia

postojowego nie wydaje się później niż w terminie 5 lat od dnia, w którym

wypłacono nienależne świadczenie postojowe.

5. Kwota nienależnie pobranego świadczenia postojowego ustalona

prawomocną decyzją oraz kwoty odsetek i kosztów upomnienia ulegają

przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu

i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia stała się prawomocna.

6. Kwota nienależnie pobranego świadczenia postojowego ustalona

prawomocną decyzją oraz kwoty odsetek i kosztów upomnienia podlegają

potrąceniu z wypłacanych świadczeń z ubezpieczeń społecznych, a jeżeli prawo

do świadczeń nie istnieje – ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

07.09.2020

©Telksinoe s. 60/198

7. Kwoty nienależnie pobranego świadczenia postojowego podlegają

zwrotowi łącznie z odsetkami, o których mowa w ust. 1, na rachunek bankowy

wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 15zy. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o wysokości przychodu wykazanego we wniosku,

o którym mowa w art. 15zs ust. 1.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych o rozbieżnościach pomiędzy przychodem wykazanym we wniosku,

o którym mowa w art. 15zs ust. 1, a przychodem wykazanym dla celów

podatkowych.

3. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w formie

elektronicznej.

Art. 15zz. Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony do

pozyskiwania i przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do

przyznawania, ustania prawa do świadczenia postojowego i wypłacania tego

świadczenia.

Art. 15zza. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielane przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych w związku z realizacją zadań związanych

z ustalaniem prawa lub wypłatą świadczenia postojowego nie stosuje się

przepisów o zamówieniach publicznych.

Art. 15zzb. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –

Prawo przedsiębiorców dofinansowanie części kosztów wynagrodzeń

pracowników w rozumieniu art. 15g ust. 4 zdanie pierwsze oraz należnych od

tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne w przypadku spadku

obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na

podstawie umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy

o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. –

Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo które wykonują

pracę zarobkową na podstawie innej niż stosunek pracy na rzecz pracodawcy

będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną lub inną spółdzielnią zajmującą się

produkcją rolną, jeżeli z tego tytułu podlega obowiązkowi ubezpieczeń:

07.09.2020

©Telksinoe s. 61/198

emerytalnemu i rentowemu, z wyjątkiem pomocy domowej zatrudnionej przez

osobę fizyczną.

3. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się zmniejszenie

sprzedaży towarów lub usług w ujęciu ilościowym lub wartościowym obliczone

jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych

miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r.

do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania,

w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po

sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny

okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest

w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

4. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku spadku obrotów

o:

1) co najmniej 30% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej

kwoty stanowiącej sumę 50% wynagrodzeń poszczególnych pracowników

objętych wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia

społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 50%

kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w rozumieniu ustawy z dnia

10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, zwanego

dalej „minimalnym wynagrodzeniem”, powiększonego o składki na

ubezpieczenia społeczne od pracodawcy w odniesieniu do każdego

pracownika;

2) co najmniej 50% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej

kwoty stanowiącej sumę 70% wynagrodzeń poszczególnych pracowników

objętych wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia

społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 70%

kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na

ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego

pracownika;

3) co najmniej 80% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej

kwoty stanowiącej sumę 90% wynagrodzeń poszczególnych pracowników

objętych wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia

07.09.2020

©Telksinoe s. 62/198

społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 90%

kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na

ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego

pracownika.

5. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane od dnia

złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 10, mikroprzedsiębiorcom, małym oraz

średnim przedsiębiorcom w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r.

– Prawo przedsiębiorców na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

6. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 5, mając na względzie

okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz

skutki nimi wywołane.

7. Dofinansowanie jest wypłacane w okresach miesięcznych, po złożeniu

przez przedsiębiorcę oświadczenia o zatrudnianiu w danym miesiącu

pracowników objętych umową, o której mowa w ust. 1, oraz kosztach

wynagrodzeń każdego z tych pracowników i należnych od tych wynagrodzeń

składek na ubezpieczenia społeczne, według stanu na ostatni dzień miesiąca, za

który dofinansowanie jest wypłacane.

8. Przedsiębiorca jest obowiązany do utrzymania w zatrudnieniu

pracowników objętych umową, o której mowa w ust. 1, przez okres

dofinansowania oraz, po zakończeniu dofinansowania, przez okres równy temu

okresowi.

9. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 8,

przedsiębiorca zwraca dofinansowanie bez odsetek, proporcjonalnie do okresu

nieutrzymania w zatrudnieniu pracownika, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

wezwania starosty.

10. Wniosek o dofinansowanie przedsiębiorca składa do powiatowego

urzędu pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę lub miejsce

wykonywania pracy przez pracowników w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia

naboru przez dyrektora powiatowego urzędu pracy. We wniosku o przyznanie

dofinansowania przedsiębiorca oświadcza o:

07.09.2020

©Telksinoe s. 63/198

1) wystąpieniu u przedsiębiorcy spadku obrotów gospodarczych

w wysokości, o której mowa w ust. 4, w związku z zaistnieniem

okoliczności, o których mowa w ust. 1;

2) braku przesłanek do ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, o których mowa

w art. 11 lub art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe;

3) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz

Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.;

4) posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy, małego albo średniego

przedsiębiorcy;

5) zatrudnianiu pracowników objętych wnioskiem;

6) wysokości wynagrodzenia każdego z pracowników objętych wnioskiem

i należnych od tego wynagrodzenia składek na ubezpieczenia społeczne;

7) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej właściwego dla

prowadzonej działalności gospodarczej.

11. Oświadczenia, o których mowa w ust. 7 i 10, są składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści:

„Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

12. Przedsiębiorca nie może otrzymać dofinansowania w części, w której te

same koszty zostały albo zostaną sfinansowane z innych środków publicznych.

Art. 15zzc. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną niezatrudniającemu pracowników,

dofinansowanie części kosztów prowadzenia działalności gospodarczej

w przypadku spadku obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia

COVID-19.

2. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się zmniejszenie

sprzedaży towarów lub usług w ujęciu ilościowym lub wartościowym obliczone

07.09.2020

©Telksinoe s. 64/198

jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych

miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r.

do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania,

w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po

sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny

okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest

w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

3. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku spadku obrotów

o:

1) co najmniej 30% – może być przyznane w wysokości 50% kwoty

minimalnego wynagrodzenia miesięcznie,

2) co najmniej 50% – może być przyznane w wysokości 70% kwoty

minimalnego wynagrodzenia miesięcznie,

3) co najmniej 80% – może być przyznane w wysokości 90% kwoty

minimalnego wynagrodzenia miesięcznie

– na okres nie dłuższy niż 3 miesiące.

4. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie

okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz

skutki nimi wywołane.

5. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 3, jest wypłacane w okresach

miesięcznych, po złożeniu przez przedsiębiorcę oświadczenia o prowadzeniu

działalności w danym miesiącu, za który dofinansowanie jest wypłacane.

6. Przedsiębiorca jest obowiązany do prowadzenia działalności

gospodarczej przez okres, na który przyznane zostało dofinansowanie, oraz, po

zakończeniu dofinansowania, przez okres równy temu okresowi.

7. W przypadku nieprowadzenia działalności gospodarczej przez okres,

o którym mowa w ust. 6, przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanego

dofinansowania bez odsetek, proporcjonalnie do okresu nieprowadzenia

działalności gospodarczej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania

starosty.

07.09.2020

©Telksinoe s. 65/198

8. Wniosek o dofinansowanie przedsiębiorca składa do powiatowego

urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia naboru przez dyrektora

powiatowego urzędu pracy. We wniosku o przyznanie dofinansowania

przedsiębiorca oświadcza o:

1) wystąpieniu u przedsiębiorcy spadku obrotów gospodarczych

w wysokości, o której mowa w ust. 3, w związku z zaistnieniem

okoliczności, o których mowa w ust. 1;

2) braku przesłanek do ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, o których mowa

w art. 11 lub art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe;

3) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz

Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.;

4) przeznaczeniu dofinansowania na koszty prowadzenia działalności

gospodarczej;

5) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej właściwego dla

prowadzonej działalności gospodarczej.

9. Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 i 8, przedsiębiorca składa pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

10. Przedsiębiorca nie może otrzymać dofinansowania w części, w której te

same koszty prowadzenia działalności gospodarczej zostały albo zostaną

sfinansowane z innych środków publicznych.

Art. 15zzd. 1. W celu przeciwdziałania negatywnym skutkom

COVID-19 starosta może, na podstawie umowy, udzielić ze środków Funduszu

Pracy jednorazowo pożyczki na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia

działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy, o którym mowa

07.09.2020

©Telksinoe s. 66/198

w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,

który prowadził działalność gospodarczą przed dniem 1 marca 2020 r.

2. Wniosek o pożyczkę mikroprzedsiębiorca składa do powiatowego

urzędu pracy, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności

gospodarczej, po ogłoszeniu naboru przez dyrektora powiatowego urzędu pracy.

We wniosku o pożyczkę mikroprzedsiębiorca oświadcza o stanie zatrudnienia na

dzień 29 lutego 2020 r. w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.

3. Pożyczka może być udzielona do wysokości 5 000 zł.

4. Oprocentowanie pożyczki jest stałe i wynosi w skali roku 0,05 stopy

redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski.

5. Okres spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 12 miesięcy, z karencją

w spłacie kapitału wraz z odsetkami przez okres 3 miesięcy od dnia udzielenia

pożyczki.

6. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres spłaty pożyczki, o którym mowa w ust. 5,

mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

7. Pożyczka wraz z odsetkami na wniosek mikroprzedsiębiorcy podlega

umorzeniu, pod warunkiem, że mikroprzedsiębiorca ten przez okres 3 miesięcy

od dnia jej udzielenia nie zmniejszy stanu zatrudnienia w przeliczeniu na pełny

wymiar czasu pracy w stosunku do stanu zatrudnienia na dzień 29 lutego 2020 r.

We wniosku o umorzenie mikroprzedsiębiorca oświadcza o nie zmniejszeniu

stanu zatrudnienia.

8. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 i 7, mikroprzedsiębiorca składa

pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

9. Starosta dochodzi roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek.

Art. 15zze. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

organizacji pozarządowej lub podmiotowi, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,

07.09.2020

©Telksinoe s. 67/198

dofinansowanie części kosztów wynagrodzeń pracowników w rozumieniu

art. 15g ust. 4 zdanie pierwsze, oraz należnych od tych wynagrodzeń składek na

ubezpieczenia społeczne, w przypadku spadku przychodów z działalności

statutowej w następstwie wystąpienia COVID-19.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na

podstawie umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy

o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. –

Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

3. Przez spadek przychodów z działalności statutowej rozumie się

zmniejszenie przychodów z tej działalności obliczone jako stosunek łącznych

przychodów z działalności statutowej w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych

miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 1 stycznia 2020 r.

do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania,

w porównaniu do łącznych przychodów z działalności statutowej

z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za

miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych,

w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie

miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego

miesiąca kalendarzowego.

4. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane od dnia

złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 9, organizacji pozarządowej lub

podmiotowi, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, na okres nie dłuższy niż

3 miesiące, w przypadku spadku przychodów z działalności statutowej o:

1) co najmniej 30% – w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej

sumę 50% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych

wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia

społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 50%

kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na

ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego

pracownika;

2) co najmniej 50% – w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej

sumę 70% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych

07.09.2020

©Telksinoe s. 68/198

wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia

społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 70%

kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na

ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego

pracownika;

3) co najmniej 80% – w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej

sumę 90% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych

wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia

społeczne należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 90%

kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego o składki na

ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego

pracownika.

5. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19,

w drodze rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 4, mając

na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

6. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacane

w okresach miesięcznych, po złożeniu przez organizację pozarządową lub

podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oświadczenia

o zatrudnianiu w danym miesiącu pracowników objętych umową, o której

mowa w ust. 1, oraz kosztach wynagrodzeń każdego z tych pracowników

i należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne,

według stanu na ostatni dzień miesiąca, za który dofinansowanie jest

wypłacane.

7. Organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa

w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, są obowiązane do utrzymania w zatrudnieniu

pracowników objętych umową, o której mowa w ust. 1, przez okres

dofinansowania oraz okres równy temu okresowi, po zakończeniu

dofinansowania.

8. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 7,

organizacja pozarządowa lub podmiot, którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy

07.09.2020

©Telksinoe s. 69/198

z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o

wolontariacie, zwraca dofinansowanie bez odsetek proporcjonalnie do

okresu nieutrzymania w zatrudnieniu pracownika, w terminie 30 dni od dnia

doręczenia wezwania starosty.

9. Wniosek o dofinansowanie organizacja pozarządowa lub podmiot,

którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, składa do

powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę

w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia naboru przez dyrektora powiatowego

urzędu pracy. We wniosku o dofinansowanie organizacja pozarządowa lub

podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oświadcza o:

1) wystąpieniu spadku przychodów z działalności statutowej

w wysokości, o której mowa w ust. 4, w związku z zaistnieniem

okoliczności, o których mowa w ust. 1;

2) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub

Fundusz Solidarnościowy do trzeciego kwartału 2019 r.;

3) zatrudnianiu pracowników objętych wnioskiem;

4) wysokości wynagrodzenia każdego z pracowników objętych

wnioskiem i należnych od tego wynagrodzenia składek na

ubezpieczenia społeczne;

5) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej właściwego dla

prowadzonej działalności statutowej.

10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 6 i 9, są składane pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie

organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

07.09.2020

©Telksinoe s. 70/198

11. Organizacja pozarządowa lub podmiot, którym mowa

w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, nie może otrzymać dofinansowania w części,

w której te same koszty zostały albo zostaną sfinansowane z innych

środków publicznych.

Art. 15zzf. W przypadku usług i instrumentów rynku pracy oraz

innych form wsparcia realizowanych na podstawie ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

w zakresie niezbędnym do niwelowania i ograniczenia negatywnych

skutków COVID-19, starosta na wniosek strony lub za jej zgodą, w drodze

aneksu do zawartej umowy, może zmienić jej warunki, w tym

w szczególności wydłużyć termin na jej realizację lub przesunąć termin na

realizację zobowiązań z niej wynikających.

Art. 15zzg. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji

finansowych, w drodze rozporządzenia, może określić inne terminy

sporządzenia, rozpatrzenia, zatwierdzenia, ujawniania, przedstawiania,

złożenia i publikacji sprawozdań, a także przekazania lub dostarczania

danych, informacji, deklaracji, sprawozdań, raportów, zestawień, wyników

przeprowadzonej weryfikacji, decyzji, opinii, wezwań, wniosków, składek,

opłat, wpłat, zaliczek, a także rozpatrywania reklamacji oraz wykonywania

innych obowiązków lub czynności określonych w:

1) ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca

2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2020 r.

poz. 180 i 284),

2) ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach

hipotecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 415), ustawie z dnia 24 sierpnia

2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności

i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach

nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. z 2019 r. poz. 212), ustawie

z dnia 14 marca 2003 r. o Banku Gospodarstwa Krajowego (Dz. U.

z 2019 r. poz. 2144 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 284), ustawie z dnia

22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,

07.09.2020

©Telksinoe s. 71/198

Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze

Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2214),

ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach

finansowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 103), ustawie z dnia 21 lipca

2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, ustawie z dnia 12 lutego

2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych

instrumentach stabilizacji finansowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 124 oraz

z 2019 r. poz. 1798), ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie

konsumenckim, ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu

reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku

Finansowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2279), ustawie z dnia 5 sierpnia

2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem

finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

(Dz. U. z 2019 r. poz. 483), ustawie z dnia 9 października 2015 r.

o wsparciu kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy

i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2138), ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz

przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 795, 730, 1495,

1655, 1798, 2020 i 2217)

– oraz w aktach wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, biorąc

pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji tych

obowiązków oraz prawidłowe funkcjonowanie rynku finansowego, jego

stabilność, bezpieczeństwo, a także ochronę interesów uczestników tego

rynku.

2. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw finansów publicznych,

w drodze rozporządzenia, może określić inne terminy sporządzania,

zatwierdzania, przekazywania, dostarczania danych, informacji lub

sprawozdań określonych w ustawie z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu

przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1436) i ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe (Dz. U.

z 2019 r. poz. 160 oraz z 2020 r. poz. 284), oraz w aktach wykonawczych

07.09.2020

©Telksinoe s. 72/198

wydanych na podstawie tych ustaw, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia prawidłowej realizacji tych obowiązków oraz prawidłowe

funkcjonowanie rynku finansowego, jego stabilność, bezpieczeństwo,

a także ochronę interesów uczestników tego rynku.

Art. 15zzh. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, minister właściwy do spraw finansów

publicznych, w drodze rozporządzenia, może określić inne terminy

wypełniania obowiązków w zakresie ewidencji oraz w zakresie

sporządzenia, zatwierdzenia, udostępnienia i przekazania do właściwego

rejestru, jednostki lub organu sprawozdań lub informacji, o których mowa

w:

1) ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r.

poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680) oraz w aktach wykonawczych

wydanych na podstawie tej ustawy,

2) ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz

w aktach wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy,

3) art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.11))

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji tych

obowiązków.

2. W przypadku gdy terminy posiedzeń organów zatwierdzających

określone w przepisach szczególnych przypadają przed terminem

zatwierdzenia sprawozdań finansowych określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 1, posiedzenia organów zatwierdzających

odbywają się w terminie określonym w przepisach wydanych na podstawie

ust. 1.

3. W przypadku określenia w rozporządzeniu, o którym mowa

w ust. 1, nowego terminu zatwierdzenia sprawozdania finansowego

jednostki samorządu terytorialnego, organ stanowiący jednostki samorządu

terytorialnego podejmuje uchwałę, o której mowa w art. 271 ust. 1 ustawy

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358,

1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473

oraz z 2020 r. poz. 179, 183, 284 i 288.

07.09.2020

©Telksinoe s. 73/198

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych do dnia wskazanego

w tym rozporządzeniu. Komisja rewizyjna przedstawia organowi

stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego wniosek w sprawie

absolutorium dla wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zarządu powiatu

lub zarządu województwa, o którym mowa w art. 270 ust. 3 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w terminie 15 dni przed dniem

wskazanym w rozporządzeniu.

Art. 15zzi. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji

finansowych, w drodze rozporządzenia, może określić inne terminy

podjęcia określonych czynności, w szczególności spełnienia świadczenia,

załatwienia sprawy, wydania opinii, oraz wydania decyzji lub

postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, określonych

w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu

Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej

restrukturyzacji lub innych przepisach regulujących działalność Bankowego

Funduszu Gwarancyjnego, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

prawidłowej realizacji tych obowiązków oraz prawidłowe funkcjonowanie

rynku finansowego, jego stabilność, bezpieczeństwo, a także ochronę

interesów uczestników tego rynku.

2. Termin, o którym mowa w art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, nie biegnie w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zzj. Złożenie organowi podatkowemu zeznania o wysokości

osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2019 r. oraz wpłacenie

należnego podatku dochodowego od osób fizycznych po upływie terminu

na jego złożenie, nie później jednak niż w terminie do dnia 31 maja 2020 r.

jest równoznaczne ze złożeniem przez podatnika podatku dochodowego od

osób fizycznych zawiadomienia, o którym mowa w art. 16 § 4 ustawy

z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2020 r.

poz. 19). W takim przypadku organ nie wszczyna postępowania w sprawie

o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, a wszczęte umarza.

07.09.2020

©Telksinoe s. 74/198

Art. 15zzk. 1. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia,

wstrzymać administracyjne postępowania egzekucyjne należności

pieniężnych, określając w szczególności zakres terytorialny wstrzymania

tych postępowań oraz okres, na który następuje to wstrzymanie, mając na

względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu

epidemii w związku z COVID-19 oraz skutki nimi wywołane.

2. W okresie wstrzymania, o którym mowa w ust. 1, mogą być

dokonywane wypłaty z zajętego rachunku bankowego lub rachunku

prowadzonego przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową.

Art. 15zzl. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii oraz w terminie 30 dni następujących

po ich odwołaniu organ administracji publicznej zlecający realizację

zadania publicznego organizacjom pozarządowym, o których mowa

w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, oraz podmiotom wymienionym

w art. 3 ust. 3 tej ustawy jest uprawniony do przedłużenia terminu na

złożenie sprawozdania z wykonania zleconego zadania publicznego oraz

rozliczenia udzielonej dotacji na realizację zadania publicznego

z pominięciem terminów wynikających z ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, a także do uznania za uzasadnione wydatków

poniesionych na sfinansowanie działań realizowanych w ramach zleconego

zadania publicznego, które zostały odwołane w następstwie okoliczności

związanych z obowiązywaniem stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, niewykonanie planu działań

lub nieosiągnięcie rezultatów założonych w umowie, na podstawie której

zlecono realizację zadania publicznego, nie może skutkować uznaniem

dotacji na realizację zadania publicznego w tej części za wykorzystaną

niezgodnie z przeznaczeniem, pobraną nienależnie lub w nadmiernej

wysokości i podlegającą zwrotowi.

Art. 15zzm. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii organ administracji publicznej może

zlecać organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym

07.09.2020

©Telksinoe s. 75/198

w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie realizację zadania publicznego w celu

przeciwdziałania COVID-19 z pominięciem otwartego konkursu ofert,

o którym mowa w dziale II rozdziale 2 tej ustawy. Przepisy art. 43, art. 47,

art. 151 oraz art. 221 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych stosuje się odpowiednio.

Art. 15zzn. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19,

termin na złożenie zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, art. 14 ust. 2i pkt 2 lub

art. 22p ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych i art. 12 ust. 4j pkt 2 lub art. 15d ust. 4 ustawy z dnia

15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 865, z późn. zm. 12)) przedłuża się do 14 dni od dnia zlecenia

przelewu.

Art. 15zzo. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii okres na jaki przyznano stypendia

sportowe, o których mowa w art. 32 i 32a ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r.

o sporcie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1468, 1495 i 2251), może zostać dodatkowo

przedłużony, ale nie dłużej niż do roku od dnia odwołania obowiązywania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może w szczególnie

uzasadnionym przypadku oraz w związku z odwołaniem zawodów,

wskazanych w zobowiązaniu członka kadry narodowej do realizacji

programu przygotowań i udziału w tych zawodach, przedłużyć okres

o którym mowa w ust. 1. Przepisy art. 32 ust. 1a–5 oraz przepisy

wykonawcze wydane na podstawie art. 32 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca

2010 r. o sporcie stosuje się odpowiednio.

3. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii w stosunku do sportowców, którzy nie realizują programu

12)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1018,

1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1751, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217 i 2473 oraz z 2020 r.

poz. 183 i 288.

07.09.2020

©Telksinoe s. 76/198

przygotowań o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca

2010 r. o sporcie z powodów wynikających z obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, nie stosuje się

art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

Art. 15zzp. 1. W ramach przyznanych środków na realizację zadań

publicznych ze środków budżetu państwa z części, której dysponentem jest

minister właściwy do spraw kultury fizycznej, Funduszu Rozwoju Kultury

Fizycznej, o którym mowa w art. 86 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r.

o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847 i 1495) oraz Funduszu

Zajęć Sportowych dla Uczniów, o którym mowa w art. 133 ustawy z dnia

26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2277) w związku z obowiązywaniem

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii i w okresie ich

trwania, mając na uwadze zachowanie płynności finansowej beneficjentów,

jako wydatki służące realizacji tych zadań można uznać również:

1) wydatki w tej części, która jest związana z obsługą tych zadań przez

beneficjentów w wysokości określonej w umowach o dofinansowaniu

realizacji zadań publicznych (koszty pośrednie), bez względu na

stopień wykonania tych zadań z uwagi na wystąpienie stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii;

2) dodatkowe wydatki wywołane ogłoszeniem i obowiązywaniem stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, pod warunkiem ich

związku z zakresem i celem realizowanego zadania publicznego, o ile

ich poniesienie było niemożliwe do przewidzenia przez beneficjenta

lub nie wiązało się z nieprzestrzeganiem obowiązujących ograniczeń,

nakazów i zakazów, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia

5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi.

2. W stosunku do przebudowy, remontów i dofinansowania inwestycji

obiektów sportowych, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia

19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje

się.

07.09.2020

©Telksinoe s. 77/198

3. Wydatki, o których mowa w ust. 1, nie podlegają uwzględnieniu,

jeżeli zostały pokryte z innych źródeł publicznych.

Art. 15zzq. 1. Jeżeli ostatni dzień ważności zezwolenia na pracę,

o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1–5 lub ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia

2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1482, 1622, 1818 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 278), przypada w okresie

stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego

w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, okres ważności tego

zezwolenia na pracę ulega przedłużeniu z mocy prawa do upływu 30. dnia

następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako

ostatni. Przepis zdania pierwszego stosuje się odpowiednio do decyzji

o przedłużeniu zezwolenia na pracę lub przedłużeniu zezwolenia na pracę

sezonową.

2. W przypadku przedłużenia okresu ważności zezwolenia na pracę na

podstawie ust. 1 wniosek, o którym mowa w art. 88a ust. 1a ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

składa się nie wcześniej niż w terminie 90 dni przed upływem okresu

ważności zezwolenia na pracę określonego w tym zezwoleniu i nie później

niż w ostatnim dniu okresu ważności przedłużonego na podstawie ust. 1.

3. Jeżeli w oświadczeniu o powierzeniu wykonywania pracy

cudzoziemcowi, wpisanym do ewidencji oświadczeń na podstawie art. 88z

ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, wskazano okres pracy, którego koniec przypada

w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego

w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, cudzoziemiec może

wykonywać pracę określoną oświadczeniem na rzecz podmiotu, który

złożył oświadczenie, w okresie lub okresach nieobjętych oświadczeniem do

upływu 30 dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który

obowiązywał jako ostatni, bez zezwolenia na pracę.

4. Dodatkowego okresu wykonywania pracy, o którym mowa w ust. 3,

nie wlicza się do okresu wykonywania pracy, o którym mowa

w art. 87 ust. 3 i art. 88z ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

07.09.2020

©Telksinoe s. 78/198

Art. 15zzr. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg

przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:

1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej

przed sądem lub organem,

2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa

i obowiązki,

3) przedawnienia,

4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw

rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie

w opóźnienie,

5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla

strony,

6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające

wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek

zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te

podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju

– nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

2. Wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów, o których

mowa w ust. 1, nie dotyczy terminów w rozpoznawanych przez sądy

sprawach wskazanych w art. 14a ust. 5, terminów w sprawach wyboru lub

powołania organów, których kadencje są określone w Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej, terminów wyborów do organów jednostek

samorządu terytorialnego oraz terminów w sprawach wniosków i pytań

prawnych do Trybunału Konstytucyjnego.

3. Właściwy organ, sąd lub podmiot może wezwać obowiązanego do

dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, w oznaczonym

terminie i w zakresie, w jakim przepis ten zobowiązuje do dokonania

czynności, jeżeli niepodjęcie czynności mogłoby spowodować

niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt, poważną

szkodę dla interesu społecznego albo ze względu na grożącą niepowetowaną

szkodę materialną. W takim przypadku obowiązany powinien wykonać

obowiązek w oznaczonym terminie.

07.09.2020

©Telksinoe s. 79/198

4. W przypadku, gdy termin, o którym mowa w art. 632 § 5 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, upływa w okresie, o którym

mowa w ust. 1, porozumienie, że stosunek pracy będzie kontynuowany na

dotychczasowych zasadach może zostać zawarte w terminie 30 dni od dnia

zakończenia tego okresu. Zawarcie porozumienia w tym terminie wywołuje

takie skutki, jakie wywarłoby zawarcie porozumienia w terminie, o którym

mowa w art. 632 § 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

5. Czynności dokonane w celu wykonania uprawnienia lub obowiązku

w okresie wstrzymania rozpoczęcia albo zawieszenia biegu terminów,

o których mowa w ust. 1, są skuteczne.

6. W okresie, o którym mowa w ust. 1, nie biegnie przedawnienie

karalności czynu oraz przedawnienie wykonania kary w sprawach

o przestępstwa, przestępstwa i wykroczenia skarbowe oraz w sprawach

o wykroczenia.

Art. 15zzs. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych

i sądowych w:

1) postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych,

2) postępowaniach egzekucyjnych,

3) postępowaniach karnych,

4) postępowaniach karnych skarbowych,

5) postępowaniach w sprawach o wykroczenia,

6) postępowaniach administracyjnych,

7) postępowaniach i kontrolach prowadzonych na podstawie ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa,

8) kontrolach celno-skarbowych,

9) postępowaniach w sprawach, o których mowa w art. 15f ust. 9 ustawy

z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 847 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284),

10) innych postępowaniach prowadzonych na podstawie ustaw

– nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

2. Wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów, o których

mowa w ust. 1, nie dotyczy terminów w rozpoznawanych przez sądy

07.09.2020

©Telksinoe s. 80/198

sprawach wskazanych w art. 14a ust. 4 i 5, terminów w sprawach wyboru

lub powołania organów, których kadencje są określone w Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej, terminów wyborów do organów jednostek

samorządu terytorialnego oraz terminów w sprawach wniosków i pytań

prawnych do Trybunału Konstytucyjnego.

3. Wstrzymanie i zawieszenie biegu terminów, o których mowa

w ust. 1, nie dotyczy kontroli i postępowań wskazanych odpowiednio

w dziale V rozdziale 3 oddziale 3 oraz dziale VI rozdziale 2 ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych. Prezes Krajowej Izby

Odwoławczej, w porozumieniu z Prezesem Urzędu Zamówień

Publicznych, może określić, w drodze zarządzenia szczegółowe warunki

organizacji pracy Krajowej Izby Odwoławczej związane z zapewnieniem

prawidłowego toku jej urzędowania oraz stosowane środki zapewniające

bezpieczeństwo, mając na względzie konieczność podejmowania działań

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem

COVID-19.

4. W okresie, o którym mowa w ust. 1, strona, uczestnik

postępowania, kontrolowany i ich kontrahent oraz organ, do którego

zwrócono się o zajęcie stanowiska w trybie art. 106 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, są

obowiązani, na żądanie organu, sądu lub podmiotu, prowadzących

odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w wyznaczonym przez nich

terminie, do dokonania czynności określonej w tym żądaniu, jeżeli:

1) wymaga tego interes publiczny lub ważny interes strony albo

kontrolowanego – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 7–

9;

2) niepodjęcie czynności mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla

życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt, poważną szkodę dla interesu

społecznego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę

materialną – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, 5, 6

i 10.

07.09.2020

©Telksinoe s. 81/198

5. W żądaniu, o którym mowa w ust. 4, organ, sąd lub podmiot,

prowadzące odpowiednio postępowanie lub kontrolę, wskazują przyczyny

wystąpienia z żądaniem.

6. W okresie, o którym mowa w ust. 1, nie przeprowadza się rozpraw

ani posiedzeń jawnych, z wyjątkiem rozpraw i posiedzeń jawnych

w sprawach określonych w art. 14a ust. 4 i 5.

7. Czynności dokonane w okresie, o którym mowa w ust. 1,

w postępowaniach i kontrolach, o których mowa w ust. 1, są skuteczne.

8. Bieg terminu:

1) na milczące załatwienie sprawy,

2) w innej sprawie, w której brak wyrażenia przez organ sprzeciwu,

wydania decyzji, postanowienia albo innego rozstrzygnięcia uprawnia

stronę lub uczestnika postępowania do podjęcia działania, dokonania

czynności albo wpływa na zakres praw i obowiązków strony lub

uczestnika postępowania,

3) na wyrażenie przez organ stanowiska albo wydanie interpretacji

indywidualnej, z wyjątkiem interpretacji indywidualnej, o której

mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

– nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na okres, o którym

mowa w ust. 1.

9. W okresie, o którym mowa w ust. 1, organ lub podmiot może

z urzędu wydać odpowiednio decyzję w całości uwzględniającą żądanie

strony lub uczestnika postępowania, zaświadczenie o braku podstaw do

wniesienia sprzeciwu, wyrazić stanowisko albo wydać interpretację

indywidualną.

10. W okresie, o którym mowa w ust. 1:

1) przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu

i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę,

do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania

o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się;

2) organom lub podmiotom prowadzącym odpowiednio postępowanie

lub kontrolę nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich

07.09.2020

©Telksinoe s. 82/198

sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć

w terminach określonych przepisami prawa.

11. Zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzące

odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w okresie, o którym mowa

w ust. 1, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych

dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do

rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Art. 15zzt. Przepisów art. 15zzr ust. 1 i art. 15zzs ust. 1 nie stosuje się

do terminów związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19 oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Art. 15zzu. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 nie

wykonuje się tytułów wykonawczych nakazujących opróżnienie lokalu

mieszkalnego.

Art. 15zzv. Jeżeli termin wypłacenia odszkodowania, o którym mowa

w art. 14 ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach

obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim

Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, lub dopełnienia obowiązku,

o którym mowa w art. 14 ust. 3 tej ustawy, przypadał w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii,

w przypadku niewypłacenia przez zakład ubezpieczeń odszkodowania

w terminie, o którym mowa w art. 14 ust. 1 albo 2 tej ustawy, lub

niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3 tej ustawy,

organ nadzoru może zastosować wobec zakładu ubezpieczeń środki

nadzorcze określone w art. 362 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 11 września

2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 381, 730 i 2217).

Art. 15zzw. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych,

w drodze rozporządzenia, może określić inny termin podjęcia przez walne

zgromadzenie spółki uchwały w sprawie polityki wynagrodzeń członków

zarządu i rady nadzorczej, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia

16 października 2019 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach

07.09.2020

©Telksinoe s. 83/198

wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu

obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

poz. 2217 oraz z 2020 r. poz. 288), biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia prawidłowej realizacji tego obowiązku.

Art. 15zzx. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii organy stanowiące jednostek samorządu

terytorialnego oraz działające kolegialnie organy: wykonawcze

w jednostkach samorządu terytorialnego, w związkach jednostek

samorządu terytorialnego, w związku metropolitalnym, w regionalnych

izbach obrachunkowych oraz samorządowych kolegiach odwoławczych

mogą zwoływać i odbywać obrady, sesje, posiedzenia, zgromadzenia lub

inne formy działania właściwe dla tych organów, a także podejmować

rozstrzygnięcia, w tym uchwały, z wykorzystaniem środków

porozumiewania się na odległość lub korespondencyjnie (zdalny tryb

obradowania).

2. Obradowanie w zdalnym trybie zarządza osoba uprawniona do

przewodniczenia danemu organowi stanowiącemu jednostki samorządu

terytorialnego oraz innemu organowi działającemu kolegialnie.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kolegialnych organów

wewnętrznych, takich jak komisje oraz zespoły, działających w organach

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz organach

działających kolegialnie.

Art. 15zzy. 1. W przypadku, gdy w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii urząd administracji

publicznej lub inny podmiot wykonujący zadania publiczne stanie się

niezdolny do wykonywania zadań w całości albo w części, wojewoda może

w drodze zarządzenia powierzyć wykonywanie zadań tego urzędu lub

podmiotu, w całości albo w części, w określonym terminie, innemu

urzędowi administracji publicznej lub podmiotowi wykonującemu zadania

publiczne.

2. Powierzenie wykonywania zadań urzędu administracji publicznej

lub innego podmiotu, o którym mowa w ust. 1, może odbywać się w grupie

07.09.2020

©Telksinoe s. 84/198

takich samych urzędów administracji publicznej lub takich samych

podmiotów wykonujących zadania publiczne.

3. Urząd administracji publicznej lub podmiot wykonujący zadania

publiczne, któremu wojewoda powierzył wykonywanie zadań w trybie

ust. 1 wykonuje te zadania na koszt urzędu administracji publicznej lub

innego podmiotu wykonującemu zadania publicznej, od których przejął te

zadania do wykonywania.

4. Przepisy ust. 1–3 nie mają zastosowania do urzędów naczelnych

i centralnych organów władzy publicznej.

Art. 15zzz. W przypadku przemijającej przeszkody w wykonywaniu

zadań i kompetencji wójta, burmistrza, prezydenta miasta, w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii,

spowodowanej niezdolnością do pracy z powodu choroby trwającej do

30 dni, jego zadania i kompetencje, w okresie tej niezdolności do pracy,

przejmuje zastępca, a w gminach, w których powołano więcej niż jednego

zastępcę – pierwszy zastępca.

Art. 15zzza. Jeżeli termin do opuszczenia przez cudzoziemca

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 299 ust. 6

ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach wypada w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonych w związku z COVID-19, termin ten ulega przedłużeniu do

upływu 30. dnia następującego po odwołaniu tego ze stanów, który

obowiązywał jako ostatni.

Art. 15zzzb. Jeżeli ostatni dzień terminu dobrowolnego powrotu,

o którym mowa w art. 315 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach, wypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19,

termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30. dnia następującego po dniu

odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

Art. 15zzzc. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii oraz w terminie 6 miesięcy po dniu ich

odwołania:

07.09.2020

©Telksinoe s. 85/198

1) walne zgromadzenia członków albo delegatów polskiego związku

sportowego mogą odbywać się za pomocą środków komunikacji

elektronicznej;

2) w przypadku wygaśnięcia w czasie kadencji mandatu członka zarządu

lub członka organu kontroli wewnętrznej, powodującego zmniejszenie

liczby członków zarządu lub członków organu kontroli wewnętrznej

poniżej minimum przewidzianego w statucie polskiego związku

sportowego, odpowiednio zarządowi lub organowi kontroli

wewnętrznej polskiego związku sportowego przysługuje prawo

uzupełnienia składu do stanu minimum określonego w statucie

związku.

Art. 15zzzd. 1. W związku ze skutkami COVID-19 Bank

Gospodarstwa Krajowego może udzielać, we własnym imieniu i na własny

rachunek, poręczeń i gwarancji spłaty kredytów zaciągniętych przez

przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców, z wyłączeniem mikroprzedsiębiorców oraz małych

przedsiębiorców, z przeznaczeniem na zapewnienie płynności finansowej.

2. Poręczenie lub gwarancja mogą stanowić pomoc publiczną.

3. Do poręczenia i gwarancji stosuje się odpowiednio art. 2b ust. 1

ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych

przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2020 r.

poz. 122).

4. Poręczenie lub gwarancja obejmują nie więcej niż 80% pozostającej

do spłaty kwoty kredytu objętego poręczeniem lub gwarancją.

5. Poręczenie lub gwarancja są udzielane na wniosek przedsiębiorcy,

o którym mowa w ust. 1.

Art. 15zzze. 1. Należności pieniężne, o których mowa w art. 12a ust. 1

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z tytułu

oddania nieruchomości w najem, dzierżawę lub użytkowanie, przypadające

za okres stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, mogą być

umarzane w całości albo w części lub ich spłata może być odraczana lub

rozkładana na raty przez starostę lub prezydenta miasta na prawach powiatu,

07.09.2020

©Telksinoe s. 86/198

wykonujących zadania z zakresu administracji rządowej, bez zgody

wojewody.

2. Starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu wykonujący

zadania z zakresu administracji rządowej bez zgody wojewody może

odstąpić od dochodzenia należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek

podmiotu, którego płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku

z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu

COVID-19.

3. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania

i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w odniesieniu do

nieruchomości określonych w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia

1997 r. o gospodarce nieruchomościami może odstąpić od dochodzenia

należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek podmiotu, którego

płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem

negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 i 3, przepisu art. 12a ust. 4

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie

stosuje się.

Art. 15zzzf. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego

może, w drodze uchwały, postanowić o odstąpieniu od dochodzenia

należności o charakterze cywilnoprawnym przypadających jednostce

samorządu terytorialnego lub jej jednostkom organizacyjnym,

wymienionym w art. 9 pkt 3, 4 i 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, w stosunku do podmiotów, których płynność

finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych

konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19 i które złożą wniosek

o odstąpienie od dochodzenia należności.

Art. 15zzzg. 1. Do czasu określenia przez organ stanowiący jednostki

samorządu terytorialnego zasad udzielania ulg, o których mowa

w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

dotyczących należności pieniężnych z tytułu oddania nieruchomości

w najem, dzierżawę lub użytkowanie przypadających za okres stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii jednostce samorządu

07.09.2020

©Telksinoe s. 87/198

terytorialnego lub jej jednostkom organizacyjnym, wymienionym

w art. 9 pkt 3, 4 i 13 tej ustawy, należności te mogą być umarzane, terminy

ich spłaty mogą zostać odroczone lub płatność tych należności może zostać

rozłożona na raty przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, zarząd

powiatu albo zarząd województwa.

2. Do czasu podjęcia uchwały, o której mowa w art. 15zzzf, wójt,

burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa

może postanowić o odstąpieniu od dochodzenia należności, o których

mowa w ust. 1, na wniosek podmiotu, którego płynność finansowa uległa

pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji

ekonomicznych z powodu COVID-19.

Art. 15zzzh. 1. Wsparcie, o którym mowa w art. 15m, art. 15p,

art. 15q, art. 15zzb–15zze oraz art. 31zo stanowi pomoc publiczną, mającą

na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa

w Komunikacie Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa

w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii

COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz. Urz. UE C 91I z 20.03.2020, str. 1).

2. Ulgi, o których mowa w art. 15zzze–15zzzg, w przypadku

udzielenia ich podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą,

stanowią pomoc publiczną, mającą na celu zaradzenie poważnym

zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w Komunikacie Komisji –

Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki

w kontekście trwającej epidemii COVID-19.

Art. 15zzzi. 1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach kolegialne

organy administracji publicznej mogą zdecydować o odbyciu swoich

posiedzeń przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, co obejmuje

w szczególności:

1) transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym pomiędzy uczestnikami

posiedzenia danego organu,

2) wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której

uczestnicy posiedzenia danego organu mogą wypowiadać się w toku

jego posiedzenia;

– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.

07.09.2020

©Telksinoe s. 88/198

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kolegialny organ

administracji publicznej może podejmować rozstrzygnięcia także w trybie

obiegowym.”;

15) po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:

„Rozdział 2a

Administracyjne kary pieniężne

Art. 15zzzj. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 8b

stosuje ceny lub marże wyższe niż ustalone zgodnie z obwieszczeniem, o którym

mowa w art. 8, lub z przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie art. 8a.

2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza się w wysokości od

5 000 do 5 000 000 zł.

3. Karę pieniężną nakłada, w drodze decyzji, odpowiednio w zakresie

swojej właściwości:

1) wojewódzki inspektor farmaceutyczny;

2) wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

3) państwowy wojewódzki inspektor sanitarny;

4) wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

4. Karę uiszcza się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja, o której

mowa w ust. 3, stała się ostateczna.

5. Organ może nadać decyzji, o której mowa w ust. 3, rygor

natychmiastowej wykonalności w całości lub w części, jeżeli wymaga tego

ochrona bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

6. Do decyzji nakładających karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nie

stosuje się przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

Art. 15zzzk. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może

nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie

większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok

nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się

wielokrotnie, w przypadku wielu towarów lub usług lub na dużą skalę,

naruszenia zakazu określonego w art. 8b. Przepisy art. 106 ust. 3–7 ustawy

07.09.2020

©Telksinoe s. 89/198

z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje się

odpowiednio.

Art. 15zzzl. 1. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może

również nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną

w wysokości do 5% obrotu w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia

kary, ale nie więcej niż 50 000 000 zł, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby

nieumyślnie:

1) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów lub udzielił informacji nieprawdziwych lub

wprowadzających w błąd;

2) uniemożliwia lub utrudnia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli.

2. Przepisy art. 106 ust. 3–5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie

konkurencji i konsumentów stosuje się odpowiednio.

Art. 15zzzm. 1. Do postępowania w sprawie nałożenia kar, o których mowa

w art. 15zzzj i art. 15zzzk, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3 ustawy

z dnia 15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu

przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U.

z 2019 r. poz. 517, 1649 i 1667), z wyłączeniem art. 8, art. 26–28 i art. 31.

2. Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 15zzzj i art. 15zzzk, stosuje

się odpowiednio przepisy art. 38 ust. 1–5 i art. 39 ustawy z dnia 15 grudnia

2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi

kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi.

Art. 15zzzn. 1. W razie stwierdzenia naruszenia obowiązku hospitalizacji,

kwarantanny lub izolacji w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem lub

zwalczaniem COVID-19, nałożonego przez właściwy organ lub wynikającego

z przepisów prawa, państwowy powiatowy inspektor sanitarny nakłada na osobę

naruszającą taki obowiązek, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną

w kwocie do 30 000 zł.

2. Stwierdzenie naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, może

nastąpić w szczególności na podstawie ustaleń Policji, innych służb

państwowych lub innych uprawnionych podmiotów.

07.09.2020

©Telksinoe s. 90/198

3. W zakresie określonym w ust. 1 nie ma zastosowania art. 38 ust. 1

ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U.

z 2019 r. poz. 59 oraz z 2020 r. poz. 322, 374 i 567).

Art. 15zzzo. 1. W razie stwierdzenia naruszenia czasowego ograniczenia

lub zakazu obrotu i używania określonych przedmiotów lub produktów

spożywczych, ustanowionego w rozporządzeniu wydanym na podstawie

art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz

zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239

i 1495 oraz z 2020 r. poz. 282, 322 i 374) w związku z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem lub zwalczaniem COVID-19, wojewoda może nałożyć na

podmiot naruszający takie ograniczenia lub zakaz, w drodze decyzji,

administracyjną karę pieniężną w kwocie do 1 000 000 zł, a w przypadku jeżeli

wartość przedmiotów lub produktów przekracza 1 000 000 zł administracyjna

kara pieniężna określana jest w wysokości dwukrotności tej wartości.

2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do ministra

właściwego do spraw zdrowia.

3. Kontrola podmiotu, o którym mowa w ust. 1, pod względem

przestrzegania przepisów wydanych na podstawie art. 46 ust. 4 pkt 2 ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi dokonuje w trybie kontroli celno-skarbowej Krajowa

Administracja Skarbowa.

Art. 15zzzp. Środki finansowe pochodzące z administracyjnych kar

pieniężnych, o których mowa w art. 15zzzj, art. 15zzzk, art. 15zzzl, art. 15zzzn

i art. 15zzzo, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 15zzzq. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, może

zawiesić z urzędu albo na wniosek postępowanie kontrolne, postępowanie

w zakresie egzekucji opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy

obowiązkowego ubezpieczenia, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia

22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym

Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2214) oraz odroczyć terminy płatności z tytułu

07.09.2020

©Telksinoe s. 91/198

niespełnienia tego obowiązku, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

prawidłowego funkcjonowania rynku ubezpieczeniowego.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze

rozporządzenia, odroczyć terminy płatności oraz zawiesić postępowania,

o których mowa w ust. 1, określając zakres terytorialny zawieszenia, rodzaje

postępowań podlegających zawieszeniu oraz okres, na który następuje

zawieszenie oraz odroczenie, mając na względzie okres obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane, biorąc

pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku

ubezpieczeniowego.

3. Do terminów odroczeń oraz postępowań zawieszonych na podstawie

ust. 1 lub 2, nie wlicza się okresów ich zawieszenia oraz odroczenia.

Art. 15zzzr. Oświadczenie woli członka organu osoby prawnej innej niż

Skarb Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego, może zostać złożone

w formie dokumentowej, a posiedzenia organów osób prawnych odbywać się

z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej bez konieczności

jednoczesnej obecności członków tych organów. Do skuteczności takiego

oświadczenia nie jest wymagane wypełnienie formularza udostępnionego

w systemie teleinformatycznym, opatrzenie kwalifikowanym podpisem

elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, bez względu na

odmienne zastrzeżenie ustawy lub czynności prawnej.”;

16) art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Art. 31. 1. W celu przeciwdziałania COVID-19 Prezes Rady Ministrów

może, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych

wydatków budżetowych między częściami i działami budżetu państwa,

uwzględniając wysokość oraz rodzaj koniecznego wsparcia i bieżące wykonanie

wydatków w poszczególnych częściach i działach budżetu państwa.

2. W celu przeciwdziałania COVID-19 Prezes Rady Ministrów może

podjąć decyzję o zablokowaniu planowanych wydatków w zakresie całego

budżetu państwa, określając część budżetu państwa oraz łączną kwotę

wydatków, która podlega blokowaniu.

07.09.2020

©Telksinoe s. 92/198

3. Prezes Rady Ministrów powierza Ministrowi Finansów wykonanie

decyzji, o której mowa w ust. 2. Szczegółową klasyfikację wydatków, które

podlegają blokowaniu, ustala dysponent części budżetowej.

4. Ze środków zablokowanych na podstawie ust. 2 Minister Finansów może

utworzyć nową rezerwę celową z przeznaczeniem na przeciwdziałanie

COVID-19.

5. Podziału rezerwy celowej, o której mowa w ust. 4, dokonuje Minister

Finansów na wniosek dysponenta realizującego zadanie związane

z przeciwdziałaniem COVID-19, zaakceptowany przez Prezesa Rady

Ministrów.”;

17) po art. 31 dodaje się art. 31a–31zzd w brzmieniu:

„Art. 31a. 1. W celu umożliwienia zastosowania rozwiązań przewidzianych

dla przedsiębiorców, o których mowa w art. 15g ust. 1 i 2, minister właściwy do

spraw pracy – dysponent Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

dokona zmiany w planie finansowym Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych na 2020 rok poprzez zwiększenie kosztów Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z przeznaczeniem na wypłatę

świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, o których mowa w art. 15g ust. 1,

i środków, o których mowa w art. 15g ust. 2 oraz zmniejszenie stanu środków

pieniężnych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

2. W celu umożliwienia zastosowania rozwiązań przewidzianych dla

przedsiębiorców, o których mowa w art. 15g ust. 1 i 2, minister właściwy do

spraw pracy – dysponent Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

może zaciągnąć nieoprocentowaną pożyczkę ze środków Funduszu Pracy.

3. W przypadku zaciągnięcia pożyczki, o której mowa w ust. 2, minister

właściwy do spraw pracy – dysponent Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych dokona zmiany w planie finansowym Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w terminie 14 dni od dnia wpływu

pożyczki przez zwiększenie planowanych zadań, kosztów realizacji zadań oraz

środków pieniężnych i zobowiązań w stanie Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych na koniec roku.

07.09.2020

©Telksinoe s. 93/198

Art. 31b. 1. Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ze

środków Funduszu Pracy może być udzielona może być udzielona

nieoprocentowana pożyczka, o której mowa w art. 31a ust. 2.

2. Pożyczka, o której mowa w ust. 1, może być udzielona po dokonaniu

zmian w planie finansowym Funduszu Pracy polegających na zmniejszeniu stanu

środków pieniężnych w stanie tego Funduszu na koniec roku i odpowiednim

zwiększeniu należności.

3. Warunki i terminy spłaty pożyczki, o której mowa w ust. 1, określi

decyzja ministra właściwego do spraw pracy.

Art. 31c. W szczególnie uzasadnionym przypadku będącym następstwem

COVID-19, zadania o których mowa w art. 15g ust. 20, Rada Ministrów może,

w drodze rozporządzenia, powierzyć do realizacji innej jednostce sektora

finansów publicznych.

Art. 31d. Inwestor jest obowiązany do poinformowania organu

administracji architektoniczno-budowlanej o prowadzeniu robót budowlanych

oraz zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, które nastąpiły przed dniem

wejściem w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi

sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 000). Przepis

art. 12 ust. 3 stosuje się.

Art. 31e. W przypadku, gdy zajęcia w centrum integracji społecznej lub

klubie integracji społecznej zostały zawieszone w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19 od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy art. 15c ust. 2

i 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 31f. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii bank może dokonać zmiany określonych w umowie warunków

lub terminów spłaty kredytu udzielonego na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357 oraz z 2020 r. poz. 284,

288 i 321) mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy,

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, jeżeli:

1) kredyt został udzielony przed dniem 8 marca 2020 r. oraz

07.09.2020

©Telksinoe s. 94/198

2) zmiana taka jest uzasadniona oceną sytuacji finansowej i gospodarczej

kredytobiorcy dokonaną przez bank nie wcześniej niż w dniu 30 września

2019 r.

2. Zmiana, o której mowa w ust. 1, dokonywana jest na warunkach

uzgodnionych przez bank i kredytobiorcę, przy czym nie może ona powodować

pogorszenia sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do umowy pożyczki

pieniężnej udzielonej przez bank.

Art. 31g. 1. W przypadku wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej

złożonych i nierozpatrzonych do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca

2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych

ustaw oraz złożonych od dnia wejścia w życie tej ustawy do dnia odwołania stanu

zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego w związku

z COVID-19, trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 14d § 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, przedłuża się o 3 miesiące.

2. Przedłużenie terminu, o którym mowa w ust. 1, pozostaje bez wpływu na

termin do wydania interpretacji ogólnych na wniosek, o których mowa w art. 14a

§ 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, przedłużać w przypadku, o którym mowa w ust. 1, termin do

wydania interpretacji indywidualnej, o którym mowa w art. 14d § 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, o dalsze okresy, nie więcej

jednak niż o 3 miesiące, uwzględniając skutki wywołane COVID-19.

Art. 31h. W przypadku gdy organizator turystyki, o którym mowa

w ustawie z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych

usługach turystycznych, nie dokonał zwrotu poniesionych przez podróżnego

opłat lub wpłat, o których mowa w art. 47 ust. 4 lub ust. 5 ustawy z dnia

24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach

turystycznych, a termin na ich dokonanie nie upłynął przed dniem 13 marca

2020 r., przepisy art. 15k stosuje się odpowiednio.

07.09.2020

©Telksinoe s. 95/198

Art. 31i. 1. W okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca

2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych

ustaw do dnia 31 grudnia 2020 r.:

1) wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7

i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu

drogowym;

2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem

terminu określonego w pkt 1.

2. Przepisy ust. 1 stosuje się:

1) do pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium

państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie później niż 30 dni przed

dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw;

2) do pojazdu zarejestrowanego nabytego lub zbytego nie później niż 30 dni

przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie

ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw.

Art. 31j. 1. W okresie od dnia 8 marca 2020 r. do dnia 30 czerwca 2020 r.

bieg terminu na wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego,

o którym mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności

przemysłowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 286 i 288), oraz terminu na złożenie

w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej tłumaczenia patentu

europejskiego na język polski, jak również terminu na złożenie tłumaczenia na

język polski ograniczonego lub zmienionego patentu europejskiego, o których

mowa w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń

patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2016 r. poz. 2), nie rozpoczyna się, a rozpoczęty przerywa się. Terminy

biegną na nowo od dnia 1 lipca 2020 r.

07.09.2020

©Telksinoe s. 96/198

2. Czynności podejmowane w okresie, o którym mowa w ust. 1, pozostają

ważne.

Art. 31k. Ważność orzeczeń lekarskich, o których mowa w art. 71b

ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r o Policji, art. 75c ust. 8 pkt 1

ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2020 r.

poz. 305), art. 42 ust. 1a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży

Pożarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1499, 1635, 1726 i 2020), art. 53 ust. 10 pkt 1

ustawy z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1940), art. 135 ust. 10 pkt 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2018 r. o Służbie

Ochrony Państwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 384) oraz art. 28 ust. 6 ustawy z dnia

24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1372,

1518 i 1593 oraz z 2020 r. poz. 471) przedłuża się do 60. dnia od dnia odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 31l. 1. Kandydatowi na doradcę podatkowego, który nie przystąpił do

wyznaczonej na marzec 2020 r. części ustnej egzaminu na doradcę podatkowego

i któremu termin określony w art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r.

o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 130) upłynął w marcu 2020 r.,

przysługuje prawo do jednorazowego przystąpienia do tej części egzaminu

w wyznaczonym terminie w okresie nie dłuższym niż 4 miesiące od dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego

w związku z COVID-19.

2. Bieg terminów, o których mowa w art. 24 ust. 4 i 6 ustawy z dnia 5 lipca

1996 r. o doradztwie podatkowym, nie rozpoczyna się, a rozpoczętych zawiesza

się, w okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19.

3. W przypadku gdy z przyczyn organizacyjnych, w szczególności

trudności z powołaniem składów egzaminacyjnych, nie jest możliwe

przeprowadzenie części ustnej egzaminu na doradcę podatkowego

w wydłużonym terminie, o którym mowa w ust. 2, termin ten może zostać

przedłużony, nie więcej jednak niż o 3 miesiące. O przedłużeniu terminu

Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego

informuje na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do

spraw finansów publicznych.

07.09.2020

©Telksinoe s. 97/198

Art. 31m. 1. Orzeczenia lekarskie wydane w ramach wstępnych,

okresowych i kontrolnych badań lekarskich, których ważność upłynęła po dniu

7 marca 2020 r., zachowują ważność, nie dłużej jednak niż do upływu 60 dni od

dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

2. Jeżeli odrębne przepisy w zakresie badań lekarskich, innych niż

określone w ust. 1 lub badań psychologicznych, wymagają posiadanie

aktualnego orzeczenia lekarskiego albo psychologicznego, a ważność upłynęła

po dniu 7 marca 2020 r., orzeczenie to zachowuje ważność, nie dłużej nie dłużej

jednak niż do upływu 60 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii.

3. Jeżeli odrębne przepisy uzależniają wykonywanie określonych

czynności lub uzyskanie określonych uprawnień w celu wykonania czynności

zawodowych od posiadania odpowiedniego orzeczenia lekarskiego albo

psychologicznego, orzeczenie takie powinno być wydane niezwłocznie, nie

później niż do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 31n. W roku 2020 podział rezerw celowych, o którym mowa

w art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

dokonywany jest do dnia 31 grudnia 2020 r.

Art. 31o. 1. W roku 2020, środki ujęte w rezerwach celowych budżetu

państwa mogą być przekazywane na realizacje zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19, niezależnie od przeznaczenia rezerw.

2. Podział rezerwy celowej na realizacje zadań, o których mowa w ust. 1,

nie wymaga zmiany przeznaczenia rezerwy.

3. Podziału rezerwy celowej na zadania, o których mowa w ust. 1, gdy

zadania te nie są zgodne z przeznaczeniem rezerwy, dokonuje Minister Finansów

na wniosek właściwego dysponenta realizującego zadanie, o którym mowa

w ust. 1, za zgodą Prezesa Rady Ministrów.

Art. 31p. W 2020 r. samorządowy zakład budżetowy, który realizuje

zadania związane z przeciwdziałaniem COVID-19, może otrzymać dotacje

z budżetu jednostki samorządu terytorialnego przekraczające 50% kosztów jego

działalności.

07.09.2020

©Telksinoe s. 98/198

Art. 31q. 1. Koszty, o których mowa w art. 15zzb oraz art. 15zzc–15zze, są

finansowane w roku 2020 r. ze środków Funduszu Pracy, o którym mowa

w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy, w ramach kwot ujętych w planie finansowym Funduszu Pracy na

rok 2020.

2. Na finansowanie zadań, o których mowa w art. 15zzb, art. 15zzc

oraz15zze, przeznacza się środki Funduszu Pracy w ramach ustalonych przez

ministra właściwego do spraw pracy na rok 2020 dla samorządów powiatów

kwot środków (limitów) Funduszu Pracy na finansowanie programów na rzecz

promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej,

o których mowa w art. 109 ust. 2, 2t i 2u ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w tym środków Funduszu

Pracy na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26a tej ustawy.

3. Finansowanie zadań, o których mowa w ust. 2, ze środków na realizację

projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego,

odbywa się w ramach umów, o których mowa w art. 109 ust. 7 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W takim

przypadku, nie jest wymagana zmiana zawartych umów, o których mowa

w art. 109 ust. 7 tej ustawy.

4. Na finansowanie zadania, o którym mowa w art. 15zzd, przeznacza się

środki Funduszu Pracy w ramach ustalonych przez ministra właściwego do

spraw pracy na rok 2020 dla samorządów powiatów kwot środków (limitów)

Funduszu Pracy na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia,

łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których mowa

w art. 109 ust. 2, 2t i 2u ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, z wyłączeniem środków Funduszu Pracy

na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu

Społecznego, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26a tej ustawy.

5. Na finansowanie zadań, o których mowa w art. 15zzb oraz art. 15zzc–

15zze, mogą być przeznaczone dodatkowe środki Funduszu Pracy z rezerwy

ministra właściwego do spraw pracy, o której mowa w art. 109 ust. 2u ustawy

z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

07.09.2020

©Telksinoe s. 99/198

6. Środki rezerwy, o których mowa w ust. 5, są przyznawane przez ministra

właściwego do spraw pracy na pisemny wniosek starosty (prezydenta miasta)

zaopiniowany przez marszałka województwa.

7. W przypadku zgłoszeń marszałków województw dotyczących

wyczerpania w województwie środków Funduszu Pracy na realizację zadań,

o których mowa w art. 15zzb oraz art. 15zzc–15zze, minister właściwy do spraw

pracy może dokonać zmian w planie finansowym Funduszu Pracy polegających

na zwiększeniu na ten cel kosztów Funduszu i odpowiednim zmniejszeniu stanu

środków Funduszu na koniec roku budżetowego.

Art. 31r. Do dnia 30 września 2020 r.:

1) do podmiotów prowadzących pośrednictwo przy przewozie osób, które

uzyskały licencję, o której mowa w art. 5b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia

6 września 2001 r. o transporcie drogowym, nie stosuje się art. 5d i art. 5e,

art. 15 ust. 1 pkt 5 oraz art. 27b;

2) nie stosuje się art. 27c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie

drogowym.

Art. 31s. 1. W przypadku gdy czas obowiązywania umowy najmu lokalu

zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie

ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz

wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw upływa

po tym dniu, a przed dniem 30 czerwca 2020 r., umowa ta ulega przedłużeniu do

dnia 30 czerwca 2020 r., na warunkach dotychczasowych. Przedłużenie umowy

następuje na podstawie oświadczenia woli najemcy.

2. Oświadczenie woli o przedłużeniu umowy najmu lokalu do dnia

30 czerwca 2020 r., na warunkach dotychczasowych, najemca składa

wynajmującemu lokal najpóźniej w dniu upływu czasu obowiązywania tej

umowy.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1) do najemcy, który w czasie co najmniej 6 miesięcy obowiązywania umowy

najmu lokalu poprzedzających dzień wejścia w życie ustawy z dnia

31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem

07.09.2020

©Telksinoe s. 100/198

COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji

kryzysowych oraz niektórych innych ustaw albo przez cały czas

obowiązywania umowy najmu lokalu poprzedzający dzień wejścia w życie

tej ustawy, jeżeli umowa ta obowiązywała przez czas krótszy niż 6 miesięcy

poprzedzających dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, był w zwłoce

z zapłatą:

a) czynszu lub

b) innych niż czynsz opłat za używanie lokalu lub

c) opłat niezależnych od wynajmującego lokal a przez niego pobieranych

– za co najmniej jeden okres rozliczeniowy, jeżeli łączna wartość tych

zaległych należności przekroczyła kwotę czynszu należnego za jeden

miesiąc, lub

2) jeżeli w czasie obowiązywania umowy najmu lokalu najemca używał tego

lokalu w sposób sprzeczny z tą umową lub niezgodnie z przeznaczeniem

tego lokalu lub zaniedbywał obowiązki, dopuszczając do powstania w tym

lokalu szkód, lub

3) jeżeli w czasie obowiązywania umowy najmu lokalu najemca wynajął,

podnajął albo oddał do bezpłatnego używania ten lokal lub jego część bez

wymaganej pisemnej zgody wynajmującego, lub

4) do najemcy lokalu mieszkalnego, któremu przysługuje tytuł prawny do

innego lokalu mieszkalnego położonego w tej samej lub pobliskiej

miejscowości, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu

zamiennego, chyba że najemca nie może z przyczyn od niego niezależnych

używać tego lokalu.

Art. 31t. 1. Do dnia 30 czerwca 2020 r. nie wypowiada się najemcy umowy

najmu lub wysokości czynszu.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku wypowiadania umowy najmu

najemcy lokalu mieszkalnego:

1) na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 1, 3 lub 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.

o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie

Kodeksu cywilnego lub

2) któremu przysługuje tytuł prawny do innego lokalu mieszkalnego

położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości, jeżeli lokal ten spełnia

07.09.2020

©Telksinoe s. 101/198

warunki przewidziane dla lokalu zamiennego, chyba ze najemca nie może

z przyczyn od niego niezależnych używać tego lokalu.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku wypowiadania umowy najmu

lokalu o przeznaczeniu innym niż mieszkalne w związku z:

1) z naruszeniem przez najemcę postanowień tej umowy najmu lub przepisów

prawa dotyczących sposobu używa tego lokalu lub

2) koniecznością rozbiórki lub remontu budynku, w którym znajduje się ten

lokal.

Art. 31u. 1. W przypadku gdy wypowiedzenie umowy najmu lokalu

mieszkalnego przez wynajmującego lub wypowiedzenie przez niego wysokości

czynszu w takim lokalu nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia

31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych

ustaw, a termin tego wypowiedzenia upływa po tym dniu, a przed dniem

30 czerwca 2020 r., termin wypowiedzenia ulega przedłużeniu do dnia

30 czerwca 2020 r. Przedłużenie terminu wypowiedzenia następuje na podstawie

oświadczenia woli najemcy.

2. Oświadczenie woli o przedłużeniu terminu wypowiedzenia umowy

najmu lokalu mieszkalnego lub o przedłużeniu terminu wypowiedzenia

wysokości czynszu do dnia 30 czerwca 2020 r. najemca składa wynajmującemu

lokal najpóźniej w dniu upływu tego terminu.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku wypowiedzenia umowy

najmu najemcy lokalu mieszkalnego:

1) na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie

praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu

cywilnego lub

2) któremu przysługuje tytuł prawny do innego lokalu mieszkalnego

położonego w tej samej lub pobliskiej miejscowości, jeżeli lokal ten spełnia

warunki przewidziane dla lokalu zamiennego, chyba ze najemca nie może

z przyczyn od niego niezależnych używać tego lokalu.

Art. 31v. Terminy sprawozdań, oświadczeń oraz raportów, o których mowa

w art. 30 ust. 1, 1b, 2b, 2e, 3 i 4a, art. 30b ust. 1, 3 i 7, art. 31 ust. 1, art. 31a oraz

07.09.2020

©Telksinoe s. 102/198

art. 31b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach

ciekłych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123, 1210 i 1527 oraz z 2020 r. poz. 284),

składanych za rok 2020, wydłuża się o 30 dni kalendarzowych w stosunku do

terminów określonych w przepisach dotychczasowych.

Art. 31w. W przypadku braku możliwości realizacji zadań, o których mowa

w art. 15zzb lub art. 15zzc–15zze, spowodowanej wystąpieniem COVID-19,

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, powierzyć je do realizacji innej

jednostce sektora finansów publicznych.

Art. 31x. 1. Termin ważności świadectw kwalifikacyjnych, o których

mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne,

a które tracą ważność w okresie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 30 czerwca

2020 r., wydłuża się do dnia 31 grudnia 2020 r.

2. Świadectwa kwalifikacyjne wydane w okresie, o którym mowa w ust. 1,

i wcześniej, zachowują ważność zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Art. 31y. 1. W przypadku schematu podatkowego w rozumieniu art. 86a

§ 1 pkt 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa terminy,

o których mowa w dziale III rozdziale 11a tej ustawy, nie rozpoczynają się

a rozpoczęte podlegają zawieszeniu w okresie od dnia 31 marca 2020 r. do dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego

w związku z COVID-19, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2020 r.

2. Czynności dokonane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej,

promotorów, korzystających i wspomagających w okresie, o którym mowa

w ust. 1, są skuteczne.

Art. 31z. Przedłuża się do dnia 30 września 2020 r. termin do złożenia

informacji o cenach transferowych, o którym mowa w art. 23zf ust. 1 ustawy

z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 11t

ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

w przypadku podmiotów, których rok podatkowy rozpoczął się po dniu

31 grudnia 2018 r., a zakończył przed dniem 31 grudnia 2019 r.

Art. 31za. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii bieg terminów do podjęcia przez Komisję Nadzoru

Finansowego czynności, w tym czynności nadzorczych, terminów załatwiania

spraw oraz terminów przewidzianych do wydania decyzji lub postanowienia

07.09.2020

©Telksinoe s. 103/198

kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu nie rozpoczyna

się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, chyba że Komisja Nadzoru Finansowego

wyda decyzję załatwiającą sprawę, dokona czynności, wyda decyzję lub

postanowienie kończące postępowanie w sprawie albo wniesie sprzeciw,

z zastrzeżeniem art. 15zzf.

2. W sprawach z zakresu właściwości Komisji Nadzoru Finansowego bieg

terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 189g § 1 i 3 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie rozpoczyna

się a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii.

Art. 31zb. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, w okresie obowiązywania tych stanów oraz w okresie miesiąca

po ich odwołaniu, nie stosuje się wymogu zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru

Finansowego memorandum informacyjnego, o którym mowa w art. 38b ust. 1

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania

instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach

publicznych.

Art. 31zc. 1. Po upływie terminu, o którym mowa w art. 36 ust. 3,

kredytodawca, o którym mowa w art. 8d–8f, może za pozostały okres

obowiązywania umowy, pobierać pozaodsetkowe koszty kredytu w wysokości

określonej przepisami ustawy z dnia 12 maja 2011 r. kredycie konsumenckim.

2. Okres, o którym mowa w ust. 1, nie jest uwzględniany przy obliczaniu

maksymalnych pozaodsetkowych kosztów kredytu określonych w ustawie z dnia

12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim.

Art. 31zd. Jeżeli termin wydania decyzji lub wypłaty świadczeń przez

Zakład Ubezpieczeń Społecznych przypada w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii albo w okresie 30 dni

następujących po ich odwołaniu, w razie przekroczenia tego terminu Zakład nie

jest zobowiązany do wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie określonych

przepisami prawa cywilnego.

Art. 31ze. 1. Przepisu art. 39a ustawy z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych w roku 2020 nie stosuje się.

07.09.2020

©Telksinoe s. 104/198

2. Oświadczenia, o których mowa w art. 39a ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznym, złożone od dnia 1 kwietnia 2020 r.

nie wywołują skutków prawnych.

Art. 31zf. Rocznego sprawozdania z działalności sądów działających na

obszarze apelacji i informacji rocznej o działalności sądów działających na

obszarze apelacji, o których mowa w art. 31a § 2 i art. 37h § 1 ustawy z dnia

27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, za 2019 r. nie sporządza

się.

Art. 31zg. Aplikant aplikacji sędziowskiej, który zdał egzamin sędziowski

w 2019 r. i dokonał wyboru wolnego stanowiska asesora sądowego, zachowuje

prawo do pobierania przysługującego mu stypendium do dnia poprzedzającego

dzień nawiązania stosunku służbowego na stanowisku asesora sądowego, jednak

nie dłużej niż przez okres 7 miesięcy od dnia ukończenia aplikacji. Wypłaty

stypendium należnego za miesiące poprzedzające dzień wejścia w życie ustawy

z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19,

innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz

niektórych innych ustaw dokonuje się w terminie 3 dni od dnia wejścia w życie

tej ustawy.

Art. 31zh. 1. W przypadku gdy konkurs przeprowadzany w ramach naboru

na aplikację uzupełniającą sędziowską, którego termin przeprowadzenia został

wyznaczony na dzień 2 kwietnia 2020 r., nie zostanie przeprowadzony w tym

terminie z powodu COVID-19, nowy termin przeprowadzenia tego konkursu

może zostać ogłoszony z wyprzedzeniem co najmniej miesiąca. Dokonując

oceny spełnienia warunków, o których mowa w art. 37b ust. 1 pkt 1–3 ustawy

z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1042 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 133), za dzień przeprowadzenia

konkursu, o którym mowa w tych przepisach, przyjmuje się dzień 2 kwietnia

2020 r.

2. Nieprzeprowadzenie konkursu, o którym mowa w ust. 1, do dnia 15 lipca

2020 r., jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem naboru na aplikację

uzupełniającą sędziowską w 2020 r. W takim przypadku kandydatowi, który

07.09.2020

©Telksinoe s. 105/198

zgłosił się do konkursu, na jego wniosek Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa

i Prokuratury zwraca uiszczoną opłatę za udział w konkursie.

Art. 31zi. W 2020 r. pracownikowi, który złożył w terminie wniosek

o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego albo radcowskiego, wyznaczonych

na dni 24–27 marca 2020 r., oraz spełnił przesłanki udziału w danym egzaminie,

przysługuje prawo do dodatkowego urlopu bezpłatnego, w wymiarze 7 dni

kalendarzowych, na przygotowanie się do egzaminu adwokackiego albo

radcowskiego wyznaczonych w terminie dodatkowym.

Art. 31zj. 1. W przypadku dokonywania przez podmiot podlegający

kontroli celno-skarbowej czynności w zakresie produkcji, przemieszczania

i zużycia wyrobów akcyzowych, w szczególności ich wytwarzania,

uszlachetniania, przerabiania, skażania, rozlewu, przyjmowania,

magazynowania, wydawania, przewozu i niszczenia, oraz w zakresie stosowania

i oznaczania tych wyrobów znakami akcyzy w okresie od dnia 1 kwietnia 2020 r.

do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonego w związku z COVID-19, naczelnik urzędu celno-skarbowego na

podstawie analizy ryzyka, może odstąpić od:

1) obecności kontrolującego przy przeprowadzeniu czynności podlegającej

kontroli celno-skarbowej;

2) dokonania czynności określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 90 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 505) przez tego kontrolującego.

2. Naczelnik urzędu celno-skarbowego powiadamia podmiot, o którym

mowa w ust. 1, o odstąpieniu od obecności kontrolującego przy

przeprowadzeniu czynności podlegającej kontroli celno-skarbowej lub od

dokonania czynności przez kontrolującego.

3. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, przekazuje niezwłocznie

naczelnikowi urzędu celno-skarbowego informację o przebiegu

przeprowadzonych czynności, o których mowa w ust. 1.

Art. 31zk. W roku 2020 wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu

terytorialnego mogą być wyższe niż dochody bieżące powiększone o nadwyżkę

budżetową z lat ubiegłych i wolne środki, o których mowa w art. 217 ust. 2 pkt 6

ustawy z dnia 27 sierpnia o finansach publicznych, o wydatki bieżące ponoszone

07.09.2020

©Telksinoe s. 106/198

w celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 w części,

w jakiej zostały sfinansowane środkami własnymi.

Art. 31zl. Ustalając na lata 2020–2025 relację ograniczającą wysokość

spłaty długu jednostki samorządu terytorialnego, wydatki bieżące budżetu

jednostki podlegają pomniejszeniu o wydatki bieżące na obsługę długu. W tym

zakresie nie ma zastosowania art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r.

o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

poz. 2500).

Art. 31zm. Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego,

udzielone przez podmioty wykonujące działalność leczniczą w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19 przed dniem wejścia w życie ustawy, są

finansowane na zasadach określonych w art. 9 ustawy. W przypadkach tych nie

jest wymagane wpisanie podmiotu wykonującego działalność leczniczą do

wykazu, o którym mowa w art. 7 ustawy.

Art. 31zn. W przypadku, gdy z przepisów odrębnych wynika konieczność

wykorzystania danych pochodzących ze zbadanych sprawozdań finansowych za

rok 2019, do czasu ich udostępnienia uwzględnia się dane z ostatniego

dostępnego zbadanego rocznego sprawozdania finansowego danego podmiotu,

a w razie gdy podmiot nie był w okresie wcześniejszym zobowiązany do

sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego, inne dostępne dane

sprawozdawcze za 2019 rok. Przepis zdania pierwszego stosuje się odpowiednio

do zbadanych sprawozdań finansowych za rok obrotowy niebędący rokiem

kalendarzowym, zakończony w 2019 r., które nie zostały sporządzone

i zatwierdzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 31zo. 1. Na wniosek płatnika składek, który na dzień 29 lutego 2020 r.

zgłosił do ubezpieczeń społecznych mniej niż 10 ubezpieczonych, zwalnia się

z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na

ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy,

Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia

1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach

rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony jako płatnik

składek przed dniem 1 lutego 2020 r.

07.09.2020

©Telksinoe s. 107/198

2. Na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą

działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r.

o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 i 321), zwanej

dalej „osobą prowadzącą pozarolniczą działalność”, opłacającego składki

wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne,

zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na

jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe,

dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy

i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia

31 maja 2020 r., jeżeli prowadził działalność przed 1 lutego 2020 r. i przychód

z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób

fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek

o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie był

wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

brutto w gospodarce narodowej w 2020 r.

3. Na wniosek duchownego będącego płatnikiem składek zwalnia się

z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na

obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne

ubezpieczenie chorobowe oraz na ubezpieczenie zdrowotne należne z tytułu

bycia duchownym, za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r.

4. W przypadku osoby prowadzącej pozarolniczą działalność, osoby z nią

współpracującej i osoby duchownej zwolnieniu z obowiązku opłacania

podlegają należności z tytułu składek ustalone od obowiązującej ją najniższej

podstawy wymiaru tych składek.

5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osoby wykonującej pracę na

podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, innej umowy o świadczenie

usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące

zlecenia i osoby z nią współpracującej, dla której podstawę wymiaru składek

stanowi zadeklarowana kwota.

Art. 31zp. 1. Wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności

z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, należnych za okres od dnia

1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., zwany dalej „wnioskiem o zwolnienie

07.09.2020

©Telksinoe s. 108/198

z opłacania składek”, płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r.

2. Wniosek o zwolnienie z opłacania składek zawiera:

1) dane płatnika składek:

a) imię i nazwisko, nazwę skróconą,

b) numer NIP i REGON, a jeżeli płatnikowi składek nie nadano tych

numerów lub jednego z nich – numer PESEL lub serię i numer dowodu

osobistego albo paszportu,

c) adres do korespondencji;

2) oświadczenie płatnika składek, o którym mowa w art. 31zo ust. 2,

potwierdzające uzyskanie, w pierwszym miesiącu, za który jest składany

wniosek o zwolnienie z opłacania składek przychodu z działalności nie

wyższego niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r.;

3) inne informacje niezbędne do umorzenia składek;

4) podpis wnioskodawcy.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, płatnik składek składa pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

W oświadczeniu jest zawarta klauzula następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

4. Wniosek o zwolnienie z opłacania składek może być złożony w formie

dokumentu papierowego albo elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, za

pomocą profilu informacyjnego utworzonego w systemie teleinformatycznym

udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 31zq. 1. Za marzec, kwiecień i maj 2020 r. płatnik składek

zobowiązany jest przesyłać deklaracje rozliczeniowe lub imienne raporty

miesięczne na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy

o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zgodnie z tymi przepisami

zwolniony jest z obowiązku ich składania.

07.09.2020

©Telksinoe s. 109/198

2. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwalnia z obowiązku opłacania

należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, w terminie nie

dłuższym niż 30 dni od dnia przesłania deklaracji rozliczeniowej lub imiennych

raportów miesięczny należnych za ostatni miesiąc wskazany we wniosku

o zwolnienie z opłacania składek, a w przypadku gdy płatnik składek zwolniony

jest z obowiązku ich składania – w terminie nie dłuższym niż 30 dni od terminu,

w którym powinna być opłacona składka za ostatni miesiąc wskazany we

wniosku o zwolnienie z opłacania składek.

3. Warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu

składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych

lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj

2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek

zwolniony jest z obowiązku ich składania.

4. Zwolnieniu z obowiązku opłacania podlegają należności z tytułu

składek, o których mowa w art. 31zo, znane na dzień rozpatrzenia wniosku

o zwolnienie z opłacania składek.

5. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje płatnika składek

o zwolnieniu z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których

mowa w ust. 2.

6. W przypadku płatnika składek, który utworzył profil informacyjny

w systemie teleinformatycznym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, informacja

o której mowa w ust. 5, udostępniana jest wyłącznie na tym profilu.

7. Odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek,

o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji.

8. Od decyzji o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania należności

z tytułu składek, o której mowa w ust. 7, płatnikowi składek przysługuje prawo

do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na

zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do

wniosku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji oraz

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi.

07.09.2020

©Telksinoe s. 110/198

Art. 31zr. Informacja o składkach na ubezpieczenie emerytalne osób

prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących oraz

duchownych, zwolnionych z obowiązku ich opłacania, ewidencjonowana jest na

koncie ubezpieczonego, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jako składka wpłacona.

Art. 31zs. 1. W przypadku osób prowadzących pozarolnicza działalność

i osób z nimi współpracujących oraz duchownych, jeżeli przepisy uzależniają

prawo lub wysokość świadczeń z ubezpieczeń społecznych od opłacenia składek,

składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 31zo, zwolnione

z obowiązku ich opłacania traktuje się jak składki opłacone.

2. Osoba prowadząca pozarolniczą działalność i osoba z nią

współpracująca oraz duchowny zachowuje prawo do świadczeń z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa jeżeli podlegała ubezpieczeniu

chorobowemu w dniu 1 lutego 2020 r.

3. Osoba, której dotyczy zwolnienie z obowiązku odprowadzania składki

na ubezpieczenie zdrowotne i zgłoszeni przez nią do tego ubezpieczenia

członkowie rodziny zachowują prawo do świadczeń określonych w ustawie

z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych.

Art. 31zt. Obsługa przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwolnienia

z obowiązku opłacania składek, o których mowa w art. 31zo, realizowana jest

w trybie umorzenia składek.

Art. 31zu. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o wysokości przychodu wykazanego we wniosku

o zwolnienie z opłacania składek.

2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych o rozbieżnościach pomiędzy przychodem wykazanym we wniosku

o zwolnienie z opłacania składek a przychodem wykazanym dla celów

podatkowych.

3. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w formie

elektronicznej.

4. W przypadku gdy zostanie stwierdzone, że rozbieżności, o których

mowa w ust. 2, są wynikiem wprowadzenia w błąd Zakładu Ubezpieczeń

07.09.2020

©Telksinoe s. 111/198

Społecznych, płatnik składek zobowiązany jest do opłacenia należności z tytułu

składek, o których mowa w art. 31zo, za marzec, kwiecień i maj 2020 r., wraz

z odsetkami za zwłokę, w terminie 30 dni od otrzymania decyzji o obowiązku

opłacenia tych składek, wraz z odsetkami za zwłokę. Do decyzji o obowiązku

opłacenia składek stosuje się odpowiednio art. 31zq ust. 8.

5. W przypadku nie opłacenia w terminie należności z tytułu składek,

o których mowa w ust. 4, należności te podlegają przymusowemu dochodzeniu

na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych.

Art. 31zv. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielane przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych w związku z realizacją zadań związanych ze

zwolnieniem z tytułu nieopłaconych składek, o których mowa w art. 31zo, nie

stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

Art. 31zw. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje

do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych dotację z budżetu państwa w wysokości

zwolnionych z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na

ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 31zo.

2. Do planu finansowego Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na 2020 r.

nie stosuje się art. 29 ust. 10 i 12 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje do

Narodowego Funduszu Zdrowia dotację z budżetu państwa w wysokości

zwolnionych z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na

ubezpieczenie zdrowotne, o których mowa w art. 31zo.

4. Do planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2020 r. nie

stosuje się art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych.

Art. 31zx. Przychody z tytułu zwolnienia z obowiązku opłacania

należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, nie stanowią przychodu

w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 31zy. Rada Ministrów może w celu przeciwdziałania COVID-19,

w drodze rozporządzenia, określać inne okresy zwolnienia z tytułu

nieopłaconych składek niż określone w art. 31zo ust. 1–3, mając na względzie

07.09.2020

©Telksinoe s. 112/198

okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz

skutki nimi wywołane.

Art. 31zz. 1. Osoby objęte ubezpieczeniem emerytalno-rentowym

w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym

rolników zwalnia się z opłacania składek na to ubezpieczenie za drugi kwartał

2020 r.

2. Osobom, o których mowa w ust. 1, składki na ubezpieczenie emerytalno-

-rentowe za drugi kwartał 2020 r. opłaca budżet państwa za pośrednictwem Kasy

Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

3. Do zwolnienia z opłacania składek, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje

się przepisów art. 12, art. 29 ust. 10 i 12 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 31zza. Osoby obowiązane do złożenia oświadczenia o stanie

majątkowym za rok 2019, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego,

mogą złożyć oświadczenie w terminie do dnia 31 maja 2020 r.

Art. 31zzb. W roku 2020 realizacja dodatkowego rocznego świadczenia

pieniężnego dla emerytów i rencistów i kosztów obsługi wypłaty tego

świadczenia, o którym mowa w ustawie o dodatkowym rocznym świadczeniu

pieniężnym dla emerytów i rencistów z dnia 9 stycznia 2020 r., w zakresie

w jakim świadczenie to jest finansowane ze środków Funduszu

Solidarnościowego, następuje poprzez udzielenie Funduszowi

Solidarnościowemu nieoprocentowanej pożyczki przez Fundusz Rezerwy

Demograficznej, zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października

1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Art. 31zzc. Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie

art. 35b ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpady komunalne

oraz odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych mogą być

termicznie przekształcane w funkcjonującej instalacji, która uzyskała

pozwolenie zintegrowane lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów na

termiczne przekształcanie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

07.09.2020

©Telksinoe s. 113/198

Art. 31zzd. 1. W 2020 r. negocjacje w ramach Rady Dialogu Społecznego,

o których mowa w art. 89 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, dotyczące zwiększenia

wskaźnika waloryzacji, o którym mowa w art. 89 ust. 1 tej ustawy,

przeprowadza się w sierpniu.

2. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, określić inny miesiąc

przeprowadzenia negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego, niż wskazany

w ust. 1, mając na względzie harmonogram prac budżetowych.”;

18) uchyla się art. 34;

19) art. 36 otrzymuje brzmienie:

„Art. 36. 1. Przepisy art. 3–5, art. 6 ust. 1, art. 10–11c, art. 12, art. 13

i art. 14–14b i art. 14h tracą moc po upływie 180 dni od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

2. Przepisy art. 6 ust. 2 i art. 15zn tracą moc z dniem 1 stycznia 2021 r.

3. Przepisy art. 7, art. 8d–8f, art. 9 oraz art. 31 tracą moc po upływie

365 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4. Przepisy art. 15g tracą moc po upływie 180 dni od dnia wejścia w życie

ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19,

innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz

niektórych innych ustaw.

5. Przepisy art. 31a–31c tracą moc po upływie 365 dni od dnia wejścia

w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych

rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem

COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji

kryzysowych oraz niektórych innych ustaw.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2019 r.

poz. 821 i 1238) po art. 65 dodaje się art. 65a w brzmieniu:

„Art. 65a. Kto umyślnie, nie stosując się do wydawanych przez

funkcjonariusza Policji lub Straży Granicznej, na podstawie prawa, poleceń

określonego zachowania się, uniemożliwia lub istotnie utrudnia wykonanie

czynności służbowych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo

grzywny.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 114/198

Art. 3. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U.

z 2020 r. poz. 275) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 35:

a) po § 4 dodaje się § 41–44 w brzmieniu:

„§ 41. Członek rady nadzorczej lub członek zarządu mogą żądać

zwołania posiedzenia rady nadzorczej albo zarządu, podając proponowany

porządek obrad, lub podjęcia określonej uchwały na piśmie albo przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

§ 42. Jeżeli przewodniczący rady nadzorczej albo prezes zarządu nie

zwoła posiedzenia albo nie zarządzi głosowania na piśmie albo przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość

na dzień przypadający w terminie tygodnia od dnia otrzymania żądania,

wnioskodawca może samodzielnie zwołać posiedzenie, podając jego datę

i miejsce albo zarządzić głosowanie na piśmie albo przy wykorzystaniu

środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

§ 43. Uchwała organu może być podjęta, jeżeli wszyscy członkowie

organu zostali prawidłowo zawiadomieni o posiedzeniu organu albo

głosowaniu na piśmie albo przy wykorzystaniu środków bezpośredniego

porozumiewania się na odległość. Uchwała może być również wynikiem

głosów częściowo oddanych na posiedzeniu, częściowo na piśmie lub przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

§44. Przy obliczaniu kworum uwzględnia się członków organów

uczestniczących przez oddanie głosu na piśmie lub przy wykorzystaniu

środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.”,

b) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. Szczegółowy tryb zwoływania posiedzeń organów, o których

mowa w § 1 pkt 2–4 i § 3, oraz sposób i warunki podejmowania uchwał

przez te organy określa statut lub przewidziane w nim regulaminy tych

organów.”;

2) w art. 46a dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:

„Art. 35 § 41–44 stosuje się odpowiednio.”;

3) w art. 59 w § 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:

„Art. 35 § 41–44 stosuje się odpowiednio.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 115/198

Art. 4. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.13)) po art. 52j dodaje się art. 52k–

52u w brzmieniu:

„Art. 52k. 1. Podatnicy, którzy z powodu COVID-19, o którym mowa

w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567),

zwanej dalej „ustawą o COVID-19”:

1) ponieśli w 2020 r. stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz

2) uzyskali w 2020 r. łączne przychody z pozarolniczej działalności

gospodarczej niższe o co najmniej 50% od łącznych przychodów

uzyskanych w 2019 r. z tej działalności

– mogą jednorazowo obniżyć o wysokość tej straty, nie więcej jednak niż

o kwotę 5 000 000 zł, odpowiednio dochód lub przychód uzyskany w 2019 r.

z pozarolniczej działalności gospodarczej.

2. Przez łączne przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

sumę przychodów uwzględnianych przy obliczaniu podatku na podstawie

art. 27 ust. 1 i art. 30c oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

3. W celu dokonania obniżenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik składa

korektę zeznania za rok 2019 r., o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a pkt 2,

lub art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

4. Strata nieodliczona na podstawie ust. 1 podlega odliczeniu na podstawie

art. 9 ust. 3 albo art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Art. 52l. Limit zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa

w art. 21 ust. 1:

1) pkt 9a – w 2020 r. wynosi 3 000 zł;

2) pkt 26 lit. b – w 2020 r. wynosi 10 000 zł;

3) pkt 67 – w 2020 r. i 2021 r. wynosi 2 000 zł;

4) pkt 78 lit. b – w 2020 r. i 2021 r. wynosi 3 000 zł.

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358,

1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473

oraz z 2020 r. poz. 179, 183, 284 i 288.

07.09.2020

©Telksinoe s. 116/198

Art. 52m. Wolne od podatku dochodowego są otrzymane lub postawione

do dyspozycji podatnika w 2020 r.:

1) świadczenia postojowe, o których mowa w art. 15zq ustawy o COVID-19;

2) świadczenia polegające na zakwaterowaniu i wyżywieniu, o których mowa

w art. 15x ust. 3 pkt 1 ustawy o COVID-19.

Art. 52n. 1. Od podstawy obliczenia podatku ustalonej zgodnie

z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2 w celu obliczenia podatku lub zaliczki podatnik

może odliczyć darowizny przekazane od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia

30 września 2020 r. na przeciwdziałanie COVID-19, o którym mowa

w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19:

1) podmiotom wykonującym działalność leczniczą, wpisanym do wykazu,

o którym mowa w art. 7 ustawy o COVID-19;

2) Agencji Rezerw Materiałowych z przeznaczeniem na cele wykonywania

zadań ustawowych;

3) Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych

z przeznaczeniem na cele wykonywania działalności statutowej.

2. W przypadku darowizny, o której mowa w ust. 1, przekazanej:

1) do dnia 30 kwietnia 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca

200% wartości darowizny;

2) w maju 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 150% wartości

darowizny;

3) od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. – odliczeniu podlega

kwota odpowiadająca wartości darowizny.

3. Odliczeniu podlegają darowizny nieodliczone na podstawie

art. 26 ust. 1 pkt 9 i art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

4. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule, do darowizn

stosuje się odpowiednio przepisy art. 6 ust. 2, art. 26 ust. 6, 6b, 6c, 6f, ust. 7 pkt 1

i 2, ust. 13a i 15 oraz art. 45 ust. 3a

Art. 52o. 1. W przypadku zaliczek na podatek pobranych w marcu

i kwietniu 2020 r. od przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy,

pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy oraz od zasiłków

pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez płatników,

o których mowa w art. 31, obowiązek określony w art. 38 ust. 1, podlega

07.09.2020

©Telksinoe s. 117/198

wykonaniu w terminie do dnia 1 czerwca 2020 r., jeżeli płatnicy ci ponieśli

negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do płatników, o których mowa

w art. 41 ust. 1 i 4, dokonujących świadczeń z tytułu działalności wykonywanej

osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 oraz z tytułu praw autorskich i praw

pokrewnych.

Art. 52p. 1. Przedłuża się do dnia 20 lipca 2020 r. termin zapłaty podatku,

o którym mowa w art. 30g ust. 11 zdanie pierwsze, za miesiące marzec–maj

2020 r., w których podatnik spełniał łącznie następujące warunki:

1) podatnik poniósł w danym miesiącu negatywne konsekwencje

ekonomiczne z powodu COVID-19;

2) uzyskane przez podatnika w danym miesiącu przychody, o których mowa

w art. 14, są niższe o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego

miesiąca poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku podatnika, który

rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w 2019 r. – w stosunku

do uzyskanych w tym roku średnich przychodów, o których mowa

w art. 14.

2. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do podatników,

którzy:

1) stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala

się przychodów;

2) rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w ostatnim kwartale

2019 r. i nie uzyskali w tym okresie przychodów, o których mowa

w art. 14;

3) rozpoczęli działalność w 2020 r.

3. Przez średnie przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

kwotę stanowiącą iloraz przychodów, o których mowa w art. 14, uzyskanych

w roku, w którym podatnik rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej,

i liczby miesięcy, w których była prowadzona ta działalność.

Art. 52q. 1. Zwalnia się z obowiązku zwiększenia dochodu na podstawie

art. 44 ust. 17 pkt 2 i ust. 23 za poszczególne okresy rozliczeniowe przypadające

w 2020 r., w których spełnione zostały łącznie następujące warunki:

07.09.2020

©Telksinoe s. 118/198

1) podatnik poniósł w danym okresie rozliczeniowym negatywne

konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19;

2) uzyskane przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym przychody,

o których mowa w art. 14, są niższe o co najmniej 50% w stosunku do

analogicznego okresu poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku

podatnika, który rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej

w 2019 r. – w stosunku do uzyskanych w tym roku średnich przychodów,

o których mowa w art. 14.

2. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do podatników,

którzy:

1) stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala

się przychodów;

2) rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w ostatnim kwartale

2019 r. i nie uzyskali w tym okresie przychodów, o których mowa

w art. 14;

3) rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w 2020 r.

3. Przez średnie przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

kwotę stanowiącą iloraz przychodów, o których mowa w art. 14, uzyskanych

w poprzednim roku podatkowym i liczby miesięcy, w których była prowadzona

działalność gospodarcza w tym roku.

4. Do przychodów uzyskanych w poprzednim roku podatkowym, o których

mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, zalicza się również przychody zmarłego

przedsiębiorcy, o których mowa w art. 14.

Art. 52r. 1. Podatnicy będący małymi podatnikami, którzy na 2020 r.

wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, o której mowa w art. 44 ust. 6b,

mogą zrezygnować w trakcie roku podatkowego z tej formy wpłacania zaliczek

za miesiące marzec–grudzień 2020 r., jeżeli ponoszą negatywne konsekwencje

ekonomiczne z powodu COVID-19. Przepisu art. 44 ust. 6c pkt 2 nie stosuje się.

2. W przypadku rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na

podstawie ust. 1 zaliczki należne do końca roku oblicza się zgodnie

z art. 44 ust. 3 albo 3f począwszy od miesiąca, za który podatnik ostatni raz

zastosował uproszczoną formę wpłacania zaliczek. Przy obliczaniu tych zaliczek

07.09.2020

©Telksinoe s. 119/198

uwzględnia się zaliczki płacone w uproszczonej formie na podstawie

art. 44 ust. 6b–6i.

3. O rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podstawie

ust. 1 podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub

ust. 1a pkt 2, składanym za 2020 r.

Art. 52s. 1. Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów

amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, które zostały

nabyte w celu produkcji towarów związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, i wprowadzone do

ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

w 2020 roku.

2. Za towary, o których mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:

maseczki ochronne, respiratory, środki odkażające, medyczną odzież ochronną,

ochraniacze na obuwie, rękawiczki, okulary, gogle, środki do dezynfekcji

i higieny rąk.

Art. 52t. 1. Koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e, ponoszone

w 2020 r. na działalność badawczo-rozwojową, której celem jest opracowanie

produktów niezbędnych do przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa

w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, podatnik może odliczyć również od dochodu

będącego podstawą obliczenia zaliczki, o której mowa w art. 44 ust. 3, 3g, 3f

i 3h.

2. Przepis art. 26e stosuje się odpowiednio.

Art. 52u. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 30ca, osiągający w 2020 r.

kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które

wykorzystywane są do przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa

w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, mogą stosować w trakcie roku podatkowego

do opodatkowania tych dochodów stawkę podatku, o której mowa w tym

przepisie, przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy.

2. Wysokość zaliczek, o których mowa w ust. 1, oblicza się w następujący

sposób:

1) pierwszą zaliczkę oblicza się od sumy kwalifikowanych dochodów

z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, osiągniętych od dnia

1 marca 2020 r., z zastosowaniem stawki, o której mowa w art. 30ca ust. 1;

07.09.2020

©Telksinoe s. 120/198

2) zaliczki za kolejne miesiące albo kwartały oblicza się jako różnicę między

podatkiem obliczonym z zastosowaniem stawki, o której mowa w art. 30ca

ust. 1, od sumy kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw

własności intelektualnej, osiągniętych od dnia 1 marca 2020, a sumą

należnych zaliczek za poprzednie miesiące albo kwartały obliczonych od

tych dochodów.

3. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy podatnik nie posiada

kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ani ekspektatywy uzyskania

kwalifikowanego prawa, pod warunkiem zgłoszenia lub złożenia wniosku

o uzyskanie takiego prawa ochronnego do właściwego organu, w terminie

6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, za który przy obliczaniu zaliczki na

podatek zastosował 5% stawkę podatku.

4. Przepisy art. 30ca stosuje się odpowiednio.”.

Art. 5. W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu

nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2020 r . poz. 396) po art. 20g

dodaje się art. 20h w brzmieniu:

„Art. 20h. Zmiany planu finansowego Zasobu dokonywane zgodnie

z art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

dotyczące realizacji przez Krajowy Ośrodek zadań mających na celu

przeciwdziałanie skutkom choroby zakaźnej wywołanej wirusem SARS-CoV-2

w zakresie zadań określonych w niniejszej ustawie, a także zadań określonych

przepisami o kształtowaniu ustroju rolnego oraz przepisami o realizacji prawa do

rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami

Rzeczypospolitej Polskiej nie wymagają uzyskania opinii sejmowej komisji

właściwej do spraw budżetu.”.

Art. 6. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób

prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.14)) po art. 38e dodaje się art. 38f–

38m:

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1018,

1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1751, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217 i 2473 oraz z 2020 r.

poz. 183 i 288.

07.09.2020

©Telksinoe s. 121/198

„Art. 38f. 1. Podatnicy, którzy z powodu COVID-19, w rozumieniu ustawy

z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567),

zwanej dalej „ustawą o COVID-19”:

1) ponieśli stratę w roku podatkowym, który rozpoczął się przed dniem

1 stycznia 2020 r. a zakończy się po dniu 31 grudnia 2019 r., lub rozpoczął

się po dniu 31 grudnia 2019 r. a przed dniem 1 stycznia 2021 r. oraz

2) uzyskali w roku podatkowym, o którym mowa w pkt 1, przychody niższe

o co najmniej 50% od przychodów uzyskanych w roku podatkowym

bezpośrednio poprzedzającym pierwszy rok podatkowy, o którym mowa

w pkt 1

– mogą jednorazowo obniżyć o wysokość tej straty, nie więcej jednak niż

o kwotę 5 000 000 zł, dochód uzyskany w roku podatkowym bezpośrednio

poprzedzającym rok podatkowy, o którym mowa w pkt 1.

2. W przypadku upływu terminu do złożenia zeznania lub złożenia zeznania

za rok podatkowy, w którym dokonywane jest obniżenie na podstawie ust. 1,

podatnik składa korektę zeznania.

3. Strata nieodliczona na podstawie ust. 1 podlega odliczeniu na podstawie

art. 7 ust. 5.

Art. 38g. 1. Od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 ust. 1

w celu obliczenia podatku lub zaliczki podatnik może odliczyć nieodliczone na

podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 i 8 darowizny przekazane od dnia 1 stycznia

2020 r. do dnia 30 września w 2020 r. na przeciwdziałanie COVID-19, o którym

mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19:

1) podmiotom wykonującym działalność leczniczą, wpisanym do wykazu,

o którym mowa w art. 7 ustawy o COVID-19;

2) Agencji Rezerw Materiałowych z przeznaczeniem na cele wykonywania

zadań ustawowych;

3) Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych

z przeznaczeniem na cele wykonywania działalności statutowej.

2. W przypadku darowizny, o której mowa w ust. 1, przekazanej:

07.09.2020

©Telksinoe s. 122/198

1) do dnia 30 kwietnia 2020 r.– odliczeniu podlega kwota odpowiadająca

200% wartości darowizny;

2) w maju 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 150% wartości

darowizny;

3) od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. – odliczeniu podlega

kwota odpowiadająca wartości darowizny.

3. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule, do darowizn

stosuje się odpowiednio przepisy art. 18 ust. 1b, 1c, 1e–1g, 1k oraz

art. 27 ust. 4a.

Art. 38h. 1. Przedłuża się do dnia 20 lipca 2020 r. termin zapłaty podatku,

o którym mowa w art. 24b ust. 11 zdanie pierwsze, za miesiące marzec–maj

2020 r., w których podatnik spełniał łącznie następujące warunki:

1) podatnik poniósł w danym miesiącu negatywne konsekwencje

ekonomiczne z powodu COVID-19, o którym mowa ustawie o COVID-19;

2) uzyskane przez podatnika w danym miesiącu przychody, o których mowa

w art. 12, są niższe o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego

miesiąca poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku podatnika, który

rozpoczął prowadzenie działalności w 2019 r. – w stosunku do uzyskanych

w tym roku średnich przychodów, o których mowa w art. 12.

2. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do podatników,

którzy:

1) stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala

się przychodów;

2) rozpoczęli prowadzenie działalności w ostatnim kwartale 2019 r. i nie

uzyskali w tym okresie przychodów, o których mowa w art. 12;

3) rozpoczęli prowadzenie działalności w 2020 r.

3. Przez średnie przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

kwotę stanowiącą iloraz przychodów, o których mowa w art. 12, uzyskanych

w roku, w którym podatnik rozpoczął prowadzenie działalności, i liczby

miesięcy, w których była prowadzona ta działalność.

Art. 38i. 1. Zwalnia się z obowiązku zwiększenia dochodu stanowiącego

podstawę obliczenia zaliczki na podstawie art. 25 ust. 19 pkt 2 i ust. 25 za

07.09.2020

©Telksinoe s. 123/198

poszczególne okresy rozliczeniowe przypadające w 2020 r., w których podatnik

spełnił łącznie następujące warunki:

1) podatnik poniósł w danym okresie rozliczeniowym negatywne

konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19, o którym mowa

w ustawie o COVID-19;

2) uzyskane przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym przychody,

o których mowa w art. 12, są niższe o co najmniej 50% w stosunku do

analogicznego okresu poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku

podatnika, który rozpoczął prowadzenie działalności w 2019 r. –

w stosunku do uzyskanych w tym roku średnich przychodów, o których

mowa w art. 12.

2. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do podatników,

którzy:

1) stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala

się przychodów;

2) rozpoczęli prowadzenie działalności w ostatnim kwartale 2019 r. i nie

uzyskali w tym okresie przychodów, o których mowa w art. 12;

3) rozpoczęli prowadzenie działalności w 2020 r.

3. Przez średnie przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

kwotę stanowiącą iloraz przychodów, o których mowa w art. 12, uzyskanych

w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, i liczby miesięcy,

w których była prowadzona ta działalność.

4. Jeżeli podatnik, którego rok podatkowy zakończy się przed dniem

1 października 2020 r., posiada zobowiązania, o których mowa w art. 18f

ust. 1 pkt 2, i zobowiązania te nie zostaną uregulowane do dnia złożenia zeznania

za ten rok, do zobowiązań tych nie stosuje się art. 18f ust. 5 i 6. Zobowiązania te

podlegają doliczeniu do dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki

począwszy od pierwszego okresu rozliczeniowego następnego roku

podatkowego, nie wcześniej niż w rozliczeniu zaliczki za 2021 r., jeżeli do dnia

terminu płatności tej zaliczki zobowiązanie to nie zostanie uregulowane.

Art. 38j. 1. Podatnicy będący małymi podatnikami, którzy na 2020 r.

wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, o której mowa w art. 25 ust. 6,

mogą zrezygnować w trakcie roku podatkowego z tej formy wpłacania zaliczek,

07.09.2020

©Telksinoe s. 124/198

jeżeli ponoszą negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19.

Przepisu art. 25 ust. 7 pkt 2 nie stosuje się.

2. W przypadku rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na

podstawie ust. 1 zaliczki należne do końca roku oblicza się zgodnie

z art. 25 ust. 1 począwszy od miesiąca, za który podatnik ostatni raz zastosował

uproszczoną formę wpłacania zaliczek. Przy obliczaniu tych zaliczek uwzględnia

się zaliczki płacone w uproszczonej formie na podstawie art. 25 ust. 6–10.

3. O rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podstawie

ust. 1 podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1,

składanym za 2020 r.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do podatników, których rok

podatkowy jest inny niż kalendarzowy i obejmuje część 2020 r.

Art. 38k. 1. Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów

amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, które zostały

nabyte w celu produkcji towarów związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, i wprowadzone do

ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

w 2020 roku.

2. Za towary, o których mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:

maseczki ochronne, respiratory, środki odkażające, medyczną odzież ochronną,

ochraniacze na obuwie, rękawiczki, okulary, gogle, środki do dezynfekcji

i higieny rąk.

Art. 38l. 1. Koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d, ponoszone

w 2020 r. na działalność badawczo-rozwojową, której celem jest opracowanie

produktów niezbędnych do przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa

w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, podatnik może odliczyć również od dochodu

będącego podstawą obliczenia zaliczki, o której mowa w art. 25 ust. 1 lub 1b,

w trakcie roku podatkowego, który:

1) rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2020 r. a zakończy się po dniu

31 grudnia 2019 r. lub

2) rozpoczął się po dniu 31 grudnia 2019 r. a przed dniem 1 stycznia 2021 r.

2. Przepis art. 18d stosuje się odpowiednio.

07.09.2020

©Telksinoe s. 125/198

Art. 38m. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 24d, osiągający w roku

podatkowym, który:

1) rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2020 r. a zakończy się po dniu

31 grudnia 2019 r. lub

2) rozpoczął się po dniu 31 grudnia 2019 r. a przed dniem 1 stycznia 2021 r.

– kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,

które wykorzystywane są do przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa

w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, mogą stosować w trakcie tego roku

podatkowego do opodatkowania tych dochodów stawkę podatku, o której mowa

w tym przepisie, przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy.

2. Wysokość zaliczek, o których mowa w ust. 1, oblicza się w następujący

sposób:

1) pierwszą zaliczkę oblicza się od sumy kwalifikowanych dochodów

z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, osiągniętych od dnia

1 marca 2020 r., z zastosowaniem stawki, o której mowa w art. 24d ust. 1;

2) zaliczki za kolejne miesiące albo kwartały oblicza się jako różnicę między

podatkiem obliczonym z zastosowaniem stawki, o której mowa w art. 24d

ust. 1, od sumy kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw

własności intelektualnej, osiągniętych od dnia 1 marca 2020 r., a sumą

należnych zaliczek za poprzednie miesiące albo kwartały obliczonych od

tych dochodów.

3. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy podatnik nie posiada

kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ani ekspektatywy uzyskania

kwalifikowanego prawa, pod warunkiem zgłoszenia lub złożenia wniosku

o uzyskanie takiego prawa ochronnego do właściwego organu, w terminie

6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, za który przy obliczaniu zaliczki na

podatek zastosował 5% stawkę podatku.

4. Przepisy art. 24d stosuje się odpowiednio.”.

Art. 7. W ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2020 r.

poz. 532) w art. 21 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„4. Uchwała zarządu może być podjęta, jeżeli wszyscy członkowie zostali

prawidłowo zawiadomieni o posiedzeniu albo głosowaniu na piśmie albo przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

07.09.2020

©Telksinoe s. 126/198

Uchwała może być również wynikiem głosów częściowo oddanych na

posiedzeniu, częściowo na piśmie lub przy wykorzystaniu środków

bezpośredniego porozumiewania się na odległość.

5. Przy obliczaniu kworum uwzględnia się członków zarządu

uczestniczących przez oddanie głosu na piśmie lub przy wykorzystaniu środków

bezpośredniego porozumiewania się na odległość.”.

Art. 8. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa

ubezpieczeniach eksportowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1378, z 2019 r. poz. 1572 oraz

z 2020 r. poz. 284) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Ubezpieczenie udzielane przez podmiot, o którym mowa

w art. 5 ust. 1, na podstawie ustawy, zwane dalej „ubezpieczeniem

eksportowym”, dotyczy:

1) instrumentów finansujących, rozumianych jako umowa lub inna

czynność służąca finansowaniu, w całości albo w części, kontraktu

eksportowego, umowy przedsiębiorcy zależnego lub inwestycji

bezpośredniej za granicą, w szczególności:

a) kredytu bankowego,

b) pożyczki,

c) limitu kredytowego na wystawianie gwarancji lub akredytyw,

d) nabycia lub zagwarantowania emisji papierów wartościowych

o charakterze dłużnym, w szczególności obligacji,

e) wykupu wierzytelności,

f) leasingu;

2) kontraktów eksportowych;

3) inwestycji bezpośrednich za granicą;

4) umów przedsiębiorców zależnych.”,

b) w ust. 3 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4

w brzmieniu:

„4) udziału w ubezpieczeniu udzielonym przez agencję kredytów

eksportowych w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 1233/2011 z dnia 16 listopada 2011 r.

07.09.2020

©Telksinoe s. 127/198

w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie

oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylającego

decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE (Dz. Urz. UE L 326

z 08.12.2011, str. 45).”;

2) w art. 2:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Celem ubezpieczeń eksportowych jest umożliwienie polskim

przedsiębiorcom udziału w międzynarodowym obrocie handlowym oraz

wzrostu ich aktywności na arenie międzynarodowej.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Celem ubezpieczeń eksportowych jest, w przypadku

ubezpieczenia:

1) instrumentów finansujących – ochrona jednostek finansujących na

wypadek strat poniesionych w związku z finansowaniem kontraktów

eksportowych;

2) kontraktów eksportowych – ochrona krajowych przedsiębiorców na

wypadek strat poniesionych, w związku z realizacją kontraktu

eksportowego, przed wysyłką towarów bądź realizacją usług (ryzyko

produkcji) oraz po wysyłce towarów bądź realizacji usług (ryzyko

kredytu);

3) inwestycji bezpośrednich za granicą – ochrona krajowych

przedsiębiorców na wypadek strat poniesionych w związku

z realizacją inwestycji bezpośredniej za granicą;

4) umów sprzedaży zawartych przez przedsiębiorców zależnych –

ochrona przedsiębiorców zależnych na wypadek strat poniesionych

w związku ze sprzedażą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

towarów i usług, które stanowiły towary lub usługi krajowe.”,

c) uchyla się ust. 7,

d) w ust. 8 po wyrazie „ubezpieczającego” dodaje się wyrazy „lub

ubezpieczonego”;

3) w art. 5 w ust. 3 skreśla się wyraz „Akcjonariuszy”;

4) art. 6 otrzymuje brzmienie:

07.09.2020

©Telksinoe s. 128/198

„Art. 6. 1. Z ubezpieczenia eksportowego jako ubezpieczający lub

ubezpieczony oraz gwarancji ubezpieczeniowych, z zastrzeżeniem art. 5a, mogą

korzystać:

1) przedsiębiorcy, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, dokonujący eksportu krajowych produktów

i usług, z zastrzeżeniem ust. 2, dokonujący inwestycji bezpośrednich za

granicą;

2) podmioty udzielające instrumentów finansujących;

3) przedsiębiorcy zależni w zakresie, w jakim ubezpieczenie eksportowe

będzie dotyczyć towarów i usług, które stanowiły towary lub usługi

krajowe, z zastrzeżeniem ust. 2;

4) członkowie konsorcjum, w skład którego wchodzi przedsiębiorca krajowy

realizujący kontrakt eksportowy w ramach tego konsorcjum.

2. Ubezpieczenie eksportowe może zostać udzielone mimo niespełnienia

wymogu krajowych produktów i usług, w przypadku gdy:

1) kontrakt został zawarty na okres kredytu poniżej dwóch lat;

2) jest ono uzasadnione interesem Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Na potrzeby niniejszej ustawy interes Rzeczypospolitej Polskiej oznacza

wymierną korzyść dla Rzeczypospolitej Polskiej wynikającą z konieczności

zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego, wzrostu lub utrzymania

zatrudnienia, zwiększenia konkurencyjności lub innowacyjności gospodarki

polskiej.

4. Oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, dokonuje

Komitet.”;

5) w art. 6b w ust. 1 po wyrazie „ubezpieczającego” dodaje się wyrazy „lub

przedsiębiorcę, który zawarł z Korporacją umowę, o której mowa w art. 6f

ust. 1”;

6) po art. 6e dodaje się art. 6f w brzmieniu:

„Art. 6f. 1. Jeżeli uprawnionym z tytułu ubezpieczenia eksportowego jest

jednostka finansująca, Korporacja może zawrzeć z przedsiębiorcą krajowym lub

z przedsiębiorcą zależnym, w związku z działalnością którego ta jednostka

finansująca ma uzyskać ubezpieczenie eksportowe, umowę określającą co

najmniej:

07.09.2020

©Telksinoe s. 129/198

1) maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego

w przychodzie netto, umożliwiający uznanie towaru lub usługi za krajowe,

a także określenie sposobu udokumentowania tego udziału,

umożliwiającego uznanie towaru lub usługi za krajowe;

2) obowiązek udzielania przez przedsiębiorcę krajowego lub przedsiębiorcę

zależnego informacji, związanych z realizacją kontraktu eksportowego lub

umowy przedsiębiorcy zależnego;

3) obowiązek dochowania innych wymogów dotyczących przedsiębiorcy

krajowego lub przedsiębiorcy zależnego, wynikających z obowiązujących

przepisów prawa polskiego, prawa Unii Europejskiej i prawa

międzynarodowego oraz zobowiązań wynikających z członkostwa

Rzeczypospolitej Polskiej w Organizacji Współpracy Gospodarczej

i Rozwoju i członkostwa Korporacji w Unii Berneńskiej;

4) postanowienia o odpowiedzialności cywilnej w stosunku do Korporacji

z tytułu:

a) popełnienia, przy zawieraniu kontraktu eksportowego lub umowy

przedsiębiorcy zależnego, przestępstwa przekupstwa lub innego

przestępstwa o podobnym charakterze,

b) naruszenia wymogów, o których mowa w pkt 1–3.

2. Naruszenie postanowień umowy, o której mowa w ust. 1, nie może

stanowić przesłanki odmowy wypłaty odszkodowania lub kwoty gwarancji

jednostce finansującej, o której mowa w ust. 1.

3. W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w ust. 1, Korporacja

może uzależnić udzielenie ubezpieczenia eksportowego od zobowiązania

jednostki finansującej w umowie ubezpieczenia eksportowego do niezwłocznego

informowania Korporacji o okolicznościach, które mogą stanowić naruszenie

postanowień umowy, o której mowa w ust. 1, lub skutkować powstaniem

odpowiedzialności cywilnej w stosunku do Korporacji z tytułu tej umowy.”;

7) uchyla się art. 9;

8) w art. 10 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) składki z tytułu ubezpieczeń eksportowych i reasekuracji, oraz

wynagrodzenia z tytułu udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych oraz

opłaty administracyjne w szczególności z tytułu rozpatrywania wniosków

07.09.2020

©Telksinoe s. 130/198

o udzielenie ubezpieczenia eksportowego lub wniosków o zmianę

warunków ubezpieczenia eksportowego;”.

Art. 9. W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2019 r.

poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680) w art. 66 w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) art. 69 ust. 6, 7 i 9, art. 70, art. 72 ust. 2, art. 135 ust. 2 i art. 136 ustawy

o biegłych rewidentach,

2) art. 4 i art. 5 oraz art. 17 ust. 1 akapit drugi i ust. 3 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 537/2014 z dnia 16 kwietnia

2014 r. w sprawie szczegółowych wymogów dotyczących ustawowych

badań sprawozdań finansowych jednostek interesu publicznego,

uchylającego decyzję Komisji 2005/909/WE, w przypadku badania

ustawowego jednostki zainteresowania publicznego w rozumieniu

art. 2 pkt 9 ustawy o biegłych rewidentach”.

Art. 10. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1171) w art. 17 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się

ust. 2 w brzmieniu:

„2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Rady Ministrów

może zdecydować o odbyciu posiedzenia Rady Ministrów przy użyciu środków

komunikacji elektronicznej, co obejmuje w szczególności:

1) transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym pomiędzy uczestnikami

posiedzenia Rady Ministrów,

2) wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której

uczestnicy posiedzenia Rady Ministrów mogą wypowiadać się w toku

posiedzenia

– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.”.

Art. 11. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U.

z 2019 r. poz. 755, z późn. zm.15)) po art. 6f dodaje się art. 6g w brzmieniu:

„Art. 6g. 1. Przepisów art. 6a ust. 3 oraz art. 6b ust. 1 pkt 2 i ust. 2 i 3 nie

stosuje się w czasie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii.

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730,

1435, 1495, 1517, 1520, 1524, 1556 i 2166 oraz z 2020 r. poz. 284 i 471.

07.09.2020

©Telksinoe s. 131/198

2. W przypadku gdy powiadomienie, o którym mowa w art. 6b ust. 3, miało

miejsce przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii, termin określony w art. 6b ust. 3 przedłuża się o czas ich

obowiązywania.”.

Art. 12. W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach

udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2020 r.

poz. 122) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 34c pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) warunki i terminy przekazywania środków, o których mowa w art. 34g

ust. 3 pkt 5 i art. 34ga ust. 2.”;

2) w art. 34g:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Środki Funduszu przeznacza się na:

1) pokrycie kosztów i wydatków związanych z udzielaniem poręczeń

i gwarancji, w tym wypłat z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji

stanowiących pomoc publiczną, pomoc de minimis lub pomoc de

minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, na rzecz

mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców;

2) spłatę zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz

wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 34ga ust. 1, w tym

na pokrycie kosztów emisji obligacji.”,

b) w ust. 3 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

„7a) środków z zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych

obligacji, o których mowa w art. 34ga ust. 1;”;

3) po art. 34g dodaje się art. 34ga w brzmieniu:

„Art. 34ga. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągać na rzecz

Funduszu kredyty, pożyczki lub emitować obligacje w kraju i za granicą.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje do

Funduszu środki niezbędne do terminowej obsługi zobowiązań z tytułu

zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji, o których

mowa w ust. 1, w przypadku gdy poziom środków Funduszu jest

niewystarczający do obsługi tych zobowiązań.

07.09.2020

©Telksinoe s. 132/198

3. Za zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu zaciągniętych

kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji, o których mowa w ust. 1,

mogą być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie

z przepisami ustawy, z zastrzeżeniem, że wymogu, o którym mowa

w art. 7 ust. 2 pkt 2, w zakresie, w jakim wymaga się, aby środki przeznaczone

na spłatę kredytu pochodziły ze źródeł innych niż budżet państwa, oraz art. 8 nie

stosuje się.

4. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 3, mogą być udzielane

do wysokości 100% pozostającej do spłaty kwoty kredytu lub pożyczki objętych

poręczeniem lub gwarancją lub 100% pozostających do wypłaty świadczeń

pieniężnych wynikających z wyemitowanych obligacji objętych poręczeniem

lub gwarancją, wraz ze 100% należnych odsetek od tych kwot i innych kosztów

bezpośrednio związanych odpowiednio z tym kredytem, pożyczką lub

obligacjami.

5. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 3, są wolne od opłaty

prowizyjnej.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności

zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy

poręczenia lub gwarancji na zasadach określonych przepisami ustawy,

z wyłączeniem art. 43.

7. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu

udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na

wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć

wierzytelność w całości lub części.

8. Do emisji obligacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

art. 39p–39w ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 72 i 278).”;

4) w art. 46 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) poręczeniach i gwarancjach udzielonych przez Bank Gospodarstwa

Krajowego w ramach programów rządowych oraz Funduszu Gwarancji

Płynnościowych, o którym mowa w art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca

2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych

07.09.2020

©Telksinoe s. 133/198

chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 000);”;

5) po art. 47 dodaje się art. 47a w brzmieniu:

„Art. 47a. W przypadku zapłaty przez Bank Gospodarstwa Krajowego

kwoty z tytułu gwarancji lub poręczenia spłaty kredytu, udzielonych na

podstawie art. 34a, Bank Gospodarstwa Krajowego wstępuje, z chwilą zapłaty,

w prawa beneficjenta gwarancji lub poręczenia do wysokości dokonanej

zapłaty.”.

Art. 13. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1950 i 2128) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 161 otrzymuje brzmienie:

„Art. 161. § 1. Kto, wiedząc, że jest zarażony wirusem HIV, naraża

bezpośrednio inną osobę na takie zarażenie,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 2. Kto, wiedząc, że jest dotknięty chorobą weneryczną lub zakaźną,

ciężką chorobą nieuleczalną lub realnie zagrażającą życiu, naraża bezpośrednio

inną osobę na zarażenie taką chorobą,

podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 2 naraża na zarażenie wiele

osób,

podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 i 2 następuje na wniosek

pokrzywdzonego.”;

2) art. 190a otrzymuje brzmienie:

„Art. 190a. § 1. Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej

najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia,

poniżenia lub udręczenia lub istotnie narusza jej prywatność,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę,

wykorzystuje jej wizerunek, inne jej dane osobowe lub inne dane, za pomocą

których jest ona publicznie identyfikowana, w celu wyrządzenia jej szkody

majątkowej lub osobistej.

07.09.2020

©Telksinoe s. 134/198

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się

pokrzywdzonego na własne życie, sprawca

podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek

pokrzywdzonego.”.

Art. 14. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 30 i 413) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 232a dodaje się art. 232b w brzmieniu:

„Art. 232b. § 1 W stanie zagrożenia epidemicznego lub stanie epidemii

zajęte przedmioty mające znaczenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa

publicznego, można nieodpłatnie przekazać podmiotom leczniczym, Państwowej

Straży Pożarnej, Siłom Zbrojnym Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży

Granicznej oraz instytucjom państwowym i samorządowym. Art. 192 Kodeksu

karnego wykonawczego stosuje się odpowiednio.

§ 2. Postanowienie o nieodpłatnym przekazaniu przedmiotów wydaje

w postępowaniu przygotowawczym prokurator, a po wniesieniu aktu oskarżenia

sąd właściwy do rozpoznania sprawy.

§ 3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia.”;

2) po art. 258 dodaje się art. 258a w brzmieniu:

„Art. 258a. Jeżeli oskarżony uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie

zastosowanego wobec niego środka zapobiegawczego lub umyślnie naruszył

obowiązek lub zakaz związany ze stosowaniem takiego środka, sąd lub

prokurator jest zobowiązany zastosować środek zapobiegawczy gwarantujący

skuteczną realizację celów jego stosowania.”;

3) po art. 276 dodaje się art. 276a w brzmieniu:

„Art. 276a. § 1. Tytułem środka zapobiegawczego można orzec wobec

oskarżonego o przestępstwo popełnione w stosunku do członka personelu

medycznego, w związku z wykonywaniem przez niego czynności opieki

medycznej lub osoby przybranej personelowi medycznemu do pomocy

w związku z wykonywaniem tych czynności, zakaz zbliżania się do

pokrzywdzonego na wskazaną odległość, zakaz kontaktów lub zakaz publikacji,

w tym za pośrednictwem systemów informatycznych lub sieci

07.09.2020

©Telksinoe s. 135/198

telekomunikacyjnych treści godzących w prawnie chronione dobra

pokrzywdzonego.

§ 2. Zakazy, o których mowa w § 1, mogą być połączone z określeniem

poręczenia majątkowego. Do poręczenia majątkowego zastosowanie mają

przepisy art. 266–270, z tym że stanowiące przedmiot poręczenia wartości

majątkowe lub zobowiązania ulegają przepadkowi albo ściągnięciu również

w razie niezastosowania się do zakazów o których mowa w § 1.

§ 3. Zakaz publikacji treści godzących w prawnie chronione dobra

pokrzywdzonego, o którym mowa w § 1, obejmuje zakaz publikowania i innego

udostępniania tych treści niezależnie od tego, czy zostały wytworzone przez

oskarżonego czy inną osobę, za pośrednictwem internetowych portali,

stanowiących usługę świadczoną drogą elektroniczną w rozumieniu ustawy

z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

§ 4. Czas stosowania zakazów o których mowa w § 1, określa się przy

uwzględnieniu potrzeb w zakresie zabezpieczenia prawidłowego biegu

postępowania karnego oraz zapewnienia odpowiedniej ochrony

pokrzywdzonemu lub osobom dla niego najbliższym.

§ 5. Przedłużenie stosowania zakazu na dalszy okres, przekraczający

łącznie 6 miesięcy, w postępowaniu przygotowawczym może dokonać, na

wniosek prokuratora, sąd rejonowy, w okręgu którego prowadzone jest

postępowanie.”.

Art. 15. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy

(Dz. U. z 2020 r. poz. 523) w art. 43la:

1) w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą

jednego roku i 6 miesięcy, a nie zachodzą warunki przewidziane

w art. 64 § 2 Kodeksu karnego;”;

2) § 6 otrzymuje brzmienie:

„§ 6. Przepisy § 1–5 stosuje się odpowiednio do skazanego, któremu

wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia

wolności, które skazany ma odbyć kolejno, nieprzekraczających w sumie

jednego roku i 6 miesięcy.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 136/198

Art. 16. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 110 i 284) w art. 80c:

1) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Minister właściwy do spraw informatyzacji może wyrazić zgodę,

w drodze decyzji, na udostępnienie danych zgromadzonych w ewidencji

podmiotom, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ust. 6a, albo ich

jednostkom organizacyjnym, za pomocą urządzeń teletransmisji danych, bez

konieczności składania pisemnego wniosku, jeżeli spełniają łącznie następujące

warunki:

1) posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy,

w jakim celu oraz jakie dane uzyskał;

2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające

wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3) jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo

prowadzonej działalności.”;

2) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

„6a. Podmiotowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 18, dane zgromadzone

w ewidencji udostępnia się wyłącznie za pomocą urządzeń teletransmisji danych,

po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 6.”.

Art. 17. W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426)

wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 pkt 4a otrzymuje brzmienie:

„4a) kosztach płacy – oznacza to wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez

pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe

i wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia i obowiązkowe składki na

Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

i Fundusz Solidarnościowy;”;

2) w art. 6b w ust. 3 pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) spełniania przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych

w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu

drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 110 i 284), przy czym w przypadku osób

niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia

07.09.2020

©Telksinoe s. 137/198

niepełnosprawności spełnienie tych przesłanek może zostać stwierdzone

jedynie w przypadku ustalenia przyczyny niepełnosprawności oznaczonej

symbolem 04-O (choroby narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu

ruchu), 10-N (choroba neurologiczna) lub 07-S (choroby układu

oddechowego i krążenia).”;

3) w art. 6c:

a) w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5

w brzmieniu:

„5) czasowo zawiesić członka zespołu odpowiedzialnego za stwierdzone

nieprawidłowości, określając warunki i termin ponownego podjęcia

przez niego czynności, po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności

mających wpływ na jego czasowe zawieszenie.”,

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Wojewoda pełni nadzór nad powiatowymi zespołami przy pomocy

wojewódzkiego zespołu. Przepisy ust. 2, 3, 4 pkt 1, 4 i 5 oraz ust. 5 stosuje

się odpowiednio.”;

4) w art. 26a:

a) w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) 1950 zł – w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do

znacznego stopnia niepełnosprawności;

2) 1200 zł – w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do

umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;”,

b) ust. 1b otrzymuje brzmienie:

„1b. Kwoty, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do osób

niepełnosprawnych, którym orzeczono chorobę psychiczną, upośledzenie

umysłowe, całościowe zaburzenia rozwojowe lub epilepsję oraz

niewidomych, zwiększa się o:

1) 1200 zł w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do

znacznego stopnia niepełnosprawności;

2) 900 zł w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do

umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;

3) 600 zł w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do lekkiego

stopnia niepełnosprawności.”;

07.09.2020

©Telksinoe s. 138/198

5) w art. 29:

a) ust. 3a1 otrzymuje brzmienie:

„3a1. W przypadku wydatkowania zakładowego funduszu aktywności

niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 29 ust. 4 albo w razie

nieprzekazania środków zakładowego funduszu aktywności na

wyodrębniony rachunek bankowy tego funduszu w terminie do dnia

15 lipca roku następującego po roku uzyskania tych środków pracodawca

jest obowiązany do dokonania:

1) zwrotu 100% kwoty tych środków na zakładowy fundusz aktywności

oraz

2) wpłaty w wysokości 30% tych środków na Fundusz

– w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

nastąpiło ujawnienie wydatkowania zakładowego funduszu aktywności

niezgodnie z przepisami lub niedotrzymania terminu do przekazania

środków zakładowego funduszu aktywności na wyodrębniony rachunek

bankowy.”,

b) po ust. 3a3 dodaje się ust. 3a4 w brzmieniu:

„3a4. Koszty działania zakładów aktywności zawodowej

zorganizowanych w formie samorządowych zakładów budżetowych mogą

być dofinansowane przez dotację podmiotową od organizatora.”;

6) w art. 33:

a) po ust. 3 dodaje się ust. 31–33 w brzmieniu:

„31. Na rachunku bankowym, o którym mowa w ust. 3 pkt 2a,

gromadzone są środki funduszu rehabilitacji oraz środki, o których mowa

w ust. 33 pkt 2.

32. Środki funduszu rehabilitacji przeznacza się na wydatki, o których

mowa w ust. 4 lub 10, w kwotach nieobejmujących podatku od towarów

i usług.

33. Dysponent funduszu rehabilitacji może wydatkować środki

zgromadzone na rachunku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2a,

z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa

w rozdziale 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów

i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106), w kwocie stanowiącej sumę:

07.09.2020

©Telksinoe s. 139/198

1) kwoty wydatku, o którym mowa w ust. 4 lub 10, nieobejmującej

podatku od towarów i usług – poniesionej ze środków funduszu

rehabilitacji oraz

2) kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług, dotyczącej

tego wydatku – poniesionej ze środków niestanowiących środków

funduszu rehabilitacji, jeżeli została ona przekazana na rachunek

bankowy, o którym mowa w ust. 3 pkt 2a, nie później niż w dniu

dokonania tego wydatku.”,

b) ust. 4a1 otrzymuje brzmienie:

„4a1. Na równi z niezgodnym z ust. 4 przeznaczeniem środków

funduszu rehabilitacji traktuje się nieutworzenie funduszu rehabilitacji,

nieprowadzenie ewidencji środków funduszu rehabilitacji, nieprowadzenie

rachunku bankowego środków tego funduszu lub naruszenie ust. 32 lub

ust. 33, z tym że kwota wpłaty, o której mowa w ust. 4a pkt 2, jest równa

30% kwoty środków funduszu rehabilitacji ustalonej na podstawie ust. 1–

33.”;

7) w art. 35a w ust. 1 w pkt 7 lit. g otrzymuje brzmienie:

„g) zmiany samodzielnego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w przepisach

ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2019 r.

poz. 737, 1309 i 1469), dotychczas zajmowanego przez osobę

niepełnosprawną, w sytuacji braku możliwości zastosowania w tym lokalu

lub w budynku racjonalnych usprawnień, o których mowa w ustawie z dnia

19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi

potrzebami, odpowiednich do rodzaju niepełnosprawności lub jeżeli ich

zastosowanie byłoby nieracjonalne ekonomicznie;”;

8) po art. 48a dodaje się art. 48b w brzmieniu:

„Art. 48b. Prezes Zarządu Funduszu może dokonać przesunięć

przewidzianych w planie finansowym Funduszu kwot na finansowanie

poszczególnych zadań oraz finansowanie nowych nieprzewidzianych w planie

finansowym zadań w przypadku wprowadzenia ich ustawą, po uzyskaniu zgody

ministra właściwego do spraw finansów publicznych.”;

9) po art. 68gc dodaje się art. 68gd–68gf w brzmieniu:

07.09.2020

©Telksinoe s. 140/198

„Art. 68gd. 1. W okresie od dnia 8 marca 2020 r., nie dłużej jednak niż do

upływu 6 miesięcy od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, kwota do 20% środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób

niepełnosprawnych lub zakładowego funduszu aktywności albo do 20% kwoty

podlegającej zwrotowi na te fundusze na podstawie art. 29 ust. 3a1 lub

art. 33 ust. 4a, może być przeznaczona na:

1) utrzymanie zagrożonych likwidacją miejsc pracy osób niepełnosprawnych;

2) wynagrodzenia lub pomoc bytową dla osób niepełnosprawnych będących:

a) pracownikami,

b) wykonawcami pracy nakładczej,

c) innymi osobami niż wymienione w lit. a i b, świadczącymi pracę na

rzecz dysponenta zakładowego funduszu rehabilitacji osób

niepełnosprawnych lub zakładowego funduszu aktywności,

d) niepracującymi osobami niepełnosprawnymi będącymi byłymi

pracownikami dysponenta zakładowego funduszu rehabilitacji osób

niepełnosprawnych lub zakładowego funduszu aktywności;

3) inne wydatki niezbędne do zapewnienia ciągłości zatrudnienia

i rehabilitacji osób niepełnosprawnych, w tym do zapewnienia ciągłości

działalności dysponenta zakładowego funduszu rehabilitacji osób

niepełnosprawnych lub zakładowego funduszu aktywności.

2. Warunkiem przeznaczenia środków w sposób określony w ust. 1 jest

uzyskanie zgody dysponenta Funduszu.

3. W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2, dysponent

zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych jest obowiązany do

dokonania zwrotu oraz wpłaty, o których mowa w art. 33 ust. 4a.

4. Dysponent zamierzający wykorzystać środki zakładowego funduszu

rehabilitacji osób niepełnosprawnych w sposób określony w ust. 1 jest

obowiązany wystąpić o zgodę do dysponenta Funduszu w terminie do ostatniego

dnia 5. miesiąca od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii.

5. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do dysponentów zakładowego

funduszu aktywności.

07.09.2020

©Telksinoe s. 141/198

Art. 68ge. 1. Za okresy od miesiąca marca 2020 r. nie dłużej jednak niż za

okres do upływu 6. miesiąca od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii pomoc publiczna udzielana na podstawie art. 26, art. 26a,

art. 26d, art. 32 i art. 41 za okresy od marca do grudnia 2020 r. może być

udzielana pracodawcom w trudnej sytuacji ekonomicznej jako pomoc publiczną,

mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa

w Sekcji 3.1 Komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy

państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii

COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz. Urz. UE C 91I z 20.03.2020, str. 1).

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielana:

1) przedsiębiorcy, który na dzień 31 grudnia 2019 r. nie spełniał kryteriów

przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji w rozumieniu

art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca

2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem

wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187

z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.);

2) nie później niż do 31 grudnia 2020 r.;

3) o ile jej wartość, nie przekracza, łącznie z inną pomoc udzielaną zgodnie

z Sekcją 3.1 Komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy

państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii

COVID-19, kwoty 800 000 EUR na przedsiębiorstwo.

Art. 68gf. W okresie od dnia 8 marca 2020 r. nie dłużej jednak niż do

upływu 6. miesiąca od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii nie stosuje się art. 49 ust. 5d, art. 49f ust. 3f i 3g oraz art. 56a.”.

Art. 18. W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych

wolności (Dz. U. z 2017 r. poz. 2151) w art. 8 w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się

średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„6) zakup sprzętu i środków ochrony potrzebnych do przeciwdziałania

i zwalczania przyczyn i skutków stanu zagrożenia epidemicznego, stanu

epidemii oraz stanu klęski żywiołowej, występujących na terenie

i w obszarze funkcjonowania jednostek organizacyjnych Służby

Więziennej, wykorzystywanych przez funkcjonariuszy i pracowników

Służby Więziennej oraz skazanych.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 142/198

Art. 19. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz

usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 238

oraz z 2020 r. poz. 374) w art. 35 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Domniemywa się, że w obiektach, w których są świadczone usługi

hotelarskie bez uprzedniego zgłoszenia do właściwej ewidencji, o której mowa

w art. 38, nie są spełnione wymagania sanitarne, o których mowa w ust. 1

pkt 2.”.

Art. 20. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.16)) w art. 144b:

1) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

㤠1. W przypadku pism wydanych w formie dokumentu elektronicznego,

które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem

zaufanym albo podpisem osobistym, doręczenie może polegać na doręczeniu

wydruku pisma odzwierciedlającego treść tego pisma, jeżeli strona nie wnosiła

o doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub nie

wyraziła zgody na doręczanie pism w taki sposób.

§ 2. Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera:

1) informację, że pismo zostało wydane w formie dokumentu elektronicznego

i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem

zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska

oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała;

2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny.”;

2) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało

stwierdzone w piśmie wydanym w formie dokumentu elektronicznego.”;

3) dodaje się § 5 w brzmieniu:

„§ 5. W przypadku doręczania wydruku pisma, o którym mowa w § 1, przy

wykorzystaniu usługi pocztowej określonej w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, operator pocztowy w rozumieniu tej

ustawy oraz osoby działające w jego imieniu uzyskują dostęp do informacji

16)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924,

1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200.

07.09.2020

©Telksinoe s. 143/198

objętych tajemnicą skarbową w zakresie, w jakim jest to niezbędne do

wykonania tej usługi.”.

Art. 21. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1810) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach wynikających

z obiektywnych okoliczności zewnętrznych organy NBP mogą działać

i wykonywać swoje funkcje przy wykorzystaniu środków bezpośredniego

porozumienia się na odległość.”;

2) w art. 11 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Prezes NBP ustala tryb działania i wykonywania funkcji przez organy

NBP przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumienia się na

odległość, w tym zwoływania i prowadzenia obrad Rady Polityki Pieniężnej

i Zarządu NBP, w sytuacjach o których mowa w art. 2 ust. 5.”.

Art. 22. W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 i 321) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 36 dodaje się ust. 17 w brzmieniu:

„17. Płatnik składek lub osoba fizyczna zlecająca dzieło informuje Zakład

o zawarciu każdej umowy o dzieło, jeżeli umowa taka zawarta zostanie z osobą,

z którą nie pozostaje w stosunku pracy lub jeżeli w ramach takiej umowy nie

wykonuje pracy na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy,

w terminie 7 dni od dnia zawarcia tej umowy.”;

2) w art. 45 w ust. 1 po pkt 1a dodaje się pkt 1b w brzmieniu:

„1b) ewidencjonuje się informacje dotyczące zawartych umów o dzieło,

o których mowa w art. 36 ust. 17;”;

3) w art. 49 w ust. 2 w pkt 8 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 9

w brzmieniu:

„9) informacji o zawartych umowach o dzieło, o których mowa

w art. 36 ust. 17”;

4) w art. 50 w ust. 17 w pkt 4 w lit. f na końcu dodaje się średnik i dodaje się pkt 5

w brzmieniu:

„5) dotyczące umów o dzieło, o których mowa w art. 36 ust. 17”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 144/198

Art. 23. W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku

dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U.

z 2019 r. poz. 43, 1495, 1649 i 2200 oraz z 2020 r. poz. 179) po art. 57a dodaje się

art. 57b i art. 57c w brzmieniu:

„Art. 57b. 1. Od przychodu obliczonego na podstawie art. 11 podatnik

może odliczyć darowizny przekazane od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia

30 września 2020 r.:

1) podmiotom wykonującym działalność leczniczą, wpisanym do wykazu,

o którym mowa w art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych

rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych

nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567), zwanej dalej „ustawą

o COVID-19”;

2) Agencji Rezerw Materiałowych z przeznaczeniem na cele wykonywania

zadań ustawowych;

3) Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych

z przeznaczeniem na cele wykonywania działalności statutowej.

2. W przypadku darowizny, o której mowa w ust. 1, przekazanej:

1) do dnia 30 kwietnia 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca

200% wartości darowizny;

2) w maju 2020 r. – odliczeniu podlega kwota odpowiadająca 150% wartości

darowizny;

3) od dnia 1 czerwca 2020 r. do dnia 30 września 2020 r. – odliczeniu podlega

kwota odpowiadająca wartości darowizny.

3. Odliczeniu podlegają darowizny nieodliczone na podstawie art. 11 i na

podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób

fizycznych.

4. Odliczenia z tytułu darowizn, o których mowa w ust. 1, podatnik może

uwzględniać przy obliczaniu ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

wpłacanego w trakcie roku podatkowego.

5. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do darowizn stosuje

się odpowiednio przepisy art. 11 oraz art. 21 ust. 2a.

07.09.2020

©Telksinoe s. 145/198

Art. 57c. 1. Zwalnia się z obowiązku zwiększenia przychodów na

podstawie art. 21 ust. 3f za poszczególne okresy przypadające w 2020 r.,

w których spełnione zostały łącznie następujące warunki:

1) podatnik poniósł w danym okresie negatywne konsekwencje ekonomiczne

z powodu COVID-19, o którym mowa w ustawie o COVID-19;

2) uzyskane przez podatnika w danym okresie przychody z działalności

gospodarczej są niższe o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego

okresu 2019 r., a w przypadku podatnika, który rozpoczął prowadzenie

działalności gospodarczej w 2019 r. – w stosunku do uzyskanych w tym

roku średnich przychodów z działalności gospodarczej.

2. Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do podatników,

którzy:

1) stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala

się przychodów;

2) rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w ostatnim kwartale

2019 r. i nie uzyskali w tym okresie przychodów z działalności

gospodarczej;

3) rozpoczęli działalność w 2020 r.

3. Przez średnie przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

kwotę stanowiącą iloraz przychodów, uzyskanych w poprzednim roku

podatkowym i liczby miesięcy, w których była prowadzona działalność

gospodarcza w tym roku.

4. Do przychodów uzyskanych w poprzednim roku podatkowym, o których

mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, zalicza się również przychody zmarłego

przedsiębiorcy.”.

Art. 24. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 53 i 252) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 139 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:

„2b) kwoty nienależnie pobranych świadczeń postojowych otrzymane na

podstawie przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych

rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

07.09.2020

©Telksinoe s. 146/198

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych

nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567);”;

2) w art. 140:

a) w ust. 4 w pkt 1 wyrazy „w art. 139 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz pkt 6–9” zastępuje

się wyrazami „w art. 139 ust. 1 pkt 1–2b oraz pkt 6–9”,

b) w ust. 6 w pkt 2 wyrazy „w art. 139 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 6–9” zastępuje się

wyrazami „w art. 139 ust. 1 pkt 1–2b, 4 i 6–9”;

3) w art. 141 w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „w art. 139 ust. 1 pkt 1, 2 i 6–9” zastępuje się

wyrazami „w art. 139 ust. 1 pkt 1–2b i 6–9”;

4) w art. 143 wyrazy „w art. 139 ust. 1 pkt 1 i 2, 4 i 6–10” zastępuje się wyrazami

„w art. 139 ust. 1 pkt 1–2b, 4 i 6–10”.

Art. 25. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2019 r.

poz. 645 i 1590 oraz z 2020 r. poz. 60) w art. 6 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a

w brzmieniu:

„1a) wskutek poddania się obowiązkowi kwarantanny, o której mowa

w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi;”.

Art. 26. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U.

z 2020 r. poz. 19) w art. 16 § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Zawiadomienie wnosi się na piśmie utrwalonym w postaci papierowej

lub elektronicznej albo ustnie do protokołu. Pisma utrwalone w postaci

elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i wnosi za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, w tym przez portal podatkowy, o którym mowa

w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r.

poz. 900, z późn. zm.17)).”.

Art. 27. W ustawie z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798, 2217 oraz z 2020 r. poz. 288)

wprowadza się następujące zmiany:

17)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924,

1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200.

07.09.2020

©Telksinoe s. 147/198

1) w art. 208 po § 5 dodaje się § 51–53 w brzmieniu:

„§ 51. W posiedzeniu zarządu można uczestniczyć przy wykorzystaniu

środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba że umowa

spółki stanowi inaczej.

§ 52. Zarząd może podejmować uchwały w trybie pisemnym lub przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba

że umowa spółki stanowi inaczej.

§ 53. Członkowie zarządu mogą brać udział w podejmowaniu uchwał

zarządu, oddając swój głos na piśmie za pośrednictwem innego członka zarządu,

chyba że umowa spółki stanowi inaczej.”;

2) w art. 222:

a) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:

„§ 11. W posiedzeniu rady nadzorczej można uczestniczyć przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość,

chyba że umowa spółki stanowi inaczej.”,

b) § 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„§ 3. Członkowie rady nadzorczej mogą brać udział w podejmowaniu

uchwał rady nadzorczej, oddając swój głos na piśmie za pośrednictwem

innego członka rady nadzorczej, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.

Oddanie głosu na piśmie nie może dotyczyć spraw wprowadzonych do

porządku obrad na posiedzeniu rady nadzorczej.

§ 4. Rada nadzorcza może podejmować uchwały w trybie pisemnym

lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. Uchwała jest ważna, gdy

wszyscy członkowie rady zostali powiadomieni o treści projektu uchwały

oraz co najmniej połowa członków rady wzięła udział w podejmowaniu

uchwały. Umowa spółki może przewidywać surowsze wymagania

dotyczące podejmowania uchwał w trybie określonym w zdaniu

pierwszym.”,

c) uchyla się § 5;

3) art. 2341 otrzymuje brzmienie:

„Art. 2341 § 1. Udział w zgromadzeniu wspólników można wziąć także

przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, chyba że umowa

07.09.2020

©Telksinoe s. 148/198

spółki stanowi inaczej. O udziale w zgromadzeniu wspólników w sposób,

o którym mowa w zdaniu pierwszym, postanawia zwołujący to zgromadzenie.

§ 2. Udział w zgromadzeniu wspólników, o którym mowa w § 1, obejmuje

w szczególności:

1) dwustronną komunikację w czasie rzeczywistym wszystkich osób

uczestniczących w zgromadzeniu wspólników, w ramach której mogą one

wypowiadać się w toku obrad zgromadzenia wspólników, przebywając

w innym miejscu niż miejsce obrad zgromadzenia wspólników, i

2) wykonywanie osobiście lub przez pełnomocnika prawa głosu przed lub

w toku zgromadzenia wspólników.

§ 3. Rada nadzorcza, zaś w jej braku wspólnicy, określą w formie

regulaminu szczegółowe zasady udziału w zgromadzeniu wspólników przy

wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej. Regulamin nie może okreś-

lać wymogów i ograniczeń, które nie są niezbędne do identyfikacji wspólników

i zapewnienia bezpieczeństwa komunikacji elektronicznej. Przyjęcie regulaminu

może nastąpić uchwałą wspólników bez odbycia zgromadzenia, jeżeli wspólnicy

reprezentujący bezwzględną większość głosów wyrażą na piśmie zgodę na treść

tego regulaminu.”;

4) w art. 238 dodaje się § 3 w brzmieniu:

„§ 3. W przypadku, gdy udział w zgromadzeniu wspólników następuje

przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, w zawiadomieniu

należy dodatkowo zamieścić informacje o sposobie uczestniczenia w tym

zgromadzeniu, wypowiadania się w jego trakcie, wykonywania na nim prawa

głosu oraz wniesienia sprzeciwu od podjętej wówczas uchwały bądź uchwał.”;

5) w art. 371 po § 3 dodaje się § 31–33 w brzmieniu:

„§ 31. W posiedzeniu zarządu można uczestniczyć również przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba

że statut spółki stanowi inaczej; przepis art. 4065 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 32. Zarząd może podejmować uchwały w trybie pisemnym lub przy

wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, chyba

że statut spółki stanowi inaczej.

07.09.2020

©Telksinoe s. 149/198

§ 33. Członkowie zarządu mogą brać udział w podejmowaniu uchwał

zarządu, oddając swój głos na piśmie za pośrednictwem innego członka zarządu,

chyba że statut spółki stanowi inaczej.”;

6) w art. 388:

a) po § 1 dodaje się § 11 w brzmieniu:

„§ 11. W posiedzeniu rady nadzorczej można uczestniczyć również

przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość, chyba że statut spółki stanowi inaczej; przepis

art. 4065 § 3 stosuje się odpowiednio.”,

b) § 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„§ 2. Członkowie rady nadzorczej mogą brać udział w podejmowaniu

uchwał rady nadzorczej, oddając swój głos na piśmie za pośrednictwem

innego członka rady nadzorczej, chyba że statut spółki stanowi inaczej.

Oddanie głosu na piśmie nie może dotyczyć spraw wprowadzonych do

porządku obrad na posiedzeniu rady nadzorczej.

§ 3. Rada nadzorcza może podejmować uchwały w trybie pisemnym

lub przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na

odległość, chyba że statut spółki stanowi inaczej. Uchwała jest ważna, gdy

wszyscy członkowie rady zostali powiadomieni o treści projektu uchwały

oraz co najmniej połowa członków rady wzięła udział w podejmowaniu

uchwały. Statut spółki może przewidywać surowsze wymagania dotyczące

podejmowania uchwał w trybie określonym w zdaniu pierwszym.”,

c) uchyla się § 4;

7) art. 4065 otrzymuje brzmienie:

„Art. 4065 § 1. Udział w walnym zgromadzeniu można wziąć również przy

wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, chyba że statut spółki

stanowi inaczej. O udziale w walnym zgromadzeniu w sposób, o którym mowa

w zdaniu pierwszym, postanawia zwołujący to zgromadzenie.

§ 2. Udział w walnym zgromadzeniu, o którym mowa w § 1 obejmuje

w szczególności:

1) dwustronną komunikację w czasie rzeczywistym wszystkich osób

uczestniczących w walnym zgromadzeniu, w ramach której mogą one

07.09.2020

©Telksinoe s. 150/198

wypowiadać się w toku obrad walnego zgromadzenia, przebywając

w innym miejscu niż miejsce obrad walnego zgromadzenia, i

2) wykonywanie osobiście lub przez pełnomocnika prawa głosu przed lub

w toku walnego zgromadzenia.

§ 3. Rada nadzorcza określi w formie regulaminu szczegółowe zasady

udziału w walnym zgromadzeniu przy wykorzystywaniu środków komunikacji

elektronicznej. Regulamin nie może określać wymogów i ograniczeń, które nie

są niezbędne do identyfikacji akcjonariuszy i zapewnienia bezpieczeństwa

komunikacji elektronicznej.

§ 4. Spółka publiczna zapewnia transmisję obrad walnego zgromadzenia

w czasie rzeczywistym. Nie narusza to obowiązków informacyjnych

określonych w przepisach o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania

instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach

publicznych.

§ 5. W przypadku wykonywania prawa głosu przy wykorzystaniu środków

komunikacji elektronicznej spółka niezwłocznie przesyła akcjonariuszowi

elektroniczne potwierdzenie otrzymania głosu.

§ 6. Na wniosek akcjonariusza, złożony nie później niż po upływie trzech

miesięcy od dnia walnego zgromadzenia, spółka przesyła akcjonariuszowi lub

jego pełnomocnikowi potwierdzenie, że jego głos został prawidłowo

zarejestrowany oraz policzony, chyba że takie potwierdzenie zostało przekazane

akcjonariuszowi lub jego pełnomocnikowi wcześniej.

§ 7. W przypadku gdy potwierdzenie, o którym mowa w § 6, otrzyma

pośrednik, o którym mowa w art. 68i ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284 i 288) lub

podmiot, o którym mowa w art. 68i ust. 2 tej ustawy, niezwłocznie przekazuje on

potwierdzenie akcjonariuszowi lub jego pełnomocnikowi. Przepis art. 68k

ust. 6 tej ustawy stosuje się odpowiednio.”.

Art. 28. W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U.

z 2019 r. poz. 667) po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu:

07.09.2020

©Telksinoe s. 151/198

„Rozdział 6a

Przepisy epizodyczne

Art. 68a. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii albo w przypadku niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub

choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego

organ właściwej jednostki dozoru technicznego może w 2020 r., na wniosek

eksploatującego, odroczyć termin wykonania badań technicznych i zezwolić na

eksploatację urządzenia technicznego na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy pod

warunkiem, że eksploatujący złoży oświadczenie, że od dnia przeprowadzenia

ostatniego badania urządzenia technicznego nie wprowadzono zmian

dotyczących eksploatacji urządzenia technicznego oraz, że jego dalsza

eksploatacja, w ocenie eksploatującego, nie stwarza zagrożenia dla życia lub

zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska.

2. Wniosek oraz oświadczenie, o których mowa w ust. 1, mogą zostać

złożone pisemnie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej

w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług

drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344). Organ właściwej jednostki

dozoru technicznego, do którego wpłynął wniosek oraz oświadczenie, może

dokonywać wezwań do uzupełnienia braków wniosku lub oświadczenia

pisemnie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, telefonicznie lub

w inny sposób; sposób wezwania należy udokumentować, dołączając do akt

sprawy notatkę służbową lub potwierdzenie transmisji danych.

3. Odroczenie terminu wykonania badania i zezwolenie na eksploatację na

warunkach określonych w ust. 1 następuje w drodze decyzji administracyjnej.”.

Art. 29. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. z 2020 r.

poz. 140 i 285) po rozdziale 7 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu:

„Rozdział 7a

Przepisy epizodyczne

Art. 26c. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii albo w przypadku niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub

choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego

właściwy organ administracji miar może w 2020 r., na wniosek podmiotu

07.09.2020

©Telksinoe s. 152/198

uprawnionego do złożenia wniosku o dokonanie legalizacji ponownej, odroczyć

termin dokonania legalizacji ponownej i zezwolić na dalsze użytkowanie danego

egzemplarza przyrządu pomiarowego przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy pod

warunkiem, że wnioskodawca złoży oświadczenie, że od dnia dokonania

ostatniej legalizacji nie wprowadzono zmian dotyczących konstrukcji,

wykonania i warunków właściwego stosowania przyrządu pomiarowego i że

spełnia on wymagania, w szczególności w zakresie charakterystyk

metrologicznych oraz, że jego dalsze użytkowanie, w ocenie wnioskodawcy, nie

stwarza zagrożenia dla wymaganej dokładności pomiarów, a także dla życia lub

zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska.

2. Wniosek oraz oświadczenie, o których mowa w ust. 1, mogą zostać

złożone pisemnie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej

w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług

drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344). Organ administracji miar, do

którego wpłynął wniosek oraz oświadczenie, może dokonywać wezwań do

uzupełnienia braków wniosku lub oświadczenia pisemnie, za pomocą środków

komunikacji elektronicznej, telefonicznie lub w inny sposób; sposób wezwania

należy udokumentować dołączając do akt sprawy notatkę służbową lub

potwierdzenie transmisji danych.

3. Odroczenie terminu dokonania legalizacji ponownej i zezwolenie na

dalsze użytkowanie na warunkach określonych w ust. 1 następuje w drodze

decyzji administracyjnej.”.

Art. 30. W ustawie z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz

obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców (Dz. U. poz. 1320,

z 2002 r. poz. 1571 oraz z 2020 r. poz. 374) w art. 4b:

1) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zadania,

o których mowa w art. 4a ust. 2 pkt 2 i 2a, które mają być uruchomione podczas

selektywnego uruchomienia programu, mając na względzie uruchomienie

odpowiedniego potencjału produkcyjnego lub usługowego przedsiębiorców

o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym.”;

2) w ust. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

07.09.2020

©Telksinoe s. 153/198

„Organy administracji rządowej, o których mowa w art. 5, mogą wnioskować do

Prezesa Rady Ministrów o selektywne uruchomienie programu. Wniosek

przekazuje się do wiadomości Ministra Obrony Narodowej. Wniosek powinien

zawierać w szczególności:”.

Art. 31. W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 oraz z 2020 r. poz. 190)

w art. 40 § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Szczegółowy zakres zadań Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu

Administracyjnego oraz Biura Orzecznictwa określa regulamin, o którym mowa

w art. 43.”.

Art. 32. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2020 r. poz. 106) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 111 w ust. 3a:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej

sprzedaży:

a) w postaci papierowej lub

b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten

dokument w sposób z nim uzgodniony;”,

b) pkt 8 otrzymuje brzmienie:

„8) dokonać wydruku dokumentów wystawianych przy zastosowaniu kas

rejestrujących, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa

w pkt 1 lit. b;”;

2) w art. 145a ust. 12 otrzymuje brzmienie:

„12. Przepisy art. 111 ust. 1, 1b–3, ust. 3a pkt 1 lit. a, pkt 2–4, 6–9, 11 i 13,

ust. 3b–3d, ust. 6a zdanie drugie, ust. 6c–6f i 6g–6i stosuje się odpowiednio.”.

Art. 33. W ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346) wprowadza

się następujące zmiany:

1) w art. 3 w pkt 14 po wyrazach „art. 20c” dodaje się wyrazy „albo art. 20ca”;

2) po art. 20c dodaje się art. 20ca w brzmieniu:

07.09.2020

©Telksinoe s. 154/198

„Art. 20ca. 1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić

usługę online służącą do potwierdzania profilu zaufanego o krótszym okresie

ważności, zwanego dalej „tymczasowym profilem zaufanym”.

2. Okres ważności tymczasowego profilu zaufanego wynosi 3 miesiące.

3. Minister właściwy do spraw informatyzacji może wydłużyć okres

ważności tymczasowych profili zaufanych, uwzględniając szczególne

okoliczności.

4. Minister właściwy do spraw informatyzacji udostępnia informację

o przedłużeniu ważności tymczasowych profili zaufanych na swojej stronie

podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej.

5. Minister właściwy do spraw informatyzacji w celu potwierdzenia

tożsamości osoby wnioskującej o potwierdzenie tymczasowego profilu

zaufanego:

1) przeprowadza wideoidentyfikację wnioskodawcy polegającą na:

a) porównaniu wizerunku wnioskodawcy udostępnianego przez niego

w czasie rzeczywistym za pośrednictwem transmisji audiowizualnej

z wizerunkiem tego wnioskodawcy pobranym z Rejestru Dowodów

Osobistych, o którym mowa w ustawie z dnia 6 sierpnia 2010 r.

o dowodach osobistych, oraz

b) weryfikacji cech świadczących o prawdziwości dowodu osobistego

albo paszportu wnioskodawcy okazanego przez niego w czasie

rzeczywistym za pośrednictwem transmisji audiowizualnej, oraz

c) w uzasadnionych przypadkach – weryfikacji wiedzy wnioskodawcy

przy wykorzystaniu danych dotyczących wnioskodawcy

zgromadzonych w rejestrach publicznych lub w systemach

teleinformatycznych, albo

2) umożliwia wnioskodawcy wykorzystanie środka identyfikacji

elektronicznej, wydanego przez podmiot publiczny.

6. Warunki organizacyjno-techniczne wymiany danych pomiędzy

systemem teleinformatycznym, o którym mowa w art. 20aa pkt 1, a systemem

teleinformatycznym, w którym wydawany jest środek identyfikacji

elektronicznej, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, ustalane są między ministrem

07.09.2020

©Telksinoe s. 155/198

właściwym do spraw informatyzacji a podmiotem publicznym odpowiedzialnym

za ten system.

7. Minister właściwy do spraw informatyzacji sporządza nagranie

audiowizualne z transmisji, o której mowa w ust. 5 pkt 1, i przechowuje je przez

okres 20 lat.

8. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapisuje w systemie,

o którym mowa w art. 20aa pkt 1, informacje dotyczące środka identyfikacji

elektronicznej, o którym mowa w ust. 5 pkt 2.”.

Art. 34. W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2199) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Filmem jest utwór dowolnej długości, w tym utwór dokumentalny lub

animowany, złożony z serii następujących po sobie obrazów z dźwiękiem lub

bez dźwięku, utrwalonych na jakimkolwiek nośniku umożliwiającym

wielokrotne odtwarzanie, wywołujących wrażenie ruchu i składających się na

oryginalną całość, wyrażającą akcję (treść) w indywidualnej formie, a ponadto,

z wyjątkiem utworów dokumentalnych i animowanych, przewidziany do

wyświetlania w kinie jako pierwszym polu eksploatacji w rozumieniu przepisów

o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Filmem jest również utwór, który

z powodu okoliczności niezawinionych nie został wyświetlony w kinie.”;

2) w art. 19a po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. W przypadku nieosiągania przez podmiot prowadzący kino

przychodów, o których mowa w ust. 1, lub gdy wszystkie dane, o których mowa

w ust. 1, jakie zobowiązany jest podmiot prowadzący kino przekazywać

Instytutowi wynoszą 0, podmiot prowadzący kino jest zwolniony z konieczności

przesyłania danych w okresach, o których mowa w ust. 3. W przypadku

osiągnięcia przez podmiot prowadzący kino przychodów, o których mowa

w ust. 1, lub gdy jakakolwiek dana, o której mowa w ust. 1, wynosi więcej niż 0,

podmiot prowadzący kino jest zobowiązany niezwłocznie rozpocząć

przekazywanie danych, o których mowa w ust. 1.”.

Art. 35. W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi

(Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284, i 288) w art. 70 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

07.09.2020

©Telksinoe s. 156/198

„1) art. 69 ust. 2 pkt 1–6 – o ile przedmiotem tych czynności są papiery

wartościowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, lub inne

niedopuszczone do obrotu zorganizowanego instrumenty finansowe oraz

obligacje, o których mowa w art. 39p ust. 1 ustawy z dnia 27 października

1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 72 i 278), obligacje, o których mowa w art. 67 ust. 3

i art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 000), a także obligacje, o których mowa w art. 34ga ust. 1

ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych

przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2020 r.

poz. 122);”.

Art. 36. W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym

(Dz. U. z 2020 r. poz. 180 i 284) w art. 11 po ust. 2 dodaje się ust. 2a–2e w brzmieniu:

„2a. Udział w posiedzeniu Komisji może odbywać się zdalnie przy

wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej zapewniających

komunikację w czasie rzeczywistym (zdalny udział w posiedzeniu).

2b. Środki o których mowa w ust. 2a, powinny umożliwiać osobom

wchodzącym w skład Komisji, przebywającym w miejscu innym niż miejsce

posiedzenia, wypowiadanie się w toku obrad, a osobom wchodzącym w skład

Komisji z prawem głosu, także głosowanie.

2c. Zdalny udział w posiedzeniu może obejmować także Przewodniczącego

Komisji lub Zastępcę upoważnionego do kierowania pracami Komisji,

a wyjątkowych przypadkach wszystkie osoby wchodzące w skład Komisji.

2d. Przepisy ust. 2a–2c stosuje się także do osób, o których mowa

w art. 5 ust. 3.

2e. Jeżeli przewiduje to regulamin, o którym mowa w ust. 4, Komisja może

podejmować uchwały także w trybie obiegowym.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 157/198

Art. 37. W ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania

działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402) wprowadza się następujące

zmiany:

1) w art. 2 w ust.1:

a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) inwestycja technologiczna – inwestycję polegającą na:

a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na

jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych

produktów, procesów lub usług oraz zapewnieniu warunków dla

prowadzenia produkcji tych produktów, procesów lub usług albo

b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej

podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych

produktów oraz zapewnieniu warunków dla prowadzenia

produkcji tych produktów, procesów lub usług;”,

b) pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) nowa technologia – technologię w postaci prawa własności

przemysłowej lub wyników prac rozwojowych, lub wyników badań

aplikacyjnych, lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która

umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych,

produktów, procesów lub usług”,

c) pkt 14 otrzymuje brzmienie:

„14) udział własny – udział przedsiębiorcy w finansowaniu inwestycji

technologicznej pochodzący ze środków własnych lub zewnętrznych

źródeł finansowania, w postaci wolnej od wszelkiego publicznego

wsparcia finansowego;”;

2) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Udzielanie kredytu technologicznego oraz premii technologicznej

następuje zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji nr 651/2014 oraz

zgodnie z przepisami dotyczącymi wydatkowania środków pochodzących

z budżetu Unii Europejskiej. Premia technologiczna stanowi regionalną pomoc

inwestycyjną w rozumieniu art. 14 rozporządzenia Komisji nr 651/2014, pomoc

na usługi doradcze na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu

07.09.2020

©Telksinoe s. 158/198

art. 18 rozporządzenia Komisji nr 651/2014 oraz pomoc dla MŚP na wspieranie

innowacyjności w rozumieniu art. 28 rozporządzenia Komisji nr 651/2014.”;

3) w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Bank kredytujący zawiera z przedsiębiorcą, któremu przyznano

promesę kredytu technologicznego, umowę o udzielenie kredytu

technologicznego po otrzymaniu informacji z Banku Gospodarstwa Krajowego

o uzyskaniu przez przedsiębiorcę promesy premii technologicznej.”;

4) w art. 10:

a) w ust. 1 uchyla się pkt 1,

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Premia technologiczna przeznaczona na pokrycie wydatków,

o których mowa w ust. 6a, wraz z wszelką inną pomocą, w tym pomocą de

minimis, udzielaną na pokrycie tych samych wydatków, nie może

przekroczyć 50% wartości tych wydatków.”,

c) w ust. 5:

– pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) zakup, wytworzenie, a także koszty transportu, montażu

i uruchomienia nowych środków trwałych innych niż określone

w pkt 1, z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez

przedsiębiorcę prowadzącego działalność w sektorze transportu;”,

– w pkt 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„zakup używanych środków trwałych, a także koszty transportu,

montażu i uruchomienia używanych środków trwałych innych niż

określone w pkt 1, z wyłączeniem środków transportu nabywanych

przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w sektorze transportu,

pod warunkiem że:”,

d) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Do wydatków na realizację inwestycji technologicznej zalicza się

także wydatki ponoszone na wykonane przez doradców zewnętrznych

studia, ekspertyzy, koncepcje i projekty techniczne, niezbędne do realizacji

inwestycji technologicznej.”,

e) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:

07.09.2020

©Telksinoe s. 159/198

„6a. Do wydatków na realizację inwestycji technologicznej zalicza się

także koszty związane z uzyskiwaniem, walidacją i obroną patentów

i innych wartości niematerialnych i prawnych, związanych z inwestycją

technologiczną”;

5) w art. 11 uchyla się ust. 2 i 3.

Art. 38. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284 i 374) wprowadza się

następujące zmiany:

1) art. 180a otrzymuje brzmienie:

„Art. 180a. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, dokonywać

przeniesienia planowanych wydatków budżetowych między częściami i działami

budżetu państwa w celu wsparcia realizacji zadań wynikających z przepisów

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,

uwzględniając wysokość oraz rodzaj koniecznego wsparcia i bieżące wykonanie

wydatków w poszczególnych częściach i działach budżetu państwa.”;

2) po art. 180a dodaje się art. 180b w brzmieniu:

„Art. 180b. W przypadku uruchomienia programu mobilizacji gospodarki

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia

planowanych wydatków budżetowych między częściami i działami budżetu

państwa w celu wsparcia realizacji zadań wynikających z przepisów

o organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez

przedsiębiorców, uwzględniając wysokość oraz rodzaj koniecznego wsparcia

i bieżące wykonanie wydatków w poszczególnych częściach i działach budżetu

państwa.”.

Art. 39. W ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1427, 1608, 1635 i 2020) w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadkach, o których mowa w art. 11 pkt 1–6, 8, 9 i 11–14 ustawy

z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2418), funkcjonariusze mogą użyć środków przymusu

bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 6–9, 11, pkt 12 lit. a,

c i d, pkt 13 oraz 14 tej ustawy, lub wykorzystać te środki.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 160/198

Art. 40. W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U.

z 2019 r. poz. 684 i 1504) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 16 w§1 w pkt 4 skreśla się wyrazy „przez wyborców

niepełnosprawnych”;

2) w art. 37d w § 1 skreśla się wyrazy „przez wyborców niepełnosprawnych”;

3) w art. 38 w § 2 skreśla się wyrazy „przez wyborców niepełnosprawnych”;

4) w dziale I tytuł rozdziału 6a otrzymuje brzmienie:

„Głosowanie korespondencyjne”;

5) w art. 53a:

a) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:

„§ 1a. Głosować korespondencyjnie może również wyborca:

1) podlegający w dniu głosowania obowiązkowej kwarantannie, izolacji

lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w ustawie

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 i 1495

oraz z 2020 r. poz. 284 i 374);

2) który najpóźniej w dniu głosowania kończy 60 lat.”,

b) § 4 otrzymuje brzmienie:

„§ 4. Głosowanie korespondencyjne jest wyłączone w przypadku

głosowania w obwodach głosowania utworzonych w jednostkach,

o których mowa w art. 12 § 4 i 7, oraz w obwodach głosowania

utworzonych za granicą i na polskich statkach morskich, a także

w przypadku udzielenia przez wyborcę niepełnosprawnego oraz wyborcę,

który najpóźniej w dniu głosowania kończy 60 lat, pełnomocnictwa do

głosowania.”;

6) w art. 53b:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Zamiar głosowania korespondencyjnego wyborca zgłasza

komisarzowi wyborczemu do 15 dnia przed dniem wyborów, z wyjątkiem

wyborcy podlegającego w dniu głosowania obowiązkowej kwarantannie,

izolacji lub izolacji w warunkach domowych, który zamiar głosowania

komisarzowi wyborczemu zgłasza do 5 dnia przed dniem wyborów.”,

b) w § 3 skreśla się wyraz „niepełnosprawnego”,

07.09.2020

©Telksinoe s. 161/198

c) § 3a otrzymuje brzmienie:

„§ 3a. Do zgłoszenia, o którym mowa w § 1, wyborca

niepełnosprawny dołącza kopię aktualnego orzeczenia właściwego organu

orzekającego o ustaleniu stopnia niepełnosprawności.”,

d) po § 3a dodaje się § 3b w brzmieniu:

„§ 3b. Główny Inspektor Sanitarny lub działający z jego upoważnienia

inny organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej przekazuje informację

o wyborcach podlegających w dniu głosowania obowiązkowej

kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach domowych właściwemu

urzędnikowi wyborczemu, za pośrednictwem obsługującej go gminy.”,

e) w § 10 skreśla się wyraz „niepełnosprawny”;

7) w art. 53c:

a) w § 1 skreśla się wyraz „niepełnosprawnego”,

b) § 2 otrzymuje brzmienie:

„§ 2. Zgłoszenie złożone po terminie, o którym mowa w art. 53b § 1,

niespełniające wymogów, o których mowa w art. 53b § 2-3a, lub

nieuzupełnione w terminie, o którym mowa w § 1, a także złożone przez

wyborcę niepełnosprawnego lub wyborcę, który najpóźniej w dniu

głosowania kończy 60 lat, który wystąpił z wnioskiem o sporządzenie aktu

pełnomocnictwa do głosowania lub otrzymał zaświadczenie o prawie do

głosowania w miejscu pobytu w dniu wyborów, pozostawia się bez

rozpoznania, o czym informuje się wyborcę.”;

8) w art. 53e:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Wyborca, który zgłosił zamiar głosowania korespondencyjnego,

otrzymuje, nie później niż 6 dni przed dniem wyborów, pakiet wyborczy,

z wyjątkiem wyborcy podlegającego w dniu głosowania obowiązkowej

kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach domowych, który pakiet

wyborczy otrzymuje nie później niż 2 dni przed dniem wyborców.”,

b) w § 2 skreśla się wyraz „niepełnosprawny”,

c) w § 4 skreśla się wyraz „niepełnosprawnemu”,

d) w § 6 skreśla się wyraz „niepełnosprawnego”,

e) w § 8 skreśla się wyraz „niepełnosprawnego”,

07.09.2020

©Telksinoe s. 162/198

f) w § 10 skreśla się wyraz „niepełnosprawnego”;

9) w art. 53g:

a) w § 1 w pkt 5 wyraz „wyborca” zastępuje się wyrazami „wyborca

niepełnosprawny”,

b) w § 2 skreśla się wyraz „niepełnosprawnego”;

10) w art. 53h:

a) § 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„§ 1. Wyborca głosujący korespondencyjnie po wypełnieniu karty do

głosowania wkłada ją do koperty na kartę do głosowania, którą zakleja,

a następnie kopertę tę wkłada do koperty zwrotnej łącznie z podpisanym

oświadczeniem, o którym mowa w art. 53g § 1 pkt 6, i przesyła ją do

właściwej obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania

w obwodzie, z wyjątkiem wyborcy podlegającemu w dniu głosowania

obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, który

kopertę zwrotną przekazuje przedstawicielowi operatora wyznaczonego

w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.

§ 2. Wyborca niepełnosprawny oraz wyborca, który najpóźniej w dniu

głosowania kończy 60 lat, może także przekazać kopertę zwrotną

przedstawicielowi operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia

23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.”,

b) § 5 otrzymuje brzmienie:

„§ 5. Wyborca niepełnosprawny oraz wyborca, który najpóźniej

w dniu głosowania kończy 60 lat, może w godzinach głosowania osobiście

dostarczyć kopertę zwrotną do obwodowej komisji wyborczej ds.

przeprowadzenia głosowania w obwodzie, w obwodzie głosowania,

w którym jest wpisany do spisu wyborców.”;

11) w art. 53j:

a) § 1 otrzymuje brzmienie:

„§ 1. Minister właściwy do spraw łączności, po zasięgnięciu opinii

ministra właściwego do spraw administracji publicznej, ministra

właściwego do spraw zdrowia oraz Państwowej Komisji Wyborczej,

określi, w drodze rozporządzenia:

07.09.2020

©Telksinoe s. 163/198

1) szczegółowy sposób doręczania pakietów wyborczych wyborcom

podlegających w dniu głosowania obowiązkowej kwarantannie,

izolacji lub izolacji w warunkach domowych,

2) szczegółowy sposób i tryb odbierania kopert zwrotnych od wyborców

niepełnosprawnych, wyborców, którzy najpóźniej w dniu głosowania

kończą 60 lat, oraz wyborców podlegających w dniu głosowania

obowiązkowej kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach

domowych, oraz dostarczania ich do obwodowych komisji

wyborczych ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie,

3) tryb przekazywania pakietów wyborczych właściwemu dyrektorowi

delegatury Krajowego Biura Wyborczego, w sytuacji, o której mowa

w art. 53e § 9 zdanie drugie,

4) tryb przekazywania kopert zwrotnych właściwemu dyrektorowi

delegatury Krajowego Biura Wyborczego, w sytuacji, o której mowa

w art. 53i § 1

– mając na względzie zapewnienie poszanowania zasad przeprowadzania

wyborów, zapewnienie bezpieczeństwa tych przesyłek, a także ochrony

zdrowia osobom odbierającym i przekazującym te przesyłki.”,

b) § 3 otrzymuje brzmienie:

„§ 3. Państwowa Komisja Wyborcza określi, w drodze uchwały,

sposób postępowania z:

1) kopertami zwrotnymi dostarczonymi do obwodowej komisji

wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie do

zakończenia głosowania,

2) kopertami zwrotnymi dostarczonymi do obwodowej komisji

wyborczej ds. przeprowadzenia głosowania w obwodzie po

zakończeniu głosowania,

3) kopertami zwrotnymi zawierającymi niezaklejone koperty na kartę do

głosowania,

4) kopertami zwrotnymi niezawierającymi podpisanego oświadczenia,

o którym mowa w art. 53g § 1 pkt 6,

5) pakietami wyborczymi nieodebranymi przez wyborców

niepełnosprawnych, wyborców, którzy najpóźniej w dniu głosowania

07.09.2020

©Telksinoe s. 164/198

kończą 60 lat, oraz wyborców podlegających w dniu głosowania

obowiązkowej kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach

domowych

– mając na względzie zapewnienie poszanowania zasad przeprowadzania

wyborów oraz konieczność zabezpieczenia pakietów wyborczych,

a w szczególności kopert zwrotnych i kart do głosowania.”;

12) art. 53l otrzymuje brzmienie:

„Art. 53l. W ponownym głosowaniu w wyborach Prezydenta

Rzeczypospolitej i wyborach wójta oraz ponownych wyborach Prezydenta

Rzeczypospolitej termin, o którym mowa w art. 53b § 1, ulega skróceniu do

10 dnia przed dniem wyborów, a w przypadku głosowania korespondencyjnego

przez wyborców podlegających w dniu głosowania obowiązkowej kwarantannie,

izolacji lub izolacji w warunkach domowych, termin ten ulega skróceniu do

5 dnia przed dniem wyborów.”;

13) w art. 54 § 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„§ 3. Przepis § 1 stosuje się również do wyborcy, który najpóźniej w dniu

głosownia kończy 60 lat.

§ 4. Głosowanie za pośrednictwem pełnomocnika jest wyłączone

w przypadku głosowania w obwodach głosowania utworzonych w jednostkach,

o których mowa w art. 12 § 4 i 7, oraz w obwodach głosowania utworzonych za

granicą i na polskich statkach morskich, a także w przypadku zgłoszenia przez

wyborcę niepełnosprawnego oraz wyborcę, który najpóźniej w dniu głosowania

kończy 60 lat zamiaru głosowania korespondencyjnego.”.

Art. 41. W ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3 (Dz. U. z 2020 r. poz. 326) po art. 6 dodaje się art. 6a i art. 6b w brzmieniu:

„Art. 6a. W przypadkach uzasadnionych nadzwyczajnymi okolicznościami

zagrażającymi życiu lub zdrowiu dzieci, minister właściwy do spraw rodziny,

w drodze rozporządzenia, może czasowo ograniczyć lub czasowo zawiesić

funkcjonowanie form opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 na obszarze kraju lub

jego części, uwzględniając stopień zagrożenia na danym obszarze.

6b. W przypadku, o którym mowa w art. 6a, minister właściwy do spraw

rodziny, w drodze rozporządzenia, może wyłączyć stosowanie niektórych

przepisów niniejszej ustawy, w odniesieniu do wszystkich lub niektórych form

07.09.2020

©Telksinoe s. 165/198

opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, o których mowa w przepisach wydanych

na podstawie art. 6a, w szczególności w zakresie przeprowadzania postępowania

rekrutacyjnego i organizacji pracy tych form opieki nad dziećmi w wieku do lat

3, a także wprowadzić w tym zakresie odrębne unormowania, tak aby zapewnić

prawidłową realizację celów i zadań tych form opieki nad dziećmi w wieku do

lat 3.”.

Art. 42. W ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r.

poz. 701, z późn. zm.18)) w art. 236a:

1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. dopuszcza się sporządzanie

dokumentów ewidencji odpadów w formie papierowej, z tym, że prowadzenie

karty przekazania odpadów lub karty przekazania odpadów komunalnych

w formie papierowej jest dopuszczalne, jeżeli przekazujący odpady wystawi

kartę przekazania odpadów lub kartę przekazania odpadów komunalnych w tej

formie.”;

2) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dokumenty ewidencji odpadów

sporządzone w formie papierowej wprowadza się do Bazy danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami niezwłocznie. Wprowadzanie tych

dokumentów należy zakończyć nie później niż w terminie do dnia 31 stycznia

2021 r.”.

Art. 43. W ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania

ratunkowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1077) po art. 28 dodaje się art. 28a i art. 28b

w brzmieniu:

„Art. 28a. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego,

stanu epidemii, albo w razie niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub

choroby zakaźnej, który może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego,

w szczególności wystąpienia choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce

zakaźnej, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi certyfikat operatora numerów alarmowych nie traci

18)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730, 1403

i 1579 oraz z 2020 r. poz. 150, 284 i 322.

07.09.2020

©Telksinoe s. 166/198

ważności po wpływie terminu wskazanego w art. 16 ust. 4 i ulega przedłużeniu

do 90 dni następującego po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii.

Art. 28b. Podmiot szkolący, któremu minister właściwy do spraw

administracji publicznej powierzył przeprowadzenie szkolenia i egzaminowania

operatorów numerów alarmowych, udostępni centrom powiadamiania

ratunkowego szczegółowy program szkolenia operatorów numerów alarmowych

opracowany i zatwierdzony na podstawie art. 18 ust. 2 oraz materiały

szkoleniowe.”.

Art. 44. W ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów

w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–

2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431, 1544, z 2019 r. poz. 60, 730, 1572, 2020) po

art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu:

„Art. 28a. 1. Instytucja zarządzająca może zapewnić wkład finansowy ze

środków programu operacyjnego na rzecz instrumentów finansowych

przyczyniających się do niwelowania negatywnych skutków COVID 19.

2. Podmiotem wdrażającym instrumenty finansowe, o których mowa

w ust. 1, jest Bank Gospodarstwa Krajowego.”.

Art. 45. W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

(Dz. U. z 2020 r. poz. 261 i 268) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 70b w ust. 12a po wyrazach „zgodnie z ust. 6” dodaje się wyrazy „ ,z

wyłączeniem przedłużenia terminu, o którym mowa w art. 70ba ust. 1”;

2) po art. 70b dodaje się art. 70ba w brzmieniu:

„Art. 70ba. 1. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa

w art. 83 ust. 3ba, Prezes URE jednorazowo na wniosek wytwórcy, wydaje

postanowienie o przedłużeniu terminu spełnienia zobowiązania, o którym mowa

w art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. d, oraz okresu, o którym mowa w art. 70b

ust. 4 pkt 1 lit. c, o dodatkowy okres określony we wniosku wytwórcy, jednak

nie dłuższy niż 12 miesięcy licząc od dnia upływu terminu tego zobowiązania.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby

wytwórcy;

07.09.2020

©Telksinoe s. 167/198

2) określenie okresu przedłużenia terminu spełnienia zobowiązania, o którym

mowa w art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. d;

3) wskazanie nazwy oraz ID instalacji, której dotyczy złożony wniosek;

4) oświadczenie:

a) dostawcy lub dostawców urządzeń wchodzących w skład instalacji

odnawialnego źródła energii lub

b) wnioskodawcy

– potwierdzające, iż opóźnienie dostaw tych urządzeń lub rozruchu instalacji jest

spowodowane okolicznościami, o których mowa w art. 83 ust. 3ba;

5) zaktualizowany harmonogram rzeczowo-finansowy, o którym mowa

w art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. e;

6) zaktualizowaną gwarancję bankową, o której mowa w art. 70b ust. 6, o ile

została ustanowiona dla danej instalacji, której ważność została

przedłużona co najmniej o okres wskazany we wniosku.

3. Prezes URE odmawia przedłużenia terminu, w drodze postanowienia,

w przypadku gdy:

1) wniosek nie spełnia któregokolwiek z wymagań, o których mowa w ust. 2;

2) wytwórca złożył kompletny wniosek, o którym mowa w ust. 1, później niż

w terminie 30 dni przed dniem spełnienia zobowiązania, o którym mowa

w art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. d;

3) nie wystąpiła żadna z okoliczności, o których mowa w art. 83 ust. 3ba.

4. Od postanowienia Prezesa URE służy zażalenie do Sądu Okręgowego

w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7 dni od

dnia doręczenia postanowienia.”;

3) w art. 79 w ust. 9 w pkt 1 po wyrazach „ust. 3 pkt 8” dodaje się wyrazy „ ,art.

83 ust. 3ba”;

4) po art. 79 dodaje się art. 79a w brzmieniu:

„Art. 79a. 1. W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa

w art. 83 ust. 3ba, Prezes URE jednorazowo na wniosek wytwórcy, wydaje

postanowienie o przedłużeniu terminu spełnienia zobowiązania, o którym mowa

w art. 79 ust. 3 pkt 8 lit. a, oraz okresów, o których mowa w art. 74 ust. 1,

o dodatkowy okres określony we wniosku wytwórcy, jednak nie dłuższy niż

12 miesięcy licząc od dnia upływu terminu tego zobowiązania.

07.09.2020

©Telksinoe s. 168/198

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania albo nazwę i adres siedziby

wytwórcy;

2) określenie okresu przedłużenia terminu spełnienia zobowiązania, o którym

mowa w art. 79 ust. 3 pkt 8 lit. a;

3) wskazanie nazwy oraz ID instalacji, której dotyczy złożony wniosek;

4) oświadczenie:

a) dostawcy lub dostawców urządzeń wchodzących w skład instalacji

odnawialnego źródła energii lub

b) wnioskodawcy

– potwierdzające, iż opóźnienie dostaw tych urządzeń lub rozruchu instalacji jest

spowodowane okolicznościami, o których mowa w art. 83 ust. 3ba;

5) zaktualizowany harmonogram rzeczowo-finansowy, o którym mowa

w art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. e;

6) zaktualizowaną gwarancję bankową, o której mowa w art. 78 ust. 4, o ile

została ustanowiona dla danej instalacji, której ważność została

przedłużona co najmniej o okres wskazany we wniosku.

3. Prezes URE odmawia przedłużenia terminu, w drodze postanowienia,

w przypadku gdy:

1) wniosek nie spełnia któregokolwiek z wymagań, o których mowa w ust. 2;

2) wytwórca złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1, później niż w terminie

30 dni przed dniem spełnienia zobowiązania, o którym mowa

w art. 79 ust. 3 pkt 8 lit. a;

3) nie wystąpiła żadna z okoliczności, o których mowa w art. 83 ust. 3ba.

4. Od postanowienia Prezesa URE służy zażalenie do Sądu Okręgowego

w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie 7 dni od

dnia doręczenia postanowienia.”;

5) w art. 81 w:

a) ust. 4a po wyrazach „art. 79 ust. 3 pkt 8” dodaje się wyrazy „ ,

z uwzględnieniem przedłużenia terminu, o którym mowa w art. 79a ust. 1”,

b) ust. 9 w części wspólnej po wyrazach „art. 70b ust. 4 pkt 1 lit. d” dodaje się

wyrazy „ , z uwzględnieniem przedłużenia terminu, o którym mowa

w art. 70ba ust. 1 albo art. 79a ust. 1”;

07.09.2020

©Telksinoe s. 169/198

6) w art. 83:

a) po ust. 3b dodaje się ust. 3ba w brzmieniu:

„3ba. Dokonując rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w art. 70ba

ust. 1 albo art. 79a ust. 1, Prezes URE uwzględnia na korzyść wytwórcy

okoliczność, w której opóźnienie:

1) dostaw urządzeń wchodzących w skład instalacji odnawialnego źródła

energii lub

2) dostaw elementów niezbędnych do budowy instalacji odnawialnego

źródła energii, lub

3) w realizacji instalacji odnawialnego źródła energii oraz przyłączy do

sieci elektroenergetycznej, lub

4) przy realizacji odbiorów lub rozruchu instalacji odnawialnego źródła

energii, lub

5) przy uzyskiwaniu koncesji albo wpisu do rejestrów określonych

w ustawie

– jest spowodowane stanem zagrożenia epidemicznego lub stanem epidemii

ogłoszonym w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw

zdrowia.”,

b) w ust. 3c po wyrazach „art. 79 ust. 3 pkt 8” dodaje się wyrazy „ ,z

uwzględnieniem przedłużenia terminu, o którym mowa w art. 79a ust. 1”;

7) w art. 92 w ust. 6a po wyrazach „art. 79 ust. 3 pkt 8” dodaje się wyrazy „ ,z

wyłączeniem przedłużenia terminu, o którym mowa w art. 79a ust. 1”.

Art. 46. W ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego

i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232) w art. 27 po

ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

„2a. Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady w przypadku:

1) utraty zaufania związaną z informacją dotyczącą pracy, współpracy lub

pełnienia służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2

ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji

o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz

treści tych dokumentów (Dz. U. z 2020 r. poz. 306);

07.09.2020

©Telksinoe s. 170/198

2) sprzeniewierzenia się działaniom Rady doprowadzając do braku

możliwości prowadzenia przejrzystego, merytorycznego i regularnego

dialogu organizacji pracowników i pracodawców oraz strony rządowej.

2b. Członkostwo w Radzie wygasa w przypadku złożenia niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego, o którym ustawy z dnia 18 października

2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów, stwierdzonego

prawomocnym orzeczeniem sądu.”.

Art. 47. W ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1433 i 2497) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) kasie rejestrującej – rozumie się przez to kasę rejestrującą, o której mowa

w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;”;

2) w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Przychód ze sprzedaży detalicznej określa się na podstawie wielkości

sprzedaży zaewidencjonowanej przy użyciu kas rejestrujących oraz sprzedaży

niezaewidencjonowanej zgodnie ze zwolnieniem określonym w przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 8 i art. 145a ust. 17 ustawy

z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.”;

3) w art. 11a wyrazy „od dnia 1 lipca 2020 r.” zastępuje się wyrazami „od dnia

1 stycznia 2021 r.”.

Art. 48. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji

Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556, 2200 i 2550) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 2:

a) w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „określone w ust. 1 pkt 14–16a i 16b” zastępuje się

wyrazami „określone w ust. 1 pkt 14, 16–16b”,

b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w przypadku

wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, ogłoszenia stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, których rozmiar przekracza możliwość

wykonywania zadań przez funkcjonariuszy, może, w drodze

07.09.2020

©Telksinoe s. 171/198

rozporządzenia, określić zadania KAS, które nie wymagają wykonywania

wyłącznie przez funkcjonariuszy, oraz okres ich wykonywania, mając na

względzie zapewnienie właściwego wykonywania zadań przez KAS.”;

2) w art. 153 w ust. 1 uchyla się pkt 8;

3) w art. 162 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

„5a. W przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, ogłoszenia

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii okres czasowego

przeniesienia, o którym mowa w ust. 5, może zostać przedłużony po raz kolejny,

jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy.”;

4) w art. 233 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2”

zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1–2”.

Art. 49. W ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach

audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1421, 1571, 2217

i 2200) w art. 134 uchyla się ust. 1.

Art. 50. W ustawie z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych

i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 548) w art. 34 po

ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:

„4a. Jeżeli wysokość zwrotnego finansowania udzielonego przez

Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny na rzecz Funduszu, nie wystarcza

w całości na pokrycie kosztów niezbędnych do właściwego funkcjonowania

Funduszu, w tym realizacji zadań, o których mowa w art. 20 ust. 3 i art. 21, Bank

Gospodarstwa Krajowego może udzielić Ubezpieczeniowemu Funduszowi

Gwarancyjnemu kredytu na indywidualnie ustalonych warunkach, maksymalnie

do wysokości środków zgromadzonych na wyodrębnionym rachunku, o którym

mowa w ust. 1, na dzień wejścia w życie ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi

sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 i 567).

4b. Udzielenie kredytu, o którym mowa w ust. 4a, możliwe jest jedynie

w okresie obowiązywania ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych

rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem

COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji

07.09.2020

©Telksinoe s. 172/198

kryzysowych, przy czym okres spłaty zobowiązania Ubezpieczeniowego

Funduszu Gwarancyjnego będzie nie dłuższy niż 10 lat.”.

Art. 51. W ustawie z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach

alternatywnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1124, 1495, 1527 i 1716 oraz z 2020 r.

poz. 284) w art. 62 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta opracowuje projekt planu

w terminie do dnia 15 marca 2020 r. i konsultuje go z mieszkańcami gminy,

zamieszczając go na stronie internetowej obsługującego go urzędu i wyznaczając

termin na zgłaszanie uwag. Termin konsultacji nie może być krótszy niż 45 dni,

przy czym koniec tego terminu nie może przypadać później niż dnia 31 maja

2020 r.

4. Projekt planu wójt, burmistrz albo prezydent miasta przekazuje

operatorom systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych, na obszarze

działania których planowane jest rozmieszczenie ogólnodostępnych stacji

ładowania, w celu uzgodnienia. Termin na uzgodnienie projektu planu nie może

być krótszy niż 30 dni od daty zakończenia konsultacji społecznych, o których

w ust. 3.”.

Art. 52. W ustawie z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy

oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1115, 1520, 1655, 1798 i 2088)

w art. 195 wyrazy „6 miesięcy” zastępuje się wyrazami „9 miesięcy”.

Art. 53. W ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania

wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych

gruntów (Dz. U. z 2020 r. poz. 139) w art. 20 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Opłatę należną za rok 2020 wnosi się w terminie do dnia 30 czerwca

2020 r.”.

Art. 54. W ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach

kapitałowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074 i 1572)

w art. 134 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Umowy o prowadzenie PPK podmiot zatrudniający zawiera w terminie

do 10. dnia miesiąca następującego po upływie:

1) 3 miesięcy od dnia, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 pkt 1, 3 i 4,

2) 9 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2

07.09.2020

©Telksinoe s. 173/198

– w imieniu i na rzecz osoby będącej w tym dniu osobą zatrudnioną, chyba że

osoba ta przed upływem tego terminu złoży deklarację, o której mowa

w art. 23 ust. 2.”.

Art. 55. W ustawie z dnia 9 listopada 2018 r. o finansowym wspieraniu

produkcji audiowizualnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 50) wprowadza się następujące

zmiany:

1) w art. 18:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Wniosek składa się nie wcześniej niż 12 miesięcy przed

rozpoczęciem prac, które mają być objęte wsparciem finansowym, i nie

później niż przed rozpoczęciem tych prac. Wnioskodawca jest zobowiązany

rozpocząć prace objęte wsparciem finansowym w terminie nie później niż

12 miesięcy od dnia złożenia wniosku.”,

b) dodaje się ust. 7 w brzmieniu:

„7. W przypadku gdy wnioskodawca z uzasadnionych przyczyn nie

może przedstawić umowy o świadczeniu usług na rzecz produkcji

audiowizualnej, o której mowa w ust. 4 pkt 1, lub dokumentów, o których

mowa w ust. 4 pkt 9 i 10, Dyrektor Instytutu może podjąć decyzję

o przedłożeniu Instytutowi innych dokumentów, na podstawie których

będzie możliwe rozpatrzenie wniosku.”;

2) w art. 20:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku gdy ocena kosztorysu, o którym mowa

w art. 18 ust. 4 pkt 8, wskazuje na nieadekwatność pozycji kosztowych

względem założeń realizacyjnych oraz scenariusza, Instytut przedstawia

wnioskodawcy uwagi do kosztorysu wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz

wzywa wnioskodawcę do przedstawienia zmodyfikowanego kosztorysu

w terminie wskazanym w wezwaniu nie dłuższym jednak niż 60 dni.”,

b) po ust. 5 dodaje się ust. 5a brzmieniu:

„5a. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, termin określony

w ust. 1 biegnie od dnia złożenia przez wnioskodawcę prawidłowo

sporządzonych dokumentów.”;

3) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

07.09.2020

©Telksinoe s. 174/198

„1. Instytut w terminie 28 dni kalendarzowych od dnia powiadomienia

wnioskodawcy o przyznaniu wsparcia finansowego zawiera z wnioskodawcą

umowę o wsparcie finansowe. Dyrektor Instytutu może, na wniosek

wnioskodawcy, wydłużyć termin zawarcia umowy o wsparcie finansowe nie

dłużej jednak niż na okres 3 miesięcy.”.

Art. 56. W ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy o transporcie

drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1180) w art. 6 wyrazy

„3 miesięcy” zastępuje się wyrazami „9 miesięcy”.

Art. 57. W ustawie z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony

środowiska oraz ustawy o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. poz. 1211) w art. 7:

1) w pkt 1 wyrazy „30 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami „30 czerwca

2020 r.”;

2) w pkt 2 wyrazy „15 czerwca 2020 r.” zastępuje się wyrazami „30 września

2020 r.”;

3) w pkt 3 wyrazy „20 czerwca 2020 r.” zastępuje się wyrazami „15 października

2020 r.”.

Art. 58. W ustawie z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od

towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1520) wprowadza się

następujące zmiany:

1) w art. 1:

a) uchyla się pkt 4,

b) uchyla się pkt 18 i 19,

c) w pkt 23 w lit. b, w zakresie dodawanego art. 109 w ust. 3h w części

wspólnej wyraz „nakłada” zastępuje się wyrazami „może nałożyć”;

2) uchyla się art. 11;

3) art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Art. 12. Przepisów art. 33a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do importu towarów dokonanego przed

dniem 1 lipca 2020 r.”;

4) w art. 28 pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„6) art. 1 pkt 7, pkt 12 lit. b, pkt 13, 17 i 23, art. 3 pkt 3, art. 5, art. 7 pkt 1

i art. 12, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2020 r.”.

07.09.2020

©Telksinoe s. 175/198

Art. 59. W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów

i podsektorów energochłonnych (Dz. U. poz. 1532) wprowadza się następujące

zmiany:

1) art. 2 otrzymuje brzmienie:

„Art. 2. Do ubiegania się o rekompensaty są uprawnione podmioty

wykonujące działalność w sektorze lub podsektorze energochłonnym,

określonym w wykazie sektorów oraz podsektorów energochłonnych

stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy.”;

2) w art. 8 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Zdolność produkcyjną instalacji po znaczącym zwiększeniu zdolności

produkcyjnej określa się na podstawie średniej z dwóch największych

miesięcznych wielkości produkcji w ciągu pierwszych 6 miesięcy liczonych od

rozpoczęcia działalności po dokonaniu zmiany fizycznej w instalacji,

a w przypadku kilku zmian fizycznych w instalacji po ostatniej z tych zmian.”;

3) w art. 10 w ust. 3 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) wyjściowej zdolności produkcyjnej określonej zgodnie z art. 8 ust. 2, 2a lub

3,”;

4) w art. 31 dodaje się ust. 3–6 w brzmieniu:

„3. W sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za rok

2019 Prezes URE wydaje decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 1, do dnia

31 lipca 2020 r.

4. Prezes URE, w terminie do dnia 7 sierpnia 2020 r., przekazuje

ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi, w postaci

elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz

podmiotów, o którym mowa w art. 11 ust. 4, którym przyznano rekompensaty za

rok 2019.

5. Rekompensaty za rok 2019 są wypłacane jednorazowo przez Bank

z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa

w art. 21 ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa

w ust. 4.

6. Informacje zawarte we wniosku o przyznanie rekompensat za rok

2019 są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE wyłącznie w zakresie ich

poprawności, kompletności oraz zgodności z opinią weryfikatora, o której mowa

07.09.2020

©Telksinoe s. 176/198

w art. 10 ust. 7, i na ich podstawie określana jest wysokość przyznawanych

rekompensat albo wydawana jest decyzja o odmowie przyznania rekompensat.”.

Art. 60. W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie

monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. poz. 1556) w art. 16:

1) w ust. 1 wyrazy „Do dnia 31 marca 2020 r.” zastępuje się wyrazami „Do dnia

31 sierpnia 2020 r.”;

2) w ust. 3 wyrazy „przed dniem 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami „przed

dniem 1 września 2020 r.”;

3) w ust. 4:

a) w zdaniu pierwszym wyrazy „po dniu 31 marca 2020 r.” zastępuje się

wyrazami „po dniu 31 sierpnia 2020 r.”,

b) w zdaniu drugim wyrazy „na dzień 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się

wyrazami „na dzień 1 września 2020 r.”.

Art. 61. W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

poz. 1579) w art. 18 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Minister właściwy do spraw klimatu wyda po raz pierwszy przepisy

wykonawcze na podstawie art. 35b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 6 w terminie

do dnia 31 grudnia 2020 r., biorąc za rok bazowy do wyliczenia udziału 30%,

o którym mowa w art. 35b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 6.”.

Art. 62. W ustawie z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu

ograniczenia obciążeń regulacyjnych (Dz. U. poz. 1495) wprowadza się następujące

zmiany:

1) art. 70 otrzymuje brzmienie:

„Art. 70. 1. Przepisów art. 3855, art. 5564, art. 5565 i art. 5765 ustawy

zmienianej w art. 1 nie stosuje się do umów zawartych przed dniem 1 stycznia

2021 r.

2. Przepisu art. 38a ustawy zmienianej w art. 55 nie stosuje się do umów

zawartych przed dniem 1 stycznia 2021 r.”;

2) w art. 86 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

07.09.2020

©Telksinoe s. 177/198

„5) art. 1 pkt 1–3, art. 55 oraz art. 70, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2021 r.”.

Art. 63. W ustawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od

towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1751 i 2200) wprowadza

się następujące zmiany:

1) w art. 7:

a) w ust. 1 wyrazy „od dnia 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami „od

dnia 1 lipca 2020 r.”,

b) w ust. 2 wyrazy „do dnia 31 marca 2020 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia

30 czerwca 2020 r.”,

c) w ust. 3 wyrazy „przed dniem 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami

„przed dniem 1 lipca 2020 r.”,

d) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4. WIS wydana przed dniem 1 lipca 2020 r. wiąże organy podatkowe

wobec podatnika, dla którego została wydana w odniesieniu do towaru

będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia dokonanych po dniu 30 czerwca 2020 r. oraz usługi, która została

wykonana po tym dniu, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 3.

5. W przypadku gdy WIS została zamieszczona w Biuletynie

Informacji Publicznej organu wydającego WIS przed dniem 1 lipca 2020 r.,

do podmiotu innego niż podatnik, o którym mowa w art. 42b ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 1, przepisy art. 14k–14m ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.19))

stosuje się odpowiednio w odniesieniu do czynności, o której mowa

w art. 42a ustawy zmienianej w art. 1, dokonanej po dniu 30 czerwca

2020 r., z zastrzeżeniem art. 8 ust. 4.”;

2) w art. 8:

a) w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „do dnia 31 marca

2020 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 30 czerwca 2020 r.”,

19)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924,

1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200.

07.09.2020

©Telksinoe s. 178/198

b) w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „do dnia 31 marca

2020 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 30 czerwca 2020 r.”,

c) w ust. 3 wyrazy „przed dniem 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami

„przed dniem 1 lipca 2020 r.”,

d) w ust. 4 wyrazy „przed dniem 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami

„przed dniem 1 lipca 2020 r.”;

3) w art. 18 w pkt 2 wyrazy „z dniem 1 kwietnia 2020 r.” zastępuje się wyrazami „z

dniem 1 lipca 2020 r.”.

Art. 64. W ustawie z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo

o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. poz. 190) art. 17 otrzymuje brzmienie:

„Art. 17. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia,

z tym że przepisy art. 4 pkt 6 i 7 wchodzą w życie po upływie 5 miesięcy od dnia

ogłoszenia.”.”.

Art. 65. 1. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz

Przeciwdziałania COVID-19, zwany dalej „Funduszem”, w celu finansowania lub

dofinansowania realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji

kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567 i 568).

2. Prezes Rady Ministrów zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę

określającą w szczególności zasady dokonywania wypłat ze środków Funduszu,

o których mowa w ust. 3, na finansowanie lub dofinansowanie realizowanych zadań

związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, oraz zasady zawierania porozumień,

o których mowa w ust. 7.

3. Wypłaty ze środków Funduszu są realizowane na podstawie dyspozycji

wypłaty składanej do Banku Gospodarstwa Krajowego przez Prezesa Rady Ministrów.

Prezes Rady Ministrów może upoważnić do składania dyspozycji wypłaty ze środków

Funduszu dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego określonym działem

administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach

07.09.2020

©Telksinoe s. 179/198

administracji rządowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 945, 1248, 1696 i 2170 oraz z 2020 r.

poz. 284), określając jednocześnie zakres tego upoważnienia.

4. Środki Funduszu pochodzą z:

1) wpłat środków pieniężnych jednostek sektora finansów publicznych, o których

mowa w art. 9 pkt 5–8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.20)), z wyłączeniem

samorządowych osób prawnych, z wyjątkiem środków pochodzących z dotacji

z budżetu i środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

2) środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, które za zgodą Komisji Europejskiej mogą zostać

przeznaczone na wsparcie realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19;

3) wpłat z budżetu państwa, w tym budżetu środków europejskich;

4) wpływów ze skarbowych papierów wartościowych, o których mowa w art. 66;

5) środków z wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3;

6) innych przychodów.

5. Środki Funduszu mogą być przeznaczane na:

1) finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19;

2) wykup i zapłatę odsetek od obligacji, o których mowa w art. 67 ust. 3, oraz

pokrycie kosztów ich emisji;

3) zwrot Bankowi Gospodarstwa Krajowego środków, o których mowa

w art. 67 ust. 2, wraz z wynagrodzeniem w wysokości ustalonej z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych;

4) zwrot wydatków poniesionych na realizację zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19.

6. Ze środków Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego

przysługującego Bankowi Gospodarstwa Krajowego. Wysokość wynagrodzenia jest

ustalana w umowie, o której mowa w ust. 2.

20)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1622,

1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284, 374 i 568.

07.09.2020

©Telksinoe s. 180/198

6a. Środki Funduszu mogą być przeznaczone na finansowanie, dofinansowanie

lub zwrot wydatków poniesionych na realizację zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 4, również

w przypadku, gdy ustawa lub przepisy odrębne przewidują finansowanie tego rodzaju

zadań z budżetu państwa, w tym w formie wpłat lub dotacji z budżetu państwa.

6b. Środki Funduszu mogą być przeznaczone na zwrot wydatków, o którym

mowa w ust. 5 pkt 4 i ust. 6a, poniesionych na realizację zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19 od dnia utworzenia Funduszu.

7. Finansowanie lub dofinansowanie może zostać udzielone za pośrednictwem

poszczególnych dysponentów części budżetowych, a środki dla poszczególnych

dysponentów są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach pomocniczych

Funduszu. Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie dyspozycji Prezesa Rady

Ministrów zawiera z dysponentami części budżetowych porozumienia określające

sposób i terminy przekazywania, rozliczania i zwrotu środków oraz ich

sprawozdawczości.

8. Finansowanie lub dofinansowanie ze środków Funduszu może być udzielone

jednostkom sektora finansów publicznych oraz jednostkom spoza tego sektora.

9. Finansowanie lub dofinansowanie ze środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

przekazanych przez Komisję Europejską na wsparcie realizacji zadań związanych

z przeciwdziałaniem skutkom COVID-19 jest udzielane zgodnie z procedurami

obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.

10. Minister nadzorujący może zlecić podległym i nadzorowanym jednostkom

sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5–8 i 14 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z wyłączeniem samorządowych osób

prawnych, realizację zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, zapewniając

wsparcie ze środków Funduszu.

11. Państwowe jednostki budżetowe i jednostki samorządu terytorialnego

gromadzą środki z Funduszu na wydzielonym rachunku dochodów i przeznaczają na

wydatki związane z przeciwdziałaniem COVID-19 w ramach planu finansowego tego

rachunku.

07.09.2020

©Telksinoe s. 181/198

12. Wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu oraz zarząd

województwa dysponują środkami oraz opracowują plan finansowy dla rachunku,

o którym mowa w ust. 11.

13. Po zakończeniu roku budżetowego organy, o których mowa w ust. 12,

przedkładają organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego informację

o wykonaniu planu finansowego rachunku, o którym mowa w ust. 11.

14. Finansowanie lub dofinansowanie ze środków Funduszu stanowi przychód

jednostki sektora finansów publicznych, o której mowa w art. 9 pkt 5–8 i 14 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W planie finansowym jednostka

wyodrębnia przychody z tytułu wsparcia i koszty związane z przeciwdziałaniem

COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji

kryzysowych.

15. Prezes Rady Ministrów może zwrócić się z wiążącym poleceniem do

dysponentów części budżetowych, którym podlegają albo którzy nadzorują jednostki

sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5–8 i 14 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z wyłączeniem samorządowych osób

prawnych, o informacje dotyczące w szczególności:

1) wysokości środków pieniężnych jednostek na dzień przekazania informacji,

z wyodrębnieniem środków z dotacji z budżetu i środków, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 i3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych,

2) znanych w dniu przekazania informacji zobowiązań jednostki dotyczących

danego roku

– w terminie wyznaczonym, informując równocześnie ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

16. Prezes Rady Ministrów na podstawie informacji, o których mowa w ust. 15,

może wydać jednostkom sektora finansów publicznych, o których mowa

w art. 9 pkt 5–8 i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

z wyłączeniem samorządowych osób prawnych, wiążące polecenie dokonania wpłaty

środków pieniężnych do Funduszu, określając ich wysokość oraz termin wpłaty.

07.09.2020

©Telksinoe s. 182/198

17. Wpłaty środków pieniężnych, o których mowa w ust. 16, stanowią koszty

tych jednostek, które ich dokonały.

18. Prezes Rady Ministrów może nakazać Bankowi Gospodarstwa Krajowego

zwrócić z Funduszu niewykorzystane w całości albo w części środki pieniężne tym

jednostkom, które dokonały ich wpłaty, z wyłączeniem wpłat z budżetu państwa.

19. Zwrot środków dokonany w bieżącym roku budżetowym stanowi

zmniejszenie:

1) wpływów Funduszu;

2) wydatków jednostki sektora finansów publicznych, która otrzymała zwrot

środków pieniężnych.

20. Zwrot środków dokonany w kolejnym roku budżetowym stanowi:

1) wydatki Funduszu;

2) wpływy jednostki sektora finansów publicznych, która otrzymała zwrot środków

pieniężnych.

21. Bank Gospodarstwa Krajowego sporządza plan finansowy Funduszu, który

określa w szczególności:

1) przeznaczenie środków Funduszu zgodnie z ust. 5;

2) kwotę planowanych do wyemitowania przez Bank Gospodarstwa Krajowego

obligacji w kraju i za granicą na rzecz Funduszu, o których mowa

w art. 67 ust. 3;

3) maksymalną kwotę oraz termin obowiązywania gwarancji, o których mowa

w art. 67 ust. 4.

22. Bank Gospodarstwa Krajowego przedstawia Prezesowi Rady Ministrów do

dnia 15 kwietnia danego roku bilans oraz rachunek zysków i strat za rok poprzedni.

23. Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje Prezesowi Rady Ministrów

sprawozdanie z realizacji planu finansowego Funduszu w trybie i terminach

określonych w przepisach dotyczących sprawozdawczości budżetowej.

24. Bank Gospodarstwa Krajowego przedstawia projekt planu, o którym mowa

w ust. 21, do:

1) uzgodnienia – ministrowi właściwemu do finansów publicznych,

2) zatwierdzenia – Prezesowi Rady Ministrów

– w trybie i terminach określonych w przepisach dotyczących prac nad projektem

ustawy budżetowej.

07.09.2020

©Telksinoe s. 183/198

25. Plan finansowy Funduszu stanowi podstawę dokonywania wypłat ze

środków Funduszu oraz podstawę do przeprowadzenia emisji obligacji, o których

mowa w art. 67 ust. 3.

26. Okresowo wolne środki Funduszu Bank Gospodarstwa Krajowego może

lokować w:

1) innych bankach;

2) w formie depozytu, o którym mowa w art. 78b ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych;

3) papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa;

4) papiery wartościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski.

27. Suma lokat, o których mowa w ust. 26, w jednym banku lub grupie banków

powiązanych ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 25%

okresowo wolnych środków Funduszu.

28. W celu przeciwdziałania skutkom społeczno-gospodarczym

COVID-19 Rada Ministrów może określić, w drodze uchwały, zasady rozdziału

i przekazywania wsparcia na inwestycyjne zadania dla jednostek samorządu tery-

torialnego, zakres, sposób i termin przedstawiania informacji o wykorzystaniu

wsparcia oraz wskazać dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego

określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 4 września

1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1220) do udzielenia

tego wsparcia.

29. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady rozdziału

i przekazywania wsparcia pochodzącego ze środków Funduszu dla samorządowych

instytucji artystycznych w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 25 października

1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r.

poz. 194), organizacji pozarządowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.

z 2020 r. poz. 1057) prowadzących działalność w dziedzinie teatru, muzyki lub tańca

oraz przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086)

prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie teatru, muzyki lub tańca, zakres,

sposób i termin przedstawiania informacji o wykorzystaniu wsparcia oraz sposób

udzielania wsparcia przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

07.09.2020

©Telksinoe s. 184/198

dziedzictwa narodowego lub przez wskazane państwowe instytucje kultury podległe

ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

30. Wsparcie, o którym mowa w ust. 29, jest udzielane jako pomoc operacyjna

na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego zgodnie z art. 53 rozporządzenia

Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre

rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107

i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.21)).

Art. 66. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek

Prezesa Rady Ministrów, może przekazać Funduszowi skarbowe papiery wartościowe

na dofinansowanie zadań, o których mowa w art. 65 ust. 5.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, przez wydanie listu

emisyjnego, warunki emisji skarbowych papierów wartościowych oraz sposób

realizacji świadczeń z nich wynikających.

3. List emisyjny zawiera w szczególności:

1) datę emisji;

2) powołanie podstawy prawnej emisji;

3) jednostkową wartość nominalną w złotych;

4) cenę zbycia lub sposób jej ustalenia;

5) stopę procentową lub sposób jej obliczania;

6) określenie sposobu i terminów wypłaty należności głównej oraz należności

ubocznych;

7) datę, od której nalicza się oprocentowanie skarbowych papierów wartościowych

tej emisji;

8) termin wykupu oraz zastrzeżenia w przedmiocie możliwości wcześniejszego

wykupu.

4. Emisja skarbowych papierów wartościowych następuje z dniem

zarejestrowania skarbowych papierów wartościowych w depozycie papierów

wartościowych oraz w kwocie równej wartości nominalnej wyemitowanych papierów

wartościowych.

21)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28,

Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 20.06.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 236

z 14.09.2017, str. 28 oraz Dz. Urz. UE L 26 z 31.01.2018, str. 53.

07.09.2020

©Telksinoe s. 185/198

5. Do emisji skarbowych papierów wartościowych nie stosuje się przepisów

art. 98 i art. 102 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz

przepisów wydanych na podstawie art. 97 tej ustawy.

Art. 67. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje do

Funduszu środki niezbędne do terminowej obsługi zobowiązań z tytułu

wyemitowanych obligacji, o których mowa w ust. 3, w przypadku gdy poziom

środków Funduszu jest niewystarczający do obsługi tych zobowiązań.

2. W przypadku niedoboru na rachunku Funduszu środków niezbędnych do

terminowej obsługi działań, o których mowa w art. 65 ust. 5, finansowanie ich

realizacji może odbywać się, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, ze środków Banku Gospodarstwa Krajowego.

3. Bank Gospodarstwa Krajowego może emitować obligacje w kraju i za granicą

na rzecz Funduszu.

4. Zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu wyemitowanych

obligacji, o których mowa w ust. 3, są objęte gwarancją Skarbu Państwa,

reprezentowanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

5. Do gwarancji, o której mowa w ust. 4, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia

8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz

niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2020 r. poz. 122, 568 i 1086), z wyjątkiem

stosowanych odpowiednio art. 43b, art. 44, art. 45 i art. 46 tej ustawy.

6. Gwarancja, o której mowa w ust. 4, jest udzielana do wysokości 100%

pozostających do wypłaty świadczeń pieniężnych wynikających z wyemitowanych

obligacji objętych gwarancją wraz ze 100% należnych odsetek od tej kwoty i innych

kosztów bezpośrednio związanych obligacjami.

7. Gwarancja, o której mowa w ust. 4, jest wolna od opłaty prowizyjnej.

8. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu

udzielonej gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości

albo części.

9. Bank Gospodarstwa Krajowego jest zwolniony z obowiązku udzielania

zabezpieczenia do gwarancji, o których mowa w ust. 4.

07.09.2020

©Telksinoe s. 186/198

10. Do emisji obligacji stosuje się odpowiednio art. 39p–39w ustawy z dnia

27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 72 i 278).

Art. 68. (uchylony)

Art. 69. 1. Ze środków budżetu państwa, w tym także budżetu środków

europejskich, mogą być dokonywane wpłaty na Fundusz na zadania realizowane przez

Fundusz.

2. Prezes Rady Ministrów może wydać wiążące polecenie dysponentowi części

budżetu państwa lub ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

w zakresie rezerw celowych, wpłaty środków na Fundusz.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, środki budżetu środków europejskich

mogą być wydatkowane z pominięciem zasad określonych w dziale III rozdziale 6

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 70. 1. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Fundusz Gwarancji

Płynnościowych, zwany dalej „FGP”.

2. Środki FGP przeznacza się na:

1) pokrycie kosztów i wydatków związanych z udzielaniem poręczeń i gwarancji

spłaty kredytów lub innych zobowiązań, o których mowa w art. 15zzzd ust. 1

ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w tym wypłat z tytułu

tych poręczeń i gwarancji;

2) spłatę zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz

wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 71 ust. 1, w tym na pokrycie

kosztów emisji obligacji.

3. Środki FGP pochodzą z:

1) opłat prowizyjnych za poręczenia i gwarancje finansowane ze środków FGP;

2) wpływów z tytułu odzyskanych kwot zapłaconych przez Bank Gospodarstwa

Krajowego w wykonaniu umowy poręczenia lub gwarancji finansowanej ze

środków FGP;

3) odsetek z tytułu oprocentowania środków FGP;

07.09.2020

©Telksinoe s. 187/198

4) środków z budżetu państwa przekazywanych przez ministra właściwego do

spraw finansów publicznych w wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów

i wydatków, o których mowa w ust. 2, i które nie znajdują pokrycia ze środków,

o których mowa w pkt 1–3 oraz 5–7;

5) darowizn i zapisów;

6) środków z zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji na

rzecz FGP przez Bank Gospodarstwa Krajowego;

7) wpływów z innych tytułów.

Art. 71. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągać na rzecz FGP kredyty,

pożyczki lub emitować obligacje w kraju i za granicą.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje do FGP środki

niezbędne do terminowej obsługi zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów

i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy

poziom środków FGP jest niewystarczający do obsługi tych zobowiązań.

3. Za zobowiązania Banku Gospodarstwa Krajowego z tytułu zaciągniętych

kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji, o których mowa w ust. 1, mogą

być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne, z zastrzeżeniem, że wymogu, o którym mowa

w art. 7 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w zakresie, w jakim wymaga się, aby środki

przeznaczone na spłatę kredytu pochodziły ze źródeł innych niż budżet państwa, oraz

art. 8 tej ustawy nie stosuje się.

4. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 3, mogą być udzielane do

wysokości 100% pozostającej do spłaty kwoty kredytu lub pożyczki objętych

poręczeniem lub gwarancją lub 100% pozostających do wypłaty świadczeń

pieniężnych wynikających z wyemitowanych obligacji objętych poręczeniem lub

gwarancją, wraz z 100% należnych odsetek od tych kwot i innych kosztów

bezpośrednio związanych odpowiednio z tym kredytem, pożyczką lub obligacjami.

5. Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 3, są wolne od opłaty

prowizyjnej.

6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności

zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia

lub gwarancji na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r.

07.09.2020

©Telksinoe s. 188/198

o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby

prawne, z wyłączeniem art. 43 tej ustawy.

7. Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu

udzielonego poręczenia lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek

ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność

w całości lub części.

8. Do emisji obligacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 39p–

39w ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym

Funduszu Drogowym.

Art. 72. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego:

1) sporządza dla FGP odrębny bilans, rachunek zysków i strat oraz pozycji

pozabilansowych;

2) wyodrębnia plan finansowy FGP w planie finansowym Banku Gospodarstwa

Krajowego.

2. Plan finansowy FGP, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest opracowywany przez

Bank Gospodarstwa Krajowego w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki, w terminie do

dnia 15 czerwca roku poprzedzającego rok, w którym plan finansowy FGP ma

obowiązywać.

3. Plan finansowy FGP określa w szczególności:

1) łączną kwotę, do wysokości której Bank Gospodarstwa Krajowego może

udzielać poręczeń i gwarancji;

2) przewidywane koszty i wydatki wynikające z udzielanych przez Bank

Gospodarstwa Krajowego poręczeń i gwarancji;

3) przewidywaną kwotę wypłat z tytułu udzielonych poręczeń i gwarancji;

4) przewidywaną wysokość zasilenia FGP z poszczególnych źródeł.

4. Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje ministrom, o których mowa

w ust. 2, półroczne informacje o realizacji planu finansowego FGP w terminie 90 dni

po upływie półrocza.

Art. 73. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiera z Bankiem

Gospodarstwa Krajowego umowę określającą w szczególności:

1) szczegółowe warunki i tryb udzielania gwarancji i poręczeń;

07.09.2020

©Telksinoe s. 189/198

2) wysokość, warunki i tryb pobierania opłat prowizyjnych z tytułu udzielonych

gwarancji i poręczeń;

3) warunki i tryb przekazywania środków, o których mowa w art. 70 ust. 3 pkt 4

i art. 71 ust. 2;

4) okres, w jakim Bank Gospodarstwa Krajowego będzie udzielał gwarancji

i poręczeń w ramach FGP.

Art. 74. W przypadku zapłaty przez Bank Gospodarstwa Krajowego kwoty

z tytułu gwarancji lub poręczenia spłaty kredytu lub innego zobowiązania,

udzielonych na podstawie art. 15zzzd ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych

rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem

COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych,

Bank Gospodarstwa Krajowego wstępuje, z chwilą zapłaty, w prawa beneficjenta

gwarancji lub poręczenia do wysokości dokonanej zapłaty.

Art. 75. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego opracuje plan finansowy FGP,

o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 2, na rok 2020 r., w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw

gospodarki, w terminie do dnia 31 maja 2020 r.

2. Od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia opracowania planu

finansowego FGP na 2020 r., Fundusz Gwarancji Płynnościowych funkcjonuje

w oparciu o projekt tego planu.

Art. 76. 1. W roku 2020 nie sporządza się Wieloletniego Planu Finansowego

Państwa.

2. Minister Finansów przedstawia Radzie Ministrów założenia projektu budżetu

państwa na rok 2021.

Art. 77. 1. Strona rządowa kieruje założenia projektu budżetu państwa na rok

2021 w terminie do dnia 31 lipca 2020 r. do Rady Dialogu Społecznego w celu zajęcia

stanowiska przez strony pracowników i strony pracodawców.

2. Strony pracowników i strony pracodawców Rady Dialogu Społecznego

zajmują, w terminie 10 dni od dnia otrzymania założeń projektu budżetu państwa na

rok 2021, wspólne stanowisko w sprawie tych założeń.

07.09.2020

©Telksinoe s. 190/198

3. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony nie uzgodnią

wspólnego stanowiska, każda ze stron może, w terminie 3 dni roboczych, zająć

stanowisko w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny.

4. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strony nie uzgodnią

stanowiska w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok 2021, opinię

w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny może przedstawić,

w terminie 3 dni roboczych, każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują

stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego.

Art. 78. 1. W 2020 r. Rada Ministrów w terminie do dnia 31 lipca 2020 r.

przedkłada Radzie Dialogu Społecznego oraz ogólnokrajowym organizacjom

związków zawodowych zrzeszających pracowników państwowej sfery budżetowej,

w celu wyrażenia opinii, propozycję średniorocznych wskaźników wzrostu

wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok 2021.

2. Wraz z propozycją, o której mowa w ust. 1, Rada Ministrów przedkłada

informację o:

1) prognozowanej dynamice produktu krajowego brutto;

2) prognozowanych zmianach cen towarów i usług konsumpcyjnych;

3) prognozowanym wzroście wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym

w sektorze przedsiębiorstw;

4) prognozowanym zatrudnieniu w gospodarce narodowej;

5) prognozowanych zmianach w stopie bezrobocia;

6) prognozowanym zatrudnieniu w państwowej sferze budżetowej;

7) wynagrodzeniach z roku poprzedniego pozostałych pracowników państwowej

sfery budżetowej nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

3. Nieprzedstawienie przez ogólnokrajowe organizacje związków zawodowych

zrzeszających pracowników państwowej sfery budżetowej opinii, o której mowa

w ust. 1, w terminie 6 dni od dnia przedłożenia propozycji, o której mowa w ust. 1,

uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia.

4. Jeżeli Rada Dialogu Społecznego uzgodni, w drodze uchwały, wysokość

średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej, Rada Ministrów uwzględni w projekcie ustawy budżetowej

wynagrodzenia zapewniające osiągnięcie uzgodnionej wysokości wskaźników.

07.09.2020

©Telksinoe s. 191/198

5. Jeżeli w terminie 10 dni od dnia otrzymania propozycji, o której mowa

w ust. 1, nie nastąpi uzgodnienie stanowiska Rady Dialogu Społecznego, Rada

Ministrów przyjmie w projekcie ustawy budżetowej na rok 2021 średnioroczne

wskaźniki wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok 2021 nie

niższe od wskaźników zawartych w propozycji, o której mowa w ust. 1.

Art. 79. 1. Rada Ministrów, w terminie do dnia 31 lipca 2020 roku, przedstawia

Radzie Dialogu Społecznego do negocjacji propozycję wysokości minimalnego

wynagrodzenia za pracę w roku 2021 oraz propozycję wysokości minimalnej stawki

godzinowej w roku 2021, wraz z terminem zmiany tych wysokości.

2. Wraz z propozycją, o której mowa w ust. 1, Rada Ministrów przedstawia:

1) informację o wskaźniku cen w roku poprzednim;

2) informację o prognozowanych na rok następny: wskaźniku cen oraz wskaźniku

przeciętnego wynagrodzenia;

3) wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku, w którym

odbywają się negocjacje;

4) informację o wydatkach gospodarstw domowych w roku poprzednim;

5) informację o wskaźniku udziału dochodów z pracy najemnej oraz przeciętnej

liczbie osób na utrzymaniu osoby pracującej najemnie w roku poprzednim;

6) informację o wysokości przeciętnych miesięcznych wynagrodzeń w roku

poprzednim według rodzajów działalności;

7) informację o poziomie życia różnych grup społecznych;

8) informację o warunkach gospodarczych państwa, z uwzględnieniem sytuacji

budżetu państwa, wymogów rozwoju gospodarczego, poziomu wydajności pracy

i konieczności utrzymania wysokiego poziomu zatrudnienia;

9) wskaźnik prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.

3. Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji, o których

mowa w ust. 1 i 2, uzgadnia wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku

2021 oraz ustala wysokość minimalnej stawki godzinowej w roku 2021, w terminie

10 dni od dnia otrzymania propozycji i informacji.

4. Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, a także wysokość

minimalnej stawki godzinowej, o których mowa w ust. 3, podlegają ogłoszeniu

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze

obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 września 2020 roku.

07.09.2020

©Telksinoe s. 192/198

5. Jeżeli Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa

w ust. 3, wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku 2021 oraz nie ustali

wysokości minimalnej stawki godzinowej w roku 2021, Rada Ministrów ustala,

w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 15 września 2020 roku, wysokość

minimalnego wynagrodzenia za pracę w roku 2021, a także wysokość minimalnej

stawki godzinowej w roku 2021 wraz z terminem zmiany tych wysokości.

6. Wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, a także wysokość

minimalnej stawki godzinowej ustalone przez Radę Ministrów nie mogą być niższe od

wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku 2021 oraz wysokości minimalnej

stawki godzinowej w roku 2021, o których mowa w ust. 1.

7. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, określić inny termin, niż

wskazany w ust. 1, mając na względzie harmonogram prac budżetowych.

Art. 80. Do osób, które na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy nie

skorzystały w całości z dodatkowego zasiłku opiekuńczego, przepis art. 4 ustawy

z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz

wywołanych nimi sytuacji kryzysowych stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 81. Przepisy art. 26a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą stosuje się do wynagrodzenia pracownika

niepełnosprawnego za okres począwszy od miesiąca kwietnia 2020 r.

Art. 82. Do okresu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji

kryzysowych, nie wlicza się dotychczas wykorzystanego okresu dodatkowego zasiłku

opiekuńczego na podstawie art. 4 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 83. Przepis art. 31zza ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się również do

osób, które były obowiązane do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym za rok

2019, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, do dnia 31 marca 2020 r.

Art. 84. 1. Do wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii

w instalacjach odnawialnych źródeł energii, których oferty wygrały aukcje

rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

07.09.2020

©Telksinoe s. 193/198

ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2020 r.

poz. 261 i 284), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Do wytwórców energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii

w instalacjach odnawialnych źródeł energii, którym wydano zaświadczenie

o możliwości sprzedaży niewykorzystanej energii elektrycznej, o którym mowa

w art. 70b ust. 8 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii,

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy z dnia

20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Art. 85. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii Prezes Rady Ministrów jest organem uprawnionym do odwoływania

członków Rady Dialogu Społecznego będących przedstawicielami strony

pracowników, strony pracodawców i strony rządowej, na wniosek tych organizacji lub

bez tego wniosku. Przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie

Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2232) nie stosuje się.

Art. 86. 1. Jeżeli termin na zgłaszanie uwag, o którym mowa w art. 62 ust. 3

ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1124, 1495, 1527 i 1716 oraz z 2020 r. poz. 284), do projektów

planów budowy ogólnodostępnych stacji ładowania zakończył się do dnia 15 marca

2020 r. włącznie, stosuje się przepis art. 62 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu

dotychczasowym.

2. Jeżeli termin na zgłaszanie uwag, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy

z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych, do

projektów planów budowy ogólnodostępnych stacji ładowania zakończył się po dniu

15 marca 2020 r., stosuje się przepis art. 62 ust. 3 tej ustawy w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

3. Jeżeli plany budowy ogólnodostępnych stacji ładowania zostały przekazane,

zgodnie z art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności

i paliwach alternatywnych, w celu uzgodnienia z operatorami systemów

dystrybucyjnych elektroenergetycznych, na obszarze działania których planowane jest

rozmieszczenie ogólnodostępnych stacji ładowania, przed dniem wejścia w życie

07.09.2020

©Telksinoe s. 194/198

niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 62 ust. 4 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.

o elektromobilności i paliwach alternatywnych, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą.

Art. 87. Do spraw prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa

ubezpieczeniach eksportowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1378 oraz z 2019 r. poz. 1572

oraz z 2020 r. poz. 284), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 88. Postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne w sprawach

dotyczących nieprzestrzegania maksymalnego czasu nieprzerwanego trwania zleceń

badań ustawowych, o którym mowa w art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2017 r.

o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1421, 1571, 2200 i 2217) w brzmieniu dotychczasowym, wszczęte

i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, umarza się.

Art. 89. Przepis art. 6 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 645 i 1590) stosuje się do osób, które zostały

poddane obowiązkowi kwarantanny po dniu 14 marca 2020 r.

Art. 90. Jeżeli ustawowy termin zwołania walnego zgromadzenia spółdzielni

albo zebrania właścicieli lokali przypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, trwającego w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy lub ogłoszonego bezpośrednio po okresie trwającym w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy, ulega on przedłużeniu o 6 tygodni od dnia odwołania tego stanu.

Art. 90a. W przypadku gdy kadencja rady nadzorczej lub zarządu spółdzielni

upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, trwającego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy lub ogłoszonego

bezpośrednio po okresie trwającym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, ulega

ona przedłużeniu do dnia zwołania pierwszego walnego zgromadzenia spółdzielni

w terminie, o którym mowa w art. 90.

07.09.2020

©Telksinoe s. 195/198

Art. 91. Przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2020 r. poz. 275) i ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2020 r. poz. 532) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również

do posiedzeń odpowiednich organów zwołanych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Art. 92. (uchylony)

Art. 93. Do postępowań wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 523)

stosuje się, aż do prawomocnego zakończenia postępowania, przepisy tej ustawy

w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 94. 1. Przepis art. 2 pkt 4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 426) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do składników kosztów

płacy za okresy począwszy od stycznia 2019 r.

2. Kwota składki na Fundusz Solidarnościowy lub Solidarnościowy Fundusz

Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, która nie została przez pracodawców

uwzględniona w kwocie kosztów płacy wykazanej w informacjach, o których mowa

w art. 26c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, złożonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy za okresy, o których mowa w ust. 1, lub została

uwzględniona w kwocie kosztów płacy, ale nie została opłacona w całości lub została

opłacona nieterminowo, nie stanowi podstawy do zwrotu kwoty przysługującego

dofinansowania, ustalenia zerowego salda dofinansowania lub odmowy wypłaty

dofinansowania, o którym mowa w art. 26a–26c tej ustawy.

3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do innych form pomocy

publicznej lub pozapomocowego wsparcia udzielanego na podstawie ustawy z dnia

27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych.

Art. 95. Do zmian w planie wydatków wynikających z podziału rezerwy

zaplanowanej w ustawie budżetowej z przeznaczeniem na przeciwdziałanie

i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w tym 40 mln zł na dofinansowanie zakupu

pojazdów ratowniczo-gaśniczych dla jednostek ochotniczych straży pożarnych na

07.09.2020

©Telksinoe s. 196/198

finansowanie zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 dokonanych do dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 96. Dysponent zakładowego funduszu rehabilitacji osób

niepełnosprawnych, o którym mowa w art. 33 i art. 33a ustawy z dnia 27 sierpnia

1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych, który w odniesieniu do danego wydatku był zobowiązany do

stosowania mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w dziale XI rozdziale

1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r.

poz. 106), oraz w związku z tym obowiązkiem przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy wydatkował środki tego funduszu niezgodnie z art. 33 ust. 3a ustawy z dnia

27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych, nie podlega z tego tytułu obowiązkom określonym

w art. 33 ust. 4a tej ustawy.

Art. 97. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia

2020 r. do zadań Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa

ubezpieczeniach eksportowych, należy:

1) określanie polityki udzielania ubezpieczeń eksportowych wobec poszczególnych

krajów lub branż;

2) opiniowanie wniosków o ubezpieczenie eksportowe oraz zleceń udzielenia

gwarancji ubezpieczeniowych w ramach limitu, o którym mowa w art. 5a tej

ustawy;

3) ustalanie zakresu uprawnień Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych

Spółka Akcyjna do podejmowania decyzji dotyczących zawierania umów

ubezpieczenia eksportowego oraz udzielenia gwarancji ubezpieczeniowych;

4) klasyfikowanie krajów w zależności od stopnia ryzyka;

5) rozpatrywanie rocznych sprawozdań Korporacji Ubezpieczeń Kredytów

Eksportowych Spółka Akcyjna z jej działalności, obejmujących:

a) stan zobowiązań z tytułu zawartych umów ubezpieczenia eksportowego,

umów kredytowych, udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych oraz

stopień wykorzystania limitu określonego w ustawie budżetowej,

07.09.2020

©Telksinoe s. 197/198

b) przychody ze składek, wynagrodzenia z tytułu udzielonych gwarancji

ubezpieczeniowych, wypłacone odszkodowania i kwoty gwarancji

ubezpieczeniowych oraz uzyskane kwoty regresów,

c) przewidywane zobowiązania z tytułu zawartych umów ubezpieczenia

eksportowego i udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych na poszczególne

lata;

6) rozpatrywanie propozycji zmian w działalności Korporacji Ubezpieczeń

Kredytów Eksportowych Spółka Akcyjna i przedstawianie ich ministrowi

właściwemu do spraw gospodarki.

Art. 98. 1. W odniesieniu do zgromadzeń wspólników zwołanych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, zwołujący je może postanowić o umożliwieniu

uczestnictwa w nim w trybie, o którym mowa w art. 2341 § 1 ustawy zmienianej

w art. 27, z zastrzeżeniem obowiązku poinformowania o tym w trybie przewidzianym

dla zwołania zgromadzenia wspólników i nie później niż na 4 dni przed dniem odbycia

zgromadzenia wspólników.

2. W odniesieniu do walnych zgromadzeń zwołanych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, zwołujący je może postanowić o umożliwieniu

uczestnictwa w nim w trybie, o którym mowa w art. 4065 § 1 ustawy zmienianej

w art. 27, z zastrzeżeniem obowiązku poinformowania o tym w trybie przewidzianym

dla zwołania walnego zgromadzenia i nie później niż na 4 dni przed dniem odbycia

walnego zgromadzenia.

Art. 99. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20d

ustawy zmienianej w art. 33 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów

wykonawczych, jednak nie dłużej niż 6 miesięcy.

Art. 100. W przypadku ogłoszenia stanu epidemicznego lub epidemii albo stanu

nadzwyczajnego ważność profilu zaufanego, o którym mowa w art. 3 pkt 14 ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 346), przedłuża się o czas trwania stanu

epidemicznego lub epidemii albo stanu nadzwyczajnego.

Art. 101. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia:

1) z wyjątkiem:

a) art. 31, który wchodzi w życie z dniem 7 lipca 2020 r.,

07.09.2020

©Telksinoe s. 198/198

b) art. 8 pkt 4 w zakresie dodawanego art. 6 ust. 4 oraz art. 22 pkt 1–3, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.,

c) art. 27 pkt 7 w zakresie zmienianego art. 4065 § 5–7, który wchodzi w życie

z dniem 3 września 2020 r.;

2) z tym że:

a) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15h ust. 1 pkt 1 – z mocą od dnia

9 grudnia 2019 r.,

b) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15zb – z mocą od dnia 7 lutego

2020 r.,

c) art. 1 pkt 17 w zakresie dodawanego art. 31x – z mocą od dnia 1 marca

2020 r.,

d) art. 1 pkt 11, pkt 14 w zakresie dodawanych art. 15a–15d, art. 15h

ust. 1 pkt 2, art. 15l i art. 15zc oraz pkt 17 w zakresie dodawanych art. 31e,

art. 31f, art. 31j, art. 31m i art. 31zm – z mocą od dnia 8 marca 2020 r.,

e) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15f – z mocą od dnia 12 marca

2020 r.,

f) art. 1 pkt 14 w zakresie dodawanego art. 15k – z mocą od dnia 13 marca

2020 r.,

g) art. 89 – z mocą od dnia 15 marca 2020 r.,

h) art. 1 pkt 3 lit. a–c oraz art. 66 – z mocą od dnia 26 marca 2020 r.

07.09.2020