Wyszukiwarka ustaw

2020 Pozycja 514

©Telksinoe s. 1/230

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2020 r.

poz. 514, 567, 1291, 1493.

U S T A W A

z dnia 5 grudnia 1996 r.

o zawodach lekarza i lekarza dentysty1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wykonywania zawodów lekarza

i lekarza dentysty.

Art. 2. 1. Wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę

posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami,

świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu

chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad

lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich.

2. Wykonywanie zawodu lekarza dentysty polega na udzielaniu przez osobę

posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami,

świadczeń określonych w ust. 1, w zakresie chorób zębów, jamy ustnej, części

twarzowej czaszki oraz okolic przyległych.

2a. (uchylony)

3. Za wykonywanie zawodu lekarza uważa się także:

1) prowadzenie przez lekarza badań naukowych lub prac rozwojowych

w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, lub promocji zdrowia;

2) nauczanie zawodu lekarza;

3) kierowanie podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i 567);

4) zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki

zdrowotnej ze środków publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2005/36/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji

zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).

14.09.2020

©Telksinoe s. 2/230

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm.2)), urzędach te

podmioty obsługujących lub urzędach i instytucjach, w ramach których

wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub

nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej.

4. Lekarz, lekarz dentysta może wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1

i 2, także za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

Art. 3. 1. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o lekarzu bez bliższego

określenia, rozumie się przez to również lekarza dentystę.

1a. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o recepcie, należy przez to rozumieć

receptę w postaci elektronicznej albo w postaci papierowej.

1b. Ilekroć w ustawie jest mowa o ustawicznym rozwoju zawodowym, rozumie

się przez to:

1) kształcenie podyplomowe, które obejmuje:

a) staż podyplomowy,

b) kształcenie specjalizacyjne,

c) nabywanie umiejętności z zakresu danej dziedziny medycyny albo kilku

dziedzin medycyny lub umiejętności udzielania określonego świadczenia

zdrowotnego, zwanych dalej „umiejętnościami zawodowymi”;

2) doskonalenie zawodowe, które obejmuje stałą aktywność w ramach

samokształcenia lub w zorganizowanych formach kształcenia, potwierdzone

odpowiednią liczbą punktów edukacyjnych.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim Unii Europejskiej,

należy przez to rozumieć również państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

oraz Konfederację Szwajcarską.

3. Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach państw członkowskich Unii

Europejskiej, rozumie się przez to także:

1) członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r.

o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1394,

1590, 1694, 1726, 1818, 1905, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 695 i 945.

14.09.2020

©Telksinoe s. 3/230

z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków

ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 293);

2) obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta

długoterminowego Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35);

3) cudzoziemców posiadających status uchodźcy lub objętych ochroną

uzupełniającą;

4) cudzoziemców, którzy przybywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

przebywają na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną i są członkami

rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony

uzupełniającej;

5) obywateli państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym

wysokich kwalifikacji, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach;

6) obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie

z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym i mają prawo do

wykonywania pracy oraz posiadają dokument pobytowy wydany zgodnie

z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r.

ustanawiającym jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw

trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.), oraz obywateli

państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem

krajowym;

7) obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt czasowy

udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 151 ust. 1, art. 151b

ust. 1, art. 157a ust. 1 lub art. 157g ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach;

8) obywateli państw trzecich posiadających wizę krajową w celu odbycia studiów

pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów

magisterskich albo kształcenia się w szkole doktorskiej, z adnotacją „student”,

14.09.2020

©Telksinoe s. 4/230

wizę krajową w celu prowadzenia badań naukowych lub prac rozwojowych, wizę

krajową w celu odbycia stażu lub wizę krajową w celu udziału w programie

wolontariatu europejskiego;

9) obywateli państw trzecich przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej naukowca na

warunkach określonych w art. 156b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach;

10) obywateli państw trzecich przebywających na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w związku z korzystaniem z mobilności studenta na warunkach

określonych w art. 149b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach.

4. Ilekroć w ustawie jest mowa o elektronicznej karcie szkolenia

specjalizacyjnego, zwanej dalej „EKS”, rozumie się przez to elektroniczne

odwzorowanie karty szkolenia specjalizacyjnego, której wzór określają przepisy

wydane na podstawie art. 16x ust. 1 pkt 10 i ust. 2–4, stanowiące potwierdzenie

realizacji programu specjalizacji i jego ukończenia.

5. Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych,

o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie

informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2019 r. poz. 408, 730, 1590 i 1905), zwanym

dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym systemie:

1) lekarz albo lekarz dentysta;

2) kierownik specjalizacji;

<3) konsultant wojewódzki;> Dodany pkt 3 w

ust. 5 w art. 3

4) konsultant krajowy; wejdzie w życie z

dn. 24.08.2020 r.

<5) kierownik podmiotu, o którym mowa w art. 15c ust. 1;>

(Dz. U. z 2020 r.

6) kierownik podmiotu, o którym mowa w art. 19f ust. 1; poz. 1291).

<7) koordynator, o którym mowa w art. 15g ust. 1;

Dodane pkt 5 i 7–

8) opiekun, o którym mowa w art. 15b ust. 1; 8 w ust. 5 w art. 3

wejdą w życie z

9) osoba, która ukończyła co najmniej 10 semestrów z sześcioletnich dn. 1.01.2022 r.

(Dz. U. z 2020 r.

jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim, oraz osoba, która poz. 1291).

ukończyła co najmniej 8 semestrów z pięcioletnich jednolitych studiów

Dodany pkt 9 w

magisterskich na kierunku lekarsko-dentystycznym.> ust. 5 w art. 3

wejdzie w życie z

dn. 1.12.2020 r.

(Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

14.09.2020

©Telksinoe s. 5/230

6. Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 5 czynności za

pomocą SMK jest uwierzytelnienie osoby, która konto założyła, i weryfikacja

uprawnień tej osoby.

7. Uwierzytelnienia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się na podstawie

wniosku o nadanie uprawnień, przez:

1) podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym

albo podpisem osobistym lub

2) potwierdzenie przez właściwą okręgową izbę lekarską lub Naczelną Izbę

Lekarską tożsamości osoby, która konto założyła.

8. Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 6, dokonuje w stosunku do:

1) lekarza albo lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, właściwa

miejscowo okręgowa izba lekarska, a jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej

okręgowej izby lekarskiej – Naczelna Izba Lekarska;

2) kierownika specjalizacji – właściwa jednostka uprawniona do prowadzenia

szkolenia specjalizacyjnego;

<3) konsultanta wojewódzkiego – właściwy miejscowo wojewoda;> Dodany pkt 3 w

ust. 8 w art. 3

4) konsultanta krajowego – minister właściwy do spraw zdrowia; wejdzie w życie z

dn. 24.08.2020 r.

<5) kierownika podmiotu, o którym mowa w art. 15c ust. 1 – właściwa

(Dz. U. z 2020 r.

jednostka uprawniona do prowadzenia stażu podyplomowego;> poz. 1291).

6) kierownika podmiotu, o którym mowa w art. 19f ust. 1 – właściwa jednostka Dodane pkt 5 i 7–

8 w ust. 8 w art. 3

akredytowana do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego; wejdą w życie z

dn. 1.01.2022 r.

<7) koordynatora, o którym mowa w art. 15g ust. 1 – właściwa jednostka

(Dz. U. z 2020 r.

uprawniona do prowadzenia stażu podyplomowego; poz. 1291).

8) opiekuna, o którym mowa w art. 15b ust. 1 – właściwa jednostka

uprawniona do prowadzenia stażu podyplomowego;> Dodany pkt 9 w

ust. 8 w art. 3

<9) osoby, o której mowa w ust. 5 pkt 9 – okręgowa izba lekarska właściwa ze wejdzie w życie z

dn. 1.12.2020 r.

względu na siedzibę uczelni prowadzącej kształcenie na kierunku lekarskim (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

lub lekarsko-dentystycznym.>

Art. 4. Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami

aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania,

rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz

z należytą starannością.

14.09.2020

©Telksinoe s. 6/230

Art. 4a. Dane zamieszczane w SMK, na podstawie niniejszej ustawy, mogą

zostać udostępnione:

1) lekarzowi – w zakresie śledzenia przebiegu własnego kształcenia;

2) uczelniom – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz monitoringu

karier zawodowych absolwentów, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca

2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85);

3) konsultantom krajowym i konsultantom wojewódzkim – w zakresie, w jakim

biorą udział w kształceniu lekarzy, w szczególności w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o

konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2019 r. poz. 886);

4) Centrum Egzaminów Medycznych, zwanemu dalej „CEM” – w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą, w szczególności organizowania

i przeprowadzania egzaminów państwowych oraz innych egzaminów z zakresu

kształcenia lekarzy;

5) Centrum Medycznemu Kształcenia Podyplomowego, zwanemu dalej „CMKP” –

w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą, w szczególności udzielania

akredytacji jednostkom organizacyjnym, koordynacji organizacji kursów

szkoleniowych oraz kontroli i monitorowania realizacji szkolenia

specjalizacyjnego;

6) wojewodom – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą, w szczególności

w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy;

7) Ministrowi Obrony Narodowej – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą

oraz ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 860), w szczególności w zakresie procesu

szkolenia specjalizacyjnego lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej, a także lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce

organizacyjnej mu podległej;

8) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych – w zakresie zadań określonych

niniejszą ustawą, w szczególności w zakresie procesu szkolenia

specjalizacyjnego lekarzy pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

14.09.2020

©Telksinoe s. 7/230

9) podmiotom, o których mowa w art. 19 ust. 1, w zakresie zadań określonych

niniejszą ustawą;

10) okręgowym radom lekarskim, Wojskowej Radzie Lekarskiej oraz Naczelnej

Radzie Lekarskiej – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz ustawą

z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 965).

Rozdział 2

Prawo wykonywania zawodu lekarza

Art. 5. 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje, z zastrzeżeniem ust. 2–6 oraz

art. 5a–5c, prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty osobie, która:

1) jest obywatelem polskim lub obywatelem innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2) posiada:

a) dyplom ukończenia studiów na kierunku lekarskim wydany przez polską

szkołę wyższą, potwierdzający posiadanie kwalifikacji w zakresie

podstawowego kształcenia i ukończenie co najmniej sześcioletnich

jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim, obejmujących co

najmniej 5700 godzin dydaktycznych zajęć teoretycznych i praktycznych,

w tym dwusemestralnego praktycznego nauczania klinicznego na 6. roku

studiów, lub dyplom ukończenia studiów na kierunku lekarsko-

-dentystycznym wydany przez polską szkołę wyższą, potwierdzający

posiadanie kwalifikacji w zakresie podstawowego kształcenia i ukończenie

co najmniej pięcioletnich jednolitych studiów magisterskich na kierunku

lekarsko-dentystycznym, obejmujących co najmniej dwusemestralne

praktyczne nauczanie kliniczne na 5. roku studiów i co najmniej

5000 godzin dydaktycznych zajęć teoretycznych i praktycznych, lub

b) dyplom ukończenia studiów na kierunku lekarskim wydany przez polską

szkołę wyższą, potwierdzający posiadanie kwalifikacji w zakresie

podstawowego kształcenia i ukończenie jednolitych studiów magisterskich

na kierunku lekarskim rozpoczętych przed dniem 1 października 2012 r.,

lub dyplom ukończenia studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym

wydany przez polską szkołę wyższą, potwierdzający posiadanie kwalifikacji

14.09.2020

©Telksinoe s. 8/230

w zakresie podstawowego kształcenia i ukończenie jednolitych studiów

magisterskich na kierunku lekarsko-dentystycznym rozpoczętych przed

dniem 1 października 2012 r., lub

c) dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty, spełniające minimalne wymogi kształcenia określone

w przepisach prawa Unii Europejskiej, wydany przez inne niż

Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej,

wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 6b, i towarzyszące mu

odpowiednie świadectwo wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, lub

d) dyplom lekarza lub lekarza dentysty wydany przez inne państwo niż

państwo członkowskie Unii Europejskiej, pod warunkiem że dyplom został

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny zgodnie z przepisami

o szkolnictwie wyższym i nauce oraz że spełnia minimalne wymogi

kształcenia określone w przepisach prawa Unii Europejskiej <, albo”

e) dyplom lekarza lub lekarza dentysty wydany w innym państwie niż Zmiana w lit. d i

dodana lit. e w

państwo członkowskie Unii Europejskiej i świadectwo złożenia pkt 2 w ust. 1 w

Lekarskiego Egzaminu Weryfikacyjnego, zwanego dalej „LEW”, albo art. 5 wejdzie w

życie z dn.

Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Weryfikacyjnego, zwanego dalej 1.01.2021 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

„LDEW”, o których mowa w art. 6c;> 1291).

3) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza

dentysty;

5) wykazuje nienaganną postawę etyczną.

2. Osobie spełniającej warunki określone w ust. 1 okręgowa rada lekarska

przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty, jeżeli włada językiem polskim w mowie i w piśmie w zakresie

niezbędnym do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 7a pkt 1.

[3. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b albo d,

a także pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania

zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli odbyła staż

podyplomowy lub uzyskała uznanie stażu podyplomowego odbytego poza terytorium

14.09.2020

©Telksinoe s. 9/230

Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny ze stażem podyplomowym odbytym

w Rzeczypospolitej Polskiej.]

<3. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b, d

albo e, a także pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo

wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza Nowe brzmienie

ust. 3 i 4 w art. 5

dentysty, jeżeli odbyła staż podyplomowy lub uzyskała uznanie stażu wejdzie w życie z

podyplomowego odbytego poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za dn. 1.01.2021 r.

(Dz. U. z 2020 r.

równoważny ze stażem podyplomowym odbytym w Rzeczypospolitej Polskiej.> poz. 1291).

[4. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b albo d,

a także pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania

zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli złożyła

z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Końcowy lub Lekarsko-Dentystyczny

Egzamin Końcowy w języku polskim lub w języku, w jakim są prowadzone w polskich

uczelniach medycznych studia na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym,

jeżeli ukończyła studia w tym języku.]

<4. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b, d

albo e, a także pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo

wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty, jeżeli złożyła z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Końcowy lub

Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy w języku polskim lub w języku,

w jakim są prowadzone w polskich uczelniach medycznych studia na kierunku

lekarskim lub lekarsko-dentystycznym, jeżeli ukończyła studia w tym języku.>

5. Za równoważne ze złożeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu, o którym

mowa w ust. 4, uznaje się złożenie z wynikiem pozytywnym Lekarskiego Egzaminu

Państwowego lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego albo egzaminu

kończącego staż podyplomowy lekarza lub egzaminu końcowego kończącego staż

podyplomowy lekarza dentysty.

6. Wymóg, o którym mowa w ust. 3 i 4, dotyczy także osoby, która spełnia

warunki określone w ust. 1 pkt 1 i 3–5 oraz ust. 2 i posiada dokument potwierdzający

formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 1 pkt 2

lit. c, ale nie posiada towarzyszącego mu świadectwa, wymienionego w wykazie,

o którym mowa w art. 6b.

14.09.2020

©Telksinoe s. 10/230

7. W celu odbycia stażu podyplomowego okręgowa rada lekarska przyznaje

prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty na czas odbywania tego stażu.

8. (uchylony)

9. Praktyczne nauczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, jest odbywane w:

1) uczelniach prowadzących kształcenie na kierunkach lekarskim i lekarsko-

-dentystycznym w symulowanych warunkach klinicznych;

2) podmiotach leczniczych, które zawarły w tym zakresie umowy z uczelniami,

o których mowa w pkt 1.

10. Podmioty lecznicze, o których mowa w ust. 9 pkt 2:

1) udzielają świadczeń zdrowotnych umożliwiających realizację ramowego

programu zajęć praktycznych;

2) zatrudniają lekarzy lub lekarzy dentystów posiadających kwalifikacje zawodowe

odpowiadające rodzajowi zajęć teoretycznych i praktycznych określonych

w ramowym programie zajęć praktycznych;

3) posiadają bazę diagnostyczno-terapeutyczną umożliwiającą realizację ramowego

programu zajęć praktycznych.

11. Osoba odbywająca praktyczne nauczanie prowadzi dziennik praktyk.

12. Osoba odbywająca praktyczne nauczanie wykonuje czynności wynikające

z ramowego programu zajęć praktycznych pod bezpośrednim nadzorem opiekuna.

13. Opiekunem może być lekarz lub lekarz dentysta będący nauczycielem

akademickim albo inny lekarz lub lekarz dentysta posiadający co najmniej 3-letni staż

zawodowy albo specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny właściwej dla

danej części programu zajęć praktycznych.

14. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

ramowy program zajęć praktycznych oraz sposób ich odbywania, dokumentowania

i zaliczania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte w dzienniku praktyk,

uwzględniając konieczność zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do

samodzielnego wykonywania zawodu lekarza.

Art. 5a. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5 oraz

ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza, jeżeli:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza, świadczący

o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

14.09.2020

©Telksinoe s. 11/230

a) 20 grudnia 1976 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice

Francuskiej, Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec, Republice

Włoskiej lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalii,

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod

warunkiem że dokument uprawnia do wykonywania zawodu lekarza na

terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych warunkach jak

dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje przyznany przez

odpowiednie władze Republiki Federalnej Niemiec,

e) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie

Szwecji, Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice

Słowenii, Republice Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice

Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub Republice

Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywała zawód lekarza przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu

lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza, świadczący

o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

14.09.2020

©Telksinoe s. 12/230

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

da) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji,

e) 1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii,

Republiki Chorwacji, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

potwierdzające, że dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą moc,

jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie, o którym

mowa w art. 6b, oraz że faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód

lekarza przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio

poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

3) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany przez

inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, inny

niż dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 6b, oraz

zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej potwierdzające, że posiadany przez nią dokument potwierdzający

formalne kwalifikacje został uzyskany w wyniku ukończenia kształcenia

spełniającego minimalne wymogi określone w przepisach Unii Europejskiej

i jest w tym państwie uznawany za odpowiadający dokumentom

potwierdzającym kwalifikacje wymienionym w wykazie, o którym mowa

w art. 6b.

Art. 5b. 1. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty, jeżeli:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Królestwie

Niderlandów, Republice Francuskiej, Republice Irlandii, Wielkim

14.09.2020

©Telksinoe s. 13/230

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Republice Portugalii,

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod

warunkiem że dokument uprawnia do wykonywania zawodu lekarza

dentysty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych

warunkach jak dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje

przyznany przez właściwe organy Republiki Federalnej Niemiec,

e) 1 stycznia 1994 r. w Królestwie Szwecji, Republice Finlandii, Republice

Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice

Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty

lub Republice Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywała zawód lekarza dentysty przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

e) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji

14.09.2020

©Telksinoe s. 14/230

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii lub

Republiki Chorwacji potwierdzające, że dokument ten ma na terytorium tych

państw taką samą moc, jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych

państw w wykazie, o którym mowa w art. 6b, oraz że faktycznie i zgodnie

z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty przez co najmniej trzy kolejne

lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

albo

3) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia medycznego przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Republice Włoskiej,

b) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii,

c) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii,

d) 1 października 2003 r. w Rumunii,

e) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej lub byłej

Czechosłowacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Włoskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Rumunii, Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywała zawód lekarza dentysty na terytorium tych państw przez co

najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia oraz że jest uprawniona do wykonywania zawodu

lekarza dentysty na takich samych warunkach jak posiadacze dokumentów

wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 6b, albo

4) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

w Republice Włoskiej, świadczący o rozpoczęciu kształcenia w okresie między

dniem 28 stycznia 1980 r. a dniem 31 grudnia 1984 r., oraz zaświadczenie

wydane przez właściwe organy Republiki Włoskiej potwierdzające, że:

a) zdała test umiejętności przed odpowiednimi włoskimi władzami, w celu

ustalenia, że posiadana przez nią wiedza i umiejętności odpowiadają

kwalifikacjom potwierdzonym w dokumentach wymienionych

w odniesieniu do Republiki Włoskiej w wykazie, o którym mowa w art. 6b,

z wyłączeniem osób, które ukończyły co najmniej trzyletnie studia, co do

14.09.2020

©Telksinoe s. 15/230

których właściwe organy Republiki Włoskiej potwierdziły, że są one

równoważne z kształceniem, o którym mowa w przepisach prawa Unii

Europejskiej,

b) faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na

terytorium Republiki Włoskiej przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

c) jest uprawniona do wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich

samych warunkach jak posiadacze dokumentów wymienionych

w odniesieniu do Włoch w wykazie, o którym mowa w art. 6b, albo

4a) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

w Królestwie Hiszpanii, świadczący o rozpoczęciu kształcenia w okresie między

dniem 1 stycznia 1986 r. a dniem 31 grudnia 1997 r., oraz zaświadczenie wydane

przez właściwe organy Królestwa Hiszpanii potwierdzające, że:

a) ukończyła co najmniej trzyletnie studia, uznawane przez właściwe organy

Królestwa Hiszpanii za równoważne z kształceniem, o którym mowa

w przepisach prawa Unii Europejskiej,

b) faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na

terytorium Królestwa Hiszpanii przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

c) jest uprawniona do wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich

samych warunkach jak posiadacze dokumentów wymienionych

w odniesieniu do Królestwa Hiszpanii w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, albo

5) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty

wydany przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii

Europejskiej, inny niż dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że posiadany przez nią

dokument potwierdzający formalne kwalifikacje został uzyskany w wyniku

ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymogi określone

w przepisach Unii Europejskiej i jest w tym państwie uznawany za

odpowiadający dokumentom potwierdzającym kwalifikacje wymienionym

w wykazie, o którym mowa w art. 6b.

14.09.2020

©Telksinoe s. 16/230

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, które ukończyły co najmniej trzyletnie

studia, co do których właściwe organy w danym państwie członkowskim Unii

Europejskiej potwierdziły, że są one równoważne z kształceniem określonym

w przepisach prawa Unii Europejskiej są zwolnione z obowiązku przedstawienia

zaświadczenia wydanego przez właściwe organy odpowiednio: Republiki Włoskiej,

Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Rumunii, Republiki Czeskiej lub Republiki

Słowackiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem wykonywały zawód

lekarza dentysty na terytorium tych państw przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia.

3. Wymogi określone w ust. 1 pkt 4 lit. a–c dotyczą również osób, które

rozpoczęły studia po dniu 31 grudnia 1984 r., o ile trzyletni okres studiów rozpoczął

się przed dniem 31 grudnia 1994 r.

Art. 5c. 1. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2 i:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty, o którym mowa w art. 5a pkt 1 i 2, art. 5b ust. 1 pkt 1–4, lecz nie może

przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającego faktyczne i zgodne

z prawem wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terytorium tego

państwa członkowskiego przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat

bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii

Europejskiej i może przedstawić zaświadczenie, że posiada trzyletnie

doświadczenie zawodowe w zawodzie lekarza lub lekarza dentysty, uzyskane na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które uznało to

potwierdzenie kwalifikacji zawodowych zgodnie z wewnętrznymi przepisami

tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

– okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza lub prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli minister właściwy do spraw zdrowia

uznał kwalifikacje tej osoby do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty

w wyniku postępowania określonego w odrębnych przepisach o zasadach uznawania

14.09.2020

©Telksinoe s. 17/230

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 uprawnienie do wyboru stażu

adaptacyjnego albo testu umiejętności w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

może zostać wyłączone.

Art. 5d. (uchylony)

Art. 5e. (uchylony)

Art. 5f. Lekarzowi, który został skierowany do odbycia stażu adaptacyjnego

albo przystąpienia do testu umiejętności, o których mowa w art. 5c ust. 2, okręgowa

rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu na czas określony niezbędny do

odbycia tego stażu albo przystąpienia do tego testu.

Art. 6. 1. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu, o którym mowa

w art. 5 ust. 1, lekarz lub lekarz dentysta przedstawia okręgowej radzie lekarskiej, na

obszarze której zamierza wykonywać zawód, odpowiednie dokumenty potwierdzające

spełnienie wymagań:

[1) określonych w art. 5 ust. 1 i2 oraz stwierdzających odbycie stażu

podyplomowego albo uzyskanie decyzji wydanej na podstawie art. 15 ust. 8 albo

9 i złożenie Lekarskiego Egzaminu Końcowego lub Lekarsko-Dentystycznego

Egzaminu Końcowego z wynikiem pozytywnym – w przypadku osób, o których

mowa w art. 5 ust. 3, 4 i 6, albo]

<1) określonych w art. 5 ust. 1 i 2 oraz stwierdzających odbycie stażu Nowe brzmienie

pkt 1 w ust. 1 w

podyplomowego albo uzyskanie decyzji wydanej na podstawie art. 15j ust. 1 art. 6 wejdzie w

życie z dn.

i złożenie Lekarskiego Egzaminu Końcowego lub Lekarsko-Dentystycznego

1.01.2021 r. (Dz.

Egzaminu Końcowego z wynikiem pozytywnym – w przypadku osób, U. z 2020 r. poz.

1291).

o których mowa w art. 5 ust. 3, 4 i 6, albo>

2) określonych w art. 5 ust. 1 i2– w przypadku osób, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c, albo

3) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5a pkt 1 albo

pkt 2 albo pkt 3 – w przypadku osób, o których mowa w art. 5a, albo

14.09.2020

©Telksinoe s. 18/230

4) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5b ust. 1 pkt 1

albo pkt 2 albo pkt 3 albo pkt 4 albo pkt 4a albo pkt 5 – w przypadku osób,

o których mowa w art. 5b, albo

5) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5c ust. 1 –

w przypadku osób, o których mowa w art. 5c.

2. Za wystarczające w zakresie spełnienia wymagania:

1) o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 – uznaje się złożenie oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia oświadczam, że posiadam pełną zdolność do czynności

prawnych”. Oświadczenie powinno również zawierać nazwisko i imię lekarza

lub lekarza dentysty, oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia oraz

podpis lekarza lub lekarza dentysty;

2) o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 – uznaje się złożenie oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia oświadczam, że nie byłem karany za umyślne

przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz że nie toczy się przeciwko

mnie postępowanie karne w sprawie o umyślnie popełnione przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe, oraz że nie zachodzą okoliczności, które zgodnie

z Kodeksem Etyki Lekarskiej oraz innymi przepisami prawa, w rozumieniu

wymogu określonego w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r.

o zawodach lekarza i lekarza dentysty, mogłyby mieć wpływ na wykonywanie

zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Oświadczenie powinno również zawierać nazwisko i imię lekarza, oznaczenie

miejsca i datę złożenia oświadczenia oraz podpis lekarza.

3) (uchylony)

2a. Potwierdzeniem spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 5 ust. 2, jest

złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu z języka polskiego, o którym mowa

w art. 7 ust. 3. Wymóg złożenia egzaminu z języka polskiego nie dotyczy osoby, która

ukończyła studia medyczne w języku polskim, a także osoby, która posiada

obywatelstwo polskie albo obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej

i przedstawi dokument potwierdzający znajomość języka polskiego, wymieniony

w wykazie, o którym mowa w ust. 2b.

14.09.2020

©Telksinoe s. 19/230

2b. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

dokumentów potwierdzających znajomość języka polskiego.

3. W przypadku lekarza lub lekarza dentysty obywatela państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, okręgowa rada lekarska, w zakresie spełnienia wymagania,

o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, uznaje za wystarczające przedstawienie

dokumentów wydanych przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, potwierdzających, że są spełnione

wymogi dotyczące postawy etycznej lekarza oraz że nie jest karany, oraz nie

zawieszono mu bądź nie pozbawiono go prawa wykonywania zawodu z powodu

poważnego przewinienia zawodowego lub przestępstwa. Jeżeli właściwe organy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska nie

wydają takich dokumentów, stosuje się przepis ust. 2 pkt 2.

4. Dokumentem potwierdzającym spełnienie wymagania określonego

w art. 5 ust. 1 pkt 4 jest orzeczenie o stanie zdrowia pozwalającym na wykonywanie

zawodu lekarza lub lekarza dentysty w zakresie określonym w art. 2, wydane przez

lekarza upoważnionego na podstawie przepisów o przeprowadzaniu badań lekarskich

pracowników w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz

orzeczeń wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy.

5. W przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, za

wystarczające w zakresie spełnienia wymagania określonego

w art. 5 ust. 1 pkt 4 uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia fizycznego

lub psychicznego wymagane do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty

w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej. W przypadku gdy dokumenty

tego rodzaju nie są wydawane przez to państwo, z którego lekarz lub lekarz dentysta

przybywa, za wystarczające uznaje się odpowiednie świadectwo wydane przez organy

właściwe tego państwa.

6. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu, o którym mowa

w art. 5 ust. 7, lekarz lub lekarz dentysta przedstawia okręgowej radzie lekarskiej, na

obszarze której zamierza odbyć staż podyplomowy, dokumenty potwierdzające

spełnienie wymagań, o których mowa w:

[1) art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, b albo d oraz pkt 3–5 i ust. 2 albo]

Nowe brzmienie

<1) art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a, b, d albo e oraz pkt 3–5 i ust. 2 albo> pkt 1 w ust. 6 w

art. 6 wejdzie w

życie z dn.

1.01.2021 r. (Dz.

14.09.2020 U. z 2020 r. poz.

1291).

©Telksinoe s. 20/230

2) art. 5 ust. 1 pkt 1, 3–5 i ust. 2, oraz dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c.

7. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu na czas określony niezbędny

do odbycia stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu umiejętności

w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych

w państwach członkowskich Unii Europejskiej – lekarz albo lekarz dentysta, o którym

mowa w art. 5c ust. 1, przedstawia okręgowej radzie lekarskiej, na obszarze której

zamierza odbyć staż adaptacyjny albo przystąpić do testu umiejętności, dokumenty

stwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5, ust. 2

oraz w art. 5c ust. 1 pkt 1 albo 2, oraz postanowienie ministra właściwego do spraw

zdrowia w sprawie odbycia stażu adaptacyjnego albo przystąpienia do testu

umiejętności.

[8. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Przepis

uchylający ust. 8 i

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów prawa wykonywania 10a w art. 6

wejdzie w życie z

zawodu, o których mowa w ust. 10, uwzględniając w szczególności niezbędne dane

dn. 1.01.2021 r.

osobowe lekarza, numer prawa wykonywania zawodu, adnotacje o wpisie do (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

okręgowego rejestru lekarzy oraz dane dotyczące kwalifikacji lekarza.]

9. Dokumenty, o których mowa w ust. 3–5, mogą być przedstawiane w ciągu

3 miesięcy od daty ich wydania.

[10. Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa

w ust. 1–7, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza

albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na podstawie art. 5 ust. 1 albo

ust. 7, albo art. 5f i wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo

„Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”.]

<10. Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa Nowe brzmienie

ust. 10 w art. 6

w ust. 1–7, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu wejdzie w życie z

dn. 1.01.2021 r.

lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na podstawie (Dz. U. z 2020 r.

art. 5 ust. 1 albo 7 albo art. 5f, albo art. 7 ust. 1 albo 1a albo 2 i wydaje dokument poz. 1291).

„Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty”.>

[10a. W przypadku przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty, o którym mowa w art. 5 ust. 7, art. 5f albo

14.09.2020

©Telksinoe s. 21/230

art. 7 ust. 2, w dokumencie „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty” zamieszcza się odpowiednio informację

o przyznaniu tego prawa w celu odbycia stażu podyplomowego na czas odbywania

tego stażu albo na czas określony niezbędny do odbycia stażu adaptacyjnego albo

przystąpienia do testu umiejętności.]

11. Okręgowa rada lekarska, na wniosek lekarza lub lekarza dentysty, wydaje:

1) zaświadczenie stwierdzające, że lekarz lub lekarz dentysta posiada kwalifikacje

zgodne z wymaganiami wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz

że posiadany dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie

formalnych kwalifikacji odpowiada dokumentom potwierdzającym formalne

kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty wynikające z przepisów prawa Unii

Europejskiej;

2) zaświadczenie potwierdzające posiadanie przez lekarza, lekarza dentystę

specjalizacji równorzędnej ze specjalizacją wymienioną w przepisach

obowiązujących w Unii Europejskiej w odniesieniu do Rzeczypospolitej

Polskiej;

3) zaświadczenie potwierdzające, że lekarz, lekarz dentysta posiada prawo

wykonywania zawodu, którego nie został pozbawiony ani które nie zostało

zawieszone, oraz że nie został ukarany przez sąd lekarski, nie toczy się przeciwko

niemu postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej albo

wszczęte przez okręgową radę lekarską mogące skutkować zawieszeniem prawa

wykonywania zawodu ani ograniczeniem w wykonywaniu określonych

czynności medycznych;

4) zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

5) inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy innych niż Rzeczpospolita

Polska państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z przepisami prawa

Unii Europejskiej.

12. Naczelna Rada Lekarska wydaje zaświadczenia, o których mowa w ust. 11,

jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej okręgowej rady lekarskiej.

13. Za każde zaświadczenie, o którym mowa w ust. 11 i 12, pobiera się opłatę

w wysokości 3% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie

przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę (Dz. U. z 2018 r. poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564), obowiązującego w roku

14.09.2020

©Telksinoe s. 22/230

wydania zaświadczenia. Opłatę wnosi się na rachunek bankowy rady, która wydała to

zaświadczenie.

Art. 6a. 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu

lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty albo odmawia przyznania

tego prawa niezwłocznie po złożeniu wszystkich dokumentów określonych ustawą,

nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia ich złożenia.

1a. W przypadku stwierdzenia w dokumentach braków formalnych okręgowa

rada lekarska, w terminie 14 dni od dnia otrzymania dokumentów, wzywa do ich

uzupełnienia.

2. Jeżeli okręgowa rada lekarska posiada informacje dotyczące ważnego

zdarzenia, które wystąpiło przed podjęciem w Rzeczypospolitej Polskiej działalności

przez obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i które może mieć wpływ na podjęcie lub wykonywanie

zawodu lekarza, informuje o tym zdarzeniu państwo członkowskie Unii Europejskiej,

którego obywatelstwo cudzoziemiec posiada lub z którego przybywa, i występuje

z wnioskiem o weryfikację tych informacji oraz o zawiadomienie o działaniach, które

zostały podjęte w związku z tym zdarzeniem.

2a. Okręgowa rada lekarska współpracuje z właściwymi organami państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz przekazuje właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej informacje o toczących się i prawomocnie

zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych oraz innych poważnych

okolicznościach, które mogą mieć wpływ na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza

dentysty, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ochrony danych osobowych oraz

w przypadku wniosku tych organów dotyczącego przekazania tych informacji

sprawdza okoliczności faktyczne oraz zawiadamia te organy o poczynionych

ustaleniach.

2b. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 2 i 2a, odbywa się za

pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym IMI, o którym

mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia

25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem

systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylającym decyzję Komisji

2008/49/WE („rozporządzeniu w sprawie IMI”) (Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012,

str. 1, z późn. zm.).

14.09.2020

©Telksinoe s. 23/230

3. (uchylony)

4. W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności

dyplomów lub dokumentów wydanych przez właściwe organy państw członkowskich

Unii Europejskiej, okręgowa rada lekarska zwraca się do odpowiednich właściwych

organów tego państwa o potwierdzenie autentyczności dokumentów

potwierdzających formalne kwalifikacje, w tym dotyczące specjalizacji, wydanych

w tym państwie, a także o poświadczenie, że lekarz zamierzający wykonywać zawód

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał pełne wykształcenie zgodne

z przepisami obowiązującymi w określonym państwie członkowskim Unii

Europejskiej.

5. Dokumenty przekazane w ramach weryfikacji zachowują ważność przez okres

trzech miesięcy od dnia ich wydania.

Art. 6b. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

dyplomów, świadectw i innych dokumentów poświadczających formalne kwalifikacje

do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty przez obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej.

6h wejdą w życie

w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej dokonuje na z dn. 1.01.2021 r.

(Dz. U. z 2020 r.

wniosek dyrektor CEM na podstawie uzyskania przez wnioskodawcę wyniku

poz. 1291).

pozytywnego LEW albo LDEW.

2. Uzyskanie wyniku pozytywnego LEW albo LDEW potwierdza uznanie

kwalifikacji zawodowych uzyskanych wskutek ukończenia kształcenia

spełniającego minimalne wymogi kształcenia określone w przepisach prawa Unii

Europejskiej.

3. LEW i LDEW odbywają się dwa razy do roku, równocześnie, zgodnie

z regulaminem porządkowym egzaminu, o którym mowa w art. 6h ust. 2,

w miejscach i terminach ustalonych przez dyrektora CEM, z uwzględnieniem

terminów, o których mowa w ust. 5.

4. Do LEW może przystąpić osoba, która uzyskała w państwie niebędącym

państwem członkowskim Unii Europejskiej dyplom lekarza, uprawniający w tym

państwie do wykonywania zawodu lekarza, po ukończeniu co najmniej

14.09.2020

©Telksinoe s. 24/230

pięcioletnich studiów. Do LDEW może przystąpić osoba, która uzyskała

w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej dyplom

lekarza dentysty, uprawniający w tym państwie do wykonywania zawodu lekarza

dentysty, po ukończeniu co najmniej pięcioletnich studiów.

5. Osoba zamierzająca przystąpić do LEW albo LDEW składa do dyrektora

CEM wniosek o zgłoszenie do LEW albo LDEW do dnia:

1) 28 lutego roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzany dany

egzamin – w przypadku egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia

15 maja do dnia 15 czerwca;

2) 31 lipca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzany dany

egzamin – w przypadku egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia

15 października do dnia 15 listopada.

6. Do terminów, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów art. 58–

60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2020 r. poz. 256 i 695). W przypadku awarii strony internetowej CEM

trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie zgłoszenia w okresie

tygodnia przed upływem terminów, o których mowa w ust. 5, termin ten

przedłuża się z urzędu o czas trwania awarii.

7. Wniosek jest generowany w systemie teleinformatycznym CEM po

wprowadzeniu przez wnioskodawcę do formularza na stronie internetowej CEM

danych wymienionych w ust. 8. Wnioskodawca po pobraniu i wydrukowaniu

wniosku podpisuje go własnoręcznie, a następnie składa do dyrektora CEM.

8. Wniosek zawiera następujące dane wnioskodawcy:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) miejsce urodzenia;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz państwo

wydania;

5) obywatelstwo (obywatelstwa);

6) adres poczty elektronicznej i adres do korespondencji, a także, jeżeli

posiada, numer telefonu;

7) numer i datę wydania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty;

14.09.2020

©Telksinoe s. 25/230

8) nazwę, państwo, miejscowość i siedzibę uczelni, w której wnioskodawca

ukończył studia na kierunku lekarskim albo lekarsko-dentystycznym, oraz

datę ich ukończenia.

9. Do wniosku wnioskodawca dołącza dyplom lekarza albo lekarza dentysty.

10. Dyplom, o którym mowa w ust. 9, spełnia następujące wymagania:

1) został zalegalizowany przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej właściwego

dla państwa, na którego terytorium lub w którego systemie szkolnictwa

wyższego wydano ten dyplom, albo

2) na dyplomie lub jego duplikacie umieszczono albo dołączono do dokumentu

apostille, jeżeli dyplom został wydany przez uprawniony organ właściwy dla

państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji

zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia

5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 938 i 939), na którego

terytorium lub w którego systemie szkolnictwa wyższego wydano ten

dyplom.

11. Dyplom, o którym mowa w ust. 9, wydany w innym języku niż język

polski dołącza się wraz z tłumaczeniem na język polski sporządzonym przez

tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub

w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

12. Wnioskodawca, zamiast oryginału dyplomu, o którym mowa w ust. 9,

może złożyć jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza

albo przez występującego w sprawie pełnomocnika wnioskodawcy będącego

adwokatem albo radcą prawnym.

13. Wnioskodawca wnosi opłatę egzaminacyjną w wysokości określonej

w przepisach wydanych na podstawie art. 6h ust. 1, nie wyższej niż 25%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez

wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia,

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

14. Opłata egzaminacyjna stanowi dochód budżetu państwa.

15. Opłata egzaminacyjna jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany

przez CEM. Opłatę egzaminacyjną uiszcza się niezwłocznie po wniesieniu

14.09.2020

©Telksinoe s. 26/230

wniosku nie później niż w terminie 5 dni roboczych od dnia upływu terminu,

o którym mowa w ust. 5.

16. W przypadku:

1) niewniesienia opłaty egzaminacyjnej albo wniesienia jej w wysokości niższej

niż należna,

2) stwierdzenia braków formalnych we wniosku lub jego załącznikach innych

niż wymienione w pkt 1

– dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych

pocztą elektroniczną na adres wskazany we wniosku. Przepisy art. 64 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się

z zastrzeżeniem, że w przypadku bezskutecznego upływu terminu do

uzupełnienia braków formalnych dotknięte nim zgłoszenie do LEW albo LDEW

traktuje się jako niezłożone.

17. Dyrektor CEM zawiadamia wnioskodawcę o miejscu i terminie

przeprowadzenia LEW albo LDEW oraz nadanym numerze kodowym.

Zawiadomienie jest przekazywane na adres wskazany we wniosku, nie później

niż 14 dni przed terminem przeprowadzenia danego LEW albo LDEW.

Art. 6d. 1. LEW albo LDEW składa się przed Komisją Egzaminacyjną.

2. Członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje dyrektor CEM.

3. Kandydatów do Komisji Egzaminacyjnej zgłaszają dyrektor CEM,

rektorzy polskich uczelni prowadzących kształcenie na kierunku lekarskim lub

lekarsko-dentystycznym, Naczelna Rada Lekarska i wojewodowie.

4. Członkiem Komisji Egzaminacyjnej nie może być osoba skazana

prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

5. Przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej jest osoba wskazana przez

dyrektora CEM.

6. W celu przeprowadzenia LEW albo LDEW w ustalonych terminach

i miejscach dyrektor CEM wyznacza spośród członków Komisji Egzaminacyjnej

Zespoły Egzaminacyjne i ich przewodniczących.

7. Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w stosunku do

której kandydat do złożenia LEW albo LDEW w tym Zespole Egzaminacyjnym

jest:

14.09.2020

©Telksinoe s. 27/230

1) jego małżonkiem;

2) osobą pozostającą z nim w stosunku:

a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b) przysposobienia;

3) osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4) osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.

8. Powody wyłączenia określone w ust. 7 pkt 1 i 2 trwają mimo ustania

małżeństwa lub przysposobienia.

9. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem LEW albo

LDEW składają dyrektorowi CEM pisemne oświadczenie, pod rygorem

odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z żadnym ze zgłaszających się do

LEW albo LDEW przed tym Zespołem Egzaminacyjnym w stosunku, o którym

mowa w ust. 7, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za

przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne

przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej

za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

10. Dyrektor CEM odwołuje członka Komisji Egzaminacyjnej

w przypadku:

1) złożenia rezygnacji;

2) choroby uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka

Komisji Egzaminacyjnej;

3) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka

Komisji Egzaminacyjnej;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w ust. 9.

11. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych oraz komisji, o której mowa

w art. 6g ust. 2, przysługuje:

1) wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu albo tej komisji,

w wysokości nie wyższej niż 500 zł dla przewodniczącego i nie wyższej niż

300 zł dla członka;

14.09.2020

©Telksinoe s. 28/230

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495)

przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności tego Zespołu albo tej

komisji, bez zachowania prawa do wynagrodzenia w przypadku

organizowania LEW albo LDEW w dniu roboczym.

12. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa

w ust. 11 pkt 1, oraz zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 11 pkt 2, określa,

w drodze zarządzenia, dyrektor CEM.

Art. 6e. 1. LEW albo LDEW składane są w formie pisemnych testów,

odrębnych dla zawodu lekarza i zawodu lekarza dentysty, opracowanych na

każdy termin egzaminu przez dyrektora CEM w porozumieniu z

przedstawicielami polskich uczelni prowadzących kształcenie na kierunku

lekarskim i lekarsko-dentystycznym w zakresie zagadnień objętych standardem

kształcenia dla jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim albo

lekarsko-dentystycznym.

2. Pytania testowe LEW i LDEW obejmują odpowiednio program studiów

na kierunku lekarskim albo lekarsko-dentystycznym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Testy i pytania testowe LEW i LDEW są opracowywane, przetwarzane,

dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich

osobom innym niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu,

dystrybuowaniu i przechowywaniu, przeprowadzającym LEW lub LDEW lub

sprawującym nadzór nad ich przeprowadzeniem.

4. Testy i pytania testowe LEW i LDEW mogą być udostępnione wyłącznie

zdającemu egzamin, na jego wniosek, po ich wykorzystaniu w LEW albo LDEW.

Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe w drodze ich okazania

w siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza siedzibę CEM udostępnianych

testów i pytań testowych oraz ich reprodukowanie, kopiowanie jakąkolwiek

techniką lub przepisywanie. W przypadku naruszenia tego zakazu udostępnianie

14.09.2020

©Telksinoe s. 29/230

zostaje przerwane. Przebieg udostępniania może być monitorowany za pomocą

urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk.

5. Udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września

2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 oraz

z 2020 r. poz. 695) podlegają wyłącznie pytania testowe wraz z poprawnymi

odpowiedziami wykorzystane na potrzeby LEW lub LDEW, po upływie 5 lat od

dnia przeprowadzenia tego egzaminu.

6. Obraz i dźwięk zarejestrowane podczas przebiegu LEW i LDEW lub

udostępniania testów i pytań testowych podlegają archiwizacji przez okres

3 miesięcy od dnia powstania zapisu. Pracownicy CEM oraz inne osoby

przeprowadzające lub nadzorujące egzamin uzyskują dostęp do

zarchiwizowanych materiałów w zakresie realizacji ich ustawowych zadań, po

otrzymaniu upoważnienia wydanego przez administratora danych.

Art. 6f. 1. Zgłaszający się do LEW albo LDEW przedstawia bezpośrednio

przed egzaminem Zespołowi Egzaminacyjnemu, o którym mowa w art. 6d ust. 6,

dokument potwierdzający tożsamość. W przypadku braku dokumentu

potwierdzającego tożsamość zgłaszającego się nie może on przystąpić do

egzaminu.

2. LEW i LDEW polegają na rozwiązaniu odpowiedniego testu składającego

się z 200 pytań zawierających 5 odpowiedzi, z których tylko jedna jest

prawidłowa. Za każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt. W przy-

padku braku odpowiedzi, zaznaczenia nieprawidłowej odpowiedzi albo

zaznaczenia więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

3. Przebieg LEW i LDEW może być dokumentowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o czym zgłaszającego się do LEW albo LDEW

informuje się w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed

rozpoczęciem egzaminu.

4. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania

LEW albo LDEW zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych

i dydaktycznych, a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania

oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub

rozwiązywanie testu niesamodzielnie stanowią podstawę zdyskwalifikowania

zdającego, co jest równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

14.09.2020

©Telksinoe s. 30/230

5. W przypadku stwierdzenia w trakcie egzaminu naruszenia zakazu,

o którym mowa w ust. 4, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie,

przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 6d ust. 6,

dokonuje dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje fakt dyskwalifikacji wraz ze

wskazaniem jej przyczyny oraz godziny przerwania egzaminu testowego

w protokole egzaminacyjnym.

6. W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu LEW albo LDEW, na

podstawie analizy obrazu i dźwięku zarejestrowanych za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o których mowa w ust. 3, że zdający naruszył

zakaz, o którym mowa w ust. 4, lub rozwiązał test niesamodzielnie,

Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej, o którym mowa w art. 6d ust. 5,

dokonuje dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje ten fakt wraz ze wskazaniem

przyczyny dyskwalifikacji w protokole egzaminacyjnym.

7. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę

zdyskwalifikowaną.

8. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do LEW albo LDEW

w kolejnym najbliższym terminie egzaminu przypadającym po dniu

dyskwalifikacji.

Art. 6g. 1. Zdający LEW albo LDEW w danym terminie może wnieść

w trakcie egzaminu albo bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem

sali egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego

wykorzystanego podczas LEW albo LDEW. Zastrzeżenie składa się dyrektorowi

CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM.

2. Zastrzeżenie rozpatruje w terminie 7 dni od dnia, w którym odbył się

egzamin, komisja powołana przez dyrektora CEM spośród osób, których wiedza,

doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowego rozpatrzenia wniesionych

zastrzeżeń. Osoby te są zgłaszane przez rektorów polskich uczelni prowadzących

kształcenie na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym. W przypadku

uznania zastrzeżenia komisja unieważnia pytanie testowe objęte zastrzeżeniem.

Rozstrzygnięcie to powoduje obniżenie maksymalnej możliwej do uzyskania

liczby punktów z testu. Za unieważnione pytanie testowe nie przyznaje się

punktów.

14.09.2020

©Telksinoe s. 31/230

3. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 2, jest nieważne, jeżeli następuje

niezgodnie z warunkami określonymi w ust. 2. Nieważność stwierdza dyrektor

CEM, w drodze zarządzenia, nie później niż w terminie 3 dni od dnia

przekazania przez komisję informacji o unieważnieniu pytania testowego.

4. Pozytywny wynik LEW albo LDEW uzyskuje zdający, który uzyskał co

najmniej 60% maksymalnej liczby punktów z testu. Wynik egzaminu nie stanowi

decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

5. Osoba, która nie uzyskała pozytywnego wyniku LEW albo LDEW, może

przystąpić ponownie do egzaminu w innym terminie.

6. Osobie, która uzyskała pozytywny wynik LEW albo LDEW, dyrektor

CEM wydaje świadectwo złożenia LEW albo LDEW w terminie 21 dni od dnia

złożenia egzaminu. Podpis dyrektora CEM umieszczony na świadectwie może

być odwzorowany mechanicznie. Wynik egzaminu danej osoby jest jej

udostępniany na stronie internetowej CEM. Na wniosek tej osoby dyrektor CEM

wydaje odpłatnie duplikat świadectwa złożenia LEW albo LDEW albo odpis

takiego świadectwa albo dokonuje jego wymiany. Opłata za te czynności wynosi

50 zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku gdy wymiana wynika z błędu CEM.

7. W przypadku rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu LEW

albo LDEW lub nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na

przeprowadzenie LEW albo LDEW dyrektor CEM, na wniosek członka Zespołu

Egzaminacyjnego, zdającego albo z urzędu, może unieważnić odpowiednio LEW

albo LDEW dla poszczególnych albo wszystkich zdających.

8. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie unieważnienia

LEW albo LDEW w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o przyczynach

uzasadniających unieważnienie.

9. O rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 7, dyrektor CEM zawiadamia

na piśmie osobę, która złożyła wniosek.

10. Komunikat o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 7, dyrektor CEM

zamieszcza na stronie internetowej CEM, a osobie, której egzamin został

unieważniony, przekazuje rozstrzygnięcie za pośrednictwem środków

komunikacji elektronicznej, wykorzystując adres poczty elektronicznej,

o którym mowa w art. 6c ust. 8 pkt 6.

14.09.2020

©Telksinoe s. 32/230

11. Zdający, który wystąpił z wnioskiem, oraz osoba, której unieważniono

LEW albo LDEW, w terminie 7 dni od dnia przekazania informacji

o unieważnieniu w sposób, o którym mowa w ust. 10, może złożyć na piśmie albo

za pośrednictwem ePUAP odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia.

Odwołanie składa się za pośrednictwem dyrektora CEM. Dyrektor CEM

przekazuje odwołanie wraz ze swoim stanowiskiem ministrowi właściwemu do

spraw zdrowia w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

12. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje ostateczne rozstrzygnięcie

w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

13. Unieważnienie LEW albo LDEW powoduje, że traktuje się odpowiednio

LEW albo LDEW jako niebyły. W przypadku unieważnienia LEW albo LDEW

z przyczyn nieleżących po stronie zdającego CEM dokonuje zwrotu opłaty,

o której mowa w art. 6c ust. 13.

14. Do rozstrzygnięć i postępowania, o których mowa w ust. 7–13, nie

stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracownika

i organu, pełnomocnictw, sposobu obliczania terminów, wydawania

uwierzytelnionych odpisów lub kopii akt sprawy oraz sprostowań.

15. Dokumentacja dotycząca LEW i LDEW jest przechowywana przez

CEM zgodnie z przepisami art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r.

o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164).

Art. 6h. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia:

1) zakres problematyki uwzględnianej przy opracowywaniu pytań LEW

i LDEW, biorąc pod uwagę minimalne wymogi kształcenia określone

w przepisach prawa Unii Europejskiej oraz standardy kształcenia,

2) tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa

w art. 6d ust. 1, i komisji, o której mowa w art. 6g ust. 2,

3) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 6d ust. 9,

4) sposób i tryb przeprowadzania LEW i LDEW,

5) wysokość opłaty, o której mowa w art. 6c ust. 13,

14.09.2020

©Telksinoe s. 33/230

6) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczących Zespołów

Egzaminacyjnych, o których mowa w art. 6d ust. 6, oraz komisji, o której

mowa w art. 6g ust. 2,

7) wzory świadectwa złożenia LEW i świadectwa złożenia LDEW,

8) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa

złożenia LEW albo świadectwa złożenia LDEW oraz sposób uiszczania

opłaty, o której mowa w art. 6g ust. 6,

9) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany świadectwa złożenia

LEW i świadectwa złożenia LDEW

– mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności, które zgłaszający się do LEW

albo LDEW powinien posiadać, oraz uwzględniając prawidłowe przygotowanie

i przebieg LEW i LDEW oraz zachowanie bezstronności pracy Zespołów

Egzaminacyjnych, o których mowa w art. 6d ust. 6, i komisji, o której mowa

w art. 6g ust. 2, nakład ich pracy, a także konieczność zapewnienia prawidłowego

tworzenia dokumentacji dotyczącej złożenia LEW albo LDEW.

2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy LEW albo LDEW,

zatwierdzany przez ministra właściwego do spraw zdrowia.>

Art. 7. 1. Cudzoziemcowi niebędącemu obywatelem państwa członkowskiego

Unii Europejskiej okręgowa rada lekarska właściwa ze względu na zamierzone

miejsce wykonywania zawodu przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo

prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na czas nieokreślony albo na czas

określony, jeżeli spełnia następujące warunki:

1) posiada:

a) dyplom lekarza albo lekarza dentysty wydany:

– przez polską szkołę wyższą lub

– w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, lub

– w innym państwie niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, pod

warunkiem że dyplom został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za

równoważny zgodnie z przepisami o szkolnictwie wyższym i nauce

oraz że spełnia minimalne wymogi kształcenia określone w przepisach

Unii Europejskiej albo

Lit. b w pkt 1 w

ust. 1 w art. 7

wejdzie w życie z

dn. 1.01.2021 r.

14.09.2020

(Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

©Telksinoe s. 34/230

państwo członkowskie Unii Europejskiej i świadectwo złożenia LEW

albo LDEW;>

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza

dentysty;

4) wykazuje nienaganną postawę etyczną;

5) wykazuje znajomość języka polskiego określoną w ust. 3;

6) odbył staż podyplomowy;

7) złożył z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Końcowy lub

Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się

odpowiednio;

8) uzyskał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie

z odrębnymi przepisami.

1a. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, zamierzającemu wykonywać

zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w celu odbycia kształcenia

podyplomowego w określonej formie lub odbycia kształcenia w szkole doktorskiej

w celu uzyskania stopnia naukowego albo uczestniczenia w badaniach naukowych

i pracach rozwojowych, przyznaje się prawo wykonywania zawodu na czas określony,

jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1.

1b. Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1a, przyznaje się

wyłącznie na okres kształcenia podyplomowego w określonej formie lub trwania

studiów, lub prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych we wskazanym

miejscu kształcenia, studiów lub prowadzenia badań.

2. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, w celu odbycia stażu

podyplomowego przyznaje się prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty na czas odbywania tego stażu, jeżeli spełnia

warunki określone w ust. 1 pkt 1–5 i 8.

3. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się prawo wykonywania

zawodu, o którym mowa w ust. 1, 1a i 2, jeżeli ukończył studia medyczne w języku

polskim albo jeżeli wykazał znajomość języka polskiego niezbędną do wykonywania

zawodu lekarza lub lekarza dentysty potwierdzoną egzaminem z języka polskiego.

3a. (uchylony)

14.09.2020

©Telksinoe s. 35/230

4. (uchylony)

5. Przepisy art. 6 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.

6. Egzamin, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza Naczelna Rada Lekarska.

6a. W celu przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 3, Naczelna Rada

Lekarska powołuje sześcioosobową komisję egzaminacyjną, w której skład wchodzą

lekarze o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, w tym co najmniej dwóch

legitymujących się tytułem specjalisty z wybranej dziedziny medycznej, oraz co

najmniej jedna osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku filologia polska.

Komisja egzaminacyjna wybiera spośród swoich członków przewodniczącego

i sekretarza. Sekretarz komisji sporządza protokół przebiegu egzaminu, a podpisują go

członkowie i przewodniczący.

7. Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 3, ponosi osoba zdająca, a wpływy

z tego tytułu stanowią przychód Naczelnej Rady Lekarskiej.

8. (uchylony)

Art. 7a. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do

wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, mając na względzie

w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2;

2) sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 3,

wysokość opłaty za ten egzamin oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego

pozytywne złożenie egzaminu, mając na względzie zapewnienie prawidłowego

przebiegu egzaminu oraz koszt organizacji egzaminu.

Art. 7b. SMK zawiera informacje o przyznanych prawach wykonywania

zawodu, o których mowa w art. 5–5c, art. 5f i art. 7.

Art. 7c. 1. Dokumenty „Prawo wykonywania zawodu lekarza” oraz „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty” potwierdzające przyznanie prawa, o którym

mowa w art. 5 ust. 1 albo w art. 7 ust. 1, zawierają:

1) nazwę dokumentu – „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty” i nazwę dokumentu w języku

angielskim;

2) numer prawa wykonywania zawodu;

14.09.2020

©Telksinoe s. 36/230

3) datę uzyskania prawa wykonywania zawodu i termin jego ważności;

4) wskazanie organu przyznającego prawo wykonywania zawodu;

5) imię (imiona) i nazwisko lekarza albo lekarza dentysty;

6) tytuł zawodowy;

7) wizerunek twarzy lekarza albo lekarza dentysty, zgodny z zasadami określonymi

w ustawie z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 332, 695 i 875);

8) numer seryjny dokumentu;

9) adnotację o treści odpowiednio: „Prawo wykonywania zawodu jest dokumentem

uprawniającym do wykonywania zawodu lekarza na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej” albo „Prawo wykonywania zawodu jest dokumentem

uprawniającym do wykonywania zawodu lekarza dentysty na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej”;

10) adnotację o treści: „Szczegółowe informacje dostępne są w Centralnym

Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej:

http://rejestr.nil.org.pl/”;

11) wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej;

12) elementy zabezpieczające przed przerobieniem, podrobieniem i sfałszowaniem

uwzględniające minimalne zabezpieczenia dla dokumentów publicznych

kategorii pierwszej grupy drugiej określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach

publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 725).

2. Dokumenty „Prawo wykonywania zawodu lekarza” oraz „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty” potwierdzające przyznanie prawa, o którym

mowa w art. 5 ust. 7, art. 5f, art. 7 ust. 1a albo 2, zawierają:

1) dane, o których mowa w ust. 1;

2) adnotację wskazującą odpowiednio zakres czynności zawodowych oraz czas

i miejsce zatrudnienia, na jakie zostało przyznane dane prawo wykonywania

zawodu.

Art. 7d. 1. Dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza” oraz dokument

„Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty” podlegają unieważnieniu:

1) z dniem zawiadomienia o jego utracie albo zniszczeniu;

14.09.2020

©Telksinoe s. 37/230

2) z dniem utraty prawa wykonywania zawodu przez jego posiadacza wskutek

skreślenia z listy członków właściwej okręgowej izby lekarskiej na skutek

okoliczności, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3–5 ustawy z dnia 2 grudnia

2009 r. o izbach lekarskich;

3) z dniem wydania prawomocnego orzeczenia o zastosowaniu wobec lekarza albo

lekarza dentysty środka karnego w postaci zakazu wykonywania zawodu lub

wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd lekarski o zawieszeniu prawa

wykonywania zawodu lub wydania przez okręgową radę lekarską ostatecznej

uchwały o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu albo z dniem nadania tej

uchwale w tym zakresie rygoru natychmiastowej wykonalności;

4) z dniem odbioru dokumentu wydanego w miejsce poprzedniego;

5) po upływie 3 miesięcy od dnia zmiany danych, które zamieszcza się

w dokumencie w przypadku niezłożenia przez posiadacza dokumentu wniosku

o jego wymianę.

2. Unieważnienia dokumentu dokonuje, w formie zarządzenia, prezes okręgowej

rady lekarskiej, której lekarz jest członkiem.

3. Unieważniony dokument jest uszkadzany fizycznie przez pracownika

okręgowej izby lekarskiej w sposób uniemożliwiający jego dalsze użytkowanie.

4. Po dokonaniu czynności, o której mowa w ust. 3, unieważniony dokument

przechowuje się w aktach osobowych lekarza prowadzonych przez okręgową radę

lekarską.

Art. 7e. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów prawa

wykonywania zawodu, o których mowa w art. 7c, szczegółowy opis tych

dokumentów, w tym treść adnotacji, o których mowa w art. 7c ust. 2 pkt 2,

szczegółowe rodzaje zabezpieczenia ich przed przerobieniem, podrobieniem lub

użyciem przez osobę nieuprawnioną, kierując się koniecznością zapewnienia ochrony

danych osobowych oraz sposobem użytkowania dokumentu.

Art. 8. 1. Lekarz, który uzyskał prawo wykonywania zawodu, podlega wpisowi

do rejestru prowadzonego przez właściwą okręgową radę lekarską.

14.09.2020

©Telksinoe s. 38/230

2. Naczelna Rada Lekarska określi szczegółowy tryb postępowania w sprawach

przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty i prowadzenia

rejestru lekarzy.

Art. 8a. (uchylony)

Art. 9. 1. Lekarz o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, nieposiadający prawa

wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale posiadający to

prawo w innym państwie, może prowadzić teoretyczne i praktyczne nauczanie zawodu

lekarza lub brać udział w konsylium lekarskim i wykonywać zabiegi, których potrzeba

wynika z tego konsylium lub programu nauczania, jeżeli czynności te nie są

powtarzane w sposób ciągły, oraz jeżeli:

1) został zaproszony przez lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, każdorazowo po uzyskaniu zgody

właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub

2) został zaproszony przez lekarza wykonującego zawód w podmiocie leczniczym

w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, każdorazowo po uzyskaniu

zgody kierownika tego podmiotu i właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub

3) został zaproszony przez szpital kliniczny lub podmiot, o którym mowa

w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzący działalność w zakresie nauk

medycznych lub nauk o zdrowiu, który informuje o tym właściwą okręgową radę

lekarską.

1a. Właściwa okręgowa rada lekarska może odmówić udzielenia zgody, o której

mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli stwierdzi, że uczestnictwo lekarza w czynnościach,

o których mowa w ust. 1, powtarza się w sposób ciągły, biorąc pod uwagę okres, na

jaki lekarz jest zaproszony, częstotliwość, regularność i ciągłość takich zaproszeń.

1b. W przypadku pozyskania informacji o uczestnictwie lekarza w czynnościach,

o których mowa w ust. 1, bez uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2,

właściwa okręgowa rada lekarska kieruje do okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie

odpowiedzialności zawodowej lekarzy przeciwko lekarzowi, na zaproszenie którego

lekarz, o którym mowa w ust. 1, uczestniczył w czynnościach wymienionych

w ust. 1 bez wymaganej zgody.

14.09.2020

©Telksinoe s. 39/230

2. Lekarz, lekarz dentysta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, który posiada prawo do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza

dentysty w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, może tymczasowo i okazjonalnie wykonywać zawód lekarza, lekarza

dentysty bez konieczności uzyskania prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty albo bez konieczności uzyskania wpisu do

rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, jeżeli złoży w Naczelnej

Radzie Lekarskiej:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze tymczasowego i okazjonalnego wykonywania

zawodu lekarza, lekarza dentysty, z podaniem, jeżeli jest to możliwe, miejsca

i czasu jego wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

2) dokument potwierdzający obywatelstwo, oraz

3) zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, stwierdzające, że posiada w tym państwie prawo do wykonywania

zawodu lekarza lub lekarza dentysty, które w czasie składania oświadczenia nie

jest zawieszone lub ograniczone, i że wykonuje zawód lekarza, oraz

4) dokument potwierdzający kwalifikacje formalne lekarza lub lekarza dentysty.

2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do cudzoziemca posiadającego zezwolenie na

pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa

w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

oraz cudzoziemca, któremu w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub

udzielono ochrony uzupełniającej.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa się przed rozpoczęciem

po raz pierwszy wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i ponawia w każdym roku, w którym lekarz lub lekarz dentysta zamierza wykonywać

w sposób tymczasowy i okazjonalny zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, przedstawia dokumenty

określone w ust. 2 pkt 2–4 Naczelnej Radzie Lekarskiej przed rozpoczęciem po raz

pierwszy wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

każdorazowo w przypadku istotnej zmiany zawartych w nich informacji.

5. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, z chwilą złożenia

oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa w ust. 2, zostaje wpisany do rejestru

14.09.2020

©Telksinoe s. 40/230

lekarzy tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód prowadzonym przez

Naczelną Radę Lekarską.

6. Rejestr, o którym mowa w ust. 5, jest prowadzony w formie

ewidencyjno-informatycznej i zawiera następujące dane:

1) numer wpisu do rejestru;

2) tytuł zawodowy;

3) imiona i nazwisko;

4) płeć;

5) datę urodzenia;

6) miejsce urodzenia;

7) obywatelstwo;

8) numer dokumentu tożsamości;

9) nazwę i oznaczenie dokumentu potwierdzającego prawo do wykonywania

zawodu lekarza w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż

Rzeczpospolita Polska;

10) posiadane specjalizacje;

11) miejsce, okres, formę i zakres świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach

tymczasowego i okazjonalnego wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli ich określenie jest możliwe;

12) datę wystawienia zaświadczenia przez okręgową radę lekarską o spełnieniu przez

niego obowiązku złożenia oświadczenia;

13) adres do korespondencji.

7. Naczelna Rada Lekarska dokonuje wpisu lekarza, lekarza dentysty do rejestru,

o którym mowa w ust. 6, oraz wydaje lekarzowi, lekarzowi dentyście zaświadczenie

o spełnieniu przez niego obowiązku złożenia zaświadczenia oraz dokumentów,

o których mowa w ust. 2. Wpis do rejestru oraz wydanie zaświadczenia nie może

powodować opóźnień lub utrudnień w tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu

zawodu.

7a. Administratorem danych osobowych zawartych w rejestrze, o którym mowa

w ust. 5, jest Naczelna Rada Lekarska.

8. Naczelna Rada Lekarska, każdorazowo, w okresie, kiedy lekarz lub lekarz

dentysta tymczasowo i okazjonalnie wykonuje zawód na terenie jej działania, może

zwracać się do właściwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

14.09.2020

©Telksinoe s. 41/230

w którym lekarz ten posiada prawo do wykonywania zawodu, o przekazanie

informacji potwierdzających, że wykonuje on zawód w tym państwie zgodnie

z prawem i że nie był karany w związku z wykonywaniem zawodu.

9. Przepis art. 6a ust. 4 stosuje się odpowiednio.

10. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, składa oświadczenie, że

pomieszczenia, urządzenia i sprzęt medyczny, jeżeli je posiada, spełniają wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 22 ust. 3 i 3b z uwzględnieniem

ust. 3a ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz spełnia

wymagania określone w art. 25 ust. 1 i 2 tej ustawy.

11. Do lekarza, lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 14–15a, art. 18 i art. 111–113 ustawy z dnia 15 kwietnia

2011 r. o działalności leczniczej.

12. Naczelna Rada Lekarska oraz okręgowa rada lekarska każdorazowo mogą

ocenić tymczasowy i okazjonalny charakter wykonywania zawodu, uwzględniając jego

okres, częstotliwość, regularność i ciągłość.

13. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, jest zwolniony z obowiązku rejestracji

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych

z tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem zawodu lekarza. W takim przypadku

lekarz informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu zawodu na piśmie

właściwy ze względu na miejsce wykonywania zawodu oddział Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych albo, przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych albo,

w nagłych wypadkach, po ich wykonaniu.

14. Do lekarza, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy

rozdziału 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich.

15. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, udzielający świadczeń tymczasowo

i okazjonalnie wyłącznie w ramach umów międzynarodowych zawartych z państwem

członkowskim Unii Europejskiej w celu współpracy transgranicznej w zakresie

ratownictwa medycznego nie składa Naczelnej Radzie Lekarskiej dokumentów,

o których mowa w ust. 2. Przepisów ust. 3–13 nie stosuje się.

Art. 9a. W przypadkach, w których lekarz lub lekarz dentysta tymczasowo

i okazjonalnie wykonuje zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach,

o których mowa w art. 9 ust. 2 i 3–12, Naczelna Rada Lekarska może wymagać od

14.09.2020

©Telksinoe s. 42/230

lekarza lub lekarza dentysty przekazania pacjentom wszystkich lub niektórych spośród

następujących informacji:

1) w przypadku gdy lekarz, lekarz dentysta jest wpisany do rejestru przedsiębiorców

lub podobnego rejestru publicznego – wskazania tego rejestru, numeru, pod

jakim występuje w rejestrze, lub innych zawartych w tym rejestrze danych

pozwalających na identyfikację lekarza, lekarza dentysty;

2) nazwy i adresu właściwego organu udzielającego zezwolenia na wykonywanie

zawodu w państwie członkowskim siedziby;

3) wskazania stowarzyszenia zawodowego lub podobnej instytucji, w której lekarz,

lekarz dentysta jest zarejestrowany;

4) tytułu zawodowego;

5) w przypadku gdy lekarz, lekarz dentysta prowadzi działalność podlegającą

opodatkowaniu podatkiem VAT – numeru identyfikacji podatkowej VAT;

6) szczegółów dotyczących polisy ubezpieczeniowej lub innych środków

indywidualnego lub zbiorowego zabezpieczenia w odniesieniu do

odpowiedzialności zawodowej.

Art. 9b. 1. Lekarz udzielający stale świadczeń zdrowotnych członkom kadry

narodowej biorącym udział w igrzyskach olimpijskich, paraolimpijskich, igrzyskach

głuchych, mistrzostwach świata lub Europy, zwanych dalej „wydarzeniem

sportowym”, organizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może w czasie

trwania tego wydarzenia sportowego wykonywać zawód lekarza bez konieczności

uzyskania prawa wykonywania zawodu, jeżeli złoży w Okręgowej Izbie Lekarskiej

w Warszawie:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze tymczasowego wykonywania zawodu lekarza

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa, w którym wykonuje

zawód lekarza, że posiada w tym państwie prawo wykonywania zawodu lekarza,

które w czasie składania oświadczenia nie jest zawieszone ani ograniczone, oraz

3) dokument potwierdzający formalne kwalifikacje do wykonywania zawodu

lekarza.

2. Oświadczenie oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1, lekarz składa za

pośrednictwem organizatora wydarzenia sportowego, nie później niż na 60 dni przed

dniem rozpoczęcia tego wydarzenia.

14.09.2020

©Telksinoe s. 43/230

3. Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie po otrzymaniu oświadczenia oraz

dokumentów, o których mowa w ust. 1, wydaje lekarzowi zaświadczenie o spełnieniu

obowiązku złożenia oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa w ust. 1.

4. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, podlega opłacie

w wysokości nie wyższej niż 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku.

5. Opłata stanowi przychód Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie.

6. Przepisy ust. 1–5 nie dotyczą obywateli innych państw członkowskich Unii

Europejskiej świadczących usługi transgraniczne zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania

kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).

Art. 10. 1. Lekarz, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie 5 lat

od uzyskania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty, przed przyznaniem prawa

wykonywania zawodu jest obowiązany do odbycia przeszkolenia teoretycznego,

którego tryb, program, miejsce i okres określi okręgowa rada lekarska, w drodze

uchwały, biorąc pod uwagę długość okresu, który upłynął od uzyskania dyplomu.

Koszty tego przeszkolenia ponosi lekarz.

2. (uchylony)

3. Lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje go przez

okres dłuższy niż 5 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie, ma obowiązek

zawiadomienia o tym właściwej okręgowej rady lekarskiej i odbycia przeszkolenia.

4. Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się do lekarza będącego obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, który posiada dyplom lub inne dokumenty

poświadczające formalne kwalifikacje wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 11. 1. Jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione

podejrzenie niedostatecznego przygotowania zawodowego lekarza, powołuje komisję

14.09.2020

©Telksinoe s. 44/230

złożoną z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych, która wydaje opinię

o przygotowaniu zawodowym tego lekarza.

2. Okręgowa rada lekarska na podstawie opinii komisji, o której mowa w ust. 1,

może zobowiązać lekarza do odbycia uzupełniającego przeszkolenia. Zainteresowany

lekarz jest uprawniony do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady lekarskiej

w czasie rozpatrywania jego sprawy.

3. Lekarz ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1.

4. W razie nieusprawiedliwionego niestawiania się lekarza przed komisją,

o której mowa w ust. 1, lub uchylania się od uczestnictwa w przeszkoleniu, o którym

mowa w ust. 2 oraz art. 10 ust. 3, okręgowa rada lekarska podejmuje uchwałę

o zawieszeniu lekarzowi prawa wykonywania zawodu lub o ograniczeniu

w wykonywaniu określonych czynności medycznych do czasu zakończenia

przeszkolenia.

5. Okręgowa rada lekarska ustala tryb, miejsce i program przeszkolenia,

o którym mowa w ust. 2 oraz w art. 10 ust. 3. Koszty tego przeszkolenia ponosi lekarz.

Art. 12. 1. Jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione

podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia

w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan

zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza, powołuje komisję złożoną

z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta wydaje

orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo

ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.

2. Lekarz ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1,

i poddania się niezbędnym badaniom.

3. Okręgowa rada lekarska na podstawie orzeczenia komisji może podjąć

uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu na okres trwania niezdolności

albo o ograniczeniu wykonywania określonych czynności medycznych na okres

trwania niezdolności. Zainteresowany lekarz jest uprawniony do uczestnictwa

w posiedzeniu okręgowej rady lekarskiej w czasie rozpatrywania jego sprawy.

4. Jeżeli lekarz odmawia poddania się badaniu przez komisję lub gdy okręgowa

rada lekarska na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego uzna, że dalsze

wykonywanie zawodu lub ściśle określonych czynności medycznych przez lekarza

grozi niebezpieczeństwem dla osób przez niego leczonych, okręgowa rada lekarska

14.09.2020

©Telksinoe s. 45/230

podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarza w prawie wykonywania zawodu albo

o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności medycznych do czasu

zakończenia postępowania.

5. Lekarz, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa

wykonywania zawodu lub ograniczeniu wykonywania określonych czynności

medycznych, może wystąpić do okręgowej rady lekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli

ustaną przyczyny zawieszenia lub ograniczenia, nie wcześniej jednak niż po upływie

6 miesięcy od podjęcia uchwały okręgowej rady lekarskiej.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania i sposób działania

komisji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb orzekania o niezdolności do wykonywania

zawodu lekarza albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności

medycznych, mając na uwadze konieczność prawidłowego wykonywania zawodu

przez lekarza.

Art. 13. Postępowanie w sprawach, o których mowa w art. 11 i 12, jest poufne.

Art. 14. Prawo wykonywania zawodu lekarz traci z mocy prawa w przypadku:

1) utraty obywatelstwa polskiego lub innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, jeżeli nie nabył równocześnie obywatelstwa innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

2) ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;

3) upływu czasu, na jaki zostało przyznane.

Rozdział 2a

Lekarski Egzamin Końcowy i Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy

Art. 14a. 1. Lekarski Egzamin Końcowy, zwany dalej „LEK”,

i Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy, zwany dalej „LDEK”, organizuje

i przeprowadza CEM. CEM jest państwową jednostką budżetową podległą ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

2. LEK i LDEK odbywają się dwa razy do roku, równocześnie, zgodnie

z regulaminem porządkowym LEK i LDEK, o którym mowa w art. 14f ust. 2,

w miejscach i terminach ustalonych przez dyrektora CEM.

2a. Terminy LEK i LDEK dyrektor CEM ogłasza co najmniej na 6 miesięcy przed

planowanym egzaminem.

14.09.2020

©Telksinoe s. 46/230

[3. Do LEK może przystąpić lekarz.]

<3. Do LEK może przystąpić lekarz albo osoba, która ukończyła Nowe brzmienie

ust. 3 i 4 w art.

10 semestrów z sześcioletnich jednolitych studiów magisterskich na kierunku 14a wejdzie w

życie z dn.

lekarskim prowadzonym przez uczelnię mającą siedzibę w Rzeczypospolitej

1.12.2020 r. (Dz.

Polskiej.> U. z 2020 r. poz.

1291).

[4. Do LDEK może przystąpić lekarz dentysta.]

<4. Do LDEK może przystąpić lekarz dentysta albo osoba, która ukończyła

8 semestrów z pięcioletnich jednolitych studiów magisterskich na kierunku

lekarsko-dentystycznym prowadzonym przez uczelnię mającą siedzibę

w Rzeczypospolitej Polskiej.>

5. Osoba zamierzająca przystąpić do LEK albo LDEK składa do dyrektora CEM,

za pomocą SMK, zgłoszenie do LEK albo LDEK, do dnia:

1) 15 lipca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzany dany egzamin –

w przypadku egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia 1 września do dnia

30 września;

2) 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym jest

przeprowadzany dany egzamin – w przypadku egzaminów wyznaczonych

w okresie od dnia 1 lutego do dnia 28 lutego.

5a. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

minister właściwy do spraw zdrowia może zmienić terminy, o których mowa w ust. 2

i 5. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów

minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów,

jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy.

Informację o zmianie tych terminów minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na

swojej stronie internetowej.

6. Do terminów, o których mowa w ust. 5 albo 5a, nie stosuje się przepisów

art. 58–60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256). W przypadku awarii SMK trwającej

dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej dokonanie zgłoszenia w okresie tygodnia przed

upływem terminów, o których mowa w ust. 5 albo 5a, termin ten przedłuża się o czas

trwania awarii. Przedłużenie następuje z urzędu przez operatora systemu.

7. Zgłoszenie do LEK albo LDEK, o którym mowa w ust. 5, zawiera następujące

dane:

14.09.2020

©Telksinoe s. 47/230

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) miejsce urodzenia;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5) obywatelstwo (obywatelstwa);

6) adres do korespondencji i adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu, jeżeli

posiada;

7) numer prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa wykonywania zawodu

lekarza dentysty, jeżeli posiada;

8) numer i datę wydania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty albo datę wydania

zaświadczenia o ukończeniu jednolitych studiów magisterskich na kierunku

lekarskim albo lekarsko-dentystycznym, albo datę wydania zaświadczenia

o ukończeniu co najmniej 10 semestrów z sześcioletnich jednolitych studiów

magisterskich na kierunku lekarskim, albo datę wydania zaświadczenia

o ukończeniu co najmniej 8 semestrów z pięcioletnich jednolitych studiów

magisterskich na kierunku lekarsko-dentystycznym;

9) nazwę uczelni, w której zgłaszający się ukończył jednolite studia magisterskie na

kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym, oraz datę ich ukończenia albo

nazwę uczelni, w której zgłaszający się kontynuuje te studia, a w przypadku

lekarza albo lekarza dentysty, który ukończył studia na kierunku lekarskim lub

lekarsko-dentystycznym w innym państwie niż państwo członkowskie Unii

Europejskiej – nazwę polskiej uczelni, która przeprowadziła nostryfikację

dyplomu ukończenia tych studiów, albo datę wydania świadectwa złożenia LEW

albo LDEW;

10) wskazanie okręgowej rady lekarskiej, która w przypadku lekarza albo lekarza

dentysty, który ukończył uczelnię w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

przyznała zgłaszającemu się prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty;

11) wskazanie preferowanego miejsca składania LEK albo LDEK, spośród

wskazanych przez CEM;

12) wskazanie języka, w którym zgłaszający się zamierza składać LEK albo LDEK.

14.09.2020

©Telksinoe s. 48/230

[8. W przypadku złożenia zgłoszenia do LEK albo LDEK, o którym mowa

w ust. 5, po raz drugi i kolejny oraz za LEK albo LDEK składany w języku obcym,

o którym mowa w art. 5 ust. 4, zgłaszający się wnosi opłatę egzaminacyjną

w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku. Opłatę egzaminacyjną pobiera dyrektor CEM i stanowi ona

dochód budżetu państwa. Opłata jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez

CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania zgłoszenia, o którym mowa

w ust. 5. Opłatę uiszcza się niezwłocznie po dokonaniu zgłoszenia, nie później niż

w terminie 5 dni od dnia upływu terminu składania zgłoszeń, o którym mowa w ust. 5.]

<8. W przypadku złożenia zgłoszenia do LEK albo LDEK, o którym mowa Nowe brzmienie

ust. 8 w art. 14a

w ust. 5, po raz drugi i kolejny, oraz za LEK albo LDEK składany w języku wejdzie w życie z

dn. 1.12.2020 r.

obcym, o którym mowa w art. 5 ust. 4, zgłaszający wnosi opłatę egzaminacyjną (Dz. U. z 2020 r.

w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia poz. 1291).

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok,

ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”. Opłatę egzaminacyjną pobiera dyrektor CEM i stanowi ona dochód

budżetu państwa. Opłata egzaminacyjna jest wnoszona na rachunek bankowy

wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK. Opłatę egzaminacyjną uiszcza

się niezwłocznie po dokonaniu zgłoszenia, nie później niż w terminie 5 dni

roboczych od dnia upływu terminu składania zgłoszeń.>

9. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 8, albo wniesienia jej

w wysokości niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa zgłaszającego się do

uzupełnienia braków formalnych za pomocą SMK lub środków komunikacji

elektronicznej, wykorzystując adres poczty elektronicznej wskazany przez

zgłaszającego się w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6. Przepisu art. 64 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia

skierowania wezwania dotknięte nimi zgłoszenie do LEK albo LDEK traktuje się jako

14.09.2020

©Telksinoe s. 49/230

niezłożone. O konsekwencji tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia

braków formalnych.

10. Dyrektor CEM zawiadamia zgłaszającego o godzinie rozpoczęcia i miejscu

przeprowadzenia LEK albo LDEK oraz o nadanym numerze kodowym.

Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą SMK lub środków komunikacji

elektronicznej na adres poczty elektronicznej wskazany przez zgłaszającego się

w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6, nie później niż 14 dni przed terminem

przeprowadzenia danego LEK albo LDEK.

11. Bezpłatne złożenie po raz drugi zgłoszenia do LEK albo LDEK jest możliwe

jedynie w przypadku braku zaliczenia tego egzaminu w pierwszym podejściu albo

nieprzystąpienia do niego.

Art. 14b. 1. LEK i LDEK składa się przed Komisją Egzaminacyjną.

2. Członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje dyrektor CEM.

Kandydatów do Komisji Egzaminacyjnej zgłaszają dyrektor CEM, rektorzy uczelni

prowadzących kształcenie na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym,

wojewodowie i okręgowe rady lekarskie.

3. Członkiem Komisji Egzaminacyjnej nie może być osoba skazana

prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

4. Przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej jest osoba wskazana przez

dyrektora CEM.

5. W celu przeprowadzenia LEK i LDEK w ustalonych terminach i miejscach

dyrektor CEM wyznacza spośród członków Komisji Egzaminacyjnej Zespoły

Egzaminacyjne.

6. Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w stosunku do

której kandydat do złożenia LEK albo LDEK w tym Zespole Egzaminacyjnym jest:

1) jego małżonkiem;

2) osobą pozostającą z nim w stosunku:

a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b) przysposobienia;

3) osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4) osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.

14.09.2020

©Telksinoe s. 50/230

7. Powody wyłączenia określone w ust. 6 pkt 1 i 2 trwają pomimo ustania

małżeństwa lub przysposobienia.

8. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem LEK albo LDEK

składają dyrektorowi CEM pisemne oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności

karnej, że nie pozostają z żadnym ze zgłaszających się do LEK albo LDEK przed tym

Zespołem Egzaminacyjnym w stosunku, o którym mowa w ust. 6, oraz nie zostali

skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Składający oświadczenie jest

obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

9. Dyrektor CEM odwołuje członka Komisji Egzaminacyjnej w przypadku:

1) złożenia rezygnacji;

2) choroby uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka Komisji

Egzaminacyjnej;

3) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka Komisji

Egzaminacyjnej;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w ust. 8.

10. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych, o których mowa w ust. 5, oraz

komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, przysługuje:

1) wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu albo komisji, w wysokości nie

wyższej niż 500 złotych dla Przewodniczącego i nie wyższej niż 300 złotych dla

członka;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495) przysługujących pracownikom

z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu Egzaminacyjnego,

o którym mowa w ust. 5, albo komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, bez

14.09.2020

©Telksinoe s. 51/230

zachowania prawa do wynagrodzenia w przypadku organizowania LEK albo

LDEK w dniu roboczym.

11. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 10 pkt 1,

oraz zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 10 pkt 2, określa, w drodze zarządzenia,

dyrektor CEM.

Art. 14c. 1. LEK i LDEK są składane w formie pisemnych testów, odrębnych

dla zawodu lekarza i zawodu lekarza dentysty, opracowanych na każdy termin

egzaminu przez ekspertów w zakresie zagadnień objętych LEK i LDEK.

2. Pytania testowe LEK i LDEK obejmują problematykę z zakresu dziedzin

medycyny, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1, ze

szczególnym uwzględnieniem procedur diagnostycznych i leczniczych.

[3. Testy i pytania testowe LEK i LDEK są opracowywane, przetwarzane,

dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osobom

innym niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu

i przechowywaniu, przeprowadzającym LEK lub LDEK lub sprawującym nadzór nad

ich przeprowadzeniem.]

<3. Dyrektor CEM prowadzi bazę pytań LEK i LDEK. Dyrektor CEM Nowe brzmienie

ust. 3–5 w art. 14c

określa minimalną liczbę pytań w bazie. Posiadaną bazę pytań LEK i LDEK wejdzie w życie z

udostępnia się na stronie internetowej CEM przed każdym terminem LEK dn. 1.01.2021 r.

(Dz. U. z 2020 r.

i LDEK.> poz. 1291).

[4. Testy i pytania testowe LEK i LDEK mogą być udostępnione wyłącznie

osobie przystępującej do tego egzaminu, na jej wniosek, po ich wykorzystaniu w LEK

lub LDEK. Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe w drodze ich okazania

w siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza siedzibę CEM udostępnianych

testów i pytań testowych oraz ich reprodukowanie, kopiowanie jakąkolwiek techniką

lub przepisywanie. W przypadku naruszenia tego zakazu udostępnianie zostaje

przerwane. Przebieg udostępniania może być monitorowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk.]

<4. Testy na każdy nowy termin LEK i LDEK składają się z 30% nowych

pytań i 70% pytań wybranych z bazy pytań LEK i LDEK. Nowe pytania i testy

są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane i przechowywane w sposób

uniemożliwiający dostęp do nich osobom innym niż uczestniczące w ich

opracowaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu i przechowywaniu lub

14.09.2020

©Telksinoe s. 52/230

przeprowadzaniu LEK i LDEK, lub sprawującym nadzór nad ich

przeprowadzeniem.>

[5. Udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej podlegają wyłącznie pytania testowe wraz

z poprawnymi odpowiedziami wykorzystane na potrzeby LEK albo LDEK, po upływie

5 lat od dnia przeprowadzenia tego egzaminu.]

<5. Pytania testowe wraz z poprawnymi odpowiedziami po ich

wykorzystaniu są publikowane w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia

egzaminu na stronie internetowej CEM oraz gromadzone w bazie pytań LEK

i LDEK.>

Art. 14d. 1. Zgłaszający się do LEK albo LDEK przedstawia bezpośrednio przed

egzaminem Zespołowi Egzaminacyjnemu, o którym mowa w art. 14b ust. 5,

dokument potwierdzający tożsamość. W przypadku braku dokumentu

potwierdzającego tożsamość zgłaszającego się nie może on przystąpić do egzaminu.

2. LEK i LDEK polega na rozwiązaniu odpowiedniego testu składającego się

z 200 pytań zawierających 5 odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Za

każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi,

zaznaczenia nieprawidłowej odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej

odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

2a. Dyrektor CEM, na co najmniej 4 miesiące przed LEK i LDEK, zamieszcza

na stronie internetowej CEM wykaz źródeł bibliograficznych w języku polskim

wskazanych przez ekspertów w zakresie zagadnień objętych LEK i LDEK, na

podstawie których jest weryfikowana poprawność pytań testowych LEK i LDEK ze

wskazaniem określonych rozdziałów oraz wytycznych właściwych towarzystw

naukowych, z których są przygotowywane pytania testowe.

3. Przebieg LEK i LDEK może być dokumentowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o czym zgłaszającego się do LEK albo LDEK informuje

się w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu.

Obraz i dźwięk zarejestrowane podczas przebiegu egzaminu podlegają archiwizacji

przez okres 3 miesięcy od dnia powstania zapisu. Pracownicy CEM oraz inne osoby

przeprowadzające lub nadzorujące egzamin uzyskują dostęp do zarchiwizowanych

materiałów w zakresie realizacji ich ustawowych zadań, po otrzymaniu upoważnienia

wydanego przez administratora danych.

14.09.2020

©Telksinoe s. 53/230

4. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania LEK

i LDEK zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych,

a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania

i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub rozwiązywanie testu

niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania zdającego, co jest

równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

5. W przypadku stwierdzenia w trakcie egzaminu naruszenia zakazu, o którym

mowa w ust. 4, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, przewodniczący Zespołu

Egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 14b ust. 5, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego i odnotowuje fakt dyskwalifikacji wraz ze wskazaniem jej przyczyny oraz

godziną przerwania egzaminu testowego w protokole egzaminacyjnym.

6. W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie analizy

obrazu i dźwięku zarejestrowanych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz

i dźwięk, o których mowa w ust. 3, że zdający naruszył zakaz, o którym mowa

w ust. 4, lub rozwiązał test niesamodzielnie, Przewodniczący Komisji

Egzaminacyjnej, o którym mowa w art. 14b ust. 4, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego. Fakt dyskwalifikacji wraz ze wskazaniem jej przyczyny odnotowuje się

w protokole egzaminacyjnym.

7. O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 6, dyrektor CEM zawiadamia na

piśmie osobę zdyskwalifikowaną. Informację o dyskwalifikacji dyrektor CEM

zamieszcza w SMK.

8. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia właściwego okręgowego

rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest

członkiem okręgowej izby lekarskiej, albo właściwego okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby lekarskiej, jeżeli lekarz lub lekarz

dentysta jest członkiem wojskowej izby lekarskiej.

9. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do LEK albo LDEK

w kolejnym najbliższym terminie egzaminu przypadającym po dniu dyskwalifikacji.

Art. 14e. 1. Zdający LEK albo LDEK w danym terminie może wnieść w trakcie

egzaminu albo bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem sali

egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego wykorzystanego

podczas tego LEK albo LDEK. Zastrzeżenie składa się dyrektorowi CEM na

formularzu, którego wzór opracowuje CEM.

14.09.2020

©Telksinoe s. 54/230

2. Zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, rozpatruje w terminie 3 dni od dnia,

w którym odbył się egzamin, komisja powołana przez dyrektora CEM spośród osób,

których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowego rozpatrzenia

wniesionych zastrzeżeń. W przypadku uznania zastrzeżenia komisja unieważnia

pytanie testowe objęte zastrzeżeniem. Rozstrzygnięcie to powoduje obniżenie

maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów z testu. Za unieważnione pytanie

nie przyznaje się punktów.

3. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 2, niezgodne z przepisami prawa jest

nieważne.

4. Pozytywny wynik LEK albo LDEK otrzymuje zdający, który uzyskał co

najmniej 56% maksymalnej liczby punktów z testu. Wynik egzaminu nie stanowi

decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

5. Osoba, która złożyła LEK albo LDEK z wynikiem negatywnym albo złożyła

LEK albo LDEK z niesatysfakcjonującym ją wynikiem, może przystąpić ponownie do

egzaminu w innym terminie.

6. Osobie, która złożyła LEK albo LDEK, dyrektor CEM wydaje świadectwo

złożenia LEK albo świadectwo złożenia LDEK w terminie 21 dni od dnia złożenia

egzaminu, z zastrzeżeniem ust. 6a. Świadectwa nie wydaje się w przypadku

ponownego przystąpienia do LEK albo LDEK, jeżeli zdający uzyskał wynik niższy od

zdobytego poprzednio. Podpis dyrektora CEM umieszczony na świadectwie może być

odwzorowany mechanicznie. Wynik egzaminu danej osoby jest jej udostępniany za

pomocą SMK. Na wniosek tej osoby dyrektor CEM wydaje odpłatnie duplikat, odpis

świadectwa złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK albo dokonuje ich

wymiany. Opłata za te czynności wynosi 50 zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku gdy

wymiana wynika z błędu CEM.

6a. Osobie, która nie ukończyła jednolitych studiów magisterskich na kierunku

lekarskim albo lekarsko-dentystycznym, dyrektor CEM, na wniosek tej osoby,

złożony za pośrednictwem SMK, wydaje świadectwo złożenia LEK albo świadectwo

złożenia LDEK w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku.

7. Wyniki LEK i LDEK dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK organom,

o których mowa w art. 16c ust. 8, uczelniom w zakresie dotyczącym ich absolwentów

14.09.2020

©Telksinoe s. 55/230

oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej. Organom, o których mowa w art. 16c ust. 8,

dyrektor CEM udostępnia wyniki LEK i LDEK niezwłocznie.

8. W przypadku rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu LEK albo

LDEK lub nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie LEK

albo LDEK dyrektor CEM, na wniosek członka Zespołu Egzaminacyjnego, zdającego

albo z urzędu, może unieważnić odpowiednio LEK albo LDEK dla poszczególnych

albo wszystkich zdających.

9. Unieważnienie LEK albo LDEK następuje również, gdy osoba, która

przystępowała do egzaminu, nie była do tego uprawniona.

9a. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie unieważnienia LEK

albo LDEK w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o przyczynach

uzasadniających unieważnienie.

9b. O rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 8, dyrektor CEM zawiadamia na

piśmie osobę, która złożyła wniosek.

9c. Komunikat o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 8, dyrektor CEM

zamieszcza na stronie internetowej CEM, a zdającemu, którego egzamin został

unieważniony, przekazuje rozstrzygnięcie w SMK.

9d. Zdający, który wystąpił z wnioskiem, oraz osoba, której unieważniono LEK

albo LDEK, w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia informacji o unieważnieniu

w SMK może złożyć na piśmie albo za pośrednictwem ePUAP odwołanie do ministra

właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie składa się za pośrednictwem dyrektora

CEM. Dyrektor CEM przekazuje odwołanie wraz ze swoim stanowiskiem ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

9e. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje ostateczne rozstrzygnięcie

w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

9f. Unieważnienie LEK albo LDEK powoduje, że traktuje się odpowiednio LEK

albo LDEK jako niebyły. W przypadku unieważnienia LEK albo LDEK z przyczyn

nieleżących po stronie zdającego CEM dokonuje zwrotu opłaty, o której mowa

w art. 14a ust. 8.

9g. Do rozstrzygnięć i postępowania, o których mowa w ust. 8–9e, nie stosuje się

przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracownika

14.09.2020

©Telksinoe s. 56/230

i organu, pełnomocnictw, sposobu obliczania terminów, wydawania

uwierzytelnionych odpisów lub kopii akt sprawy oraz sprostowań.

10. Dokumentacja dotycząca LEK i LDEK jest przechowywana przez właściwe

podmioty zgodnie z przepisami art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r.

o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164).

Art. 14f. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wykaz dziedzin medycyny oraz zakres problematyki uwzględnianej przy

opracowywaniu pytań testowych LEK i LDEK,

2) tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 14b

ust. 1, i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

3) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8,

4) sposób i szczegółowy tryb przeprowadzania LEK i LDEK, w tym okres,

w którym powinny być wyznaczone ich terminy,

5) wysokość opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, oraz sposób jej uiszczania,

6) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczących Zespołów

Egzaminacyjnych oraz komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

7) (uchylony)

8) szczegółowy sposób ustalania wyników LEK i LDEK,

9) wzory świadectwa złożenia LEK i świadectwa złożenia LDEK,

10) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa

złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty,

o której mowa w art. 14e ust. 6,

11) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany świadectwa złożenia LEK

albo świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty, o której mowa

w art. 14e ust. 6

– mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności, które zgłaszający się do egzaminu

powinien posiadać, oraz uwzględniając prawidłowe przygotowanie i przebieg LEK

i LDEK oraz zachowanie bezstronności pracy Zespołów Egzaminacyjnych, o których

mowa w art. 14b ust. 5, i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, nakład ich pracy,

a także konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia dokumentacji dotyczącej

złożenia LEK albo LDEK.

14.09.2020

©Telksinoe s. 57/230

2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy LEK i LDEK, zatwierdzany

przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

Rozdział 3

Ustawiczny rozwój zawodowy

Art. 15. 1. Staż podyplomowy obejmuje doskonalenie umiejętności

praktycznych oraz pogłębienie wiedzy teoretycznej w dziedzinach medycyny

wskazanych w ust. 3 albo 4, a także pogłębienie wiedzy z zakresu, o którym mowa

w ust. 5.

2. Lekarz niebędący obywatelem polskim odbywa staż podyplomowy na

zasadach obowiązujących obywateli polskich.

3. Lekarz odbywa staż podyplomowy, realizując jego program w zakresie:

1) chorób wewnętrznych, chirurgii ogólnej, pediatrii, medycyny rodzinnej,

intensywnej terapii oraz medycyny ratunkowej, stanowiących część stałą stażu,

2) nie więcej niż trzech innych wybranych przez lekarza dziedzin medycyny, w nie

więcej niż trzech podmiotach uprawnionych do prowadzenia stażu albo do

prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie medycyny,

stanowiących część personalizowaną stażu,

3) szkolenia z transfuzjologii klinicznej, bezpieczeństwa pacjenta, w tym

profilaktyki zakażeń, w szczególności HIV, diagnostyki i leczenia AIDS,

diagnostyki i leczenia HCV, realizowanego w ramach stażu w dziedzinie chorób

wewnętrznych,

4) szkolenia z profilaktyki onkologicznej,

5) szkolenia z leczenia bólu,

6) kursu podstawowych i zaawansowanych czynności ratunkowych (ALS/BLS)

w ramach części stażu odbywanego w dziedzinie medycyny ratunkowej

– których czas trwania oraz sposób realizacji określa ramowy program stażu

podyplomowego lekarza.

4. Lekarz dentysta odbywa staż podyplomowy, realizując jego program

w zakresie:

1) chirurgii stomatologicznej, stomatologii dziecięcej, ortodoncji, periodontologii

i chorób błony śluzowej, protetyki stomatologicznej oraz stomatologii

zachowawczej z endodoncją,

14.09.2020

©Telksinoe s. 58/230

2) szkolenia z zakresu bezpieczeństwa pacjenta, w tym profilaktyki zakażeń,

w szczególności HIV, diagnostyki i leczenia AIDS, diagnostyki i leczenia HCV,

w przypadku odbywania stażu podyplomowego w dziedzinie periodontologii,

3) szkolenia z profilaktyki onkologicznej,

4) szkolenia z leczenia bólu,

5) kursu z medycyny ratunkowej

– których czas trwania oraz sposób realizacji określa ramowy program stażu

podyplomowego lekarza dentysty.

5. Oprócz szkoleń wymienionych w ust. 3 i 4 staż podyplomowy obejmuje

również szkolenia z zakresu: komunikacji z pacjentem i zespołem terapeutycznym

oraz przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu, zdrowia publicznego, w tym

profilaktyki szczepień ochronnych, orzecznictwa lekarskiego oraz prawa medycznego,

w tym bioetyki.

6. W trakcie odbywania części stałej albo części personalizowanej stażu lekarz,

po uzyskaniu akceptacji koordynatora, o którym mowa w art. 15g ust. 1, może

przeznaczyć nie więcej niż łącznie 6 dni na udział w konferencjach, kursach lub

szkoleniach innych niż wymienione w ust. 3–5.

7. Okres stażu podyplomowego nie może być krótszy niż 12 miesięcy.

8. Staż podyplomowy rozpoczyna się w dniu 1 marca albo w dniu 1 października

każdego roku.

9. W uzasadnionych przypadkach właściwa okręgowa rada lekarska, po

zasięgnięciu opinii marszałka województwa, może wyrazić, na pisemny wniosek

lekarza, zgodę na rozpoczęcie przez lekarza albo lekarza dentystę stażu

podyplomowego w innym terminie niż określony w ust. 8 albo może skierować

lekarza do innego podmiotu prowadzącego staż podyplomowy.

10. Nie można w tym samym czasie odbywać stażu podyplomowego lekarza

i stażu podyplomowego lekarza dentysty.

Art. 15a. 1. Lekarz i lekarz dentysta odbywający staż podyplomowy, zwani dalej

„lekarzem stażystą”, odbywają staż podyplomowy na podstawie umowy o pracę

zawartej na czas określony w celu przygotowania zawodowego obejmującego

realizację programu stażu podyplomowego.

2. Okres trwania stażu podyplomowego ulega przedłużeniu o czas nieobecności

lekarza stażysty w pracy:

14.09.2020

©Telksinoe s. 59/230

1) w przypadkach korzystania ze świadczeń, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia

25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 870);

2) w przypadkach określonych w art. 92, art. 176–179, art. 1823, art. 185 i art. 188

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

3) z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę nie dłużej niż

o 3 miesiące w okresie trwania stażu podyplomowego;

4) z powodu przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych

przy zmianie miejsca odbywania stażu podyplomowego;

5) z powodu powołania lekarza stażysty do odbycia przeszkolenia wojskowego;

6) z powodu niezrealizowania programu stażu w zakresie odbywania dyżurów

medycznych, w związku z ciążą lub sprawowaniem opieki nad dzieckiem do lat

4;

7) w przypadku choroby lub macierzyństwa lekarza stażysty będącego żołnierzem

w czynnej służbie wojskowej lub innych nieobecności przewidzianych w art. 24,

art. 62, art. 65, art. 65a i art. 109 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych; w takim przypadku stosuje się odpowiednio

przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

8) w przypadku urlopu wychowawczego na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy udzielonego lekarzowi

stażyście przez pracodawcę.

3. Przedłużenie czasu trwania stażu podyplomowego następuje na okres

realizacji tej części programu stażu podyplomowego, która nie została zrealizowana.

Podmiot, o którym mowa w art. 15e ust. 1, powiadamia o tym fakcie właściwą

okręgową radę lekarską.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1–5, umowę o pracę z lekarzem

stażystą zawiera się na czas określony, odpowiadający sumie okresów

przedłużających staż.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, umowę o pracę z lekarzem

stażystą zawiera się na czas niezbędny do zrealizowania dyżurów medycznych

obejmujących liczbę godzin niezrealizowanych dyżurów.

14.09.2020

©Telksinoe s. 60/230

6. W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 2, zgodę na

dodatkowe przedłużenie okresu trwania stażu podyplomowego może wyrazić

właściwa okręgowa rada lekarska w porozumieniu z marszałkiem województwa.

7. Lekarz stażysta, który nie ukończył albo nie odbył stażu podyplomowego

w terminie 5 lat od dnia uzyskania prawa wykonywania zawodu, odbywa staż

podyplomowy na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie zawartej

z podmiotem wskazanym przez właściwą okręgową radę lekarską. W umowie określa

się zakres wzajemnych zobowiązań. Okręgowa rada lekarska przyznaje lekarzowi

ponownie prawo wykonywania zawodu określone w art. 5 ust. 7 oraz art. 7 ust. 2.

Art. 15b. 1. Lekarz stażysta odbywa staż podyplomowy pod nadzorem lekarza

albo lekarza dentysty posiadającego specjalizację, o której mowa w art. 64 ust. 1, albo

tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, albo lekarza, który zaliczył w toku

szkolenia specjalizacyjnego moduł podstawowy, albo lekarza albo lekarza dentysty,

który ukończył 3. rok szkolenia specjalizacyjnego w specjalizacjach jednolitych lub

lekarza albo lekarza dentysty, który zdał Państwowy Egzamin Modułowy, zwanego

dalej „opiekunem”. Lekarz dentysta może także odbywać staż podyplomowy pod

nadzorem lekarza dentysty wykonującego zawód przez okres co najmniej 3 lat,

z zastrzeżeniem, że do stażu zawodowego lekarza nadzorującego nie wlicza się okresu

realizowania stażu podyplomowego lekarza dentysty.

2. Lekarz stażysta jest uprawniony do wykonywania zawodu wyłącznie

w miejscu odbywania stażu podyplomowego, z zastrzeżeniem art. 30, oraz w sytuacji

gdy jednocześnie prowadzi prace badawcze w dziedzinie nauk medycznych pod

kierunkiem lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu.

3. Lekarz stażysta jest uprawniony do:

1) przedmiotowego i podmiotowego badania pacjenta oraz udzielania, po

konsultacji z opiekunem, porad lekarskich;

2) wydawania, po konsultacji z opiekunem, zleceń lekarskich;

3) wydawania skierowań na badania laboratoryjne oraz inne badania diagnostyczne,

a po uzgodnieniu z opiekunem lub z lekarzem wskazanym przez opiekuna – na

badania wymagające metod diagnostycznych i leczniczych stwarzających

podwyższone ryzyko dla pacjenta;

4) samodzielnego stosowania zleconych przez lekarza posiadającego prawo

wykonywania zawodu na czas nieokreślony metod diagnostycznych

14.09.2020

©Telksinoe s. 61/230

i leczniczych, których praktyczna umiejętność została stwierdzona przez

opiekuna;

5) wspólnego z lekarzem posiadającym prawo wykonywania zawodu na czas

nieokreślony stosowania metod diagnostycznych i leczniczych stwarzających

podwyższone ryzyko dla pacjenta oraz wspólnego z nim wykonywania zabiegów

operacyjnych objętych programem stażu podyplomowego;

6) prowadzenia historii choroby i innej dokumentacji medycznej we współpracy

z opiekunem;

7) udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta;

8) zlecania czynności pielęgnacyjnych;

9) doraźnego podania lub zlecenia podania pacjentowi leków w stanach nagłych,

a jeżeli są to leki silnie lub bardzo silnie działające – po zasięgnięciu, w miarę

możliwości, opinii innego lekarza;

10) stwierdzania zgonu;

11) wystawiania recept, z wyłączeniem recept „pro auctore” i „pro familiae”, oraz

wydawania opinii i orzeczeń lekarskich po uzgodnieniu ich treści z opiekunem;

12) pełnienia dyżurów medycznych z lekarzem pełniącym dyżur samodzielnie.

4. Dyżur medyczny, o którym mowa w ust. 3 pkt 12, lekarz stażysta pełni w:

1) oddziale, w którym odbywa staż cząstkowy z zakresu chorób wewnętrznych,

pediatrii, chirurgii ogólnej, anestezjologii i intensywnej terapii;

2) szpitalnym oddziale ratunkowym w trakcie realizacji stażu cząstkowego

z zakresu medycyny ratunkowej;

3) innym oddziale, w którym lekarz stażysta odbywa staż cząstkowy w trakcie

części personalizowanej stażu.

5. Lekarz stażysta ma obowiązek:

1) realizowania stażu podyplomowego zgodnie z programem stażu

podyplomowego;

2) utrzymywania stałej współpracy z opiekunem;

3) bieżącego wypełniania, za pomocą SMK, „Elektronicznej karty stażu

podyplomowego lekarza” albo „Elektronicznej karty stażu podyplomowego

lekarza dentysty”, zwanych dalej „EKSP”.

14.09.2020

©Telksinoe s. 62/230

Art. 15c. 1. Podmiotami uprawnionymi do prowadzenia stażu podyplomowego,

zwanymi dalej „podmiotami prowadzącymi staż”, w tym części stażu, zwanej dalej

„stażem cząstkowym”, lub części stażu cząstkowego, są:

1) podmiot leczniczy,

2) lekarz dentysta wykonujący działalność leczniczą w formie indywidualnej lub

grupowej praktyki lekarskiej, lub indywidualnej specjalistycznej praktyki

lekarskiej,

3) w przypadku stażu cząstkowego lub części stażu cząstkowego w dziedzinie

medycyny rodzinnej, lekarz wykonujący działalność leczniczą w formie

indywidualnej lub grupowej praktyki lekarskiej, lub indywidualnej

specjalistycznej praktyki lekarskiej, udzielający świadczeń z zakresu medycyny

rodzinnej

– wpisani na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia stażu podyplomowego

lekarza lub lekarza dentysty prowadzoną przez marszałka województwa, zwaną dalej

„listą podmiotów uprawnionych”.

2. Podmiot prowadzący staż, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany

spełniać następujące warunki:

1) posiadać w swojej strukturze organizacyjnej zakład leczniczy udzielający

świadczeń zdrowotnych umożliwiających zrealizowanie programu co najmniej

jednego stażu cząstkowego lub co najmniej jednej części programu stażu

cząstkowego w ramach komórek organizacyjnych o profilu odpowiadającym

programowi stażu podyplomowego;

2) zatrudniać lekarzy posiadających kwalifikacje zawodowe odpowiadające

rodzajowi zajęć teoretycznych i szkoleń praktycznych określonych programem

stażu podyplomowego;

3) posiadać zaplecze diagnostyczno-terapeutyczne umożliwiające realizację

programu stażu podyplomowego;

4) jeżeli prowadzi szpital – udzielać stacjonarnych i całodobowych świadczeń

szpitalnych umożliwiających zrealizowanie objętych programem staży

cząstkowych.

3. Podmiot prowadzący staż, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, jest obowiązany

spełniać warunki określone w ust. 2 pkt 3 oraz posiadać kwalifikacje zawodowe,

o których mowa w art. 15b ust. 1.

14.09.2020

©Telksinoe s. 63/230

4. Marszałek województwa, uwzględniając zasady i tryb odbywania stażu oraz

przewidywaną liczbę absolwentów jednolitych studiów magisterskich na kierunkach

lekarskich i lekarsko-dentystycznych mających stałe miejsce zamieszkania na

obszarze województwa, w porozumieniu z właściwą okręgową radą lekarską, ustala

listę podmiotów uprawnionych oraz maksymalną liczbę miejsc dla lekarzy stażystów

w tych podmiotach, którzy równocześnie mogą odbywać staż podyplomowy,

z wyjątkiem lekarzy, lekarzy dentystów powołanych do zawodowej służby wojskowej

i obowiązanych do odbycia stażu.

5. Informacje, o których mowa w ust. 4, marszałek województwa przekazuje

corocznie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w terminie do dnia 31 marca.

6. W przypadku przekształcenia, reorganizacji lub zmiany formy prawnej

podmiotu prowadzącego staż podmiot ten może nadal prowadzić staż podyplomowy,

staż cząstkowy lub część stażu cząstkowego do czasu ponownego wpisu na listę

podmiotów uprawnionych, jeżeli złoży marszałkowi województwa w terminie 14 dni

od dnia przekształcenia, reorganizacji lub zmiany formy prawnej podmiotu

prowadzącego staż oświadczenie o spełnianiu wymagań, o których mowa w ust. 2

albo 3.

7. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, zawiera:

1) nazwę podmiotu prowadzącego staż przed zmianą i po zmianie formy prawnej,

przekształceniu lub reorganizacji;

2) datę dokonania zmian, o których mowa w pkt 1;

3) deklarację spełniania warunków, o których mowa w ust. 2 albo 3.

8. Szkolenia, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3–5, ust. 4 pkt 2–4 i ust. 5,

zapewniają:

1) regionalne centrum krwiodawstwa i krwiolecznictwa – w zakresie

transfuzjologii klinicznej, bezpieczeństwa pacjenta, w tym profilaktyki zakażeń,

w szczególności HIV, diagnostyki i leczenia AIDS, diagnostyki i leczenia HCV;

2) właściwa okręgowa izba lekarska – w zakresie komunikacji z pacjentem

i zespołem terapeutycznym oraz przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu,

orzecznictwa lekarskiego, prawa medycznego, w tym bioetyki oraz zdrowia

publicznego;

14.09.2020

©Telksinoe s. 64/230

3) podmiot leczniczy udzielający świadczeń w zakresie onkologii wskazany przez

konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie onkologii klinicznej – w zakresie

profilaktyki onkologicznej oraz leczenia bólu.

9. Szkolenia, o których mowa w ust. 8 pkt 2, mogą być organizowane w formie

e-learningowej.

10. Szkolenia, o których mowa w ust. 8 pkt 2, mogą być także przeprowadzane

przez CMKP i uczelnie prowadzące kształcenie na kierunku lekarskim lub lekarsko-

-dentystycznym. Przepisów art. 15i ust. 2 i 3 nie stosuje się.

Art. 15d. 1. Okręgowa rada lekarska w drodze uchwały, w porozumieniu

z marszałkiem województwa, kieruje, za pomocą SMK, do odbycia stażu

podyplomowego na obszarze swojego działania lekarzy i lekarzy dentystów, którym

przyznała prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 5 ust. 7 oraz

art. 7 ust. 2, i których wpisała na listę członków izby.

2. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, następuje na wniosek lekarza albo

lekarza dentysty składany za pomocą SMK, zawierający:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę i miejsce urodzenia;

3) obywatelstwo;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz państwo wydania;

5) miejsce zameldowania lub aktualnego zamieszkania;

6) posiadany tytuł zawodowy;

7) numer i datę wydania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty albo zaświadczenia

o ukończeniu jednolitych studiów magisterskich na kierunku lekarskim albo

lekarsko-dentystycznym;

8) nazwę uczelni lub podstawowej jednostki organizacyjnej, w której zgłaszający

się ukończył jednolite studia magisterskie na kierunku lekarskim lub

lekarsko-dentystycznym, oraz datę ich ukończenia, a w przypadku lekarza albo

lekarza dentysty, który ukończył studia lekarskie lub lekarsko-dentystyczne

w innym państwie niż państwo członkowskie Unii Europejskiej – nazwę polskiej

uczelni, która przeprowadziła nostryfikację dyplomu lekarza albo lekarza

dentysty, albo datę wydania świadectwa złożenia LEW albo LDEW;

9) informacje, o których mowa w ust. 4;

14.09.2020

©Telksinoe s. 65/230

10) proponowane miejsce odbycia stażu podyplomowego.

3. Okręgowa rada lekarska uwzględnia wnioski lekarzy lub lekarzy dentystów,

którzy ukończyli jednolite studia magisterskie w Rzeczypospolitej Polskiej, kierując

w pierwszej kolejności do odbycia tego stażu lekarzy albo lekarzy dentystów, którzy

ukończyli studia z kolejno najwyższą średnią arytmetyczną ocen z egzaminów

uzyskaną w okresie studiów, liczoną do dwóch cyfr po przecinku, obliczoną na

podstawie danych zawartych w karcie osiągnięć studenta, ze wskazaniem skali ocen,

jaka obowiązywała w uczelni, oraz biorąc pod uwagę maksymalną liczbę lekarzy

mogących jednocześnie odbywać staż w danym podmiocie uprawnionym do

prowadzenia stażu. W przypadku lekarzy albo lekarzy dentystów, którzy ukończyli

studia poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, okręgowa rada lekarska oblicza

średnią arytmetyczną ocen z egzaminów uzyskaną w okresie studiów, liczoną do

dwóch cyfr po przecinku, obliczoną na podstawie danych zawartych w suplemencie

dyplomu lekarza lub lekarza dentysty, w odniesieniu do skali ocen, jaka obowiązywała

na polskiej uczelni w danym roku.

4. Średnią ocen, o której mowa w ust. 3, podwyższa się o:

1) 0,5 punktu, jeżeli lekarz w trakcie studiów był pierwszym autorem, albo

0,2 punktu, jeżeli był współautorem przynajmniej jednej publikacji naukowej

opublikowanej w czasopiśmie aktualnego, w dacie opublikowania publikacji

naukowej, wykazu czasopism sporządzonego zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo

o szkolnictwie wyższym i nauce, albo

2) 0,25 punktu, jeżeli lekarz w trakcie studiów uczestniczył w prowadzeniu

działalności pożytku publicznego w sferze ochrony i promocji zdrowia, w tym

działalności leczniczej w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.

o działalności leczniczej, potwierdzonej zaświadczeniem właściwego podmiotu

prowadzącego działalność pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.

z 2020 r. poz. 1057), lub uczestniczył w prowadzeniu działalności pożytku

publicznego w sferze ochrony i promocji zdrowia poza Rzecząpospolitą Polską,

potwierdzonej zaświadczeniem podmiotu prowadzącego działalność pożytku

publicznego.

14.09.2020

©Telksinoe s. 66/230

5. W przypadku braku możliwości odbycia stażu podyplomowego przez lekarza

albo lekarza dentystę na obszarze działania okręgowej izby lekarskiej, której jest

członkiem, za zgodą tego lekarza albo lekarza dentysty okręgowa rada lekarska tej

izby uzgadnia z inną okręgową radą lekarską możliwość odbycia przez lekarza albo

lekarza dentystę stażu podyplomowego na obszarze jej działania.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, okręgowa rada lekarska, na obszarze

działania której lekarz albo lekarz dentysta będzie odbywał staż podyplomowy,

wpisuje tego lekarza albo lekarza dentystę na listę członków i kieruje go, za pomocą

SMK, do odbycia stażu podyplomowego.

Art. 15e. 1. Umowę, o której mowa w art. 15a ust. 1, lekarz albo lekarz dentysta

zawiera z podmiotem prowadzącym staż, spełniającym następujące warunki:

1) w przypadku stażu podyplomowego lekarza – będącym podmiotem leczniczym

udzielającym stacjonarnych i całodobowych świadczeń szpitalnych

umożliwiających realizację ramowego programu stażu podyplomowego lekarza

w ramach staży cząstkowych, co najmniej w dziedzinie chorób wewnętrznych

i chirurgii ogólnej,

2) w przypadku stażu podyplomowego lekarza dentysty – będącym podmiotem

leczniczym albo grupową praktyką lekarzy dentystów albo lekarzem dentystą

wykonującym indywidualną praktykę lekarską lub indywidualną specjalistyczną

praktykę lekarską, udzielającym świadczeń zdrowotnych w zakresie

umożliwiającym realizację ramowego programu stażu podyplomowego lekarza

dentysty w co najmniej dwóch z następujących dziedzin: stomatologii

zachowawczej, chirurgii stomatologicznej, stomatologii dziecięcej i protetyce

stomatologicznej

– mającym zawarte umowy z innymi podmiotami prowadzącymi staż, w celu

umożliwienia zrealizowania przez lekarza albo lekarza dentystę, w ramach

oddelegowania, tej części programu stażu podyplomowego, której realizacji nie może

zapewnić w zakresie udzielanych przez siebie świadczeń zdrowotnych.

2. Do czasu pracy lekarza stażysty nie stosuje się przepisu art. 96 ustawy z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Art. 15f. 1. Dokumentem potwierdzającym zrealizowanie programu stażu

podyplomowego jest EKSP.

14.09.2020

©Telksinoe s. 67/230

2. EKSP zawiera:

1) dane lekarza stażysty:

a) imię (imiona) i nazwisko,

b) datę urodzenia,

c) numer prawa wykonywania zawodu,

d) numer rejestracyjny lekarza stażysty w izbie lekarskiej;

2) nazwę izby lekarskiej, której członkiem jest lekarz stażysta;

3) nazwę podmiotu prowadzącego staż;

4) numer wpisu na listę podmiotów uprawnionych albo numer wpisu na listę

Ministra Obrony Narodowej, o której mowa w art. 15m ust. 1 pkt 1;

5) adres podmiotu prowadzącego staż podyplomowy;

6) okres, na jaki lekarz stażysta jest zatrudniony w podmiocie prowadzącym staż;

7) informację o terminie przedłużenia stażu podyplomowego ze wskazaniem

przyczyny, z powodu której staż podyplomowy został przedłużony;

8) imię i nazwisko koordynatora, o którym mowa w art. 15g ust. 1;

9) wskazanie staży cząstkowych, które zawiera:

a) imię i nazwisko opiekuna,

b) szczegółową informację dotyczącą przebiegu stażu cząstkowego wraz

z potwierdzeniem zrealizowania stażu zgodnie z programem;

10) wykaz szkoleń, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3–5 albo ust. 4 pkt 2–4 oraz

ust. 5, wraz z każdorazową informacją o organizatorze szkolenia oraz

wykładowcy i potwierdzeniem jego odbycia;

11) wykaz umiejętności praktycznych wraz z potwierdzeniem ich wykonania przez

opiekuna;

12) opinię zawodową dotyczącą lekarza stażysty;

13) informację o zaliczeniu stażu podyplomowego;

14) datę zakończenia stażu podyplomowego.

3. Właściwa okręgowa rada lekarska potwierdza, za pomocą SMK, odbycie

i zaliczenie stażu podyplomowego na podstawie EKSP oraz, na wniosek lekarza

stażysty, wydaje zaświadczenie wygenerowane z SMK, potwierdzające odbycie stażu

podyplomowego.

4. Zaświadczenie zawiera:

1) imię (imiona) i nazwisko;

14.09.2020

©Telksinoe s. 68/230

2) datę i miejsce urodzenia;

3) numer prawa wykonywania zawodu;

4) numer wpisu na listę podmiotów uprawnionych albo numer wpisu na listę

Ministra Obrony Narodowej, o której mowa w art. 15m ust. 1 pkt 1;

5) nazwę i adres podmiotu prowadzącego staż;

6) datę zakończenia stażu podyplomowego.

5. Zaświadczenie, oprócz danych wskazanych w ust. 4, zawiera również

adnotację: „Niniejsze zaświadczenie jest zaświadczeniem o ukończeniu stażu

podyplomowego wskazanym w odniesieniu do Rzeczypospolitej Polskiej

w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania kwalifikacji zawodowych.”.

Art. 15g. 1. Podmiot prowadzący staż, w porozumieniu z właściwą okręgową

radą lekarską, wyznacza koordynatora szkolenia lekarza stażysty, zwanego dalej

„koordynatorem”.

2. W podmiocie leczniczym koordynatora wyznacza, za pomocą SMK,

kierownik podmiotu spośród lekarzy wykonujących w nim zawód, posiadających

specjalizację, a w przypadku gdy staż podyplomowy prowadzi lekarz, o którym mowa

w art. 15c ust. 1 pkt 2 albo 3, funkcję koordynatora pełni ten lekarz.

3. Koordynator:

1) planuje i nadzoruje, za pomocą SMK, przebieg realizacji stażu podyplomowego

oraz, wspólnie z opiekunem, decyduje w sprawach związanych ze szkoleniem

lekarzy stażystów, wystawia lekarzom stażystom opinię dotyczącą predyspozycji

zawodowych oraz zalicza staż podyplomowy, po stwierdzeniu zrealizowania

programu stażu podyplomowego w EKSP;

2) ustala z lekarzem stażystą, za pomocą SMK, indywidualny harmonogram

realizacji personalizowanej części programu stażu;

3) organizuje seminaria dotyczące realizacji programu poszczególnych staży

cząstkowych;

4) potwierdza w EKSP odbycie szkoleń, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 4 i 5,

ust. 4 pkt 3 i4 i ust. 5, na podstawie przedstawionych zaświadczeń

wystawionych przez organizatorów szkoleń;

5) potwierdza w EKSP udział lekarza stażysty w konferencjach, kursach lub

szkoleniach, o których mowa w art. 15 ust. 6, na podstawie przedstawionych

dokumentów poświadczających ukończenie wskazanej formy kształcenia.

14.09.2020

©Telksinoe s. 69/230

4. Za wykonywanie zadań określonych w ust. 3 koordynator otrzymuje

wynagrodzenie ze środków, o których mowa w art. 15i ust. 3 pkt 1.

Art. 15h. 1. Opiekun wyznaczany każdorazowo przez koordynatora, za pomocą

SMK, spośród osób wskazanych w sposób określony w ust. 3, jest odpowiedzialny za

realizację przez lekarza stażystę programu stażu cząstkowego lub części stażu

cząstkowego.

2. Opiekun może nadzorować odbywanie stażu cząstkowego wyłącznie przez

jednego lekarza stażystę, a w sytuacji szczególnie uzasadnionej, za zgodą

koordynatora, przez dwóch lekarzy stażystów.

3. Opiekunem w:

1) podmiocie leczniczym jest lekarz wskazany przez kierownika tego podmiotu,

z tym że w oddziale albo innej komórce organizacyjnej szpitala opiekuna

wskazuje ordynator albo inny lekarz kierujący oddziałem, spośród lekarzy

wykonujących zawód w tym oddziale albo komórce;

2) indywidualnej praktyce lekarskiej, indywidualnej specjalistycznej praktyce

lekarskiej lub grupowej praktyce lekarskiej wykonywanej przez lekarza albo

w indywidualnej praktyce lekarskiej albo indywidualnej specjalistycznej

praktyce lekarskiej albo grupowej praktyce lekarskiej wykonywanej przez

lekarza dentystę, jest lekarz prowadzący tę praktykę.

4. Opiekun potwierdza w EKSP realizację staży, o których mowa

w art. 15 ust. 3 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 4 pkt 1 i 5.

Art. 15i. 1. Organizacja, finansowanie oraz zapewnienie warunków odbywania

stażu podyplomowego przez lekarzy będących obywatelami:

1) polskimi zamierzających wykonywać zawód na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, mających stałe miejsce zamieszkania na obszarze województwa,

2) innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

mających miejsce zamieszkania na obszarze województwa,

3) innego państwa niż Rzeczpospolita Polska oraz państwo członkowskie Unii

Europejskiej, mających miejsce zamieszkania na obszarze województwa

– zamierzających odbywać staż podyplomowy na obszarze tego województwa, jest

zadaniem marszałka województwa z zakresu administracji rządowej. Koszt obsługi

tego zadania wynosi 123 zł za każdego finansowanego lekarza stażystę.

14.09.2020

©Telksinoe s. 70/230

2. Środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego, w tym na

pokrycie kosztów obsługi, o której mowa w ust. 1, przekazuje marszałkowi

województwa minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie umowy zawartej

między ministrem właściwym do spraw zdrowia a marszałkiem województwa.

Umowa ta określa wysokość środków oraz sposób i tryb ich przekazywania

i rozliczania.

3. Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, marszałek województwa

przekazuje:

1) podmiotowi prowadzącemu staż, z którym lekarz stażysta zawarł umowę,

o której mowa w art. 15a ust. 1;

2) okręgowym izbom lekarskim;

3) podmiotom, o których mowa w art. 15c ust. 8 pkt 1 i 3.

4. Lekarz stażysta otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie miesięczne

w wysokości ustalonej na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie

ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących

zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2020 r. poz. 830)

i ogłaszanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia w Biuletynie Informacji

Publicznej nie później niż do dnia 30 marca każdego roku.

Art. 15j. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może uznać, w drodze decyzji,

staż podyplomowy odbyty przez lekarza albo lekarza dentystę w państwie:

1) niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej,

2) członkowskim Unii Europejskiej

– za równoważny w całości albo w części ze stażem podyplomowym obowiązującym

w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Dyrektor CMKP wykonuje w imieniu ministra właściwego do spraw zdrowia

zadania tego ministra w odniesieniu do czynności określonych w ust. 7 i 8 jako organ

prowadzący postępowanie.

3. Lekarz lub lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, występuje

z wnioskiem o uznanie stażu podyplomowego do ministra właściwego do spraw

zdrowia za pośrednictwem dyrektora CMKP. Dyrektor CMKP informuje ministra

właściwego do spraw zdrowia o wpłynięciu tego wniosku.

14.09.2020

©Telksinoe s. 71/230

4. Do wniosku lekarz albo lekarz dentysta dołącza potwierdzone przez właściwe

organy państwa, w którym odbył staż podyplomowy lub wykonywał zawód,

dokumenty obejmujące dane i informacje dotyczące:

1) prawa wykonywania zawodu w państwie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, albo

innego dokumentu, na podstawie którego lekarz, lekarz dentysta odbył staż

podyplomowy;

2) programu i czasu realizacji stażu podyplomowego i miejsc jego odbywania;

3) organów lub instytucji, które dokonały końcowego zaliczenia stażu

podyplomowego;

4) potwierdzenia dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej, zawierającego

informacje o rodzaju i zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych;

5) dyplomów lub zaświadczeń o uzyskanych kwalifikacjach zawodowych;

6) opinii zawodowej wystawionej przez uprawnioną osobę z ostatniego miejsca

wykonywania zawodu.

5. Dokumenty, o których mowa w ust. 4, składa się w oryginale albo w formie

kopii poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem wraz z tłumaczeniami na

język polski dokonanymi przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność

w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

6. Dyplomy lekarza, lekarza dentysty lub zaświadczenia o uzyskanych

kwalifikacjach zawodowych wydane w państwie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,

muszą być:

1) zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej właściwego dla

państwa, na którego terytorium lub w którego systemie szkolnictwa wyższego

wydano ten dokument, albo

2) opatrzone klauzulą apostille, jeżeli dokument został wydany przez szkołę wyższą

działającą w systemie szkolnictwa wyższego państwa będącego stroną

Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów

urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r.

7. Dyrektor CMKP dokonuje weryfikacji wniosku pod kątem kompletności

złożonych dokumentów oraz zapewnia obsługę organizacyjno-techniczną związaną

z działalnością zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 9.

8. W przypadku stwierdzenia niekompletności wniosku dyrektor CMKP wzywa

wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie wskazanym w wezwaniu, pod

14.09.2020

©Telksinoe s. 72/230

rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O pozostawieniu wniosku bez

rozpoznania dyrektor CMKP informuje ministra właściwego do spraw zdrowia.

9. Zespół ekspertów powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do

spraw zdrowia wydaje merytoryczną opinię na temat odbytego stażu podyplomowego

w państwie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jako równoważnego w całości lub

w części ze stażem obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej.

10. W skład zespołu ekspertów wchodzą lekarze posiadający tytuł specjalisty

w dziedzinach medycyny objętych programem stażu podyplomowego, będący

przedstawicielami:

1) CMKP;

2) konsultantów krajowych w dziedzinach: chorób wewnętrznych, chirurgii

ogólnej, pediatrii, medycyny rodzinnej i medycyny ratunkowej, a w odniesieniu

do stażu lekarza dentysty – konsultantów krajowych w dziedzinach: chirurgii

stomatologicznej, stomatologii dziecięcej, ortodoncji, periodontologii, protetyki

stomatologicznej i stomatologii zachowawczej z endodoncją;

3) Konferencji Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych;

4) Naczelnej Rady Lekarskiej.

11. Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na

kwartał, chyba że nie został złożony żaden kompletny wniosek.

12. Uznanie stażu podyplomowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, za

równoważny w całości albo w części ze stażem podyplomowym obowiązującym

w Rzeczypospolitej Polskiej może nastąpić po stwierdzeniu, że:

1) program odbytego stażu podyplomowego albo jego część odpowiada w istotnych

elementach merytorycznych programowi obowiązującemu w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2) dotychczasowe wykonywanie zawodu odbywało się w okresie i na zasadach,

które mogą być uznane za równoważne w całości albo w części z odbyciem stażu

podyplomowego obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej.

13. Dyrektor CMKP w terminie 14 dni od dnia posiedzenia zespołu ekspertów

przekazuje opinię tego zespołu wraz z aktami sprawy do ministra właściwego do

spraw zdrowia. Minister właściwy do spraw zdrowia, biorąc pod uwagę przekazane

akta sprawy wraz z opinią, wydaje decyzję w sprawie uznania stażu podyplomowego

14.09.2020

©Telksinoe s. 73/230

w części albo w całości za równoważny ze stażem podyplomowym obowiązującym

w Rzeczypospolitej Polskiej.

14. Lekarz lub lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, występuje

z wnioskiem o uznanie stażu podyplomowego do ministra właściwego do spraw

zdrowia.

15. Do wniosku, o którym mowa w ust. 14, lekarz albo lekarz dentysta dołącza:

1) dyplom potwierdzający ukończenie studiów na kierunku lekarskim albo

lekarsko-dentystycznym lub zaświadczenie o ukończeniu jednolitych studiów

magisterskich na kierunku lekarskim albo lekarsko-dentystycznym;

2) dokumenty, na podstawie których był odbywany staż podyplomowy;

3) dokumenty zawierające program i czas realizacji stażu podyplomowego oraz

miejsce jego odbywania, potwierdzone przez uprawnioną osobę.

16. Dokumenty, o których mowa w ust. 15, składa się w oryginale albo w formie

kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez

występującego w sprawie pełnomocnika wnioskodawcy będącego adwokatem albo

radcą prawnym wraz z tłumaczeniami dokumentów obcojęzycznych na język polski

dokonanymi przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność

w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

17. Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje staż podyplomowy, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, za równoważny w całości albo w części ze stażem

podyplomowym obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli stwierdzi, że

program odbytego stażu podyplomowego albo jego część odpowiada w istotnych

elementach merytorycznych programowi obowiązującemu w Rzeczypospolitej

Polskiej.

18. Lekarz lub lekarz dentysta, któremu minister właściwy do spraw zdrowia

uznał staż podyplomowy odbyty w państwach, o których mowa w ust. 1, za

równoważny w części ze stażem podyplomowym obowiązującym w Rzeczypospolitej

Polskiej, realizuje program stażu podyplomowego w nieuznanej części.

19. Okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo

prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na czas realizacji stażu

podyplomowego.

20. Program stażu podyplomowego, na podstawie którego następuje weryfikacja

wniosków, o których mowa w ust. 3 i 14, minister właściwy do spraw zdrowia

14.09.2020

©Telksinoe s. 74/230

publikuje na stronie Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw zdrowia.

Art. 15k. 1. Marszałek województwa, Minister Obrony Narodowej, wojewoda,

podmiot prowadzący staż, właściwa okręgowa rada lekarska oraz Wojskowa Rada

Lekarska w celu wykonywania zadań związanych z realizacją stażu podyplomowego

lekarzy i lekarzy dentystów przetwarzają dane lekarzy i lekarzy dentystów zgodnie ze

swoją właściwością i w zakresie wynikającym z realizacji zadań określonych

w ustawie.

2. Dane dotyczące powodów i okresów absencji w pracy, orzeczeń o stanie

zdrowia i niepełnosprawności oraz trybu rozwiązania umowy o pracę nie mogą być

przetwarzane w celu innym niż finansowanie stażu podyplomowego, przedłużanie

stażu podyplomowego i nadzór nad odbywaniem stażu podyplomowego, a dostęp do

tych danych mogą mieć wyłącznie osoby posiadające pisemne upoważnienie do ich

przetwarzania wydane przez marszałka województwa, Ministra Obrony Narodowej,

wojewodę, podmiot prowadzący staż, właściwą okręgową radę lekarską albo

Wojskową Radę Lekarską. Osoby posiadające pisemne upoważnienie są obowiązane

do zachowania poufności tych danych.

Art. 15l. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) program stażu podyplomowego lekarza i program stażu podyplomowego lekarza

dentysty oraz sposób ich realizacji i czas odbywania, uwzględniający część stałą

i część personalizowaną stażu,

2) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 15c ust. 6,

3) sposób organizacji stażu podyplomowego, w tym dyżurów medycznych, oraz

warunki jego odbywania i zaliczania,

4) szczegółowe zadania opiekuna i koordynatora,

5) szczegółowy zakres kosztów i wysokość środków finansowych, o których mowa

w art. 15i ust. 3,

6) wzór umowy, o której mowa w art. 15a ust. 1

– uwzględniając konieczność uzyskania właściwych kwalifikacji zawodowych przez

lekarzy stażystów, prawidłowej organizacji, przeprowadzania i finansowania oraz

prowadzenia nadzoru nad stażem podyplomowym.

14.09.2020

©Telksinoe s. 75/230

Art. 15m. 1. Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Wojskowej

Rady Lekarskiej, ustala:

1) listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży obejmującą podległe lub

nadzorowane przez niego podmioty lecznicze oraz inne podmioty uprawnione do

prowadzenia szkoleń określonych programem stażu podyplomowego;

2) corocznie listę lekarzy stażystów będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej, obowiązanych do odbycia stażu podyplomowego.

2. Lekarz stażysta odbywa staż podyplomowy na stanowisku lekarza stażysty

albo lekarza dentysty stażysty, na które zostaje wyznaczony przez właściwy organ

wojskowy, z jednoczesnym powiadomieniem Wojskowej Rady Lekarskiej.

3. Lekarz stażysta otrzymuje uposażenie określone przepisami o zawodowej

służbie wojskowej i uposażeniu żołnierzy.

4. Organizacja, finansowanie oraz zapewnienie warunków odbywania stażu

podyplomowego przez lekarzy stażystów jest zadaniem Ministra Obrony Narodowej.

5. Środki finansowe, które Minister Obrony Narodowej przekazuje:

1) podmiotom wymienionym w ust. 1 pkt 1, obejmują:

a) uposażenia lekarzy stażystów będących żołnierzami, w tym wynagrodzenia

za dyżury,

b) ryczałt obejmujący wynagrodzenia koordynatorów, koszty czynności

administracyjnych oraz inne koszty wynikające z realizacji przez lekarza

stażystę będącego żołnierzem programu stażu, a w przypadku lekarza

dentysty stażysty będącego żołnierzem również dofinansowanie kosztów

materiałowych związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych

w ramach realizacji programu stażu przez tego lekarza stażystę,

c) koszty prowadzenia szkoleń, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3–5,

ust. 4 pkt 2–4 i ust. 5, dla lekarzy stażystów będących żołnierzami;

2) Wojskowej Izbie Lekarskiej, obejmują koszty czynności administracyjnych

niezbędnych do realizacji przez Wojskową Izbę Lekarską zadań określonych

w ustawie.

Art. 15n. 1. Wojewoda oraz odpowiednio Minister Obrony Narodowej sprawuje

nadzór nad odbywaniem stażu podyplomowego oraz w zakresie spełniania przez

podmioty prowadzące ten staż warunków, o których mowa w art. 15c ust. 2 i 3 oraz

w art. 15e ust. 1.

14.09.2020

©Telksinoe s. 76/230

2. Wojewoda oraz odpowiednio Minister Obrony Narodowej, w ramach nadzoru,

o którym mowa w ust. 1, są uprawnieni do:

1) wizytacji podmiotu wpisanego na listę podmiotów uprawnionych albo na listę,

o której mowa w art. 15m ust. 1 pkt 1;

2) żądania dokumentacji dotyczącej realizacji programu stażu podyplomowego,

w tym ankiet, o których mowa w art. 19k, oraz jego finansowania;

3) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień dotyczących realizacji programu stażu

podyplomowego przez lekarza stażystę;

4) kontroli spełnienia warunków, o których mowa w art. 15c ust. 2 i 3 oraz

w art. 15e ust. 1;

5) wydawania zaleceń pokontrolnych;

6) przekazywania informacji dotyczących przeprowadzonej kontroli marszałkowi

województwa i okręgowej radzie lekarskiej.

3. Kontrola jest przeprowadzana przez osoby upoważnione przez wojewodę oraz

odpowiednio Ministra Obrony Narodowej do wykonywania czynności kontrolnych.

4. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który

zawiera:

1) nazwę i adres podmiotu prowadzącego staż;

2) miejsce odbywania stażu podyplomowego;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących te czynności;

5) opis stanu faktycznego;

6) stwierdzone nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu

przez kierownika podmiotu prowadzącego staż.

5. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik

podmiotu prowadzącego staż.

6. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem podmiot

prowadzący staż zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów stwierdzonych

w trakcie kontroli i opisanych w protokole, osoby wykonujące czynności kontrolne są

obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić protokół.

14.09.2020

©Telksinoe s. 77/230

7. Odmowa podpisania protokołu przez kierownika podmiotu prowadzącego staż

nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności

kontrolne.

8. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się podmiotowi prowadzącemu staż.

9. Podmiot prowadzący staż, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma

prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności

kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.

10. Wojewoda lub odpowiednio Minister Obrony Narodowej wydaje zalecenia

pokontrolne mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i określa

termin ich wykonania.

11. W przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia warunków wymaganych do

prowadzenia stażu podyplomowego oraz niezastosowania się do zaleceń

pokontrolnych wojewoda składa do marszałka województwa wniosek o skreślenie

podmiotu z listy podmiotów uprawnionych. Marszałek województwa, w drodze

decyzji, skreśla podmiot z tej listy.

12. W przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia warunków wymaganych do

prowadzenia stażu podyplomowego oraz niezastosowania się do zaleceń

pokontrolnych Minister Obrony Narodowej skreśla, w drodze decyzji, podmiot z listy,

o której mowa w art. 15m ust. 1 pkt 1.

13. Podmiot prowadzący staż jest obowiązany dokonać corocznie oceny

realizacji programu stażu podyplomowego przez lekarzy stażystów i przekazać tę

ocenę, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczy

ocena, odpowiednio marszałkowi województwa albo Ministrowi Obrony Narodowej.

14. Marszałek województwa oraz odpowiednio Minister Obrony Narodowej

dokonuje całościowej oceny realizacji programu stażu podyplomowego przez lekarzy

stażystów w danym roku kalendarzowym, uwzględniając ocenę, o której mowa

w ust. 13.

15. Marszałek województwa oraz Minister Obrony Narodowej przedstawia

ocenę, o której mowa w ust. 14, odpowiednio właściwej okręgowej radzie lekarskiej

albo Wojskowej Radzie Lekarskiej w terminie do dnia 31 maja roku następującego po

roku, którego dotyczy ocena.

Art. 15o. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii lekarz stażysta może zostać skierowany przez:

14.09.2020

©Telksinoe s. 78/230

1) wojewodę do pracy przy zwalczaniu epidemii na podstawie art. 47 ustawy z dnia

5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, z późn. zm.3)) do podmiotu, w którym

odbywa staż albo do innego podmiotu, albo

2) pracodawcę do realizacji innych zadań niż wynikające z umowy o pracę zawartej

na czas określony w celu przygotowania zawodowego obejmującego realizację

programu stażu podyplomowego, jeżeli nie zostanie wydana decyzja, o której

mowa w pkt 1.

2. Zadania, o których mowa w ust. 1, muszą być dostosowane do poziomu

wiedzy i umiejętności kierowanego lekarza stażysty oraz podlegać nadzorowi

i kierownictwu lekarza specjalisty wyznaczonego przez kierownika jednostki, do

której został skierowany lekarz stażysta.

3. Na wniosek lekarza stażysty właściwa miejscowo okręgowa rada lekarska

może uznać okres, w którym lekarz ten nie realizował programu stażu

podyplomowego, za równoważny z realizowaniem tego programu, jeżeli realizował

w tym czasie zadania wyznaczone na podstawie ust. 1.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do lekarza stażysty powołanego do

zawodowej służby wojskowej.

Art. 16. 1. Lekarz może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie

medycyny:

1) po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego oraz

2) po złożeniu Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, zwanego dalej „PES”,

albo

3) po uznaniu za równoważny tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.

2. Szkolenie specjalizacyjne w określonej dziedzinie medycyny jest szkoleniem

modułowym i składa się z:

1) modułu podstawowego, odpowiadającego podstawowemu zakresowi wiedzy

teoretycznej i umiejętności praktycznych z danej dziedziny medycyny lub

wspólnego dla pokrewnych dziedzin medycyny, oraz

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1495 oraz

z 2020 r. poz. 284, 322, 374, 567 i 875.

14.09.2020

©Telksinoe s. 79/230

2) modułu specjalistycznego, odpowiadającego profilowi specjalizacji, w którym

lekarz może kontynuować szkolenie specjalizacyjne po ukończeniu określonego

modułu podstawowego, albo

3) modułu jednolitego, właściwego dla danej specjalizacji

– z uwzględnieniem nowoczesnych metod dydaktycznych, w tym z możliwością ich

realizacji w symulowanych warunkach klinicznych.

3. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne po zaliczeniu modułu

podstawowego może zmienić dziedzinę medycyny, w której zamierza kontynuować

szkolenie specjalizacyjne na podstawie tego samego modułu podstawowego, pod

warunkiem zakwalifikowania się do jego odbywania w ramach postępowania kwali-

fikacyjnego, o którym mowa w art. 16c ust. 7. W przypadku zakwalifikowania się do

odbycia szkolenia w innej dziedzinie medycyny wojewoda, Minister Obrony

Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych kierują lekarza do odbycia

modułu specjalistycznego.

4. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający

odpowiedni dorobek zawodowy i naukowy w zakresie:

1) modułu specjalistycznego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oraz posiadający tytuł

specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi

podstawowemu lub ukończony i zaliczony przez kierownika specjalizacji moduł

podstawowy, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, albo

2) modułu jednolitego, o którym mowa w ust. 2 pkt 3

– może ubiegać się, za pomocą SMK, o skierowanie go do odbywania odpowiednio

modułu specjalistycznego albo szkolenia specjalizacyjnego w ramach modułu

jednolitego, bez postępowania kwalifikacyjnego, za zgodą konsultanta krajowego

właściwego w danej dziedzinie medycyny. W tym celu lekarz składa wniosek,

o którym mowa w art. 16c ust. 1.

4a. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 4, przepisy art. 16c ust. 2–

5 stosuje się odpowiednio.

5. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 4, który rozpoczął szkolenie

specjalizacyjne, kierownik specjalizacji może wystąpić do dyrektora CMKP o uznanie

dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze

zrealizowaniem przez niego w części albo w całości modułu specjalistycznego albo

modułu jednolitego.

14.09.2020

©Telksinoe s. 80/230

6. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 4, zakwalifikowanego do

odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie postępowania kwalifikacyjnego,

kierownik specjalizacji w porozumieniu z konsultantem krajowym właściwym

w danej dziedzinie medycyny może wystąpić do dyrektora CMKP o uznanie

dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze

zrealizowaniem przez niego w części albo w całości programu modułu

specjalistycznego albo modułu jednolitego.

7. Dyrektor CMKP, na podstawie opinii powołanego przez niego zespołu, może,

w drodze decyzji, uznać:

1) dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza, o którym mowa

w ust. 4–6, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości

szczegółowego programu modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego

i dopuścić tego lekarza do PES;

2) dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza, o którym mowa

w ust. 4–6, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części

szczegółowego programu modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego.

8. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 7, wchodzą:

1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny albo odpowiednio

konsultant krajowy w dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie

wojny i pokoju lub konsultant wojskowej służby zdrowia;

2) kierownik specjalizacji;

3) przedstawiciel towarzystwa naukowego lub instytutu badawczego właściwych

dla danej dziedziny medycyny;

4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej

dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.

9. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może

uznać dotychczasowy dorobek zawodowy i naukowy lekarza za równoważny

z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny, nieobjętej

dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego, i podjąć decyzję

o dopuszczeniu lekarza do PES. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

9a. Decyzje, o których mowa w ust. 7 i 9, przekazuje się za pomocą SMK

i dodatkowo podaje w nim:

14.09.2020

©Telksinoe s. 81/230

1) datę decyzji;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.

[10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, Przepis

uchylający ust.

wykaz specjalizacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oraz sposób i tryb uznawania 10 w art. 16

wejdzie w życie z

dorobku zawodowego i naukowego lekarza, kierując się równoważnością dorobku

dn. 1.01.2022 r.

zawodowego i naukowego lekarza z danym programem specjalizacji.] (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

Art. 16a. 1. Dokument potwierdzający formalne kwalifikacje w zakresie

specjalizacji lekarskiej lub lekarsko-dentystycznej lekarza lub lekarza dentysty

będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wydany przez

właściwe władze innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, spełniający minimalne wymogi kształcenia określone w przepisach Unii

Europejskiej, wymieniony w wykazie, o którym mowa w ust. 3, jest równoważny

z dokumentem poświadczającym tytuł specjalisty.

2. Za równoważne z tytułem specjalisty w dziedzinie medycyny uważa się

również kwalifikacje potwierdzone:

1) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 grudnia 1976 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice

Francuskiej, Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec, Republice

Włoskiej lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalii,

d) 3 kwietnia 1992 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, który

upoważnia do wykonywania zawodu lekarza specjalisty na terytorium

Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak dokument

potwierdzający kwalifikacje przyznany przez właściwe organy Republiki

Federalnej Niemiec i wymieniony w wykazie, o którym mowa w ust. 3,

14.09.2020

©Telksinoe s. 82/230

e) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie

Szwecji, Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice

Słowenii, Republice Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice

Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub Republice

Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającym, że lekarz faktycznie

i zgodnie z prawem wykonywał zawód jako specjalista w danej dziedzinie przez

co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia, albo

2) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

da) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji,

e) 1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy odpowiednio Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii,

Republiki Chorwacji, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

potwierdzającym, że dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą moc,

jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie, o którym

14.09.2020

©Telksinoe s. 83/230

mowa w ust. 3, oraz że lekarz faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał zawód

jako specjalista w danej dziedzinie przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

3) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarsko-dentystycznej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia

przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Królestwie Danii, Królestwie Niderlandów,

Republice Irlandii, Republice Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b) 28 stycznia 1980 r. w Republice Francuskiej w dziedzinie ortodoncji,

c) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej w dziedzinie ortodoncji,

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej,

który upoważnia do wykonywania zawodu lekarza dentysty specjalisty na

terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak

dokument potwierdzający kwalifikacje przyznany przez właściwe organy

Republiki Federalnej Niemiec i wymieniony w wykazie, o którym mowa

w ust. 3,

e) 1 stycznia 1994 r. w Królestwie Szwecji, Republice Finlandii lub

Królestwie Norwegii,

f) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej w dziedzinie ortodoncji,

g) 1 stycznia 2003 r. w Republice Greckiej w dziedzinie chirurgii

stomatologicznej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice

Węgierskiej, Republice Malty lub Republice Cypryjskiej,

i) 1 maja 2004 r. w Republice Estońskiej lub Republice Łotewskiej

w dziedzinie ortodoncji,

j) 27 stycznia 2005 r. w Królestwie Belgii w dziedzinie ortodoncji,

k) 21 maja 2005 r. w Republice Włoskiej

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającym, że lekarz dentysta

faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał zawód jako specjalista w danej

dziedzinie przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio

poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

14.09.2020

©Telksinoe s. 84/230

4) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarsko-dentystycznej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia

przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy odpowiednio:

Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki

Słowenii, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej potwierdzającym, że

dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą moc jak dokumenty

wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie, o którym mowa w ust. 3,

oraz że lekarz dentysta faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał zawód jako

specjalista w danej dziedzinie przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

5) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o odbyciu specjalistycznego kształcenia

przed dniem 1 stycznia 1995 r. w Królestwie Hiszpanii, oraz zaświadczeniem,

wydanym przez właściwe władze hiszpańskie, o zdaniu egzaminu

specjalizacyjnego, przeprowadzonego w celu potwierdzenia, że kwalifikacje

lekarza odpowiadają kwalifikacjom w zakresie danej specjalności, o których

mowa w ust. 3;

5a) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia po dniu

31 grudnia 1983 r. a przed dniem 1 stycznia 1991 r. w Republice Włoskiej, jeżeli

do dokumentu jest dołączone zaświadczenie wydane przez właściwy organ

włoski stwierdzające, że dany lekarz faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał

w Republice Włoskiej działalność lekarza danej specjalizacji przez co najmniej

siedem kolejnych lat w okresie dziesięciu lat poprzedzających wydanie tego

zaświadczenia, a kwalifikacje te są uważane za równoważne z kwalifikacjami

14.09.2020

©Telksinoe s. 85/230

poświadczonymi dokumentami wymienionymi w wykazie, o którym mowa

w ust. 3;

6) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej lub lekarsko-dentystycznej wydanym przez inne niż

Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej innym niż

dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa w ust. 3, lub w zakresie

specjalizacji innej niż wymieniona w wykazie, o którym mowa w art. 20a ust. 2,

oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy innego niż Rzecz-

pospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej stwierdzającym, że

dokument potwierdzający formalne kwalifikacje w zakresie danej specjalności

lekarskiej lub lekarsko-dentystycznej został wydany po odbyciu odpowiedniego

kształcenia spełniającego minimalne wymogi określone w przepisach Unii

Europejskiej, a kwalifikacje te są uważane za równoważne z kwalifikacjami

poświadczonymi dokumentami wymienionymi w wykazie, o którym mowa

w ust. 3.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

dokumentów potwierdzających formalne kwalifikacje w zakresie specjalizacji

medycznych lekarza i lekarza dentysty, będącego obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

Art. 16b. 1. W przypadku:

1) lekarza, lekarza dentysty posiadającego dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje w zakresie specjalizacji medycznych lekarza, lekarza dentysty inny

niż wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 16a ust. 3, wyłącznie na

potrzeby uznania tej specjalizacji, albo

2) lekarza, lekarza dentysty posiadającego dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje w zakresie specjalizacji medycznych lekarza, lekarza dentysty

wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 16a ust. 3, który nie może

przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającego faktyczne i zgodne

z prawem wykonywanie zawodu jako specjalista w danej dziedzinie na

terytorium tego państwa członkowskiego przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

14.09.2020

©Telksinoe s. 86/230

3) lekarza, lekarza dentysty posiadającego dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje w zakresie specjalizacji medycznych lekarza, lekarza dentysty

wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej i który

może przedstawić zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie

zawodowe jako specjalista w danej dziedzinie, uzyskane na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, które uznało to potwierdzenie kwalifikacji

zawodowych zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego państwa oraz

potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

– minister właściwy do spraw zdrowia stosuje przepisy o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

określone w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 uprawnienie do wyboru stażu

adaptacyjnego albo testu umiejętności w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

może zostać wyłączone.

Art. 16c. 1. Lekarz składa, za pomocą SMK, wniosek o odbywanie szkolenia

specjalizacyjnego w wybranej dziedzinie medycyny odpowiednio do:

[1) wojewody właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego

zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne;]

<1) dyrektora CMKP za pośrednictwem wojewody właściwego ze względu na Nowe brzmienie

pkt 1 w ust. 1 w

miejsce zamieszkania – w przypadku zamiaru przystąpienia do odbycia art. 16c wejdzie w

życie z dn.

szkolenia w ramach miejsc specjalizacyjnych przyznawanych

1.01.2022 r. (Dz.

w poszczególnych dziedzinach medycyny przez ministra właściwego do U. z 2020 r. poz.

1291).

spraw zdrowia, zwanych dalej „miejscami rezydenckimi”, oraz

w przypadku lekarzy przystępujących do odbycia szkolenia w ramach

pozostałych wolnych miejsc specjalizacyjnych w poszczególnych

dziedzinach medycyny innych niż miejsca rezydenckie, zwanych dalej

„miejscami pozarezydenckimi”;>

2) Ministra Obrony Narodowej – w przypadku lekarzy będących żołnierzami

w czynnej służbie wojskowej, a także lekarzy zatrudnionych w podmiocie

leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej

albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej;

14.09.2020

©Telksinoe s. 87/230

3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w przypadku lekarzy będących

funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych albo lekarzy zatrudnionych na podstawie umowy o pracę albo

umowy cywilnoprawnej albo realizujących świadczenia opieki zdrowotnej na

podstawie porozumienia z korzystającym, albo pełniących służbę w podmiocie

leczniczym utworzonym przez tego ministra.

1a. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie od dnia 1 lutego do

dnia 28 lutego – na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane od dnia 1 marca do

dnia 31 marca, albo od dnia 1 września do dnia 30 września – na postępowanie

kwalifikacyjne przeprowadzane od dnia 1 października do dnia 31 października.

W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie

wniosku w okresie tygodnia przed upływem odpowiednich terminów, terminy te

przedłuża się o czas trwania awarii od momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu

następuje z urzędu przez operatora systemu.

1b. Do terminów, o których mowa w ust. 1a, nie stosuje się przepisów art. 58–60

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

1c. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

minister właściwy do spraw zdrowia może zmienić terminy, o których mowa

w ust. 1a. W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany

terminów minister właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych

terminów, jednak łączny okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż

5 miesięcy. Do tych terminów nie stosuje się przepisów art. 58–60 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Informację o zmianie

tych terminów minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie

internetowej.

<1d. Lekarz może złożyć wniosek w danym postępowaniu kwalifikacyjnym, Dodane ust. 1d–

1f w art. 16c

wskazując w nim w preferowanej kolejności nie więcej niż piętnaście wariantów wejdą w życie z

dn. 1.01.2022 r.

wyboru zawierających co najmniej jedną dziedzinę medycyny, ze wskazaniem (Dz. U. z 2020 r.

województwa i trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego. poz. 1291).

1e. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarz

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez

Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu

14.09.2020

©Telksinoe s. 88/230

podległej może złożyć wniosek w danym postępowaniu kwalifikacyjnym,

wskazując w preferowanej kolejności nie więcej niż dwie dziedziny medycyny, ze

wskazaniem podmiotów leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez

Ministra Obrony Narodowej akredytowanych do szkolenia specjalizacyjnego w

określonym trybie szkolenia.

1f. Do każdego wariantu wyboru lekarz może wskazać w preferowanej

kolejności nie więcej niż trzy nazwy jednostek prowadzących szkolenie

specjalizacyjne jako miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego.>

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię (imiona) i nazwisko lekarza;

2) (uchylony)

3) miejsce i datę urodzenia;

4) płeć;

5) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6) obywatelstwo (obywatelstwa);

7) adres miejsca zamieszkania;

8) cechy dokumentu, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący obywatelem

Unii Europejskiej przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

9) numer prawa wykonywania zawodu oraz numer rejestracyjny lekarza

w okręgowej izbie lekarskiej;

10) numer seryjny, datę i podmiot wydający dokument prawa wykonywania zawodu;

11) posiadane tytuły specjalisty oraz rok ich uzyskania, a także tryb odbywania

szkolenia specjalizacyjnego;

11a) wynik PES;

12) dotychczas odbywane szkolenia specjalizacyjne niezakończone uzyskaniem

tytułu specjalisty i tryb ich odbywania;

13) wynik LEK albo LDEK; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się odpowiednio;

14) posiadany stopień naukowy lub tytuł naukowy;

15) liczbę publikacji i ich wykaz; potwierdzenie udziału w publikacji wydaje

Główna Biblioteka Lekarska i jej oddziały oraz biblioteki uczelni medycznych;

16) okres zatrudnienia w jednostce akredytowanej, zgodnej z kierunkiem

wnioskowanej specjalizacji;

14.09.2020

©Telksinoe s. 89/230

[17) wnioskowany tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego.]

Nowe brzmienie

<17) dane, o których mowa w ust. 1d albo ust. 1e;> pkt 17 oraz

dodane pkt 18 i

<18) średnią arytmetyczną ocen z egzaminów uzyskaną w okresie studiów, 19 w ust. 2 w art.

16c wejdą w życie

liczoną do dwóch cyfr po przecinku obliczoną na podstawie danych, z dn. 1.01.2022 r.

(Dz. U. z 2020 r.

o których mowa w ust. 10a;

poz. 1291).

19) nazwę jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne, o której mowa

w art. 19f ust. 1, w której lekarz wykonuje zawód i chciałby odbyć to

szkolenie, z zastrzeżeniem odpowiednio ust. 2a pkt 3 i 4.>

Dodane ust. 2a–

<2a. Do wniosku załącza się skan dokumentów potwierdzających dane, 2c w art. 16c

wejdą w życie z

o których mowa w ust. 2 pkt 8, 9, 11a, 13–15, 16 i 18, oraz skan dokumentów dn. 1.01.2022 r.

potwierdzających: (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

1) zgodę pracodawcy na odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w przypadku

deklaracji odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie, o którym mowa

w art. 16h ust. 2 pkt 1–3;

2) zgodę kierownika szkoły doktorskiej w przypadku deklaracji odbywania

szkolenia specjalizacyjnego w ramach poszerzenia zajęć, o których mowa

w art. 16h ust. 2 pkt 5;

3) posiadanie co najmniej 3-letniego okresu zatrudnienia lub stosunku

służbowego do dnia rozpoczęcia postępowania kwalifikacyjnego zgodnego

z kierunkiem specjalizacji, w pełnym wymiarze czasu pracy, w jednostce

uprawnionej do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;

4) w przypadku lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej,

a także lekarza zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub

jednostce organizacyjnej mu podległej posiadanie co najmniej 3-letniego

okresu pozostawania na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej

w związku z wyznaczeniem na to stanowisko lub pobytem na misjach

Polskich Kontyngentów Wojskowych;

5) zajmowane stanowisko – w przypadku nauczycieli akademickich

zatrudnionych w uczelniach medycznych lub innych uczelniach

prowadzących działalność w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu

w dyscyplinie nauk medycznych;

14.09.2020

©Telksinoe s. 90/230

6) w przypadku lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej,

a także lekarza zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub

jednostce organizacyjnej podległej temu ministrowi zgodę kierownika

komórki organizacyjnej urzędu obsługującego Ministra Obrony Narodowej

realizującej zadania z zakresu spraw podmiotów leczniczych utworzonych

i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej na odbycie szkolenia

specjalizacyjnego, wydaną po przedstawieniu opinii odpowiednio

przełożonych służbowych albo pracodawcy;

7) w przypadku lekarza będącego funkcjonariuszem w stosunku służby

w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez

ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo lekarza zatrudnionego na

podstawie umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej albo realizującego

świadczenia opieki zdrowotnej na podstawie porozumienia z korzystającym,

albo pełniącego służbę w podmiocie leczniczym utworzonym przez tego

ministra zgodę przełożonego albo pracodawcy na odbycie szkolenia

specjalizacyjnego.

2b. Wnioskodawca przedstawia do wglądu oryginały dokumentów na

wezwanie organów, o których mowa w ust. 8.

2c. W przypadku stwierdzenia braków formalnych we wniosku organ,

o którym mowa w ust. 8, wzywa do ich usunięcia w terminie 5 dni roboczych od

dnia przekazania w SMK informacji o konieczności uzupełnienia braków.>

[3. Wojewoda potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we wniosku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 1, danych.]

<3. Wojewoda w ramach postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa Nowe brzmienie

ust. 3–5 i 8 w art.

w ust. 7, dokonuje oceny formalnej wniosku wraz z przyporządkowaniem mu 16c wejdzie w

życie z dn.

uzyskanej procentowej liczby punktów, o których mowa w ust. 11, w odniesieniu

1.01.2022 r. (Dz.

do każdego z wariantów wskazanych we wniosku i potwierdza do dnia 20 marca U. z 2020 r. poz.

1291).

albo do dnia 20 października, za pomocą SMK, poprawność zgłoszonych we

wniosku danych. Wojewoda przekazuje, za pomocą SMK, poprawne formalnie

wnioski do dyrektora CMKP.>

[4. Minister Obrony Narodowej potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych

we wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, danych.]

14.09.2020

©Telksinoe s. 91/230

<4. Minister Obrony Narodowej w ramach postępowania kwalifikacyjnego,

o którym mowa w ust. 7, dokonuje oceny formalnej wniosku wraz

z przyporządkowaniem mu uzyskanej procentowej liczby punktów, o których

mowa w ust. 11, w odniesieniu do każdego z wariantów wskazanych we wniosku

i potwierdza do dnia 20 marca albo do dnia 20 października, za pomocą SMK,

poprawność zgłoszonych we wniosku danych.>

[5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego

komórka organizacyjna potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we wniosku,

o którym mowa w ust. 1 pkt 3, danych.]

<5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego

komórka organizacyjna w ramach postępowania kwalifikacyjnego, o którym

mowa w ust. 7, dokonuje oceny formalnej wniosku wraz z przyporządkowaniem

mu uzyskanej procentowej liczby punktów, o których mowa w ust. 11,

w odniesieniu do każdego z wariantów wskazanych we wniosku i potwierdza do

dnia 20 marca albo do dnia 20 października, za pomocą SMK, poprawność

zgłoszonych we wniosku danych.>

6. (uchylony)

7. W celu zakwalifikowania lekarza do odbycia szkolenia specjalizacyjnego

przeprowadza się, za pomocą SMK i z wykorzystaniem danych zamieszczonych

w SMK, postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną wniosku

o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe.

[8. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzają, dwa razy w roku,

odpowiednio wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw

wewnętrznych, zwani dalej „organami prowadzącymi postępowanie kwalifikacyjne”.]

<8. Postępowanie kwalifikacyjne obejmujące wolne miejsca szkoleniowe

przeprowadzają dwa razy w roku odpowiednio dyrektor CMKP za

pośrednictwem wojewodów, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy

do spraw wewnętrznych, zwani dalej „organami prowadzącymi postępowanie

kwalifikacyjne”.>

<8a. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarz Dodany ust. 8a w

art. 16c wejdzie w

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez życie z dn.

1.01.2022 r. (Dz.

Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu

U. z 2020 r. poz.

podległej może w uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu zgody kierownika 1291).

14.09.2020

©Telksinoe s. 92/230

komórki organizacyjnej urzędu obsługującego Ministra Obrony Narodowej,

złożyć wniosek o przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego poza resortem

obrony narodowej.>

[9. Postępowanie konkursowe przeprowadza się, jeżeli liczba kandydatów do

odbycia szkolenia specjalizacyjnego spełniających warunki określone w ust. 6 jest

większa niż liczba miejsc szkoleniowych.]

<9. W ramach postępowania kwalifikacyjnego prowadzonego za pomocą Nowe brzmienie

ust. 9 w art. 16c

SMK odbywa się postępowanie konkursowe przeprowadzane odpowiednio przez wejdzie w życie z

dn. 1.01.2022 r.

dyrektora CMKP, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do

(Dz. U. z 2020 r.

spraw wewnętrznych lub wyznaczoną przez niego komórkę organizacyjną, poz. 1291).

obejmujące w szczególności sporządzenie list rankingowych lekarzy,

zawierających imię (imiona) i nazwisko lekarza, numer wniosku oraz wynik

postępowania, według uzyskanego wyniku procentowego liczby zdobytych

punktów, o których mowa w ust. 11, z uwzględnieniem ust. 10a, a w przypadku

Ministra Obrony Narodowej oraz ministra właściwego do spraw wewnętrznych

w trybie art. 16h ust. 2, według uzyskanego wyniku procentowego liczby

zdobytych punktów, o których mowa w ust. 11, z uwzględnieniem ust. 10a i 10b,

oraz wskazanie lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do szkolenia

specjalizacyjnego.>

10. W postępowaniu konkursowym uwzględnia się:

1) w przypadku lekarza, który występuje o rozpoczęcie specjalizacji w trybie

rezydenckim, wynik LEK albo w przypadku lekarza dentysty – LDEK, oraz

dodatkowo punkty za posiadanie stopnia naukowego doktora w zakresie nauk

medycznych i publikacje w czasopismach naukowych aktualnego, w dacie

opublikowania publikacji naukowej, wykazu czasopism naukowych ujętych

w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce;

2) w przypadku lekarza, który występuje o rozpoczęcie specjalizacji w trybie

pozarezydenckim, jeżeli posiada odpowiednią specjalizację I lub II stopnia bądź

tytuł specjalisty, wynik egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II

stopnia albo PES albo wynik LEK albo LDEK oraz punkty dodatkowe – za

posiadanie stopnia naukowego doktora w zakresie nauk medycznych, 3-letni

14.09.2020

©Telksinoe s. 93/230

okres zatrudnienia lub stosunek służbowy w jednostce akredytowanej zgodny

z kierunkiem specjalizacji, publikacje w czasopismach naukowych aktualnego,

w dacie opublikowania publikacji naukowej, wykazu czasopism naukowych

ujętych w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce;

3) w przypadku lekarza, który występuje o rozpoczęcie specjalizacji w trybie

pozarezydenckim, jeżeli nie posiada odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia

lub tytułu specjalisty, wynik LEK albo LDEK oraz punkty dodatkowe – za

posiadanie stopnia naukowego doktora nauk medycznych, 3-letni okres

zatrudnienia lub stosunek służbowy w jednostce akredytowanej zgodny

z kierunkiem specjalizacji, publikacje w czasopismach naukowych aktualnego,

w dacie opublikowania publikacji naukowej, wykazu czasopism naukowych

ujętych w wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie

wyższym i nauce.

10a. W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy, ubiegających się

o miejsce szkoleniowe w tej samej dziedzinie, identycznego wyniku postępowania,

uwzględnia się średnią arytmetyczną ocen z egzaminów uzyskaną w okresie studiów,

liczoną do dwóch cyfr po przecinku, obliczoną na podstawie danych zawartych

w karcie osiągnięć studenta, ze wskazaniem skali ocen, jaka obowiązywała w uczelni.

W przypadku lekarzy albo lekarzy dentystów, którzy ukończyli studia poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, oblicza się średnią arytmetyczną ocen z egzaminów

uzyskaną w okresie studiów, liczoną do dwóch cyfr po przecinku, obliczoną na

podstawie danych zawartych w suplemencie dyplomu lekarza albo lekarza dentysty,

w odniesieniu do skali ocen, jaka obowiązywała w polskiej uczelni w danym roku.

10b. W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy, ubiegających się

o miejsce szkoleniowe w tej samej dziedzinie, identycznego wyniku w postępowaniu

kwalifikacyjnym prowadzonym przez Ministra Obrony Narodowej, pierwszeństwo

w przyznaniu miejsca otrzymuje lekarz pozostający w dniu postępowania

kwalifikacyjnego w służbie czynnej.

10c. W przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej,

a także lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym

14.09.2020

©Telksinoe s. 94/230

przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu

podległej uwzględnia się punkty dodatkowe – za co najmniej 3-letni okres

pozostawania na stanowisku służbowym w jednostce wojskowej w związku

z wyznaczeniem na to stanowisko lub pobyt na misjach Polskich Kontyngentów

Wojskowych.

11. Wynik postępowania konkursowego stanowi procent maksymalnej liczby

punktów uzyskanych za LEK albo LDEK oraz punktów dodatkowych, o których

mowa w ust. 10 pkt 1, albo procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych za LEK

albo LDEK albo egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo

PES oraz punktów dodatkowych, o których mowa w ust. 10 pkt 2 i ust. 10c, albo

procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych za LEK albo LDEK oraz punktów

dodatkowych, o których mowa w ust. 10 pkt 3 oraz ust. 10c.

12. W przypadku osób posiadających wynik Lekarskiego Egzaminu

Państwowego lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego

w postępowaniu konkursowym wynik tych egzaminów uznaje się za równoważny

z wynikiem odpowiednio LEK lub LDEK.

[13. Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego kwalifikuje się lekarzy, w liczbie

odpowiadającej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie

kwalifikacyjne w danej dziedzinie medycyny w danym województwie albo posiadanych

przez dany podmiot, w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego w postępowaniu

konkursowym.]

<13. Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w trybie rezydenckim Nowe brzmienie

ust. 13 w art. 16c

i pozarezydenckim kwalifikuje się, za pomocą SMK, lekarzy w liczbie wejdzie w życie z

dn. 1.01.2022 r.

odpowiadającej liczbie wolnych miejsc dostępnych w danym postępowaniu (Dz. U. z 2020 r.

kwalifikacyjnym w danej dziedzinie medycyny w danym województwie albo poz. 1291).

posiadanych przez dany podmiot, o którym mowa w art. 19f ust. 1, w kolejności

od najwyższego wyniku na listach rankingowych, o którym mowa w ust. 9,

uzyskanego w postępowaniu konkursowym.>

<13a. Listy rankingowe lekarzy, o których mowa w ust. 9, bez wskazania Dodane ust. 13a–

13g w art. 16c

imienia (imion) i nazwiska, ogłaszają, za pomocą SMK, dyrektor CMKP, wejdą w życie z

dn. 1.01.2022 r.

Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych lub

(Dz. U. z 2020 r.

wyznaczona przez niego komórka organizacyjna nie później niż w terminie 7 dni poz. 1291).

od dnia zakończenia oceny formalnej wniosku, o której mowa w ust. 3–5.

14.09.2020

©Telksinoe s. 95/230

13b. Wolne miejsca rezydenckie oraz pozarezydenckie, o których mowa

w ust. 13, w danym postępowaniu dla danej dziedziny medycyny rozdziela się, za

pomocą SMK, według kolejności listy rankingowej między lekarzy, którzy

zakwalifikowali się do postępowania konkursowego, zgodnie ze zgłoszoną przez

nich kolejnością, o której mowa odpowiednio w ust. 1d albo 1e.

13c. Lekarz, w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia ogłoszenia list

lekarzy zakwalifikowanych w pierwszym etapie, potwierdza, za pomocą SMK,

przyjęcie wskazanego miejsca w danej dziedzinie w danym województwie oraz

określonego trybu szkolenia specjalizacyjnego. Brak dokonania potwierdzenia

w SMK uznaje się za odstąpienie lekarza od postępowania konkursowego

w pierwszym etapie i zwolnienie przyznanego miejsca specjalizacyjnego, które

podlega ponownemu rozdziałowi w SMK. Lekarz, który nie potwierdził przyjęcia

wskazanego miejsca specjalizacyjnego w pierwszym etapie, oraz lekarz, który

znalazł się na liście lekarzy niezakwalifikowanych w pierwszym etapie, są

uwzględniani ponownie na liście rankingowej i przechodzą do drugiego etapu

rozdziału, za pomocą SMK, pozostałych wolnych miejsc specjalizacyjnych.

13d. Listy lekarzy zakwalifikowanych do szkolenia specjalizacyjnego

w pierwszym etapie, którzy potwierdzili przyjęcie wskazanego miejsca

odbywania szkolenia specjalizacyjnego, oraz listy lekarzy, którzy nie potwierdzili

w pierwszym etapie przyjęcia wskazanego miejsca odbywania szkolenia

specjalizacyjnego, oraz pozostałych na liście rankingowej, dyrektor CMKP,

Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych lub

wyznaczona przez niego komórka organizacyjna ogłaszają, za pomocą SMK,

w terminie do dnia 5 kwietnia albo do dnia 5 listopada roku, w którym odbywa

się postępowanie konkursowe.

13e. Wolne miejsca specjalizacyjne pozostałe po pierwszym etapie

kwalifikacji rozdziela się, za pomocą SMK, z wyłączeniem lekarzy, o których

mowa w ust. 13c. Powstałą listę lekarzy zakwalifikowanych na wolne miejsca

specjalizacyjne drugiego etapu oraz listę lekarzy niezakwalifikowanych do

drugiego etapu ogłasza się za pomocą strony internetowej organu prowadzącego

postępowanie kwalifikacyjne oraz SMK do dnia 10 kwietnia albo do dnia

10 listopada roku, w którym odbywa się postępowanie konkursowe.

14.09.2020

©Telksinoe s. 96/230

13f. Lekarze, którzy zakwalifikowali się do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego na podstawie ust. 13e, potwierdzają, za pomocą SMK,

wskazane miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego w terminie 7 dni od

dnia ogłoszenia list lekarzy zakwalifikowanych do drugiego etapu. Brak

dokonania potwierdzenia w SMK uznaje się za ostateczne odstąpienie lekarza od

postępowania kwalifikacyjnego. Dyrektor CMKP, Minister Obrony Narodowej

i minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego

komórka organizacyjna ogłaszają za pomocą strony internetowej organu

prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne oraz SMK ostateczne listy lekarzy

zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w danym postępowaniu kwalifikacyjnym.

13g. Dyrektor CMKP niezwłocznie informuje wojewodę właściwego ze

względu na miejsce odbywania szkolenia o wyniku postępowania

kwalifikacyjnego. Wojewoda dokonuje podziału miejsc szkoleniowych i

skierowania lekarza, za pomocą SMK, do odbywania szkolenia w trybie

rezydenckim albo w trybie pozarezydenckim w danej dziedzinie medycyny do

właściwego podmiotu, o którym mowa w art. 19f ust. 1.>

[14. Lekarz może zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie

kwalifikacyjne o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w terminie 7 dni od dnia

ogłoszenia listy lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do rozpoczęcia

danego szkolenia specjalizacyjnego. Listę ogłasza się na stronie internetowej

właściwego organu oraz za pomocą SMK.]

<14. Lekarz biorący udział w postępowaniu kwalifikacyjnym może zwrócić Nowe brzmienie

ust. 14 w art. 16c

się z wnioskiem do Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do wejdzie w życie z

dn. 1.01.2022 r.

spraw wewnętrznych, albo wyznaczonej przez nich komórki organizacyjnej, albo (Dz. U. z 2020 r.

do dyrektora CMKP o weryfikację postępowania konkursowego w terminie 2 dni poz. 1291).

od dnia ogłoszenia list rankingowych, o których mowa w ust. 13a, lub list,

o których mowa w ust. 13d–13f.>

<14a. Wniosek, o którym mowa w ust. 14, zawiera: Dodany ust. 14a

w art. 16c wejdzie

1) imię (imiona) i nazwisko lekarza; w życie z dn.

1.01.2022 r. (Dz.

2) miejsce i datę urodzenia; U. z 2020 r. poz.

1291).

14.09.2020

©Telksinoe s. 97/230

3) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz państwo

wydania;

4) wskazanie danych, o których mowa w ust. 1d, a w przypadku Ministra

Obrony Narodowej, o których mowa w ust. 1e.>

15. Lista lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w określonej dziedzinie medycyny zawiera pouczenie dotyczące

weryfikacji, o której mowa w ust. 14.

[16. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego

określa regulamin postępowania kwalifikacyjnego określony w przepisach wydanych

na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4.]

<16. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania Nowe brzmienie

ust. 16 w art. 16c

kwalifikacyjnego określa regulamin postępowania kwalifikacyjnego określony wejdzie w życie z

w przepisach wydanych na podstawie art. 16x ust. 1 pkt 4.> dn. 1.01.2022 r.

(Dz. U. z 2020 r.

16a. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania poz. 1291).

kwalifikacyjnego prowadzonego przez Ministra Obrony Narodowej określa regulamin

postępowania kwalifikacyjnego określony w przepisach wydanych na podstawie

art. 16x ust. 2.

[17. Organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik

przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje lekarza, za pomocą SMK,

do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa w art. 19f

ust. 1, posiadającym wolne miejsce szkoleniowe. W przypadku lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej, organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik

przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, wskazuje lekarzowi, za pomocą

SMK, wolne miejsce szkoleniowe i wydaje skierowanie do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne

miejsce szkoleniowe.]

<17. Wojewoda, Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw Nowe brzmienie

ust. 17 i 17a w art.

wewnętrznych, uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania 16c wejdzie w

życie z dn.

konkursowego, kierują lekarza, z zastrzeżeniem ust. 17e oraz art. 16e ust. 7, za

1.01.2022 r. (Dz.

pomocą SMK, do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym U. z 2020 r. poz.

1291).

14.09.2020

©Telksinoe s. 98/230

mowa w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne miejsce szkoleniowe w terminie nie

dłuższym niż 30 dni od dnia zakończenia danego postępowania.>

[17a. W celu umożliwienia odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie,

o którym mowa w art. 19f ust. 1, po zakończonym postępowaniu kwalifikacyjnym,

wojewoda może wystąpić z wnioskiem o udostępnienie wolnego miejsca

szkoleniowego pozostającego w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej lub ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.]

<17a. W celu umożliwienia odbywania szkolenia specjalizacyjnego

w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1, po zakończeniu postępowania

kwalifikacyjnego wojewoda może wystąpić z wnioskiem o udostępnienie wolnego

miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji innego wojewody, Ministra

Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Wojewoda informuje o wystąpieniu dyrektora CMKP.>

17b. Minister Obrony Narodowej może wystąpić z wnioskiem o udostępnienie

wolnego miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji właściwego wojewody

lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

17c. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może wystąpić z wnioskiem

o udostępnienie wolnego miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji

właściwego wojewody lub Ministra Obrony Narodowej.

17d. W przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej,

a także lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym

przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu

podległej organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik

przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje lekarza, za pomocą SMK,

na wolne miejsce szkoleniowe do odbycia szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie,

o którym mowa w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne miejsce szkoleniowe. Organ

prowadzący postępowanie kwalifikacyjne może wydać zaświadczenie o wystawieniu

w SMK skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

<17e. Organy, o których mowa w ust. 17, kierują do odbywania szkolenia Dodane ust. 17e i

17g w art. 16c

specjalizacyjnego w pierwszej kolejności lekarzy zakwalifikowanych w trybie, wejdą w życie z

dn. 1.01.2022 r.

o którym mowa w art. 16h ust. 2 pkt 1 albo 5.>

(Dz. U. z 2020 r.

17f. W przypadku zmiany przez lekarza trybu odbywania szkolenia poz. 1291).

specjalizacyjnego na tryb rezydencki albo tryb pozarezydencki wojewoda dokonuje

14.09.2020

©Telksinoe s. 99/230

zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego w EKS, wskazując datę zmiany

trybu oraz nową datę zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, uwzględniając

przerwy w szkoleniu, o których mowa w art. 16l.

<17g. Postępowanie kwalifikacyjne można przedłużyć w innych

uzasadnionych przypadkach niż wskazany w ust. 1a, nie dłużej jednak niż

o 30 dni od dnia zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 1a.

Informację o przedłużeniu postępowania kwalifikacyjnego wraz

z uzasadnieniem zamieszcza się na stronie internetowej organów prowadzących

postępowanie kwalifikacyjne oraz w systemie SMK.>

18. Lekarz może zostać skierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego

w określonej dziedzinie medycyny po uzyskaniu prawa wykonywania zawodu lekarza

albo prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty na czas nieokreślony albo po

przedłożeniu zaświadczenia wydanego przez właściwą okręgową izbę lekarską albo

Wojskową Izbę Lekarską o złożeniu dokumentów niezbędnych do wydania prawa

wykonywania zawodu, z zastrzeżeniem, że zaświadczenie zachowuje ważność nie

dłużej niż 1 miesiąc od dnia jego wydania.

19. W przypadku lekarza, o którym mowa w art. 16 ust. 4, przepisów ust. 1a i 1b

oraz ust. 7–16 nie stosuje się. Przepis ust. 17 stosuje się odpowiednio.

Art. 16d. Lekarz może odbywać w tym samym okresie tylko jedno szkolenie

specjalizacyjne.

[Art. 16e. 1. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw

zdrowia określa i ogłasza, na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK, liczbę

miejsc szkoleniowych dla lekarzy, którzy będą odbywać szkolenie specjalizacyjne na

podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie

specjalizacyjne na czas określony w programie specjalizacji, zwanej dalej

„rezydenturą”, w poszczególnych dziedzinach medycyny, z podziałem na

województwa, na podstawie zapotrzebowania zgłoszonego przez wojewodów

uwzględniającego wolne miejsca szkoleniowe, potrzeby zdrowotne obywateli oraz

dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny na obszarze danego

województwa.

14.09.2020

©Telksinoe s. 100/230

2. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym wojewoda ogłasza, na swojej stronie

internetowej oraz za pomocą SMK, liczbę miejsc szkoleniowych nieobjętych

rezydenturą dla lekarzy w poszczególnych dziedzinach medycyny.

2a. Wojewoda niezwłocznie przekazuje za pomocą SMK ministrowi właściwemu

do spraw zdrowia informację o:

1) niewykorzystanych miejscach szkoleniowych objętych rezydenturą;

2) lekarzach, którzy brali udział w postępowaniu kwalifikacyjnym na te miejsca

szkoleniowe oraz miejsca szkoleniowe nieobjęte rezydenturą i zajęli kolejne

najwyższe miejsca na liście rankingowej, obejmującą dane określone w art. 16c

ust. 2 i miejsce na liście rankingowej.

3. Niewykorzystane miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą, przyznane na dane

postępowanie kwalifikacyjne dla danego województwa w danej dziedzinie medycyny,

minister właściwy do spraw zdrowia może dodatkowo przyznać lekarzom, o których

mowa w ust. 2a pkt 2, uwzględniając wszystkie dziedziny, w których były przyznane

miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą.

4. Wojewoda, a w przypadku miejsc szkoleniowych objętych rezydenturą –

minister właściwy do spraw zdrowia, może dodatkowo przyznawać miejsca

szkoleniowe, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia danego

postępowania kwalifikacyjnego.

4a. Minister właściwy do spraw zdrowia niezwłocznie informuje, za pomocą

SMK, o przyznaniu miejsca szkoleniowego objętego rezydenturą właściwego

wojewodę, który kieruje lekarza, za pomocą SMK, do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego.

5. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym Minister Obrony Narodowej określa

i ogłasza na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK liczbę wolnych miejsc

szkoleniowych dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także

pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych

i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, biorąc pod uwagę potrzeby Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

6. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw

wewnętrznych ogłasza na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK liczbę

wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących funkcjonariuszami w stosunku

służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez tego

14.09.2020

©Telksinoe s. 101/230

ministra lub pełniących służbę albo zatrudnionych w podmiotach leczniczych,

utworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.]

art. 16e wejdzie w

roku wojewoda na podstawie opinii konsultantów wojewódzkich przekazuje, za życie z dn.

1.01.2022 r. (Dz.

pomocą SMK, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia zapotrzebowanie na

U. z 2020 r. poz.

miejsca rezydenckie, w tym na dodatkowo wydzielone miejsca, w poszczególnych 1291).

dziedzinach medycyny, uwzględniając wolne miejsca szkoleniowe, potrzeby

zdrowotne oraz dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny

na obszarze danego województwa.

2. W terminie do dnia 26 stycznia i do dnia 26 sierpnia każdego roku

minister właściwy do spraw zdrowia w ramach posiadanych środków określa na

podstawie zapotrzebowania, o którym mowa w ust. 1, i przekazuje dyrektorowi

CMKP, za pomocą SMK, liczbę miejsc rezydenckich, w tym liczbę dodatkowo

wydzielonych miejsc w poszczególnych dziedzinach medycyny, z podziałem na

województwa.

3. Przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego dyrektor CMKP,

w terminie do dnia 28 stycznia i do dnia 28 sierpnia każdego roku, ogłasza, na

swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK, liczbę miejsc rezydenckich,

w tym liczbę dodatkowo wydzielonych miejsc, oraz pozostałych wolnych miejsc

pozarezydenckich dostępnych w danym postępowaniu kwalifikacyjnym

z podziałem na poszczególne dziedziny i województwa oraz listę jednostek

prowadzących szkolenie specjalizacyjne, w których znajdują się wolne miejsca

szkoleniowe objęte danym postępowaniem kwalifikacyjnym.

4. Przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego Minister Obrony

Narodowej w terminie do dnia 28 stycznia i do dnia 28 sierpnia każdego roku

ogłasza, na stronie internetowej urzędu go obsługującego oraz za pomocą SMK,

liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej

służbie wojskowej, a także zatrudnionych w podmiotach leczniczych

utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce

lub jednostce organizacyjnej mu podległej, biorąc pod uwagę potrzeby Sił

Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

5. Przed rozpoczęciem postępowania kwalifikacyjnego minister właściwy do

spraw wewnętrznych w terminie do dnia 28 stycznia i do dnia 28 sierpnia

14.09.2020

©Telksinoe s. 102/230

każdego roku ogłasza, na stronie internetowej urzędu go obsługującego oraz za

pomocą SMK, liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących

funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez tego ministra albo lekarzy zatrudnionych

na podstawie umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej albo realizujących

świadczenia opieki zdrowotnej na podstawie porozumienia z korzystającym, albo

pełniących służbę w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

6. Liczba miejsc rezydenckich, o których mowa w ust. 2, zawiera limit

dodatkowo wydzielonych miejsc dla lekarzy wnioskujących o odbywanie

szkolenia specjalizacyjnego w ramach poszerzenia zajęć programowych

kształcenia w szkołach doktorskich o program specjalizacji odbywanej w tej

samej jednostce zgodny z zakresem tego kształcenia i w ramach udzielonego

urlopu szkoleniowego albo urlopu bezpłatnego.

7. Uczelnia kształcąca na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym

zgłasza wojewodzie listę lekarzy wnioskujących o odbywanie szkolenia, o którym

mowa w ust. 6.

8. O kolejności przyznania dodatkowo wydzielonego miejsca, decyduje

uzyskany wynik procentowy liczby zdobytych punktów, o których mowa

w art. 16c ust. 11, z zastrzeżeniem art. 16c ust. 10a.>

Art. 16ea. 1. Rezydenturę może odbywać wyłącznie lekarz nieposiadający I lub

II stopnia specjalizacji lub tytułu specjalisty.

2. Lekarz, który został zakwalifikowany do odbywania rezydentury, lecz nie

rozpoczął szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesięcy od dnia wskazanego na

skierowaniu, o którym mowa w art. 16c ust. 17, może złożyć kolejny wniosek

o odbywanie rezydentury.

3. Lekarz, który został zakwalifikowany do odbywania rezydentury i rozpoczął

szkolenie specjalizacyjne, może bez podawania przyczyny złożyć ponowny wniosek

o odbywanie rezydentury w innej dziedzinie medycyny nie więcej niż jeden raz.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, lekarz może złożyć w przypadku:

1) zmiany na inny moduł podstawowy lub inny moduł jednolity, nie później niż

w okresie pierwszych 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia odbywanego szkolenia

specjalizacyjnego;

14.09.2020

©Telksinoe s. 103/230

2) tego samego modułu podstawowego, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3.

5. Lekarz, który został skreślony z rejestru lekarzy odbywających szkolenie

specjalizacyjne na podstawie art. 16o ust. 1 pkt 5, z przyczyn niezależnych od lekarza,

może nie więcej niż jeden raz złożyć ponownie wniosek o odbywanie rezydentury

w innej niż dotychczasowa dziedzinie medycyny. Do tego wniosku nie stosuje się

ust. 7.

6. Lekarz, który został zakwalifikowany do odbywania rezydentury i rozpoczął

szkolenie specjalizacyjne, może nie więcej niż jeden raz złożyć ponowny wniosek

o odbywanie rezydentury w innej dziedzinie medycyny, w przypadku gdy posiada on

orzeczenie lekarskie o istnieniu przeciwwskazań do kontynuowania dotychczasowej

specjalizacji wydane przez lekarza medycyny pracy. O istnieniu tych przeciwwskazań

organ przyjmujący wniosek informuje okręgową izbę lekarską, której lekarz jest

członkiem.

7. Lekarz, który trzykrotnie został zakwalifikowany do odbywania rezydentury

i rozpoczął szkolenie, nie może złożyć kolejnego wniosku o odbywanie rezydentury.

8. Lekarz nie może złożyć ponownie wniosku o odbywanie rezydentury, jeżeli

uzyskał potwierdzenie realizacji całego programu specjalizacji.

9. Do postępowania, o którym mowa w ust. 2–6, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 16c.

Art. 16f. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne na podstawie i w zakresie

ustalonym w programie specjalizacji dla danej dziedziny medycyny,

z uwzględnieniem odpowiedniego modułu.

2. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarz

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra

Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej

w ramach odbywanego szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany odbyć i zaliczyć

szkolenie uzupełniające, odpowiednie dla określonej specjalizacji, w zakresie

wynikającym ze specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju, na podstawie

programu uzupełniającego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 16g

ust. 2.

2a. Koszty szkolenia uzupełniającego, o którym mowa w ust. 2, pokrywa

Minister Obrony Narodowej ze środków budżetu państwa, których jest dysponentem.

3. Program specjalizacji zawiera:

14.09.2020

©Telksinoe s. 104/230

[1) zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności praktycznych,

które lekarz jest obowiązany opanować w trakcie szkolenia specjalizacyjnego,

z uwzględnieniem elementów danej dziedziny medycyny oraz dziedzin

pokrewnych, w szczególności elementów farmakologii klinicznej,

farmakoekonomiki, onkologii, medycyny paliatywnej, medycyny ratunkowej,

promocji zdrowia i zdrowia publicznego, orzecznictwa lekarskiego i prawa

medycznego;]

<1) zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności Nowe brzmienie

pkt 1 w ust. 3 w

praktycznych, które lekarz jest obowiązany opanować w trakcie szkolenia art. 16f wejdzie w

specjalizacyjnego, z uwzględnieniem elementów danej dziedziny medycyny życie z dn.

1.01.2022 r. (Dz.

oraz dziedzin pokrewnych, w szczególności elementów farmakologii U. z 2020 r. poz.

1291).

klinicznej, farmakoekonomiki, onkologii, medycyny paliatywnej,

profilaktyki i promocji zdrowia oraz orzecznictwa lekarskiego;>

2) formy i metody pogłębiania i uzupełniania wiedzy teoretycznej oraz nabywania

i doskonalenia umiejętności praktycznych, w szczególności:

a) kurs specjalizacyjny wprowadzający w pierwszym roku odbywania

szkolenia specjalizacyjnego, obejmujący wprowadzenie w problematykę,

cele i obszar działania danej specjalności oraz zadania, kompetencje i

oczekiwane wyniki kształcenia specjalisty w tej dziedzinie,

b) niezbędne kursy specjalizacyjne obejmujące określony zakres wymaganej

wiedzy teoretycznej w danej dziedzinie medycyny i dziedzinach

pokrewnych,

[c) kurs w zakresie ratownictwa medycznego, Przepis

uchylający lit. c–

d) kurs w zakresie zdrowia publicznego, e w pkt 2 w ust. 3

w art. 16f wejdzie

e) kurs w zakresie prawa medycznego,]

w życie z dn.

[f) szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie w ustalonej 1.01.2022 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

liczbie określonych zabiegów lub procedur medycznych,] 1291).

i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie w ustalonej liczbie Nowe brzmienie

lit. f w pkt 2 w

określonych zabiegów lub procedur medycznych określonych ust. 3 w art. 16f

wejdzie w życie z

w modułach objętych programem specjalizacji,> dn. 1.01.2022 r.

(Dz. U. z 2020 r.

g) staże kierunkowe obejmujące określony zakres wiedzy teoretycznej poz. 1291).

i umiejętności praktycznych,

14.09.2020

©Telksinoe s. 105/230

h) pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej

specjalizacji w maksymalnym czasie pracy określonym ustawą z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej albo pracę w systemie

zmianowym, jeżeli program danej specjalizacji przewiduje pracę w takim

systemie, a także gdy lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne oraz

kierownik specjalizacji, pod którego nadzorem jest lekarz, pracują na tej

samej zmianie, albo pracę w równoważnym czasie pracy, jeżeli program

danej specjalizacji przewiduje pracę w takim systemie i system ten jest

stosowany do wszystkich lekarzy w jednostce akredytowanej,

i) samokształcenie kierowane,

Dodana lit. j w

pkt 2 w ust. 3 w

art. 16f wejdzie w

<2a) wskazanie jednostek organizacyjnych podmiotu leczniczego prowadzącego życie z dn.

1.01.2022 r. (Dz.

szkolenie specjalizacyjne, w których dopuszcza się pełnienie dyżurów U. z 2020 r. poz.

1291).

medycznych przez lekarza:

a) dla modułu podstawowego oraz staży kierunkowych – w ramach

modułu podstawowego i do czasu zakończenia programu modułu Dodany pkt 2a w

ust. 3 w art. 16f

podstawowego,

wejdzie w życie z

b) dla modułu specjalistycznego oraz staży kierunkowych – w ramach dn. 1.01.2022 r.

(Dz. U. z 2020 r.

modułu specjalistycznego, po zakończeniu modułu podstawowego poz. 1291).

i w czasie trwania modułu specjalistycznego,

c) dla modułu jednolitego lub staży kierunkowych – w ramach

specjalizacji jednolitej w czasie jej trwania i w ramach tej

specjalizacji;>

[3) okres trwania szkolenia specjalizacyjnego;]

<3) okres trwania szkolenia specjalizacyjnego, w tym co najmniej okres Nowe brzmienie

pkt 3 w ust. 3 w

6 miesięcy szkolenia specjalizacyjnego odbywanego w szpitalu pierwszego art. 16f wejdzie w

życie z dn.

lub drugiego stopnia podstawowego poziomu zabezpieczenia zdrowotnego, 1.01.2022 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

w zakresie stażu podstawowego ujętego w module podstawowym z chirurgii 1291).

ogólnej, chorób wewnętrznych i pediatrii;>

4) formy i metody kontroli, wraz z oceną wiedzy teoretycznej i nabytych

umiejętności praktycznych;

5) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych

określonych programem specjalizacji;

14.09.2020

©Telksinoe s. 106/230

6) zakres merytoryczny Państwowego Egzaminu Modułowego, zwanego dalej

„PEM” i PES z podaniem bibliografii, z której są układane pytania;

7) standardy akredytacyjne podmiotów szkolących, odpowiadające warunkom,

jakie muszą spełnić jednostki w celu zapewnienia realizacji danego programu

specjalizacji.

4. Program specjalizacji opracowuje co najmniej raz na 5 lat oraz aktualizuje

w razie potrzeby, zgodnie z postępem wiedzy medycznej, zespół ekspertów. Program

specjalizacji redaguje CMKP i zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

5. Członków zespołu ekspertów powołuje i odwołuje dyrektor CMKP.

Członkowie zespołu ekspertów są powoływani spośród lekarzy posiadających tytuł

specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny, dla której ma być

opracowany program specjalizacji, lub w dziedzinach pokrewnych, spośród osób

zgłoszonych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny lub

konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny

i pokoju lub konsultantów krajowych z dziedzin pokrewnych, towarzystwa naukowe

lub instytuty badawcze właściwe dla danej dziedziny medycyny, a w przypadku braku

w dziedzinie pokrewnej – Naczelną Radę Lekarską, CMKP oraz lekarzy

odbywających szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny, dla której ma być

opracowany program specjalizacji, lub w dziedzinie pokrewnej spośród osób

zgłoszonych przez Naczelną Radę Lekarską.

6. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą:

1) konsultant krajowy w danej dziedzinie medycyny lub jego przedstawiciel lub

przedstawiciele lub konsultanci krajowi w dziedzinach pokrewnych lub ich

przedstawiciele;

2) konsultant lub konsultanci krajowi w dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie

wojny i pokoju lub ich przedstawiciele – w dziedzinach, do których ma to

zastosowanie;

3) przedstawiciel lub przedstawiciele towarzystw naukowych lub instytutów

badawczych właściwych dla danej dziedziny medycyny, a w przypadku ich

braku – w dziedzinie pokrewnej;

14.09.2020

©Telksinoe s. 107/230

4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający stopień naukowy doktora

habilitowanego;

5) przedstawiciel CMKP;

6) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej odbywający szkolenie

specjalizacyjne.

7. Na przewodniczącego zespołu ekspertów dyrektor CMKP powołuje

konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny, dla której ma być opracowany

program specjalizacji, a jeżeli nie został powołany – w dziedzinie pokrewnej.

8. CMKP publikuje programy specjalizacji zatwierdzone przez ministra

właściwego do spraw zdrowia na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK.

9. W przypadku wprowadzenia merytorycznej zmiany zaktualizowany program,

o którym mowa w ust. 4, zawiera szczegółowe informacje dotyczące terminu oraz

sposobu jego wdrożenia.

Art. 16g. [1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze Przepis

uchylający ust. 1

rozporządzenia: w art. 16g

wejdzie w życie z

1) wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia

dn. 1.01.2022 r.

specjalizacyjnego i wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

podstawowy,

2) wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego

– uwzględniając powiązania dziedzin medycyny w ramach modułów i w ramach

specjalizacji, dziedziny medycyny oraz minimalne okresy kształcenia w odniesieniu do

tych dziedzin, określone w przepisach Unii Europejskiej, a także aktualny stan wiedzy

medycznej;

3) wzory wniosków o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego dla obywateli

polskich i cudzoziemców,

4) regulamin postępowania kwalifikacyjnego

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia obiektywności i przejrzystości

postępowania kwalifikacyjnego.]

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, programy uzupełniające dla określonej specjalizacji, zawierające

zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności praktycznych,

formy i metody ich nabywania, okres trwania i sposób odbywania szkolenia

14.09.2020

©Telksinoe s. 108/230

uzupełniającego oraz formy i metody oceny nabytej przez lekarza wiedzy

i umiejętności, a także sposób zaliczenia szkolenia uzupełniającego, mając na uwadze

konieczność nabycia przez lekarza dodatkowej wiedzy do udzielania świadczeń

zdrowotnych w określonej dziedzinie medycyny, w zakresie i warunkach

wynikających ze specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Diagnostów Laboratoryjnych, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalizacji

uprawniających lekarza do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki

laboratoryjnej w laboratorium, uwzględniając odpowiedni zakres wiedzy

i umiejętności określonych w programie specjalizacji niezbędnych do samodzielnego

wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,

priorytetowe dziedziny medycyny, kierując się potrzebami w zakresie realizacji

świadczeń zdrowotnych.

5. Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia,

priorytetowe dziedziny medycyny dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

kierując się potrzebami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie udzielania

świadczeń zdrowotnych oraz ochrony higieniczno-sanitarnej i osłony

przeciwepidemicznej na poszczególnych poziomach systemu zabezpieczenia

medycznego.

Art. 16h. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydenckim,

w tym dyżury medyczne objęte programem specjalizacji, na podstawie umowy o pracę

zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas wymagany do

zrealizowania wszystkich elementów programu specjalizacji, nie dłuższy niż okreś-

lony w programie specjalizacji. W umowie określa się dzień rozpoczęcia szkolenia

specjalizacyjnego.

1a. Umowa o pracę w ramach rezydentury jest zawierana na podstawie

informacji zawartych w skierowaniu przekazanym, za pomocą SMK, do jednostki,

w której lekarz ma odbywać szkolenie specjalizacyjne.

1b. W przypadku gdy umowa o pracę w ramach rezydentury jest zawierana

w wyniku zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego na rezydencki albo

przeniesienia szkolenia specjalizacyjnego do innej jednostki, podstawą do jej zawarcia

14.09.2020

©Telksinoe s. 109/230

są informacje o trybie odbywania szkolenia specjalizacyjnego zamieszczone przez

wojewodę w EKS lekarza.

1c. W przypadku przedłużenia okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego

w ramach rezydentury, o którym mowa w art. 16l ust. 1–3, podmiot prowadzący

szkolenie specjalizacyjne zawiera z lekarzem umowę o pracę na czas określony,

odpowiadający sumie okresów przedłużających szkolenie specjalizacyjne. Informację o

przedłużeniu szkolenia specjalizacyjnego w trybie rezydenckim zamieszcza w EKS

kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne.

1d. W przypadku niezrealizowania szkolenia specjalizacyjnego w terminie, na

jaki została zawarta umowa o pracę w ramach rezydentury, lekarz może kontynuować

odbywanie tego szkolenia w trybie określonym w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 16l

ust. 3, po uzyskaniu zgody właściwego wojewody. Informację o przedłużeniu

szkolenia specjalizacyjnego w trybie określonym w ust. 2 zamieszcza w EKS

wojewoda.

2. Lekarz, na swój wniosek, może również odbywać szkolenie specjalizacyjne,

w tym dyżury medyczne, w ramach wolnych miejsc szkoleniowych w trybie

pozarezydenckim:

1) na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w wymiarze

odpowiadającym wymiarowi pełnoetatowego zatrudnienia, zawartej

z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie

medycyny, w której określa się tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego

i zakres wzajemnych zobowiązań na czas trwania szkolenia specjalizacyjnego;

2) w ramach płatnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas

trwania szkolenia specjalizacyjnego oraz umowy o szkolenie zawartej

z jednostką akredytowaną;

3) na podstawie umowy o pracę zawartej z innym podmiotem niż podmiot

prowadzący szkolenie specjalizacyjne, zapewniającej realizację części programu

specjalizacji w zakresie samokształcenia, szkolenia i uczestniczenia w

wykonywaniu oraz wykonywanie ustalonej liczby określonych zabiegów lub

procedur medycznych, pełnienie dyżurów medycznych, które lekarz jest

obowiązany pełnić w czasie realizacji programu specjalizacji w czasie pracy

dopuszczonym przepisami o działalności leczniczej i w ramach płatnych

urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezbędny do

14.09.2020

©Telksinoe s. 110/230

zrealizowania pozostałej części programu w podmiocie prowadzącym szkolenie

specjalizacyjne lub odpowiednio w podmiocie prowadzącym staż kierunkowy;

4) na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej

z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, w której określa się

szczegółowy tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych

zobowiązań na czas jego trwania, z zastrzeżeniem, że określona w umowie

wysokość wynagrodzenia nie może być niższa niż wysokość minimalnej stawki

godzinowej za pracę ustalonej na podstawie przepisów ustawy z dnia

10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018 r.

poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564);

5) w ramach poszerzenia zajęć programowych kształcenia w szkole doktorskiej

o program specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce zgodny z zakresem

tego kształcenia i w ramach udzielonego płatnego urlopu szkoleniowego albo

urlopu bezpłatnego i umowy o szkolenie specjalizacyjne zawartej z jednostką

akredytowaną, a po ukończeniu tego kształcenia – w trybie określonym w ust. 1

lub ust. 2 pkt 1–4;

6) w przypadku lekarza i lekarza dentysty będącego żołnierzem w czynnej służbie

wojskowej – na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne

zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, w której określa

się szczegółowy tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego, z uwzględnieniem

specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju, oraz zakres wzajemnych

zobowiązań na czas jego trwania, z zastrzeżeniem, że określona w umowie

wysokość wynagrodzenia nie może być niższa niż wysokość minimalnej stawki

godzinowej ustalonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października

2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Żołnierz otrzymujący

wynagrodzenie z tytułu umowy cywilnoprawnej zachowuje prawo do uposażenia

wraz z dodatkami o charakterze stałym, otrzymywanego na podstawie przepisów

o zawodowej służbie wojskowej i uposażeniu żołnierzy. Przepisów art. 56 ust. 1

i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych nie stosuje się.

3. Lekarz niebędący obywatelem polskim odbywa szkolenie specjalizacyjne na

zasadach obowiązujących obywateli polskich.

14.09.2020

©Telksinoe s. 111/230

4. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarz

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra

Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej podległej temu

ministrowi, odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 16x ust. 2.

5. Lekarz będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych lub pełniący służbę w podmiocie leczniczym utworzonym przez tego

ministra odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 16x ust. 3.

6. Lekarz będący funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudniony

w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy

Służby Więziennej odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 16x ust. 4.

7. (uchylony)

8. Lekarz, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury, może

zmienić miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego nie wcześniej niż po upływie

roku od dnia zakwalifikowania się do odbywania tego szkolenia specjalizacyjnego,

z zastrzeżeniem ust. 9.

9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się, jeżeli jednostka organizacyjna, w której lekarz

odbywa szkolenie specjalizacyjne, uległa likwidacji lub przestała spełniać wymagania,

o których mowa w art. 19f ust. 2.

10. Wojewoda, minister właściwy do spraw zdrowia, minister właściwy do spraw

wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, jednostka prowadząca szkolenie

specjalizacyjne w celu wykonywania zadań związanych z realizacją szkolenia

specjalizacyjnego lekarzy i lekarzy dentystów przetwarzają dane lekarzy i lekarzy

dentystów, zgodnie ze swoją właściwością i w zakresie wynikającym z realizacji

zadań określonych w ustawie.

11. Dane dotyczące powodów i okresów absencji w pracy, orzeczeń o stanie

zdrowia i niepełnosprawności oraz trybu rozwiązania umowy o pracę nie mogą być

przetwarzane w celu innym niż finansowanie szkolenia specjalizacyjnego,

przedłużania szkolenia specjalizacyjnego i nadzoru nad odbywaniem szkolenia

specjalizacyjnego, a dostęp do nich mogą mieć wyłącznie osoby posiadające pisemne

14.09.2020

©Telksinoe s. 112/230

upoważnienie do przetwarzania tych danych wydane przez wojewodę, ministra

właściwego do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra

Obrony Narodowej lub jednostkę prowadzącą szkolenie specjalizacyjne. Osoby

posiadające pisemne upoważnienie są obowiązane do zachowania poufności tych

danych.

12. Umowa, o której mowa w ust. 1 i 2, może zawierać finansowy dodatek

motywacyjny przyznany przez podmiot prowadzący szkolenie specjalizacyjne na

okres tego szkolenia.

Art. 16i. 1. Lekarz, o którym mowa w art. 16h ust. 1–3, odbywa szkolenie

specjalizacyjne przez cały okres jego trwania w wymiarze czasu równym czasowi

pracy lekarza zatrudnionego w podmiocie leczniczym, o którym mowa w art. 93

ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, oraz pełni dyżury

medyczne lub pracuje w systemie zmianowym lub równoważnym w maksymalnym

czasie pracy dopuszczonym przepisami o działalności leczniczej, z zastrzeżeniem

art. 16f ust. 3 pkt 2 lit. h i pkt 2a, oraz pełni dyżury medyczne w wymiarze

godzinowym określonym w programie specjalizacji, z uwzględnieniem art. 97 ustawy

z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

<1a. Kierownik specjalizacji w porozumieniu z kierownikiem podmiotu lub Dodane ust. 1a–

1e w art. 16i

komórki organizacyjnej tego podmiotu wyraża, za pomocą SMK, zgodę na wejdą w życie z

dn. 1.01.2021 r.

pełnienie samodzielnych dyżurów medycznych przez lekarza odbywającego

(Dz. U. z 2020 r.

szkolenie specjalizacyjne. poz. 1291).

1b. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne może nie wyrazić zgody na

pełnienie samodzielnych dyżurów medycznych przez 1 rok od dnia rozpoczęcia

szkolenia specjalizacyjnego, chyba że program danej specjalizacji przewiduje

prawo do odmowy pełnienia samodzielnych dyżurów medycznych w dłuższym

terminie.

1c. Lekarz, który korzysta z uprawnienia wynikającego z ust. 1b, nie może

pełnić samodzielnych dyżurów medycznych, w tym także na podstawie umowy

cywilnoprawnej, również w innych podmiotach leczniczych niż podmiot,

w którym odbywa szkolenie specjalizacyjne, z wyłączeniem świadczeń

zdrowotnych udzielanych w ramach nocnej i świątecznej pomocy lekarskiej oraz

świadczeń udzielanych przez lekarzy specjalistów innej dziedziny, niż dziedzina,

w której odbywają specjalizację.

14.09.2020

©Telksinoe s. 113/230

1d. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, który korzysta

z uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem lub ze stanem zdrowia

wynikającym z ustalonej orzeczeniem lekarskim czasowej niemożliwości

wykonywania niektórych czynności zawodowych w określonych warunkach

z przyczyn zdrowotnych, nie może być obowiązany do pracy w ramach pełnienia

dyżuru medycznego w porze nocnej lub w wymiarze łącznie przekraczającym

50% wymiaru czasu pracy w ramach pełnienia dyżuru medycznego

przewidzianego programem danej specjalizacji przez okres korzystania z wyżej

wymienionych uprawnień, nie dłużej jednak niż przez łącznie 24 miesiące

w czasie odbywania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem.

1e. Niewykonywanie czynności zawodowych, o których mowa w ust. 1d,

przez okres dłuższy niż 24 miesiące w czasie trwania szkolenia specjalizacyjnego

zgodnie z jego programem przedłuża okres szkolenia specjalizacyjnego o czas

niewykonywania tych czynności w okresie przekraczającym 24 miesiące.

Czynności zawodowe w przedłużonym okresie trwania szkolenia

specjalizacyjnego mogą być wykonane w ramach pełnienia dyżuru medycznego

lub normalnego czasu pracy.>

2. Lekarz:

1) będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarzem zatrudnionym

w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony

Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej,

2) będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych,

3) będący funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudniony w podmiocie

leczniczym utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy Służby

Więziennej

– może odbywać szkolenie specjalizacyjne w innym wymiarze czasu niż określony

w ust. 1, na warunkach określonych przez właściwe organy, które są obowiązane

zapewnić, aby łączny czas trwania, poziom i jakość odbywanego przez lekarza

szkolenia specjalizacyjnego nie były niższe niż w przypadku odbywania

odpowiedniego szkolenia specjalizacyjnego w wymiarze czasu, o którym mowa

w ust. 1.

14.09.2020

©Telksinoe s. 114/230

3. Lekarzowi pełniącemu dyżur medyczny w ramach realizacji programu

specjalizacji przysługuje wynagrodzenie jak za pracę w godzinach nadliczbowych

albo, na jego wniosek, czas wolny. Przepisy art. 1511 § 1–3 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.

3a. Pełnienie dyżuru medycznego, o którym mowa w ust. 3, odbywa się

w jednostkach lub komórkach organizacyjnych podmiotu leczniczego prowadzącego

to szkolenie zgodnie z programem specjalizacji.

3b. W przypadku dyżurów medycznych odbywanych w trakcie stażu

kierunkowego, lekarzowi przysługuje możliwość wyboru miejsca odbywania

dyżurów. Lekarz może odbywać dyżury medyczne w jednostce prowadzącej szkolenie

specjalizacyjne lub w jednostce prowadzącej staż kierunkowy. Decyzję w tym zakresie

lekarz podejmuje w porozumieniu z kierownikiem specjalizacji.

4. Lekarzowi, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury,

pełniącemu dyżur medyczny, w ramach realizacji programu specjalizacji, przysługuje

wynagrodzenie na podstawie umowy o pracę, o której mowa w art. 16h ust. 1. Przepis

art. 95 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej stosuje się

odpowiednio.

4a. Jeżeli lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w okresie ogłoszenia

stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie może realizować programu

szkolenia specjalizacyjnego w wymiarze, o którym mowa w ust. 1, za czas

nierealizowania programu szkolenia przysługuje mu wynagrodzenie

w dotychczasowej wysokości, o ile zgłosił jednostce szkolącej gotowość do realizacji

programu tego szkolenia – z wyłączeniem wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3

i 4.

5. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w ramach stażu podstawowego

pełni:

1) dyżury medyczne pod bezpośrednim nadzorem lekarza posiadającego II stopień

specjalizacji lub tytuł specjalisty lub innego lekarza uprawnionego do

samodzielnego pełnienia dyżurów medycznych, zwane dalej „dyżurami

medycznymi towarzyszącymi”, albo

2) samodzielne dyżury medyczne – po uzyskaniu zgody kierownika specjalizacji albo

zgodnie z art. 16ph ust. 7.

14.09.2020

©Telksinoe s. 115/230

6. W przypadku gdy dyżury medyczne są odbywane w jednostce prowadzącej

staż kierunkowy, lekarz pełni wyłącznie dyżury medyczne towarzyszące.

7. W przypadku realizacji stażu kierunkowego w innym podmiocie leczniczym

niż podmiot prowadzący szkolenie specjalizacyjne staż kierunkowy, w tym dyżury

medyczne, są realizowane na podstawie umowy o staż kierunkowy zawartej między

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne a podmiotem prowadzącym staż kierunkowy.

8. W przypadku pełnienia dyżuru medycznego objętego programem szkolenia

specjalizacyjnego w wymiarze uniemożliwiającym skorzystanie przez lekarza z prawa

do co najmniej 11-godzinnego dobowego nieprzerwanego odpoczynku lekarzowi

powinien być udzielony okres odpoczynku bezpośrednio po zakończeniu pełnienia

dyżuru medycznego zgodnie z art. 97 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.

o działalności leczniczej. Okres tego odpoczynku nie powoduje wydłużenia szkolenia

specjalizacyjnego.

9. W przypadku pełnienia dyżuru przez lekarza odbywającego szkolenie w trybie

rezydenckim okres tego odpoczynku wlicza się do podstawowego wymiaru czasu

pracy. Korzystanie przez lekarza z okresu odpoczynku nie powoduje obniżenia

wynagrodzenia należnego na podstawie umowy o pracę, o której mowa w art. 16h

ust. 1.

10. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne może także pełnić dyżury

medyczne w jednostkach organizacyjnych podmiotu prowadzącego szkolenie

specjalizacyjne wskazanych w programie szkolenia, na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy

z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, z zachowaniem prawa do

niewydłużania szkolenia specjalizacyjnego o okres odpoczynku, o którym mowa

w ust. 8, po uzyskaniu zgody kierownika specjalizacji, jeżeli całkowity okres

odpoczynku po dyżurach medycznych nie przekracza średnio 5 dni roboczych

miesięcznie w okresie rozliczeniowym przyjętym u danego pracodawcy. Za okres tego

odpoczynku nie przysługuje wynagrodzenie należne na podstawie umowy o pracę,

o której mowa w art. 16h ust. 1.

11. Różnicę wynagrodzenia między całkowitym kosztem pełnienia dyżurów

medycznych przez lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne w trybie

rezydenckim a kosztem refundowanym przez ministra właściwego do spraw zdrowia

pokrywa podmiot leczniczy, w którym lekarz odbył dyżur medyczny.

14.09.2020

©Telksinoe s. 116/230

Art. 16j. 1. Rezydentura jest przyznawana i finansowana przez ministra

właściwego do spraw zdrowia w ramach środków budżetu państwa, których jest

dysponentem.

1a. W roku 2012 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1b. W roku 2013 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1c. W roku 2014 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1d. W roku 2015 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków budżetu państwa do wysokości 60,75 mln zł oraz ze

środków Funduszu Pracy.

1e. W roku 2016 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków budżetu państwa do wysokości 182 943 tys. zł oraz ze

środków Funduszu Pracy.

1f. W roku 2017 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1g. W roku 2018 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1h. W roku 2019 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

1i. W roku 2020 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

2. Środki finansowe niezbędne do odbywania szkolenia specjalizacyjnego

w trybie rezydentury, w tym dyżurów medycznych, w ramach realizacji programu

specjalizacji do wysokości nieprzekraczającej stawki określonej w art. 1511 § 1 pkt 2

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, przez lekarzy, którzy zostali

zakwalifikowani do jej odbywania lub odbywają ją w tym trybie, minister właściwy

do spraw zdrowia przekazuje na podstawie umowy zawartej z podmiotem

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne zatrudniającym tych lekarzy. Umowa ta

określa wysokość środków i ich przeznaczenie oraz, jeżeli dotyczy, zobowiązanie

podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne do przekazania środków na

wynagrodzenie lekarzy odbywających staż kierunkowy poza tym podmiotem.

14.09.2020

©Telksinoe s. 117/230

2a. Przygotowanie i realizacja umów, o których mowa w ust. 2, odbywa się

w SMK.

2b. Lekarz albo lekarz dentysta odbywający szkolenie specjalizacyjne w trybie

rezydenckim może zobowiązać się do wykonywania odpowiednio zawodu lekarza

albo lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w podmiocie

wykonującym działalność leczniczą, który udziela świadczeń opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, w łącznym okresie 2 lat z 5 kolejnych lat

przypadających od dnia uzyskania potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16r ust. 6 pkt 1, w łącznym wymiarze czasu

pracy odpowiadającym co najmniej równoważnikowi jednego etatu, i otrzymać

w zamian wynagrodzenie zasadnicze wyższe niż określone w przepisach wydanych na

podstawie ust. 5 o kwotę:

1) 700 zł miesięcznie, w przypadku szkolenia specjalizacyjnego w priorytetowej

dziedzinie medycyny, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 16g ust. 4;

2) 600 zł miesięcznie, w przypadku szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie

medycyny innej niż priorytetowa.

2c. Deklarację dotyczącą zobowiązania, o którym mowa w ust. 2b, lekarz składa

na piśmie do podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne zatrudniającego

lekarza.

2d. Deklaracja, o której mowa w ust. 2c, zawiera:

1) imię (imiona) i nazwisko lekarza;

2) nazwisko rodowe;

3) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

4) nazwę specjalizacji;

5) numer prawa wykonywania zawodu;

6) oświadczenie lekarza, że zobowiązuje się do wykonywania zawodu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w podmiocie wykonującym działalność

leczniczą, który udziela świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych, w łącznym okresie dwóch z pięciu kolejnych lat przypadających od

dnia uzyskania potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego,

14.09.2020

©Telksinoe s. 118/230

w łącznym wymiarze czasu pracy odpowiadającym co najmniej

równoważnikowi jednego etatu;

7) zobowiązanie do zapłaty kary określonej zgodnie z ust. 2l;

8) datę i podpis lekarza składającego deklarację.

2e. Zwiększone wynagrodzenie zasadnicze przysługuje od pierwszego dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym lekarz złożył deklarację, o której

mowa w ust. 2c.

2f. Podmiot, o którym mowa w ust. 2c, w terminie:

1) 5 dni roboczych od dnia złożenia deklaracji, o której mowa w ust. 2c, przekazuje

jej oryginał do właściwego ze względu na miejsce odbywania szkolenia

specjalizacyjnego wojewody;

2) 14 dni od dnia rozwiązania umowy o pracę, o której mowa w art. 16h ust. 1,

przesyła wojewodzie informacje o okresie pobierania zwiększonego

wynagrodzenia zasadniczego, o którym mowa w ust. 2b.

2g. W przypadku pobierania zwiększonego wynagrodzenia zasadniczego,

o którym mowa w ust. 2b, w okresie krótszym niż okres szkolenia specjalizacyjnego,

dwuletni okres wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 2b, ulega

proporcjonalnemu skróceniu.

2h. Wojewoda, który potwierdził zakończenie szkolenia specjalizacyjnego,

niezwłocznie zawiadamia lekarza na piśmie o okresie realizacji zobowiązania,

o którym mowa w ust. 2b albo 2g.

2i. Do okresu szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w ust. 2g, nie wlicza

się okresów nieobecności lekarza w pracy w przypadkach określonych w art. 16l ust. 1

i 2.

2j. Lekarz, o którym mowa w ust. 2b, jest obowiązany niezwłocznie przekazać

wojewodzie, który potwierdził mu zakończenie szkolenia specjalizacyjnego, pisemną

informację o:

1) okresach i miejscach realizacji zobowiązania, o którym mowa w ust. 2b albo 2g;

2) terminie zakończenia realizacji zobowiązania, o którym mowa w ust. 2b albo 2g;

3) zamiarze wykonywania zawodu lekarza poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

4) podmiocie wykonującym działalność leczniczą, w którym realizowane jest

zobowiązanie, oraz każdorazowej jego zmianie.

14.09.2020

©Telksinoe s. 119/230

2k. Podmioty, w których był zatrudniony lekarz, lub Narodowy Fundusz

Zdrowia w przypadku lekarzy wykonujących zawód w ramach praktyki zawodowej,

o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności

leczniczej, które zawarły z nim umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,

wystawiają na wniosek lekarza zaświadczenie, w którym potwierdzają okres oraz

wymiar czasu, w którym udzielał on świadczeń opieki zdrowotnej stanowiących

realizację zobowiązania, o którym mowa w ust. 2b albo 2g. Lekarz jest obowiązany

dostarczyć, do właściwego wojewody, zaświadczenie, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, w terminie 60 dni od zakończenia realizacji zobowiązania, o którym

mowa w ust. 2b albo 2g.

2l. W przypadku niewywiązania się z zobowiązania, o którym mowa w ust. 2b,

lub zaprzestania realizacji programu specjalizacji, lekarz jest obowiązany do zapłaty

kary w wysokości równej 75% iloczynu liczby miesięcy pobierania zwiększonego

wynagrodzenia zasadniczego, o którym mowa w ust. 2b, oraz kwoty odpowiednio

700 zł, w przypadku gdy lekarz ten odbywał szkolenie specjalizacyjne

w priorytetowej dziedzinie medycyny, o której mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 16g ust. 4, albo 600 zł, w przypadku gdy lekarz ten odbywał szkolenie

specjalizacyjne w dziedzinie medycyny innej niż priorytetowa.

2m. Za zaprzestanie realizacji programu specjalizacji nie uznaje się zmiany

specjalizacji wynikającej:

1) ze zmiany dziedziny, w ramach której odbywa się szkolenie specjalizacyjne,

o której mowa w art. 16ea ust. 3;

2) z orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w art. 16ea ust. 6, jeżeli lekarz zostanie

ponownie zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w innej dziedzinie

medycyny oraz złoży ponownie deklarację, o której mowa w ust. 2c, w terminie

nie dłuższym niż po ogłoszeniu wyników drugiego kolejnego postępowania

kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 16c ust. 7, od dnia skreślenia przez

wojewodę lekarza z rejestru lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne.

Przepisy ust. 2b–2t stosuje się odpowiednio.

2n. Kara, o której mowa w ust. 2l, ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do okresu,

w jakim lekarz wykonywał zawód zgodnie z zobowiązaniem, o którym mowa

w ust. 2b albo 2g.

14.09.2020

©Telksinoe s. 120/230

2o. Kara, o której mowa w ust. 2l, stanowi niepodatkową należność budżetową

o charakterze publicznoprawnym w rozumieniu art. 60 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622, 1649, 2020 i 2473

oraz z 2020 r. poz. 284).

2p. Zapłaty kary, o której mowa w ust. 2l, należy dokonać na rachunek urzędu

obsługującego właściwego wojewodę, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji

w przedmiocie nałożenia kary, o której mowa w ust. 2l. Środki z tego tytułu stanowią

dochód budżetu państwa.

2q. Od decyzji właściwego wojewody w przedmiocie nałożenia kary, o której

mowa w ust. 2l, przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego

wojewody. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od

decyzji.

2r. W przypadku zmiany miejsca odbywania specjalizacji wojewoda wraz ze

skierowaniem do kontynuowania specjalizacji przekazuje podmiotowi, do którego

kieruje lekarza rezydenta, kopię złożonej deklaracji, o której mowa w ust. 2c,

a w przypadku zmiany miejsca odbywania szkolenia specjalizacyjnego na miejsce

poza terenem województwa przekazuje oryginał tej deklaracji do wojewody

właściwego terytorialnie dla nowego miejsca odbywania specjalizacji.

2s. Wojewoda, który potwierdził lekarzowi ukończenie szkolenia

specjalizacyjnego, sprawuje nadzór nad realizacją zobowiązania, o którym mowa

w ust. 2b, w tym wydaje decyzję w przedmiocie nałożenia kary, o której mowa

w ust. 2l.

2t. Lekarz może złożyć rezygnację z pobierania wynagrodzenia, o którym mowa

w ust. 2b. Oświadczenie lekarza o rezygnacji z pobierania wynagrodzenia powoduje

odpowiednie obniżenie wynagrodzenia zasadniczego począwszy od pierwszego dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym lekarz złożył rezygnację.

3. Lekarz, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury,

otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie miesięczne ustalane przez ministra właściwego

do spraw zdrowia.

4. Wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w ust. 3, podlega zróżnicowaniu ze względu na:

14.09.2020

©Telksinoe s. 121/230

1) dziedzinę medycyny, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne

w ramach rezydentury, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzin uznanych za

priorytetowe;

2) rok odbywanego przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w ramach

rezydentury.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego, z podziałem na wynagrodzenie

w poszczególnych dziedzinach medycyny, w których jest odbywane szkolenie

specjalizacyjne w ramach rezydentury, kierując się koniecznością zapewnienia

dostępności świadczeń specjalistycznych dla pacjentów.

<6. Lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne w trybie Dodane ust. 6 i 7

w art. 16j wejdą

rezydenckim, odbywającemu staż, o którym mowa w art. 16f ust. 3 pkt 3, w życie z dn.

w innym powiecie niż powiat, w którym znajduje się miejsce wykonywania pracy 1.01.2022 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

wskazane w umowie o pracę na szkolenie specjalizacyjne, przysługuje na 1291).

podstawie tej umowy dodatek do wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 16%

minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie przepisów ustawy

z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

7. Dodatek, o którym mowa w ust. 6, jest finansowany w ramach środków

budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

zdrowia.>

Art. 16k. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków

budżetu państwa, których jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze

szkoleniem specjalizacyjnym.

1a. W roku 2012 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1b. W roku 2013 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1c. W roku 2014 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1d. W roku 2015 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1e. W roku 2016 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

14.09.2020

©Telksinoe s. 122/230

1f. W roku 2017 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1g. W roku 2018 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1h. W roku 2019 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych.

1i. W roku 2020 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

2. Środki finansowe na dofinansowanie kosztów związanych ze szkoleniem

specjalizacyjnym są przekazywane na podstawie umowy zawartej między ministrem

właściwym do spraw zdrowia a podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne.

3. W przypadku gdy środki określone w ust. 2 stanowią dla podmiotu

prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, będącego przedsiębiorcą, pomoc publiczną

w rozumieniu art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, będzie ona

udzielana jako pomoc de minimis zgodnie z warunkami określonymi

w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie

stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379

z 28.12.2006, str. 5).

4. Minister Obrony Narodowej może w ramach środków budżetu państwa,

których jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze szkoleniem

specjalizacyjnym lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej lub

lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez

Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej.

Art. 16l. 1. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego, z zastrzeżeniem art. 16i

ust. 1e, ulega przedłużeniu o czas nieobecności lekarza w pracy:

1) w przypadkach przewidzianych w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 645 i 1590);

2) z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy

niż 3 miesiące w okresie trwania szkolenia specjalizacyjnego;

3) w przypadkach określonych w art. 92, art. 176–179, art. 1823, art. 185, art. 1867

i art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;

14.09.2020

©Telksinoe s. 123/230

4) z powodu urlopu bezpłatnego, nie dłuższego niż 2 lata, udzielonego przez

pracodawcę w celu odbycia stażu zagranicznego zgodnego z programem

odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, po uzyskaniu zgody kierownika

specjalizacji;

5) z powodu przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych

przy zmianie trybu lub miejsca odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

5a) w przypadku, o którym mowa w art. 16i ust. 4a.

6) z powodu przerwy nie dłuższej niż 12 miesięcy wynikającej z realizacji

specjalizacji odbywanej w trybie, o którym mowa w art. 16h ust. 2 pkt 5;

7) z powodu urlopu bezpłatnego trwającego nie dłużej niż 3 miesiące udzielonego

w celu uczestnictwa w medycznych misjach humanitarnych.

1a. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego ulega dodatkowo przedłużeniu

o okres urlopu wypoczynkowego nabytego i niewykorzystanego z powodu

nieobecności lekarza z przyczyn wskazanych w ust. 1.

2. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego zostaje dodatkowo przedłużony

o okres udzielonego lekarzowi przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach

określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

3. W uzasadnionych przypadkach zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu

trwania szkolenia specjalizacyjnego może wyrazić wojewoda, a w odniesieniu do

lekarzy odbywających specjalizację w ramach rezydentury – minister właściwy do

spraw zdrowia.

4. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także lekarzy zatrudnionych w podmiocie

leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej albo

komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej, może być przedłużony

dodatkowo przez Ministra Obrony Narodowej o czas pełnienia służby poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, oddelegowania do pełnienia służby w innej jednostce

wojskowej lub tymczasowego wykonywania zadań, które uniemożliwiają

realizowanie szkolenia specjalizacyjnego.

4a. W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 1, 2 i 4, okres

trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących żołnierzami

w czynnej służbie wojskowej, a także lekarzy zatrudnionych w podmiocie leczniczym

utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub

14.09.2020

©Telksinoe s. 124/230

jednostce organizacyjnej mu podległej może być dodatkowo przedłużony przez

Ministra Obrony Narodowej.

5. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących

funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub

nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych może być

przedłużony dodatkowo przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych o czas

pełnienia służby poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

5a. W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 1, 2 i 5, zgodę na

dodatkowe przedłużenie okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego, w stosunku do

lekarzy będących funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych albo zatrudnionych na podstawie umowy o pracę albo umowy

cywilnoprawnej, albo pełniących służbę w podmiocie leczniczym utworzonym przez

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może wyrazić minister właściwy do

spraw wewnętrznych.

5b. Informacje o przedłużeniu lekarzowi okresu szkolenia specjalizacyjnego są

umieszczane w SMK przez właściwe podmioty, z dodatkowym wskazaniem:

1) okresu przedłużenia;

2) imienia (imion) i nazwiska osoby, której przedłużenie dotyczy;

3) przedmiotu rozstrzygnięcia;

4) rodzaju rozstrzygnięcia;

5) organu przedłużającego.

5c. Zgoda, o której mowa w ust. 3–5a, na wniosek lekarza złożony nie później

niż w terminie 30 dni od dnia rozwiązania umowy zawartej na okres trwania szkolenia

specjalizacyjnego może być wydana również po dniu rozwiązania tej umowy. Okres

niezbędny do wydania zgody zalicza się do okresu trwania szkolenia

specjalizacyjnego.

6. Lekarz lub właściwy podmiot ma obowiązek poinformować właściwy organ,

o którym mowa w art. 16c ust. 1, o planowanej przez lekarza nieobecności,

w szczególności z powodów, o których mowa w ust. 1, 2, 4–5, trwającej dłużej niż

3 miesiące.

7. Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa w ust. 6, lub

innej nieobecności lekarza trwającej dłużej niż 3 miesiące może skierować na okres

14.09.2020

©Telksinoe s. 125/230

tej nieobecności innego lekarza, zakwalifikowanego do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego, do odbywania tego szkolenia w podmiocie prowadzącym szkolenie

specjalizacyjne, biorąc pod uwagę możliwość odbycia przez niego części lub całości

programu specjalizacji oraz możliwość wykorzystania miejsc szkoleniowych.

8. Skierowania, o którym mowa w ust. 7, dokonuje się za pomocą SMK.

9. Za zgodą kierownika specjalizacji lekarz odbywający specjalizację w trybie

rezydenckim i pozarezydenckim może wnioskować do kierownika podmiotu

prowadzącego szkolenie specjalizacyjne o skrócenie okresu przedłużenia, o którym

mowa w ust. 1–3, z wyłączeniem orzeczeń lekarskich o niezdolności do pracy

z powodu choroby, nie więcej niż o 30 dni kalendarzowych. Kierownik podmiotu

niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw zdrowia o skróceniu okresu

przedłużenia.

Art. 16m. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne pod kierunkiem lekarza

zatrudnionego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo

wykonującego zawód na podstawie stosunku służby w podmiocie prowadzącym

szkolenie specjalizacyjne, wyznaczonego przez kierownika tego podmiotu, zwanego

dalej „kierownikiem specjalizacji”.

<1a. Kierownik specjalizacji, z zastrzeżeniem ust. 1d, otrzymuje dodatek do Dodane ust. 1a–

1e w art. 16m

wynagrodzenia w wysokości 500 zł miesięcznie brutto w przypadku wejdą w życie z

dn. 1.01.2021 r.

nadzorowania szkolenia jednego lekarza szkolącego się pod jego kierunkiem albo

(Dz. U. z 2020 r.

1000 zł miesięcznie brutto w przypadku nadzorowania szkolenia więcej niż poz. 1291).

jednego lekarza szkolącego się pod jego kierunkiem, z wyłączeniem okresu

nieobecności, o którym mowa w art. 16l ust. 1, 2 i 4. W przypadku skierowania

do odbycia modułu podstawowego dodatek do wynagrodzenia otrzymuje lekarz

pełniący funkcję kierownika specjalizacji w jednostce uprawnionej do

prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w module podstawowym. Nie nalicza

się dodatku do wynagrodzenia za okres dłuższy niż 30 kolejnych dni braku

sprawowania przez kierownika specjalizacji bezpośredniego nadzoru nad

lekarzem odbywającym szkolenie specjalizacyjne.

1b. Środki przeznaczone na finansowanie dodatku, o którym mowa

w ust. 1a, są przekazywane z budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji

wojewody na podstawie umowy zawartej między wojewodą a kierownikiem

14.09.2020

©Telksinoe s. 126/230

podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne. Umowa ta określa wysokość

i przeznaczenie środków oraz sposób ich rozliczania.

1c. Środki przeznaczone na finansowanie dodatku, o którym mowa

w ust. 1a, kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne

przekazuje na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, zawartej z

kierownikiem specjalizacji albo lekarzem pełniącym funkcję kierownika

specjalizacji w jednostkach uprawnionych do szkolenia specjalizacyjnego

w module podstawowym.

1d. Minister Obrony Narodowej może finansować kierownikowi

specjalizacji albo lekarzowi pełniącemu funkcję kierownika specjalizacji

dodatek, o którym mowa w ust. 1a, z budżetu państwa, z części pozostającej

w jego dyspozycji. Środki przeznaczone na ten cel są przekazywane na podstawie

umowy zawartej między Ministrem Obrony Narodowej a kierownikiem

podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne. Umowa ta określa wysokość

i przeznaczenie środków oraz sposób ich rozliczania.

1e. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może finansować

kierownikowi specjalizacji albo lekarzowi pełniącemu funkcję kierownika

specjalizacji dodatek, o którym mowa w ust. 1a, z budżetu państwa, z części

pozostającej w jego dyspozycji. Środki przeznaczone na ten cel są przekazywane

na podstawie umowy zawartej między ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych a kierownikiem podmiotu prowadzącego szkolenie

specjalizacyjne. Umowa ta określa wysokość i przeznaczenie środków oraz

sposób ich rozliczania.>

2. Kierownikiem specjalizacji może być lekarz posiadający II stopień

specjalizacji lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem

szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej dziedzinie

medycyny.

3. Lekarz odbywa staż kierunkowy pod kierunkiem lekarza posiadającego II

stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny wyznaczonego

przez kierownika jednostki realizującej staż kierunkowy, który wyraził zgodę na

pełnienie tej funkcji, zwanego dalej „kierownikiem stażu”.

4. Kierownik specjalizacji oraz kierownik stażu mogą prowadzić jednocześnie

szkolenie specjalizacyjne nie więcej niż trzech lekarzy, a w uzasadnionych potrzebami

14.09.2020

©Telksinoe s. 127/230

kadrowymi przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego w danej dziedzinie

medycyny – czterech lekarzy.

5. Kierownik specjalizacji jednocześnie może dodatkowo kierować stażem

kierunkowym nie więcej niż dwóch lekarzy.

[6. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie i przekazanie

lekarzowi, w szczególności za pomocą SMK, rocznych szczegółowych planów

szkolenia specjalizacyjnego, obejmujących w szczególności miejsce odbywania staży

kierunkowych w sposób zapewniający realizację programu specjalizacji, w terminie

miesiąca od dnia rozpoczęcia kolejnego roku odbywanego szkolenia

specjalizacyjnego, w uzgodnieniu z kierownikiem podmiotu prowadzącego szkolenie

specjalizacyjne. Kierownik specjalizacji niezwłocznie odnotowuje każdą zmianę

w rocznym szczegółowym planie szkolenia specjalizacyjnego. Roczne szczegółowe

plany szkolenia specjalizacyjnego oraz jego zmiany są zamieszczane w SMK.]

<6. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie i przekazanie Nowe brzmienie

ust. 6 i 6a oraz

lekarzowi, za pomocą SMK, szczegółowego planu szkolenia specjalizacyjnego, dodany ust. 6b w

art. 16m wejdzie

w tym obejmującego miejsce odbywania kursów i staży kierunkowych, w sposób w życie z dn.

zapewniający realizację programu specjalizacji na okres trwania poszczególnych 1.01.2022 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

modułów szkolenia specjalizacyjnego. Kierownik specjalizacji niezwłocznie 1291).

aktualizuje szczegółowy plan szkolenia w przypadku braku możliwości realizacji

poszczególnych elementów szkolenia w uprzednio ustalonych terminach.>

[6a. Kierownik specjalizacji niezwłocznie potwierdza realizację przez lekarza

poszczególnych elementów szkolenia specjalizacyjnego za pomocą SMK,

w szczególności przez potwierdzanie wpisów uzupełnianych na bieżąco przez lekarza

w EKS.]

<6a. Kierownik specjalizacji potwierdza, za pomocą SMK, realizację przez

lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne pogrupowanych według

programu specjalizacji elementów szkolenia specjalizacyjnego.>

<6b. Szczegółowy plan szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w ust. 6,

stanowi dla dyrektora CMKP podstawę do koordynacji i organizacji kursów,

o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 2.>

7. Kierownik specjalizacji sprawuje nadzór nad realizacją programu specjalizacji

przez lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne. W ramach sprawowanego

14.09.2020

©Telksinoe s. 128/230

nadzoru kierownik specjalizacji, a w odniesieniu do pkt 2–4 lekarz kierujący stażem

kierunkowym:

1) ustala, za pomocą SMK, szczegółowy plan szkolenia specjalizacyjnego;

1a) weryfikuje roczny plan szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z aktualizacją

programu, o której mowa w art. 16f ust. 4, w zakresie, w jakim nie został on

zrealizowany przez lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne;

2) konsultuje i ocenia proponowane i wykonywane przez lekarza badania

diagnostyczne i ich interpretację, rozpoznania choroby, sposoby leczenia,

rokowania i zalecenia dla pacjenta;

3) prowadzi nadzór nad wykonywaniem przez lekarza zabiegów diagnostycznych,

leczniczych i rehabilitacyjnych objętych programem specjalizacji do czasu

nabycia przez lekarza umiejętności samodzielnego ich wykonywania;

4) uczestniczy w wykonywanym przez lekarza zabiegu operacyjnym albo

stosowanej metodzie leczenia lub diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko

dla pacjenta, do czasu nabycia przez lekarza umiejętności samodzielnego ich

wykonywania lub stosowania;

5) wystawia opinię zawodową, w tym dotyczącą uzdolnień i predyspozycji

zawodowych, umiejętności manualnych, stosunku do pacjentów

i współpracowników, zdolności organizacyjnych i umiejętności pracy w zespole;

6) wnioskuje odpowiednio do wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo

ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przerwanie szkolenia

specjalizacyjnego przez lekarza, który nie realizuje programu specjalizacji;

7) wnioskuje odpowiednio do wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo

ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przedłużenie czasu trwania

szkolenia specjalizacyjnego;

8) potwierdza, za pomocą SMK, zrealizowanie rocznych planów szkolenia

specjalizacyjnego oraz całości szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem

specjalizacji.

7a. W przypadku nieobecności kierownika specjalizacji zadanie określone

w ust. 7 pkt 8 wykonuje kierownik jednostki akredytowanej prowadzącej szkolenie

specjalizacyjne.

14.09.2020

©Telksinoe s. 129/230

7b. Kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne monitoruje

zgodność odbywanego przez lekarza w tym podmiocie szkolenia specjalizacyjnego

z zakresem programu specjalizacji w danej dziedzinie medycyny.

8. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej opinii

kierownika specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie

za równoważne ze zrealizowaniem elementów programu specjalizacji stażu

szkoleniowego, obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz

wykonanie zabiegów lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub

kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju, w podmiotach prowadzących

szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie okresu odbywanego szkolenia

specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do dnia rozpoczęcia przez

lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest dłuższy niż 5 lat.

9. (uchylony)

10. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej

opinii kierownika specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem

o uznanie do okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, stażu szkoleniowego,

obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów

lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych

zrealizowanych za granicą w okresie aktualnie odbywanego szkolenia

specjalizacyjnego.

11. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarz

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra

Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej,

odbywający specjalizację, po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji oraz

konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny

i pokoju, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie części okresu

odbywania specjalizacji w zakresie odpowiedniego modułu, w przypadku gdy pełnił

służbę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że charakter tej

służby, w tym uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie zabiegów

i procedur medycznych, odpowiadał właściwemu programowi specjalizacji.

12. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może

uznać, w drodze decyzji, staże i kursy, o których mowa w ust. 8, za równoważne ze

14.09.2020

©Telksinoe s. 130/230

zrealizowaniem części programu specjalizacji i skrócić lekarzowi okres odbywania

tego szkolenia o okres wskazany w opinii zespołu, jednak nie więcej niż o ½ okresu

trwania szkolenia specjalizacyjnego lub modułów, o których mowa w art. 16 ust. 2.

13. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może

uznać, w drodze decyzji, staże i kursy, o których mowa w ust. 8 i 10, za równoważne

ze zrealizowaniem części programu specjalizacji.

13a. Decyzje, o których mowa w ust. 12 i 13, zamieszcza się w SMK

i dodatkowo podaje w nim:

1) datę decyzji;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.

13b. W decyzjach, o których mowa w ust. 12 i 13, określa się liczbę dni

roboczych wraz z proporcjonalną liczbą dni urlopu wypoczynkowego dla tego okresu,

o którą ulega skróceniu szkolenie specjalizacyjne, z zastrzeżeniem art. 16ma.

14. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 12 i 13, wchodzą:

1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny albo odpowiednio

konsultant krajowy w dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie

wojny i pokoju lub konsultant wojskowej służby zdrowia;

2) kierownik specjalizacji;

3) przedstawiciel towarzystwa naukowego lub instytutu badawczego właściwych

dla danej dziedziny medycyny;

4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej

dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.

15. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne może zostać skierowany przez:

1) wojewodę do pracy przy zwalczaniu epidemii na podstawie art. 47 ustawy z dnia

5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi do podmiotu, w którym odbywa szkolenie specjalizacyjne albo do innego

podmiotu, albo

14.09.2020

©Telksinoe s. 131/230

2) pracodawcę do realizacji innych zadań niż wynikające z umowy, na podstawie

której odbywa szkolenie specjalizacyjne, jeżeli nie zostanie wydana decyzja,

o której mowa w pkt 1.

16. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, który został skierowany na

podstawie ust. 15 do wykonywania pracy innej niż wynikająca z umowy, na podstawie

której odbywa szkolenie specjalizacyjne, wykonuje pracę pod nadzorem lekarza

specjalisty wyznaczonego przez kierownika jednostki, do której został skierowany.

Lekarz specjalista nadzorujący pracę lekarza w trakcie szkolenia specjalizacyjnego

nabywa odpowiednie uprawnienia kierownika specjalizacji, o których mowa w ust. 7.

17. Na wniosek lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne dyrektor CMKP

może uznać, w drodze decyzji, okres, w którym lekarz ten nie realizował programu

specjalizacji, za równoważny z realizowaniem tego programu, jeżeli w okresie tym

realizował zadania, o których mowa w ust. 15.

18. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, któremu odwołano kurs

specjalizacyjny w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego lub stanem epidemii,

jest zwolniony z obowiązku realizacji tego kursu, jeżeli:

1) realizacja tego kursu wymaga przedłużenia szkolenia specjalizacyjnego o okres

dłuższy niż 3 miesiące oraz

2) zrealizował wszystkie inne kursy objęte programem specjalizacji.

18a. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, który w związku ze stanem

zagrożenia epidemicznego lub stanem epidemii nie może realizować szkolenia

specjalizacyjnego w sposób zgodny z programem szkolenia specjalizacyjnego, jest

zwolniony z obowiązku wykonania i udokumentowania procedur medycznych

objętych danym programem szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli:

1) do wykonania danej procedury w liczbie przewidzianej w programie

specjalizacji konieczne jest przedłużenie szkolenia specjalizacyjnego oraz

2) kierownik specjalizacji potwierdzi w EKS, że lekarz posiada umiejętność

wykonywania danej procedury, oraz

3) wykonał daną procedurę co najmniej w liczbie stanowiącej połowę liczby,

w jakiej procedura ta powinna być wykonana zgodnie z programem szkolenia

specjalizacyjnego.

19. Przepisy ust. 15–18a stosuje się odpowiednio do lekarza będącego

żołnierzem w czynnej służbie wojskowej.

14.09.2020

©Telksinoe s. 132/230

20. Lekarz, któremu kierownik specjalizacji zaliczył szkolenie specjalizacyjne,

zawiadamia, w terminie 7 dni od dnia zaliczenia szkolenia, kierownika jednostki

szkolącej oraz właściwego wojewodę, Ministra Obrony Narodowej albo ministra

właściwego do spraw wewnętrznych o zakończeniu tego szkolenia.

21. EKS lekarza, który zakończył szkolenie specjalizacyjne i któremu kierownik

specjalizacji zaliczył szkolenie specjalizacyjne, przekazuje się, za pomocą SMK, do

właściwego wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do

spraw wewnętrznych w terminie 30 dni od dnia zaliczenia szkolenia.

Art. 16ma. Skrócenie okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego

spełniającego minimalne wymogi kształcenia określone w przepisach Unii

Europejskiej nie może obejmować więcej niż 1/2 minimalnego czasu trwania danego

programu specjalizacji określonego w przepisach Unii Europejskiej.

Art. 16n. 1. Lekarzowi, który posiada tytuł specjalisty uzyskany poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, niepodlegający uznaniu za równoważny na podstawie

przepisów, o których mowa w art. 16a i 16b, minister właściwy do spraw zdrowia

uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

1) lekarz posiada prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej;

2) czas trwania szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicą odpowiada

czasowi trwania szkolenia specjalizacyjnego określonemu w programie

specjalizacji w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz

umiejętności praktycznych, sposób potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności

odpowiada w istotnych elementach określonemu programowi specjalizacji

w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) sposób i tryb złożenia egzaminu lub innej formy potwierdzenia uzyskanej wiedzy

i umiejętności odpowiada złożeniu przez lekarza PES w Rzeczypospolitej

Polskiej.

1a. Dyrektor CMKP wykonuje w imieniu ministra właściwego do spraw zdrowia

zadania tego ministra w odniesieniu do czynności określonych w ust. 4a i 8 jako organ

prowadzący postępowanie.

14.09.2020

©Telksinoe s. 133/230

2. Lekarz, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem o uznanie tytułu

specjalisty do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora

CMKP. Dyrektor CMKP informuje ministra właściwego do spraw zdrowia

o wpłynięciu tego wniosku.

3. Do wniosku dołącza się oryginał albo kopię poświadczoną za zgodność

z oryginałem:

1) prawa wykonywania zawodu;

2) dokumentu potwierdzającego uprawnienie do wykonywania zawodu lekarza

w kraju, w którym lekarz uzyskał tytuł specjalisty;

3) dokumentu o nadaniu tytułu specjalisty;

4) dokumentu zawierającego informacje o miejscu odbycia szkolenia

specjalizacyjnego, czasie jego trwania i programie specjalizacji;

5) dokumentu zawierającego informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu lub

innej formie potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;

6) dokumentu zawierającego informacje o miejscu, czasie trwania i rodzaju

czynności zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytułu specjalisty.

4. Wniosek podlega weryfikacji pod kątem kompletności złożonych

dokumentów dokonywanej przez CMKP oraz ocenie merytorycznej dokonywanej

przez zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP.

4a. W przypadku stwierdzenia niekompletności wniosku dyrektor CMKP wzywa

wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie wskazanym w wezwaniu, pod

rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. O pozostawieniu wniosku bez

rozpoznania dyrektor CMKP informuje ministra właściwego do spraw zdrowia.

5. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4, wchodzą lekarze posiadający tytuł

specjalisty w danej dziedzinie medycyny:

1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny lub jego

przedstawiciel albo odpowiednio konsultant krajowy w dziedzinie lub

dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych

wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju lub konsultant

wojskowej służby zdrowia;

2) dwaj lekarze posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora

habilitowanego;

14.09.2020

©Telksinoe s. 134/230

3) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający co najmniej stopień

naukowy doktora habilitowanego;

4) przedstawiciel towarzystwa naukowego lub instytutu badawczego właściwych

dla danej dziedziny medycyny.

6. Zespół zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał,

chyba że nie został złożony żaden wniosek.

7. Jeżeli na podstawie przedstawionych przez lekarza dokumentów zespół

stwierdzi, że czas trwania szkolenia lub formy nabywania wiedzy i umiejętności

praktycznych nie odpowiadają w istotnych elementach programowi specjalizacji

w danej specjalności w Rzeczypospolitej Polskiej, ocena merytoryczna wydawana

przez zespół jest negatywna albo zawiera wskazanie do odbycia stażu

uzupełniającego, z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego

stażu oraz wskazaniem podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym

staż uzupełniający powinien być odbyty.

8. Na podstawie oceny merytorycznej dyrektor CMKP w terminie 14 dni wydaje

opinię, która wraz z aktami jest niezwłocznie przekazywana do ministra właściwego

do spraw zdrowia.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji, uznaje albo odmawia

uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą za równoważny z tytułem specjalisty

w Rzeczypospolitej Polskiej.

10. W przypadku gdy ocena merytoryczna zawiera wskazanie do odbycia stażu

uzupełniającego, dyrektor CMKP kieruje lekarza do odbycia tego stażu,

z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego stażu oraz

wskazaniem podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym staż

uzupełniający powinien być odbyty, z uwzględnieniem miejsca zamieszkania

wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

11. Staż uzupełniający nie może trwać dłużej niż 3 lata.

12. Lekarz odbywa staż uzupełniający w ramach płatnego urlopu szkoleniowego,

umowy o pracę na czas określony w celu odbycia stażu uzupełniającego albo umowy

cywilnoprawnej o odbycie stażu uzupełniającego, zawartej ze wskazanym podmiotem

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, na warunkach określonych w umowie.

14.09.2020

©Telksinoe s. 135/230

13. Staż uzupełniający kończy się uzyskaniem opinii zawodowej, wystawionej

przez kierownika właściwej komórki organizacyjnej podmiotu prowadzącego

szkolenie specjalizacyjne, którą przekazuje się niezwłocznie do dyrektora CMKP.

14. Po otrzymaniu opinii zawodowej, o której mowa w ust. 13, dyrektor CMKP

w terminie 7 dni przekazuje tę opinię wraz z aktami sprawy do ministra właściwego

do spraw zdrowia. Na podstawie opinii zawodowej minister właściwy do spraw

zdrowia wydaje decyzję, w której uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem

specjalisty w Rzeczypospolitej Polskiej albo odmawia uznania tego tytułu.

15. Decyzje, o których mowa w ust. 9 i 14, zamieszcza się w SMK i dodatkowo

podaje w nim:

1) datę decyzji;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3) obywatelstwo osoby, której decyzja dotyczy;

4) państwo uzyskania tytułu specjalisty;

5) przedmiot decyzji;

6) rodzaj rozstrzygnięcia;

7) organ wydający decyzję.

Art. 16o. 1. Lekarz nie może realizować lub kontynuować szkolenia

specjalizacyjnego w przypadku:

1) zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza albo zakazu wykonywania

zawodu lekarza;

2) ograniczenia lekarza w wykonywaniu określonych czynności medycznych,

objętych programem specjalizacji;

3) niepodjęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesięcy od

dnia wskazanego jako dzień rozpoczęcia tego szkolenia na skierowaniu

wystawionym przez organ kierujący do odbycia szkolenia, z przyczyn leżących

po stronie lekarza;

4) zaprzestania przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

5) przerwania lekarzowi szkolenia specjalizacyjnego na wniosek kierownika

specjalizacji po uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego

w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta krajowego w danej dziedzinie

medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa

14.09.2020

©Telksinoe s. 136/230

związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju oraz

właściwej okręgowej izby lekarskiej;

6) upływu okresu, w którym był obowiązany ukończyć szkolenie specjalizacyjne;

7) nieprzedłożenia dokumentu „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty” w okresie miesiąca od dnia wydania

zaświadczenia, o którym mowa w art. 16c ust. 18.

1a. Przez zaprzestanie przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego,

o którym mowa w ust. 1 pkt 4, należy rozumieć faktyczne zaprzestanie przez lekarza

realizacji programu specjalizacji, zgodnie z rocznym szczegółowym planem szkolenia

specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16m ust. 6, lub nieuzupełnianie wpisów, za

pomocą SMK, w EKS przez lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne,

w okresie 12 miesięcy od dnia dokonania ostatniego wpisu, z przyczyn leżących po

stronie lekarza.

2. Właściwy podmiot jest obowiązany do powiadomienia za pomocą SMK

odpowiednio wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do

spraw wewnętrznych o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5.

3. (uchylony)

4. Odpowiednio wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy

do spraw wewnętrznych wydaje decyzję o skreśleniu lekarza z rejestru lekarzy

odbywających szkolenie specjalizacyjne, zwanego dalej „rejestrem”, na podstawie:

1) powiadomienia przez właściwy podmiot o zaistnieniu okoliczności, o których

mowa w ust. 1 pkt 1–4, lub informacji o zaistnieniu okoliczności, o których

mowa w ust. 1 pkt 1–4, przez inne uprawnione podmioty;

2) wniosku kierownika specjalizacji o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego po

uzyskaniu przez wojewodę, Ministra Obrony Narodowej albo ministra

właściwego do spraw wewnętrznych opinii właściwego konsultanta

wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta w danej

dziedzinie medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań

państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju

oraz właściwej okręgowej izby lekarskiej;

3) informacji potwierdzających zaistnienie okoliczności, o których mowa

w ust. 1 pkt 6 i 7, z przyczyn leżących po stronie lekarza.

14.09.2020

©Telksinoe s. 137/230

5. Decyzję, o której mowa w ust. 4, zamieszcza się w SMK i dodatkowo podaje

w nim:

1) datę decyzji;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.

6. Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. O decyzji podmioty,

o których mowa w ust. 4, powiadamiają lekarza również na piśmie.

Art. 16oa. 1. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie

medycyny ma obowiązek:

1) realizowania szkolenia specjalizacyjnego, w tym pełnienia dyżurów

medycznych, zgodnie z programem specjalizacji, o którym mowa w art. 16f

ust. 3;

2) utrzymywania stałej współpracy z kierownikiem specjalizacji;

3) udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pod nadzorem kierownika specjalizacji

lub innego lekarza specjalisty właściwego ze względu na zakres udzielanych

świadczeń zdrowotnych do czasu wydania opinii przez kierownika specjalizacji

o możliwości samodzielnego udzielania przez niego świadczeń zdrowotnych lub

po zaliczeniu PEM;

4) bieżącego wypełniania EKS.

2. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie medycyny

ma prawo do:

1) udzielania samodzielnie świadczeń zdrowotnych po uzyskaniu pisemnej

pozytywnej opinii kierownika specjalizacji lub kierownika stażu, w tym do:

a) samodzielnego stosowania metod diagnostycznych i leczniczych,

b) wydawania zleceń lekarskich,

c) wydawania skierowań na badania laboratoryjne oraz inne badania

diagnostyczne,

d) prowadzenia dokumentacji medycznej,

e) udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta,

f) zlecania wykonania czynności pielęgnacyjnych,

14.09.2020

©Telksinoe s. 138/230

g) stwierdzania zgonu,

h) wystawiania recept,

i) wydawania orzeczeń lekarskich,

j) pełnienia dyżurów medycznych;

2) płatnego urlopu szkoleniowego, o którym mowa w art. 16h ust. 2 pkt 2, 3 i 5,

art. 16pc i art. 16s ust. 2;

3) samokształcenia realizowanego w ramach szkolenia specjalizacyjnego

w wymiarze określonym w programie szkolenia specjalizacyjnego;

4) doskonalenia zawodowego.

Art. 16p. 1. Rejestr jest prowadzony przez CMKP, za pomocą SMK,

z wykorzystaniem danych niezwłocznie zamieszczanych w SMK bezpośrednio przez

wojewodów, Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.

2. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym, według

określonego układu danych:

1) numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków:

a) dwucyfrowy symbol województwa będący pierwszym członem

identyfikatora jednostek podziału terytorialnego określonego w przepisach

wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.

o statystyce publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 649, 730 i 2294),

b) czteroznakowy kod specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji

określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 2,

c) siedmiocyfrowy numer „Prawa wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty”;

2) imię (imiona) i nazwisko lekarza;

3) adres miejsca zamieszkania lekarza;

4) miejsce i data urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca;

5) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwa i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6) obywatelstwo (obywatelstwa);

7) numer prawa wykonywania zawodu;

8) numer seryjny, data i podmiot wydający dokument prawa wykonywania zawodu;

9) posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania;

14.09.2020

©Telksinoe s. 139/230

10) numer i data decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie wyrażenia

zgody na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca;

11) tryb odbywania i zasady finansowania szkolenia specjalizacyjnego odbywanego

przez lekarza cudzoziemca;

12) data postępowania kwalifikacyjnego oraz wynik uzyskany w postępowaniu

kwalifikacyjnym;

13) data skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz nazwa organu

kierującego;

14) numer karty szkolenia specjalizacyjnego albo EKS;

15) nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej,

w której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne, oraz numer księgi rejestrowej

w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą;

16) imię (imiona) i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadana specjalizacja

i zajmowane stanowisko oraz numer prawa wykonywania zawodu;

17) planowane daty rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego oraz

rzeczywiste daty rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;

18) data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki

szkolenie to zostało przedłużone albo skrócone, oraz informacja o kursach

zaliczonych w związku z decyzją, o której mowa w art. 16 ust. 7 lub art. 16m

ust. 12 lub 13;

19) informacja o zrealizowanych przez lekarza kursach objętych programem

specjalizacji, z podaniem nazwy i numeru kursu, daty rozpoczęcia i zakończenia

kursu oraz imienia (imion) i nazwiska, a także posiadanej specjalizacji

kierownika naukowego kursu specjalizacyjnego;

20) informacja o wariancie programu, według którego lekarz odbywa szkolenie

specjalizacyjne;

21) data i wynik PES w zakresie uzyskanej specjalizacji;

22) adnotacje dotyczące przeniesienia się lekarza w celu odbywania szkolenia

specjalizacyjnego z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia,

nazwa jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywał dotychczas szkolenie

specjalizacyjne, tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego, nazwisko i imię

dotychczasowego kierownika specjalizacji, dotychczasowy okres trwania

szkolenia specjalizacyjnego;

14.09.2020

©Telksinoe s. 140/230

23) adnotacje dotyczące zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

24) adnotacja dotycząca wykreślenia lekarza z rejestru.

3. Użytkownikami rejestru są:

1) wojewodowie;

2) minister właściwy do spraw zdrowia;

3) Minister Obrony Narodowej;

4) minister właściwy do spraw wewnętrznych;

5) Minister Sprawiedliwości.

4. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny dla podmiotów, które wykażą

interes prawny.

5. Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 15 ustawy z dnia

17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) sposób i tryb przekazywania danych, o których mowa w ust. 2,

2) szczegółowy sposób prowadzenia rejestru oraz sposób udostępniania danych

wpisanych do rejestru – mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa danych

oraz funkcjonalności prowadzonego rejestru.

16pa–16pi wejdą

lekarza, o którym mowa w art. 16 ust. 4, może przystąpić do PEM. w życie z dn.

1.01.2022 r. (Dz.

2. Lekarz może przystąpić do PEM po potwierdzeniu przez kierownika

U. z 2020 r. poz.

specjalizacji zaliczenia modułu podstawowego albo po potwierdzeniu przez 1291).

kierownika specjalizacji zaliczenia drugiego roku odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w ramach modułu jednolitego.

3. Uprawnienie lekarza do przystąpienia do PEM potwierdza w SMK

kierownik specjalizacji.

4. Lekarz zamierzający przystąpić do PEM składa wniosek, za pomocą

SMK, w tej sprawie do dyrektora CEM.

5. Wniosek zawiera następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko wnioskodawcy;

14.09.2020

©Telksinoe s. 141/230

2) numer PESEL wnioskodawcy, a w przypadku jego braku – cechy

dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz

państwo wydania;

3) adres poczty elektronicznej i adres do korespondencji wnioskodawcy,

a także, jeżeli posiada, numer telefonu;

4) wskazanie jednostki, w której wnioskodawca odbywa szkolenie

specjalizacyjne;

5) informacje o posiadanym prawie wykonywania zawodu: jego numer, data

wydania i organ wydający;

6) imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy, stopień naukowy lub tytuł naukowy

kierownika specjalizacji;

7) wskazanie organu prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne;

8) wskazanie dziedziny, w jakiej wnioskodawca zamierza składać PEM;

9) wskazanie terminu przystąpienia do PEM.

6. Dyrektor CEM podaje, za pomocą SMK, adres strony internetowej, na

której znajdują się dostępne terminy PEM. Lekarz zgłaszający się do PEM może

dokonać wyboru jednego z tych terminów, który nie podlega zmianie.

Wyznaczony termin PEM przypada nie wcześniej niż przed 21. dniem i nie

później niż w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku o przystąpienie do

danego PEM.

Art. 16pb. 1. W przypadku zgłoszenia do PEM po raz trzeci i kolejny lekarz

ponosi opłatę w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za rok

ubiegły, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”, w roku poprzedzającym rok, w którym jest wnoszona opłata.

2. Opłata, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona na rachunek bankowy

wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK. Opłatę uiszcza się nie później niż

w terminie 5 dni roboczych od dnia złożenia wniosku, o którym mowa

w art. 16pa ust. 4.

3. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1, albo

wniesienia jej w wysokości niższej niż należna dyrektor CEM wzywa

wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, za pomocą SMK lub za

14.09.2020

©Telksinoe s. 142/230

pomocą środków komunikacji elektronicznej, na adres poczty elektronicznej

wskazany przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa w art. 16pa ust. 4.

Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego nie stosuje się.

4. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych, o których mowa

w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia skierowania wezwania dotknięty nimi wniosek

traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji tej dyrektor CEM informuje

w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

5. Opłatę, o której mowa w ust. 1, pobiera dyrektor CEM. Opłata stanowi

dochód budżetu państwa.

Art. 16pc. Lekarzowi przysługuje urlop szkoleniowy w wymiarze 2 dni

w roku kalendarzowym na przystąpienie do PEM. Za czas urlopu szkoleniowego

lekarz zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Art. 16pd. 1. W celu przeprowadzenia PEM dyrektor CEM wskazuje osoby

nadzorujące przebieg egzaminu w danym terminie i miejscu. Osoby zdające są

obowiązane podporządkowywać się ich poleceniom w trakcie egzaminu.

2. PEM jest przeprowadzany w formie testu komputerowego przy użyciu

urządzenia egzaminacyjnego wykorzystującego jednolite oprogramowanie

opracowane przez CEM.

3. Osoby przystępujące w tym samym miejscu i czasie do PEM

rozpoczynają egzamin i kończą egzamin o tej samej godzinie.

4. Egzamin trwa 2 godziny.

Art. 16pe. 1. PEM jest składany w formie testu składającego się ze 100 pytań

zawierających pięć odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa.

2. Pytania testowe obejmują problematykę określoną w programie

szkolenia specjalizacyjnego w zakresie tematyki modułu podstawowego

właściwego dla danej specjalizacji lub tematyki dwóch pierwszych lat modułu

jednolitego, który odbywa albo ukończył lekarz przystępujący do PEM.

Szczegółowy zakres PEM określa program specjalizacji właściwy dla danej

dziedziny medycyny.

3. Pytania testowe oraz test opracowuje i ustala CEM w porozumieniu

z konsultantem krajowym właściwym dla danej dziedziny medycyny lub jego

14.09.2020

©Telksinoe s. 143/230

przedstawicielem odrębnie dla każdej dziedziny medycyny. W przypadku braku

konsultanta krajowego właściwy jest konsultant wojewódzki w danej dziedzinie

medycyny wskazany przez dyrektora CEM.

4. Dyrektor CEM prowadzi bazę pytań PEM. Dyrektor CEM

w porozumieniu z konsultantem krajowym w danej dziedzinie medycyny,

a w przypadku jego braku z konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie

medycyny wskazanym przez dyrektora CEM, określają minimalną liczbę pytań

testowych zawartą w bazie pytań PEM.

5. Testy na każdy nowy termin PEM składają się z co najmniej 70% pytań

wybranych z bazy pytań PEM opublikowanych w bazie pytań PEM nie później

niż 4 miesiące przed terminem danego PEM. Nowe pytania i testy są

opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane i przechowywane w sposób

uniemożliwiający dostęp do nich osobom innym niż uczestniczące w ich

opracowaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu i przechowywaniu,

przeprowadzaniu PEM lub sprawującym nadzór nad jego przeprowadzeniem.

6. Bazę pytań PEM dyrektor CEM weryfikuje co najmniej raz w roku

z udziałem konsultanta krajowego lub konsultanta wojewódzkiego

w odpowiedniej dziedzinie medycyny pod kątem zgodności z aktualnym stanem

wiedzy. Efektem weryfikacji może być usunięcie pytania z bazy lub jego

modyfikacja. Po weryfikacji bazy pytań PEM pytania testowe mogą być

wykorzystane w trakcie PEM nie wcześniej niż po upływie 4 miesięcy od dnia

modyfikacji.

7. Baza pytań PEM jest udostępniana na stronie internetowej CEM.

8. Dyrektor CEM co najmniej na 4 miesiące przed PEM zamieszcza, na

stronie internetowej CEM oraz za pomocą SMK, wykaz źródeł bibliograficznych

w języku polskim ze wskazaniem określonych rozdziałów oraz wytycznych

właściwych towarzystw naukowych, z których są przygotowywane pytania do

testu, o którym mowa w ust. 1, oddzielnie dla każdej dziedziny medycyny.

Art. 16pf. 1. Lekarz może składać PEM po okazaniu dokumentu

potwierdzającego jego tożsamość. W przypadku braku dokumentu

potwierdzającego tożsamość lekarz nie może przystąpić do egzaminu.

14.09.2020

©Telksinoe s. 144/230

2. Za każdą prawidłową odpowiedź w teście zdający uzyskuje 1 punkt.

W przypadku braku odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej odpowiedzi

punkty nie są przyznawane.

3. Zdający PEM w danym terminie może wnieść w trakcie egzaminu albo

bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej,

merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego wykorzystanego podczas tego

PEM. Zastrzeżenie składa się do dyrektora CEM na formularzu, którego wzór

opracowuje CEM.

4. Zastrzeżenia rozpatruje konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny

w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia danego PEM. W przypadku uznania

zgłoszonego zastrzeżenia pytanie testowe objęte zastrzeżeniem jest pomijane przy

ustalaniu wyniku PEM lekarza, który złożył zastrzeżenie, co odpowiednio obniża

liczbę możliwych do uzyskania punktów. Punkty za pytania testowe

unieważnione nie są przyznawane. Pytanie testowe, wobec którego zostało uznane

zastrzeżenie, nie podlega dalszemu wykorzystywaniu w trakcie PEM i jest

usuwane z bazy pytań PEM, jeżeli z niej pochodziło.

5. Przebieg PEM może być dokumentowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o czym zgłaszającego się do PEM informuje się

w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu.

6. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania

PEM zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych

i dydaktycznych, a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania

oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub

rozwiązywanie testu niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania

zdającego, co jest równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

7. W przypadku stwierdzenia w trakcie egzaminu naruszenia zakazu,

o którym mowa w ust. 6, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, dyrektor

CEM dokonuje dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje ten fakt wraz ze

wskazaniem przyczyny dyskwalifikacji w protokole egzaminacyjnym.

Dyskwalifikacja może być dokonana także po zakończeniu egzaminu, na

podstawie analizy obrazu i dźwięku zarejestrowanych za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o których mowa w ust. 5.

14.09.2020

©Telksinoe s. 145/230

8. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia na piśmie osobę

zdyskwalifikowaną. Informację o dyskwalifikacji dyrektor CEM zamieszcza

w SMK oraz podaje na stronie internetowej CEM.

9. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia właściwego okręgowego

rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest

członkiem okręgowej izby lekarskiej, albo właściwego okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej Wojskowej Izby Lekarskiej, jeżeli lekarz lub

lekarz dentysta jest członkiem Wojskowej Izby Lekarskiej.

10. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do PEM w okresie roku

od dnia dyskwalifikacji.

11. PEM uważa się za zaliczony z wynikiem pozytywnym po uzyskaniu

przez lekarza co najmniej 60% możliwej do uzyskania maksymalnej liczby

punktów. Wynik egzaminu nie stanowi decyzji w rozumieniu ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

12. Pytania testowe niepochodzące z bazy pytań PEM mogą być

udostępnione wyłącznie osobie przystępującej do tego egzaminu, na jej wniosek,

w zakresie, w jakim zostały wykorzystane w teście rozwiązywanym przez tę

osobę. Dyrektor CEM udostępnia pytania testowe w drodze ich okazania

w siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza siedzibę CEM udostępnianych

pytań testowych oraz ich reprodukowanie, kopiowanie jakąkolwiek techniką lub

przepisywanie. W przypadku naruszenia tego zakazu udostępnianie zostaje

przerwane. Przebieg udostępniania może być monitorowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk. Pytania testowe wykorzystane w czasie PEM

i niepochodzące z bazy pytań PEM podlegają udostępnieniu na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji

publicznej po upływie roku od dnia ich pierwszego użycia.

13. Obraz i dźwięk zarejestrowane podczas przebiegu egzaminu podlegają

archiwizacji przez okres 3 miesięcy od dnia powstania zapisu. Pracownicy CEM

oraz inne osoby przeprowadzające lub nadzorujące egzamin uzyskują dostęp do

zarchiwizowanych materiałów w zakresie realizacji ich ustawowych zadań, po

otrzymaniu upoważnienia wydanego przez administratora danych.

Art. 16pg. 1. W przypadku rażących uchybień lub nieprzewidzianych

zdarzeń mających wpływ na prawidłowy przebieg PEM dyrektor CEM

14.09.2020

©Telksinoe s. 146/230

unieważnia, z urzędu albo na wniosek zdającego, egzamin dla poszczególnych

albo wszystkich zdających.

2. Unieważnienie PEM następuje również, gdy osoba, która przystępowała

do egzaminu, nie była do tego uprawniona; w takim przypadku unieważnienie

dotyczy tylko tej osoby.

3. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie unieważnienia PEM

w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o przyczynach uzasadniających

unieważnienie.

4. Komunikat o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 1, dyrektor CEM

zamieszcza na stronie internetowej CEM, a lekarzowi, którego egzamin został

unieważniony, przekazuje rozstrzygnięcie w SMK.

5. Zdający, który wystąpił z wnioskiem, lub osoba, której unieważniono

PEM, w terminie 14 dni od dnia przekazania informacji o unieważnieniu

w sposób, o którym mowa w ust. 4, może złożyć na piśmie albo za pośrednictwem

ePUAP odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie składa

się za pośrednictwem dyrektora CEM. Dyrektor CEM przekazuje odwołanie

wraz ze swoim stanowiskiem ministrowi właściwemu do spraw zdrowia

w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje ostateczne rozstrzygnięcie

w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

7. Do rozstrzygnięć i postępowania, o których mowa w ust. 1–6, nie stosuje

się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracownika

i organu, pełnomocnictw, sposobu obliczania terminów, wydawania

uwierzytelnionych odpisów lub kopii akt sprawy oraz sprostowań.

8. Unieważniony PEM traktuje się jako niebyły.

9. Unieważniony PEM jest powtarzany w terminie nie dłuższym niż

3 miesiące od dnia, w którym rozstrzygnięcie o unieważnieniu stało się

ostateczne. Za powtarzany PEM nie pobiera się opłaty, o której mowa

w art. 16pb ust. 1.

Art. 16ph. 1. Lekarzowi, który złożył z wynikiem pozytywnym PEM,

dyrektor CEM wydaje świadectwo złożenia PEM w terminie 21 dni od dnia

złożenia egzaminu.

14.09.2020

©Telksinoe s. 147/230

2. Podpis dyrektora CEM umieszczony na świadectwie może być

odwzorowany mechanicznie.

3. Wynik egzaminu danego lekarza jest mu udostępniany za pomocą SMK

lub na stronie internetowej CEM.

4. Na wniosek lekarza, który złożył z wynikiem pozytywnym PEM, dyrektor

CEM wydaje odpłatnie duplikat albo odpis świadectwa albo dokonuje wymiany

błędnie sporządzonego świadectwa PEM. Opłata za te czynności wynosi 50 zł.

Opłata jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM. Opłaty nie

wnosi się, w przypadku gdy wymiana wynika z błędu CEM.

5. Wyniki PEM dyrektor CEM przekazuje, za pomocą SMK, organom,

o których mowa w art. 16c ust. 8, oraz konsultantowi krajowemu właściwemu dla

danego PEM, kierownikowi specjalizacji oraz kierownikowi podmiotu

prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, nie później niż w terminie 14 dni od dnia

złożenia tego egzaminu.

6. Lekarz, który uzyskał wynik negatywny PEM, może do niego przystąpić

ponownie w innym terminie.

7. Lekarz, który złożył z wynikiem pozytywnym PEM, jest upoważniony do

samodzielnego udzielania świadczeń medycznych w zakresie wynikającym

z programu właściwego modułu podstawowego lub określonej części modułu

jednolitego oraz pełnienia dyżurów medycznych, o których mowa w art. 16i

ust. 5 pkt 2 oraz w art. 95 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności

leczniczej.

8. Dokumentacja dotycząca PEM oraz kopie świadectw złożenia PEM

w formie elektronicznej są przechowywane przez CEM zgodnie z przepisami

art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym

i archiwach.

9. Negatywny wynik z PEM nie może być przeszkodą do kontynuacji przez

lekarza szkolenia specjalizacyjnego.

Art. 16pi. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze

rozporządzenia:

1) wysokość opłaty, o której mowa w art. 16pb ust. 1,

2) szczegółowy sposób i tryb składania PEM oraz ustalania jego wyników,

3) wzór świadectwa złożenia PEM,

14.09.2020

©Telksinoe s. 148/230

4) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa

złożenia PEM oraz sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 16ph

ust. 4,

5) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany świadectwa złożenia

PEM

– uwzględniając prawidłowe przygotowanie i przebieg PEM, w tym koszty

przeprowadzenia, a także konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia

dokumentacji dotyczącej złożenia PEM.

2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy PEM, zatwierdzany przez

ministra właściwego do spraw zdrowia.>

Art. 16r. 1. Podmioty, o których mowa w ust. 2, dokonują weryfikacji formalnej

odbycia szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji lekarza, który

uzyskał potwierdzenie zrealizowania szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z programem specjalizacji przez kierownika specjalizacji.

2. Podmiotami weryfikującymi odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z programem specjalizacji są:

1) wojewoda właściwy ze względu na obszar województwa, na terenie którego

wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne;

2) Minister Obrony Narodowej – w przypadku wnioskodawców będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także zatrudnionych w podmiocie

leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej

albo komórce lub jednostce organizacyjnej mu podległej;

3) minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego komórka

organizacyjna – w przypadku wnioskodawców pełniących służbę lub

zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych przez ministra właś-

ciwego do spraw wewnętrznych.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 2, dokonują weryfikacji oraz zwracają się,

za pomocą SMK, do konsultantów wojewódzkich w danej dziedzinie medycyny

o merytoryczną weryfikację, czy wnioskodawca odbył szkolenie specjalizacyjne

zgodnie z programem specjalizacji, w terminie 14 dni od dnia uzyskania przez lekarza

potwierdzenia przez kierownika specjalizacji zrealizowania szkolenia

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji. Konsultant wojewódzki

dokonuje merytorycznej weryfikacji, za pomocą SMK, w terminie 14 dni od dnia

14.09.2020

©Telksinoe s. 149/230

otrzymania wystąpienia danego podmiotu. W przypadku braku konsultanta

wojewódzkiego lub w przypadku, kiedy konsultant wojewódzki pełni jednocześnie

funkcję kierownika specjalizacji, merytorycznej weryfikacji dokonuje konsultant

krajowy w danej dziedzinie medycyny. Wojewoda może zwrócić się o dodatkową

merytoryczną weryfikację do konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny.

4. W przypadku wnioskodawców będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej, a także zatrudnionych w podmiocie leczniczym utworzonym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce

organizacyjnej mu podległej, właściwy konsultant, o którym mowa w ust. 3, przed

dokonaniem weryfikacji, o której mowa w ust. 3, może zwrócić się o opinię do

właściwego konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach medycyny

związanych z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju

w czasie wojny i pokoju.

5. W przypadku niezrealizowania przez wnioskodawcę programu specjalizacji

konsultant, o którym mowa w ust. 3, za pomocą SMK, wskazuje brakujące elementy

programu specjalizacji.

6. Podmioty, o których mowa w ust. 2, niezwłocznie po uzyskaniu informacji od

konsultanta, o którym mowa w ust. 3:

1) potwierdzają zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;

2) w przypadku, o którym mowa w ust. 5, odmawiają potwierdzenia zakończenia

szkolenia specjalizacyjnego oraz kierują do zrealizowania brakującego elementu

programu specjalizacji i przedłużają okres szkolenia w trybie pozarezydenckim

o czas niezbędny do realizacji tego elementu, uwzględniając okres przerwy

wynikającej z procedury weryfikacji realizacji programu specjalizacji.

7. Podmioty, o których mowa w ust. 2, zawiadamiają wnioskodawcę

o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 6, za pomocą SMK. O odmowie

potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego podmioty, o których mowa

w ust. 2, powiadamiają wnioskodawcę również na piśmie. Do doręczenia

powiadomienia na piśmie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

8. W przypadku odmowy potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, wnioskodawca, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

14.09.2020

©Telksinoe s. 150/230

rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 6, może zwrócić się do podmiotu, o którym

mowa w ust. 2, o weryfikację rozstrzygnięcia.

9. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podmioty, o których mowa w ust. 2,

dokonują weryfikacji formalnej odbycia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego

zgodnie z programem specjalizacji, po zrealizowaniu brakującego elementu programu

specjalizacji i potwierdzeniu tego przez kierownika specjalizacji w EKS. Przepisy

ust. 5–8 stosuje się odpowiednio.

10. Do lekarza, który uzyskał decyzję o dopuszczeniu do PES, wydaną zgodnie

z art. 16 ust. 7 albo ust. 9, nie stosuje się przepisów ust. 1–9.

11. Lekarz, który zakończył szkolenie specjalizacyjne i uzyskał potwierdzenie

zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, albo uzyskał decyzję, o której mowa

w art. 16 ust. 7 albo 9, zachowuje uprawnienia, o których mowa w art. 16oa

ust. 2 pkt 1 i 4, w okresie 5 lat od dnia potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego albo od dnia wydania takiej decyzji.

12. Podmioty, o których mowa w ust. 2, informują dyrektora CEM, za pomocą

SMK, o potwierdzeniu zakończenia szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza.

Art. 16ra. 1. Lekarz może złożyć wniosek o zaliczenie PES w całości albo

w części, jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym egzamin organizowany przez

europejskie towarzystwo naukowe, który przez ministra właściwego do spraw zdrowia

został uznany za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości

albo w części.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,

wykaz egzaminów organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe, których

złożenie z wynikiem pozytywnym jest równoważne z zaliczeniem z wynikiem

pozytywnym PES w całości albo w części, oraz wykaz dokumentów potwierdzających

złożenie takich egzaminów, mając na względzie zakres tematyczny tych egzaminów

oraz konieczność przedstawienia pełnej informacji o egzaminach organizowanych

przez europejskie towarzystwa naukowe.

3. Lekarz może uzyskać uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie

towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES

w całości albo w części po uzyskaniu potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego. Przepisy art. 16r stosuje się odpowiednio.

14.09.2020

©Telksinoe s. 151/230

4. Lekarz, po uzyskaniu potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego,

w celu uznania egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za

równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części

składa wniosek do dyrektora CEM. W przypadku określenia przez ministra

właściwego do spraw zdrowia na podstawie ust. 2 wykazu dokumentów

potwierdzających złożenie takich egzaminów, do wniosku dołącza dokumenty

wskazane w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. Dokumenty te przedstawia się

w oryginale albo w kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem.

5. Dyrektor CEM weryfikuje dokumenty, o których mowa w ust. 4, pod

względem formalnym oraz rozstrzyga o tym, czy są spełnione przesłanki, o których

mowa w ust. 3, pozwalające na uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie

towarzystwo naukowe za równoważny z całością albo częścią PES. W przypadku

stwierdzenia spełnienia przesłanek pozwalających na uznanie egzaminu

organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z całością

PES, dyrektor CEM wydaje dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu specjalisty.

W przypadku stwierdzenia spełnienia przesłanek pozwalających na uznanie egzaminu

organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z częścią

PES, dyrektor CEM wydaje zaświadczenie potwierdzające takie uznanie. Dyrektor

CEM odmawia uznania egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo

naukowe za równoważny z całością albo częścią PES w drodze decyzji. Przepisy

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje

się odpowiednio.

6. Lekarz nie może uzyskać uznania egzaminu organizowanego przez

europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem

pozytywnym PES w całości albo w części, jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym PES

odpowiednio w całości albo w części.

7. Lekarz nie może przystąpić do PES w całości albo w części, jeżeli uzyskał

uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za

równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES odpowiednio w całości albo

w części.

8. Do spraw, o których mowa w ust. 6 i 7, stosuje się art. 105 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

14.09.2020

©Telksinoe s. 152/230

9. Dyrektor CEM informuje o rozstrzygnięciu w sprawie uznania egzaminu

organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny

z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części, za pomocą SMK

i dodatkowo podaje w nim:

1) datę rozstrzygnięcia;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której rozstrzygnięcie dotyczy;

3) przedmiot rozstrzygnięcia;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający rozstrzygnięcie.

Art. 16rb. 1. Lekarz, który ukończył przedostatni rok szkolenia

specjalizacyjnego albo który uzyskał potwierdzenie zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16r ust. 6 pkt 1, oraz lekarz, który uzyskał

decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 7 albo 9, mogą wystąpić do dyrektora CEM

z wnioskiem o przystąpienie do PES.

1a. Kierownik specjalizacji potwierdza ukończenie przedostatniego roku

szkolenia specjalizacyjnego i wydaje, za pomocą SMK, zgodę na przystąpienie do

PES.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3) adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli

wnioskodawca takie posiada;

4) wskazanie jednostki, w której wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne,

jeżeli dotyczy;

5) datę wydania decyzji oraz organ wydający decyzję, o której mowa

w art. 16 ust. 7 albo ust. 9, jeżeli wnioskodawca taką posiada;

6) nazwę uczelni, którą wnioskodawca ukończył;

7) informacje o posiadanym prawie wykonywania zawodu: jego numer, data

wydania i organ wydający;

8) imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł naukowy

kierownika specjalizacji;

9) wskazanie podmiotu, o którym mowa w art. 16r ust. 2;

14.09.2020

©Telksinoe s. 153/230

10) wskazanie dziedziny, w jakiej wnioskodawca zamierza składać PES;

11) wskazanie części PES, do której zamierza przystąpić wnioskodawca;

12) informację o posiadanej specjalizacji;

13) datę i numer zaświadczenia o uznaniu egzaminu organizowanego przez

europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z częścią PES, jeżeli dotyczy.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą SMK.

4. Opłata, o której mowa w art. 16t ust. 1, jest wnoszona na rachunek bankowy

wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania wniosku,

o którym mowa w ust. 1. Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po złożeniu

wniosku, nie później niż w terminie 5 dni od upływu terminu składania wniosków,

o którym mowa w ust. 5. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w art. 16t

ust. 1, albo wniesienia jej w wysokości niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa

wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, za pomocą SMK lub za pomocą

środków komunikacji elektronicznej pod adresem poczty elektronicznej wskazanym

przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa w ust. 2. Przepisu art. 64 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od skierowania

wezwania dotknięty nim wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji tej

dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

5. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie do dnia 31 lipca

każdego roku dla sesji jesiennej albo do dnia 31 grudnia każdego roku dla sesji

wiosennej. Do terminu zgłoszenia nie stosuje się przepisów art. 58–60 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W przypadku awarii

SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej złożenie wniosku w okresie

tygodnia przed upływem odpowiednich terminów, terminy te przedłuża się o czas

trwania awarii od momentu usunięcia awarii. Przedłużenie następuje z urzędu przez

operatora systemu.

6. Dyrektor CEM zawiadamia wnioskodawcę o miejscu i terminie egzaminu

oraz nadanym numerze kodowym. Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą

SMK lub środków komunikacji elektronicznej na adres poczty elektronicznej

wskazany przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie później niż

14 dni przed terminem danego egzaminu.

14.09.2020

©Telksinoe s. 154/230

7. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

minister właściwy do spraw zdrowia może zmienić terminy, o których mowa w ust. 5.

W przypadku nieustania okoliczności będących przyczyną zmiany terminów minister

właściwy do spraw zdrowia dokonuje ponownej zmiany tych terminów, jednak łączny

okres przesunięcia danego terminu nie może być dłuższy niż 5 miesięcy. Do tych

terminów nie stosuje się przepisów art. 58–60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego. Informację o zmianie tych terminów

minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza na swojej stronie internetowej.

Art. 16rc. 1. CEM organizuje PES dwa razy do roku w miejscach ustalonych

przez dyrektora CEM.

2. PES dla każdej specjalności jest składany w formie egzaminu testowego

i egzaminu ustnego, w kolejności tych egzaminów ustalonej przez dyrektora CEM,

obejmujących zakres odbytego szkolenia specjalizacyjnego, ze szczególnym

uwzględnieniem procedur diagnostycznych i leczniczych, z wyłączeniem

wykonywania inwazyjnych zabiegów i procedur medycznych.

3. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może, na

wniosek dyrektora CEM, wyrazić zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia egzaminu

testowego PES dla wszystkich lekarzy dopuszczonych do PES w danej dziedzinie

w określonej sesji egzaminacyjnej, z zachowaniem egzaminu ustnego, albo

zdecydować o przeprowadzeniu PES jeden raz w roku – z zachowaniem wszystkich

jego części, w jednej z sesji egzaminacyjnych.

3a. Jeżeli w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii przeprowadzenie egzaminu testowego albo ustnego PES nie będzie możliwe

ze względu na bezpieczeństwo osób biorących udział w tym egzaminie, minister

właściwy do spraw zdrowia może w trakcie sesji egzaminacyjnej podjąć decyzję

o odstąpieniu od przeprowadzenia egzaminu testowego albo ustnego PES w danej

dziedzinie w tej sesji z zachowaniem wyłącznie jednej z form PES.

3b. Komunikat o odstąpieniu od przeprowadzenia egzaminu testowego albo

ustnego PES, o których mowa w ust. 3a, zamieszcza się na stronie internetowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz na stronie internetowej

CEM.

4. Testy i pytania testowe opracowuje i ustala CEM w porozumieniu

z konsultantem krajowym właściwym dla danej dziedziny medycyny, a w przypadku

14.09.2020

©Telksinoe s. 155/230

braku takiego konsultanta – w dziedzinie pokrewnej lub jego przedstawicielem

odrębnie dla każdej dziedziny medycyny oraz na każdą sesję egzaminacyjną.

<4a. Dyrektor CEM prowadzi bazę pytań PES. Dyrektor CEM Dodany ust. 4a w

art. 16rc wejdzie

w porozumieniu z konsultantem krajowym właściwym dla danej dziedziny w życie z dn.

1.01.2021 r. (Dz.

medycyny, a w przypadku jego braku z konsultantem wojewódzkim w danej U. z 2020 r. poz.

dziedzinie medycyny wskazanym przez dyrektora CEM, określają minimalną 1291).

liczbę pytań zawartą w bazie pytań PES. Bazę pytań PES dyrektor CEM

udostępnia na stronie internetowej CEM.>

[5. Testy, pytania i zadania egzaminacyjne są opracowywane, przetwarzane,

dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez

osoby inne niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu Nowe brzmienie

ust. 5–7 w art.

i przechowywaniu, przeprowadzające PES lub sprawujące nadzór nad ich 16rc wejdzie w

prowadzeniem.] życie z dn.

1.01.2021 r. (Dz.

<5. Testy na każdy nowy termin PES składają się z 30% nowych pytań U. z 2020 r. poz.

1291).

testowych i 70% pytań testowych wybranych z bazy pytań PES. Nowe pytania

testowe i testy są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane

i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osobom innym niż

uczestniczące w ich opracowaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu

i przechowywaniu, przeprowadzaniu PES lub sprawującym nadzór nad jego

przeprowadzeniem.>

[6. Testy i pytania testowe oraz zadania i pytania egzaminu ustnego PES mogą

być udostępnione wyłącznie osobie przystępującej do tego egzaminu, na jej wniosek,

po ich wykorzystaniu w PES. Dyrektor CEM udostępnia testy i pytania testowe

w drodze ich okazania w siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza siedzibę CEM

udostępnianych testów i pytań testowych oraz ich reprodukowanie, kopiowanie

jakąkolwiek techniką lub przepisywanie. W przypadku naruszenia tego zakazu

udostępnianie zostaje przerwane. Przebieg udostępniania może być monitorowany za

pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk.]

<6. Pytania testowe wraz z poprawnymi odpowiedziami po ich

wykorzystaniu są publikowane w terminie 7 dni od dnia przeprowadzenia

egzaminu na stronie internetowej CEM oraz gromadzone w bazie pytań PES.>

[7. Udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej podlegają wyłącznie pytania testowe wraz

14.09.2020

©Telksinoe s. 156/230

z poprawnymi odpowiedziami wykorzystane na potrzeby PES, po upływie 5 lat od dnia

przeprowadzenia tego egzaminu.]

<7. Zadania i pytania egzaminu ustnego PES są opracowywane,

przetwarzane, dystrybuowane i przechowywane przez CEM w sposób

uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż uczestniczące w ich

opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu i przechowywaniu,

przeprowadzające PES lub sprawujące nadzór nad jego przeprowadzeniem.>

<8. Zadania i pytania egzaminu ustnego PES mogą być udostępnione Dodane ust. 8 i 9

w art. 16rc wejdą

wyłącznie osobie przystępującej do tego egzaminu, na jej wniosek, po ich w życie z dn.

1.01.2021 r. (Dz.

wykorzystaniu w PES. Dyrektor CEM udostępnia zadania i pytania egzaminu

U. z 2020 r. poz.

ustnego w drodze ich okazania w siedzibie CEM. Zakazane jest wynoszenie poza 1291).

siedzibę CEM udostępnianych testów i pytań testowych oraz ich

reprodukowanie, kopiowanie jakąkolwiek techniką lub przepisywanie.

W przypadku naruszenia tego zakazu udostępnianie zostaje przerwane. Przebieg

udostępniania może być monitorowany za pomocą urządzeń rejestrujących

obraz i dźwięk.

9. Dyrektor CEM po uzgodnieniu z konsultantem krajowym w danej

dziedzinie medycyny publikuje w SMK na co najmniej 4 miesiące przed

egzaminem zakres merytoryczny PES dla danej dziedziny wraz z podaniem

wykazu źródeł bibliograficznych w języku polskim ze wskazaniem określonych

rozdziałów oraz wytycznych właściwych towarzystw naukowych, na podstawie

których jest weryfikowana poprawność pytań testowych PES.>

Art. 16s. 1. (uchylony)

2. Lekarzowi przysługuje urlop szkoleniowy w wymiarze 6 dni na

przygotowanie się i przystąpienie do PES. Za czas urlopu szkoleniowego lekarz

zachowuje prawo do wynagrodzenia.

3. Egzamin testowy wchodzący w skład PES polega na rozwiązaniu 120 pytań

zawierających pięć wariantów odpowiedzi, z których tylko jeden jest prawidłowy.

Lekarz może wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź lekarz

uzyskuje 1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej

odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

3a. Zdający PES w danym terminie może wnieść w trakcie egzaminu albo

bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej,

14.09.2020

©Telksinoe s. 157/230

merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego wykorzystanego podczas tego PES.

Zastrzeżenie składa się do dyrektora CEM na formularzu, którego wzór opracowuje

CEM. W przypadku uznania zgłoszonego zastrzeżenia, zadanie testowe objęte

zastrzeżeniem jest pomijane przy ustalaniu wyniku egzaminu testowego w stosunku

do wszystkich zdających, co odpowiednio obniża liczbę możliwych do uzyskania

punktów. Punkty za zadania unieważnione nie są przyznawane.

4. Część testową PES uważa się za zaliczoną z wynikiem pozytywnym po

uzyskaniu przez lekarza co najmniej 60% możliwej do uzyskania maksymalnej liczby

punktów.

4a. Przebieg PES może być dokumentowany za pomocą urządzeń rejestrujących

obraz i dźwięk, o czym osoby przystępujące do egzaminu informuje się

w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu.

4b. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania

PES zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych,

a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania

i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub rozwiązywanie testu

niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania zdającego, co jest

równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

4c. W przypadku stwierdzenia, w trakcie egzaminu, naruszenia zakazu, o którym

mowa w ust. 4b, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie, przewodniczący zespołu

egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 5, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego i odnotowuje dyskwalifikację wraz ze wskazaniem jej przyczyny oraz

godziną przerwania egzaminu testowego w protokole egzaminacyjnym.

4d. W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie analizy

obrazów zarejestrowanych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk,

o których mowa w ust. 4a, że zdający naruszył zakaz, o którym mowa w ust. 4b, lub

rozwiązał test niesamodzielnie, przewodniczący Państwowej Komisji

Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 16u ust. 1, dokonuje dyskwalifikacji zdającego

i odnotowuje dyskwalifikację wraz ze wskazaniem jej przyczyny w protokole

egzaminacyjnym.

4e. W przypadku, o którym mowa w ust. 4d, o dyskwalifikacji dyrektor CEM

zawiadamia na piśmie zdyskwalifikowanego. Informację o dyskwalifikacji dyrektor

CEM zamieszcza również w SMK.

14.09.2020

©Telksinoe s. 158/230

4f. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia właściwego:

1) okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub lekarz

dentysta jest członkiem okręgowej izby lekarskiej;

2) okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby

lekarskiej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest członkiem wojskowej izby

lekarskiej.

4g. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do PES w kolejnej najbliższej

sesji egzaminacyjnej od dnia dyskwalifikacji.

5. (uchylony)

6. Lekarz może składać PES po okazaniu dokumentu potwierdzającego jego

tożsamość.

7. Przy składaniu przez lekarza egzaminu ustnego może być obecny kierownik

specjalizacji jako obserwator.

7a. W uzasadnionych przypadkach, związanych z wystąpieniem zwiększonego

zagrożenia epidemicznego lub innych okoliczności zagrażających bezpieczeństwu

osób uczestniczących w PES, dyrektor CEM w porozumieniu z przewodniczącym

właściwej PKE może zdecydować, że egzamin ustny PES zostanie przeprowadzony

za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej umożliwiających jednoczesny

udział zdającego i wszystkich członków zespołu egzaminacyjnego, zwany dalej

„zdalnym PES”.

7b. Zdalny PES może być przeprowadzony w siedzibie CEM albo w innym

miejscu wskazanym przez dyrektora CEM w porozumieniu z przewodniczącym

zespołu egzaminacyjnego.

7c. Wojewoda jest obowiązany do współpracy z dyrektorem CEM przy

organizacji i przeprowadzaniu zdalnego PES.

7d. W trakcie całego czasu trwania zdalnego PES zdający znajduje się pod

bezpośrednim nadzorem pracownika CEM, przewodniczącego zespołu

egzaminacyjnego albo przedstawiciela właściwego wojewody. Do przedstawiciela

wojewody stosuje się art. 16u ust. 7 pkt 1 i ust. 8.

7e. Oprogramowanie służące do przeprowadzenia zdalnego PES jest

udostępniane i konfigurowane przez CEM. Przebieg zdalnego PES jest rejestrowany.

14.09.2020

©Telksinoe s. 159/230

7f. Zdający jest widziany i słyszany przez wszystkich członków zespołu

egzaminacyjnego bezpośrednio lub za pomocą środków komunikacji, o których mowa

w ust. 7a.

7g. Do zdalnego PES stosuje się odpowiednio przepis ust. 8, z zastrzeżeniem że

członkowie zespołu egzaminacyjnego, podczas całego egzaminu, są widziani

i słyszani za pomocą środków komunikacji, o których mowa w ust. 7a. W przypadku

zdalnego PES członkowie zespołu egzaminacyjnego składają ustne oświadczenia

dotyczące wystawionych przez nich ocen. Oświadczenia te są rejestrowane za pomocą

środków komunikacji, o których mowa w ust. 7a, lub, jeżeli nie ma takiej możliwości,

za pomocą oprogramowania dostępnego na stacjach roboczych członków zespołu

egzaminacyjnego.

8. Egzamin przeprowadza się w obecności co najmniej trzech członków komisji,

o której mowa w art. 16u ust. 1.

9. PES przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym ustalonym przez

dyrektora CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

10. W razie rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu PES lub

nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie PES dyrektor CEM,

na wniosek członka zespołu egzaminacyjnego, zdającego albo z urzędu, unieważnia

PES w całości albo w części, w danym terminie dla danej dziedziny, dla

poszczególnych albo wszystkich zdających.

11. Unieważnienie PES w całości albo w części następuje wobec osoby, która

przystąpiła do egzaminu, a nie była do tego uprawniona. Przepisu ust. 19 nie stosuje

się.

12. Dyrektor CEM podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie unieważnienia PES

w całości albo jego części w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji

o przyczynach uzasadniających unieważnienie.

13. O rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 10, dyrektor CEM zawiadamia na

piśmie osobę, która złożyła wniosek, o którym mowa w ust. 10.

14. Komunikat o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 10, dyrektor CEM

zamieszcza na stronie internetowej CEM, a lekarzowi, którego egzamin został

unieważniony, przekazuje rozstrzygnięcie w SMK.

15. Zdający, który wystąpił z wnioskiem, oraz lekarz, któremu unieważniono

PES w całości albo w części, w terminie 7 dni od dnia zamieszczenia informacji

14.09.2020

©Telksinoe s. 160/230

o unieważnieniu w SMK może złożyć na piśmie albo za pośrednictwem ePUAP

odwołanie do ministra właściwego do spraw zdrowia. Odwołanie składa się za

pośrednictwem dyrektora CEM. Dyrektor CEM przekazuje odwołanie wraz ze swoim

stanowiskiem ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w terminie 7 dni od dnia

otrzymania odwołania.

16. Minister właściwy do spraw zdrowia wydaje ostateczne rozstrzygnięcie

w terminie 7 dni od dnia otrzymania odwołania.

17. Do rozstrzygnięć i postępowania, o których mowa w ust. 10–16, nie stosuje

się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracownika

i organu, pełnomocnictw, sposobu obliczania terminów, wydawania

uwierzytelnionych odpisów lub kopii akt sprawy oraz sprostowań.

18. Unieważnienie PES w całości albo w części powoduje, że traktuje się

odpowiednio PES w całości albo jego część jako niebyłą.

19. Unieważniony egzamin jest powtarzany w terminie nie dłuższym niż

3 miesiące od dnia, w którym rozstrzygnięcie o unieważnieniu stało się ostateczne.

W przypadku unieważnienia całości PES wszystkie jego części odbywają się

w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia, w którym rozstrzygnięcie

o unieważnieniu stało się ostateczne.

Art. 16t. [1. W przypadku zgłoszenia do PES po raz drugi i kolejny lekarz ponosi

opłatę w wysokości nie wyższej niż 25% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku.]

<1. W przypadku zgłoszenia do PES po raz trzeci i kolejny lekarz ponosi Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 16t

opłatę w wysokości nie wyższej niż 25% przeciętnego miesięcznego wejdzie w życie z

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za dn. 1.01.2021 r.

(Dz. U. z 2020 r.

ubiegły rok, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego poz. 1291).

Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”.>

2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, pobiera dyrektor CEM.

3. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

14.09.2020

©Telksinoe s. 161/230

4. (uchylony)

4a. Z opłaty, o której mowa w ust. 1, za kolejne zgłoszenie do PES może zostać

zwolniony lekarz, który w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii mimo zgłoszenia się do PES nie przystąpił do tego egzaminu.

4b. W celu uzyskania zwolnienia z opłaty, o którym mowa w ust. 4a, lekarz

w terminie 70 dni od dnia, w którym odbył się PES, do którego miał przystąpić, składa

do dyrektora CEM wniosek o zwolnienie z opłaty za kolejne zgłoszenie do PES.

4c. Do terminu, o którym mowa w ust. 4b, nie stosuje się przepisów art. 58–60

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

5. Lekarz może przystąpić do PES w okresie 5 lat od dnia potwierdzenia

zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16r ust. 6 pkt 1, albo

od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 7 albo 9.

Art. 16u. 1. PES jest przeprowadzany przez Państwową Komisję

Egzaminacyjną, zwaną dalej „PKE”.

2. Przewodniczącego i członków PKE powołuje i odwołuje dyrektor CEM

spośród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego właściwego dla danej

dziedziny medycyny, towarzystwo naukowe właściwe dla danej dziedziny medycyny

oraz Naczelną Radę Lekarską.

3. W skład PKE wchodzą lekarze specjaliści w dziedzinie medycyny objętej PES

lub, w uzasadnionych przypadkach, w pokrewnej dziedzinie medycyny:

1) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta krajowego właściwego dla danej

dziedziny medycyny;

2) przedstawiciel lub przedstawiciele towarzystw naukowych właściwych dla danej

dziedziny medycyny;

3) przedstawiciel lub przedstawiciele Naczelnej Rady Lekarskiej.

4. Do członków PKE stosuje się odpowiednio art. 14b ust. 3 i 6–9.

5. Dyrektor CEM, w celu przeprowadzenia PES w ustalonych miejscach

i terminach, wyznacza spośród członków PKE zespoły egzaminacyjne. Zespół

egzaminacyjny składa się co najmniej z trzech członków PKE, z zachowaniem

reprezentacji podmiotów wymienionych w ust. 3.

6. Do zadań PKE lub wydzielonego spośród jej członków zespołu

egzaminacyjnego należy:

14.09.2020

©Telksinoe s. 162/230

1) przekazanie CEM kart testowych po przeprowadzeniu egzaminu testowego,

z zachowaniem tajności procedury;

2) dokonywanie oceny egzaminu ustnego;

3) przekazanie CEM oceny PES oraz innej dokumentacji związanej

z przeprowadzonym PES, nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia

PES.

7. Członkom PKE albo zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego dany PES

przysługuje odpowiednio:

1) wynagrodzenie za udział w pracach tego zespołu, w wysokości nie wyższej niż

500 złotych dla przewodniczącego i nie wyższej niż 300 złotych dla członka;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniu posiedzenia PKE albo zespołu egzaminacyjnego, bez

zachowania prawa do wynagrodzenia w przypadku organizowania PES w dniu

roboczym.

8. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 7 pkt 1,

oraz zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 7 pkt 2, określa, w drodze zarządzenia,

dyrektor CEM.

Art. 16w. 1. CEM ustala wyniki PES i zamieszcza w SMK, a w zakresie

egzaminu testowego publikuje je także na swojej stronie internetowej. Wynik PES nie

stanowi decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego.

2. Lekarz, który nie przystąpił do PES w wyznaczonym terminie albo uzyskał

wynik negatywny z PES, może przystąpić do PES w kolejnej sesji egzaminacyjnej.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, lekarz składa do dyrektora CEM

wniosek, o którym mowa w art. 16rb ust. 1. Przepisy art. 16rb ust. 2–6 stosuje się

odpowiednio.

4. Za wynik pozytywny PES uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników z obu

jego części, o których mowa w art. 16rc ust. 2.

5. W przypadku gdy PES w danej sesji egzaminacyjnej składa się z egzaminu

testowego i egzaminu ustnego oraz gdy dyrektor CEM ustalił, zgodnie z art. 16rc

14.09.2020

©Telksinoe s. 163/230

ust. 2, że jako pierwszy jest przeprowadzany egzamin testowy, warunkiem

przystąpienia do egzaminu ustnego jest złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu

testowego. Wynik pozytywny z części PES jest uznawany w kolejnych sześciu sesjach

egzaminacyjnych po sesji, w której został uzyskany. W przypadku nieuzyskania

wyniku pozytywnego z jednej części PES albo nieprzystąpienia do części PES

w ustalonym terminie, lekarz może przystąpić w innej sesji egzaminacyjnej tylko do

tej części PES.

6. Oceną końcową PES jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen

z egzaminu testowego i ustnego.

7. Lekarzowi, który złożył PES z wynikiem pozytywnym, dyrektor CEM po

uzyskaniu potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa

w art. 16r ust. 6 pkt 1, albo po uzyskaniu decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 7 albo

9, wydaje dyplom PES w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnej

dokumentacji egzaminacyjnej od PKE.

8. Dokumentacja dotycząca szkolenia specjalizacyjnego lekarza, która nie jest

gromadzona w SMK, jest przechowywana przez właściwe podmioty, o których mowa

w art. 16r ust. 2, a kopia dyplomu PES jest przechowywana przez CEM, zgodnie

z art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym

i archiwach.

9. Wyniki PES dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK organom, o których

mowa w art. 16c ust. 8, uczelniom w zakresie ich absolwentów, jednostkom

akredytowanym w zakresie lekarzy, którzy odbywali w nich szkolenie

specjalizacyjne, oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej.

10. Na wniosek lekarza, który złożył PES, dyrektor CEM wydaje, odpłatnie,

duplikat albo odpis dyplomu albo dokonuje wymiany dyplomu PES. Opłata za te

czynności wynosi 50 zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku gdy wymiana wynika

z błędu CEM.

[Art. 16x. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb i sposób przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego dla lekarzy oraz

punktowe kryteria kwalifikacji tych lekarzy do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego, mając na celu konieczność zapewnienia obiektywności i

przejrzystości postępowania kwalifikacyjnego,

14.09.2020

©Telksinoe s. 164/230

2) szczegółowy sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w tym przez lekarzy

posiadających I lub II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty,

3) formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich

prowadzenia,

4) szczegółowy sposób zgłaszania się i tryb dopuszczania do PES,

5) szczegółowy sposób i tryb składania PES oraz ustalania jego wyników,

5a) szczegółowy tryb unieważniania pytań testowych,

5b) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczącego PKE albo zespołu

egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1,

5c) wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1,

6) tryb powoływania PKE,

7) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8, dla członków PKE,

8) tryb uznawania stażu szkoleniowego, staży kierunkowych lub kursów

szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju za równoważne ze

zrealizowaniem elementów określonych w danym programie specjalizacji

i ewentualne skrócenie szkolenia specjalizacyjnego,

9) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych

określonych programem specjalizacji

– uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych niezbędnych

do wykonywania zawodu w zakresie określonej dziedziny medycyny, zgodnie

z wymogami współczesnej wiedzy medycznej;

10) wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego

ukończenia, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu

programu specjalizacji;

11) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny

nieobjętej systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny z odbytym

szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego

i naukowego,

12) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy posiadających

stopień naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem

specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego

– uwzględniając zakres szkolenia odbytego w kraju lub za granicą,

14.09.2020

©Telksinoe s. 165/230

13) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu lub odpisu dyplomu PES oraz

sposób uiszczania opłaty za wydanie duplikatu lub odpisu dyplomu PES,

14) tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty dyplomu PES oraz sposób

uiszczania opłaty za dokonanie korekty dyplomu,

15) wzór dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7, potwierdzającego ukończenie

kursu,

16) wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności kontrolnych, o którym

mowa w art. 19i ust. 12 pkt 1

– mając na celu zapewnienie sprawnej realizacji zadań przez CEM, zapewnienie

przejrzystości dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7 oraz uwzględniając nakład

pracy związany z przeprowadzaniem czynności kontrolnych.

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, regulamin postępowania kwalifikacyjnego, tryb i sposób odbywania

szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie

wojskowej, a także pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym, dla

którego podmiotem tworzącym i nadzorującym jest Minister Obrony Narodowej, oraz

wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność

zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia specjalizacyjnego lekarza

będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub

zatrudnionego w podmiocie leczniczym, dla którego podmiotem tworzącym jest

Minister Obrony Narodowej.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia

specjalizacyjnego przez lekarza będącego funkcjonariuszem w stosunku służby

w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych albo zatrudnionego na podstawie umowy o pracę

albo umowy cywilnoprawnej, albo pełniącego służbę w podmiocie leczniczym,

utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, oraz wzory

dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność zapewnienia

prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia specjalizacyjnego lekarza będącego

funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub

14.09.2020

©Telksinoe s. 166/230

nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo

zatrudnionego na podstawie umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej, albo

pełniącego służbę w podmiocie leczniczym, utworzonym przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych.

4. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza

będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudnionego w podmiocie

leczniczym, utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy Służby

Więziennej, oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając

konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia

specjalizacyjnego lekarza będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej lub

zatrudnionego w podmiocie leczniczym, utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości

lub organy Służby Więziennej.]

art. 16x wejdzie

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia: w życie z dn.

1) wykaz specjalizacji, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 2, 1.01.2022 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

2) wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia 1291).

specjalizacyjnego i wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł

podstawowy,

3) wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia

specjalizacyjnego

– uwzględniając powiązania dziedzin medycyny w ramach modułów i w ramach

specjalizacji, dziedziny medycyny oraz minimalne okresy kształcenia

w odniesieniu do tych dziedzin określone w przepisach Unii Europejskiej, a także

aktualny stan wiedzy medycznej;

4) regulamin postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 16c

ust. 16, zawierający tryb i sposób przeprowadzania postępowania

kwalifikacyjnego, uwzględniający punktowe kryteria kwalifikacji lekarzy

przystępujących do postępowania kwalifikacyjnego do szkolenia

specjalizacyjnego, mając na celu konieczność zapewnienia obiektywności

i przejrzystości postępowania kwalifikacyjnego,

14.09.2020

©Telksinoe s. 167/230

5) szczegółowy sposób kierowania na szkolenie i odbywania szkolenia

specjalizacyjnego, w tym przez lekarzy posiadających I lub II stopień

specjalizacji lub tytuł specjalisty,

6) formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz

sposoby ich prowadzenia,

7) szczegółowy sposób i tryb składania PES oraz ustalania jego wyników,

8) tryb uznawania stażu szkoleniowego, staży kierunkowych lub kursów

szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju za równoważne ze

zrealizowaniem elementów określonych w danym programie specjalizacji i

ewentualne skrócenie szkolenia specjalizacyjnego,

9) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności

praktycznych określonych programem specjalizacji,

10) wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji

i jego ukończenia, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia

prawidłowego przebiegu programu specjalizacji

– uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych

niezbędnych do wykonywania zawodu w zakresie określonej dziedziny medycyny

zgodnie z wymogami współczesnej wiedzy medycznej oraz specyfikę wynikającą

z form wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty;

11) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczącego PKE i zespołu

egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1,

12) wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1,

13) tryb powoływania PKE,

14) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8, dla członków PKE

– uwzględniając nakład pracy członków i przewodniczącego PKE i zespołu

egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1, koszty

przeprowadzenia egzaminu oraz zapewnienie bezstronności PKE i tego zespołu;

15) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarza, kierując się

równoważnością dorobku zawodowego i naukowego lekarza z danym

programem specjalizacji lekarskiej albo programem specjalizacji lekarsko-

-dentystycznej,

16) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie

medycyny nieobjętej systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny

14.09.2020

©Telksinoe s. 168/230

z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku

zawodowego i naukowego,

17) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy posiadających

stopień naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym

szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego

i naukowego,

18) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy dentystów

posiadających stopień naukowy doktora za równoważny z odbytym

szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i

naukowego

– uwzględniając zakres szkolenia odbytego w kraju lub za granicą oraz mając na

celu zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów;

19) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu dyplomu PES

oraz sposób uiszczania opłaty za wydanie duplikatu albo odpisu dyplomu

PES,

20) tryb dokonywania przez dyrektora CEM wymiany dyplomu PES oraz

sposób uiszczania opłaty za dokonanie wymiany dyplomu PES,

21) wzór dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7,

22) wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności kontrolnych, o którym

mowa w art. 19i ust. 12 pkt 1,

23) wzór umowy, o której mowa w art. 19f ust. 2 pkt 10

– mając na celu zapewnienie sprawnej realizacji zadań przez CEM, zapewnienie

przejrzystości dokumentów, o których mowa w art. 19f ust. 2 pkt 10 oraz art. 19g

ust. 7, oraz uwzględniając nakład pracy związany z przeprowadzaniem czynności

kontrolnych.

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi,

w drodze rozporządzenia, regulamin postępowania kwalifikacyjnego, o którym

mowa w art. 16c ust. 16a, tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego

przez lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także lekarza

zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez

Ministra Obrony Narodowej albo komórce lub jednostce organizacyjnej

podległej temu ministrowi, oraz wzory dokumentów, o których mowa

14.09.2020

©Telksinoe s. 169/230

w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu

i specyfikę szkolenia specjalizacyjnego tych lekarzy.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia

specjalizacyjnego przez lekarzy zakwalifikowanych w ramach postępowania

kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 16c ust. 7, do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w podmiocie leczniczym utworzonym przez tego ministra oraz

wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność

zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia tego lekarza.

4. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi,

w drodze rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego

przez lekarza będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudnionego

w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy

Służby Więziennej oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10,

uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę

szkolenia specjalizacyjnego tego lekarza.>

[Art. 17. 1. Lekarz może uzyskać świadectwo potwierdzające posiadanie

umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych

świadczeń zdrowotnych, zwane dalej „świadectwem”.

2. Lekarz uzyskuje świadectwo po odbyciu szkolenia i zdaniu egzaminu

państwowego po jego zakończeniu.

3. Warunki prowadzenia szkolenia, w tym wysokość opłat za szkolenie, określa

umowa zawarta pomiędzy podmiotem prowadzącym szkolenie a lekarzem.

4. Szkolenie może prowadzić podmiot wpisany na listę podmiotów uprawnionych

do szkolenia w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin

medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych, zwaną dalej „listą”,

prowadzoną przez ministra właściwego do spraw zdrowia, który spełnia następujące

warunki:

1) zobowiąże się do przeprowadzenia szkolenia zgodnie z programem

zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

14.09.2020

©Telksinoe s. 170/230

2) zapewnia prowadzenie szkolenia przez co najmniej trzech lekarzy posiadających

świadectwo umiejętności lub tytuł specjalisty albo specjalizację drugiego stopnia

w odpowiedniej lub pokrewnej dziedzinie medycyny;

3) udziela świadczeń zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim

zakresie i liczbie, umożliwiających zrealizowanie programu umiejętności

określonej liczbie lekarzy, lub zawarł w tym zakresie umowę z podmiotem, który

udziela takich świadczeń;

4) dysponuje odpowiednim sprzętem i aparaturą medyczną niezbędną do realizacji

zadań dydaktycznych określonych programem umiejętności.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia odmawia, w drodze decyzji

administracyjnej, wpisu na listę, jeżeli podmiot nie spełnia warunków, o których mowa

w ust. 4.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia jest uprawniony do kontroli podmiotów

wpisanych na listę w zakresie spełniania wymogów, o których mowa w ust. 4. Do

przeprowadzenia kontroli stosuje się odpowiednio przepisy art. 19e ust. 2–10.

7. Na podstawie ustaleń dokonanych w trakcie kontroli minister właściwy do

spraw zdrowia wydaje podmiotowi wpisanemu na listę zalecenia pokontrolne, mające

na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, i określa termin ich wykonania.

8. W przypadku niewykonania zaleceń pokontrolnych w wyznaczonym terminie

minister właściwy do spraw zdrowia skreśla, w drodze decyzji administracyjnej,

podmiot z listy.

9. Przeprowadzenie egzaminu państwowego i wydawanie świadectwa należy do

zadań Centrum Egzaminów Medycznych.

10. Koszty przeprowadzenia egzaminu państwowego i wydania świadectwa

ponosi lekarz.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia może uznać program szkolenia

odbytego w kraju albo za granicą za równoważny z programem, o którym mowa

w ust. 4 pkt 1.

12. Lekarz, który uzyskał świadectwo, informuje o tym właściwą okręgową radę

lekarską, która wpisuje informacje o tym fakcie do okręgowego rejestru lekarzy.

13. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określa, w drodze rozporządzenia:

14.09.2020

©Telksinoe s. 171/230

1) rodzaje umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania

określonych świadczeń zdrowotnych, w których można uzyskać świadectwo,

2) kwalifikacje, jakie powinien posiadać lekarz zamierzający odbyć szkolenie,

3) tryb przygotowywania i zatwierdzania programów szkoleń,

4) tryb wpisywania na listę i sposób jej prowadzenia,

5) tryb przeprowadzenia egzaminu oraz wysokość opłaty za jego przeprowadzenie,

6) wysokość opłaty za wydanie świadectwa,

7) szczegółowe warunki i tryb uznawania szkoleń odbytych w kraju lub za granicą,

8) sposób ewidencjonowania wydanych świadectw

– uwzględniając aktualny stan wiedzy medycznej i konieczność zapewnienia

prawidłowego przebiegu szkolenia i egzaminów w tym zakresie.

14. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, może określić, w drodze

rozporządzenia, wykaz umiejętności uprawniających do samodzielnego wykonywania

czynności diagnostyki laboratoryjnej w laboratorium uwzględniając odpowiedni

poziom wiedzy i umiejętności w zakresie wykonywania czynności diagnostyki

laboratoryjnej.]

art. 17 wejdzie w

potwierdzający posiadane umiejętności zawodowe, zwany dalej „certyfikatem życie z dn.

umiejętności zawodowej”. 1.01.2021 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

2. Certyfikat umiejętności zawodowej przyznają: 1291).

1) towarzystwa naukowe o zasięgu krajowym prowadzące działalność

naukową co najmniej przez 5 lat poprzedzających datę złożenia wniosku,

o którym mowa w ust. 5, albo

2) państwowe instytuty badawcze, o których mowa w art. 21 ustawy z dnia

30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1350

i 2227 oraz z 2020 r. poz. 284), uczestniczące w systemie ochrony zdrowia

– właściwe dla danej umiejętności zawodowej i wpisane do rejestru

prowadzonego w formie ewidencyjno-informatycznej przez dyrektora CMKP.

3. Warunkiem dopuszczenia towarzystwa naukowego, do potwierdzenia

uzyskania danej umiejętności zawodowej jest zapewnienie jawności źródeł

finansowania działalności oraz wynagradzania członków zarządu. Informacje te

zamieszcza się na stronie internetowej towarzystwa naukowego.

14.09.2020

©Telksinoe s. 172/230

4. Rejestr, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) numer i datę wpisu do rejestru;

2) nazwę towarzystwa naukowego albo instytutu badawczego;

3) siedzibę i adres towarzystwa naukowego albo instytutu badawczego;

4) formę organizacyjno-prawną;

5) określenie umiejętności zawodowych podlegających certyfikowaniu;

6) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym,

w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych,

fundacji albo samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej

Krajowego Rejestru Sądowego – jeżeli towarzystwo naukowe albo instytut

badawczy taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

7) numer i datę zmiany wpisu w rejestrze;

8) daty i wyniki przeprowadzonych kontroli, o których mowa w ust. 8;

9) datę wykreślenia z rejestru.

5. Dyrektor CMKP dokonuje wpisu do rejestru, o którym mowa w ust. 2,

w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku o wpis. Wniosek zawiera dane,

o których mowa w ust. 4 pkt 2–6. Do wniosku dołącza się dokumenty

potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz

regulamin organizacji i prowadzenia certyfikacji w zakresie danej umiejętności

zawodowej, o którym mowa w ust. 20.

6. Dyrektor CMKP odmawia wpisu do rejestru, w przypadku gdy wniosek

o wpis jest niekompletny lub wypełniony niepoprawnie, a także gdy regulamin,

o którym mowa w ust. 20, nie daje gwarancji rzetelnej weryfikacji danej

umiejętności zawodowej, w szczególności gdy nie spełnia minimalnych

standardów, o których mowa w ust. 21, jeżeli dla danej umiejętności zawodowej

takie standardy zostały opublikowane.

7. Towarzystwo naukowe oraz instytut badawczy wpisane do rejestru są

obowiązane zgłaszać dyrektorowi CMKP wszelkie zmiany danych, o których

mowa w ust. 4 pkt 2–6, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

8. Dyrektor CMKP jest uprawniony do kontroli towarzystw naukowych

oraz instytutów badawczych wpisanych do rejestru w zakresie:

1) zgodności ze stanem faktycznym danych, o których mowa w ust. 4 pkt 2–6;

2) spełniania warunków określonych w regulaminie, o którym mowa w ust. 20.

14.09.2020

©Telksinoe s. 173/230

9. Kontrola jest przeprowadzana przez osoby upoważnione przez dyrektora

CMKP do wykonywania czynności kontrolnych.

10. Osoby, o których mowa w ust. 9, wykonując czynności kontrolne, za

okazaniem upoważnienia, mają prawo:

1) wstępu do pomieszczeń wykorzystywanych na potrzeby certyfikacji;

2) udziału w certyfikacji w charakterze obserwatora;

3) wglądu do prowadzonej przez organizatora certyfikacji dokumentacji

przebiegu certyfikacji;

4) żądania od organizatora certyfikacji ustnych i pisemnych wyjaśnień;

5) badania opinii uczestników certyfikacji.

11. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół,

który zawiera:

1) nazwę i adres siedziby towarzystwa naukowego albo instytutu badawczego

wpisanego do rejestru;

2) miejsce odbywania certyfikacji;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;

5) opis stanu faktycznego;

6) stwierdzone nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania

protokołu oraz o przyczynie tej odmowy.

12. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz

uprawniony członek zarządu towarzystwa naukowego albo dyrektor instytutu

badawczego.

13. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem

towarzystwo naukowe albo instytut badawczy zgłosi umotywowane zastrzeżenia

co do faktów stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych w protokole, osoby

wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty

i uzupełnić protokół.

14. Odmowa podpisania protokołu przez uprawnionego członka zarządu

towarzystwa naukowego albo dyrektora instytutu badawczego nie stanowi

14.09.2020

©Telksinoe s. 174/230

przeszkody do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności

kontrolne.

15. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się towarzystwu naukowemu

albo instytutowi badawczemu.

16. Towarzystwo naukowe oraz instytut badawczy w terminie 7 dni od dnia

otrzymania protokołu mają prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu

przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.

17. Dyrektor CMKP wydaje zalecenia pokontrolne mające na celu usunięcie

stwierdzonych nieprawidłowości i określa termin ich wykonania.

18. W przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia warunków

wymaganych do certyfikacji umiejętności zawodowych oraz niezastosowania się

do zaleceń pokontrolnych dyrektor CMKP wykreśla towarzystwo naukowe albo

instytut badawczy z rejestru.

19. Dyrektor CMKP, na podstawie przeprowadzonych czynności

kontrolnych oraz dostępnych form monitorowania, opracowuje raport o stanie

realizacji certyfikacji w zakresie umiejętności zawodowych w danym roku

i przedstawia go ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

20. Towarzystwo naukowe oraz instytut badawczy sporządzają regulamin

organizacji i prowadzenia certyfikacji w zakresie danej umiejętności zawodowej,

w którym określają:

1) warunki kadrowe, sprzętowe i lokalowe wymagane w celu zapewnienia

certyfikacji danej umiejętności zawodowej;

2) sposób przeprowadzania certyfikacji;

3) sposób dokumentowania przebiegu certyfikacji;

4) wewnętrzny system oceny jakości certyfikacji oraz sposób jego realizacji;

5) wymagania dla lekarza przystępującego do certyfikacji w zakresie danej

umiejętności zawodowej oraz sposób weryfikacji tych wymagań przez

towarzystwo naukowe albo instytut badawczy;

6) wzór certyfikatu umiejętności zawodowej.

21. Minister właściwy do spraw zdrowia zleca instytutowi badawczemu,

o którym mowa w art. 21 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach

badawczych, uczestniczącemu w systemie ochrony zdrowia, prowadzącemu

działalność medyczną i naukową właściwą dla danej umiejętności zawodowej

14.09.2020

©Telksinoe s. 175/230

opracowanie minimalnych standardów obejmujących zagadnienia, o których

mowa w ust. 20 pkt 1 i 2, na podstawie których będzie prowadzona certyfikacja

danej umiejętności zawodowej. Dyrektor CMKP, po zatwierdzeniu przez

ministra właściwego do spraw zdrowia, publikuje opracowane standardy na

stronie internetowej CMKP.

22. Instytut badawczy wpisany do rejestru prowadzący certyfikację danej

umiejętności zawodowej nie może jednocześnie opracować minimalnych

standardów, o których mowa w ust. 21, dla tej umiejętności zawodowej. Instytut

badawczy, któremu minister właściwy do spraw zdrowia zlecił opracowanie

minimalnych standardów, o których mowa w ust. 21, nie może ubiegać się o wpis

do rejestru przez okres 2 lat od dnia opublikowania tych standardów na stronie

internetowej CMKP.

23. Lekarz albo lekarz dentysta może uzyskać certyfikat umiejętności

zawodowej, jeżeli posiada prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza

dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

24. Towarzystwa naukowe oraz instytuty badawcze prowadzące

certyfikację z zakresu umiejętności zawodowych są obowiązane niezwłocznie

przekazywać do właściwych okręgowych izb lekarskich wykaz lekarzy oraz datę

wydania certyfikatu umiejętności zawodowej w danym zakresie.

25. Informacje, o których mowa w ust. 24, właściwa okręgowa izba lekarska

wpisuje do rejestru, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r.

o izbach lekarskich.

26. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje umiejętności

zawodowych wraz z ich kodami, w których można uzyskać certyfikat

umiejętności zawodowej, oraz kwalifikacje lekarzy stanowiące warunek

ubiegania się o certyfikat umiejętności zawodowej, mając na względzie

zapewnienie jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych.>

Art. 18. 1. Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia

zawodowego.

2. Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada

lekarska potwierdza za pomocą SMK oraz przez dokonanie wpisu w rejestrze,

o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich.

14.09.2020

©Telksinoe s. 176/230

Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada lekarska na podstawie przedłożonej przez

lekarza dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych form doskonalenia

zawodowego, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.

3. Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego nie dotyczy lekarza:

1) odbywającego staż podyplomowy albo

2) przebywającego na urlopie macierzyńskim, albo

3) będącego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby przekraczającej łącznie

50% okresu rozliczeniowego.

4. Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego przez uzyskanie

odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych obliczonych w okresach

rozliczeniowych.

5. Lekarzowi zatrudnionemu na podstawie stosunku pracy, który nie realizuje

w danym roku kalendarzowym szkolenia specjalizacyjnego, na jego wniosek

przysługuje, w celu realizacji doskonalenia zawodowego, urlop szkoleniowy

w wymiarze do 6 dni roboczych rocznie, płatny według zasad obowiązujących przy

obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Termin urlopu szkoleniowego

jest uzgadniany każdorazowo z kierownikiem jednostki organizacyjnej. Lekarz

i lekarz dentysta mają obowiązek przedstawić kierownikowi jednostki organizacyjnej

dokument poświadczający ich udział w doskonaleniu zawodowym.

6. Okręgowa rada lekarska powiadamia lekarza, za pomocą SMK, o braku

dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego.

7. Koszty doskonalenia zawodowego może pokrywać lekarz, podmiot leczniczy,

w którym lekarz wykonuje zawód, okręgowa izba lekarska, Naczelna Izba Lekarska,

Wojskowa Izba Lekarska lub podmiot organizujący szkolenie z zakresu doskonalenia

zawodowego.

8. Kierownik podmiotu leczniczego, w którym lekarz wykonuje zawód, ma

obowiązek umożliwić lekarzowi realizację doskonalenia zawodowego.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku,

o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność określenia zakresu stałej

aktywności lekarzy w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach

kształcenia.

14.09.2020

©Telksinoe s. 177/230

Art. 19. 1. Ustawiczny rozwój zawodowy, z wyłączeniem stażu

podyplomowego, mogą prowadzić:

1) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;

2) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia na podstawie

odrębnych przepisów, w tym uczelnie medyczne, inne uczelnie prowadzące

działalność dydaktyczną lub badawczą w dziedzinie nauk medycznych i nauk

o zdrowiu i instytuty badawcze;

3) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze

podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy

dentystów, zwane dalej „organizatorami kształcenia”.

2. Warunkami prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju

zawodowego są:

1) posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego

w szczególności:

a) cel (cele) kształcenia,

b) przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,

c) formę (formy) kształcenia,

d) wymagane kwalifikacje uczestników,

e) sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,

f) sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;

2) zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego

rodzaju kształcenia;

3) zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy

dydaktycznej, w tym dla szkolenia praktycznego;

4) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego

narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;

5) zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres

kształcenia przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz

właściwe kwalifikacje do ich wykonywania.

3. Spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez

podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska

właściwa ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada Lekarska

w odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia oraz

14.09.2020

©Telksinoe s. 178/230

organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na terenie całego

kraju.

4. Podmioty, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie przekazują właściwej

okręgowej radzie lekarskiej, w sposób ustalony przez tę radę, informacje o sposobie

dopełnienia przez lekarza realizacji ustawicznego rozwoju zawodowego.

5. W przypadku dopełnienia przez lekarza obowiązku realizacji ustawicznego

rozwoju zawodowego w formie innej niż przy udziale podmiotów, o których mowa

w ust. 1, lekarz przekazuje okręgowej radzie lekarskiej informacje o zrealizowanym

sposobie ustawicznego rozwoju zawodowego.

Art. 19a. Kształcenie w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego

wykonywane przez przedsiębiorcę jest działalnością regulowaną w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1292 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086).

Art. 19b. 1. Podmioty zamierzające wykonywać działalność w zakresie

ustawicznego rozwoju zawodowego, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa

w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2, przedstawiają dane potwierdzające spełnienie warunków,

o których mowa w art. 19 ust. 2, oraz składają do właściwej okręgowej rady lekarskiej

wniosek o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy,

zwanego dalej „rejestrem”, zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1–

6.

2. Wraz z wnioskiem wnioskodawca składa oświadczenie następującej treści:

„Oświadczam, że:

1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących

ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów są kompletne

i zgodne z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie

ustawicznego rozwoju zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów – określone

w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.”.

3. Oświadczenie powinno również zawierać:

1) nazwę wnioskodawcy, adres jego miejsca zamieszkania albo siedziby;

2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

14.09.2020

©Telksinoe s. 179/230

3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy, ze wskazaniem

imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

3a. (uchylony)

3b. (uchylony)

4. Wpis do rejestru, z wyjątkiem rejestru prowadzonego przez Naczelną Radę

Lekarską, podlega opłacie.

5. Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód okręgowej izby lekarskiej,

która dokonała wpisu do rejestru.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy tryb postępowania w sprawach dokonywania wpisu do rejestru,

wzory dokumentów: wniosku o wpis do rejestru, informacji o formie kształcenia,

zaświadczenia o wpisie do rejestru oraz sposób prowadzenia rejestru, mając na

względzie konieczność ujednolicenia dokumentacji dotyczącej prowadzenia

ustawicznego rozwoju zawodowego;

2) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, z uwzględnieniem kosztów

związanych z postępowaniem w sprawie wpisu i zmian wpisu oraz związanych

z prowadzeniem przez organ prowadzący rejestr kontroli prowadzenia

kształcenia przez organizatora kształcenia.

7. Organ prowadzący rejestr wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu

do rejestru.

8. Administratorami danych osobowych zamieszczonych w rejestrze są

właściwe okręgowe rady lekarskie oraz Naczelna Rada Lekarska.

Art. 19c. 1. Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa

dla siedziby organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby

lekarskiej będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.

1a. Organizator kształcenia obowiązany jest przekazać informację, o której

mowa w ust. 5, również okręgowej radzie lekarskiej właściwej dla miejsca

prowadzenia kształcenia, jeśli zamierza prowadzić kształcenie na terenie nieobjętym

działaniem organu prowadzącego rejestr.

2. Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3. Do rejestru wpisuje się następujące dane:

1) numer wpisu organizatora kształcenia do rejestru;

14.09.2020

©Telksinoe s. 180/230

2) nazwę organizatora kształcenia;

3) miejsce zamieszkania albo siedzibę i adres organizatora kształcenia;

4) formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia;

5) przedmiot, zakres i formy określające ustawiczny rozwój zawodowy;

6) początek i koniec okresu planowanego prowadzenia kształcenia;

7) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

organizator kształcenia taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej

(NIP);

8) numer i datę uchwały o wpisie do rejestru;

9) numer i datę uchwały o zmianie wpisu do rejestru;

10) numer i datę wystawienia zaświadczenia o wpisie do rejestru;

11) daty i wyniki przeprowadzonych kontroli, o których mowa w art. 19e;

12) dane, o których mowa w art. 19c ust. 5 pkt 1–6;

13) datę i numer uchwały o wykreśleniu z rejestru.

4. Organizator kształcenia wpisany do rejestru jest obowiązany zgłaszać

organowi prowadzącemu rejestr wszelkie zmiany danych, o których mowa

w ust. 3 pkt 2–7 oraz w ust. 5 pkt 1–6, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

5. Organizator kształcenia wpisany do rejestru jest obowiązany do przekazania

organowi prowadzącemu rejestr, nie później niż na 30 dni przed rozpoczęciem

szkolenia, następujących informacji dotyczących określonej formy szkolenia:

1) przedmiotu i szczegółowego programu kształcenia;

2) terminu rozpoczęcia i zakończenia kształcenia;

3) miejsca i adresu kształcenia;

4) regulaminu kształcenia zawierającego:

a) sposób i tryb kształcenia,

b) zasady i tryb naboru uczestników,

c) uprawnienia i obowiązki osób uczestniczących w kształceniu,

d) szczegółowy sposób weryfikacji wyników kształcenia,

e) wysokość opłaty za udział w kształceniu;

5) szczegółowych danych dotyczących kwalifikacji wykładowców i innych osób

prowadzących nauczanie teoretyczne i zajęcia praktyczne;

6) szczegółowych danych dotyczących kwalifikacji kierownika naukowego

kształcenia;

14.09.2020

©Telksinoe s. 181/230

7) wzoru dokumentu potwierdzającego ukończenie kształcenia.

Art. 19ca. Organ prowadzący rejestr prostuje z urzędu wpis do rejestru

zawierający oczywiste błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.

Art. 19cb. 1. Organ prowadzący rejestr jest obowiązany dokonać wpisu

wnioskodawcy do rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu do niego wniosku o wpis

wraz z oświadczeniem, o którym mowa w art. 19b ust. 2.

2. Jeżeli organ prowadzący rejestr nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa

w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, wnioskodawca

może rozpocząć działalność. Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał

wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem 7 dni

od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.

Art. 19d. 1. Organ prowadzący rejestr odmawia wnioskodawcy wpisu do

rejestru, w przypadku gdy:

1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wnioskodawcy wykonywania

działalności objętej wpisem;

2) organizatora kształcenia wykreślono z rejestru na podstawie ust. 2 pkt 1, 4 lub 5

w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku;

3) wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2.

2. Wpis organizatora kształcenia do rejestru podlega wykreśleniu w przypadku:

1) złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 19b ust. 2, niezgodnego ze stanem

faktycznym;

2) wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego organizatorowi kształcenia

wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru;

3) likwidacji lub ogłoszenia upadłości organizatora kształcenia;

4) rażącego naruszenia warunków wymaganych do wykonywania działalności

objętej wpisem;

5) niezastosowania się do zaleceń pokontrolnych, o których mowa w art. 19e

ust. 11 pkt 2;

6) złożenia przez tego organizatora kształcenia wniosku o wykreślenie z rejestru;

14.09.2020

©Telksinoe s. 182/230

7) uzyskania przez organ prowadzący rejestr informacji z Centralnej Ewidencji

i Informacji o Działalności Gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego

o wykreśleniu organizatora kształcenia.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 4 i 5, wykreślenie z rejestru

następuje po uprzednim podjęciu uchwały o zakazie wykonywania działalności objętej

wpisem do rejestru przez organ prowadzący rejestr.

3a. W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w ust. 3, jeżeli organizator

kształcenia wykonuje działalność gospodarczą objętą wpisem także na podstawie

wpisów do innych rejestrów działalności regulowanej w tym samym zakresie

działalności gospodarczej, z urzędu wykreśla się organizatora kształcenia także z tych

rejestrów działalności regulowanej.

4. Organizator kształcenia, którego wykreślono z rejestru, na podstawie

ust. 2 pkt 1, 4 lub 5, może uzyskać ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż

po upływie 3 lat od dnia podjęcia uchwały o wykreśleniu z rejestru.

5. Do uchwał okręgowej rady lekarskiej lub Naczelnej Rady Lekarskiej

w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu z rejestru stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

Art. 19e. 1. Organ prowadzący rejestr jest uprawniony do kontroli

organizatorów kształcenia w zakresie:

1) zgodności ze stanem faktycznym informacji, o których mowa w art. 19c ust. 5;

2) spełniania warunków określonych w art. 19 ust. 2;

3) prawidłowości prowadzonej dokumentacji przebiegu kształcenia;

4) zapewnienia odpowiedniej jakości kształcenia.

2. Kontrola jest przeprowadzana przez osoby upoważnione przez organ

prowadzący rejestr do wykonywania czynności kontrolnych.

3. Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności kontrolne, za

okazaniem upoważnienia, mają prawo:

1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;

2) udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;

3) wglądu do prowadzonej przez organizatora kształcenia dokumentacji przebiegu

kształcenia;

4) żądania od organizatora kształcenia ustnych i pisemnych wyjaśnień;

5) badania opinii uczestników kształcenia i kadry dydaktycznej.

14.09.2020

©Telksinoe s. 183/230

4. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który

powinien zawierać:

1) nazwę i adres siedziby organizatora kształcenia;

2) miejsce odbywania kształcenia;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących te czynności;

5) opis stanu faktycznego;

6) stwierdzone nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu

przez organizatora kształcenia oraz o przyczynie tej odmowy.

5. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz organizator

kształcenia.

6. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, organizator

kształcenia zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów stwierdzonych w trakcie

kontroli i opisanych w protokole, osoby wykonujące czynności kontrolne są

obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić protokół.

7. Odmowa podpisania protokołu przez organizatora kształcenia nie stanowi

przeszkody do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne.

8. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się organizatorowi kształcenia.

9. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania

w tajemnicy informacji na temat organizacji i prowadzenia kształcenia

podyplomowego oraz wyników prowadzonego postępowania.

10. Organizator kształcenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma

prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności

kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.

11. Na podstawie ustaleń zawartych w protokole organ prowadzący rejestr:

1) wykreśla organizatora kształcenia z rejestru – w przypadku stwierdzenia

okoliczności, o których mowa w art. 19d ust. 2 pkt 1, 4 lub 5;

2) w innych przypadkach niż określone w pkt 1 wydaje organizatorowi kształcenia

zalecenia pokontrolne, mające na celu usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości, i określa termin ich wykonania.

14.09.2020

©Telksinoe s. 184/230

Art. 19f. 1. Szkolenie specjalizacyjne może być prowadzone przez jednostki

organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, które spełniają warunki określone

w ust. 2 i uzyskały akredytację do szkolenia specjalizacyjnego. Potwierdzeniem

akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego w danej dziedzinie.

2. Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, ubiegająca się o akredytację

do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, jest obowiązana spełniać następujące

warunki:

1) prowadzić działalność odpowiadającą profilowi prowadzonego szkolenia

specjalizacyjnego albo posiadać w swojej strukturze organizacyjnej oddziały

szpitalne lub inne komórki organizacyjne o profilu odpowiadającym temu

szkoleniu;

2) zapewnić warunki merytoryczne i organizacyjne umożliwiające realizację

programu specjalizacji określonej liczbie lekarzy;

3) zapewnić pełnienie nadzoru w ramach istniejącej struktury organizacyjnej:

a) w przypadku szpitali – nad jakością działalności dydaktycznej oraz

leczniczej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy

dentystów,

b) w przypadku innych jednostek organizacyjnych – nad jakością działalności

dydaktycznej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy

dentystów;

4) zapewnić monitorowanie dokumentacji szkolenia specjalizacyjnego danego

lekarza;

4a) zapewnić należyte dokumentowanie w jednostce przebiegu szkolenia

odbywanego przez każdego specjalizującego się lekarza;

4b) zapewnić prawidłowe i zgodne ilościowo wykonywanie przez lekarzy

odbywających szkolenie specjalizacyjne procedur określonych programami

specjalizacji;

5) zatrudnić na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej

albo posiadać zatrudnionych na stanowisku służbowym w oddziałach

szpitalnych lub w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1:

a) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub z II stopniem

specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub

14.09.2020

©Telksinoe s. 185/230

b) co najmniej dwóch lekarzy z tytułem specjalisty lub II stopniem

specjalizacji w dziedzinie pokrewnej, w przypadku specjalności, dla

których przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy nie

przewidywały uzyskania II stopnia specjalizacji lub tytułu specjalisty, lub

c) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub II stopniem

specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii, w przypadku

jednostek organizacyjnych lub komórek organizacyjnych realizujących

szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach stomatologii

– którzy wyrazili zgodę na pełnienie funkcji kierownika specjalizacji;

6) posiadać kadrę oraz sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do realizacji zadań

określonych programem specjalizacji zgodnie ze standardami akredytacyjnymi,

o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 7;

7) udzielać świadczeń zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim

zakresie i liczbie, umożliwiających zrealizowanie programu specjalizacji

określonej liczbie lekarzy;

8) udzielać całodobowych świadczeń zdrowotnych osobom hospitalizowanym lub

niewymagającym hospitalizacji, w stanach zagrożenia zdrowia i życia oraz

w innych przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli wynika to z programu

specjalizacji;

9) zapewnić lekarzom odbywającym szkolenie specjalizacyjne pełnienie dyżurów

medycznych w liczbie określonej programem specjalizacji lub pracę w systemie

zmianowym lub równoważnym czasie pracy w maksymalnym czasie pracy

dopuszczonym w przepisach o działalności leczniczej;

10) zawrzeć umowę o staż kierunkowy z podmiotem prowadzącym staż kierunkowy

w celu umożliwienia zrealizowania przez lekarzy programu specjalizacji, w tym

staży kierunkowych, o których mowa w ust. 3, których realizacji nie może

zapewnić w ramach swojej struktury organizacyjnej;

11) (uchylony)

<12) wdrożyć zakładowy plan realizacji szkolenia dla danych dziedzin medycyny Dodany pkt 12 w

ust. 2 w art. 19f

zgodny z programami szkolenia specjalizacyjnego zatwierdzonymi przez wejdzie w życie z

ministra właściwego do spraw zdrowia.> dn. 1.01.2022 r.

(Dz. U. z 2020 r.

3. Staże kierunkowe mogą być prowadzone przez: poz. 1291).

1) jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, lub

14.09.2020

©Telksinoe s. 186/230

2) inne jednostki organizacyjne spełniające warunki, o których mowa w ust. 2, po

uzyskaniu przez nie akredytacji do prowadzenia staży kierunkowych.

4. Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1, przedstawia CMKP,

za pomocą SMK, w celu uzyskania opinii powołanego przez dyrektora CMKP zespołu

ekspertów o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2,

informację zawierającą dane określone w ust. 2 oraz dane o podmiotach, o których

mowa w ust. 3.

5. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 4, dyrektor CMKP

powołuje pięciu lekarzy specjalistów w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie

pokrewnej:

1) przewodniczącego zespołu – lekarza zaproponowanego przez konsultanta

krajowego w danej dziedzinie medycyny;

2) czterech członków zespołu:

a) jednego – spośród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego

w danej dziedzinie medycyny,

b) jednego – spośród osób zaproponowanych przez towarzystwo naukowe dla

dziedziny medycyny,

c) jednego – spośród osób zaproponowanych przez Naczelną Radę Lekarską,

d) przedstawiciela konsultanta w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta

lub konsultantów krajowych w dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju

w czasie wojny i pokoju.

6. Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał.

Informacje przedstawione przez jednostkę organizacyjną mogą być opiniowane

w trybie obiegowym, z użyciem dostępnych systemów teleinformatycznych lub

systemów łączności.

7. Dyrektor CMKP na podstawie przedstawionej opinii zespołu ekspertów

dokonuje, za pomocą SMK, wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1,

na prowadzoną przez siebie listę jednostek akredytowanych i określa maksymalną

liczbę miejsc szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogących

odbywać szkolenie specjalizacyjne lub staż kierunkowy w komórce organizacyjnej

wchodzącej w jej skład, na okres 5 lat.

14.09.2020

©Telksinoe s. 187/230

7a. Dyrektor CMKP występuje do jednostki organizacyjnej wpisanej na listę,

o której mowa w ust. 1, na 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, o którym mowa

w ust. 7, o weryfikację akredytacji, mając na względzie konieczność zapewnienia

lekarzom ciągłości szkolenia specjalizacyjnego w tej jednostce. Przepisy ust. 1–

7 stosuje się odpowiednio.

8. Listy jednostek akredytowanych, o których mowa w ust. 1 i 3, dyrektor

CMKP publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej oraz w SMK.

[9. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki akredytowanej, o której mowa

w ust. 1 i 3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie

specjalizacyjne lub staż kierunkowy, jeżeli złoży do wojewody i ministra właściwego

do spraw zdrowia, za pomocą SMK, oświadczenie o spełnianiu wymagań określonych

w ust. 2. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio.]

<9. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki organizacyjnej, o której Nowe brzmienie

ust. 9 w art. 19f

mowa w ust. 1 i 3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie wejdzie w życie z

dn. 1.01.2022 r.

specjalizacyjne lub staż kierunkowy przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy od

(Dz. U. z 2020 r.

dnia zaistnienia takiej zmiany lub dnia reorganizacji, jeżeli złoży do wojewody poz. 1291).

i dyrektora CMKP, za pomocą SMK, oświadczenie o spełnianiu wymagań

określonych w ust. 2. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio.>

<9a. Wraz z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 9, jednostka Dodane ust. 9a i

9b w art. 19f

organizacyjna, o której mowa w ust. 1 i 3, składa szczegółową informację wejdą w życie z

dn. 1.01.2022 r.

o przeprowadzonej zmianie formy prawnej lub o zakresie reorganizacji (Dz. U. z 2020 r.

poz. 1291).

jednostki.

9b. CMKP na podstawie informacji, o której mowa w ust. 9a, za pomocą

SMK, w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania potwierdza aktualność

dotychczasowego wpisu na listę jednostek akredytowanych albo informuje

jednostkę o konieczności wystąpienia o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4.>

9c. W przypadku utraty przez jednostkę organizacyjną, o której mowa w ust. 1

i 3, akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego osoby odbywające szkolenie

specjalizacyjne w takiej jednostce w celu zapewnienia im ciągłości szkolenia

występują w terminie, o którym mowa w ust. 9, do CMKP o wskazanie miejsc

szkoleniowych dostępnych w danej specjalizacji.

9d. CMKP w porozumieniu z wojewodą kieruje osoby, o których mowa

w ust. 9c, do odbywania szkolenia specjalizacyjnego we wskazanym miejscu bez

14.09.2020

©Telksinoe s. 188/230

przystępowania przez te osoby do postępowania kwalifikacyjnego. W przypadku

liczby wskazań przekraczających liczbę wolnych miejsc szkoleniowych

pierwszeństwo do danego miejsca ma osoba, która uzyskała większą liczbę punktów

w postępowaniu konkursowym na dane szkolenie, jeżeli takie postępowanie się

odbyło.

10. Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1 i 3, występuje, nie później

niż w terminie 30 dni od dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 9, do

dyrektora CMKP o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4.

11. W przypadku negatywnej opinii zespołu ekspertów wydanej jednostce,

o której mowa w ust. 1 i 3, dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla jednostkę

organizacyjną z listy jednostek akredytowanych, o której mowa w ust. 1 i 3. Od

decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

12. W przypadku gdy jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, przestała spełniać

warunki niezbędne do uzyskania akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego albo

prowadzenia stażu kierunkowego, powiadamia ona o tym niezwłocznie wojewodę oraz

dyrektora CMKP, który skreśla ją, w drodze decyzji, z listy jednostek akredytowanych,

o których mowa w ust. 1 i 3.

13. W przypadku nieprzyjęcia lekarza skierowanego do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego przez jednostkę posiadającą wolne miejsca szkoleniowe w danej

specjalizacji wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw

wewnętrznych występuje do dyrektora CMKP o zmniejszenie maksymalnej liczby

miejsc szkoleniowych, o której mowa w ust. 7, odpowiednio do liczby nieprzyjętych

osób.

14. W przypadku gdy dla określonej dziedziny medycyny występuje

niewystarczająca liczba miejsc szkoleniowych w stosunku do zidentyfikowanych

przez ministra właściwego do spraw zdrowia potrzeb systemu ochrony zdrowia,

minister ten może wystąpić do podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 4 ust. 1

ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, o przystąpienie do

akredytacji do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego lub stażu kierunkowego

w danej dziedzinie.

15. O wystąpieniu, o którym mowa w ust. 14, minister właściwy do spraw

zdrowia informuje:

1) podmiot tworzący dany podmiot leczniczy;

14.09.2020

©Telksinoe s. 189/230

2) właściwego ministra, centralny organ administracji rządowej, wojewodę,

jednostkę samorządu terytorialnego lub uczelnię medyczną, o której mowa

w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,

w przypadku podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1,

ust. 2 pkt 1 lub ust. 6 tej ustawy.

16. Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych

mogą wystąpić:

1) na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia,

2) z własnej inicjatywy

– do podmiotów leczniczych utworzonych lub nadzorowanych przez tych ministrów

o przystąpienie do akredytacji do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego lub stażu

kierunkowego w dziedzinie medycyny, w której pozostaje niewystarczająca liczba

miejsc szkoleniowych w stosunku do zidentyfikowanych potrzeb systemu ochrony

zdrowia.

17. Przed przekazaniem wystąpienia minister właściwy do spraw zdrowia,

w przypadku, o którym mowa w ust. 14 albo ust. 16 pkt 1, albo Minister Obrony

Narodowej oraz minister spraw wewnętrznych, w przypadku, o którym mowa

w ust. 16 pkt 2, mogą zwrócić się odpowiednio do konsultanta krajowego właściwego

dla danej dziedziny medycyny albo do konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny

związanej z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju

w czasie wojny i pokoju o wydanie opinii w sprawie możliwości spełnienia przez

podmiot leczniczy, o którym mowa w ust. 14 albo 16, warunków akredytacyjnych do

szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie medycyny.

18. Podmiot leczniczy, do którego skierowano wystąpienie, jest obowiązany

przedstawić właściwemu ministrowi oraz podmiotowi określonemu

w ust. 15 stanowisko w tej sprawie. W stanowisku podmiot ten informuje o:

1) terminie przystąpienia do akredytacji do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego lub stażu kierunkowego w danej dziedzinie albo

2) odmowie przystąpienia do akredytacji do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego lub stażu kierunkowego w danej dziedzinie wraz ze

wskazaniem przyczyny tej odmowy.

19. Dyrektor CMKP, na podstawie informacji przekazanych przez ministra

właściwego do spraw zdrowia, ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej CMKP

14.09.2020

©Telksinoe s. 190/230

wykaz podmiotów leczniczych, które przekazały stanowisko, o którym mowa

w ust. 18 pkt 2.

Art. 19g. 1. Kursy szkoleniowe objęte programem danej specjalizacji mogą być

prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, po

zatwierdzeniu pod względem merytorycznym programu kursu przez konsultanta

krajowego w danej dziedzinie medycyny, a w przypadku jego braku – właściwego

konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny oraz po wpisaniu, za

pomocą SMK, na listę prowadzoną przez CMKP, o której mowa w ust. 5.

1a. Kursy, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane w formie kursu e-

-learningowego, jeżeli możliwość takiej formy przewiduje program specjalizacji.

1a. Kursy, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane z wykorzystaniem

metod i technik kształcenia na odległość, jeżeli możliwość takiej formy przewiduje

program specjalizacji lub została uzyskana zgoda dyrektora CMKP.

2. Podmiot zamierzający prowadzić kurs specjalizacyjny objęty programem

danej specjalizacji przedstawia CMKP w terminie do dnia 1 października każdego

roku następujące informacje:

1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby

zamierzającej przeprowadzić kurs specjalizacyjny;

2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe (posiadana specjalizacja i stopień

lub tytuł naukowy) osoby mającej być kierownikiem naukowym kursu

specjalizacyjnego;

3) kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne i praktyczne

na kursie specjalizacyjnym (wymagana specjalizacja, posiadany stopień

naukowy lub tytuł naukowy);

4) formę kursu specjalizacyjnego (kurs stacjonarny, kurs e-learning, inne);

5) program kursu specjalizacyjnego określający co najmniej:

a) cele kursu i oczekiwane wyniki kształcenia,

b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu,

c) zakres tematyczny, czas trwania i treść zajęć teoretycznych i praktycznych,

d) sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;

6) regulamin kursu szkoleniowego określający:

a) sposób organizacji kursu specjalizacyjnego,

b) zasady i sposób naboru uczestników kursu specjalizacyjnego,

14.09.2020

©Telksinoe s. 191/230

c) wzór karty przebiegu kursu specjalizacyjnego,

d) prawa i obowiązki uczestników kursu specjalizacyjnego,

e) zakres obowiązków wykładowców i innych prowadzących zajęcia

teoretyczne i zajęcia praktyczne;

7) sposób oceny organizacji i przebiegu kursu specjalizacyjnego przez jego

uczestników;

8) termin i miejsce kursu;

9) liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie;

10) charakterystykę bazy dydaktycznej do zajęć teoretycznych i praktycznych.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, są składane w postaci elektronicznej

z wykorzystaniem formularza opublikowanego w Biuletynie Informacji Publicznej

CMKP.

4. Dyrektor CMKP w porozumieniu z podmiotami, o których mowa

w art. 19 ust. 1, koordynuje organizację kursów szkoleniowych objętych programem

danej specjalizacji zgodnie z wymogami odpowiednich specjalizacji oraz liczbą

i rozmieszczeniem regionalnym lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne w

poszczególnych dziedzinach medycyny.

4a. Zgłoszenia do uczestnictwa w kursach szkoleniowych objętych programem

danej specjalizacji są realizowane wyłącznie za pomocą SMK. CMKP dokonuje

weryfikacji zgłoszeń lekarzy oraz kwalifikuje ich do udziału we właściwych kursach

szkoleniowych. Powiadomienie lekarza o zakwalifikowaniu na kurs objęty

programem danej specjalizacji odbywa się za pomocą SMK.

4b. Jednostka prowadząca szkolenie umożliwia lekarzowi udział we właściwych

kursach szkoleniowych zgodnie z kwalifikacją, o której mowa w ust. 4a.

4c. W przypadku dysponowania wolnymi miejscami przez podmiot prowadzący

kursy szkoleniowe objęte daną specjalizacją w dziedzinach lekarsko-dentystycznych

w kursie tym może uczestniczyć lekarz dentysta nieodbywający szkolenia

specjalizacyjnego. Warunki uczestnictwa w takim kursie określa jednostka

organizująca kurs w porozumieniu z dyrektorem CMKP.

5. Dyrektor CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na

swojej stronie internetowej oraz w SMK, listę kursów szkoleniowych objętych

programami specjalizacji.

14.09.2020

©Telksinoe s. 192/230

6. Podmiot, który zrealizował kurs szkoleniowy, o którym mowa w ust. 1,

w terminie 7 dni od dnia zakończenia kursu przekazuje do CMKP, za pomocą SMK,

listę lekarzy, którzy ukończyli i zaliczyli kurs szkoleniowy, zawierającą imię

i nazwisko oraz numer PESEL lekarza, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania, a także

imię i nazwisko kierownika kursu. Dane te są zamieszczane przez CMKP w SMK.

7. Po zamieszczeniu danych określonych w ust. 6 w SMK, CMKP generuje za

pomocą SMK elektroniczny dokument potwierdzający ukończenie kursu,

zawierający:

1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby, która

przeprowadziła kurs specjalizacyjny;

2) imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł naukowy

osoby, która była kierownikiem naukowym kursu specjalizacyjnego;

3) tytuł kursu;

4) datę rozpoczęcia i zakończenia kursu;

5) imię i nazwisko oraz numer prawa wykonywania zawodu lekarza, który ukończył

i zaliczył kurs;

6) numer dokumentu.

8. Elektroniczny dokument potwierdzający ukończenie kursu udostępnia się

użytkownikom systemu za pomocą SMK.

Art. 19h. 1. Nadzór nad realizacją szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister

właściwy do spraw zdrowia.

2. Nadzorowi podlega w szczególności:

1) zgodność realizacji zajęć z programem specjalizacji;

2) prawidłowość prowadzonej dokumentacji przebiegu szkolenia

specjalizacyjnego;

3) zapewnienie odpowiedniej jakości szkolenia specjalizacyjnego;

4) spełnienie warunków, o których mowa w art. 19f ust. 2.

3. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się kontrolę

i monitoruje realizację szkolenia specjalizacyjnego.

4. Czynności, o których mowa w ust. 3, wykonuje dyrektor CMKP.

5. Dyrektor CMKP na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolnych oraz

dostępnych form monitorowania systemu specjalizacji opracowuje raport o stanie

14.09.2020

©Telksinoe s. 193/230

realizacji szkolenia specjalizacyjnego we wszystkich dziedzinach medycyny w danym

roku i przedstawia go ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

6. CMKP prowadzi cykliczne szkolenia w zakresie wiedzy na temat systemu

specjalizacji, przeznaczone dla kierowników specjalizacji, kadry kierowniczej

jednostek prowadzących szkolenia specjalizacyjne oraz przedstawicieli wojewody

finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw zdrowia.

Art. 19i. 1. Kontrola realizacji szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona

przez zespół kontrolny powoływany przez dyrektora CMKP. W skład zespołu mogą

wchodzić, poza pracownikami CMKP:

1) krajowy albo wojewódzki konsultant w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub

jego przedstawiciel lub

2) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta lub konsultantów krajowych

w dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych

wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju;

3) przedstawiciel towarzystwa naukowego lub instytutu badawczego właściwych

dla danej dziedziny medycyny oraz

4) przedstawiciel właściwego miejscowo wojewody;

5) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający stopień naukowy doktora

habilitowanego.

2. Zespół kontrolny, w składzie co najmniej 3-osobowym, wykonując czynności

kontrolne, za okazaniem upoważnienia, ma prawo:

1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;

2) udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;

3) wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia prowadzonej przez jednostkę

prowadzącą szkolenie specjalizacyjne;

4) żądania od kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne ustnych

i pisemnych wyjaśnień;

5) badania opinii uczestników szkolenia specjalizacyjnego i kadry dydaktycznej;

6) kontroli spełniania warunków, o których mowa w art. 19f ust. 2.

3. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który

zawiera:

1) nazwę i adres jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne;

14.09.2020

©Telksinoe s. 194/230

2) miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;

5) opis stanu faktycznego;

6) stwierdzone nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu

przez kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.

4. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik

jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.

5. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, kierownik

jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne zgłosi umotywowane zastrzeżenia co

do faktów stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych w protokole, osoby

wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty

i uzupełnić protokół.

6. Odmowa podpisania protokołu przez kierownika jednostki prowadzącej

szkolenie specjalizacyjne nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez osoby

wykonujące czynności kontrolne.

7. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się kierownikowi jednostki

prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.

8. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania

w tajemnicy informacji na temat organizacji i prowadzenia kształcenia

podyplomowego oraz wyników prowadzonego postępowania.

9. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne, w terminie 7 dni

od dnia otrzymania protokołu, ma prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu

przeprowadzania czynności kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.

10. Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia

pokontrolne dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie kontroli

i zobowiązuje go do usunięcia tych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;

kopie pisma z zaleceniami pokontrolnymi przekazuje do wiadomości konsultantowi

krajowemu właściwemu dla danej dziedziny medycyny i właściwemu konsultantowi

wojewódzkiemu w danej dziedzinie medycyny.

14.09.2020

©Telksinoe s. 195/230

11. W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w określonym

terminie dyrektor CMKP podejmuje decyzję o skreśleniu jednostki z listy zawierającej

wykaz jednostek uprawnionych do kształcenia specjalizacyjnego.

12. Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje:

1) wynagrodzenie za wykonanie czynności kontrolnych w wysokości nie wyższej

niż 300 złotych;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez

zachowania prawa do wynagrodzenia.

13. Kwota, o której mowa w ust. 12 pkt 1, podlega waloryzacji

z uwzględnieniem średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej przyjętego w ustawie budżetowej.

14. Jeżeli w toku kontroli zostanie stwierdzone rażące naruszenie przepisów

prawa lub warunków określonych w art. 19f ust. 2, dyrektor CMKP, w drodze decyzji,

skreśla podmiot z listy jednostek akredytowanych. Od decyzji przysługuje wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Art. 19j. Monitorowanie ustawicznego rozwoju zawodowego polega

w szczególności na:

1) rejestrowaniu danych określonych w art. 16p ust. 2 oraz informacji o liczbie

jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego i liczby

miejsc szkoleniowych;

2) przetwarzaniu danych dotyczących liczby jednostek szkolących i miejsc

szkoleniowych;

3) badaniu poprawności funkcjonowania poszczególnych procedur szkoleniowych

oraz realizacji określonych programów szkoleniowych na każdym ich etapie;

4) badaniu poprawności realizowania zadań przez osoby bezpośrednio nadzorujące

lekarzy odbywających szkolenie albo bezpośrednio kierujące ich szkoleniem.

14.09.2020

©Telksinoe s. 196/230

Art. 19k. Monitorowanie organizacji i funkcjonowania ustawicznego rozwoju

zawodowego jest prowadzone przy użyciu rejestrowanych danych oraz ankiet

wypełnianych przez uczestników szkolenia.

Art. 19l. Wypełnienie ankiet, o których mowa w art. 19k, przez uczestników

szkolenia jest obowiązkowe.

Art. 19m. W ramach monitorowania ustawicznego rozwoju zawodowego,

z wyłączeniem szkolenia w zakresie umiejętności zawodowych, dyrektor CMKP ma

prawo żądania od jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego, jednostek ubiegających się o akredytację do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego, podmiotów zamierzających prowadzić kurs szkoleniowy objęty

programem danej specjalizacji oraz podmiotów, które przeprowadziły taki kurs,

pisemnych informacji i wyjaśnień dotyczących warunków i przebiegu szkolenia

specjalizacyjnego lub prowadzenia kursów szkoleniowych objętych programem danej

specjalizacji.

Art. 19n. Jednostka akredytowana prowadząca szkolenie specjalizacyjne oraz

podmioty, o których mowa w art. 19 ust. 1, nie pobierają od lekarzy i lekarzy

dentystów odbywających szkolenie specjalizacyjne opłat z tytułu szkolenia

teoretycznego i praktycznego oraz kursów szkoleniowych objętych programem

specjalizacji w poszczególnych dziedzinach medycyny.

Art. 20. Lekarzowi przysługuje prawo używania tytułu i stopnia naukowego

oraz tytułu specjalisty w brzmieniu określonym przez odrębne przepisy.

Art. 20a. 1. Lekarz będący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej i posiadający dokumenty, o których mowa w art. 16a, ma prawo do

używania określonych tytułów specjalisty w danej dziedzinie medycyny,

uzyskiwanych w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,