Wyszukiwarka ustaw

2020 Pozycja 374

©Telksinoe s. 1/259

Opracowano na podstawie: Dz. U.

z 2020 r. poz. 374,

567, 568, 695, 875, 1086, 1106,

1422, 1423, 1478,

U S T A W A

z dnia 2 marca 2020 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem 1493.

i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych

oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa:

1) zasady i tryb zapobiegania oraz zwalczania zakażenia wirusem SARS -CoV-2

i rozprzestrzeniania się choroby zakaźnej u ludzi, wywołanej tym wirusem,

w tym zasady i tryb podejmowania działań przeciwepidemicznych i zapo-

biegawczych w celu unieszkodliwienia źródeł zakażenia i przecięcia dróg

szerzenia się tej choroby zakaźnej;

2) zadania organów administracji publicznej w zakresie zapobiegania oraz

zwalczania zakażenia lub choroby zakaźnej, o których mowa w pkt 1;

3) uprawnienia i obowiązki, świadczeniodawców oraz świadczeniobiorców

i innych osób przebywających na terytorium Rzeczypo spolitej Polskiej

w zakresie zapobiegania oraz zwalczania zakażenia lub choroby zakaźnej,

o których mowa w pkt 1;

4) zasady pokrywania kosztów realizacji zadań, o których mowa w pkt 1–3,

w szczególności tryb finansowania świadczeń opieki zdrowotnej dla osób

z podejrzeniem zakażenia lub choroby zakaźnej, o których mowa w pkt 1, w celu

zapewnienia tym osobom właściwego dostępu do diagnostyki i leczenia.

1)

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku

obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek

i przewodników turystycznych, ustawę z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz ob-

ronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców, ustawę z dnia 6 września 2001 r. – Prawo

farmaceutyczne, ustawę z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego,

ustawę z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, ustawę z dnia 8 września 2006 r.

o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ustawę z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzyso-

wym, ustawę z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi, ustawę z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, ustawę z dnia 29 października

2010 r. o rezerwach strategicznych, ustawę z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, ustawę

z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz ustawę z dnia 23 stycznia 2020 r.

o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych innych ustaw.

11.09.2020

©Telksinoe s. 2/259

2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie stosuje się ustawę z dnia

5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284 i 322).

Art. 2. 1. Przepisy ustawy stosuje się do zakażeń i choroby zakaźnej wywołanej

wirusem SARS-CoV-2, zwanej dalej „COVID-19”.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o „przeciwdziałaniu COVID-19” rozumie się

przez to wszelkie czynności związane ze zwalczaniem zakażenia, zapobieganiem

rozprzestrzenianiu się, profilaktyką oraz zwalczaniem skutków, w tym społeczno-

-gospodarczych, choroby, o której mowa w ust. 1.

Rozdział 2

Przepisy szczegółowe

Art. 3. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie 3 miesięcy po ich

odwołaniu, w celu przeciwdziałania COVID-19 pracodawca może polecić

pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie

o pracę, poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna).

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy służb

wymienionych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby

Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.

3. Wykonywanie pracy zdalnej może zostać polecone, jeżeli pracownik ma

umiejętności i możliwości techniczne oraz lokalowe do wykonywania takiej pracy

i pozwala na to rodzaj pracy. W szczególności praca zdalna może być wykonywana

przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość lub

dotyczyć wykonywania części wytwórczych lub usług materialnych.

4. Narzędzia i materiały potrzebne do wykonywania pracy zdalnej oraz obsługę

logistyczną pracy zdalnej zapewnia pracodawca.

5. Przy wykonywaniu pracy zdalnej pracownik może używać narzędzi lub

materiałów niezapewnionych przez pracodawcę pod warunkiem, że umożliwia to

poszanowanie i ochronę informacji poufnych i innych tajemnic prawnie chronionych,

w tym tajemnicy przedsiębiorstwa lub danych osobowych, a także informacji, których

ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

11.09.2020

©Telksinoe s. 3/259

6. Na polecenie pracodawcy, pracownik wykonujący pracę zdalną ma obowiązek

prowadzić ewidencję wykonanych czynności, uwzględniającą w szczególności opis

tych czynności, a także datę oraz czas ich wykonania.

7. Pracownik sporządza ewidencję wykonywanych czynności w formie

i z częstotliwością określoną w poleceniu, o którym mowa w ust. 6.

8. Pracodawca może w każdym czasie cofnąć polecenie wykonywania pracy

zdalnej.

Art. 3a. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii wójt, burmistrz, prezydent miasta, w tym prezydent miasta na prawach

powiatu, starosta oraz marszałek województwa może polecić:

1) pracownikowi podległego mu urzędu, tymczasowe przeniesienie,

2) kierownikowi podległej jednostki organizacyjnej, tymczasowe przeniesienie

pracownika tej jednostki

– do wykonywania innej pracy, niż określona w umowie o pracę, zgodnej z jego

kwalifikacjami, w innej jednostce, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 listopada

2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282), w tej samej lub

innej miejscowości, na czas określony do 3 miesięcy. W okresie tym przysługuje pra-

cownikowi wynagrodzenie stosowne do wykonywanej pracy, lecz nie niższe od

dotychczasowego. Przeniesienie ma na celu zapewnienie sprawnej realizacji zadań

jednostki, do której przenoszony jest pracownik.

2. Przeniesienie pracownika, o którym mowa w ust. 1, nie powoduje rozwiązania

stosunku pracy z pracodawcą dotychczasowym.

3. Przeniesienia pracownika do pracy w innej jednostce nie można dokonać bez

zgody pracownika – w przypadku kobiety w ciąży, pracownika opiekującego się

dzieckiem do ukończenia przez nie 4 roku życia lub osoby będącej jedynym

opiekunem dziecka w wieku do lat piętnastu.

Art. 4. 1. W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola,

szkoły lub innej placówki, do których uczęszcza dziecko, albo niemożności

sprawowania opieki przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu

COVID-19 ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy oraz

funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 4, zwolnionemu od pełnienia służby

z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym

się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do

11.09.2020

©Telksinoe s. 4/259

ukończenia 18 lat albo dzieckiem z orzeczeniem o niepełnosprawności lub

orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego przysługuje dodatkowy zasiłek

opiekuńczy do dnia 28 czerwca 2020 r.

1a. W przypadku zamknięcia szkoły, ośrodka rewalidacyjno -wychowawczego,

ośrodka wsparcia, warsztatu terapii zajęciowej lub innej placówki pobytu dziennego

o podobnym charakterze z powodu COVID-19, do których uczęszcza dorosła osoba

niepełnosprawna, ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy oraz

funkcjonariuszowi, o którym mowa w ust. 4, zwolnionemu od pełnienia służby,

z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki nad dorosłą osobą

niepełnosprawną, przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy do dnia 28 czerwca

2020 r.

1b. Dodatkowy zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w ust. 1 i 1a, przysługuje

ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy oraz funkcjonariuszowi,

o którym mowa w ust. 4, zwolnionemu od pełnienia służby z powodu konieczności

osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem

o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat

albo dzieckiem z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie

kształcenia specjalnego, albo dorosłą osobą niepełnosprawną również w przypadku

otwarcia placówek, o których mowa w tych przepisach, w czasie trwania

COVID-19 do dnia 28 czerwca 2020 r. W okresie tym uwzględnia się okres, o którym

mowa w ust. 1.

1c. W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola, szkoły lub

innej placówki, do których uczęszcza dziecko, albo niemożności sprawowania opieki

przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu COVID-19, ubezpieczonemu

zwolnionemu od wykonywania pracy oraz funkcjonariuszowi, o którym mowa

w ust. 4, zwolnionemu od pełnienia służby, z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy

z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 870), przysługuje dodatkowy

zasiłek opiekuńczy do dnia 28 czerwca 2020 r.

1d. Dodatkowy zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w ust. 1c, przysługuje

ubezpieczonemu zwolnionemu od wykonywania pracy oraz funkcjonariuszowi,

o którym mowa w ust. 4, zwolnionemu od pełnienia służby z powodu konieczności

osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1

11.09.2020

©Telksinoe s. 5/259

ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa, również w przypadku otwarcia

placówek, o których mowa w tych przepisach, w czasie trwania COVID-19 do dnia

28 czerwca 2020 r.

2. Dodatkowy zasiłek opiekuńczy przyznawany jest w trybie i na zasadach

określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1c, i nie wlicza się do okresu, o którym

mowa w art. 33 ust. 1 tej ustawy. Za okres pobierania dodatkowego zasiłku

opiekuńczego, zasiłek, o którym mowa w art. 32 ust. 1 tej ustawy, nie przysługuje.

3. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, określić dłuższy okres pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego

niż wskazany w ust. 1–1d dla poszczególnych grup osób uprawnionych oraz

w zależności od funkcjonowania poszczególnych placówek, o których mowa w tych

przepisach, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane.

4. Zasiłki, o których mowa w ust. 1–1d, stanowiące dodatkowe uposażenie

funkcjonariuszy, o których mowa w art. 3 ust. 2, przyznaje się w trybie i na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360),

ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2020 r.

poz. 305), ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1499, 1635, 1726 i 2020), ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 27),

ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu

Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1529 i 1726),

ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1921 i 2020), ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1427, 1608, 1635 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 568) ustawie z dnia

8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 384), ustawie

z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2020 r.

poz. 505 i 568) oraz ustawie z dnia 26 stycznia 2018 r. o Straży Marszałkowskiej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1940) okresów pobierania tych zasiłków nie wlicza się do

okresów, o których mowa odpowiednio w art. 121b ust. 3, art. 125b ust. 3, art. 105b

ust. 3, art. 136b ust. 3, art. 96b ust. 3, art. 102b ust. 3, art. 60c ust. 3, art. 194 ust. 3,

art. 233 ust. 2 oraz art. 87 ust. 3 tych ustaw.

11.09.2020

©Telksinoe s. 6/259

Art. 4a. 1. W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola,

szkoły lub innej placówki, do których uczęszcza dziecko, albo niemożności

sprawowania opieki przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu

COVID-19 osobie, o której mowa w art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy

z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2020 r.

poz. 174 i 782), przysługuje zasiłek opiekuńczy z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym lub

umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat albo dzieckiem

z orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o potrzebie kształcenia

specjalnego.

1a. W przypadku zamknięcia żłobka, klubu dziecięcego, przedszkola, szkoły lub

innej placówki, do których uczęszcza dziecko, albo niemożności sprawowania opieki

przez nianię lub dziennego opiekuna z powodu COVID-19, osobie, o której mowa

w art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.

o ubezpieczeniu społecznym rolników, przysługuje zasiłek opiekuńczy z powodu

konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa

w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

2. Zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w ust. 1 i 1a, przysługuje do dnia

28 czerwca 2020 r.

2a. Przepis art. 4 ust. 1b i 1d stosuje się odpowiednio.

3. Zasiłek opiekuńczy za każdy dzień wynosi 1/30 kwoty emerytury

podstawowej w rozumieniu art. 6 pkt 7 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.

o ubezpieczeniu społecznym rolników.

4. Do przyznawania i wypłaty zasiłku opiekuńczego, o którym mowa w ust. 1 i

1a, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa.

5. Zasiłek opiekuńczy, o którym mowa w ust. 1 i 1a, finansowany jest z budżetu

państwa za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

11.09.2020

©Telksinoe s. 7/259

6. Do zasiłku opiekuńczego, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie stosuje się

art. 29 ust. 10 i 12 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.2)).

7. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, określić dłuższy okres pobierania zasiłku opiekuńczego niż wskazany

w ust. 2 dla poszczególnych grup osób uprawnionych oraz w zależności od

funkcjonowania poszczególnych placówek, o których mowa w tych przepisach, mając

na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii oraz skutki nimi wywołane.

Art. 4b. 1. Jeżeli w okresie pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego

ubezpieczony będący pracownikiem wykonującym zawód medyczny, zatrudniony

w podmiocie leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.

o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295), świadczy pracę w podmiocie

leczniczym w ramach dyżuru medycznego w godzinach innych niż czas zwolnienia od

wykonywania pracy w związku z osobistym sprawowaniem opieki, o której mowa

w art. 4 ust. 1–1d, oraz poza normalnymi godzinami pracy, przepisu art. 17 ustawy

z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa nie stosuje się.

2. Jeżeli w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji

w warunkach domowych, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz

zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, ubezpieczony wykonujący zawód

medyczny w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

świadczy pracę zdalną, o której mowa w art. 3, na rzecz podmiotu wykonującego

działalność leczniczą lub udziela świadczeń zdrowotnych za pośrednictwem

systemów teleinformatycznych lub systemów łączności, przepisu art. 17 ustawy z dnia

25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa nie stosuje się.

Art. 4c. W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii ubezpieczonemu zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, w okresie

podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych,

o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1622,

1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284 i 374.

11.09.2020

©Telksinoe s. 8/259

zakaźnych u ludzi, wynikających z pozostawania w styczności z osobami chorymi

z powodu COVID-19 w związku wykonywaniem obowiązków wynikających

z zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu

COVID-19 powstałej w związku wykonywaniem obowiązków wynikających

z zatrudnienia w podmiocie leczniczym przysługuje zasiłek chorobowy, którego

miesięczny wymiar wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku obliczonej na podstawie

przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie

choroby i macierzyństwa.

Art. 4d. 1. W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii żołnierzowi zawodowemu wykonującemu zadania służbowe, za okres

nieobecności w służbie spowodowany poddaniem się obowiązkowej kwarantannie,

izolacji lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w przepisach

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, lub przebywania na

zwolnieniu lekarskim z powodu COVID-19 przysługuje prawo do 100% uposażenia

wraz z dodatkami o charakterze stałym.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy, o których mowa

w art. 3 ust. 2, którzy w związku z wykonywaniem zadań służbowych zostali poddani

obowiązkowej kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach domowych, o których

mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi, lub przebywali na zwolnieniu lekarskim z powodu COVID-19.

3. Wykonywanie zadań służbowych, o których mowa w ust. 1 i 2, stwierdza

w stosunku do:

1) żołnierza zawodowego – w rozkazie dowódca jednostki wojskowej, w której

żołnierz pełni służbę;

2) funkcjonariuszy, o których mowa w art. 3 ust. 2 – pisemnie przełożony właściwy

w sprawach osobowych lub upoważniona przez niego osoba.

Art. 4e. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, w sytuacjach szczególnych związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w celu zapewnienia niezbędnej

pomocy osobom przebywającym w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej

świadczących usługi całodobowo, noclegowniach oraz innych placówkach

zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym

lub w podeszłym wieku, o których mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy

11.09.2020

©Telksinoe s. 9/259

społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622, 1690, 1818 i 2473), pracownicy i osoby

świadczące pracę w tych podmiotach, poddane w nich obowiązkowej kwarantannie

mogą za zgodą tych osób świadczyć pracę określoną w umowie i otrzymywać z tego

tytułu wynagrodzenie.

2. W przypadku świadczenia pracy w trakcie kwarantanny, o której mowa

w ust. 1, nie przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 92 ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495) ani

świadczenie pieniężne z tytułu choroby określone w odrębnych przepisach.

Art. 4f. 1. W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii pracodawca prowadzący jednostkę organizacyjną pomocy społecznej

świadczącą usługi całodobowo, o której mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r.

o pomocy społecznej, w celu zapewnienia bezpieczeństwa osobom korzystającym

z usług tych jednostek, ciągłości opieki i funkcjonowania, może po uzyskaniu

uprzedniej zgody pracowników, na czas określony:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników;

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych

w niezbędnym wymiarze;

3) polecić pracownikom realizowanie prawa do odpoczynku w miejscu

wyznaczonym przez pracodawcę bez możliwości jego opuszczania;

4) zawiesić stosowanie przepisu art. 133 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy, przy zachowaniu w każdej dobie nieprzerwanego odpoczynku

dobowego, o którym mowa w art. 132 § 1 tej ustawy.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3, pracodawca jest obowiązany

zapewnić pracownikowi zakwaterowanie i wyżywienie niezbędne do zaspokojenia

podstawowych potrzeb bytowych pracownika poza godzinami świadczenia pracy.

Wartość świadczeń polegających na zakwaterowaniu i wyżywieniu nie podlega

wliczeniu do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz nie stanowi

przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

3. Przy ustalaniu warunków pracy na zasadach określonych w ust. 1 nie stosuje

się art. 42 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

Art. 5. 1. W stosunku do personelu medycznego innego niż zatrudniony przez

zarządzającego lotniskiem oraz należących do tego personelu pojazdów do obsługi

pasażerów u których występują objawy chorób zakaźnych oraz innych osób, które

11.09.2020

©Telksinoe s. 10/259

przebywały z takimi osobami, wpisanych na listę personelu i pojazdów znajdującą się

w punkcie kontroli bezpieczeństwa, zatwierdzoną przez zarządzającego lotniskiem

albo inną osobę przez niego upoważnioną, mogą zostać ustalone szczególne zasady

kontroli bezpieczeństwa lub może nastąpić odstąpienie od kontroli.

2. Decyzję o ustaleniu szczególnych zasad kontroli lub o odstąpieniu od niej

podejmuje zarządzający lotniskiem, za zgodą Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Art. 6. 1. Do zamówień na usługi lub dostawy niezbędne do przeciwdziałania

COVID-19 nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1843), jeżeli zachodzi wysokie

prawdopodobieństwo szybkiego i niekontrolowanego rozprzestrzeniania się choroby

lub jeżeli wymaga tego ochrona zdrowia publicznego.

2. Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych nie stosuje

się do zamówień udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego, Polski Fundusz

Rozwoju Spółka Akcyjna lub regiona lne fundusze rozwoju, o których mowa

w art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U.

z 2019 r. poz. 512, 1571 i 1851), związanych z realizacją:

1) zadań dotyczących obsługi funduszy utworzonych, powierzonych lub

przekazanych na podstawie przepisów odrębnych oraz związanych z realizacją

programów rządowych lub innych programów realizowanych ze środków

publicznych, lub

2) zadań związanych z wykorzystaniem środków pochodzących z takich funduszy

– które dotyczą instrumentów wsparcia niezbędnych do przeciwdziałania

negatywnym skutkom gospodarczym wystąpienia COVID-19.

3. Do zamówień, o których mowa w ust. 1, w zakresie, w jakim dotyczą

inwestycji, o której mowa w art. 95d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o

świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z

2019 r. poz. 1373, z późn. zm. 3)), nie stosuje się warunku uzyskania opinii o celowości

inwestycji, o której mowa w tym przepisie.

4. Zamawiający, w terminie 14 dni od dnia udzielenia zamówienia, o którym

mowa w ust. 1 lub 2, zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie

podmiotowej, a jeżeli jej nie posiada, na swojej stronie internetowej, informację

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1394,

1590, 1694, 1726, 1818, 1905, 2020 i 2473.

11.09.2020

©Telksinoe s. 11/259

o udzieleniu zamówienia, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko podmiotu,

z którym zawarł umowę o wykonanie zamówienia.

Art. 7. 1. Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego,

wykonywane w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, są udzielane przez

podmioty wykonujące działalność leczniczą lub lekarzy i lekarzy dentystów, o których

mowa w ust. 4, wpisanych do wykazu, zwanego dalej „wykazem”, opracowywanego

przez właściwego miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego

Funduszu Zdrowia w porozumieniu z wojewodą.

2. W wykazie umieszcza się podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz

lekarzy i lekarzy dentystów, o których mowa w ust. 4, uwzględniając potrzeby

wynikające z zabezpieczenia dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej, o których

mowa w ust. 1, na obszarze województwa, a także strukturę organizacyjną tych

podmiotów, rodzaj wykonywanej działalności leczniczej oraz zasoby kadrowe

i sprzętowe.

3. Wykaz podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym w drodze

obwieszczenia wojewody oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Narodowego

Funduszu Zdrowia.

4. Lekarz oraz lekarz dentysta spełniający warunki, o których mowa

w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,

może udzielać świadczeń opieki zdrowotnej w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19 za pośrednictwem systemu teleinformatycznego udostępnionego przez

jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie

systemów informacyjnych ochrony zdrowia, zwanych dalej „teleporadą”,

z pominięciem obowiązków wynikających z art. 101 tej ustawy oraz obowiązków

dotyczących dokumentacji medycznej wynikających z przepisów o prawach pacjenta

i Rzeczniku Praw Pacjenta. Działalność ta nie podlega wpisowi do Centralnej

Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

5. W celu uzyskania dostępu do systemu, o którym mowa w ust. 4, lekarz oraz

lekarz dentysta składa do jednostki, o której mowa w ust. 4, wniosek w postaci

elektronicznej zawierający:

1) oświadczenie o zamiarze udzielania teleporad, z podaniem miejsca i, jeżeli to

możliwe, czasu ich wykonywania;

2) dane dotyczące tego lekarza albo lekarz dentysty:

11.09.2020

©Telksinoe s. 12/259

a) imię i nazwisko,

b) datę urodzenia,

c) numer PESEL lekarza lub lekarza dentysty lub serię i numer jego dowodu

tożsamości w przypadku braku numeru PESEL,

d) numer prawa wykonywania zawodu lekarza lub numer prawa wykonywania

zawodu lekarza dentysty,

e) określenie tytułu zawodowego,

f) posiadane specjalizacje,

g) numer telefonu do kontaktu,

h) adres poczty elektronicznej,

i) adres do korespondencji.

6. Jednostka, o której mowa w ust. 4, ma prawo przetwarzać dane pozyskane

w związku z udostępnianiem systemu, o którym mowa w ust. 4, w tym dane dotyczące

udzielanych teleporad.

7. Lekarz oraz lekarz dentysta udzielający świadczeń, o których mowa w ust. 4,

prowadzi dokumentację medyczną w postaci karty teleporady.

8. Karta teleporady zawiera:

1) oznaczenie pacjenta:

a) imię i nazwisko,

b) numer PESEL, a w jego braku serię i numer innego dokumentu

potwierdzającego tożsamość,

c) datę urodzenia oraz płeć, jeżeli numer PESEL nie został nadany,

d) adres miejsca zamieszkania,

e) adres poczty elektronicznej,

f) numer telefonu do kontaktu;

2) oznaczenie osoby udzielającej teleporady:

a) imię i nazwisko,

b) tytuł zawodowy,

c) numer prawa wykonywania zawodu;

3) informacje dotyczące stanu zdrowia oraz zalecanego procesu diagnostycznego

i leczniczego:

a) rozpoznanie choroby lub problemu zdrowotnego,

b) zalecenia,

c) informacje o wystawionych zaświadczeniach, receptach lub skierowaniach,

11.09.2020

©Telksinoe s. 13/259

d) inne informacje istotne dla procesu leczenia.

9. Karty teleporady są przechowywane przez okres 30 dni od dnia odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

10. W odniesieniu do lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 4:

1) recepta oraz dokument realizacji recepty – zawierają dane wymagane dla recepty

pro auctore albo pro familiae;

2) za adres miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych – uznaje się adres siedziby

jednostki, o której mowa w ust. 4.

11. Teleporady mogą być również udzielane przez podmioty wykonujące

działalność leczniczą. Przepisy ust. 4–9 stosuje się odpowiednio.

12. Lekarza, który uzyskał potwierdzenie zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16r ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 5 grudnia

1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r. poz. 514), lub lekarza,

który ma uznany dorobek na podstawie art. 16 ust. 7 albo ust. 9 tej ustawy i wystąpił

do dyrektora Centrum Egzaminów Medycznych z wnioskiem o przystąpienie do

Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w wiosennej sesji egzaminacyjnej

w 2020 r. przedłużonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 16 ust. 10,

art. 16g ust. 1 oraz art. 16x ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza

i lekarza dentysty uznaje się za:

1) lekarza specjalistę w dziedzinie, której dotyczył wniosek o przystąpienie do

Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, jeżeli złożył z wynikiem

pozytywnym część pisemną Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w tej

dziedzinie, albo

2) lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie, której dotyczył

wniosek o przystąpienie do Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, jeżeli

żadna z części Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w tej dziedzinie nie

odbyła się w wiosennej sesji egzaminacyjnej w 2020 r.

– nie dłużej jednak niż do dnia wskazanego jako najbliższy termin Państwowego

Egzaminu Specjalizacyjnego w danej dziedzinie medycyny.

Art. 7a. 1. Obwieszczenia, o których mowa w art. 37 ust. 1 oraz 4 ustawy z dnia

12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia

żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 357), obowiązujące

od dnia 1 marca 2020 r. zachowują ważność do dnia 31 sierpnia 2020 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 14/259

2. Okres obowiązywania decyzji administracyjnych wraz z załącznikami,

o których mowa w art. 11 i art. 40 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków,

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

medycznych, który kończy się przed dniem 1 lipca 2020 r., przedłuża się do dnia

31 sierpnia 2020 r.

3. Decyzje administracyjne, o których mowa w ustawie z dnia 12 maja 2011 r.

o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

oraz wyrobów medycznych, wydane do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

których termin wejścia w życie określono na dzień 1 maja 2020 r., ustala się na dzień

1 września 2020 r.

4. Bieg terminów w zakresie postępowań wszczętych i niezakończonych:

1) przed dniem 8 marca 2020 r.,

2) w okresie od dnia 8 marca 2020 r. do dnia 15 sierpnia 2020 r.

– na podstawie przepisów o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, ulega zawieszeniu z mocy

prawa do dnia 31 sierpnia 2020 r. Postanowień w sprawie zawieszenia tych

postępowań nie wydaje się.

5. W okresie zawieszenia postępowań, o których mowa w ust. 4, minister

właściwy do spraw zdrowia może podejmować wszelkie czynności w ramach tych

postępowań włącznie z wydaniem decyzji administracyjnych uwzględniających

w całości żądanie wnioskodawcy, o których mowa w ustawie z dnia 12 maja 2011 r.

o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

oraz wyrobów medycznych. Ograniczenia wynikającego z art. 102 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r.

poz. 256 i 695) nie stosuje się.

Art. 7b. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii, od dnia ogłoszenia danego stanu, na okres jego trwania:

1) zawiesza się wykonywanie obowiązków wynikających z przepisów art. 23,

art. 23a i art. 23b ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki

zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

2) do zmian planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2020 rok,

o których mowa w art. 124 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,

11.09.2020

©Telksinoe s. 15/259

oraz do planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2021 rok nie

stosuje się przepisów, o których mowa w art. 121 ust. 1 i 2 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze

środków publicznych.

2. Do zmian planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia na 2020 rok

w zakresie środków przekazywanych Narodowemu Funduszowi Zdrowia z Funduszu

Przeciwdziałania COVID-19 stosuje się przepis art. 124 ust. 4 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych oraz nie stosuje się przepisów art. 118 ust. 3 i art. 121 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

publicznych.

Art. 7c. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie

przeprowadza się konkursów ofert i rokowań, o których mowa w art. 139 ust. 1

ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, z wyłączeniem konkursów ofert i rokowań dotyczących

świadczeń opieki zdrowotnej z zakresów, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 15

i 16 tej ustawy.

Art. 7d. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze

rozporządzenia, standardy w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki

zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem

SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny w rozumieniu ustawy z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej mające bezpośredni kontakt z pacjentami

z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, mając na względzie potrzebę

zapobiegania i zwalczania zakażeń COVID-19.

Art. 7e. 1. Osoba podlegająca na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz

zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi obowiązkowej kwarantannie

w związku z podejrzeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2 instaluje na swoim

urządzeniu mobilnym udostępnione przez ministra właściwego do spraw

informatyzacji oprogramowanie służące do potwierdzania realizacji obowiązku

przestrzegania kwarantanny oraz używa go do potwierdzania realizacji tego

obowiązku.

2. Obowiązek zainstalowania i używania oprogramowania, o którym mowa

w ust. 1, nie dotyczy osoby z dysfunkcją wzroku (niewidzącej lub niedowidzącej),

11.09.2020

©Telksinoe s. 16/259

osoby, która złożyła oświadczenie, że nie jest abonentem lub użytkownikiem sieci

telekomunikacyjnej lub nie posiada urządzenia mobilnego umożliwiającego

zainstalowanie tego oprogramowania.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający

oświadczenie zamieszcza w nim klauzulę następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.

4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, składa się do Policji lub państwowego

powiatowego inspektora sanitarnego właściwego dla miejsca odbywania

kwarantanny. Oświadczenie może być złożone za pośrednictwem środków

komunikacji elektronicznej. Oświadczenie może być złożone za pośrednictwem

organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych wykonujących

zadania związane z potwierdzaniem realizacji obowiązku przestrzegania

kwarantanny.

Art. 7f. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii okres akredytacji, o którym mowa w art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 15 lipca

2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 562, 567, 945 i

1493), kończący się w okresie ogłoszenia jednego z tych stanów, przedłuża się

o 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 7g. 1. Wojewoda powołuje lekarzy i lekarzy dentystów do stwierdzania

zgonów osób podejrzanych o zakażenie wirusem SARS-CoV-2 albo zakażonych tym

wirusem poza szpitalem.

2. Wykonywanie zadania, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie

umowy zawartej z osobą powołaną przez właściwego wojewodę i jest finansowane ze

środków budżetu państwa z części, której dysponentem jest wojewoda.

3. Środki, o których mowa w ust. 2, uwzględniają wyposażenie powołanej osoby

w środki ochrony indywidualnej stosowane w przypadku wykonywania czynności

stwierdzania zgonu osoby zmarłej na chorobę wywołaną wirusem

SARS-CoV-2 (COVID-19), określone w przepisach wydanych na podstawie

art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1473 oraz z 2020 r. poz. 284).

11.09.2020

©Telksinoe s. 17/259

Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może ustalić, w drodze

obwieszczenia, maksymalne urzędowe ceny zbytu zawierające podatek od towarów

i usług, urzędową marżę hurtową oraz urzędowe marże detaliczne (cena wynikowa)

na zasadach określonych w art. 7 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków,

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

medycznych dla:

1) produktów leczniczych o kategorii dostępności, o której mowa w art. 23a

ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U.

z 2019 r. poz. 499, z późn. zm.4)),

2) wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach

medycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 186),

3) środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego w rozumieniu

ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1252 oraz z 2020 r. poz. 284 i 285),

4) produktów biobójczych w rozumieniu ustawy z dnia 9 października 2015 r.

o produktach biobójczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2231 oraz z 2020 r. poz. 322),

5) surowców farmaceutycznych w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. –

Prawo farmaceutyczne

– które mogą być wykorzystane w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 lub

w sytuacji zagrożenia braku dostępności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w związku z COVID-19, z wyjątkiem tych produktów, wyrobów lub środków,

których cena została ustalona w decyzji administracyjnej wydanej na podstawie

przepisów ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

2. Kontrolę przestrzegania przepisów, o których mowa w ust. 1, sprawują,

w zakresie swojej właściwości:

1) Inspekcja Farmaceutyczna;

2) Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych;

3) Państwowa Inspekcja Sanitarna.

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 399, 959,

1495, 1542, 1556, 1590, 1818 i 1905 oraz z 2020 r. poz. 322 i 374.

11.09.2020

©Telksinoe s. 18/259

3. Karze pieniężnej podlega, kto wbrew ust. 1, stosuje ceny wyższe niż ustalone

zgodnie z ust. 1.

4. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza się w wysokości od 5000 zł

do 5 000 000 zł.

5. Karę pieniężną nakłada w drodze decyzji w zakresie swojej właściwości:

1) wojewódzki inspektor farmaceutyczny;

2) Główny Inspektor Farmaceutyczny;

3) Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych;

4) państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

6. Decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej nadaje się rygor natychmiastowej

wykonalności. Karę uiszcza się w terminie 7 dni od dnia doręczenia tej decyzji.

7. Do decyzji nakładających karę pieniężną, o których mowa w ust. 1, nie stosuje

się art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

8. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może nałożyć na

przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10%

obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli

przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie dopuścił się wielokrotnie, w przypadku wielu

produktów, wyrobów lub środków lub na dużą skalę stosuje ceny zbytu wyższe niż

ustalone zgodnie z ust. 1. Przepisy art. 106 ust. 3–7 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r.

o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 369, 1571 i 1667)

stosuje się odpowiednio.

9. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może również nałożyć

na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości do 5% przychodu

osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, ale nie więcej niż 50 000 000 zł, jeżeli

przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie:

1) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów lub udzielił informacji nieprawdziwych lub wprowadzających

w błąd;

2) uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli.

10. Do postępowania w sprawie nałożenia kary, o której mowa w ust. 9, stosuje

się odpowiednio przepisy rozdziału 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r.

o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej

11.09.2020

©Telksinoe s. 19/259

w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi, z wyjątkiem art. 8, art. 26–28

i art. 31 tej ustawy.

11. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 4, 8

i 9, stanowią dochód budżetu państwa. Przepisy art. 38 ust. 2–5 i art. 39 ustawy z dnia

15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi

kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi stosuje się odpowiednio.

Art. 8a. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia oraz ministrem właściwym do spraw rolnictwa

i rozwoju wsi może, w drodze rozporządzenia, ustalić maksymalne ceny lub

maksymalne marże hurtowe i detaliczne stosowane w sprzedaży towarów lub usług

mających istotne znaczenie dla ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa ludzi lub kosztów

utrzymania gospodarstw domowych.

2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw gospodarki może ustalić maksymalne ceny dla różnych poziomów obrotu

towarowego lub uwzględnić skalę sprzedaży albo świadczenia usług i uwarunkowania

regionalne, a przy ustalaniu wysokości maksymalnych cen może wziąć pod uwagę

wysokość cen w okresie poprzedzającym wprowadzenie stanu zagrożenia

epidemicznego, a także uzasadnione zmiany kosztów produkcji i zaopatrzenia.

3. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do

spraw gospodarki:

1) określi podstawę obliczania maksymalnych marż;

2) może ustalić maksymalne marże dla poszczególnych rodzajów towarów lub

marże naliczane od ceny hurtowej.

Art. 8b. Zakazuje się stosowania w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej cen lub marż wyższych niż maksymalne ceny lub marże ustalone zgodnie

z przepisami art. 8 i art. 8a.

Art. 8c. 1. Kontrolę przestrzegania przez przedsiębiorców zakazu, o którym

mowa w art. 8b, sprawuje w zakresie swojej właściwości, Inspekcja Jakości

Handlowej Artykułów Rolno -Spożywczych.

2. W zakresie niezastrzeżonym dla inspekcji, o której mowa w ust. 1, kontrolę

przestrzegania przez przedsiębiorców zakazu, o którym mowa w art. 8b, sprawuje

Inspekcja Handlowa.

11.09.2020

©Telksinoe s. 20/259

3. Do kontroli, o której mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495

oraz z 2020 r. poz. 424), z wyłączeniem art. 47, art. 48, art. 49 ust. 7 pkt 5, art. 50,

art. 54, art. 55, art. 58 i art. 59 tej ustawy.

Art. 8d. 1. Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu

konsumenckiego w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie

konsumenckim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1083) dla kredytów o okresie spłaty nie

krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru:

MPKK ≤ (K × 15%) + (K × n/R × 6%)

w którym poszczególne symbole oznaczają:

MPKK – maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,

K – całkowitą kwotę kredytu,

n – okres spłaty wyrażony w dniach,

R – liczbę dni w roku.

2. Maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego

dla kredytów o okresie spłaty krótszym niż 30 dni oblicza się według wzoru:

MPKK ≤ K x 5%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

MPKK – maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu,

K – całkowitą kwotę kredytu.

3. Pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego nie mogą być wyższe od 45%

całkowitej kwoty kredytu.

4. Pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego wynikające z umowy

o kredyt konsumencki nie należą się w części przekraczającej:

1) maksymalne pozaodsetkowe koszty kredytu obliczone w sposób określony

w ust. 1 lub 2, lub

2) 45% całkowitej kwoty kredytu.

Art. 8e. W przypadku udzielenia przez kredytodawcę lub podmiot z nim

powiązany w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008

z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmującego określone międzynarodowe standardy

rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu

11.09.2020

©Telksinoe s. 21/259

Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 320 z 29.11.2008, str. 1, z późn. zm. 5)),

konsumentowi, który nie dokonał pełnej spłaty kredytu, kolejnych kredytów w okresie

120 dni od dnia wypłaty pierwszego z kredytów:

1) całkowitą kwotę kredytu, dla celów ustalenia maksymalnej wysokości

pozaodsetkowych kosztów kredytu, o której mowa w art. 8d, stanowi kwota

pierwszego z kredytów;

2) pozaodsetkowe koszty kredytu obejmują sumę pozaodsetkowych kosztów

wszystkich kredytów udzielonych w tym okresie.

Art. 8f. Naruszenie przepisów, o których mowa w art. 8d i art. 8e, może

stanowić praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa

w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 369, 1571 i 1667).

Art. 9. 1. Świadczenia opieki zdrowotnej, w tym transportu sanitarnego,

wykonywane w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, udzielone przez podmioty

wykonujące działalność leczniczą oraz lekarzy i lekarzy dentystów, o których mowa

w art. 7 ust. 4, wpisanych do wykazu, są finansowane przez Narodowy Fundusz

Zdrowia ze środków pochodzących z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 oraz

budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw

zdrowia, na podstawie sprawozdań i rachunków składanych do właściwego

miejscowo dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

5)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L. 304 z 20.11.2010,

str. 63, 338 z 10.12.2008, str. 10, 338 z 16.12.2008, str. 17, 338 z 16.12.2008, str. 21, 338

z 16.12.2008, str. 25, 339 z 17.12.2008, str. 3, 17 z 21.01.2009, str. 23, 21 z 23.01.2009, str. 10, 21

z 23.01.2009, str. 16, 80 z 25.03.2009, str. 5, 139 z 4.06.2009, str. 6, 149 z 3.06.2009, str. 6, 149

z 3.06.2009, str. 22, 191 z 22.07.2009, str. 5, 239 z 9.09.2009, str. 48, 244 z 15.09.2009, str. 6, 311

z 25.11.2009, str. 6, 312 z 26.11.2009, str. 8, 314 z 27.11.2009, str. 15, 314 z 27.11.2009, str. 21,

314 z 30.11.2009, str. 43, 347 z 23.12.2009, str. 23, 77 z 23.03.2010, str. 33, 77 z 23.03.2010,

str. 42, 157 z 23.06.2010, str. 3, 166 z 30.06.2010, str. 6, 186 z 19.07.2010, str. 1, 186 z 19.07.2010,

str. 10, 193 z 23.07.2010, str. 1, 46 z 18.02.2011, str. 1, 305 z 22.11.2011, str. 16, 146 z 5.06.2012,

str. 1, 360 z 11.12.2012, str. 1, 360 z 11.12.2012, str. 78, 360 z 13.12.2012, str. 145, 61 z 4.03.2013,

str. 6, 90 z 27.03.2013, str. 78, 95 z 4.04.2013, str. 9, 312 z 20.11.2013, str. 1, 346 z 19.12.2013,

str. 38, 346 z 19.12.2013, str. 42, 175 z 13.06.2014, str. 9, 365 z 18.12.2014, str. 120, 5

z 17.12.2014, str. 1, 5 z 17.12.2014, str. 11, 306 z 23.11.2015, str. 7, 307 z 24.11.2015, str. 11, 307

z 2.12.2015, str. 19, 330 z 15.12.2015, str. 20, 333 z 18.12.2015, str. 97, 336 z 18.12.2015, str. 49,

257 z 22.09.2016, str. 1, 295 z 22.09.2016, str. 19, 323 z 22.11.2016, str. 1, 291 z 6.11.2017, str. 84,

291 z 31.10.2017, str. 1, 291 z 31.10.2017, str. 63, 291 z 3.11.2017, str. 72, 291 z 6.11.2017, str. 89,

34 z 7.02.2018, str. 1, 55 z 26.02.2018, str. 21, 82 z 22.03.2018, str. 3, 72 z 14.03.2018, str. 13 oraz

87 z 28.03.2018, str. 3 i 265 z 23.10.2018, str. 3, 39 z 8.02.2019, str. 1, 72 z 13.03.2019, str. 6, 73

z 14.03.2019, str. 93, 316 z 29.11.2019, str. 10 oraz 318 z 29.11.2019, str. 74.

11.09.2020

©Telksinoe s. 22/259

2. Świadczenia opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, są finansowane

w formie opłaty ryczałtowej za utrzymanie stanu gotowości do udzielania tych

świadczeń oraz ceny odpowiadającej licz bie i rodzajowi świadczeń opieki zdro wotnej

udzielonych w przyjętym okresie rozliczeniowym.

3. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia określi zasady sprawozdawania oraz

warunki rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1.

4. Do sprawozdawania i rozliczania świadczenia opieki zdrowotnej, o których

mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych.

4a. Środki przekazane w ramach finansowania świadczeń opieki zdrowotnej,

o których mowa w ust. 1, nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.

Środki te, w razie ich przekazania na rachunek bankowy, rachunek oszczędnościowy,

rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy oraz rachunek terminowych lokat

oszczędnościowych, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub

administracyjnego tytułu wykonawczego.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb finansowania z budżetu państwa świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa

w ust. 1, mając na celu zapewnienie rzetelności i gospodarności wydatkowania

środków publicznych, w tym utrzymania wydatków w przewidzianych limitach, oraz

skuteczności udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Art. 10. 1. Prezes Rady Ministrów może, na wniosek ministra właściwego do

spraw zdrowia, nałożyć na jednostkę samorządu terytorialnego obowiązek wykonania

określonego zadania w związku z przeciwdziałaniem COVID-19.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia może nałożyć obowiązek, o którym

mowa w ust. 1, na podmiot leczniczy będąc y:

1) spółką kapitałową, w której jedynym albo większościowym udziałowcem albo

akcjonariuszem jest:

a) Skarb Państwa lub

b) jednostka samorządu terytorialnego, lub

c) uczelnia medyczna w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

2) samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej lub jednostką

budżetową;

11.09.2020

©Telksinoe s. 23/259

3) instytutem badawczym, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia

2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1350 i 2227 oraz

z 2020 r. poz. 284).

3. Zadanie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, może dotyczyć w szczególności

zmian w strukturze organizacyjnej podmiotu leczniczego lub przekazania produktów

leczniczych, wyrobów medycznych, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz aparatury i sprzętu medycznego, w celu

zapewnienia kontynuacji udzielenia świadczeń zdrowotnych w innym podmiocie

leczniczym. Zmiany w strukturze organizacyjnej podmiotu leczniczego nie wymagają

podjęcia aktów, w tym uchwał, właściwych organów administracji publicznej.

3a. Wnioski o wpis oraz o zmianę wpisu do rejestru podmiotów wykonujących

działalność leczniczą lub Krajowego Rejestru Sądowego składane w związku

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych są nieodpłatne.

4. W przypadku nałożenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zapewnia

się środki na pokrycie wydatków związanych z wykonaniem tego zadania.

5. W przypadku poniesienia przez podmiot leczniczy szkody przy wykonywaniu

zadania nałożonego w trybie ust. 2, minister właściwy do spraw zdrowia jest

obowiązany do jej naprawienia.

6. Zadania nałożone w trybie, o którym mowa w ust. 1, są realizowane przez

jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu administracji

rządowej.

Art. 10a. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może podejmować inne niż

określone w art. 10 działania związane z przeciwdziałaniem COVID-19.

2. Działania, o których mowa w ust. 1, są finansowane ze środków

pochodzących z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 lub z budżetu państwa.

Art. 10b. 1.  W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych

z koniecznością zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,

w tym w przypadku odmowy wykonania polecenia, o którym mowa w art. 10

ust. 1 albo art. 11 ust. 1,  lub jego nienależytego wykonania przez  podmiot leczniczy

prowadzący szpital,  minister właściwy do spraw zdrowia może zawiesić, w drodze

decyzji,  kierownika podmiotu leczniczego prowadzącego szpital,  w wykonywaniu

praw i  obowiązków oraz wyznaczyć do ich wykonywania pełnomocnika,

11.09.2020

©Telksinoe s. 24/259

zawiadamiając o tym właściwego wojewodę oraz organ powołujący zawieszonego

kierownika. Decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.  

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia

określa: 

1)  dane podmiotu leczniczego, w którym wyznacza pełnomocnika; 

2) imię i nazwisko oraz numer PESEL kierownika podmiotu leczniczego

zawieszanego w wykonywaniu praw i obowiązków;   

3)  okres zawieszenia kierownika, o którym mowa w pkt 2; 

4) imię i nazwisko oraz numer PESEL pełnomocnika, o którym mowa w ust. 1. 

3.  Decyzja, o której mowa w ust. 1, wygasa najpóźniej po upływie 30 dni od

dnia  odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.  

4.  Od decyzji, o której mowa w ust. 1, podmiot tworzący w rozumieniu ustawy  z

dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, rada nadzorcza, komisja rewizyjna

albo wspólnik mający prawo prowadzenia spraw spółki lub jej reprezentowania może

wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia decyzji.

Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się. 

5. Pełnomocnikiem może być osoba, która: 

1) posiada wykształcenie wyższe; 

2) posiada wiedzę i doświadczenie dające rękojmię prawidłowego wykonywania

obowiązków kierownika; 

3)  posiada doświadczenie w pracy na stanowisku kierowniczym albo ukończone

studia podyplomowe na kierunku zarządzanie i co najmniej trzyletni staż pracy; 

4) nie została prawomocnie skazana za przestępstwo popełnione umyślnie.  

6.  Osoba, o której mowa w ust. 5, składa oświadczenie o braku skazania za

przestępstwo popełnione umyślnie pod rygorem odpowiedzialności karnej za

składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia

w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za

złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

7. Pełnomocnik w okresie na który został ustanowiony: 

1) ma prawo prowadzenia spraw podmiotu leczniczego i jego reprezentowania; 

2) ponosi odpowiedzialność za zarządzanie podmiotem leczniczym.  

11.09.2020

©Telksinoe s. 25/259

8. Na okres ustanowienia pełnomocnika kompetencje innych organów podmiotu

leczniczego ulegają zawieszeniu.

9.  Pełnomocnikowi, w przypadku złożenia wniosku zgodnie z art.

174 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040,

1043 i 1495), udziela się urlopu bezpłatnego na okres pełnienia tej funkcji. 

10. Okres urlopu bezpłatnego udzielonego na podstawie ust. 9 jest wliczany do

okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze. 

 11. Wynagrodzenie  pełnomocnika  ustala  minister właściwy do spraw zdrowia.

Koszty wynagrodzenia pełnomocnika są pokrywane z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. 

12. W przypadku zawieszenia kierownika podmiotu leczniczego, o którym

mowa w ust. 1,  osoba ta zachowuje prawo do wynagrodzenia.  Wynagrodzenie to jest

wypłacane przez podmiot leczniczy, w którym jest zatrudniony kierownik zawieszony

w wykonywaniu praw i obowiązków.  

13. Pełnomocnik jest obowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej przez

niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu zadań, o których

mowa w ust. 7.

14. Skarb Państwa jest odpowiedzialny za szkodę solidarnie z pełnomocnikiem.

Skarb Państwa w przypadku naprawienia szkody ma zwrotne roszczenie do

pełnomocnika, chyba że szkoda powstała wyłącznie na skutek stosowania się przez

pełnomocnika do poleceń ministra właściwego do spraw zdrowia. Pełnomocnik

w przypadku naprawienia szkody ma zwrotne roszczenie do Skarbu Państwa, jeżeli

szkoda powstała wyłącznie na skutek stosowania się przez pełnomocnika do poleceń

ministra właściwego do spraw zdrowia.

Art. 10c. Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 231 lub art. 296 ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128), deliktu

dyscyplinarnego ani czynu, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r.

o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1440, 1495, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284), kto w okresie stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, nabywając

towary lub usługi niezbędne dla zwalczania tej choroby zakaźnej, narusza obowiązki

służbowe lub obowiązujące w tym zakresie przepisy, jeżeli działa w interesie

11.09.2020

©Telksinoe s. 26/259

społecznym, zaś bez dopuszczenia się tych naruszeń nabycie tych towarów lub usług

nie mogłoby zostać zrealizowane albo byłoby istotnie zagrożone.

Art. 11. 1. Wojewoda może wydawać polecenia obowiązujące wszystkie organy

administracji rządowej działające w województwie, państwowe o soby prawne, organy

samorządu terytorialnego, samorządowe osoby prawne oraz samorządowe jednostki

organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. O wydanych poleceniach

wojewoda niezwłocznie informuje właściwego ministra.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia może, z własnej inicjatywy lub na

wniosek wojewody, wydawać polecenia obowiązujące podmioty inne, niż

wymienione w ust. 1, w szczególności osoby prawne i jednostki organizacyjne

nieposiadające osobowości prawnej oraz przedsiębiorców.

3. Prezes Rady Ministrów może, z własnej inicjatywy, wydawać polecenia

obowiązujące podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2. Wydając polecenie wobec

przedsiębiorcy Prezes Rady Ministrów może wyznaczyć organ odpowiedzialny za

zawarcie umowy.

4. Polecenia, o których mowa w ust. 1–3, są wydawane w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19, w drodze decyzji administracyjnej i podlegają

natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia oraz nie

wymagają uzasadnienia.

5. Zadania Prezesa Rady Ministrów wynikające z ust. 3 wykonuje Szef

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z jego upoważnienia.

6. Wykonywanie zadań objętych poleceniami wydanymi w stosunku do

przedsiębiorców następuje na podstawie umowy zawartej z przedsiębiorcą, przez

wskazanego w decyzji:

1) Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ministra albo wojewodę –

w przypadku decyzji wydawanych przez Prezesa Rady Ministrów lub

2) ministra albo wojewodę – w przypadku decyzji wydawanych przez ministra

właściwego do spraw zdrowia

– i jest finansowane ze środków budżetu państwa z części budżetowej, której

dysponentem jest, odpowiednio, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, minister

albo wojewoda; finansowanie może odbywać się także ze środków Funduszu

Przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 65 ustawy z dnia 31 marca

2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych

11.09.2020

©Telksinoe s. 27/259

z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób

zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 568 i 695), na zasadach określonych w ustawie.

7. Prace związane z prowadzeniem przygotowań do realizacji zadań objętych

poleceniami, o których mowa w ust. 6, mające charakter planistyczny, są finansowane

ze środków własnych przedsiębiorcy.

8. W przypadku niezawarcia umowy, o której mowa w ust. 6, zadania objęte

poleceniami są wykonywane na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 4. W takim

przypadku decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

9. Polecenia, o których mowa w ust. 1–3, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do

istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, a także nie mogą

dotyczyć czynności operacyjno -rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych oraz

czynności z zakresu ścigania wykroczeń.

10. Polecenia, o których mowa w ust. 1–3, mogą być wydawane także ustnie,

pisemnie w formie adnotacji, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji

elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu

usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) lub za pomocą innych środków

łączności. Istotne okoliczności takiego załatwienia sprawy powinny być utrwalone

w formie protokołu.

11. Właściwy minister może wstrzymać wykonanie poleceń, o których mowa

w ust. 1, i wystąpić z wnioskiem do Prezesa Rady Ministrów o rozstrzygnięcie sporu,

przedstawiając jednocześnie stanowisko w sprawie.

12. Zadania nałożone w trybie, o którym mowa w ust. 1, są realizowane przez

jednostki samorządu terytorialnego jako zadania zlecone z zakresu administracji

rządowej.

Art. 11a. 1. W przypadku braku na obszarze województwa technicznych

i organizacyjnych możliwości unieszkodliwiania, zgodnie z obowiązującymi

przepisami, odpadów medycznych o właściwościach zakaźnych wytworzonych

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, wojewoda może wydać, w drodze

decyzji administracyjnej, polecenie dotyczące gospodarowania tymi odpadami

podmiotom, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 2. Polecenie podlega

natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego doręczenia lub ogłoszenia oraz nie

wymaga uzasadnienia. Przepisy art. 11 ust. 6–9 i 11 stosuje się odpowiednio.

11.09.2020

©Telksinoe s. 28/259

2. Unieszkodliwianie odpadów medycznych o właściwościach zakaźnych,

o których mowa w ust. 1, odbywa się przez termiczne przekształcanie rozumiane jako:

1) spalanie odpadów przez ich utlenianie w temperaturze nie niższej niż 850°C;

2) inne, niż wskazany w pkt 1, procesy termicznego przekształcania odpadów,

w tym pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstające

podczas tych procesów są następnie spalane.

3. Do gospodarowania odpadami medycznymi o właściwościach zakaźnych,

o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach (Dz. U z 2019 r. poz. 701, z późn, zm.6)) w zakresie warunków transportu

odpadów, zbierania odpadów lub ich unieszkodliwiania oraz przepisów ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1396, z późn.

zm. 7)) w zakresie warunków korzystania ze środowiska. Polecenie, o którym mowa

w ust. 1, można również wydać w odniesieniu do podmiotu, który nie posiada decyzji

z zakresu gospodarowania odpadami.

4. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, określa:

1) podmiot lub podmioty zobowiązane do gospodarowania odpadami;

2) miejsce, dopuszczoną metodę i warunki unieszkodliwiania, w tym

transportowania i magazynowania odpadów przed ich przetworzeniem;

3) obowiązek prowadzenia ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów w postaci

papierowej, o ile nie ma możliwości prowadzenia tej ewidencji za

pośrednictwem BDO;

4) okres obowiązywania polecenia.

5. Wydanie polecenia, o którym mowa w ust. 1, jest możliwe, jeżeli podmiot

zobowiązany do gospodarowania odpadami posiada stosowne możliwości techniczne

i organizacyjne do jego realizacji.

6. Do prowadzenia ewidencji odpadów w przypadku wydania przez wojewodę

polecenia, o którym mowa w ust. 1, podmiotowi, który nie ma możliwości

prowadzenia tej ewidencji za pośrednictwem BDO, stosuje się odpowiednio

art. 67 ust. 7, 9, 12 i 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Podmiot, który

nie ma możliwości prowadzenia ewidencji odpadów za pośrednictwem BDO, a który

6)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730, 1403

i 1579 oraz z 2020 r. poz. 150, 284 i 322.

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1403,

1495, 1501, 1527, 1579, 1680, 1712, 1815, 2087 i 2166 oraz z 2020 r. poz. 284.

11.09.2020

©Telksinoe s. 29/259

dokonał unieszkodliwienia odpadów na podstawie polecenia wojewody, o którym

mowa w ust. 1, przekazuje kopię karty ewidencji odpadów właściwemu ze względu

na miejsce unieszkodliwienia odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony

środowiska w terminie 14 dni od dnia unieszkodliwienia odpadów.

7. Nadzór nad prawidłowym gospodarowaniem odpadami dokonywanym na

podstawie polecenia wojewody, o którym mowa w ust. 1, sprawuje właściwy

wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

8. Wojewoda przesyła kopię polecenia, o którym mowa w ust. 1, ministrowi

właściwemu do spraw klimatu w terminie 7 dni od dnia jego wydania.

9. Polecenie, o którym mowa w ust. 1, może także dotyczyć magazynowania

odpadów medycznych przez ich wytwórcę.

Art. 11b. 1. W przypadku braku na obszarze województwa technicznych

i organizacyjnych możliwości unieszkodliwiania, zgodnie z obowiązującymi

przepisami, odpadów wytwarzanych w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19 innych niż odpady medyczne o właściwościach zakaźnych, wojewoda

może wydać, w drodze decyzji administracyjnej, polecenie dotyczące gospodarowania

tymi odpadami podmiotom, o których mowa w art. 11 ust. 1 i 2. Polecenie podlega

natychmiastowemu wykonaniu z chwilą jego doręczenia lub ogłoszenia oraz nie

wymaga uzasadnienia. Przepisy art. 11 ust. 6–9 i 11 oraz art. 11a ust. 3–9 stosuje się

odpowiednio.

2. W przypadku odpadów komunalnych polecenie wojewody może także

dotyczyć:

1) przekazywania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do

innych instalacji niż instalacje komunalne zapewniające przetwarzanie, o którym

mowa w art. 35 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;

2) składowania lub termicznego przekształcania odpadów komunalnych bez

(jakichkolwiek lub określonych) wstępnych procesów przetwarzania.

Art. 11c. 1. Wojewoda może, w drodze zarządzenia, zmienić lub wyłączyć

wymagania dotyczące selektywnego zbierania odpadów komunalnych, określone

w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie oraz w przepisach

wydanych na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 i 2020 oraz z 2020 r.

poz. 150 i 284).

11.09.2020

©Telksinoe s. 30/259

2. W zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda może także, na wniosek

wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, zmienić częstotliwość odbierania odpadów

komunalnych oraz sposób świadczenia usług przez punkty selektywnego zbierania

odpadów komunalnych, określone w uchwałach rady gminy wydanych na podstawie

przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminie.

3. W przypadku wydania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, na obszarze

województwa lub jego części, których zarządzenie dotyczy, nie stosuje się wymagań

dotyczących selektywnego zbierania odpadów komunalnych, określonych w ustawie

z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Art. 11d. 1. W celu zapewnienia prawidłowego wykonania obowiązków,

o których mowa w art. 34 ust. 1–3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, Policja może wykonywać

czynności wynikające z ustawowych uprawnień, z wyłączeniem czynności, o których

mowa w art. 19–19b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r.

poz. 360).

2. Wszystkie informacje, w tym dane osobowe, uzyskane w toku realizacji

czynności, o których mowa w ust. 1, usuwa się lub niszczy w terminie jednego

miesiąca po upływie obowiązywania niniejszej ustawy.

3. Komendant Główny Policji może w okresie obowiązywania niniejszej ustawy

wprowadzić pełnienie służby w systemie skoszarowanym.

4. Pełnienie służby w systemie, o którym mowa w ust. 3, może obowiązywać

w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz

w okresie do 30 dni następujących po ich odwołaniu.

Art. 11e. 1. Właściciel infrastruktury krytycznej, w tym urządzeń służących do

świadczenia usług telekomunikacyjnych, dostarczania energii elektrycznej, wody,

ciepła, ropy naftowej, paliw lub gazu oraz odprowadzania ścieków, lub jego

upoważniony przedstawiciel, którego infrastruktura lub urządzenia są zlokalizowane

na terenie nieruchomości należących do osób trzecich lub znajdujących się

w posiadaniu osób trzecich, może w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego, stanu epidemii albo stanu wyjątkowego, wnioskować do właściwego

miejscowo komendanta Policji o asystę funkcjonariuszy Policji, w celu umożliwienia

wejścia lub wjazdu na teren nieruchomości, w tym do budynku, również z użyciem

11.09.2020

©Telksinoe s. 31/259

środków przełamujących istniejące zabezpieczenia, w celu przeprowadzenia

czynności niezbędnych dla ciągłości świadczenia usług, w tym w zakresie prac

budowlanych. Asysta funkcjonariusza Policji jest udzielana niezwłocznie.

2. Asysta funkcjonariusza Policji jest udzielana po przedstawieniu przez

właściciela infrastruktury lub urządzeń, o którym mowa w ust. 1, lub jego

upoważnionego przedstawiciela, właściwemu miejscowo komendantowi Policji

dowodów potwierdzających odmowę przez właściciela, użytkownika lub zarządcę

nieruchomości wejścia lub wjazdu na teren nieruchomości, w tym budynku.

3. Funkcjonariusz Policji, asystując przy wykonywaniu czynności, o których

mowa w ust. 1, zapewnia bezpieczeństwo uczestnikom czynności, mając

w szczególności na względzie poszanowanie godności osób biorących udział w tych

czynnościach oraz zapewnia zachowanie porządku.

4. Przepis ust. 2 obejmuje także sytuację braku możliwości kontaktu

z właścicielem, użytkownikiem lub zarządcą nieruchomości, w tym budynku.

5. Z czynności, o których mowa w ust. 1, jest sporządzany protokół,

w szczególności uwzględniający zakres czynności wykonanych w celu wejścia lub

wjazdu na teren nieruchomości lub do budynku. Protokół sporządza się w trzech

egzemplarzach, ze wskazaniem dokładnego terminu i czasu zdarzenia, opisem

przeprowadzonych czynności oraz podpisami przedstawiciela właściciela

infrastruktury lub urządzeń, o którym mowa w ust. 1, oraz funkcjonariusza Policji.

6. Właściciel infrastruktury lub urządzeń, po zakończeniu czynności, o których

mowa w ust. 1, jest obowiązany do zabezpieczenia nieruchomości, w tym budynku

przed dostępem osób niepowołanych, niezwłocznego poinformowania jego

właściciela, użytkownika lub zarządcy o zaistniałym stanie faktycznym oraz do

naprawienia szkód, o ile powstały w związku z prowadzonymi czynnościami.

7. W przypadkach, gdy nieruchomość lub budynek są objęte ograniczeniem

dostępu osób z uwagi na działania podejmowane w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19 ust. 1–4 stosuje się odpowiednio, przy czym wejście lub wjazd na teren tej

nieruchomości lub tego budynku jest możliwy po uzgodnieniu niezbędnych środków

bezpieczeństwa z właściwym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym.

Art. 11f. 1. W związku z przeciwdziałaniem COVID-19, podczas stanu

zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu klęski żywiołowej, operator

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne

11.09.2020

©Telksinoe s. 32/259

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2460 oraz z 2020 r. poz. 374 i 695) jest obowiązany do

udostępniania ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji danych

lokalizacyjnych, obejmujących okres ostatnich 14 dni, telekomunikacyjnego

urządzenia użytkownika końcowego chorego na chorobę zakaźną COVID -19 lub

objętego kwarantanną, na żądanie oraz w sposób i w formie ustalonej przez ministra

właściwego do spraw informatyzacji.

2. Operator w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne na żądanie ministra właściwego do spraw informatyzacji jest

obowiązany do przekazania w sposób i w formie ustalonej przez tego ministra, w celu

przeciwdziałania COVID-19, podczas stanu zagrożenia epidemicznego, stanu

epidemii albo stanu klęski żywiołowej zanonimizowanych danych lokalizacyjnych

urządzeń końcowych użytkowników końcowych.

3. Zgoda użytkownika końcowego na przetwarzanie i udostępnianie danych,

o których mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagana.

Art. 11g. Podczas stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo stanu

klęski żywiołowej anonimizacja danych lokalizacyjnych w celu przeciwdziałania

COVID-19 nie stanowi czynności przetwarzania, o której mowa w art. 161 ust. 1

ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.

Art. 12. 1. Do projektowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania

i rozbiórki obiektów budowlanych, w tym zmiany sposobu użytkowania, w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 7 lipca

1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm. 8)), ustawy z dnia

27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r.

poz. 293 i 471) oraz aktów planistycznych, o których mowa w tej ustawie, ustawy

z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2020 r.

poz. 282), a w przypadku konieczności poszerzenia bazy do udzielania świadczeń

zdrowotnych, także przepisów wydanych na podstawie art. 22 ust. 3, 4 i 4a ustawy

z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

2. Prowadzenie robót budowlanych oraz zmiana sposobu użytkowania obiektu

budowlanego lub jego części w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 wymagają

niezwłocznego poinformowania organu administracji architektoniczno -budowlanej.

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1309,

1524, 1696, 1712, 1815, 2166 i 2170 oraz z 2020 r. poz. 148 i 471.

11.09.2020

©Telksinoe s. 33/259

3. W informacji, o której mowa w ust. 2, należy określić:

1) rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich

rozpoczęcia – w przypadku prowadzenia robót budowlanych;

2) dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego

części – w przypadku zmiany sposobu użytkowania.

4. Jeżeli prowadzenie robót budowlanych, o których mowa w ust. 2, powoduje

zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, organ administracji architektoniczno -budowlanej,

w drodze decyzji podlegającej natychmiastowemu wykonaniu, niezwłocznie ustala

wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń ich prowadzenia.

5. W przypadku prowadzenia robót budowlanych w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19, których rozpoczęcie, zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu

na budowę, inwestor jest obowiązany zapewnić objęcie kierownictwa oraz nadzoru

nad tymi robotami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w odpowiednich

specjalnościach, o których mowa w art. 15a tej ustawy.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się:

1) warunku uzyskania opinii o celowości inwestycji, o której mowa w art. 95d

ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, jeżeli budowa, przebudowa lub remont

są inwestycją, o której mowa w art. 95d ust. 1 tej ustawy;

2) przepisów § 6 ust. 1 pkt 1 lit. b, c oraz f, pkt 2 i 3 rozporządzenia wydanego na

podstawie art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.

U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm. 9)).

Art. 12a. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, od dnia ogłoszenia danego stanu, zawiesza się wykonywanie obowiązków

wynikających z przepisów:

1) art. 229 § 2 zdanie pierwsze, § 4a w zakresie badań okresowych i § 5 ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. 2019 r. poz. 1040, 1043

i 1495);

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1622,

1649, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284 i 374.

11.09.2020

©Telksinoe s. 34/259

2) art. 39a ust. 1 pkt 6, art. 39d ust. 2, art. 39f, art. 39j, art. 39k i art. 39l ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2140);

3) art. 22b ust. 7 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U.

z 2019 r. poz. 710, 730, 1214, 1979 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284, 400 i 462)

w zakresie wykonywania okresowych badań lekarskich i badań

psychologicznych.

2. Po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego, w przypadku gdy nie zostanie

ogłoszony stan epidemii albo po odwołaniu stanu epidemii, pracodawca i pracownik

są obowiązani niezwłocznie podjąć wykonywanie zawieszonych obowiązków,

o których mowa w ust. 1, i wykonać je w okresie nie dłuższym niż 60 dni od dnia

odwołania danego stanu.

3. W przypadku braku dostępności do lekarza uprawnionego do

przeprowadzenia badania wstępnego lub kontrolnego, badanie takie może

przeprowadzić i wydać odpowiednie orzeczenie lekarskie inny lekarz. Orzeczenie

lekarskie wydane przez innego lekarza traci moc po upływie 30 dni od dnia odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego, w przypadku gdy nie zostanie ogłoszony stan

epidemii, albo od dnia odwołania stanu epidemii. Lekarz ten może przeprowadzić

badanie i wydać orzeczenie lekarskie w trybie określonym w art. 2 ust. 4 ustawy

z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r. poz.

514 i 567). Do orzeczenia lekarskiego stosuje się odpowiednio art. 2 pkt 6 ustawy

z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2019 r.

poz. 408, 730, 1590 i 1905). Orzeczenie lekarskie wydane przez innego lekarza włącza

się do akt osobowych pracownika.

4. Przepisy ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu

Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego i Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

a także żołnierzy zawodowych, w tym również do pierwszego badania okresowego.

Art. 12b. 1. Jeżeli do utrzymania ciągłości działania istotnych usług służących

bezpośrednio przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19, w szczególności w zakresie

telekomunikacji, łączności publicznej, transportu, świadczeń zdrowotnych,

energetyki, handlu, gospodarki wodnej lub kanalizacyjnej, oczyszczania ścieków,

porządku publicznego, obronności, niezbędne jest projektowanie, budowa,

11.09.2020

©Telksinoe s. 35/259

przebudowa, zmiana sposobu użytkowania, remont, utrzymanie lub rozbiórka

obiektów budowlanych, art. 12 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku robót budowlanych, o których mowa w ust. 1, w informacji,

o której mowa w art. 12 ust. 2 i 3, zawiera się ponadto:

1) uzasadnienie okoliczności, iż roboty te są niezbędne do utrzymania ciągłości

istotnych usług i służą bezpośrednio przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19;

2) oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele

budowlane, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –

Prawo budowlane.

3. W przypadku niemożności złożenia oświadczenia, o którym mowa

w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, z powodu

trwałego braku możności uzyskania zgody właściciela, użytkownika wieczystego lub

zarządcy nieruchomości na wykonanie robót budowlanych lub zmiany sposobu

użytkowania obiektu budowlanego, o których mowa w ust. 1, lub w sytuacji trwałego

braku możliwości kontaktu z właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą

nieruchomości, w informacji, o której mowa w art. 12 ust. 2 i 3, należy podać również

uzasadnienie tej okoliczności.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, organ administracji architektoniczno-

-budowlanej niezwłocznie zawiadamia właściciela, użytkownika wieczystego lub

zarządcę nieruchomości o zamiarze ograniczenia sposobu korzystania

z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na wykonanie określonych robót

budowlanych lub zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, o których

mowa w ust. 1, oraz na zajęcie nieruchomości w celu ich wykonania, w drodze

decyzji. Po upływie 7 dni od dnia zawiadomienia o zamiarze ograniczenia sposobu

korzystania z nieruchomości organ administracji architektoniczno -budowlanej

powtarza zawiadomienie.

5. Po upływie 7 dni od dnia powtórnego zawiadomienia, o którym mowa

w ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję

o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na

wykonanie określonych robót budowlanych lub zmianę sposobu użytkowania obiektu

budowlanego, o których mowa w ust. 1, oraz na zajęcie nieruchomości w celu ich

wykonania. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

6. Zawiadomień, o których mowa w ust. 4, nie stosuje się:

11.09.2020

©Telksinoe s. 36/259

1) w przypadku, gdy niezwłoczne rozpoczęcie robót budowlanych lub zmian a

sposobu użytkowania obiektu budowlanego, o których mowa w ust. 1, jest

niezbędne dla utrzymania ciągłości działania istotnych usług służących

bezpośrednio przeciwdziałaniu i zwalczaniu COVID-19 lub w celu zapobieżenia

znacznej szkodzie;

2) w stosunku do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym.

7. Na inwestorze, na rzecz którego wydane zostało zezwolenie, o którym mowa

w ust. 5, ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego,

niezwłocznie po wykonaniu robót budowlanych lub zmianie sposobu użytkowania

obiektu budowlanego, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości

do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty,

stosuje się odpowiednio art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65, 284, 471 i 782). Jeżeli wykonanie robót

budowlanych lub zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego uniemożliwiło

dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy albo

w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, stosuje się odpowiednio

art. 124 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Art. 12c. Terminy przejścia kursu doskonalącego, o którym mowa w przepisie

art. 38b ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2142 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 1495) i przedstawienia zaświadczenia

o odbyciu tego kursu właściwemu komendantowi wojewódzkiemu Policji oraz termin

wydania opinii, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 6 tej ustawy, przedłuża się do 90.

dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 12d. Terminy przedstawienia właściwemu organowi Policji orzeczeń

lekarskich i psychologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja

1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2019 r. poz. 284 i 1214 oraz z 2020 r. poz. 148

i 284), przedłuża się do 90. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii.

Art. 12e. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

dopuszcza się przeprowadzanie szkoleń wstępnych w dziedzinie bezpieczeństwa

i higieny pracy i służby w całości za pośrednictwem środków komunikacji

elektronicznej, z wyjątkiem instruktażu stanowiskowego:

1) pracownika zatrudnianego na stanowisku robotniczym;

11.09.2020

©Telksinoe s. 37/259

2) pracownika zatrudnionego na stanowisku, na którym występuje narażenie na

działanie czynników niebezpiecznych;

3) pracownika przenoszonego na stanowisko, o którym mowa w pkt 1 i 2;

4) ucznia odbywającego praktyczną naukę zawodu oraz studenta odbywającego

praktykę studencką.

2. W przypadku gdy termin przeprowadzenia szkolenia okresowego

w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy lub bezpieczeństwa i higieny służby

przypada w:

1) okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii lub

2) w okresie 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego,

w przypadku gdy nie zostanie ogłoszony stan epidemii, albo stanu epidemii

– termin ten wydłuża się do 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego, w przypadku gdy nie zostanie ogłoszony stan epidemii, albo stanu

epidemii.

Art. 12f. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii wydłuża się cykle przeglądowo-naprawcze, o których mowa przepisach

wydanych na podstawie art. 20 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie

kolejowym, o czasookres: 1 miesiąc dla 2 poziomu utrzymania, 3 miesiące dla

3 poziomu utrzymania i 6 miesięcy dla 4 poziomu utrzymania.

Art. 13. 1. W przypadku, gdy podróżny odstąpi od umowy w trybie określonym

w art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych

i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 548) lub organizator

turystyki rozwiąże umowę o udział w imprezie turystycznej w trybie określonym

w art. 47 ust. 5 pkt 2 tej ustawy, które to odstąpienie od umowy lub rozwiązanie umowy

pozostaje w bezpośrednim związku z wybuchem epidemii wirusa SARS-CoV-2,

przedsiębiorcy turystycznemu przysługuje zwrot wpłat przekazanych na Turystyczny

Fundusz Gwarancyjny, o którym mowa w ustawie z dnia 22 maja 2003 r.

o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym

i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2214).

2. Przedsiębiorca turystyczny w przypadku, o którym mowa w ust. 1, może

wystąpić do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, o którym mowa

w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych,

Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli

11.09.2020

©Telksinoe s. 38/259

Komunikacyjnych, o zwrot wpłaty, nie później niż w terminie 60 dni od dnia

odstąpienia od umowy lub rozwiązania umowy, o których mowa w ust. 1.

3. We wniosku do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego o zwrot wpłat

należy wykazać kwotę mającą podlegać zwrotowi. Do wniosku dołącza się dokume nty

potwierdzające odstąpienie od umowy lub jej rozwiązanie, o których mowa w ust. 1,

wraz z oświadczeniem organizatora turystyki dotyczącym daty, w których to

oświadczenie lub rozwiązanie stało się skuteczne oraz deklarację wraz z wykazem

umów, z których wynikają składki podlegające zwrotowi w przypadku, o którym

mowa w ust. 1.

Art. 14. 1. Zarządzający lotniskiem, zarządzający dworcem kolejowym,

podmiot zarządzający portem morskim, przystanią morską lub terminalem morskim,

przewoźnik lotniczy, kolejowy, drogowy, morski, w żegludze śródlądowej lub

operator pocztowy nie ponoszą odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną w związku

z uzasadnionymi działaniami władz publicznych lub własnymi działaniami mającymi

na celu przeciwdziałanie COVID-19, w szczególności za brak możliwości

świadczenia usług, w tym brak możliwości przewozu oraz brak możliwości lub

ograniczenie prowadzenia działalności handlowej na lotniskach i dworcach

kolejowych, w tym w zakresie zmniejszenia albo utraty przychodów.

2. Przez okoliczność nadzwyczajną, o której mowa w przepisach

Rozporządzenia (WE) 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego

2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów

w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia

lotów i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, rozumie się także uzasadnione

działania mające na celu przeciwdziałanie COVID -19.

Art. 14a. 1. W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez sąd

powszechny lub wojskowy z powodu COVID-19 prezes sądu apelacyjnego,

a w stosunku do wojskowych sądów garnizonowych prezes wojskowego sądu

okręgowego może wyznaczyć inny sąd równorzędny, położony na obszarze tej samej

apelacji, jako właściwy do rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości

sądu, który zaprzestał czynności – mając na względzie zapewnienie prawa do sądu

oraz warunki organizacyjne sądów. Wyznaczenia dokonuje się na czas oznaczony,

wynikający z przewidywanego okresu zaprzestania czynności.

11.09.2020

©Telksinoe s. 39/259

2. W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez wszystkie sądy

powszechne lub wojskowe na obszarze apelacji z powodu COVID-19 Pierwszy Prezes

Sądu Najwyższego na wniosek prezesa sądu apelacyjnego, na którego obszarze sądy

zaprzestały czynności, wyznacza inny sąd równorzędny, położony w miarę

możliwości na obszarze sąsiedniej apelacji, jako właściwy do rozpoznawania spraw

pilnych należących do właściwości sądu, który zaprzestał czynności – mając na

względzie zapewnienie prawa do sądu oraz warunki organizacyjne sądów.

Wyznaczenia dokonuje się na czas oznaczony, wynikający z przewidywanego okresu

zaprzestania czynności.

3. W przypadku całkowitego zaprzestania czynności przez wojewódzki sąd

administracyjny z powodu COVID-19 Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego

może wyznaczyć inny wojewódzki sąd administracyjny jako właściwy do

rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości sądu, który zaprzestał

czynności – mając na względzie zapewnienie prawa do sądu oraz warunki

organizacyjne sądów. Wyznaczenia dokonuje się na czas oznaczony, wynikający

z przewidywanego okresu zaprzestania czynności.

4. Sprawami pilnymi, o których mowa w ust. 1 i 2, są sprawy:

1) w przedmiocie wniosków o zastosowanie, przedłużenie, zmianę i uchylenie

tymczasowego aresztowania;

2) w których są stosowane zatrzymanie albo środek zapobiegawczy w postaci

tymczasowego aresztowania;

3) w których orzeczono środek zabezpieczający;

4) przesłuchania świadka w postępowaniu przygotowawczym przez sąd na

podstawie art. 185a–185c albo art. 316 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30 i 413), gdy podejrzany

jest zatrzymany;

4a) przesłuchania świadka w postępowaniu przygotowawczym przez sąd na

podstawie art. 185a–185c albo art. 316 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, 413 i 568), jeżeli

o przeprowadzenie przesłuchania w trybie przewidzianym dla rozpoznawania

spraw pilnych wniósł prokurator;

5) w przedmiocie europejskiego nakazu aresztowania;

6) w przedmiocie zarządzenia przerwy w wykonaniu kary w systemie dozoru

elektronicznego;

11.09.2020

©Telksinoe s. 40/259

6a) dotyczące warunkowego umorzenia postępowania, zarządzenia wykonania kary

warunkowo zawieszonej oraz odwołania warunkowego zwolnienia;

7) o zastosowanie i przedłużenie środka detencyjnego w postaci umieszczenia

cudzoziemca w strzeżonym ośrodku, o zastosowanie lub przedłużenie wobec

niego aresztu dla cudzoziemców;

8) w których wykonywana jest kara pozbawienia wolności albo inna kara lub środek

przymusu skutkujący pozbawieniem wolności, jeżeli rozstrzygnięcie sądu

dotyczy zwolnienia osoby pozbawionej wolności z zakładu karnego lub aresztu

śledczego albo jest niezbędne do wykonania takiej kary lub środka przymusu

w tym zakładzie lub areszcie;

9) o odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod

opieką;

10) o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia

psychicznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1878 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1690);

11) dotyczące umieszczenia lub przedłużenia pobytu nieletniego w schronisku dla

nieletnich;

12) dotyczące umieszczenia małoletniego cudzoziemca w placówce opiekuńczo-

-wychowawczej;

13) z zakresu postępowania wykonawczego w sprawach, o których mowa w pkt 8–

12;

14) wniosków o ustanowienie kuratora w celu reprezentowania interesów

małoletnich w postępowaniu przed sądem lub innym organem w sprawach

pilnych;

15) o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec

osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub

wolności seksualnej innych osób (Dz. U. z 2019 r. poz. 2203 oraz z 2020 r.

poz. 278);

16) przesłuchania przez sąd osoby w trybie zabezpieczenia dowodu lub co do której

zachodzi obawa, że nie będzie można jej przesłuchać na rozprawie;

17) o rozpoznanie wniosku restrukturyzacyjnego i prowadzone po otwarciu

postępowania restrukturyzacyjnego;

17a) o ogłoszenie upadłości oraz prowadzone po ogłoszeniu upadłości;

18) w przedmiocie nakazania przez sąd opuszczenia mieszkania przez członka

rodziny wspólnie zajmującego mieszkanie, który swoim zachowaniem

11.09.2020

©Telksinoe s. 41/259

polegającym na stosowaniu przemocy w rodzinie czyni szczególnie uciążliwym

wspólne zamieszkiwanie, na postawie art. 11a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2020 r. poz. 218);

19) o wyrażenie zgody na wykonanie czynności medycznych, o których mowa

w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

20) o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.

5. Sprawami pilnymi, o których mowa w ust. 3, są sprawy, w przypadku których

ustawa określa termin ich rozpatrzenia przez sąd oraz sprawy wniosków

o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.

6. Prezes sądu dokonujący w trybie ust. 1–3 wyznaczenia sądu właściwego do

rozpoznawania spraw pilnych należących do właściwości sądu, który zaprzestał

czynności, może wskazać także sprawy inne niż pilne należące do właściwości tego

sądu, do których rozpoznawania będzie właściwy sąd wyznaczony.

7. Sąd, który całkowicie zaprzestał czynności z powodu COVID-19, przekazuje

akta spraw pilnych wszczętych i niezakończonych sądowi wyznaczonemu jako sąd

właściwy w trybie ust. 1–3.

8. Sąd wyznaczony jako sąd właściwy w trybie ust. 1–3 do rozpoznawania spraw

pilnych pozostaje właściwy do zakończenia postępowania w danej instancji.

9. Prezes właściwego sądu może zarządzić rozpoznanie każdej sprawy jako

pilnej, jeżeli jej nierozpoznanie mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia

lub zdrowia ludzi lub zwierząt, poważną szkodę dla interesu społecznego, albo ze

względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, a także gdy wymaga tego

dobro wymiaru sprawiedliwości.

Art. 14b. 1. Prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego sądu

rejonowego, sędziego sądu okręgowego lub sędziego sądu apelacyjnego, za jego

zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie rejonowym, sądzie

okręgowym lub sądzie apelacyjnym, na czas określony, do rozpoznawania spraw,

o których mowa w art. 14a ust. 4, jeżeli z powodu COVID-19 wymaga tego dobro

wymiaru sprawiedliwości.

2. Prezes wojskowego sądu okręgowego może delegować sędziego wojskowego

sądu okręgowego lub sędziego wojskowego sądu garnizonowego, za jego zgodą, do

pełnienia obowiązków sędziego w innym wojskowym sądzie okręgowym lub

wojskowym sądzie garnizonowym, na czas określony, do rozpoznawania spraw,

11.09.2020

©Telksinoe s. 42/259

o których mowa w art. 14a ust. 4 pkt 1–5, jeżeli z powodu COVID-19 wymaga tego

dobro wymiaru sprawiedliwości.

3. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może delegować sędziego

Naczelnego Sądu Administracyjnego lub sędziego wojewódzkiego sądu

administracyjnego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego w innym sądzie

administracyjnym, na czas określony, do rozpoznawania spraw, o których mowa

w art. 14a ust. 5, jeżeli z powodu COVID-19 wymaga tego dobro wymiaru

sprawiedliwości. Za zgodą prezesa sądu apelacyjnego sędzia sądu wojskowego może

zostać delegowany także do sądu powszechnego na obszarze apelacji.

Art. 14c. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

ogłoszonego z powodu COVID-19 sąd penitencjarny, na wniosek dyrektora zakładu

karnego, zatwierdzony przez Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, może

udzielić skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, chyba że

istnieje uzasadnione przypuszczenie, że skazany w czasie pobytu poza zakładem

karnym nie będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności popełni

przestępstwo, lub nie będzie stosował się do wytycznych, poleceń lub decyzji

właściwych organów związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 lub leczeniem

zarażenia wirusem SARS-CoV-2.

2. Dyrektor zakładu karnego może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 1,

jeżeli w jego ocenie udzielenie przerwy skazanemu może przyczynić się do

ograniczenia albo wyeliminowania epidemii. Do wniosku dołącza się opinię

o skazanym, sporządzoną przez administrację zakładu karnego, dotyczącą

okoliczności będących podstawą udzielenia przerwy, o których mowa w ust. 1.

3. Sąd udziela przerwy na czas oznaczony. Okres przerwy może być przedłużany

na wniosek dyrektora zakładu karnego na dalszy czas oznaczony. Okres przerwy

udzielonej na podstawie ust. 1 może trwać nie dłużej niż do ustania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19.

4. W posiedzeniu sądu ma prawo wziąć udział prokurator.

5. Jeżeli prokurator oświadczy, nie później niż do czasu wydania postanowie nia

w przedmiocie wniosku o udzielenie albo przedłużenie przerwy, że sprzeciwia się jego

uwzględnieniu, sąd umarza postępowanie.

6. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do skazanych:

11.09.2020

©Telksinoe s. 43/259

1) za przestępstwo umyślne zagrożone karą pozbawienia wolności przekraczającą

3 lata;

2) za przestępstwo nieumyślne na karę przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności;

3) w warunkach określonych w art. 64 § 1 i 2 lub art. 65 § 1 ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1950 i 2128).

7. Z dniem ogłoszenia przez właściwe władze o ustaniu stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, który stanowił przesłankę udzielenia skazanemu

przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności, udzielona uprzednio przerwa

ustaje z mocy prawa. W takim przypadku skazany jest zobowiązany do powrotu do

zakładu karnego w terminie 3 dni od ustania tego stanu, chyba że nie jest to możliwe

z uwagi na obowiązki nałożone na niego na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz

zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

8. W kwestiach nieuregulowanych w ust. 1–5 stosuje się przepisy ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 523) o przerwie

w wykonaniu kary pozbawienia wolności.

Art. 14d. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

ogłoszonego z powodu COVID-19, jeżeli skazanemu nie można udzielić przerwy

w wykonaniu kary pozbawienia wolności na podstawie art. 14c, a ograniczenie albo

wyeliminowanie ryzyka zarażenia przez skazanego innej osoby nie jest możliwe

w ramach działań podejmowanych w zakładzie karnym, dyrektor zakładu karnego

może złożyć do sądu penitencjarnego wniosek, zatwierdzony przez Dyrektora

Generalnego Służby Więziennej, o wykonywanie kary w postaci umieszczenia

skazanego w odpowiednim zakładzie leczniczym. Do wyko nywania kary w postaci

umieszczenia skazanego w zakładzie leczniczym stosuje się odpowiednio przepisy

wydane na podstawie art. 260 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks

postępowania karnego.

2. Sąd orzeka o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poprzez umieszczenie

skazanego w odpowiednim zakładzie leczniczym na czas oznaczony albo odmawia

uwzględnienia wniosku, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w ust. 1. Czas ten

może być przedłużany na wniosek dyrektora zakładu karnego na dalszy czas

oznaczony. Czas wykonywania kary w postaci umieszczenia skazanego

w odpowiednim zakładzie leczniczym może trwać nie dłużej niż do ustania stanu

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19.

11.09.2020

©Telksinoe s. 44/259

3. Posiedzenie odbywa się bez udziału stro n.

4. Na postanowienie zażalenie przysługuje prokuratorowi i dyrektorowi zakładu

karnego.

5. W kwestiach nieuregulowanych w ust. 1–4 stosuje się przepisy ustawy z dnia

6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.

Art. 14e. Przepisy art. 14d stosuje się również do skazanych, w odniesieniu do

których wykonywane są kary i środki przymusu określone w art. 242 § 3 ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.

Art. 14f. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w wypadku gdy w posiedzeniu

sądu penitencjarnego bierze udział skazany pozbawiony wolności, posiedzenie to

może się odbyć przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie

tej czynności na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu

i dźwięku. W miejscu przebywania skazanego w czynności tej bierze udział

przedstawiciel administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego.

2. Przepisy art. 517ea ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania

karnego stosuje się odpowiednio .

Art. 14g. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, funkcjonariusz Służby Więziennej

w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 9 kwietnia

2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 848), może pełnić służbę nie

dłużej niż 24 godziny, po których następuje co najmniej 48 godzin wolnych od służby.

Przepis art. 127 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej sto suje

się odpowiednio.

2. Funkcjonariuszowi Służby Więziennej w trakcie pełnienia służby

w rozkładzie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje przerwa w wykonywaniu zadań

służbowych w wymiarze 45 minut, wliczana do czasu służby. W trakcie przerwy

funkcjonariusz zachowuje gotowość do podjęcia czynności służbowych.

Art. 14h. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, kolegialne organy samorządów

zawodowych, a także ich organy wykonawcze oraz inne organy wewnętrzne mogą

11.09.2020

©Telksinoe s. 45/259

podejmować uchwały przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania

się na odległość lub w trybie obiegowym.

2. Uchwała podjęta w trybie, o którym mowa w ust. 1, jest ważna, gdy wszyscy

członkowie danego organu zostali powiadomieni o treści projektu uchwały i terminie

oddania głosu oraz w głosowaniu wzięła udział co najmniej połowa członków tego

organu. W przypadku projektu uchwały dotyczącej wyborów dokonywanych przez

organy samorządów zawodowych członków danego organu powiadamia się

o nazwisku i imieniu kandydatów oraz o liczbie mandatów w danych wyborach.

3. W przypadku gdy ustawa szczególna wymaga podjęcia uchwały

w głosowaniu tajnym, organy, o których mowa w ust. 1, mogą w trybie, o którym

mowa w ust. 1, znieść wymóg tajności głosowania w określonej sprawie.

4. Uchwałę podjętą w trybie, o którym mowa w ust. 1, podpisuje

przewodniczący organu kolegialnego albo inny upoważniony przez niego członek tego

organu biorący udział w głosowaniu.

Art. 14ha. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 zebrania rejonowe, o których mowa

w art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 75), oraz wybory odbywające się w ich trakcie mogą odbywać się w miejscu

określonym przez radę okręgowej izby radców prawnych w sposób, który nie wymaga

jednoczesnej obecności uprawnionych do głosowania.

2. Wybory przeprowadzone w sposób, o którym mowa w ust. 1, są ważne bez

względu na to, ile osób uprawnionych do głosowania wzięło w nich udział.

3. Sposób przeprowadzenia wyborów, o których mowa w ust. 1, a także

wyborów organów samorządu radców prawnych lub wyborów osób pełniących

funkcję w tych organach lub funkcję w samorządzie radców prawnych, które

odbywają się w okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonego z powodu COVID-19, określa Krajowa Rada Radców Prawnych.

4. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1, w okręgowych izbach radców

prawnych nie przeprowadzono wyborów na kolejną kadencję organów samorządu

radców prawnych lub wyboru osób pełniących funkcję w tych organach lub

w samorządzie radcowskim, dotychczasowe organy samorządu radców prawnych

i osoby pełniące funkcje w tych organach lub w samorządzie radcowskim działają

do czasu wyboru oraz ukonstytuowania się nowych organów samorządu radców

11.09.2020

©Telksinoe s. 46/259

prawnych lub do czasu wyboru osób do pełnienia funkcji w tych organach lub

w samorządzie radcowskim, nie dłużej jednak niż przez trzy miesiące od zakończenia

kadencji organów samorządu radców prawnych, z tym że nie dłużej niż do

5 października 2020 r. Przepis stosuje się odpowiednio do zastępców rzecznika

dyscyplinarnego.

Art. 14i. Jeżeli w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 upływa kadencja organu

statutowego organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła i w związku

z obowiązywaniem tego stanu organizacja ta nie ma możliwości przeprowadzenia

wyborów, kadencja tego organu ulega przedłużeniu o czas trwania tego stanu.

W takim przypadku wybory przeprowadza się niezwłocznie po zakończeniu

obowiązywania tego stanu.

Art. 15. (uchylony)

Art. 15a. 1. W związku z przeciwdziałaniem COVID-19, pracodawca będący

zakładem aktywności zawodowej może ubiegać się o rekompensatę wypłaconego

wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym, o których mowa

w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426),

pokrywanego ze środków pochodzących z działalności wytwórczej lub usługowej

zakładu aktywności zawodowej lub innych źródeł, w części proporcjonalnej do

występującej w danym miesiącu liczby dni przestoju w działalności zakładu

aktywności zawodowej lub zmniejszenia przychodu z tej działalności.

2. Pracodawca będący zakładem aktywności zawodowej w celu uzyskania

rekompensaty, o której mowa w ust. 1, składa wniosek o rekompensatę do właściwego

ze względu na siedzibę zakładu aktywności zawodowej oddziału Państwowego

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

3. Wniosek o rekompensatę zawiera w szczególności:

1) nazwę zakładu aktywności zawodowej, jego adres i siedzibę;

2) wskazanie miesiąca, za który pracodawca ubiega się o rekompensatę;

3) określenie wysokości wynagrodzeń podlegających rekompensacie, o której

mowa w ust. 1.

4. Do wniosku o rekompensatę dołącza się:

1) dokumenty potwierdzające wypłatę i wysokość poniesionych kosztów płacy,

11.09.2020

©Telksinoe s. 47/259

2) zestawienie przychodu z działalności gospodarczej za czwarty kwartał roku

poprzedniego,

3) kopie umów, które nie mogły być wykonane w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19

– wraz z uzasadnieniem.

5. Wniosek o rekompensatę składa się nie później niż w terminie 30 dni od dnia

wypłaty wynagrodzeń pracownikom, o których mowa w ust. 1, za okres przestoju

w działalności zakładu aktywności zawodowej lub zmniejszenia przychodu z tej

działalności w danym miesiącu w związku z przeciwdziałaniem COVID-19.

6. Rekompensatę wypłaca się w terminie 14 dni od dnia złożenia kompletnego

wniosku o rekompensatę.

7. Rekompensata wypłacana jest ze środków Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

8. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych wydaje decyzję o:

1) wysokości rekompensaty, gdy ustalona przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych kwota rekompensaty jest inna niż określona we

wniosku o rekompensatę, albo

2) odmowie wypłaty rekompensaty.

9. Od decyzji, o których mowa w ust. 8, przysługuje wniosek o ponowne

rozpatrzenie sprawy do Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych.

10. Przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Państwowy Fundusz

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256).

11. Wypłacona kwota rekompensaty jest księgowana i wydatkowana

analogicznie do środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych wypłacanych jako miesięczne dofinansowanie do wynagrodzenia

pracownika niepełnosprawnego, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 27 sierpnia

1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych.

Art. 15b. 1. Dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych kosztów uczestnictwa w warsztacie terapii zajęciowej,

11.09.2020

©Telksinoe s. 48/259

o którym mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, nie ulega

obniżeniu, w związku z zawieszeniem działalności warsztatu na skutek

przeciwdziałania COVID-19.

1a. Po wznowieniu działalności warsztatu terapii zajęciowej, dofinansowanie ze

środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o którym

mowa w ust. 1, w okresie trwania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19,

nie ulega obniżeniu, w sytuacji zmniejszonej liczby uczestników warsztatu biorących

udział w zajęciach.

2. Dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

Niepełnosprawnych kosztów działania zakładów aktywności zawodo wej, o którym

mowa w art. 29 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji

zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, nie ulega

obniżeniu w związku z przestojem działalności zakładu na skutek przeciwdziałania

COVID-19.

Art. 15c. 1. Wojewoda może wydać polecenie podmiotowi prowadzącemu

centrum integracji społecznej lub klub integracji społecznej, o których mowa

w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. z 2020 r.

poz. 176), zawieszenia zajęć na czas oznaczony, w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19. Przepisy art. 11 ust. 1 oraz 6–8 stosuje się.

2. Dofinansowanie działalności centrum integracji społecznej, w szczególności,

o którym mowa w art. 8 ust. 3 oraz art. 10 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.

o zatrudnieniu socjalnym, lub klubu integracji społecznej nie ulega obniżeniu

w związku z zawieszeniem zajęć, o którym mowa w ust. 1.

3. Uczestnikowi centrum integracji społecznej przysługuje świadczenie

integracyjne, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.

o zatrudnieniu socjalnym, w pełnej wysokości za czas zawieszenia zajęć, o którym

mowa w ust. 1.

Art. 15ca. W związku z przeciwdziałaniem COVID-19 dopuszcza się obniżenie

lub podwyższenie czasu dziennego pobytu uczestnika w centrum integracji

społecznej, z tym że tygodniowy czas tego pobytu nie może być krótszy niż 30 godzin.

Art. 15d. 1. W przypadku zawieszenia lub czasowego zamknięcia działalności

ośrodków wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w art. 51a

11.09.2020

©Telksinoe s. 49/259

ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1507, 1622, 1690, 1818 i 2473), w celu przeciwdziałania COVID-19, wojewoda

przekazuje miesięczną kwotę dotacji na pokrycie bieżących kosztów ich prowadzenia.

2. Wysokość miesięcznej kwoty dotacji z budżetu państwa na pokrycie

bieżących kosztów prowadzenia środowiskowego domu samopomocy w sytuacji,

o której mowa w ust. 1, jest obliczana jako iloczyn aktualnej liczby osób,

posiadających decyzje o skierowaniu nie większej niż statutowa liczba miejsc w tym

domu oraz średniej miesięcznej kwoty dotacji wyliczonej dla województwa, zgodnie

art. 51c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,

z uwzględnieniem zwiększeń, o których mowa w art. 51c ust. 4 i 5 tej ustawy.

3. Wysokość miesięcznej kwoty dotacji z budżetu państwa na pokrycie

bieżących kosztów prowadzenia klubu samopomocy w sytuacji, o której mowa

w ust. 1, jest obliczana jako iloczyn statutowej liczby miejsc w klubie oraz średniej

miesięcznej kwoty dotacji wyliczonej dla województwa, zgodnie art. 51c ust. 3 pkt 2

ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, osoby ponoszące odpłatność za usługi

świadczone w ośrodkach wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi, o których

mowa w art. 51a ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, zwalnia się na

ich wniosek z odpłatności za okres niekorzystania z tych usług w związku

z zawieszeniem lub czasowym zamknięciem działalności tych ośrodków, na zasadach

i w trybie określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, bez

konieczności przeprowadzania rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Art. 15e. W przypadku czasowego ograniczenia lub czasowego zawieszenia

funkcjonowania żłobka, klubu dziecięcego lub dziennego opiekuna w celu

przeciwdziałania COVID-19, otrzymane na zapewnienie funkcjonowania tego żłobka,

klubu dziecięcego lub dziennego opiekuna dotacje celowe z budżetu państwa oraz

środki z Funduszu Pracy przyznane na realizację programów, o których mowa

w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat

3 (Dz. U. z 2020 r. poz. 326) nie podlegają zwrotowi.

Art. 15f. 1. W okresie czasowego ograniczenia lub zawieszenia funkcjonowania

jednostek systemu oświaty wprowadzonego na podstawie przepisów wydanych na

podstawie art. 30b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U.

11.09.2020

©Telksinoe s. 50/259

z 2019 r. poz. 1148, z późn. zm. 10)) pracodawca zwalnia młodocianego pracownika

odbywającego przygotowanie zawodowe z obowiązku świadczenia pracy.

1a. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy młodocianego pracownika,

który:

1) w roku szkolnym 2019/2020 realizuje dokształcanie teoretyczne w III klasie

branżowej szkoły I stopnia albo

2) spełnia obowiązek nauki poprzez realizowanie przygoto wania zawodowego

u pracodawcy i w okresie czasowego ograniczenia lub zawieszenia

funkcjonowania jednostek systemu oświaty kończy ostatni rok nauki zawodu

w pozaszkolnym systemie kształcenia

– o ile wyraził zgodę na realizację zajęć praktycznych w ramach przygotowania

zawodowego u pracodawcy w okresie czasowego ograniczenia lub zawieszenia

funkcjonowania jednostek systemu oświaty.

1b. Zgoda, o której mowa w ust. 1a, jest wyrażana w formie pisemnej przez

młodocianego pracownika, a w przypadku niepełnoletniego młodocianego

pracownika – przez jego rodzica lub opiekuna prawnego.

2. Pracodawca, z którym zawarta została umowa o refundację, o której mowa

w art. 12 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1482, 1622, 1818 i 2473 oraz

z 2020 r. poz. 278), w przypadku wypłaty młodocianemu pracownikowi, o którym

mowa w ust. 1, wynagrodzenia za okres zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy,

w całości lub w części, zachowuje prawo do refundacji.

3. Przepisy ust. 1, ust. 1a pkt 1 i ust. 2 stosuje się również w przypadku

zawieszenia działalności jednostek systemu oświaty na podstawie odrębnych

przepisów w związku z przeciwdziałaniem COVID-19.

Art. 15g. 1. Przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, organizacja pozarządowa w rozumieniu

art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1057) oraz podmiot, o którym mowa

w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie, u których wystąpił spadek obrotów gospodarczych w następstwie

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1078,

1287, 1680, 1681, 1818, 2197 i 2248 oraz z 2020 r. poz. 374.

11.09.2020

©Telksinoe s. 51/259

wystąpienia COVID-19, państwowa lub prowadzona wspólnie z ministrem

właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego instytucja kultury,

w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu

działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194), u której wystąpił spadek

przychodów w następstwie wystąpienia COVID-19, a także kościelna osoba prawna

działająca na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego

w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków

wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, oraz jej jednostka

organizacyjna, może zwrócić się z wnioskiem o przyznanie świadczeń na rzecz

ochrony miejsc pracy, o wypłatę ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych świadczeń na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników objętych

przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy, w następstwie

wystąpienia COVID-19, na zasadach określonych w ust. 7 i 10.

1a. Samorządowa instytucja kultury, w rozumieniu ustawy z dnia

25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

u której wystąpił spadek przychodów w następstwie wystąpienia COVID-19, może

zwrócić się z wnioskami o wypłatę świadczeń na dofinansowanie wynagrodzenia

pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu

pracy, w następstwie wystąpienia COVID-19 ze środków organizatora i ze środków

Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na zasadach określonych

w ust. 7a i 10a.

2. Podmiotom, o których mowa w ust. 1 i 1a, przysługują środki z Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie składek na ubezpieczenia

społeczne pracowników należnych od pracodawcy na podstawie ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r.

poz. 266, 321, 568, 695 i 875) od przyznanych świadczeń, o których mowa w ust. 1

i ust. 1a.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 1a, muszą spełniać kryteria, o których

mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych

rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 669),

z zastrzeżeniem, że nie zalegają w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do końca

trzeciego kwartału 2019 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 52/259

4. Pracownikiem, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest osoba fizyczna, która

zgodnie z przepisami polskiego prawa pozostaje z pracodawcą w stosunku pracy.

Przepisy ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstaw ie

umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług,

do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1145 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 875) stosuje się przepisy dotyczące

zlecania, albo która wykonuje pracę zarobkową na podstawie innej niż stosunek pracy

na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną lub inną spółdzielnią

zajmującą się produkcją rolną, jeżeli z tego tytułu podlega obowiązkowi ubezpieczeń:

emerytalnemu i rentowemu, z wyjątkiem pomocy domowej zatrudnionej przez osobę

fizyczną.

5. Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, oraz środki, o których mowa

w ust. 2, są wypłacane w okresach przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru

czasu pracy, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 11 października 2013 r.

o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy.

6. Pracownikowi objętemu przestojem ekonomicznym pracodawca wypłaca

wynagrodzenie obniżone nie więcej niż o 50%, nie niższe jednak niż w wysokości

minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

7. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 6, wypłacane przez podmioty,

o których mowa w ust. 1, jest dofinansowywane ze środków Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w wysokości 50% minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy. Dofinansowanie

nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których wynagrodzenie uzyskane

w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek, o którym

mowa w ust. 1, było wyższe niż 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

7a. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 6, wypłacane przez podmioty,

o których mowa w ust. 1a, jest dofinansowywane w wysokości 50% minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy, przy czym 40%

11.09.2020

©Telksinoe s. 53/259

dofinansowania jest wypłacane ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, a 60% dofinansowania jest wypłacane ze środków organizatora.

Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których

wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym zostały

złożone wnioski, o których mowa w ust. 1a, było wyższe niż 300% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

8. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 1a, mogą obniżyć wymiar czasu pracy

pracownika maksymalnie o 20%, nie więcej niż do 0,5 etatu, z zastrzeżeniem, że

wynagrodzenie nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane

na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem

wymiaru czasu pracy.

9. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się spadek sprzedaży towarów

lub usług, w ujęciu ilościowym lub wartościowym:

1) nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu

dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających

w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1, w porównaniu do łącznych obrotów

z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za

miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych,

w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie

miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego

miesiąca kalendarzowego, lub

2) nie mniej niż o 25% obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego

miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia

poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1,

w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc uważa się także

30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres

porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzo wego, to jest w dniu

innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

9a. Do spadku przychodów państwowych lub prowadzonych wspólnie

z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

instytucji kultury, o którym mowa w ust. 1, oraz do spadku przychodów

11.09.2020

©Telksinoe s. 54/259

samorządowych instytucji kultury, o którym mowa w ust. 1a, stosuje się odpowiednio

ust. 9.

10. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 8, wypłacane przez podmioty,

o których mowa w ust. 1, jest dofinansowywane ze środków Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do wysokości połowy wynagrodzenia,

o którym mowa w ust. 8, jednak nie więcej niż 40% przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku, o którym

mowa w ust. 1. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników,

których wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym

został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, było wyższe niż 300% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

10a. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 8, wypłacane przez podmioty,

o których mowa w ust. 1a, jest dofinansowywane do wysokości połowy

wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 8, jednak nie więcej niż 40% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosków,

o których mowa w ust. 1a, przy czym 40% dofinansowania jest wypłacane ze środków

Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a 60% dofinansowania jest

wypłacane ze środków organizatora. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń

pracowników, których wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc,

w którym zostały złożone wnioski, o których mowa w ust. 1a, było wyższe niż 300%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na

dzień złożenia wniosku.

11. Warunki i tryb wykonywania pracy w okresie przestoju ekonomicznego lub

obniżonego wymiaru czasu pracy ustala się w porozumieniu. Porozumienie zawiera

pracodawca oraz:

11.09.2020

©Telksinoe s. 55/259

1) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 263), z których każda zrzesza co najmniej 5% pracowników zatrudnionych

u pracodawcy, albo

2) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych – jeżeli u pracodawcy

nie działają reprezentatywne zakładowe organizacje związkowe zrzeszające co

najmniej 5% pracowników zatrudnionych u pracodawcy, albo

3) zakładowa organizacja związkowa – jeżeli u pracodawcy działa jedna

organizacja związkowa, albo

4) przedstawiciele pracowników, wyłonieni w trybie przyjętym u danego

pracodawcy – jeżeli u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa;

w przypadku trudności w przeprowadzeniu wyborów przedstawicieli

pracowników z powodu COVID-19, w szczególności wywołanych

nieobecnością pracowników, trwającym przestojem lub wykonywaniem przez

część pracowników pracy zdalnej, porozumienie to może być zawarte

z przedstawicielami pracowników wybranymi przez pracowników uprzednio dla

innych celów przewidzianych w przepisach prawa pracy.

12. Pracodawca przekazuje kopię porozumienia właściwemu okręgowemu

inspektorowi pracy w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

W przypadku gdy pracownicy zatrudnieni u pracodawcy byli objęci

ponadzakładowym układem zbiorowym pracy, okręgowy inspektor pracy przekazuje

informacje o porozumieniu w sprawie określenia warunków i trybu wykonywania

pracy w okresie przestoju ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy do

rejestru ponadzakładowych układów pracy.

13. W zakresie i przez czas określony w porozumieniu, o którym mowa

w ust. 11, nie stosuje się wynikających z układu ponadzakładowego oraz z układu

zakładowego warunków umów o pracę i innych aktów stanowiących podstawę

nawiązania stosunku pracy.

14. W porozumieniu określa się co najmniej:

1) grupy zawodowe objęte przestojem ekonomicznym lub obniżonym wy miarem

czasu pracy;

2) obniżony wymiar czasu pracy obowiązujący pracowników;

11.09.2020

©Telksinoe s. 56/259

3) okres, przez jaki obowiązują rozwiązania dotyczące przestoju ekonomicznego

lub obniżonego wymiaru czasu pracy.

15. Przy ustalaniu warunków i trybu wykonywania pracy w okresie przestoju

ekonomicznego lub obniżonego wymiaru czasu pracy nie stosuje się art. 42 § 1–3

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

16. Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 1a, oraz środki, o których mowa

w ust. 2, przysługują przez łączny okres 3 miesięcy, przypadających od miesiąca

złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, lub wniosków, o których mowa w ust. 1a.

17. Do wypłaty i rozliczania świadczeń wypłacanych ze środków Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o których mowa w ust. 1 i 1a, oraz

środków, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 7–16 ustawy

z dnia 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną

miejsc pracy, z wyjątkiem art. 8 ust. 3 pkt 8 oraz art. 13 pkt 2 tej ustawy, oraz przepisy

wykonawcze do tej ustawy.

17a. Zasady wypłaty i rozliczania świadczeń wypłacanych ze środków

organizatora, o których mowa w ust. 1a, ustala organizator.

17b. Rozliczenie przez wojewódzkie urzędy pracy przekazanych uprawnionym

podmiotom świadczeń, o których mowa w ust. 1, i środków, o których mowa w ust. 2,

następuje dwuetapowo w drodze:

1) wstępnej weryfikacji rozliczenia otrzymanych środków na rzecz ochrony miejsc

pracy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i dokumentacji,

potwierdzającej wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem przekazanych

świadczeń i środków, o których mowa w ust. 1 i 2, polegającej w szczególności

na analizie jej kompletności, prawidłowości złożonych przez beneficjentów

oświadczeń oraz weryfikacji kwot przekazanych i faktycznie wykorzystanych

środków, której dokonuje się w terminie 60 dni od dnia upływu terminu do

złożenia rozliczenia i dokumentacji potwierdzającej dane zawarte w rozliczeniu,

wynikającego z umowy zawartej przez uprawniony podmiot z dyrektorem

wojewódzkiego urzędu pracy;

2) końcowej weryfikacji pełnej dokumentacji, potwierdzającej wykorzystanie

zgodnie z przeznaczeniem przekazanych świadczeń i środków, o których mowa

w ust. 1 i 2, i ostatecznego zatwierdzenia przekazanego rozliczenia otrzymanych

środków na rzecz ochrony miejsc pracy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, która może zostać dokonana w okresie 3 lat od dnia upływu

11.09.2020

©Telksinoe s. 57/259

terminu do złożenia rozliczenia i dokumentacji potwierdzającej dane zawarte

w rozliczeniu, wynikającego z umowy zawartej przez uprawniony podmiot

z dyrektorem wojewódzkiego urzędu pracy.

18. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 1a, mogą otrzymać pomoc z Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wyłącznie w przypadku, jeśli nie

uzyskały pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich

samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy.

19. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania skutkom gospodarczym

COVID-19, w drodze rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 16,

mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii oraz skutki nimi wywołane.

20. Zadania organów administracji wynikające z ust. 1 realizują dyrektorzy

wojewódzkich urzędów pracy.

Art. 15g1. Przepisy art. 15g stosuje się do spółek wodnych, o których mowa

w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r. poz. 310, 284, 695,

782 i 875).

Art. 15ga. 1. Osobie prawnej, jednostce organizacyjnej nieposiadającej

osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, lu b osobie fizycznej,

której przysługuje tytuł prawny do zabytku o statusie pomnika historii w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. z 2020 r. poz. 282 i 782) lub zabytku wpisanego na Listę dziedzictwa

światowego, o której mowa w art. 11 ust. 2 Konwencji w sprawie ochrony

światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjętej w Paryżu dnia

16 listopada 1972 r. przez Konferencję Generalną Organizacji Narodów

Zjednoczonych dla Wychowania, Nauki i Kultury na jej siedemnastej sesji (Dz. U.

z 1976 r. poz. 190), przysługuje, na jej wniosek, dofinansowanie do wynagrodzeń

pracowników zatrudnionych przez tę osobę lub jednostkę organizacyjną,

nieprzerwanie w okresie nie krótszym niż przez 3 miesiące bezpośrednio

poprzedzające ogłoszenie stanu zagrożenia epidemicznego, którzy wykonują

czynności zawodowe dotyczące zabytku lub infrastruktury z nim związanej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstawie

umowy o pracę nakładczą, umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innej umowy

11.09.2020

©Telksinoe s. 58/259

o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks

cywilny stosuje się przepisy dotyczące umowy zlecenia.

3. Dofinansowanie przysługuje podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:

1) na dzień ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego oraz na dzień złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 9, zatrudnia co najmniej 50 pracowników;

2) w następstwie ograniczeń związanych z ogłoszeniem stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii spadły dochody podmiotu uzyskiwane

w związku z funkcjonowaniem zabytku;

3) podmiot nie uzyskał ze środków publicznych dofinansowania do wynagrodzeń

w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów

wypłat.

4. Przez spadek docho dów podmiotu uzyskiwanych w związku

z funkcjonowaniem zabytku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, rozumie się spadek nie

mniej niż o 25% obliczony jako stosunek dochodów uzyskiwanych w związku

z funkcjonowaniem zabytku z dowolnie wskazanego miesiąca kalendarzowego,

przypadającego po dniu 1 stycznia 2020 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 9, w porównaniu do dochodów z miesiąca

poprzedniego. Za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni

kalendarzowych – w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w dniu innym

niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

5. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, jest dofinansowywane

ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w wysokości do

80% wynagrodzenia brutto pracowników, o których mowa w ust. 1, nie więcej niż

100% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2177 oraz z 2019 r. poz. 1564) oraz należnych od tych wynagrodzeń

składek na ubezpieczenie społeczne, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

Wysokość wynagrodzenia brutto ustala się na podstawie średniego wynagrodzenia

z okresu 3 miesięcy poprzedzających ogłoszenie stanu zagrożenia epidemicznego:

1) liczonego jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy – w przypadku pracowników

pozostających w stosunku pracy;

2) wynikającego z zawartych umów – w przypadku pracowników zatrudnionych na

podstawie umowy o pracę nakładczą, umowy o dzieło, umowy zlecenia albo

11.09.2020

©Telksinoe s. 59/259

innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia

1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące umowy zlecenia.

6. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których

wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został

złożony wniosek, o którym mowa w ust. 9, było wyższe niż 300% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

7. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się jednokrotnie na okres

od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 9, do dnia ustania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, nie dłużej jednak niż na 3 miesiące.

8. W odniesieniu do jednego zabytku, o którym mowa w ust. 1, dofinansowanie

przysługuje jednemu podmiotowi.

9. Wniosek o przyznanie dofinansowania zawiera w szczególności:

1) wskazanie zabytku, o którym mowa w ust. 1, i tytułu prawnego składającego

wniosek do tego zabytku;

2) oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w ust. 3;

3) oświadczenie o przeznaczeniu wnioskowanej kwoty na dofinansowanie

wynagrodzeń pracowników, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ust. 6;

4) numer rachunku bankowego podmiotu wnioskującego o dofinansowanie.

9a. Oświadczenia, o których mowa w ust. 9, są składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

10. Zadania organów administracji wynikające z ust. 1 wykonują dyrektorzy

wojewódzkich urzędów pracy.

11. Wypłata dofinansowania następuje w okresach miesięcznych.

12. Odmowa przyznania dofinansowania następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

13. Od decyzji dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy, o której mowa w ust. 12,

przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego.

11.09.2020

©Telksinoe s. 60/259

14. Dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy może przeprowadzać kontrolę

w podmiotach, o których mowa w ust. 1, w zakresie wydatkowania środków

Funduszu na wypłatę świadczeń zgodnie z przeznaczeniem i w tym celu może żądać

okazania wszelkiej dokumentacji z tym związanej oraz żądać złożenia stosownych

wyjaśnień.

15. Dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy może udzielić dofinansow ania,

o którym mowa w ust. 1, w stosunku do przedsiębiorców, zgodnie z zasadami

udzielania pomocy de minimis, określonymi we właściwych przepisach prawa Unii

Europejskiej, dotyczących pomocy de minimis.

Art. 15gb. 1. Pracodawca, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy, u którego wystąpił spadek przychodów ze sprzedaży towarów

lub usług w następstwie wystąpienia COVID-19 i w związku z tym wystąpił istotny

wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń, może:

1) obniżyć wymiar czasu pracy pracownika, o którym mowa w art. 15g ust. 4,

maksymalnie o 20%, nie więcej niż do 0,5 etatu, z zastrzeżeniem, że

wynagrodzenie nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenie za pracę

ustalane na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę,

z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy pracownika przed jego obniżeniem;

2) objąć pracownika przestojem ekonomicznym, z zastrzeżeniem, że pracownikowi

objętemu przestojem ekonomicznym pracodawca wypłaca wynagrodzenie

obniżone nie więcej niż o 50%, nie niższe jednak niż w wysokości minimalnego

wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów o minimalnym

wynagrodzeniu za pracę, z uwzględnieniem wymiaru czasu pracy.

2. Przez istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń rozumie się

zwiększenie ilorazu kosztów wynagrodzeń pracowników, z uwzględnieniem składek

na ubezpieczenia społeczne pracowników finansowanych przez pracodawcę

i przychodów ze sprzedaży towarów lub usług z tego samego miesiąca

kalendarzowego dowolnie wskazanego przez przedsiębiorcę i przypadającego od dnia

1 marca 2020 r. do dnia poprzedzającego skorzystanie przez pracodawcę

z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, nie mniej niż o 5% w porównaniu do takiego

ilorazu z miesiąca poprzedzającego (miesiąc bazowy); za miesiąc uważa się także

30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres

11.09.2020

©Telksinoe s. 61/259

porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu

innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

3. Do kosztu wynagrodzeń pracowników, o którym mowa w ust. 2, nie zalicza

się:

1) kosztów wynagrodzeń pracowników, z którymi rozwiązano umowę o pracę;

2) kosztów wynagrodzeń pracowników, którym obniżono wynagrodzenie w trybie

art. 15g ust. 8, w wysokości odpowiadającej wysokości tego obniżenia.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli iloraz kosztów wynagrodzeń

pracowników, z uwzględnieniem składek na ubezpieczenia społeczne pracowników

finansowanych przez pracodawcę, i przychodów ze sprzedaży towarów lub usług

w miesiącu, w którym wystąpił istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń,

w rozumieniu ust. 2, wynosi mniej niż 0,3.

5. Obniżenie czasu pracy albo objęcie pracownika przestojem ekonomicznym,

o których mowa w ust. 1, ma zastosowanie w okresie do 6 miesięcy od miesiąca,

w którym iloraz, o którym mowa w ust. 2, uległ zmniejszeniu do poziomu mniejszego

niż 105% ilorazu z miesiąca bazowego, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od

dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, chyba że

pracodawca wcześniej przywróci czas pracy obowiązujący przed jego obniżeniem lub

zakończy przestój ekonomiczny pracownika, który był nim objęty.

6. Warunki i tryb wykonywania pracy w okresie przestoju ekonomicznego lub

obniżonego wymiaru czasu pracy ustala się w porozumieniu. Przepisy art. 15g ust. 11–

15 stosuje się odpowiednio.

7. Obniżenie czasu pracy albo objęcie pracownika przestojem ekonomicznym,

o których mowa w ust. 1, nie wyklucza możliwości złożenia wniosku

o dofinansowanie, o którym mowa w art. 15g ust. 1, jeżeli spełnione są przesłanki,

o których mowa w tym przepisie.

Art. 15gc. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, pracodawca może udzielić

pracownikowi, w terminie przez siebie wskazanym, bez uzyskania zgody pracownika

i z pominięciem planu urlopów, urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego przez

pracownika w poprzednich latach kalendarzowych, w wymiarze do 30 dni urlopu,

a pracownik jest obowiązany taki urlop wykorzystać.

11.09.2020

©Telksinoe s. 62/259

Art. 15gd. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, w przypadku wystąpienia

u pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy

spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9, lub istotnego

wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 15gb ust. 2,

wysokość odprawy, odszkodowania lub innego świadczenia pieniężnego wypłacanego

przez tego pracodawcę pracownikowi w związku z rozwiązaniem umowy o pracę,

jeżeli przepisy przewidują obowiązek wypłacenia świadczenia, nie może przekroczyć

dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie

przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku wypowiedzenia albo

rozwiązania umowy zlecenia, innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie

z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące

zlecenia, umowy o dzieło albo w związku z ustaniem odpłatnego pełnienia funkcji,

z wyłączeniem umowy agencyjnej.

Art. 15ge. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w przypadku wystąpienia

u pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy,

spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9, lub istotnego

wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 15gb ust. 2,

pracodawca może zawiesić obowiązki:

1) tworzenia lub funkcjonowania zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,

2) dokonywania odpisu podstawowego,

3) wypłaty świadczeń urlopowych

– o których mowa w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu

świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1070).

2. Jeżeli u pracodawcy, o którym mowa w ust. 1, działają organizacje związkowe

reprezentatywne, o których mowa w art. 15g ust. 11 pkt 1 albo 2, zawieszenie

obowiązków, o których mowa w ust. 1, następuje w porozumieniu z tymi

organizacjami związkowymi.

3. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w przypadku wystąpienia u pracodawcy

w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, spadku

11.09.2020

©Telksinoe s. 63/259

obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15g ust. 9, lub istotnego wzrostu

obciążenia funduszu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 15gb ust. 2, nie stosuje się

postanowień układów zbiorowych pracy lub regulaminów wynagradzania,

wprowadzonych na podstawie art. 4 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym

funduszu świadczeń socjalnych, ustalających wyższą wysokość odpisu na zakładowy

fundusz świadczeń socjalnych oraz inne świadczenia o charakterze socjalno-bytowym

niż określa ta ustawa. W takim przypadku stosuje się wysokość odpisu na ten fundusz

określoną w tej ustawie.

Art. 15gf. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, strony umowy o zakazie

konkurencji obowiązującym po ustaniu:

1) stosunku pracy,

2) umowy agencyjnej,

3) umowy zlecenia,

4) innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia

1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,

5) umowy o dzieło

– na rzecz których ustanowiono zakaz działalności konkurencyjnej, mogą ją

wypowiedzieć z zachowaniem terminu 7 dni.

Art. 15gg. 1. Podmioty, o których mowa w art. 15g ust. 1, u których wystąpił

spadek obrotów gospodarczych w rozumieniu art. 15g ust. 9, w następstwie

wystąpienia COVID-19, mogą zwrócić się z wnioskiem do dyrektora wojewódzkiego

urzędu pracy, właściwego ze względu na swoją siedzibę, o przyznanie świadczeń na

rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, o których mowa

w art. 15g ust. 4, nieobjętych:

1) przestojem, o którym mowa w art. 81 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy, lub

2) przestojem ekonomicznym w następstwie wystąpienia COVID -19, o którym

mowa w art. 15g ust. 5, lub

3) obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia COVID -19,

o którym mowa w art. 15g ust. 5.

11.09.2020

©Telksinoe s. 64/259

2. Podmiotom, o którym mowa w ust. 1, przysługują środki z Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie składek na ubezpieczenia

społeczne pracowników należnych od pracodawcy na podstawie ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych od przyznanych

świadczeń, o których mowa w ust. 1.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać kryteria, o których mowa

w art. 15g ust. 3.

4. Wynagrodzenia pracowników, o których mowa w ust. 1, są dofinansowywane

ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do wysokości

połowy wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, jednak nie więcej niż 40%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na

dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

5. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których

wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został

złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, było wyższe niż 300% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.

6. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, oraz środki, o których mowa w ust. 2,

przysługują przez łączny okres 3 miesięcy, przypadających od miesiąca złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1.

7. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać pomoc z Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wyłącznie w przypadku, jeśli nie uzyskał

pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych

tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy.

8. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, który otrzymał dofinansowanie

wynagrodzenia pracowników, nie może wypowiedzieć umowy o pracę z przyczyn

niedotyczących pracownika w okresie pobierania świadczeń na dofinansowanie

wynagrodzenia.

9. Wniosek o przyznanie dofinansowania zawiera w szczególności:

1) informacje o wnioskowanej kwocie na dofinansowanie wynagrodzeń

pracowników i liczbie pracowników, której to świadczenie dotyczy;

11.09.2020

©Telksinoe s. 65/259

2) dane wnioskodawcy oraz numer telefonu lub adres poczty elektronicznej

umożliwiające kontakt z wnioskującym;

3) numer rachunku bankowego podmiotu wnioskującego o dofinansowanie;

4) oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w ust. 1 i kryteriów, o których

mowa w art. 15g ust. 3;

5) oświadczenie o przeznaczeniu wnioskowanej kwoty na dofinansowanie

wynagrodzeń pracowników, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ust. 5;

6) oświadczenie, że wysokość wnioskowanej kwoty na dofinansowanie

wynagrodzeń pracowników spełnia warunki określone w ust. 4;

7) oświadczenie, że na dzień sporządzenia wniosku wnioskodawca sporządził

wykaz pracowników uprawnionych do świadczeń wypłaconych z Funduszu

Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i jednocześnie zobowiązuje się

dostarczyć wykaz na żądanie uprawnionych organów.

10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 9, podmiot, o którym mowa

w ust. 1, składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

11. Dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy po stwierdzeniu kompletności

wniosku i spełnienia przez podmio t, o którym mowa w ust. 1, warunków, o których

mowa w ust. 1, i kryteriów, o których mowa w art. 15g ust. 3, niezwłocznie występuje

w formie elektronicznej do dysponenta Funduszu o przyznanie

limitu/zapotrzebowania na środki na wypłatę świadczeń, o których mowa w ust. 1,

i środków, o których mowa w ust. 2.

12. Dysponent Funduszu przekazuje dyrektorowi wojewódzkiego urzędu pracy,

na podstawie limitu/zapotrzebowania, środki Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych.

13. W przypadku stwierdzenia przez dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy

złożenia przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, wszystkich oświadczeń, o których

mowa w ust. 9, oraz potwierdzenia we właściwych rejestrach prowadzenia

działalności przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, dyrektor wojewódzkiego urzędu

pracy przekazuje na rachunek bankowy podmiotu wskazanego we wniosku

wnioskowaną kwotę na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników.

11.09.2020

©Telksinoe s. 66/259

14. Wypłata dofinansowania następuje w transzach odpowiadających ilości

miesięcy wskazanych we wniosku.

15. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, podmiot, o którym mowa w ust. 1,

wypłaca pracownikom po potrąceniu składek na ubezpieczenia społeczne

finansowanych ze środków ubezpieczonego, składek na ubezpieczenie zdrowotne,

zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach określonych

w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także należności

alimentacyjnych na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy, dotyczących potrącania tych należności z wynagrodzenia za pracę.

16. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, po dokonaniu potrąceń ze świadczeń,

odprowadza należne składki na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne,

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy i Fundusz

Solidarnościowy oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie

z obowiązującymi przepisami.

17. Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazane na wypłatę świadczeń na

rzecz ochrony miejsc pracy mogą podlegać egzekucji prowadzonej jedynie na rzecz

osób, dla których zostały przekazane.

18. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do powiadamiania na

piśmie w terminie 7 dni dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy o zmianie mającej

wpływ na wysokość wypłacanej transzy środków.

19. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do rozliczenia

otrzymanych świadczeń i środków z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych na wypłatę świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, w terminie do

30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń.

20. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, składa do właściwego wojewódzkiego

urzędu pracy w szczególności:

1) dokumenty potwierdzające prawidłowość wykorzystania świadczeń i środków

z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zgodnie

z przeznaczeniem;

2) dokumenty, potwierdzające zatrudnienie pracowników, na których otrzymał

świadczenie, przez okres wskazany we wniosku.

21. Do rozliczenia przez wojewódzkie urzędy pracy przekazanych uprawnionym

podmiotom świadczeń, o których mowa w ust. 1, i środków, o których mowa w ust. 2,

stosuje się odpowiednio art. 15g ust. 17a.

11.09.2020

©Telksinoe s. 67/259

22. Dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy może przeprowadzać kontrole

w okresie pobierania dofinansowania oraz w okresie 3 lat po zakończeniu okresu

pobierania świadczeń u podmiotu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie wydatkowania

środków Funduszu na wypłatę świadczeń zgodnie z przeznaczeniem i w tym celu

może żądać okazania wszelkiej dokumentacji z tym związanej oraz żądać złożenia

stosownych wyjaśnień.

23. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, który złożył przynajmniej jedno

z oświadczeń, o których mowa w ust. 9, niezgodnie ze stanem faktycznym lub nie

poddał się kontroli lub nie wywiązał się z obowiązku określonego w ust. 8, jest

obowiązany do zwrotu na rachunek bankowy wojewódzkiego urzędu pracy, z którego

otrzymał środki, całości otrzymanej pomocy wraz z odsetkami w wysokości

określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków

wykorzystanych niezgodnie z warunkami określonymi w ustawie.

24. Zadania organów administracji, o których mowa w ust. 1, realizują

dyrektorzy wojewódzkich urzędów pracy.

25. Wnioski, o których mowa w ust. 1, są składane w formie elektronicznej.

26. Odmowa przyznania dofinansowania następuje w drodze decyzji

administracyjnej.

27. Od decyzji dyrektora wojewódzkiego urzędu prac y, o której mowa w ust. 26,

przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego.

28. Do zadań dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy należy w szczególności

wydawanie decyzji administracyjnych o:

1) odmowie przyznania świadczeń, o których mowa w ust. 1 lub środków,

o których mowa w ust. 2;

2) obowiązku zwrotu świadczenia w przypadkach, o których mowa w ust. 23.

Art. 15h. 1. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności,

wydane na czas określony na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.

o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

którego ważność:

1) upłynęła w terminie do 90 dni przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

pod warunkiem złożenia w tym terminie kolejnego wniosku o wydanie

orzeczenia, zachowuje ważność do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu

11.09.2020

©Telksinoe s. 68/259

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia

wydania nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu

niepełnosprawności;

2) upływa w terminie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowuje

ważność do upływu 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego

lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia wydania no wego orzeczenia

o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

2. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, w związku

z zachowaniem ważności orzeczeń o niepełnosprawności albo orzeczeń o stopniu

niepełnosprawności, na okres wskazany w ust. 1, karty parkingowe, o których mowa

w art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.

z 2020 r. poz. 110 i 284) zachowują ważność do 60. dnia od dnia odwołania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, nie dłużej jednak niż do dnia wydania

nowego orzeczenia o niepełnosprawności albo orzeczenia o stopniu

niepełnosprawności.

3. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, karty parkingowe,

o których mowa w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu

drogowym, zachowują ważność do 60. dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii.

4. Jeżeli decyzja przyznająca świadczenie z pomocy społecznej, o której mowa

w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, została wydana w związku

z niepełnosprawnością potwierdzoną orzeczeniem i okres, na który została przyznana

pomoc, jest uzależniony terminem ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub

orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, okres wskazany w decyzji ulega

przedłużeniu na okres, na jaki zachowuje ważność orzeczenie o niepełnosprawności

lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zgodnie z ust. 1 i 2, na podstawie

decyzji wydanej z urzędu.

5. Zmiana decyzji w przypadku, o którym mowa w ust. 4, nie wymaga

przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego ani jego aktualizacji.

Art. 15i. 1. W związku z wystąpieniem COVID-19 w okresie obowiązywania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz w okresie 30 dni

następujących po ich odwołaniu zakaz, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia

10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne

11.09.2020

©Telksinoe s. 69/259

dni (Dz. U. z 2019 r. poz. 466), nie obowiązuje w niedziele w zakresie wykonywania

czynności związanych z handlem, polegających na rozładowywaniu, przyjmowaniu

i ekspozycji towarów pierwszej potrzeby oraz powierzania pracownikowi lub

zatrudnionemu wykonywania takich czynności.

2. Zwolnienie z zakazu, o którym mowa w ust. 1, nie obowiązuje w niedziele,

w które przypada święto.

Art. 15j. 1. Opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego, o której mowa

w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, za

rok 2020 wnosi się w terminie do dnia 31 stycznia 2021 r.

2. (uchylony)

3. Opłatę, o której mowa w ust. 1, wnosi się w terminie do dnia 31 stycznia

2021 r. także w przypadku ustalenia wcześniejszego terminu zapłaty na podstawie

art. 71 ust. 4 zdanie trzecie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

Art. 15ja. Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości

należącej do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wykorzystywanej do

prowadzenia działalności gospodarczej, należna za 2020 r. od przedsiębiorcy

w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców, organizacji pozarządowej w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, podmiotu,

o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności

pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz państwowej osoby prawnej w rozumieniu

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, u których wystąpił spadek

obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19, podlega

pomniejszeniu proporcjonalnie do liczby dni w tym roku, w których obowiązywał stan

zagrożenia epidemicznego oraz stan epidemii z powodu COVID-19, pod warunkiem:

1) zgłoszenia wniesienia opłaty w pomniejszonej wysokości staroście lub

prezydentowi miasta na prawach powiatu, wykonującym zadania z zakresu

administracji rządowej, przed upływem terminu, o którym mowa w art. 15j

ust. 1;

11.09.2020

©Telksinoe s. 70/259

2) braku zaległości w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do

końca trzeciego kwartału 2019 r.

Art. 15jb. Nie pobiera się czynszu najmu i dzierżawy oraz opłaty za

użytkowanie przypadających Skarbowi Państwa za okres kolejnych trzech miesięcy

w 2020 r. następujących po miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia, o którym mowa

w pkt 1, z tytułu umów najmu, dzierżawy lub użytkowania zawartych na okres co

najmniej trzech miesięcy w odniesieniu do nieruchomości należącej do zasobu

nieruchomości Skarbu Państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia

1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wykorzystywanej do prowadzenia

działalności gospodarczej, od przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy

z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, organizacji pozarządowej

w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, podmiotu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz

państwowej osoby prawnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, u których wystąpił spadek obrotów gospodarczych

w następstwie wystąpienia COVID-19, pod warunkiem:

1) zgłoszenia wnoszenia należności z pominięciem należności za wskazany we

wniosku okres kolejnych trzech miesięcy staroście lub prezydentowi miasta na

prawach powiatu, wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, lub

kierownikowi państwowej jednostki organizacyjnej, na rzecz której ustanowiono

trwały zarząd na podstawie art. 45 ust. 1 lub art. 60 ust. 3 ustawy z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przed upływem terminu do

ich wniesienia;

2) braku zaległości w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do

końca trzeciego kwartału 2019 r.

Art. 15jc. 1. Przez spadek obrotów gospodarczych, o którym mowa w art. 15ja

i art. 15jb, rozumie się spadek sprzedaży towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub

wartościowym:

11.09.2020

©Telksinoe s. 71/259

1) nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu

dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających

w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień dokonania

zgłoszenia, o którym mowa w art. 15ja pkt 1 lub art. 15jb pkt 1, w porównaniu

do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych

roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie

następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres

porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu

innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego lub

2) nie mniej niż o 25%, obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego

miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia

poprzedzającego dzień dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 15ja pkt 1

lub art. 15jb pkt 1, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za

miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych,

w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca

kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca

kalendarzowego.

2. Dokonując zgłoszenia, o którym mowa w art. 15ja pkt 1 i art. 15jb pkt 1,

podmiot, o którym mowa w art. 15ja i art. 15jb, oświadcza:

1) o wystąpieniu spadku obrotów gospodarczych w wysokości, o której mowa

w ust. 1, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w art. 15ja lub

art. 15jb;

2) o niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do

końca trzeciego kwartału 2019 r.;

3) że wykorzystuje nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

11.09.2020

©Telksinoe s. 72/259

4. Dokonując zgłoszenia, o którym mowa w art. 15ja pkt 1 i art. 15jb pkt 1,

podmiot, o którym mowa w art. 15ja i art. 15jb, przedstawia informacje, o których

mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach

dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 708).

5. Za dzień udzielenia pomocy publicznej uznaje się dzień dokonania zgłoszenia,

o którym mowa w art. 15ja pkt 1 lub art. 15jb pkt 1.

6. Na żądanie właściwego organu podmiot, o którym mowa w art. 15ja

i art. 15jb, przedstawia w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania dokumenty

potwierdzające spełnienie przesłanek, o których mowa w ust. 2, art. 15ja, art.15jb, lub

warunków udzielenia pomocy, o której mowa w art. 15zzzh ust. 2.

7. Nieprzedstawienie w terminie dokumentów, o których mowa w ust. 6,

niezłożenie oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, nieprzedstawienie informacji,

o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu

w sprawach dotyczących pomocy publicznej, lub stwierdzenie przez właściwy organ,

iż nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w ust. 2, art. 15ja, art.15jb, lub

warunki udzielenia pomocy, o której mowa w art. 15zzzh ust. 2, stanowi podstawę do

dochodzenia opłaty, o której mowa w art. 15ja, lub należności, o których mowa

w art. 15jb, w pełnej wysokości.

Art. 15jd. 1. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może,

w drodze uchwały, postanowić o:

1) pomniejszeniu opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości

należącej odpowiednio do gminnego, powiatowego albo wojewódzkiego zasobu

nieruchomości w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

o gospodarce nieruchomościami, wykorzystywanej do prowadzenia działalności

gospodarczej, należnej za 2020 r. od podmiotów, o których mowa w art. 15ja;

2) niepobieraniu czynszu najmu i dzierżawy oraz opłaty z tytułu oddania

nieruchomości w użytkowanie przypadających jednostce samorządu

terytorialnego za okres kolejnych trzech miesięcy w 2020 r. następujących po

miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia zgodnie z ust. 2 pkt 2, z tytułu umów

najmu, dzierżawy lub użytkowania zawartych na okres co najmniej trzech

miesięcy w odniesieniu do nieruchomości należącej odpowiednio do gminnego,

powiatowego albo wojewódzkiego zasobu nieruchomości w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,

11.09.2020

©Telksinoe s. 73/259

wykorzystywanej do prowadzenia działalnośc i gospodarczej, od podmiotów,

o których mowa w art. 15jb.

2. Przepisy art. 15ja–15jc stosuje się odpowiednio, z tym że:

1) zgłoszenie, o którym mowa w art. 15ja pkt 1, wnosi się do właściwego organu

wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego;

2) zgłoszenie, o którym mowa w art. 15jb pkt 1, wnosi się do właściwego organu

wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego lub do kierownika

samorządowej jednostki organizacyjnej, na rzecz której ustanowiono trwały

zarząd na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami.

Art. 15je. Przepisy art. 15jb–15jd stosuje się do należności z tytułu umów

najmu, dzierżawy lub użytkowania zawartych w okresie poprzedzającym

wprowadzenie stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii z powodu

COVID-19.

Art. 15k. 1. Odstąpienie od umowy w trybie określonym w art. 47 ust. 4 ustawy

z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach

turystycznych lub rozwiązanie przez organizatora turystyki umowy o udział

w imprezie turystycznej w trybie określonym w art. 47 ust. 5 pkt 2 tej ustawy, które to

odstąpienie od umowy lub rozwiązanie umowy pozostaje w bezpośrednim związku

z wybuchem epidemii wirusa SARS-CoV-2, jest skuteczne z mocy prawa po upływie

180 dni od dnia powiadomienia przez podróżnego o odstąpieniu lub powiadomienia

o rozwiązaniu przez organizatora turystyki.

2. Odstąpienie od umowy bądź jej rozwiązanie, o którym mowa w ust. 1, nie jest

skuteczne w przypadku wyrażenia przez podróżnego zgody na otrzymanie w zamian

od organizatora turystyki vouchera do realizacji na poczet przyszłych imprez

turystycznych w ciągu roku od dnia, w którym miała się odbyć impreza turystyczna.

3. Wartość vouchera, o którym mowa w ust. 2, nie może być niższa niż kwota

wpłacona na poczet realizacji dotychczasowej umowy o imprezę turystyczną.

4. Środki odpowiadające wpłatom na poczet realizacji umów o imprezy

turystyczne, w stosunku do których zastosowanie znajdzie ust. 2, podlegają ochronie

na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki.

11.09.2020

©Telksinoe s. 74/259

Art. 15l. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, od przedsiębiorców w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców wstrzymuje się pobieranie:

1) wynagrodzeń dla organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub

prawami pokrewnymi wynikających z umowy, której przedmiotem jest

korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych lub pobór

wynagrodzenia za takie korzystanie, a wynagrodzenia te nie są określane jako

wprost zależne od faktycznego przychodu lub dochodu tego podmiotu za

świadczenie przez niego usług w danym okresie,

2) opłat abonamentowych, o których mowa w ustawie z dnia 21 kwietnia 2005 r.

o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1801 oraz z 2020 r. poz. 383)

– jeżeli spełniają oni łącznie warunki określone w ust. 2.

2. Warunkami skorzystania z wstrzymania poboru wynagrodzeń i opłat,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, są:

1) świadczenie przed wejściem w życie niniejszej ustawy przez przedsiębiorcę

usług w miejscu, które umożliwia zapoznawanie się przez jego klientów

z utworami lub przedmiotami praw pokrewnych;

2) bycie płatnikiem wynagrodzeń i opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2;

3) uiszczenie wynagrodzeń i opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, za okresy

rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 r.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do organizacji pozarządowych

w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688 i 1570 oraz z 2020 r.

poz. 284) i podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 tej ustawy w zakresie, w którym

prowadzą działalność pożytku publicznego.

Art. 15m. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii oraz w okresie 12 miesięcy po ich odwołaniu, minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może przeznaczać środki budżetu

państwa z części, której jest dysponentem, oraz środki Funduszu Promocji Kultury,

o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach

hazardowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 847 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284), na wsparcie

finansowe osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych

nieposiadających osobowości prawnej, w przypadku gdy działalność twórcza lub

11.09.2020

©Telksinoe s. 75/259

artystyczna nie może być kontynuowana w obecnej formie w okresie obowiązywania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ze względu na ograniczenia ,

zakazy i nakazy, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i może być

kontynuowana w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, bez naruszania tych ograniczeń, zakazów i nakazów pod warunkiem zmiany

formy upowszechniania tej działalności.

2. Wsparcie finansowe może zostać udzielone, w przypadku gdy działalność

osób i jednostek, o których mowa w ust. 1, jest działalnością kulturalną objętą

mecenatem państwa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9a

ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194) lub działalnością polegającą na produkcji

audiowizualnej i jest przyznawane na dofinansowanie wydatków na zmianę formy

upowszechniania działalności twórczej i artystycznej.

3. Wsparcia finansowego może udzielić minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego lub wyznaczona przez niego państwowa instytucja

kultury.

4. Udzielenie wsparcia następuje w ramach programów ogłaszanych

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego lub

wyznaczonej przez niego państwowej instytucji kultury.

5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania wsparcia

finansowego, o którym mowa w ust. 1, w tym maksymalną wysokość tego wsparc ia,

rodzaj wydatków objętych wsparciem, dane, które wniosek o przyznanie wsparcia

powinien zawierać, tryb składania wniosków oraz przekazywania środków, biorąc pod

uwagę okres, przez który obowiązuje stan zagrożenia epidemicznego albo stan

epidemii, zakres ograniczeń, zakazów i nakazów, o których mowa w art. 46 ust. 4

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób

zakaźnych u ludzi, priorytety społeczne oraz konieczność zapewnienia ciągłości

realizacji zadań, na które przeznaczane są środki budżetu państwa z części, której jest

dysponentem, oraz przedsięwzięć i działań, o których mowa w art. 87 ust. 4 ustawy

z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

11.09.2020

©Telksinoe s. 76/259

Art. 15m1. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego a lbo

stanu epidemii oraz w okresie 12 miesięcy po ich odwołaniu, minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może przeznaczać środki budżetu

państwa z części, której jest dysponentem, na wsparcie finansowe, w postaci pomocy

socjalnej, twórców i artystów.

2. Wsparcie finansowe może zostać udzielone w przypadku, gdy działalność

osób, o których mowa w ust. 1, jest działalnością kulturalną objętą mecenatem

państwa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9a ustawy z dnia

25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

3. Wsparcia finansowego może udzielić minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego albo wyznaczona przez niego państwowa

instytucja kultury.

4. Wsparcia finansowego udziela się na wniosek osoby, o której mowa w ust. 1,

złożony do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

albo wyznaczonej przez niego państwowej instytucji kultury.

5. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania wsparcia

finansowego, w tym maksymalną wysokość tego wsparcia, dane, które wniosek,

o którym mowa w ust. 4, powinien zawierać, a także tryb składania tego wniosku oraz

przekazywania środków, biorąc pod uwagę okres, przez który obowiązuje stan

zagrożenia epidemicznego albo stan epidemii, zakres ograniczeń, zakazów i nakazów,

o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz

zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, priorytety społeczne oraz

konieczność zapewnienia ciągłości realizacji zadań, na które przeznaczane są środki

budżetu państwa z części, której jest dysponentem.

Art. 15ma. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii oraz w okresie 12 miesięcy po ich odwołaniu, minister właściwy do

spraw gospodarki morskiej może przeznaczać środki budżetu państwa z części, której

jest dysponentem na wsparcie właścicieli albo armatorów jachtów komercyjnych,

o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie

morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680), w przypadku gdy wykonywana przez nich

działalność, o której mowa w art. 5 pkt 9 lit. c tej ustawy, nie może być kontynuowana

w następstwie wystąpienia COVID-19.

11.09.2020

©Telksinoe s. 77/259

2. Wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, może zostać przyznane na

wycofanie jachtu komercyjnego z wykonywania aktualnie prowadzonej działalności

poprzez jego zezłomowanie albo przystosowanie do wykonywania działalności innej

niż wskazana w art. 5 pkt 9 lit. c ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie

morskim.

3. Wsparcia finansowego może udzielić minister właściwy do spraw gospodarki

morskiej lub wybrany przez niego podmiot.

4. W Biuletynie Informacji Publicznej na stro nie podmiotowej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej lub wybranego

przez niego podmiotu ogłasza się informacje o programach, w ramach których

następuje udzielenie wsparcia.

5. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania wsparcia finansowego, o którym

mowa w ust. 1, w tym maksymalną wysokość tego wsparcia, rodzaj wydatków

objętych wsparciem, dane, które wniosek o przyznanie wsparcia powinien zawierać,

tryb składania wniosków oraz przekazywania środków, biorąc pod uwagę okres, przez

który obowiązuje stan zagrożenia epidemicznego albo stan epidemii, priorytety

społeczne oraz konieczność zapewnienia ciągłości realizacji zadań, na które

przeznaczane są środki budżetu państwa z części, której jest dysponentem.

Art. 15n. 1. Warunków określonych w zezwoleniu, o którym mowa

w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, nie stosuje

się w przypadku:

1) konieczności podjęcia czynności związanych z przeciwdziałaniem COVID-19;

2) braku rentowności wykonywanych przewozów, będącego skutkiem

niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności, związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przedsiębiorca jest obowiązany

niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia odstąpienia od warunków

określonych w zezwoleniu przekazać organowi, który udzielił zezwolenia informacje

o zastosowanych odstępstwach, a także podać je do publicznej wiadomości, przez

ogłoszenia na wszystkich wymienionych w rozkładzie jazdy przystankach lub

dworcach.

11.09.2020

©Telksinoe s. 78/259

Art. 15o. 1. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, ilekroć

zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej wymagane jest

przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego lub jego aktualizacji,

w szczególności z osobą lub rodziną, które zostały poddane kwarantannie w związku

z podejrzeniem zakażenia lub choroby zakaźnej, ustalenie sytuacji osobistej,

rodzinnej, dochodowej i majątkowej zamiast przeprowadzenia rodzinnego wywiadu

środowiskowego lub jego aktualizacji może nastąpić na podstawie:

1) rozmowy telefonicznej z pracownikiem socjalnym, a w przypadku osób

niepełnosprawnych z powodu dysfunkcji narządu słuchu przy wykorzystaniu

środków wspierających komunikowanie się, o których mowa w art. 3 pkt 5

ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach

komunikowania się (Dz. U. z 2017 r. poz. 1824), oraz

2) dokumentów lub oświadczenia, o których mowa w art. 107 ust. 5b ustawy z dnia

12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, a także ich kopii, w tym elektronicznych,

uzyskanych od osoby lub rodziny ubiegającej się o pomoc lub

3) informacji udostępnionych przez podmioty, o których mowa w art. 105 tej

ustawy.

1a. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, w przypadku osób korzystających ze

stałych form pomocy, u których nie nastąpiła zmiana danych, aktualizacji rodzinnego

wywiadu środowiskowego nie sporządza się, pomimo upływu ustawowego terminu.

W takim przypadku aktualizację rodzinnego wywiadu środowiskowego sporządza się

niezwłocznie po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.

2. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 przyznawanie lub

aktualizacja prawa do świadczeń opiekuńczych, o których mowa w ustawie z dnia

28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, oraz zasiłku dla opiekuna, o którym

mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla

opiekunów, w szczególności osobie, która została poddana kwarantannie w związku

z podejrzeniem o zakażenie lub o chorobę zakaźną, nie wymaga przeprowadzenia

rodzinnego wywiadu środowiskowego, a ustalenie sprawowania opieki może nastąpić

w szczególności na podstawie:

1) rozmowy telefonicznej z pracownikiem socjalnym oraz

2) dokumentów lub oświadczeń, a także ich kopii, w tym elektronicznych,

uzyskanych od osoby ubiegającej się o świadczenie lub je otrzymującej lub od

członków jej rodziny.

11.09.2020

©Telksinoe s. 79/259

Art. 15oa. 1. Obniżenie wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia lub innej pracy

zarobkowej lub obniżenie dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej

w rozumieniu ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U.

z 2020 r. poz. 111) z powodu przeciwdziałania COVID-19, stanowi utratę dochodu

w rozumieniu tej ustawy i jest uwzględniane przy ustalaniu prawa do świadczeń

rodzinnych na okresy zasiłkowe od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 października

2021 r.

2. Obniżenie wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

lub obniżenie dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu

ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. z 2019 r. poz. 670, 730, 1802 i 1818) z powodu przeciwdziałania COVID-19,

stanowi utratę dochodu w rozumieniu tej ustawy i jest uwzględniane przy ustalaniu

prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okresy świadczeniowe od dnia

1 października 2019 r. do dnia 30 września 2021 r.

Art. 15p. 1. Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, za część roku

2020, zwolnienia z podatku od nieruchomości: gruntów, budynków i budowli

związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wskazanym grupom

przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku

z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

2. W uchwale, o której mowa w ust. 1, rada gminy może wprowadzić również

zwolnienia od podatku od nieruchomości gruntów, budynków i budowli zajętych na

prowadzenie działalności przez:

1) organizacje pozarządowe, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz

2) podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy, o której mowa w pkt 1

– których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem

negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

Art. 15q. 1. Rada gminy może przedłużyć, w drodze uchwały, wskazanym

grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku

z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19,

terminy płatności rat podatku od nieruchomości, płatnych w kwietniu, maju i czerwcu

2020 r., nie dłużej niż do dnia 30 września 2020 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 80/259

2. W uchwale, o której mowa w ust. 1, rada gminy może przedłużyć terminy

płatności rat, o których mowa w ust. 1, również:

1) organizacjom pozarządowym, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz

2) podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy, o której mowa w pkt 1

– których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem

negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

Art. 15qa. Zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do

spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży wydane na podstawie art. 18 ustawy

z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2277), których ważność upływa w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii zachowują

ważność przez dodatkowy okres 6 miesięcy od dnia utraty pierwotnego terminu

ważności zezwolenia, pod warunkiem wniesienia proporcjonalnej opłaty za wydanie

zezwolenia przed upływem pierwotnego terminu ważności zezwolenia.

Art. 15qb. Do dnia 31 grudnia 2020 r. zarządy województwa mogą wykorzystać

środki z opłat, o których mowa w art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r.

o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, również na działania

związane z przeciwdziałaniem COVID–19.

Art. 15qc. Do dnia 31 grudnia 2020 r. wójt (burmistrz, prezydent miasta) może

wykorzystać dochody z opłat za zezwolenia wydane na podstawie art. 18 lub art. 181

ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi oraz dochody z opłat określonych w art. 111 tej ustawy również na

działania związane z przeciwdziałaniem COVID–19.

Art. 15qd. Do dnia 31 grudnia 2020 r. samorząd województwa może powierzyć

powiatowi, w drodze porozumienia, prowadzenie zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID–19.

Art. 15r. 1. Strony umowy w sprawie zamówienia publicznego, w rozumieniu

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1843), niezwłocznie, wzajemnie informują się o wpływie okoliczności

związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte wykonanie tej umowy, o ile taki

wpływ wystąpił lub może wystąpić. Strony umowy potwierdzają ten wpływ dołączając

11.09.2020

©Telksinoe s. 81/259

do informacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, oświadczenia lub dokumenty,

które mogą dotyczyć w szczególności:

1) nieobecności pracowników lub osób świadczących pracę za wynagrodzeniem na

innej podstawie niż stosunek pracy, które uczestniczą lub mogłyby uczestniczyć

w realizacji zamówienia;

2) decyzji wydanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego lub działającego

z jego upoważnienia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, nakładających na wykonawcę

obowiązek podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych;

3) poleceń lub decyzji wydanych przez wojewodów, ministra właściwego do spraw

zdrowia lub Prezesa Rady Ministrów, związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19, o których mowa w art. 11 ust. 1–3;

4) wstrzymania dostaw produktów, komponentów produktu lub materiałów,

trudności w dostępie do sprzętu lub trudności w realizacji usług transportowych;

5) innych okoliczności, które uniemożliwiają bądź w istotnym stopniu ograniczają

możliwość wykonania umowy;

6) okoliczności, o których mowa w pkt 1–5, w zakresie w jakim dotyczą one

podwykonawcy lub dalszego podwykonawcy.

1a. W przypadku wykonawców mających siedzibę lub wykonujących

działalność związaną z realizacją umowy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w miejsce dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5, składa się dokumenty

wydane przez odpowiednie instytucje w tych krajach lub oświadczenia tych

wykonawców.

2. Każda ze stron umowy, o której mowa w ust. 1, może żądać przedstawienia

dodatkowych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających wpływ okoliczności

związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte wykonanie tej umowy.

3. Strona umowy, o której mowa w ust. 1, na podstawie otrzymanych

oświadczeń lub dokumentów, o których mowa w ust. 1 i 2, w terminie 14 dni od dnia

ich otrzymania, przekazuje drugiej stronie swoje stanowisko, wraz z uzasadnieniem,

odnośnie do wpływu okoliczności, o których mowa w ust. 1, na należyte jej

wykonanie. Jeżeli strona umowy otrzymała kolejne oświadczenia lub dokumenty,

termin liczony jest od dnia ich otrzymania.

4. Zamawiający, po stwierdzeniu, że okoliczności związane z wystąpieniem

COVID-19, o których mowa w ust. 1, wpływają na należyte wykonanie umowy,

11.09.2020

©Telksinoe s. 82/259

o której mowa w ust. 1, w uzgodnieniu z wykonawcą dokonuje zmiany umowy,

o której mowa w art. 144 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo

zamówień publicznych, w szczególności przez:

1) zmianę terminu wykonania umowy lub jej części, lub czasowe zawieszenie

wykonywania umowy lub jej części,

2) zmianę sposobu wykonywania dostaw, usług lub robót budowlanych,

3) zmianę zakresu świadczenia wykonawcy i odpowiadającą jej zmianę

wynagrodzenia lub sposobu rozliczenia wynagrodzenia wykonawcy

– o ile wzrost wynagrodzenia spowodowany każdą kolejną zmianą nie przekroczy

50% wartości pierwotnej umowy.

4a. W przypadku stwierdzenia, że okoliczności związane z wystąpieniem

COVID-19, o których mowa w ust. 1, mogą wpłynąć na należyte wykonanie umowy,

o której mowa w ust. 1, zamawiający, w uzgodnieniu z wykonawcą, może dokonać

zmiany umowy zgodnie z ust. 4.

5. Jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego zawiera postanowienia

korzystniej kształtujące sytuację wykonawcy, niż wynikałoby to z ust. 4, do zmiany

umowy stosuje się te postanowienia, z zastrzeżeniem, że okoliczności związane

z wystąpieniem COVID-19, o których mowa w ust. 1, nie mogą stanowić

samodzielnej podstawy do wykonania umownego prawa odstąpienia od umowy.

6. Jeżeli umowa w sprawie zamówienia publicznego zawiera postanowienia

dotyczące kar umownych lub odszkodowań z tytułu odpowiedzialności za jej

niewykonanie lub nienależyte wykonanie z powodu oznaczonych okoliczności, strona

umowy, o której mowa w ust. 1, w stanowisku, o którym mowa w ust. 3, przedstawia

wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte jej

wykonanie oraz wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19, na

zasadność ustalenia i dochodzenia tych kar lub odszkodowań, lub ich wysokość.

7. Wykonawca i podwykonawca, po stwierdzeniu, że okoliczności związane

z wystąpieniem COVID-19, mogą wpłynąć lub wpływają na należyte wykonanie

łączącej ich umowy, która jest związana z wykonaniem zamówienia publicznego lub

jego części, uzgadniają odpowiednią zmianę tej umowy, w szczególności mogą

zmienić termin wykonania umowy lub jej części, czasowo zawiesić wykonywanie

umowy lub jej części, zmienić sposób wykonywania umowy lub zmienić zakres

wzajemnych świadczeń.

11.09.2020

©Telksinoe s. 83/259

8. W przypadku dokonania zmiany umowy, o której mowa w ust. 1, jeżeli

zmiana ta obejmuje część zamówienia powierzoną do wykonania podwykonawcy,

wykonawca i podwykonawca uzgadniają odpowiednią zmianę łączącej ich umowy,

w sposób zapewniający, że warunki wykonania tej umowy przez podwykonawcę nie

będą mniej korzystne niż warunki wykonania umowy, o której mowa w ust. 1,

zmienionej zgodnie z ust. 4.

9. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się do umowy zawartej między podwykonawcą

a dalszym podwykonawcą.

10. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii oraz związanych z nimi ograniczeń w przemieszczaniu się, umowy

w sprawie zamówienia publicznego zawierane są pod rygorem nieważności w formie

pisemnej, albo za zgodą zamawiającego w postaci elektronicznej opatrzonej

kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

11. Przepisy ust. 1–9 stosuje się odpowiednio do umów w sprawie zamówień

publicznych wyłączonych ze stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo

zamówień publicznych.

Art. 15r1. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19, i przez 90 dni od dnia odwołania

stanu, który obowiązywał jako ostatni, zamawiający nie może potrącić kary umownej

zastrzeżonej na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której

mowa w art. 15r ust. 1, z wynagrodzenia wykonawcy lub z innych jego

wierzytelności, a także nie może dochodzić zaspokojenia z zabezpieczenia należytego

wykonania tej umowy, o ile zdarzenie, w związku z którym zastrzeżono tę karę,

nastąpiło w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii.

2. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19, i przez 90 dni od dnia odwołania

stanu, który obowiązywał jako ostatni, bieg terminu przedaw nienia roszczenia

zamawiającego, o którym mowa w ust. 1, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega

zawieszeniu. Upływ terminu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, może nastąpić nie

wcześniej niż po upływie 120 dni od dnia odwołania tego ze stanów, który

obowiązywał jako ostatni.

11.09.2020

©Telksinoe s. 84/259

3. W przypadku gdy termin ważności zabezpieczenia należytego wykonania

umowy upływa w okresie, o którym mowa w ust. 1, zamawiający nie może dochodzić

zaspokojenia z zabezpieczenia, o którym mowa w tym przepisie, o ile wykonawca, na

14 dni przed upływem ważności tego zabezpieczenia, każdorazowo przedłuży jego

ważność lub wniesie nowe zabezpieczenie, którego warunki zostaną zaakceptowane

przez zamawiającego.

4. W przypadku gdy termin ważności zabezpieczenia należytego wykonania

umowy upływa w okresie między 91. a 119. dniem po odwołaniu stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, termin ważności tego zabezpieczenia przedłuża

się, z mocy prawa, do 120. dnia po dniu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii w związku z COVID-19.

5. Obliczając terminy, o których mowa w ust. 1–4, dzień odwołania ogłoszenia

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii w związku z COVID-19 wlicza

się do tych terminów.

Art. 15ra. 1. Strona umowy offsetowej, zawartej na podstawie przepisów ustawy

z dnia 26 czerwca 2014 r. o niektórych umowach zawieranych w związku z realizacją

zamówień o podstawowym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1379 i 2020), oraz umowy offsetowej, o której mowa w art. 34 ust. 1 tej ustawy,

będąca zagranicznym dostawcą w rozumieniu tej ustawy, niezwłocznie informuje

odpowiednio Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw

gospodarki o wpływie okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na

należyte wykonanie tej umowy oraz zasadność ustalenia i dochodzenia kar lub

odszkodowań, o ile taki wpływ wystąpił lub może wystąpić.

2. Strona umowy offsetowej, o której mowa w ust. 1, będąca zagranicznym

dostawcą, o którym mowa w ust. 1, przedstawia odpowiednio Ministrowi Obrony

Narodowej lub ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oświadczenia lub

dokumenty potwierdzające wpływ okoliczności związanych z wystąpieniem

COVID-19 na należyte wykonanie tej umowy oraz zasadność ustalenia i dochodzenia

kar lub odszkodowań.

3. Odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw

gospodarki na podstawie otrzymanych oświadczeń lub dokumentów, o których mowa

w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania, przekazuje stronie umowy

offsetowej, o której mowa w ust. 1, będącej zagranicznym dostawcą, o którym mowa

11.09.2020

©Telksinoe s. 85/259

w ust. 1, swoje stanowisko, wraz z uzasadnieniem, odnoszące się do wpływu

okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte wykonanie umowy

offsetowej oraz zasadność ustalenia i dochodzenia kar lub odszkodowań.

4. Stanowisko, o którym mowa w ust. 3, stanowi w szczególności podstawę do:

1) zastosowania w odniesieniu do umowy offsetowej, o której mowa w ust. 1,

art. 21 ustawy, o której mowa w ust. 1;

2) czasowego zawieszenia wykonywania umowy offsetowej, o której mowa

w ust. 1, lub jej części na czas trwania okoliczności związanych z wystąpieniem

COVID-19.

4a. W przypadku zawieszenia biegu terminów wykonania umowy, o którym

mowa w ust. 4 pkt 2, terminy te biegną dalej z chwilą odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, w zależności

od tego, który z nich zostanie odwołany później, lub ustania okoliczności związanych

z COVID-19 mających wpływ na należyte wykonanie umowy. Odpowiednio Minister

Obrony Narodowej lub minister właściwy do spraw gospodarki określi

w oświadczeniu przekazanym stronie umowy offsetowej, o której mowa w ust. 1,

będącej zagranicznym dostawcą, o którym mowa w ust. 1, w jakich terminach bieg

wykonania umowy jest zawieszony, oraz od jakiego terminu wykonanie umowy

biegnie dalej.

5. Do zmian umowy offsetowej, o której mowa w ust. 1, wprowadzanych

w związku z ust. 1–4 mają zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy, o której mowa

w ust. 1.

6. Odpowiednio Minister Obrony Narodowej lub minister właściwy do spra w

gospodarki, na wniosek strony umowy offsetowej, o której mowa w ust. 1, będącej

zagranicznym dostawcą, o którym mowa w ust. 1, lub z własnej inicjatywy,

w związku z ust. 1–3, może wyrazić zgodę na przedłużenie okresu wykonywania

umowy offsetowej przez okres dłuższy niż 10 lat.

Art. 15s. Nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych, o którym

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r.

o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1440, 1495, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 284):

1) nieustalenie lub niedochodzenie od strony umowy, o której mowa w art. 15r

ust. 1, należności powstałych w związku z niewykonaniem lub nienależytym

11.09.2020

©Telksinoe s. 86/259

wykonaniem umowy w sprawie zamówienia publicznego na skutek okoliczności

związanych z wystąpieniem COVID-19, o których mowa w art. 15r ust. 1;

2) zmiana umowy w sprawie zamówienia publicznego zgodnie z art. 15r ust. 4.

Art. 15t. Nie popełnia przestępstwa, o którym mowa w art. 296 § 1–4 ustawy

z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, kto nie ustala lub nie dochodzi od strony

umowy, o której mowa w art. 15r ust. 1, należności powstałych w związku

z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy w sprawie zamówienia

publicznego na skutek okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19,

o których mowa w art. 15r ust. 1, lub zmienia umowę w sprawie zamówienia

publicznego zgodnie z art. 15r ust. 4.

Art. 15u. Za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym

z prawem lub postanowieniami umowy spółki, o której mowa w art. 293 § 1 albo

art. 483 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 288), nie odpowiada

wobec spółki członek zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej oraz likwidator,

który nie ustala lub nie dochodzi od strony umowy, o której mowa w art. 15r ust. 1,

należności powstałych w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem

umowy w sprawie zamówienia publicznego na skutek okoliczności związanych

z wystąpieniem COVID-19, o którym mowa w art. 15r ust. 1, lub zmienia umowę

w sprawie zamówienia publicznego zgodnie z art. 15r ust. 4.

Art. 15v. Przepis art. 15r nie narusza praw stron umowy, o której mowa

w art. 15r ust. 1, wynikających z przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem art. 15r

ust. 5.

Art. 15va. 1. Do zamówień publicznych udzielanych na podstawie ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych stosuje się przepisy tej ustawy

dotyczące wadium, z uwzględnieniem ust. 2.

2. Zamawiający może żądać od wykonawców wniesienia wadium, o którym

mowa w art. 45 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych.

Przepisu art. 45 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się.

Art. 15vb. 1. Do zamówień publicznych udzielanych na po dstawie ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych stosuje się przepisy tej ustawy

dotyczące umowy w sprawie zamówienia publicznego, z uwzględnieniem ust. 2–8.

11.09.2020

©Telksinoe s. 87/259

2. Zamawiający płaci wynagrodzenie w częściach, po wykonaniu części umowy

w sprawie zamówienia publicznego, lub udziela zaliczki na poczet wykonania

zamówienia, w przypadku umów w sprawie zamówienia publicznego zawieranych na

okres dłuższy niż 12 miesięcy.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2:

1) zamawiający określa w umowie procent wynagrodzenia wypłacanego za

wykonanie poszczególnych jej części; procentowa wartość ostatniej części

wynagrodzenia nie może wynosić więcej niż 50% wysokości wynagrodzenia

należnego wykonawcy;

2) zaliczka nie może być mniejsza niż 5% wysokości wynagrodzenia należnego

wykonawcy.

4. W przypadku, o którym mowa w art. 143a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, zamawiający może wskazać

w specyfikacji istotnych warunków zamówienia procentową wartość ostatniej części

wynagrodzenia, która nie może wynosić więcej niż 50% wysokości wynagrodzenia

należnego wykonawcy.

5. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy ustala się w wysokości

nieprzekraczającej 5% ceny całkowitej podanej w ofercie albo maksymalnej wartości

nominalnej zobowiązania zamawiającego wynikającego z umowy.

6. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy można ustalić w wysokości

większej niż określona w ust. 5, nie większej jednak niż 10% ceny całkowitej podanej

w ofercie albo maksymalnej wartości nominalnej zobowiązania zamawiającego

wynikającego z umowy, jeżeli jest to uzasadnione przedmiotem zamówienia lub

wystąpieniem ryzyka związanego z realizacją zamówienia, co zamawiający opisał

w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

7. Zamawiający może dokonać częściowego zwrotu zabezpieczenia należytego

wykonania umowy po wykonaniu części zamówienia, jeżeli przewidział taką

możliwość w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

8. Do zamówień, o których mowa w art. 131a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

– Prawo zamówień publicznych, nie stosuje się przepisów ust. 2 i 3.

Art. 15w. (uchylony)

11.09.2020

©Telksinoe s. 88/259

Art. 15x. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii pracodawca może, na czas oznaczony nie dłuższy niż do czasu odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii:

1) zmienić system lub rozkład czasu pracy pracowników w sposób niezbędny dla

zapewnienia ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa lub stacji;

2) polecić pracownikom świadczenie pracy w godzinach nadliczbowych w zakresie

i wymiarze niezbędnym dla zapewnienia ciągłości funkcjonowa nia

przedsiębiorstwa lub stacji;

3) zobowiązać pracownika do pozostawania poza normalnymi godzinami pracy

w gotowości do wykonywania pracy w zakładzie pracy lub w innym miejscu

wyznaczonym przez pracodawcę, przepisu art. 1515 § 2 zdanie drugie ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy nie stosuje się;

4) polecić pracownikowi realizowanie prawa do odpoczynku w miejscu

wyznaczonym przez pracodawcę.

2. Przepis ust. 1 stosuje się do pracodawców zatrudniających pracowników:

1) w przedsiębiorstwie prowadzącym działalność polegającą na zapewnieniu

funkcjonowania:

a) systemów i obiektów infrastruktury krytycznej w rozumieniu art. 3 pkt 2

ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1398 oraz z 2020 r. poz. 148, 284, 374 i 695),

b) sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych w rozumieniu art. 3 pkt 11a i 11b

ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2019 r.

poz. 755, z późn. zm. 11));

2) w przedsiębiorstwie będącym podwykonawcą lub dostawcą, którzy nie są częścią

infrastruktury krytycznej, o której mowa w pkt 1 lit. a i b, ale są kluczowi dla

zachowania ciągłości działania infrastruktury krytycznej;

3) zapewniających funkcjonowanie stacji paliw płynnych w rozumieniu

art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne oraz stacji

gazu ziemnego w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r.

o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1124,

1495, 1527 i 1716 oraz z 2020 r. poz. 284 i 568);

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 730,

1435, 1495, 1517, 1520, 1524, 1556 i 2166 oraz z 2020 r. poz. 284, 471 i 568.

11.09.2020

©Telksinoe s. 89/259

4) u przedsiębiorcy, w stosunku do którego wydano polecenie, o którym mowa

w art. 11 ust. 2;

5) w przedsiębiorstwie pełniącym funkcję sprzedawcy z urzędu w rozumieniu

art. 3 pkt 29 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;

6) na obszarze lub na terenie obiektu ważnego dla obronności, interesu

gospodarczego państwa, bezpieczeństwa publicznego i innych ważnych

interesów państwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 sierpnia

1997 r. o ochronie osób i mienia, umieszczonych w wykazach, o których mowa

w art. 5 ust. 3 tej ustawy;

7) w przedsiębiorstwie prowadzącym działalność polegającą na świadczeniu

czynności bankowych w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –

Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 2357 oraz z 2020 r. poz. 284, 288 i 321);

8) w przedsiębiorstwie prowadzącym obiekt unieszkodliwiania odpadów

wydobywczych kategorii A w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia

10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1849 oraz

z 2020 r. poz. 284), którego działanie lub niewłaściwe działanie może

spowodować poważny wypadek, wynikający z krótkoterminowej lub

długoterminowej utraty stateczności tego obiektu obejmującej wszelkie awarie

mechanizmów związanych z jego konstrukcją lub jego niewłaściwej

eksploatacji, który skutkuje znacznym ryzykiem utraty życia, poważnego

zagrożenia dla zdrowia ludzi lub środowiska;

9) u przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze rolno-spożywczym

związaną z wytwarzaniem lub dostarczaniem żywności.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1:

1) pracodawca obowiązany jest zapewnić pracownikowi zakwaterowanie

i wyżywienie niezbędne do realizacji przez pracownika jego obowiązków

pracowniczych. Wartość świadczeń polegających na zakwaterowaniu

i wyżywieniu nie podlega wliczeniu do podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenia społeczne;

2) pracodawca odmawia udzielenia pracownikowi urlopu wypoczynkowego, w tym

urlopu, o którym mowa w art. 1672 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks

pracy, urlopu bezpłatnego oraz innego urlopu, a także przesuwa termin takiego

urlopu lub odwołuje pracownika z takiego urlopu, jeżeli został on już

pracownikowi udzielony; nie dotyczy to urlopu macierzyńskiego, urlopu na

11.09.2020

©Telksinoe s. 90/259

warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego, urlopu ojcowskiego

i urlopu wychowawczego.

Art. 15y. Do okresu finansowania zwrotnego oraz do okresu kredytowania,

o których mowa w art. 15b ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych

formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2019 r. poz. 2195) nie

wlicza się okresu karencji w spłacie kapitału, jeżeli karencja ta nastąpiła na wniosek

kredytobiorcy złożony w związku z wystąpieniem stanu epidemii lub stanu zagrożenia

epidemicznego.

Art. 15z. 1. Jeżeli termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt

czasowy, o którym mowa w art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35) wypada w okresie stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem

SARS-CoV-2, termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30 dnia następującego po

dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

2. Pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie biegu

przedłużonego terminu, o którym mowa w ust. 1, uważa się za legalny w rozumieniu

art. 108 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, jeżeli

cudzoziemiec złoży wniosek w tym terminie.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do terminów, o których mowa

w art. 85 ust. 1, art. 139l ust. 1, art. 139t ust. 1, art. 202 ust. 1 stosowanych do

zezwoleń na pobyt stały oraz zezwoleń na pobyt rezydenta długoterminowego Unii

Europejskiej i art. 300 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Art. 15z1. 1. W przypadku cudzoziemca, który w dniu, od którego po raz

pierwszy ogłoszono stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami

wirusem SARS-CoV-2 przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1) na podstawie wizy Schengen,

2) na podstawie wizy wydanej przez inne państwo obszaru Schengen,

3) na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo obszaru

Schengen,

4) w ramach ruchu bezwizowego,

5) na podstawie wizy długoterminowej wydanej przez inne państwo członkowskie

Unii Europejskiej niebędące państwem obszaru Schengen, jeżeli zgodnie

11.09.2020

©Telksinoe s. 91/259

z przepisami prawa Unii Europejskiej uprawnia ona do pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej,

6) na podstawie dokumentu pobytowego wydanego przez inne państwo

członkowskie Unii Europejskiej niebędące państwem obszaru Schengen, jeżeli

zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej uprawnia ona do pobytu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

– jego pobyt na tym terytorium uważa się za legalny od dnia następującego po ostatnim

dniu legalnego pobytu wynikającego z tych wiz, dokumentów lub ruchu

bezwizowego, do upływu 30. dnia następującego po dniu odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który obowiązywał jako

ostatni.

2. Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 1, są uprawnieni do wykonywania pracy

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie pobytu uznawanego za legalny,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli posiadają ważne zezwolenie na pracę lub ważne

zezwolenie na pracę sezonową.

3. Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 1, są uprawnieni do wykonywania pracy

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie pobytu uznawanego za legalny,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli posiadają oświadczenie o powierzeniu wykonywania

pracy wpisane do ewidencji oświadczeń na po dstawie art. 88z ust. 2 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w tym

oświadczenie, które zgodnie z art. 15zzq ust. 3 umożliwia wykonywanie pracy

w okresie lub okresach nieobjętych oświadczeniem.

Art. 15z2. 1. Ważność kart pobytu, których okres ważności, o którym mowa

w art. 244 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, upłynął

w czasie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, przedłuża się do 30. dnia

od dnia odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się i nie wymienia kart

pobytu.

Art. 15z3. 1. Ważność tymczasowych zaświadczeń tożsamości cudzoziemca,

których okres ważności, o którym mowa w art. 55a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca

2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1666 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 322), upłynął w czasie stanu

11.09.2020

©Telksinoe s. 92/259

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, przedłuża się do 30. dnia od odwołania

tego, ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

2. W przypadku, o który mowa w ust. 1, nie wydaje się tymczasowych

zaświadczeń tożsamości cudzoziemca.

Art. 15z4. Jeżeli w związku z wprowadzeniem przepisów mających na celu

zapobieganie oraz zwalczanie chorób zakaźnych u ludzi repatriant nie ma możliwości

opuszczenia ośrodka adaptacyjnego dla repatriantów w terminie określonym

w decyzji Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji, o której mowa w art. 3c ust. 3

ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1472),

Pełnomocnik Rządu do Spraw Repatriacji może, na uzasadniony wniosek repatrianta,

wydać decyzję o przedłużeniu jego pobytu w ośrodku o kolejny okres, nie dłuższy

jednak niż 90 dni.

Art. 15z5. 1. Jeżeli na skutek skorzystania przez podmiot powierzający

wykonywanie pracy cudzoziemcowi z uprawnień określonych w art. 3, art. 15g ust. 8,

art. 15x ust. 1 lub art. 15zf ust. 1 uległy zmianie warunki wykonywania pracy przez

cudzoziemca określone w:

1) zezwoleniu na pobyt czasowy i pracę,

2) zezwoleniu na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie

wymagającym wysokich kwalifikacji,

3) zezwoleniu na pracę,

4) zezwoleniu na pracę sezonową,

5) oświadczeniu o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisanym do

ewidencji oświadczeń na podstawie art. 88z ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia

2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

– cudzoziemiec może wykonywać pracę na tych zmienionych warunkach bez

konieczności zmiany zezwolenia, uzyskania nowego zezwolenia lub wpisania nowego

oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji

oświadczeń.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do warunków wykonywania pracy

określonych w zezwoleniach na pobyt czasowy, o których mowa w art. 139a

i art. 139o ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, jeżeli z uprawnień

określonych w art. 3, art. 15g ust. 8, art. 15x ust. 1 lub art. 15zf ust. 1 korzysta

11.09.2020

©Telksinoe s. 93/259

jednostka przyjmująca, o której mowa w art. 3 pkt 5b ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.

o cudzoziemcach, mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3. Jeżeli na skutek skorzystania przez jednostkę przyjmującą, o której mowa

w art. 3 pkt 5b ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, mającą siedzibę na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uprawnień określonych w art. 3, art. 15g ust. 8,

art. 15x ust. 1 lub art. 15zf ust. 1 uległy zmianie warunki wykonywania pracy przez

cudzoziemca określone w dokumentach załączonych do zawiadomienia, o którym

mowa w art. 139n ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

cudzoziemiec może wykonywać pracę na tych zmienionych warunkach.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się przepisów

art. 134 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

Art. 15z6. 1. Termin ważności kart pobytu członka rodziny obywatela UE,

dokumentów potwierdzających prawo stałego pobytu i kart stałego pobytu członka

rodziny obywatela UE, który upłynął w czasie stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19, przedłuża się do 30. dnia od dnia

odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się i nie wymienia tych

dokumentów.

3. Termin ważności polskich dokumentów tożsamości cudzoziemca, o którym

mowa w art. 263 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,

i który upłynął w czasie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonych w związku z COVID-19, przedłuża się do 30. dnia od dnia odwołania

tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie wydaje się i nie wymienia

polskich dokumentów tożsamości cudzoziemca.

5. Termin ważności dokumentów „zgoda na pobyt tolerowany”, o którym mowa

w art. 276 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, i który

upłynął w czasie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych

w związku z COVID-19, przedłuża się do 30. dnia od dnia odwołania tego ze stanów,

który obowiązywał jako ostatni.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, nie wydaje się i nie wymienia

dokumentów „zgoda na pobyt tolerowany”.

11.09.2020

©Telksinoe s. 94/259

Art. 15z7. 1. Zezwolenie na pracę, o którym mowa w art. 88 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, nie jest

wymagane w czasie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych

w związku z COVID-19 oraz do 30. dnia następującego po odwołaniu tego ze stanów,

który obowiązywał jako ostatni, jeżeli cudzoziemiec wykonuje pracę w zakresie

podklas działalności określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 9

ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

oraz posiadał:

1) zezwolenie na pracę, o którym mowa w art. 88 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ważne po

dniu 13 marca 2020 r. lub

2) oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi wpisane do

ewidencji oświadczeń, w którym przynajmniej jeden dzień okresu pracy

określonego w tym oświadczeniu przypada po dniu 13 marca 2020 r.

2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do przedłużenia zezwolenia na

pracę oraz przedłużenia zezwolenia na pracę sezonową.

Art. 15z8. Jeżeli termin udzielania pomocy socjalnej i opieki medycznej, o której

mowa w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19,

termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30. dnia następującego po dniu odwołania

tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

Art. 15z9. W przypadku cudzoziemca będącego obywatelem państwa

określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 10 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ubiegającego

się o wydanie wizy krajowej na terytorium tego państwa, odstępuje się od wymogu

osobistego złożenia dokumentów, o których mowa w ustawie z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach, w związku z ubieganiem się o tę wizę.

Art. 15za. 1. Do decyzji wydanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn.

11.09.2020

©Telksinoe s. 95/259

zm. 12)), dotyczącej podatków stanowiących dochód budżetu państ wa, na podstawie

wniosku złożonego w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19 albo w okresie 30 dni

następujących po ich odwołaniu, nie stosuje się przepisów art. 57 § 1 i 8 tej ustawy.

1a. W zaświadczeniu, o którym mowa w art. 306e ustawy z dnia 29 sierpnia

1997 r. – Ordynacja podatkowa, wystawianym w okresie objętym zaniechaniem

poboru odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie ust. 2 lub 3, nie uwzględnia się zaległości podatkowych, których zapłata

po upływie terminu płatności jest objęta tym zaniechaniem poboru odsetek. Przepis

stosuje się odpowiednio do ustalania spełnienia warunku braku istnienia zaległości

podatkowych w celu skorzystania ze wsparcia finansowego w ramach programów

rządowych.

2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, zaniechać w całości lub w części poboru odsetek za zwłokę od

zaległości podatkowych, określając w szczególności rodzaj podatku, zakres

terytorialny zaniechania, okres, w którym następuje zaniechanie, i grupy

obowiązanych, których dotyczy zaniechanie, mając na względzie okres

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii w związku

z COVID-19 oraz skutki nimi wywołane.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze

rozporządzenia, zaniechać w całości lub w części poboru odsetek za zwłokę od

niewpłaconej w terminie daniny solidarnościowej, o której mowa w rozdziale 6a

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.13)), określając w szczególności zakres terytorialny

zaniechania, okres, w którym następuje zaniechanie, i grupy obowiązanych, których

dotyczy zaniechanie, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego i stanu epidemii w związku z COVID-19 oraz skutki nimi wywołane.

Art. 15zb. 1. W przypadku odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty,

o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

12)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 924,

1018, 1495, 1520, 1553, 1556, 1649, 1655, 1667, 1751, 1818, 1978, 2020 i 2200 oraz z 2020 r.

poz. 285.

13)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358,

1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473

oraz z 2020 r. poz. 179, 183, 284, 288, 568, 695 i 875.

11.09.2020

©Telksinoe s. 96/259

ubezpieczeń społecznych, dotyczącego należności z tytułu składek należnych za okres

od 1 stycznia 2020 r., na podstawie wniosku złożonego w okresie obowiązywania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii albo w okresie 30 dni

następujących po ich odwołaniu, nie nalicza się opłaty prolongacyjnej, o której mowa

w art. 29 ust. 4.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być złożony wyłącznie w formie

dokumentu elektronicznego za pomocą profilu informacyjnego utworzonego

w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo

wykorzystując sposób potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych

udostępniony bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w systemie

teleinformatycznym.

Art. 15zc. 1. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

orzeczenie o:

1) częściowej niezdolności do pracy,

2) całkowitej niezdolności do pracy,

3) całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji,

4) niezdolności do samodzielnej egzystencji

– wydane na czas określony na podstawie odpowiednio przepisów ustawy z dnia

17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 53 i 252), ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1455, 1622, 1818 i 2473), ustawy z dnia 30 października 2002 r.

o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 1205), ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zaopatrzeniu

z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych

okolicznościach (Dz. U. z 2013 r. poz. 737 oraz z 2018 r. poz. 2245), ustawy z dnia

20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, ustawy z dnia 24 stycznia

1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji

wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2020 r. poz. 276), ustawy z dnia 29 maja

1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U.

z 2020 r. poz. 203 i 252), ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym

i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej

11.09.2020

©Telksinoe s. 97/259

przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud

uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1373 oraz z 2019 r. poz. 752),

ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do

samodzielnej egzystencji (Dz. U. poz. 1622, 2473 oraz z 2020 r. poz. 252), którego

ważność upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii albo w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu, zachowuje

ważność przez okres kolejnych 3 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności,

w przypadku złożenia wniosku o ustalenie uprawnień do świadczenia na dalszy okres

przed upływem terminu ważności tego orzeczenia.

2. Z przyczyn związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 orzeczenie

o okolicznościach uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia

rehabilitacyjnego, wydane na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa, którego ważność upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii albo w okresie 30 dni następujących po ich

odwołaniu, zachowuje ważność przez okres kolejnych 3 miesięcy od dnia upływu

terminu ważności tego orzeczenia, jednak nie dłużej niż przez okres, o którym mowa

w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w przypadku złożenia

wniosku o ustalenie uprawnień do świadczenia na dalszy okres, przed upływem

terminu ważności tego orzeczenia.

3. Prawo do świadczeń uzależnionych od stwierdzenia niezdolności do pracy lub

niezdolności do samodzielnej egzystencji ulega wydłużeniu do końca miesiąca

kalendarzowego, w którym upłynie wydłużony zgodnie z ust. 1 termin ważności tego

orzeczenia, bez konieczności wydania w tej sprawie decyzji.

4. Na zasadach określonych w ust. 3 wydłużeniu ulega również termin ważności

książki inwalidy wojennego (wojskowego), legitymacji osoby represjonowanej,

legitymacji emeryta-rencisty oraz emeryta-rencisty wojskowego, wydanej przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli w dokumencie tym określono termin

jego ważności.

5. Zasady określone w ust. 1–3 mają odpowiednie zastosowanie do orzeczeń,

których termin ważności upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeśli

wniosek o ustalenie uprawnień do świadczenia na dalszy okres został złożony przed

11.09.2020

©Telksinoe s. 98/259

upływem terminu ważności tego orzeczenia i nowe orzeczenie nie zostało wydane

przed dniem wejścia w życie ustawy.

6. Zasady określone w ust. 1, 3 i 5 mają zastosowanie do orzeczeń wojskowych

komisji lekarskich wydanych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia

1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.

7. Jeżeli w wyniku późniejszego wydania orzeczenia, o którym mowa w ust. 1,

okaże się, że w okresie, w którym nastąpiło wydłużenie prawa do świadczenia zgodnie

z ust. 3, przysługiwało prawo do tego świadczenia w wyższej wysokości, świadczenie

przysługuje w odpowiednio podwyższonej wysokości od miesiąca, w którym

powstało prawo do jego podwyższenia.

8. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, określać dłuższe okresy ważności orzeczeń, niż wskazane w ust. 1 i 2,

mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii oraz skutki nimi wywołane.

9. W przypadku wydłużenia okresu w trybie ust. 8, przepisy ust. 3–7 stosuje się

odpowiednio.

10. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, od dnia ogłoszenia danego stanu, zawiesza się wykonywanie obowiązków

wynikających z przepisu art. 5 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie

wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 330, 730 i 1726) w zakresie

kierowania z urzędu żołnierzy zawodowych do wojskowej komisji lekarskiej po

powrocie do kraju.

11. Po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego, w przypadku gdy nie

zostanie ogłoszony stan epidemii albo po odwołaniu stanu epidemii, należy

niezwłocznie podjąć wykonywanie zawieszonych obowiązków, o których mowa

w ust. 10, i wykonać je w okresie nie dłuższym niż 90 dni od dnia odwołania danego

stanu.

Art. 15zd. 1. Jeżeli ostatni dzień okresu pobytu cudzoziemca na podstawie wizy

krajowej przypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii,

ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, okres pobytu na

podstawie tej wizy oraz okres ważności tej wizy ulega przedłużeniu z mocy prawa do

upływu 30. dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał

jako ostatni.

11.09.2020

©Telksinoe s. 99/259

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, w dokumencie podróży cudzoziemca

nie umieszcza się nowej naklejki wizowej.

3. Jeżeli ostatni dzień okresu ważności zezwolenia na pobyt czasowy przypada

w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonego

w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, okres ważności tego zezwolenia

ulega przedłużeniu z mocy prawa do upływu 30. dnia następującego po dniu

odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, nie wydaje się, ani nie wymienia się

karty pobytu.

Art. 15ze. 1. W okresie obowiązywania zakazu prowadzenia działalności

w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 zgodnie

z właściwymi przepisami, wygasają wzajemne zobowiązania stron umowy najmu,

dzierżawy lub innej podobnej umowy, przez którą dochodzi do oddania do używania

powierzchni handlowej (umowy).

2. Uprawniony do używania powierzchni handlowej (uprawniony) powinien

złożyć udostępniającemu bezwarunkową i wiążącą ofertę woli przedłużenia

obowiązywania umowy na dotychczasowych warunkach o okres obowiązywania

zakazu przedłużony o sześć miesięcy; oferta powinna być złożona w okresie trzech

miesięcy od dnia zniesienia zakazu. Postanowienia ust. 1 przestają wiązać oddającego

z chwilą bezskutecznego upływu na złożenie oferty.

3. Postanowienia ust. 1 wchodzą w życie od dnia zakazu, a postanowienie

ust. 2 od dnia zniesienia zakazu.

4. Postanowienia ust. 1–3 nie uchybiają właściwym przepisom ustawy z dnia

23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny regulującym stosunki zobowiązaniowe stron

w stanach, w których wprowadzane są ograniczenia prawne swobody działalności

gospodarczej.

5. Przez powierzchnię handlową, o której mowa w ust. 1 i 2, rozumie się

powierzchnię znajdującą się w obiekcie handlowym o powierzchni sprzedaży powyżej

2000 m2 niezależnie od celu oddania powierzchni do używania, w szczególności

w celu sprzedaży towarów, świadczenia usług i gastronomii.

Art. 15zf. 1. U pracodawcy, u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych

w następstwie wystąpienia COVID-19 i który nie zalega w regulowaniu zobowiązań

podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne,

11.09.2020

©Telksinoe s. 100/259

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz

Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r., dopuszczalne jest:

1) ograniczenie nieprzerwanego odpoczynku, o którym mowa w art. 132 § 1

ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, do nie mniej niż 8 godzin,

i nieprzerwanego odpoczynku, o którym mowa w art. 133 § 1 tej ustawy, do nie

mniej niż 32 godzin, obejmującego co na jmniej 8 godzin nieprzerwanego

odpoczynku dobowego;

2) zawarcie porozumienia o wprowadzeniu systemu równoważnego czasu pracy,

w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie

więcej jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym

12 miesięcy. Przedłużony dobowy wymiar czasu pracy jest równoważony

krótszym dobowym wymiarem czasu pracy w niektórych dniach lub dniami

wolnymi od pracy;

3) zawarcie porozumienia o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia

pracowników niż wynikające z umów o pracę zawartych z tymi pracownikami,

w zakresie i przez czas ustalone w porozumieniu.

2. Przez spadek obrotów gospodarczych, o którym mowa w ust. 1, rozumie się

spadek sprzedaży towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub wartościowym:

1) nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu

dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających

w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień podjęcia

przez pracodawcę decyzji o ograniczeniu nieprzerwanych odpoczynków,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub o podjęciu działań w celu zawarcia

porozumienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, lub porozumienia, o którym mowa

w ust. 1 pkt 3, w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych

miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także

30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy

dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca

kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca

kalendarzowego lub

2) nie mniej niż o 25%, obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego

miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia

poprzedzającego dzień podjęcia przez pracodawcę decyzji o ograniczeniu

nieprzerwanych odpoczynków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub o podjęciu

11.09.2020

©Telksinoe s. 101/259

działań w celu zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, lub

porozumienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, w porównaniu do obrotów

z miesiąca poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie

następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres porównawczy

rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż

pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

2a. Przez spadek obrotów gospodarczych, o którym mowa w ust. 1, rozumie się

również zwiększenie ilorazu kosztów wynagrodzeń pracowników, z uwzględnieniem

składek na ubezpieczenia społeczne pracowników finansowanych przez pracodawcę

i przychodów ze sprzedaży towarów lub usług z tego samego miesiąca

kalendarzowego dowolnie wskazanego przez przedsiębiorcę i przypadającego od dnia

1 marca 2020 r. do dnia poprzedzającego dzień podjęcia przez pracodawcę decyzji

o ograniczeniu nieprzerwanych odpoczynków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub

o podjęciu działań w celu zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, lub

porozumienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie mniej niż o 5% w porównaniu do

takiego ilorazu z miesiąca poprzedzającego (miesiąc bazowy); za miesiąc uważa się

także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres

porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu

innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

2b. Do kosztu wynagrodzeń pracowników, o którym mowa w ust. 2a, nie zalicza

się:

1) kosztów wynagrodzeń pracowników, z którymi rozwiązano umowę o pracę;

2) kosztów wynagrodzeń pracowników, którym obniżono wynagrodzenie w trybie

art. 15g ust. 8, w wysokości odpowiadającej wysokości tego obniżenia.

2c. Przepisu ust. 2a nie stosuje się, jeżeli iloraz kosztów wynagrodzeń

pracowników, z uwzględnieniem składek na ubezpieczenia społeczne pracowników

finansowanych przez pracodawcę, i przychodów ze sprzedaży towarów lub usług

w miesiącu, w którym wystąpił istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń,

wynosi mniej niż 0,3.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w zakresie odpoczynku,

o którym mowa w art. 132 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy,

pracownikowi przysługuje równoważny okres odpoczynku w wymiarze różnicy

między 11 godzinami a liczbą godzin krótszego wykorzystanego przez pracownika

11.09.2020

©Telksinoe s. 102/259

okresu odpoczynku. Równoważnego okresu odpoczynku pracodawca udziela

pracownikowi w okresie nie dłuższym niż 8 tygodni.

4. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, a także porozumienie, o którym

mowa w pkt 3, zawiera pracodawca oraz:

1) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, z których każda

zrzesza co najmniej 5% pracowników zatrudnionych u pracodawcy, albo

2) organizacje związkowe reprezentatywne w rozumieniu art. 253 ust. 1 lub 2

ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych – jeżeli u pracodawcy

nie działają reprezentatywne zakładowe organizacje związkowe zrzeszające co

najmniej 5% pracowników zatrudnionych u pracodawcy, albo

3) zakładowa organizacja związkowa – jeżeli u pracodawcy działa jedna

organizacja związkowa, albo

4) przedstawiciele pracowników, wyłonieni w trybie przyjętym u danego

pracodawcy – jeżeli u pracodawcy nie działa zakładowa organizacja związkowa;

w przypadku trudności w przeprowadzeniu wyborów przedstawicieli

pracowników z powodu COVID-19, w szczególności wywołanych

nieobecnością pracowników, trwającym przestojem lub wykonywaniem przez

część pracowników pracy zdalnej, porozumienie to może być zawarte

z przedstawicielami pracowników wybranymi przez pracowników uprzednio dla

innych celów przewidzianych w przepisach prawa pracy.

5. Pracodawca przekazuje kopię porozumienia właściwemu okręgowemu

inspektorowi pracy w terminie 5 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.

W przypadku gdy pracownicy zatrudnieni u pracodawcy byli objęci

ponadzakładowym układem zbiorowym pracy, okręgowy insp ektor pracy przekazuje

informacje o porozumieniu w sprawie wprowadzenia systemu równoważnego czasu

pracy lub o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż

wynikające z umów o pracę zawartych z tymi pracownikami, do rejestru

ponadzakładowych układów pracy.

6. W zakresie i przez czas określony w porozumieniu w sprawie wprowadzenia

systemu równoważnego czasu pracy lub o stosowaniu mniej korzystnych warunków

zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę zawartych z tymi

pracownikami nie stosuje się wynikających z ponadzakładowego układu zbiorowego

11.09.2020

©Telksinoe s. 103/259

pracy oraz z zakładowego układu zbiorowego pracy warunków umów o pracę i innych

aktów stanowiących podstawę nawiązania stosunku pracy.

7. Wymogu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie niezalegania w regulowaniu

zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub

Fundusz Solidarnościowy, nie stosuje się do pracodawcy będącego przedsiębiorcą

w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców w przypadku, gdy:

1) zadłużony przedsiębiorca zawarł umowę z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych

lub otrzymał decyzję urzędu skarbowego w sprawie spłaty zadłużenia

i terminowo opłaca raty lub korzysta z odroczenia terminu płatności albo

2) zaleganie w regulowaniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie

zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz

Pracy powstało w okresie spadku obrotów gospodarczych, o którym mowa

w ust. 1, a przedsiębiorca dołączył do wniosku o przyznanie świadczeń plan

spłaty zadłużenia uprawdopodabniający poprawę kondycji finansowej

przedsiębiorcy i pełną spłatę zaległości w regulowaniu składek na ubezpieczenia

społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń

Pracowniczych lub Fundusz Pracy, wraz z kopią wniosku do Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych o rozłożenie na raty należności z tytułu tych składek

lub o odroczenie płatności tych składek.

Art. 15zg. 1. Do okresu dopłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia

8 września 2006 r. o finansowym wsparciu rodzin i innych osób w nabywaniu

własnego mieszkania (Dz. U. z 2019 r. poz. 1011 oraz z 2020 r. poz. 471), nie wlicza

się okresu karencji w spłacie rat kapitałowych i odsetek albo samych odsetek od

kredytu preferencyjnego, jeżeli karencja ta nastąpiła na wniosek kredytobiorcy

złożony w związku z wystąpieniem stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii.

2. W okresie karencji w spłacie rat kapitałowych lub odsetek od kredytu

preferencyjnego odsetki mogą podlegać kapitalizacji.

3. W przypadku karencji w spłacie rat kapitałowych, która nastąpiła na wniosek

kredytobiorcy złożony w związku z wystąpieniem stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii, do odsetek spłacanych w okresie tej karencji stosuje się dopłaty,

11.09.2020

©Telksinoe s. 104/259

o których mowa w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o finansowym wsparciu rodzin

i innych osób w nabywaniu własnego mieszkania.

Art. 15zga. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicz nego albo

stanu epidemii, na wniosek kredytobiorcy, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy

z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów

mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom

wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2162), bank zawiesza

spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 tej ustawy, na czas nie

dłuższy niż 2 kwartały w całym okresie spłaty kredytu, bez względu na wysokość

dochodu gospodarstwa domowego tego kredytobiorcy.

2. Zawieszenie spłaty na podstawie ust. 1 nie ogranicza możliwości skorzystania

z uprawnień, o których mowa w art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 3 i art. 10a ustawy z dnia

30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów

mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom

wypłaconych premii gwarancyjnych.

3. Okres zawieszenia spłaty, o którym mowa w ust. 1, oraz okres, o którym

mowa w art. 8a ust. 4 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie

niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz

refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych, nie łączą się.

Art. 15zh. 1. W celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19 w planie finansowym:

1) agencji wykonawczej mogą być dokonywane zmiany przychodów i kosztów

mimo niespełnienia wymogów określonych w art. 21 ust. 4–6 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz innych przepisach regulujących

zmianę planów finansowych tych jednostek;

2) instytucji gospodarki budżetowej mogą być dokonywane zmiany przychodów

lub kosztów w trakcie roku budżetowego mimo niespełnienia wymogów

określonych w art. 24 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych oraz innych przepisach regulujących zmianę planów finansowych

tych jednostek;

3) państwowego funduszu celowego mogą być dokonywane zmiany mimo

niespełnienia wymogów określonych w art. 29 ust. 9–12 ustawy z dnia

11.09.2020

©Telksinoe s. 105/259

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz innych przepisach regulującyc h

zmianę planów finansowych tych jednostek.

2. W celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 ujęte

w rocznych planach finansowych jednostek sektora finansów publicznych koszty

mogą ulec zwiększeniu mimo niespełnienia wymogów określonych

w art. 52 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz

innych przepisach regulujących zwiększenie kosztów tych jednostek.

3. O zmianach, o których mowa w ust. 1, informuje się niezwłocznie Ministra

Finansów.

Art. 15zi. W celu realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19:

1) łączna kwota dotacji przyznanych w kolejnych latach na dofinansowanie

inwestycji realizowanej przez jednostkę niezaliczoną do sektora finansów

publicznych, o której mowa w art. 132 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych oraz w przepisach odrębnych, może wynosić do

100% planowanej wartości kosztorysowej inwestycji;

2) przepisu art. 155 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych nie stosuje się;

3) nie obowiązują terminy określone w art. 170 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych w przypadku finansowania lub dofinansowania

zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego;

4) przeniesienia polegające na zmniejszeniu lub zwiększeniu wydatków mogą być

dokonywane mimo niespełnienia wymogów określonych w art. 171 ust. 3 i 4

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. O przeniesieniach

wydatków dysponenci części budżetowych informują niezwłocznie Ministra

Finansów;

5) przepisu art. 173 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie

stosuje się;

6) Minister Finansów, na polecenie Prezesa Rady Ministrów, utworzy nową

rezerwę celową i przeniesie do tej rezerwy kwoty wydatków zablokowane na

podstawie art. 177 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych. Utworzenie przez Ministra Finansów nowej rezerwy celowej nie

wymaga uzyskania opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu.

11.09.2020

©Telksinoe s. 106/259

Przepisu art. 177 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych nie stosuje się;

7) przepisu art. 177 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych nie stosuje się;

8) wydanie rozporządzenia, o którym mowa w art. 179 ust. 4 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie wymaga uzyskania opinii

sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu;

9) dotacje z budżetu państwa na dofinansowanie zadań, o których mowa

w art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek

samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 23 i 374) oraz w przepisach

odrębnych, mogą być udzielane do wysokości 100% planowanych wydatków

jednostki samorządu terytorialnego na realizację danego zadania;

10) wynagrodzenia mogą być wypłacane ponad kwoty wynagrodzeń ustalone

zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu

wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 2018 r. poz. 2288 oraz z 2020 r. poz. 278);

11) przeniesienia wydatków, o których mowa w art. 171 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, mogą zwiększać planowane

wydatki na wynagrodzenia po uzyskaniu zgody Ministra Finansów.

Art. 15zj. W związku z realizacją zadań związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19 zatwierdzenie rozliczenia dotacji w zakresie rzeczowym i finansowym,

o którym mowa w art. 152 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych, powinno nastąpić w terminie 60 dni od dnia jego przedstawienia,

a w przypadku dotacji na realizację zadania za granicą – 120 dni od dnia jego

przedstawienia.

Art. 15zk. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii czynności, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na

podstawie art. 210 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,

w przypadku których przepis określa termin ich dokonania, są dokonywane

niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia, o którym mowa w tych

przepisach.

11.09.2020

©Telksinoe s. 107/259

2. Terminy określone w przepisach, o których mowa w ust. 1, nie wiążą

podmiotów obowiązanych do ich zachowania do dnia zakończenia stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zl. W przypadku wystąpienia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii skutkującego niemożnością przekazania przez ministra właściwego do spraw

finansów publicznych informacji, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, informacja ta

może być przekazana w terminie późniejszym, niezwłocznie po ustaniu okoliczności

uniemożliwiających realizację tego obowiązku, nie później niż w terminie 14 dni od

zakończenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zm. 1. Prezes Rady Ministrów w celu finansowania zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19 może wydać Ministrowi Finansów wiążące

polecenia zmiany przeznaczenia rezerwy celowej wraz ze wskazaniem jej pozycji

i kwoty.

2. Zmiana przez Ministra Finansów przeznaczenia rezerwy celowej nie wymaga

uzyskania opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu.

3. Zmiana przeznaczenia rezerwy celowej może zostać dokonana do końca roku

budżetowego.

Art. 15zn. W celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań związanych

z przeciwdziałaniem COVID-19 wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu

lub zarząd województwa może:

1) dokonać zmian w planie dochodów i wydatków budżetu jednostki samorządu

terytorialnego, w tym dokonać przeniesień wydatków między działami

klasyfikacji budżetowej;

2) dokonać czynności, o których mowa w art. 258 ust. 1 pkt 2–4 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;

3) dokonać zmian w wieloletniej prognozie finansowej oraz w planie wydatków

budżetu jednostki samorządu terytorialnego związanych z wprowadzeniem

nowych inwestycji lub zakupów inwestycyjnych przez jednostkę, o ile zmiana ta

nie pogorszy wyniku budżetu tej jednostki;

4) dokonać zmiany przeznaczenia rezerwy celowej utworzonej w budżecie

jednostki samorządu terytorialnego bez uzyskania opinii komisji właściwej do

11.09.2020

©Telksinoe s. 108/259

spraw budżetu organu stanowiącego tej jednostki. Przepisu art. 259 ust. 3 ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się;

5) tworzyć nową rezerwę celową bez uzyskania opinii komisji właściwej do spraw

budżetu organu stanowiącego tej jednostki, przenosząc do niej zablokowane

kwoty wydatków na podstawie art. 260 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych. Przepisów art. 259 ust. 3 i art. 260 ust. 4 tej ustawy nie

stosuje się;

6) dokonać zmiany limitu zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek

oraz emitowanych papierów wartościowych, o których mowa w art. 89 ust. 1

i art. 90 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, polegających

na zwiększeniu limitu zobowiązań, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 tej

ustawy.

Art. 15zo. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii i związanego z tym ryzyka istotnego naruszenia terminów i warunków

realizacji zadań jednostek samorządu terytorialnego:

1) wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu lub zarząd województwa

może dokonać zmian i czynności, o których mowa w art. 15zn pkt 1 i 2,

2) zaciągnięcie lub wyemitowanie przez jednostkę samorządu terytorialnego

zobowiązań, o których mowa w art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, nie wymaga uzyskania opinii regionalnej izby

obrachunkowej o możliwości spłaty zobowiązań, o ile zobowiązania te były

przewidziane w prognozie kwoty długu i jednostka uzyskała pozytywną opinię

regionalnej izby obrachunkowej o tej prognozie

– do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zoa. 1. W roku 2020 jednostka samorządu terytorialnego, dokonując

zmian budżetu, może przekroczyć relację, o której mowa w art. 242 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, o kwotę:

1) planowanych wydatków bieżących ponoszonych w celu realizacji zadań

związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 w części, w jakiej zostały

sfinansowane dochodami majątkowymi lub przychodami, o których mowa

w art. 217 ust. 2 pkt 1–4 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych;

2) planowanego ubytku w dochodach będącego skutkiem wystąpienia COVID-19.

11.09.2020

©Telksinoe s. 109/259

2. Ubytkiem w dochodach jednostki samorządu terytorialnego będącym

skutkiem wystąpienia COVID-19, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest zmniejszenie

dochodów, obliczone jako różnica między dochodami jednostki planowanymi

w zmianie budżetu, o której mowa w ust. 1, a planowanymi dochodami wykazanymi

przez jednostkę w sprawozdaniu budżetowym za pierwszy kwartał 2020 r.

3. Przez dochody, o których mowa w ust. 2, rozumie się dochody podatkowe,

o których mowa w art. 20 ust. 3, art. 22 ust. 3 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia

13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, powiększone

o opłatę miejscową i uzdrowiskową.

4. Na koniec roku budżetowego 2020 ocena spełnienia zasady określonej

w art. 242 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych następuje

z uwzględnieniem wykonanych wydatków bieżących ponoszonych w celu realizacji

zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 oraz ubytku w wykonanych

dochodach, będącego skutkiem wystąpienia COVID-19.

Art. 15zob. 1. Ograniczenia określonego w art. 243 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w zakresie spłaty zobowiązań jed nostki

samorządu terytorialnego nie stosuje się do wykupów papierów wartościowych, spłaty

rat kredytów i pożyczek wraz z należnymi odsetkami i dyskontem, odpowiednio

emitowanych lub zaciągniętych w 2020 r. do równowartości kwoty ubytku

w wykonanych dochodach jednostki będącego skutkiem wystąpienia COVID-19.

Przepisy art. 15zoa ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

2. Ustalając relację ograniczającą wysokość spłaty długu jednostki samorządu

terytorialnego:

1) na lata 2020–2025 wydatki bieżące budżetu tej jednostki podlegają

pomniejszeniu o wydatki bieżące na obsługę długu; w tym zakresie nie ma

zastosowania art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy

o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2500);

2) na rok 2021 i lata kolejne wydatki bieżące budżetu tej jednostki podlegają

pomniejszeniu o wydatki bieżące poniesione w 2020 r. w celu realizacji zadań

związanych z przeciwdziałaniem COVID-19.

3. Zaciągnięcie zobowiązań, o których mowa w ust. 1, nie może zagrażać

realizacji zadań publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego w roku

budżetowym i latach następnych. Regionalna izba obrachunkowa, wydając opinię

11.09.2020

©Telksinoe s. 110/259

o możliwości spłaty tych zobowiązań, ocenia w szczególności wpływ planowanych

zobowiązań na realizację zadań publicznych.

Art. 15zoc. 1. Na koniec roku budżetowego 2020 łączna kwota długu jednostki

samorządu terytorialnego nie może przekroczyć 80% wykonanych dochodów ogółem

tej jednostki w tym roku budżetowym.

2. W trakcie roku budżetowego 2020 łączna kwota długu jednostki samorządu

terytorialnego na koniec kwartału nie może przekraczać 80% planowanych w danym

roku budżetowym dochodów tej jednostki.

3. Relacje, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być niezachowane jedynie

w przypadku, gdy jednostka samorządu terytorialnego spełnia ograniczenie w zakresie

spłaty zobowiązań jednostki samorządu terytorialnego, określone w art. 243 ust. 1

ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych bez zastosowania

wyłączenia określonego w art. 15zob ust. 1.

Art. 15zod. W roku 2020 raty części oświatowej, wyrównawczej, równoważącej

i regionalnej subwencji ogólnej mogą być przekazywane jednostkom samorządu

terytorialnego w terminach wcześniejszych niż określone w art. 34 ust. 1 ustawy

z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 15zoe. 1. W czerwcu i lipcu 2020 r. jednostki samorządu terytorialnego

mogą nie wpłacać do budżetu państwa rat wpłat, o których mowa w art. 29, art. 30

i art. 70a ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu

terytorialnego. Od niewpłaconych kwot nie nalicza się odsetek.

2. Kwoty niewpłacone na podstawie ust. 1 jednostki samorządu terytorialnego

wpłacają w równych częściach w miesiącach sierpień–grudzień 2020 r., wraz z ratami

należnymi za te miesiące.

Art. 15zp. 1. Przedsiębiorca prowadzący działalność związaną z organizacją

wystaw i kongresów, w tym z udostępnianiem pomieszczeń i powierzchni na imprezy

targowe, szkolenia, konferencje lub egzaminy, a także prowadzący działalność

kulturalną, rozrywkową, rekreacyjną i sportową lub organizujący wystawy

tematyczne lub imprezy plenerowe w przypadku rozwiązania umowy z klientem,

w tym na świadczenie usług dodatkowych związanych z udostępnieniem powierzchni

lub pomieszczeń, które to rozwiązanie umowy pozostaje w bezpośrednim związku

11.09.2020

©Telksinoe s. 111/259

z negatywnymi skutkami COVID-19, jest zobowiązany zwrócić wpłacone mu przez

klienta środki w terminie 180 dni od dnia skutecznego rozwiązania umowy.

2. Rozwiązanie umowy, o którym mowa w ust. 1, nie jest skuteczne

w przypadku wyrażenia przez klienta zgody na otrzymanie w zamian od

przedsiębiorcy vouchera do realizacji na poczet przyszłych wydarzeń w obszarze

działalności przedsiębiorcy w ciągu roku od dnia, w którym miało się odbyć

wydarzenie, za które klient wniósł zapłatę.

3. Wartość vouchera, o którym mowa w ust. 2, nie może być niższa niż kwota

wpłacona na poczet realizacji dotychczasowej umowy przez klienta.

4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy lub rolnika

świadczącego usługi hotelarskie w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników

turystycznych.

Art. 15zq. 1. Osobie:

1) prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów

szczególnych, zwanej dalej „osobą prowadzącą pozarolniczą działalność

gospodarczą”,

2) wykonującej umowę agencyjną, umowę zlecenia, inną umowę o świadczenie

usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowę o dzieło, zwane dalej

„umową cywilnoprawną”

– przysługuje świadczenie postojowe.

2. Świadczenie postojowe przysługuje osobom zamieszkującym na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli są:

1) obywatelami Rzeczypospolitej Polskiej lub

2) posiadającymi prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej obywatelami państw członkowskich Unii

Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub

Konfederacji Szwajcarskiej, lub

3) cudzoziemcami legalnie przebywającymi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

11.09.2020

©Telksinoe s. 112/259

3. Świadczenie postojowe przysługuje, gdy w następstwie wystąpienia

COVID-19 doszło do przestoju w prowadzeniu działalności, odpowiednio przez osobę

prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą albo przez zleceniodawcę lub

zamawiającego, z którymi została zawarta umowa cywilnoprawna.

4. Osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą świadczenie

postojowe przysługuje, jeżeli rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności

gospodarczej przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i:

1) nie zawiesiła prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz jeżeli

przychód z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu

przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w miesiącu

poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku o świadczenie postojowe był o co

najmniej 15% niższy od przychodu uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten

miesiąc;

2) zawiesiła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodar czej po dniu

31 stycznia 2020 r;

3) nie podlega ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu, chyba że podlega

ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym z tytułu prowadzenia pozarolniczej

działalności gospodarczej.

5. Osobie wykonującej umowę cywilnoprawną świadczenie postojowe

przysługuje jeżeli:

1) umowa cywilnoprawna została zawarta przed dniem 1 kwietnia 2020 r.;

2) przychód z umowy cywilnoprawnej w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym od osób fizycznych uzyskany w miesiącu poprzedzającym

miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe, nie był

wyższy od 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego

kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na

podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku;

3) nie podlega ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu.

6. Wymogów, o których mowa w ust. 4, nie stosuje się do osoby prowadzącej

pozarolniczą działalność gospodarczą, do której mają zastosowanie przepisy

dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej i która

korzystała ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług na podstawie

11.09.2020

©Telksinoe s. 113/259

art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2020 r. poz. 106).

Art. 15zr. 1. Świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 80% kwoty

minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w 2020 r. nie więcej niż

trzykrotnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2. W przypadku gdy suma przychodów z umów cywilnoprawnych w rozumieniu

przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskana w miesiącu

poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe

wynosi mniej niż 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego

w 2020 r. świadczenie postojowe przysługuje w wysokości sumy wynagrodzeń

z tytułu wykonywania tych umów cywilnopraw nych.

3. Osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, o której mowa

w art. 15zq ust. 6, świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 50% kwoty

minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie przepisów

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w 2020 r. nie więcej niż

trzykrotnie.

4. W przypadku zbiegu praw do więcej niż jednego świadczenia postojowego

przysługuje jedno świadczenie postojowe.

Art. 15zs. 1. Ustalenie prawa do świadczenia postojowego następuje na wniosek

osoby, o której mowa w art. 15zq ust. 1, zwanej dalej „osobą uprawnioną”, składany

do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

2. W przypadku osoby wykonującej umowę cywilnoprawną wniosek, o którym

mowa w ust. 1, składany jest za pośrednictwem odpowiednio zlecenio dawcy lub

zamawiającego.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) dane osoby uprawnionej:

a) imię i nazwisko,

b) numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru, serię i numer dowodu

osobistego albo paszportu – w przypadku osób, o których mowa w art. 15zq

ust. 1 pkt 2,

c) numer NIP, a jeżeli nie nadano tego numeru, numery PESEL i REGON

w przypadku osób, o których mowa w art. 15zq ust. 1 pkt 1,

11.09.2020

©Telksinoe s. 114/259

d) adres do korespondencji w przypadku osób, o których mowa w art. 15zq

ust. 1 pkt 2,

e) nazwę skróconą płatnika składek w przypadku osób, o których mowa

w art. 15zq ust. 1 pkt 1;

2) wskazanie rachunku płatniczego osoby uprawnionej prowadzonego w kraju lub

wydanego w kraju instrumentu płatniczego;

3) dane odpowiednio zleceniodawcy albo zamawiającego za pośrednictwe m

którego składany jest wniosek:

a) imię i nazwisko, nazwę skróconą,

b) numer NIP, a jeżeli nie nadano tego numeru – numery PESEL i REGON,

c) adres do korespondencji;

4) oświadczenie osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą

potwierdzające:

a) (uchylona)

b) przestój w prowadzeniu działalności, o którym mowa w art. 15zq ust. 3,

c) uzyskanie w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku

o świadczenie postojowe przychodu o co najmniej 15% niższego od

przychodu uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten miesiąc, jeżeli nie

zawiesiła prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej;

5) inne informacje niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia postojowego;

6) podpis wnioskodawcy.

4. Odpowiednio zleceniodawca lub zamawiający załącza do wniosku, o którym

mowa w ust. 1:

1) oświadczenie potwierdzające:

a) niedojście do skutku lub ograniczenie wykonywania umowy

cywilnoprawnej z powodu przestoju w prowadzeniu działalności, o którym

mowa w art. 15zq ust. 3,

b) datę zawarcia i wysokość wynagrodzenia z tytułu umowy cywilnoprawnej,

c) uzyskanie przez osobę wykonującą umowę cywilnoprawną w miesiącu

poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie

postojowe, przychodu nie wyższego niż 300% przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach

11.09.2020

©Telksinoe s. 115/259

i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień

złożenia wniosku,

d) otrzymanie oświadczenia od osoby wykonującej umowę cywilnoprawną, że

nie podlega ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu oraz o wysokości

uzyskanych przychodów z innych umów cywilnoprawnych;

2) kopię umów cywilnoprawnych.

5. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i ust. 4, osoba uprawniona,

zleceniodawca lub zamawiający składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za

składanie fałszywych oświadczeń. W oświadczeniu jest zawarta klauzula następującej

treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego

oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej

za składanie fałszywych oświadczeń.

6. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być złożony wyłącznie w formie

dokumentu elektronicznego za pomocą profilu informacyjnego utworzonego

w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym

podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym albo

wykorzystując sposób potwierdzania pochodzenia oraz integralności danych

udostępniony bezpłatnie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w systemie

teleinformatycznym.

7. Wnioski o świadczenie postojowe mogą być złożone do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych najpóźniej w terminie 3 miesięcy od miesiąca, w którym został zniesiony

ogłoszony stan epidemii.

15zsa wejdzie w

zleceniodawcę w sposób wskazany w art. 15zs ust. 2, osoba uprawniona, która życie z dn.

24.07.2020 r. (Dz.

jest zleceniobiorcą, może złożyć wniosek o świadczenie postojowe do Zakładu U. z 2020 r. poz.

1086).

Ubezpieczeń Społecznych.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) dane osoby uprawnionej, o której mowa w ust. 1:

a) imię i nazwisko,

b) numer PESEL, a jeżeli nie nadano tego numeru, serię i numer dowodu

osobistego albo paszportu,

c) adres do korespondencji osoby uprawnionej;

11.09.2020

©Telksinoe s. 116/259

2) wskazanie rachunku płatniczego osoby uprawnionej, o której mowa

w ust. 1, prowadzonego w kraju lub wydanego w kraju instrumentu

płatniczego;

3) oświadczenie osoby uprawnionej, o której mowa w ust. 1, potwierdzające:

a) odmowę złożenia wniosku o świadczenie postojowe przez

zleceniodawcę, w sposób wskazany w art. 15zs ust. 2,

b) datę zawarcia i wysokość wynagrodzenia z tytułu umowy

cywilnoprawnej,

c) niedojście do skutku lub ograniczenie wykonywania umowy

cywilnoprawnej z powodu przestoju w prowadzeniu działalności,

o którym mowa w art. 15zq ust. 3,

d) uzyskanie przez osobę wykonującą umowę cywilnoprawną w miesiącu

poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek

o świadczenie postojowe, przychodu nie wyższego niż 300%

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na

podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku,

e) niepodleganie ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu oraz

o wysokości uzyskanych przychodów z innych umów

cywilnoprawnych;

4) dane zleceniodawcy:

a) imię i nazwisko, nazwę skróconą,

b) numer NIP, a jeżeli nie nadano tego numeru – numery PESEL

i REGON,

c) adres do korespondencji;

5) kopię umów cywilnoprawnych.

3. Oświadczenie, o których mowa w ust. 2 pkt 3, osoba uprawniona składa

pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

W oświadczeniu jest zawarta klauzula następującej treści: „Jestem świadomy

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje art. 15zs ust. 6 i 7.>

11.09.2020

©Telksinoe s. 117/259

Art. 15zt. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przyznać ponowną wypłatę świadczenia postojowego, o którym

mowa w art. 15zq, dla osób, które otrzymały to świadczenie na podstawie art. 15zu,

mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii oraz skutki nimi wywołane.

Art. 15zu. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca świadczenie postojowe

niezwłocznie po wyjaśnieniu ostatniej okoliczności niezbędnej do jego przyznania.

2. Wypłata świadczenia postojowego następuje w formie bezgotówkowej na

wskazany rachunek płatniczy osoby uprawnionej prowadzony w kraju lub wydany

w kraju instrument płatniczy w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r.

o usługach płatniczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 659, 730 i 1495).

3. Ze świadczenia postojowego nie dokonuje się potrąceń i egzekucji.

4. Banki, na pisemne żądanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo

przekazane z użyciem środków komunikacji elektronicznej, są zobowiązane do

sporządzania i przekazywania informacji dotyczących numerów rachunków

bankowych osób uprawnionych do wypłaty świadczenia postojowego oraz

przekazywania danych umożliwiających identyfikację posiadaczy tych rachunków.

Art. 15zua. 1. Świadczenie postojowe może zostać przyznane ponownie, na

podstawie oświadczenia osoby uprawnionej, której wypłacono świadczenie

postojowe, o którym mowa w art. 15zu ust. 1.

2. Wypłata po raz kolejny świadczenia postojowego może zostać dokonana nie

wcześniej niż w miesiącu następującym po miesiącu wypłaty świadczenia

postojowego, o którym mowa w art. 15zu ust. 1.

[3. Warunkiem przyznania kolejnego świadczenia postojowego jest wykazanie

w oświadczeniu, że sytuacja materialna wykazana we wniosku, o którym mowa

w art. 15zs, nie uległa poprawie.]

<3. Warunkiem przyznania kolejnego świadczenia postojowego jest Nowe brzmienie

ust. 3 w art.

wykazanie w oświadczeniu, że sytuacja materialna wykazana we wniosku, 15zua wejdzie w

o którym mowa w art. 15zs albo 15zsa, nie uległa poprawie.> życie z dn.

24.07.2020 r. (Dz.

U. z 2020 r. poz.

Art. 15zv. 1. Odmowa prawa do świadczenia postojowego następuje w drodze 1086).

decyzji.

2. Od decyzji o odmowie prawa do świadczenia postojowego, o której mowa

w ust. 1, przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad

11.09.2020

©Telksinoe s. 118/259

określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania

cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm. 14)) dla postępowań w sprawach

z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy art. 83 ust. 5–7 i art. 83a ustawy z dnia

13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio.

Art. 15zw. 1. Świadczenie postojowe, o którym mowa w art. 15zq, oraz koszty

obsługi wypłaty tego świadczenia są finansowane z Funduszu Pracy.

2. Koszty obsługi, o których mowa w ust. 1, wynoszą 0,5% kwoty przeznaczonej

na wypłatę świadczenia postojowego.

3. Minister właściwy do spraw pracy, na wniosek Prezesa Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, przekazuje w roku 2020 na wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych środki Funduszu Pracy na wypłatę świadczenia

postojowego oraz kosztów obsługi wypłaty tego świadczenia.

4. W celu zapewnienia finansowania zadań, o których mowa w ust. 1 i 2,

minister właściwy do spraw pracy dokonuje zmian w planie finansowym Funduszu

Pracy polegających na zwiększeniu na ten cel kosztów Funduszu i odpowiednim

zmniejszeniu stanu środków Funduszu na koniec roku budżetowego.

Art. 15zx. 1. Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie postojowe, jest

obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie,

w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.

2. Za nienależnie pobrane świadczenie postojowe uważa się świadczenie:

1) przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów

albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę

pobierającą świadczenie lub odpowiednio zleceniodawcę lub zamawiającego;

2) wypłacone osobie innej niż osoba uprawniona, z przyczyn niezależnych od

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

3. Odsetki, o których mowa w ust. 1, są naliczane od pierwszego dnia miesiąca

następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego do dnia zwrotu.

4. Decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia

postojowego nie wydaje się później niż w terminie 5 lat od dnia, w którym wypłacono

nienależne świadczenie postojowe.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1469,

1495, 1649, 1655, 1798, 1802, 1818, 2070, 2089, 2128 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 288 i 462.

11.09.2020

©Telksinoe s. 119/259

5. Kwota nienależnie pobranego świadczenia postojowego ustalona prawomocną

decyzją oraz kwoty odsetek i kosztów upomnienia ulegają przedawnieniu z upływem

3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego

świadczenia stała się prawomocna.

6. Kwota nienależnie pobranego świadczenia postojowego ustalona prawomocną

decyzją oraz kwoty odsetek i kosztów upomnienia podlegają potrąceniu

z wypłacanych świadczeń z ubezpieczeń społecznych, a jeżeli prawo do świadczeń nie

istnieje – ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

7. Kwoty nienależnie pobranego świadczenia postojowego podlegają zwrotowi

łącznie z odsetkami, o których mowa w ust. 1, na rachunek bankowy wskazany przez

Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Art. 15zy. [1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej

Administracji Skarbowej o wysokości przychodu wykazanego we wniosku, o którym

mowa w art. 15zs ust. 1.]

<1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje Szefa Krajowej Nowe brzmienie

ust. 1 i 2 w art.

Administracji Skarbowej o wysokości przychodu wykazanego we wniosku, 15zy wejdzie w

życie z dn.

o którym mowa w art. 15zs ust. 1 albo art. 15zsa ust. 1.>

24.07.2020 r. (Dz.

[2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakładu Ubezpieczeń U. z 2020 r. poz.

1086).

Społecznych o rozbieżnościach pomiędzy przychodem wykazanym we wniosku,

o którym mowa w art. 15zs ust. 1, a przychodem wykazanym dla celów podatkowych.]

<2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej informuje Zakład Ubezpieczeń

Społecznych o rozbieżnościach pomiędzy przychodem wykazanym we wniosku,

o którym mowa w art. 15zs ust. 1 albo art. 15zsa ust. 1, a przychodem

wykazanym dla celów podatkowych.>

3. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w formie

elektronicznej.

Art. 15zz. Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprawniony do pozyskiwania

i przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do przyznawania, ustania

prawa do świadczenia postojowego i wypłacania tego świadczenia.

Art. 15zza. Do zamówień na usługi lub dostawy udzielane przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych w związku z realizacją zadań związanych z ustalaniem

11.09.2020

©Telksinoe s. 120/259

prawa lub wypłatą świadczenia postojowego nie stosuje się przepisów

o zamówieniach publicznych.

Art. 15zzb. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców dofinansowanie części kosztów wynagrodzeń pracowników

w rozumieniu art. 15g ust. 4 zdanie pierwsze oraz należnych od tych wynagrodzeń

składek na ubezpieczenia społeczne w przypadku spadku obrotów gospodarczych

w następstwie wystąpienia COVID-19.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstawie

umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług,

do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się

przepisy dotyczące zlecenia, albo które wykonują pracę zarobkową na podstawie innej

niż stosunek pracy na rzecz pracodawcy będącego rolniczą spółdzielnią produkcyjną

lub inną spółdzielnią zajmującą się produkcją rolną, jeżeli z tego tytułu podlega

obowiązkowi ubezpieczeń: emerytalnemu i rentowemu, z wyjątkiem pomocy

domowej zatrudnionej przez osobę fizyczną.

3. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się zmniejszenie sprzedaży

towarów lub usług w ujęciu ilościowym lub wartościowym obliczone jako stosunek

łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia

poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania, w porównaniu

do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku

poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni

kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna

się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień

danego miesiąca kalendarzowego.

4. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku spadku obrotów o:

1) co najmniej 30% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej kwoty

stanowiącej sumę 50% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych

wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne

należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 50% kwoty minimalnego

wynagrodzenia za pracę w rozumieniu ustawy z dnia 10 października 2002 r.

o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, zwanego dalej „minimalnym

11.09.2020

©Telksinoe s. 121/259

wynagrodzeniem”, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od

pracodawcy w odniesieniu do każdego pracownika;

2) co najmniej 50% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej kwoty

stanowiącej sumę 70% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych

wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne

należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 70% kwoty minimalnego

wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od

pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika;

3) co najmniej 80% – może być przyznane w wysokości nieprzekraczającej kwoty

stanowiącej sumę 90% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych

wnioskiem o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne

należnymi od tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 90% kwoty minimalnego

wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od

pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika.

5. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane

mikroprzedsiębiorcom, małym oraz średnim przedsiębiorcom w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców na okres nie

dłuższy niż 3 miesiące, przypadające od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 10.

6. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 5, mając na względzie okres

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi

wywołane.

7. (uchylony)

7a. Dofinansowanie jest wypłacane w okresach miesięcznych, na podstawie

danych dołączonych do wniosku, o których mowa w ust. 10 pkt 5 i 6.

7b. Przedsiębiorca jest obowiązany poinformować powiatowy urząd pracy

w formie oświadczenia o każdej zmianie danych, o których mowa w ust. 10 pkt 5 i 6,

mających wpływ na wysokość wypłacanego dofinansowania w terminie 7 dni

roboczych od dnia uzyskania informacji o jej wystąpieniu.

7c. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 10 pkt 5 i 6, mających

wpływ na wysokość dofinansowania powiatowy urząd pracy ustala wysokość

następnej transzy z uwzględnieniem zmian zgłoszonych przez przedsiębiorcę.

11.09.2020

©Telksinoe s. 122/259

8. Przedsiębiorca jest obowiązany do utrzymania w zatrudnieniu pracowników

objętych umową, o której mowa w ust. 1, przez okres, na który przyznane zostało

dofinansowanie.

9. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 8,

przedsiębiorca zwraca dofinansowanie bez odsetek, proporcjonalnie do okresu

nieutrzymania w zatrudnieniu pracownika, w terminie 30 dni od dnia doręczenia

wezwania starosty.

9a. Przepisu ust. 9 nie stosuje się w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez

pracownika objętego umową, o której mowa w ust. 1, rozwiązania z nim umowy

o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub

wygaśnięcia stosunku pracy tego pracownika, w okresie, na który przyznane zostało

dofinansowanie. W przypadku gdy przedsiębiorca na miejsce tego pracownika

zatrudni inną osobę, zostaje ona objęta umową, o której mowa w ust. 1.

10. Wniosek o dofinansowanie przedsiębiorca składa do powiatowego urzędu

pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę, po ogłoszeniu naboru przez dyrektora

powiatowego urzędu pracy. We wniosku o przyznanie dofinansowania przedsiębiorca

oświadcza o:

1) wystąpieniu u przedsiębiorcy spadku obrotów gospodarczych w wysokości,

o której mowa w ust. 4, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa

w ust. 1;

2) braku przesłanek do ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, o których mowa

w art. 11 lub art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe;

3) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do

końca trzeciego kwartału 2019 r.;

4) posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy, małego albo średniego przedsiębiorcy;

5) zatrudnianiu pracowników objętych wnioskiem;

6) wysokości wynagrodzenia każdego z pracowników objętych wnioskiem

i należnych od tego wynagrodzenia składek na ubezpieczenia społeczne;

7) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej właściwego dla prowadzonej

działalności gospodarczej.

11.09.2020

©Telksinoe s. 123/259

11. Oświadczenia, o których mowa w ust. 7b i 10, są składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

12. Przedsiębiorca nie może otrzymać dofinansowania w części, w której te same

koszty zostały albo zostaną sfinansowane z innych środków publicznych.

13. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega egzekucji sądowej ani

administracyjnej, z wyjątkiem egzekucji prowadzonej na rzecz osób, na których

wynagrodzenia i należne od tych wynagrodzeń składki na ubezpieczenia społeczne to

dofinansowanie zostało przekazane. Środki te, w razie ich przekazania na rachunek

płatniczy, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu

wykonawczego.

Art. 15zzc. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną niezatrudniającemu pracowników,

dofinansowanie części kosztów prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku

spadku obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19.

2. Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się zmniejszenie sprzedaży

towarów lub usług w ujęciu ilościowym lub wartościowym obliczone jako stosunek

łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia

poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania, w porównaniu

do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku

poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni

kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna

się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień

danego miesiąca kalendarzowego.

3. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku spadku obrotów o:

1) co najmniej 30% – może być przyznane w wysokości 50% kwoty minimalnego

wynagrodzenia miesięcznie,

2) co najmniej 50% – może być przyznane w wysokości 70% kwoty minimalnego

wynagrodzenia miesięcznie,

11.09.2020

©Telksinoe s. 124/259

3) co najmniej 80% – może być przyznane w wysokości 90% kwoty minimalnego

wynagrodzenia miesięcznie

– na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, przypadające od miesiąca złożenia wniosku,

o którym mowa w ust. 8.

4. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie okres

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi

wywołane.

5. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 3, jest wypłacane w okresach

miesięcznych.

6. Przedsiębiorca jest obowiązany do prowadzenia działalności gospodarczej

przez okres, na który przyznane zostało dofinansowanie.

7. W przypadku nieprowadzenia działalności gospodarczej przez okres,

o którym mowa w ust. 6, przedsiębiorca jest obowiązany do zwrotu otrzymanego

dofinansowania bez odsetek, proporcjonalnie do okresu nieprowadzenia działalności

gospodarczej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

8. Wniosek o dofinansowanie przedsiębiorca składa do powiatowego urzędu

pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę, po ogłoszeniu naboru przez dyrektora

powiatowego urzędu pracy. We wniosku o przyznanie dofinansowania przedsiębiorca

oświadcza o:

1) wystąpieniu u przedsiębiorcy spadku obrotów gospodarczych w wysokości,

o której mowa w ust. 3, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa

w ust. 1;

2) braku przesłanek do ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, o których mowa

w art. 11 lub art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe;

3) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy lub Fundusz

Solidarnościowy do końca trzeciego kwartału 2019 r.;

4) przeznaczeniu dofinansowania na koszty prowadzenia działalności

gospodarczej;

5) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej właściwego dla prowadzonej

działalności gospodarczej.

11.09.2020

©Telksinoe s. 125/259

9. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 8, przedsiębiorca składa pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

10. Przedsiębiorca nie może otrzymać dofinansowania w części, w której te same

koszty prowadzenia działalności gospodarczej zostały albo zostaną sfinansowane

z innych środków publicznych.

11. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega egzekucji sądowej ani

administracyjnej. Środki te, w razie ich przekazania na rachunek płatniczy, są wolne

od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.

Art. 15zzd. 1. W celu przeciwdziałania negatywnym skutkom

COVID-19 starosta może, na podstawie umowy, udzielić ze środków Funduszu Pracy

jednorazowo pożyczki na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności

gospodarczej mikroprzedsiębiorcy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, który prowadził działalność gospodarczą

przed dniem 1 kwietnia 2020 r.

2. Wniosek o pożyczkę mikroprzedsiębiorca składa do powiatowego urzędu

pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę, po ogłoszeniu naboru przez dyrektora

powiatowego urzędu pracy.

3. Pożyczka może być udzielona do wysokości 5 000 zł.

4. Oprocentowanie pożyczki jest stałe i wynosi w skali roku 0,05 stopy

redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski.

5. Okres spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 12 miesięcy, z karencją

w spłacie kapitału wraz z odsetkami przez okres 3 miesięcy od dnia udzielenia

pożyczki.

6. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres spłaty pożyczki, o którym mowa w ust. 5, mając na

względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

oraz skutki nimi wywołane.

11.09.2020

©Telksinoe s. 126/259

7. Pożyczka wraz z odsetkami podlega umorzeniu, pod warunkiem,

że mikroprzedsiębiorca będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres

3 miesięcy od dnia udzielenia pożyczki.

8. (uchylony)

9. Starosta dochodzi roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek.

10. Przychód z tytułu umorzenia pożyczki na zasadach, określonych w ust. 7, nie

stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób

fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

11. Środki pochodzące z pożyczki nie podlegają egzekucji sądowej ani

administracyjnej. Środki te, w razie ich przekazania na rachunek płatniczy, są wolne

od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.

Art. 15zzda. 1. W celu przeciwdziałania negatywnym skutkom

COVID-19 starosta może, na podstawie umowy, udzielić ze środków Funduszu Pracy

jednorazowo pożyczki na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności

gospodarczej lub statutowej organizacji po zarządowej lub podmiotowi, o którym

mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, które prowadziły działalność przed dniem 1 kwietnia

2020 r.

2. Wniosek o pożyczkę organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa

w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie, składa do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na

siedzibę, po ogłoszeniu naboru przez dyrektora powiatowego urzędu pracy.

3. Pożyczka może być udzielona do wysokości 5 000 zł. Wysokość pożyczki nie

może przekroczyć 10% przychodów w poprzednim roku bilansowym. Przychód

organizacji pozarządowej lub podmiotu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,

w poprzednim roku bilansowym nie może przekroczyć 100 000 zł. We wniosku

o pożyczkę organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolonta-

riacie, przedstawia w formie oświadczenia wysokość łącznych przychodów

osiągniętych w poprzednim roku bilansowym.

4. Oprocentowanie pożyczki jest stałe i wynosi w skali roku 0,05 stopy

redyskonta weksli przyjmowanych przez Narodowy Bank Polski.

11.09.2020

©Telksinoe s. 127/259

5. Okres spłaty pożyczki nie może być dłuższy niż 12 miesięcy, z karencją

w spłacie kapitału wraz z odsetkami przez okres 3 miesięcy od dnia udzielenia

pożyczki.

6. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres spłaty pożyczki, o którym mowa w ust. 5, mając na

względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

oraz skutki nimi wywołane.

7. Pożyczka wraz z odsetkami podlega umorzeniu, pod warunkiem, że

organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, będzie

prowadzić działalność przez okres 3 miesięcy od dnia udzielenia pożyczki.

8. Starosta dochodzi roszczeń z tytułu niespłaconych pożyczek.

9. Przychód z tytułu umorzenia pożyczki na zasadach, określonych w ust. 7, nie

stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób

prawnych.

10. Środki pochodzące z pożyczki nie podlegają egzekucji sądowej ani

administracyjnej. Środki te, w razie ich przekazania na rachunek płatniczy, są wolne

od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.

Art. 15zze. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

organizacji pozarządowej lub podmiotowi, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,

dofinansowanie części kosztów wynagrodzeń pracowników w rozumieniu art. 15g

ust. 4 zdanie pierwsze, oraz należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia

społeczne, w przypadku spadku przychodów z działalności statutowej w następstwie

wystąpienia COVID-19.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstawie

umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług,

do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się

przepisy dotyczące zlecenia.

3. Przez spadek przychodów z działalności statutowej rozumie się zmniejszenie

przychodów z tej działalności obliczone jako stosunek łącznych przychodów

z działalności statutowej w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy

kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia

11.09.2020

©Telksinoe s. 128/259

poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie dofinansowania, w porównaniu

do łącznych przychodów z działalności statutowej z analogicznych 2 kolejnych

miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno

po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres

porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu

innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego. Do przychodów

z działalności statutowej nie wlicza się darowizn rzeczowych i finansowych

otrzymanych w związku z realizacją działań w zakresie przeciwdziałania COVID-19.

4. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane organizacji

pozarządowej lub podmiotowi, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, na okres nie

dłuższy niż 3 miesiące, przypadające od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 9, w przypadku spadku przychodów z działalności statutowej o:

1) co najmniej 30% – w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę

50% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem

o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od

tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 50% kwoty minimalnego

wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od

pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika;

2) co najmniej 50% – w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę

70% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem

o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od

tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 70% kwoty minimalnego

wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od

pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika;

3) co najmniej 80% – w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę

90% wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem

o dofinansowanie wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od

tych wynagrodzeń, jednak nie więcej niż 90% kwoty minimalnego

wynagrodzenia, powiększonego o składki na ubezpieczenia społeczne od

pracodawcy, w odniesieniu do każdego pracownika.

5. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 4, mając na względzie okres

11.09.2020

©Telksinoe s. 129/259

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi

wywołane.

6. (uchylony)

6a. Dofinansowanie jest wypłacane w okresach miesięcznych, na podstawie

danych dołączonych do wniosku, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4.

6b. Organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie, są obowiązane poinformować powiatowy urząd pracy w formie

oświadczenia o każdej zmianie danych, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, mających

wpływ na wysokość wypłacanego dofinansowania w terminie 7 dni roboczych od dnia

uzyskania informacji o jej wystąpieniu.

6c. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, mających

wpływ na wysokość dofinansowania, powiatowy urząd pracy ustala wysokość

następnej transzy z uwzględnieniem zmian zgłoszonych przez organizację

pozarządową lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia

2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

7. Organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, są

obowiązane do utrzymania w zatrudnieniu pracowników objętych umową, o której

mowa w ust. 1, przez okres, na który zostało przyznane dofinansowanie.

8. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 7, organizacja

pozarządowa lub podmiot, którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia

2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zwraca dofinansowanie

bez odsetek proporcjonalnie do okresu nieutrzymania w zatrudnieniu pracownika,

w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty.

8a. Przepisu ust. 8 nie stosuje się w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez

pracownika objętego umową, o której mowa w ust. 1, rozwiązania z nim umowy

o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub

wygaśnięcia stosunku pracy tego pracownika, w okresie, na który przyznane zostało

dofinansowanie. W przypadku gdy organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym

mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, na miejsce tego pracownika zatrudnią inną osobę,

zostaje ona objęta umową, o której mowa w ust. 1.

11.09.2020

©Telksinoe s. 130/259

9. Wniosek o dofinansowanie organizacja pozarządowa lub podmiot, o którym

mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku

publicznego i o wolontariacie, składają do powiatowego urzędu pracy właściwego ze

względu na swoją siedzibę, po ogłoszeniu naboru przez dyrektora powiatowego

urzędu pracy. We wniosku o przyznanie dofinansowania organizacja pozarządowa lub

podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oświadcza o:

1) wystąpieniu spadku przychodów z działalności statutowej w wysokości, o której

mowa w ust. 4, w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa

w ust. 1;

2) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Pracy lub Fundusz Solidarnościowy do

trzeciego kwartału 2019 r.;

3) zatrudnianiu pracowników objętych wnioskiem;

4) wysokości wynagrodzenia każdego z pracowników objętych wnioskiem

i należnych od tego wynagrodzenia składek na ubezpieczenia społeczne;

5) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej właściwego dla prowadzonej

działalności statutowej.

10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 6b i 9, są składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

11. Organizacja pozarządowa lub podmiot, którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, nie

może otrzymać dofinansowania w części, w której te same koszty zostały albo zostaną

sfinansowane z innych środków publicznych.

12. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega egzekucji sądowej ani

administracyjnej, z wyjątkiem egzekucji prowadzonej na rzecz osób, na których

wynagrodzenia i należne od tych wynagrodzeń składki na ubezpieczenia społeczne to

dofinansowanie zostało przekazane. Środki te, w razie ich przekazania na rachunek

11.09.2020

©Telksinoe s. 131/259

płatniczy, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu

wykonawczego.

Art. 15zze1. Pracodawca będący przedsiębiorcą, o którym mowa w art. 15zzb

ust. 1, albo organizacją pozarządową lub podmiotem, o których mowa w art. 15zze

ust. 1 lub w art. 15zze2 ust. 1, korzystający z dofinansowania do wynagrodzenia

pracownika niepełnosprawnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia

1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób

niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426, 568 i 875), w części niepodlegającej

dofinansowaniu na podstawie tej ustawy może otrzymać dofinansowanie, o którym

mowa w art. 15zzb, art. 15zze albo art. 15zze2. Przepisów art. 15zzb ust. 12, art. 15zze

ust. 11 i art. 15zze2 ust. 12 nie stosuje się.

Art. 15zze2. 1. Starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać

kościelnej osoby prawnej działającej na podstawie przepisów o stosunku Państwa do

Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych

kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia

i wyznania, oraz jej jednostce organizacyjnej, dofinansowanie części kosztów

wynagrodzeń pracowników w rozumieniu art. 15g ust. 4 zdanie pierwsze oraz

należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstawie

umowy o pracę nakładczą lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług,

do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny stosuje się

przepisy dotyczące zlecenia.

3. Dofinasowanie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane na okres nie

dłuższy niż 3 miesiące przypadające od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 10, w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej sumę 70%

wynagrodzeń poszczególnych pracowników objętych wnioskiem o dofinansowanie

wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne należnymi od tych wynagrodzeń,

jednak nie więcej niż 70% kwoty minimalnego wynagrodzenia, powiększonego

o składki na ubezpieczenia społeczne od pracodawcy, w odniesieniu do każdego

pracownika.

4. Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze

rozporządzenia, przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 3, mając na względzie okres

obowiązywania oraz skutki nimi wywołane.

11.09.2020

©Telksinoe s. 132/259

5. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany poinformować powiatowy

urząd pracy w formie oświadczenia o każdej zmianie danych, o których mowa

w ust. 10 pkt 2 i 3, mających wpływ na wysokość wypłacanego dofinansowania

w terminie 7 dni roboczych od dnia uzyskania informacji o jej wystąpieniu.

6. W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 10 pkt 2 i 3, mających

wpływ na wysokość dofinansowania, powiatowy urząd pracy ustala wysokość

następnej transzy z uwzględnieniem zmian zgłoszonych przez podmiot, o którym

mowa w ust. 1.

7. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do utrzymania

zatrudnienia pracowników objętych umową, o której mowa w ust. 1, przez okres, na

który zostało przyznane dofinansowanie.

8. W przypadku niedotrzymania warunku, o którym mowa w ust. 7, podmiot,

o którym mowa w ust. 1, zwraca dofinansowanie bez odsetek proporcjonalnie do

okresu nieutrzymania w zatrudnieniu pracownika, w terminie 30 dni od dnia

doręczenia wezwania starosty.

9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez

pracownika objętego umową, o której mowa w ust. 1, rozwiązania z nim umowy

o pracę na podstawie art. 52 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy lub

wygaśnięcia stosunku pracy tego pracownika, w okresie, na który przyznane zostało

dofinansowanie. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, na miejsce tego

pracownika zatrudni inną osobę, zostaje ona objęta umową, o której mowa w ust. 1.

10. Wniosek o dofinansowanie podmiot, o którym mowa w ust. 1, składa do

powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na swoją siedzibę w okresie od

dnia ogłoszenia naboru przez dyrektora powiatowego urzędu pracy do dnia ogłoszenia

zakończenia tego naboru, oświadczając o:

1) niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na

ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy lub Fundusz

Solidarnościowy do trzeciego kwartału 2019 r.;

2) zatrudnianiu pracowników objętych wnioskiem;

3) wysokości wynagrodzenia każdego z pracowników objętych wnioskiem

i należnych od tego wynagrodzenia składek na ubezpieczenia społeczne;

4) numerze rachunku bankowego albo numerze rachunku prowadzonego

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo -kredytowej właściwego dla prowadzonej

działalności statutowej.

11.09.2020

©Telksinoe s. 133/259

11. Oświadczenia, o których mowa w ust. 5 i 10, są składane pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Kla uzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

12. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie może otrzymać dofinansowania

w części, w której te same koszty zostały albo zostaną sfinansowane z innych środków

publicznych.

13. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega egzekucji sądowej ani

administracyjnej, z wyjątkiem egzekucji prowadzonej na rzecz osób, na których

wynagrodzenia i należne od tych wynagrodzeń składki na ubezpieczenia społeczne to

dofinansowanie zostało przekazane. Środki te, w razie ich przekazania na rachunek

płatniczy, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu

wykonawczego.

Art. 15zze3. 1. Powiatowy urząd pracy może pozyskiwać z Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych

prowadzonych przez ministra właściwego do spraw pracy, w postaci elektronicznej,

dane zgromadzone na koncie płatnika składek lub koncie ubezpieczonego, o których

mowa w art. 50 ust. 14–16 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń społecznych, w celu ustalenia okoliczności, o których mowa w art. 15zzb

ust. 8, ust. 10 pkt 3, 5 i 6 oraz ust. 12, art. 15zzc ust. 6, ust. 8 pkt 3 i ust. 10, art. 15zze

ust. 7, ust. 9 pkt 2–4 i ust. 11 oraz art. 15zee2 ust. 6, ust. 8 pkt 1–3 i ust. 10.

2. Wojewódzki urząd pracy może pozyskiwać z Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych prowadzonych

przez ministra właściwego do spraw pracy, w postaci elektronicznej, dane

zgromadzone na koncie płatnika składek lub koncie ubezpieczonego, o których mowa

w art. 50 ust. 14–16 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych, w celu ustalenia lub weryfikacji okoliczności, o których mowa

w art. 15g ust. 2–4, 7, 10 i 16–18, art. 15ga ust. 1–3, 5 i 6 i ust. 9 pkt 2 i 3 oraz

art. 15gg.

3. Publiczne służby zatrudnienia w celu realizacji zadań ustawowych mogą

pozyskiwać w postaci elektronicznej, w sposób automatyczny, przy wykorzystaniu

11.09.2020

©Telksinoe s. 134/259

systemów teleinformatycznych prowadzonych przez ministra właściwego do spraw

pracy, informacje przetwarzane w Krajowym Rejestrze Sądowym, w Centralnej

Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz w Powszechnym

Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności.

Art. 15zzf. W przypadku usług i instrumentów rynku pracy oraz innych form

wsparcia realizowanych na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w zakresie niezbędnym do niwelowania

i ograniczenia negatywnych skutków COVID-19, starosta na wniosek strony lub za jej

zgodą, w drodze aneksu do zawartej umowy, może zmienić jej warunki, w tym

w szczególności wydłużyć termin na jej realizację lub przesunąć termin na realizację

zobowiązań z niej wynikających.

Art. 15zzf1. W przypadku realizacji zadań, o których mowa w art. 11 ust. 2,

art. 12a, art. 13, art. 26, art. 26d, art. 26e, art. 26g, art. 32, art. 36, art. 40, art. 41

i art. 47 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz

zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 426, 568 i 875),

w zakresie niezbędnym do niwelowania i ograniczenia negatywnych skutków

COVID-19 organy i podmioty powołane do zawierania umów mogą, na wniosek

strony lub za jej zgodą, w drodze aneksu do zawartej umowy, zmienić jej warunki,

w tym w szczególności wydłużyć termin na jej realizację lub przesunąć termin na

realizację zobowiązań z niej wynikających.

Art. 15zzf2. 1. Podmiot, któremu udzielono pożyczki, o której mowa w art. 61e

pkt 1, 1a lub 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, z powodu COVID-19 może złożyć wniosek do pośrednika

finansowego, z którym zawarł umowę pożyczki, o zmianę następujących warunków

tej umowy:

1) zawieszenie spłat rat kapitałowo-odsetkowych na okres nie dłuższy niż

6 miesięcy, przy jednoczesnym wydłużeniu okresu spłaty udzielonej pożyczki;

2) wydłużenie karencji o dodatkowy, nie dłuższy niż 6 miesięcy okres,

w przypadku gdy pożyczkobiorca nie rozpoczął spłaty rat kapitałowo -

-odsetkowych;

3) wydłużenie okresu spłaty o dodatkowy, nie dłuższy niż 12 miesięcy okres lub

4) obniżenie oprocentowania spłaty pożyczki do 0% w skali roku, na okres nie

dłuższy niż 12 miesięcy.

11.09.2020

©Telksinoe s. 135/259

2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może złożyć do pośrednika finansowego

wniosek o zgodę na:

1) zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej przed upływem 12 miesięcy,

obliczonych od pierwszego miesiąca, w którym podjął działalność gospodarczą

z wykorzystaniem środków pożyczki, lub

2) nieutrzymanie zatrudnienia na utworzonym stanowisku pracy przed upływem

okresu 36 miesięcy, obliczonych od pierwszego miesiąca, w którym zatrudnił na

tym stanowisku pracy pracownika

– na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy, bez ponoszenia negatywnych konsekwencji

określonych w art. 61o ust. 1, 1a, 2 lub 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. We wniosku pożyczkobiorca podaje powód

oraz planowany okres trwania zawieszenia lub niezatrudniania pracownika na

utworzonym stanowisku pracy.

3. W okresie zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej lub

niezatrudniania pracownika na utworzonym stanowisku pracy, o którym mowa

w ust. 2, następuje wstrzymanie biegu terminów prowadzenia działalności

gospodarczej lub zatrudnienia na utworzonym stanowisku pracy, o których mowa

w art. 61o ust. 1, 1a lub 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy.

4. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może złożyć do pośrednika finansowego

wniosek o zgodę na zakończenie działalności gospodarczej lub zgodę na likwidację

stanowiska pracy przed upływem 36 miesięcy, obliczonych od pierwszego miesiąca,

w którym podjął działalność gospodarczą lub od pierwszego miesiąca, w którym

zatrudnił na utworzonym stanowisku pracy pracownika, bez pono szenia negatywnych

konsekwencji określonych w art. 61o ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. We wniosku pożyczkobiorca

podaje powód, który uniemożliwia dalsze prowadzenie działalności gospodarczej lub

utrzymanie stanowiska pracy.

5. Pośrednik finansowy dokonuje zmiany warunków umowy pożyczki lub

podejmuje decyzję o odstąpieniu od zastosowania sankcji, o których mowa w art. 61o

ust. 1, 1a, 2 lub 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia

i instytucjach rynku pracy, w przypadku gdy według jego oceny pożyczkobiorca

uzasadnił, że sytuacja związana z COVID-19 spowodowała dla pożyczkobiorcy

11.09.2020

©Telksinoe s. 136/259

negatywne konsekwencje ekonomiczne lub powoduje ryzyko wystąpienia takich

konsekwencji w przyszłości.

6. Zmiana warunków umowy pożyczki może spowodować wydłużenie okresu

karencji lub spłaty pożyczki, o których mowa w art. 61h ust. 3 lub art. 61i ust. 3

ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Art. 15zzg. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze

rozporządzenia, może określić inne terminy sporządzenia, rozpatrzenia,

zatwierdzenia, ujawniania, przedstawiania, złożenia i publikacji sprawozdań, a także

przekazania lub dostarczania danych, informacji, deklaracji, sprawozdań, raportów,

zestawień, wyników przeprowadzonej weryfikacji, decyzji, opinii, wezwań,

wniosków, składek, opłat, wpłat, zaliczek, a także rozpatrywania reklamacji oraz

wykonywania innych obowiązków lub czynności określonych w:

1) ustawach, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r.

o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 180 i 284),

2) ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2020 r. poz. 415), ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności

rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów

wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. z 2019 r.

poz. 212), ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o Banku Gospodarstwa Krajowego

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2144 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 284), ustawie z dnia

22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniow ym

Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

(Dz. U. z 2019 r. poz. 2214), ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych

zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 103), ustawie z dnia

21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym, ustawie z dnia 12 lutego

2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach

stabilizacji finansowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 124 oraz z 2019 r. poz. 1798),

ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, ustawie z dnia

5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku

finansowego i o Rzeczniku Finansowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2279), ustawie

z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem

finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U.

11.09.2020

©Telksinoe s. 137/259

z 2019 r. poz. 483), ustawie z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu

kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się w trudnej

sytuacji finansowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2138), ustawie z dnia 10 czerwca

2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania

depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 795, 730,

1495, 1655, 1798, 2020 i 2217)

– oraz w aktach wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, biorąc pod uwagę

konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji tych obowiązków oraz prawidłowe

funkcjonowanie rynku finansowego, jego stabilność, bezpieczeństwo, a także ochronę

interesów uczestników tego rynku.

2. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii,

minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może

określić inne terminy sporządzania, zatwierdzania, przekazywania, dostarczania

danych, informacji lub sprawozdań określonych w ustawie z dnia 12 lutego 2009 r.

o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym (Dz. U. z 2016 r.

poz. 1436) i ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe (Dz. U. z 2019 r.

poz. 160 oraz z 2020 r. poz. 284), oraz w aktach wykonawczych wydanych na

podstawie tych ustaw, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej

realizacji tych obowiązków oraz prawidłowe funkcjonowanie rynku finansowego,

jego stabilność, bezpieczeństwo, a także ochronę interesów uczestników tego rynku.

Art. 15zzh. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze

rozporządzenia, może określić inne terminy wypełniania obowiązków w zakresie

ewidencji oraz w zakresie sporządzenia, zatwierdzenia, udostępnienia i przekazania

do właściwego rejestru, jednostki lub organu sprawozdań lub informacji, o których

mowa w:

1) ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351,

1495, 1571, 1655 i 1680) oraz w aktach wykonawczych wydanych na podstawie

tej ustawy,

2) ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz w aktach

wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy,

11.09.2020

©Telksinoe s. 138/259

3) art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.15))

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji tych

obowiązków.

2. W przypadku gdy terminy posiedzeń organów zatwierdzających określone

w przepisach szczególnych przypadają przed terminem zatwierdzenia sprawozdań

finansowych określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 1, posiedzenia

organów zatwierdzających odbywają się w terminie określonym w przepisach

wydanych na podstawie ust. 1.

3. W przypadku określenia w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, nowego

terminu zatwierdzenia sprawozdania finansowego jednostki samorządu

terytorialnego, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podejmuje

uchwałę, o której mowa w art. 271 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych do dnia wskazanego w tym rozporządzeniu. Komisja rewizyjna

przedstawia organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego wniosek

w sprawie absolutorium dla wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zarządu powiatu

lub zarządu województwa, o którym mowa w art. 270 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia

2009 r. o finansach publicznych, w terminie 15 dni przed dniem wskazanym

w rozporządzeniu.

Art. 15zzha. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze

rozporządzenia, może przedłużyć termin następujący po dniu bilansowym roku

obrotowego, za który emitent zobowiązany jest udostępnić w propozycji nabycia

obligacji sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania, o którym mowa

w art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (Dz. U. z 2018 r.

poz. 483, z późn. zm.16)), biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej

realizacji tego obowiązku.

Art. 15zzi. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358,

1394, 1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473

oraz z 2020 r. poz. 179, 183, 284 i 288.

16)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 2243,

z 2019 r. poz. 1572, 1655, 1798 i 2217 oraz z 2020 r. poz. 288 i 695.

11.09.2020

©Telksinoe s. 139/259

rozporządzenia, może określić inne terminy podjęcia określonych czynności,

w szczególności spełnienia świadczenia, załatwienia sprawy, wydania opinii, oraz

wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, określonych

w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym,

systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji lub innych

przepisach regulujących działalność Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, biorąc

pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji tych obowiązków oraz

prawidłowe funkcjonowanie rynku finansowego, jego stabilność, bezpieczeństwo,

a także ochronę interesów uczestników tego rynku.

2. Termin, o którym mowa w art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r.

o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz

przymusowej restrukturyzacji, nie biegnie w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zzj. 1. Złożenie organowi podatkowemu:

1) zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za 2019 r. oraz

wpłacenie należnego podatku dochodowego od osób fizycznych,

2) deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej, o której mowa w art. 30h ust. 4

ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz

wpłacenie tej daniny

– po upływie terminu na ich złożenie, nie później jednak niż do dnia 1 czerwca 2020 r.,

jest równoznaczne ze złożeniem przez osobę fizyczną zawiadomienia, o którym mowa

w art. 16 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U.

z 2020 r. poz. 19, 568 i 695).

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ nie wszczyna postępowania

w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, a wszczęte umarza.

Art. 15zzk. 1. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wstrzymać

administracyjne postępowania egzekucyjne należności pieniężnych, określając

w szczególności zakres terytorialny wstrzymania tych postępowań oraz okres, na który

następuje to wstrzymanie, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego i stanu epidemii w związku z COVID-19 oraz skutki nimi wywołane.

2. W okresie wstrzymania, o którym mowa w ust. 1, mogą być dokonywane

wypłaty z zajętego rachunku bankowego lub rachunku prowadzonego przez

spółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową.

11.09.2020

©Telksinoe s. 140/259

Art. 15zzl. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii oraz w terminie 30 dni następujących po ich odwołaniu organ

administracji publicznej zlecający realizację zadania publicznego organizacjom

pozarządowym, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, oraz podmiotom wymienionym

w art. 3 ust. 3 tej ustawy jest uprawniony do przedłużenia terminu na złożenie

sprawozdania z wykonania zleconego zadania publicznego oraz rozliczenia udzielonej

dotacji na realizację zadania publicznego z pominięciem terminów wynikających

z ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a także do uznania za

uzasadnione wydatków poniesionych na sfinansowanie działań realizowanych

w ramach zleconego zadania publicznego, które zostały odwołane w następstwie

okoliczności związanych z obowiązywaniem stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, niewykonanie planu działań lub

nieosiągnięcie rezultatów założonych w umowie, na podstawie której zlecono

realizację zadania publicznego, nie może skutkować uznaniem dotacji na realizację

zadania publicznego w tej części za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem,

pobraną nienależnie lub w nadmiernej wysokości i podlegającą zwrotowi.

Art. 15zzm. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii organ administracji publicznej może zlecać organizacjom

pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie realizację

zadania publicznego w celu przeciwdziałania COVID-19 z pominięciem otwartego

konkursu ofert, o którym mowa w dziale II rozdziale 2 tej ustawy. Przepisy art. 43,

art. 47, art. 151 oraz art. 221 ust. 1–3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach

publicznych stosuje się odpowiednio, przy czym tryb postępowania o udzielenie

dotacji na zadania określone w art. 221 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych, sposób jej rozliczania oraz sposób kontroli wykonywania

zleconego zadania określa, w drodze zarządzenia lub uchwały, organ wykonawczy

jednostki samorządu terytorialnego, mając na względzie zapewnienie jawności

postępowania o udzielenie dotacji i jej rozliczenia.

Art. 15zzn. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu

epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19, termin na złożenie zawiadomienia,

11.09.2020

©Telksinoe s. 141/259

o którym mowa w art. 117ba § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa, art. 14 ust. 2i pkt 2 lub art. 22p ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.

o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 12 ust. 4j pkt 2 lub art. 15d ust. 4

ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.

z 2019 r. poz. 865, z późn. zm. 17)) przedłuża się do 14 dni od dnia zlecenia przelewu.

Art. 15zzo. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii oraz w okresie 4 miesięcy następujących po dniu odwołania ich

obowiązywania, okres na jaki przyznano stypendia sportowe, o których mowa

w art. 32 i art. 32a ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1468, 1495 i 2251), może zostać dodatkowo przedłużony, ale nie dłużej niż do

roku od dnia odwołania obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii.

2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może w szczególnie

uzasadnionym przypadku oraz w związku z odwołaniem zawodów, wskazanych

w zobowiązaniu członka kadry narodowej do realizacji programu przygotowań

i udziału w tych zawodach, przedłużyć okres o którym mowa w ust. 1. Przepisy

art. 32 ust. 1–1b, 1e i 2–5, art. 33 ust. 1 oraz przepisy wykonawcze wydane na

podstawie art. 32 ust. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie stosuje się

odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii w stosunku do sportowców, którzy nie realizują programu przygotowań

o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie

z powodów wynikających z obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, nie stosuje się art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r.

o sporcie.

Art. 15zzp. 1. W ramach przyznanych środków na realizację zadań publicznych

ze środków budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw kultury fizycznej, Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej, o którym mowa

w art. 86 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 847 i 1495) oraz Funduszu Zajęć Sportowych dla Uczniów, o którym mowa

17)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1018,

1309, 1358, 1495, 1571, 1572, 1649, 1655, 1751, 1798, 1978, 2020, 2200, 2217 i 2473 oraz z 2020 r.

poz. 183 i 288.

11.09.2020

©Telksinoe s. 142/259

w art. 133 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w związku z obowiązywaniem stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii i w okresie ich trwania, mając na uwadze

zachowanie płynności finansowej beneficjentów, jako wydatki służące realizacji tych

zadań można uznać również:

1) wydatki w tej części, która jest związana z obsługą tych zadań przez

beneficjentów w wysokości określonej w umowach o dofinansowaniu realizacji

zadań publicznych (koszty pośrednie), bez względu na stopień wykonania tych

zadań z uwagi na wystąpienie stanu zagrożenia epidemicznego albo stan u

epidemii;

2) dodatkowe wydatki wywołane ogłoszeniem i obowiązywaniem stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, pod warunkiem ich związku z zakresem

i celem realizowanego zadania publicznego, o ile ich poniesienie było

niemożliwe do przewidzenia przez beneficjenta lub nie wiązało się

z nieprzestrzeganiem obowiązujących ograniczeń, nakazów i zakazów,

o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

2. W stosunku do przebudowy, remontów i dofinansowania inwestycji obiektów

sportowych, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r.

o grach hazardowych, przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się.

3. Wydatki, o których mowa w ust. 1, nie podlegają uwzględnieniu, jeżeli zostały

pokryte z innych źródeł publicznych.

Art. 15zzq. 1. Jeżeli ostatni dzień ważności zezwolenia na pracę, o którym

mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1–5 lub ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji

zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1482, 1622, 1818 i 2473

oraz z 2020 r. poz. 278), przypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu

epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, okres

ważności tego zezwolenia na pracę ulega przedłużeniu z mocy prawa do upływu 30.

dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

Przepis zdania pierwszego stosuje się odpowiednio do decyzji o przedłużeniu

zezwolenia na pracę lub przedłużeniu zezwolenia na pracę sezonową.

2. W przypadku przedłużenia okresu ważności zezwolenia na pracę na podstawie

ust. 1 wniosek, o którym mowa w art. 88a ust. 1a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 143/259

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, składa się nie wcześniej niż

w terminie 90 dni przed upływem okresu ważności zezwolenia na pracę określonego

w tym zezwoleniu i nie później niż w ostatnim dniu okresu ważności przedłużonego

na podstawie ust. 1.

3. Jeżeli w oświadczeniu o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi,

wpisanym do ewidencji oświadczeń na podstawie art. 88z ust. 2 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wskazano

okres pracy, którego koniec przypada w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii, ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2,

cudzoziemiec może wykonywać pracę określoną oświadczeniem na rzecz podmiotu,

który złożył oświadczenie, w okresie lub okresach nieobjętych oświadczeniem do

upływu 30 dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał

jako ostatni, bez zezwolenia na pracę.

4. Dodatkowego okresu wykonywania pracy, o którym mowa w ust. 3, nie

wlicza się do okresu wykonywania pracy, o którym mowa w art. 87 ust. 3 i art. 88z

ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach

rynku pracy.

Art. 15zzr. (uchylony)

Art. 15zzra. 1. Jeżeli podstawa do ogłoszenia upadłości dłużnika powstała

w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonego z powodu COVID-19, a stan niewypłacalności powstał z powodu

COVID-19, bieg terminu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, o którym mowa

w art. 21 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe nie rozpoczyna się,

a rozpoczęty ulega przerwaniu. Po tym okresie termin ten biegnie na nowo. Jeżeli stan

niewypłacalności powstał w czasie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 domniemywa się, że zaistniał

z powodu COVID-19.

2. Jeżeli termin na zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości ustalany jest

z uwzględnieniem postanowień ust. 1 i wniosek o ogłoszenie upadłości zostanie

złożony przez dłużnika w tym terminie, a brak jest wcześniejszego wniosku

o ogłoszenie upadłości, określone przepisami ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo

upadłościowe terminy, dla których obliczania znaczenie ma dzień zgłoszenia wniosku

o ogłoszenie upadłości wydłuża się o liczbę dni pomiędzy dniem zgłoszenia wniosku

11.09.2020

©Telksinoe s. 144/259

o ogłoszenie upadłości, a ostatnim dniem, w którym wniosek ten winien być złożony

stosownie do art. 21 ust. 1, lub odpowiednio art. 21 ust. 2a, ustawy z dnia 28 lutego

2003 r. – Prawo upadłościowe, bez uwzględniania postanowień ust. 1 niniejszego

artykułu.

Art. 15zzs. (uchylony)

Art. 15zzs1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania

ostatniego z nich, w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia

17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, zwanej dalej „Kodeksem

postępowania cywilnego”:

1) rozprawę lub posiedzenie jawne przeprowadza się przy użyciu urządzeń

technicznych umożliwiających przeprowadzenie ich na odległość

z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby

w nich uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że

przeprowadzenie rozprawy lub posiedzenia jawnego bez użycia powyższych

urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w nim

uczestniczących;

2) przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego,

jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, zaś przeprowadzenie wymaganych

przez ustawę rozprawy lub posiedzenia jawnego mogłoby wywołać nadmierne

zagrożenie dla zdrowia osób w nich uczestniczących i nie można przeprowadzić

ich na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku,

a żadna ze stron nie sprzeciwiła się przeprowadzeniu posiedzenia niejawnego

w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia ich o skierowaniu sprawy na

posiedzenie niejawne; w przesyłanym zawiadomieniu należy pouczyć stronę

niezastępowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub

Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej o prawie i terminie do

złożenia sprzeciwu;

3) jeżeli ze względu na szczególne okoliczności prezes sądu tak zarządzi,

członkowie składu, z wyjątkiem przewodniczącego i referenta sprawy, mogą

brać udział w posiedzeniu za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

z wyjątkiem posiedzenia, na którym dochodzi do zamknięcia rozprawy.

11.09.2020

©Telksinoe s. 145/259

Art. 15zzs2. Jeżeli w sprawie rozpoznawanej według przepisów Kodeksu

postępowania cywilnego postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w całości,

sąd może zamknąć rozprawę i wydać orzeczenie na posiedzeniu niejawnym po

uprzednim odebraniu od stron lub uczestników postępowania stanowisk na piśmie.

Art. 15zzs3. 1. Jeżeli w sprawie rozpoznawanej według przepisów Kodeksu

postępowania cywilnego, w której apelację wniesiono przed dniem 7 listopada

2019 r., sąd drugiej instancji uzna, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne,

może skierować sprawę na posiedzenie niejawne, chyba że strona wniesie

o przeprowadzenie rozprawy lub wnosiła o przeprowadzenie niepodlegającego

pominięciu dowodu z zeznań świadków lub przesłuchania stron. Sąd rozpoznaje

jednak sprawę na posiedzeniu niejawnym w razie cofnięcia pozwu, cofnięcia apelacji

albo jeżeli zachodzi nieważność postępowania.

2. Wniosek o przeprowadzenie rozprawy składa się w terminie 7 dni od dnia

doręczenia zawiadomienia o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne.

W przesyłanym zawiadomieniu należy pouczyć stronę niezastępowaną przez

adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną

Rzeczypospolitej Polskiej o prawie i terminie do złożenia wniosku.

Art. 15zzs4. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania

ostatniego z nich w sprawach, w których strona wnosząca skargę kasacyjną nie zrzekła

się rozprawy lub inna strona zażądała przeprowadzenia rozprawy, Naczelny Sąd

Administracyjny może rozpoznać skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, jeżeli

wszystkie strony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze

skierowania sprawy na posiedzenie niejawne wyrażą na to zgodę. Na posiedzeniu

niejawnym w tych sprawach Naczeln y Sąd Administracyjny orzeka w składzie trzech

sędziów.

2. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania

ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd

Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych

umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim

przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą

przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia

11.09.2020

©Telksinoe s. 146/259

powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej

uczestniczących.

3. Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego,

jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez

ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej

uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym

bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych

sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Art. 15zzs5. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania

ostatniego z nich podział czynności, o którym mowa w art. 22a ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 365, 288 i 875),

może zostać ustalony przed zasięgnięciem opinii kolegium właściwego sądu.

Odwołanie od podziału czynności nie wstrzymuje jego stosowania. W przypadku

uwzględnienia odwołania przydział spraw dokonany przed doręczeniem sądowi

uchwały Krajowej Rady Sądownictwa pozostaje w mocy.

Art. 15zzt. (uchylony)

Art. 15zzu. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii ogłoszo nego z powodu COVID-19 nie wykonuje się tytułów

wykonawczych nakazujących opróżnienie lokalu mieszkalnego.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy orzeczeń wydanych na podstawie art. 11a ustawy

z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.

Art. 15zzu1. 1. Do dnia 30 września 2020 r. w ramach realizacji zadań

przeciwdziałania COVID-19 powierza się operatorowi wyznaczonemu, o którym

mowa w art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U.

z 2018 r. poz. 2188, z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005 oraz z 2020 r. poz. 695),

świadczenie usługi pocztowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, przy

wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej na etapie doręczania.

2. Przez usługę pocztową, o której mowa w ust. 1, rozumie się przyjęcie

przesyłki poleconej, a następnie jej przemieszczenie i doręczenie w postaci

dokumentu elektronicznego do adresata bez konieczności składania własnoręcznego

podpisu.

11.09.2020

©Telksinoe s. 147/259

3. Usługa pocztowa, o której mowa w ust. 1, jest przeznaczona dla podmiotów

posiadających profil zaufany w rozumieniu art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 17 lutego

2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne

(Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568 i 695).

4. Przez przesyłkę poleconą rozumie się również przesyłkę poleconą

z potwierdzeniem odbioru, pokwitowaniem odbioru albo elektronicznym

potwierdzeniem odbioru.

Art. 15zzu2. 1. Do dnia 30 września 2020 r. ilekroć w przepisach prawa jest

mowa o przesyłce poleconej w rozumieniu w art. 3 pkt 22 ustawy z dnia 23 listopada

2012 r. – Prawo pocztowe, albo o doręczaniu pisma za pokwitowaniem przez

operatora pocztowego w rozumieniu tej ustawy, doręczenie takiej przesyłki może

nastąpić przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, jeżeli adresat

wyrazi na to zgodę i upoważni operatora wyznaczonego do obioru przesyłek

poleconych celem ich przetworzenia i doręczenia w postaci dokumentów

elektronicznych na skrzynkę elektroniczną adresata. W upoważnieniu adresat

uzgadnia z operatorem wyznaczonym sposób postępowania z odebranymi

przesyłkami poleconymi.

2. Datą doręczenia przesyłki jest data zapoznania się przez odbiorcę

z dokumentem zamieszczonym na skrzynce elektronicznej adresata. W razie braku

zapoznania się dokument uznaje się za doręczony po upływie 14 dni od

zamieszczenia dokumentu.

3. Operator wyznaczony przesyła na adres elektroniczny wskazany przez

adresata zawiadomienie zawierające informację, że doręczono na skrzynkę

elektroniczną adresata dokument elektroniczny.

Art. 15zzu3. 1. Przepisu art. 15zzu1 nie stosuje się w przypadkach, gdy

korespondencja nie może być doręczona ze względu na:

1) konieczność doręczenia niepodlegającego przekształceniu dokumentu

utrwalonego w postaci innej niż elektroniczna lub rzeczy;

2) ważny interes publiczny, w tym istotne interesy państwa, a w szczególności jego

bezpieczeństwo, obronność lub porządek publiczny;

3) opatrzenie tekstem plastycznym, odbitką pieczęci plastycznej, hologramem lub

innym zabezpieczeniem, które nie może być odzwierciedlone w wyniku

przekształcenia;

11.09.2020

©Telksinoe s. 148/259

4) inne przyczyny techniczne.

2. Istnienie przesłanek wymienionych w ust. 1 ocenia nadawca.

Art. 15zzu4. Niniejsze przepisy mają zastosowanie do wszystkich przesyłek

poleconych, o których mowa w art. 15zzu1 ust. 4, nadawanych na podstawie

zawartych z operatorem wyznaczonym umów, bez względu na tryb w jakim zostały

zawarte te umowy.

Art. 15zzu5. Dokument elektroniczny powstały w ramach realizacji usługi,

o której mowa w art. 15zzu1 ust. 1, ma moc równą mocy dokumentu w postaci

papierowej, z którego został przekształcony.

Art. 15zzu6. 1. Operator wyznaczony w ramach świadczenia usługi, o której

mowa w art. 15zzu1 ust. 1:

1) jest obowiązany do zapewnienia jednoznacznej identyfikacji adresata będącego

osobą fizyczną;

2) może zapewnić jednoznaczną identyfikację adresata lub osób uprawnionych do

jego reprezentowania, w przypadku gdy adresat jest osobą prawną albo jednostką

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, o ile operator wyznaczony

ma takie możliwości techniczne.

2. Minister właściwy do spraw informatyzacji na okres do dnia 30 września

2020 r. zapewnia adresatowi będącemu osobą fizyczną możliwość uwierzytelnienia

w systemie operatora wyznaczonego za pomocą profilu zaufanego dla potrzeb

korzystania z usługi, o której mowa w art. 15zzu1 ust. 1.

Art. 15zzu7. Operator wyznaczony świadczy usługę, o której mowa

w art. 15zzu1 ust. 1, na podstawie regulaminu usługi. Regulamin, poza wymogami

określonymi w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, określa zasady

identyfikacji adresata oraz zasady odbioru przesyłek.

Art. 15zzu8. 1. Dodatkowe czynności związane z doręczeniem wynikające

z pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 15zzu2 ust. 1, wykonywane w ramach

usługi, o której mowa w art. 15zzu1 ust. 1, są zwolnione z opłaty. Operator

wyznaczony, który nie pobrał opłaty, otrzymuje z Funduszu Przeciwdziałania

COVID-19 środki związane z funkcjonowaniem usługi w okresie jej świadczenia, na

pokrycie kosztów całkowitych tej usługi powiększonych o wskaźnik zwrotu kosztu

zaangażowanego kapitału dla operatora wyznaczonego.

11.09.2020

©Telksinoe s. 149/259

2. Podstawę obliczenia należnych operatorowi wyznaczonemu środków stanowi:

1) wartość poniesionych w okresie świadczenia usługi kosztów uzasadnionych

rozumianych jako całkowity rzeczywisty koszt jednostkowy przesyłki

hybrydowej, skalkulowany zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września

1994 r. o rachunkowości i przepisami wydanymi na podstawie art. 104 ustawy

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe oraz opisem kalkulacji kosztów

zatwierdzanym przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej zgodnie

z art. 97 ust. 2 tej ustawy, powiększonych o wskaźnik zwrotu kosztu

zaangażowanego kapitału dla operatora wyznaczonego;

2) rzeczywisty wolumen przesyłek hybrydowych zrealizowanych w okresie

świadczenia usługi.

3. Okresem rozliczeniowym środków jest miesiąc kalendarzowy.

4. Środki, o w których mowa w ust. 1, stanowią pomoc publiczną i mogą być

udzielone zgodnie z postanowieniami zawartymi w decyzji Komisji Europejskiej,

wydanej w wyniku notyfikacji, w okresie obowiązywania tej decyzji.

5. W przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej dotyczące pomocy publicznej

dopuszczają zwolnienie z wymogu notyfikacji Komisji Europejskiej pomocy

publicznej udzielanej zgodnie z ich postanowieniami, środki, o których mowa

w ust. 1, mogą być również udzielone zgodnie z tymi przepisami.

6. Minister właściwy do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki udzielania środków, o których mowa w ust. 1, zwolnionych

z wymogu notyfikacji Komisji Europejskiej, mając na uwadze potrzebę zapewnienia

zgodności przyznawania tych środków z rynkiem wewnętrznym.

Art. 15zzu9. W ramach doręczania, o którym mowa w art. 15zzu1, operator

wyznaczony zapewnia:

1) w toku przekształcenia wykonanie z należytą starannością i jakością techniczną

odwzorowania cyfrowego druku lub korespondencji zawartej w przesyłce

listowej oraz koperty umożliwiające zapoznanie się z treścią dokumentu

elektronicznego bez potrzeby weryfikacji tej treści z dokumentem w postaci

papierowej;

2) integralność dokumentu elektronicznego wytworzonego w wyniku

przekształcenia.

11.09.2020

©Telksinoe s. 150/259

Art. 15zzu10. Przepisów art. 15zzu1–15zzu9 nie stosuje się do przesyłek

wysyłanych do ani wysyłanych przez:

1) Sądy i Trybunały;

2) prokuraturę i inne organy ścigania;

3) komornika sądowego.

Art. 15zzu11. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia ep idemicznego albo

stanu epidemii spółka prowadząca rynek regulowany udostępnia uczestnikom obrotu

zmiany regulaminu rynku regulowanego oraz inne ustanowione przez spółkę regulacje

obowiązujące na prowadzonym przez nią rynku, co najmniej na 3 dni robocze przed

dniem ich wejścia w życie.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może,

w drodze decyzji wydawanej na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284, 288 i 568),

określić inny termin, nie dłuższy jednak niż 2 tygodnie, jeżeli wymaga tego interes

uczestników obrotu.

Art. 15zzv. Jeżeli termin wypłacenia odszkodowania, o którym mowa

w art. 14 ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach

obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze

Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, lub dopełnienia obowiązku, o którym mowa

w art. 14 ust. 3 tej ustawy, przypadał w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w przypadku niewypłacenia przez zakład

ubezpieczeń odszkodowania w terminie, o którym mowa w art. 14 ust. 1 albo 2 tej

ustawy, lub niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 14 ust. 3 tej ustawy,

organ nadzoru może zastosować wobec zakładu ubezpieczeń środki nadzorcze

określone w art. 362 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 381, 730

i 2217).

Art. 15zzw. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze

rozporządzenia, może określić inny termin podjęcia przez walne zgromadzenie spółki

uchwały w sprawie polityki wynagrodzeń członków zarządu i rady nadzorczej,

o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 16 października 2019 r. o zmianie

ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

11.09.2020

©Telksinoe s. 151/259

zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. poz. 2217 oraz z 2020 r. poz. 288), biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia prawidłowej realizacji tego obowiązku.

Art. 15zzx. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego oraz działające

kolegialnie organy: wykonawcze w jednostkach samorządu terytorialnego,

w związkach jednostek samorządu terytorialnego, w związku metropolitalnym,

w regionalnych izbach obrachunkowych, samorządowych kolegiach odwoławczych

oraz w organach pomocniczych jednostek samorządu terytorialnego mogą zwoływać

i odbywać obrady, sesje, posiedzenia, zgromadzenia lub inne formy działania

właściwe dla tych organów, a także podejmować rozstrzygnięcia, w tym uchwały,

z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość lub korespondencyjnie

(zdalny tryb obradowania).

2. Obradowanie w zdalnym trybie zarządza osoba uprawniona do

przewodniczenia danemu organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego

oraz innemu organowi działającemu kolegialnie.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do kolegialnych organów

wewnętrznych, takich jak komisje oraz zespoły, działających w organach

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz organach działających

kolegialnie.

Art. 15zzy. 1. W przypadku, gdy w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii urząd administracji publicznej lub inny podmiot

wykonujący zadania publiczne stanie się niezdolny do wykonywania zadań w całości

albo w części, wojewoda może w drodze zarządzenia powierzyć wykonywanie zadań

tego urzędu lub podmiotu, w całości albo w części, w określonym terminie, innemu

urzędowi administracji publicznej lub podmiotowi wykonującemu zadania publiczne.

2. Powierzenie wykonywania zadań urzędu administracji publicznej lub innego

podmiotu, o którym mowa w ust. 1, może odbywać się w grupie takich samych

urzędów administracji publicznej lub takich samych podmiotów wykonujących

zadania publiczne.

3. Urząd administracji publicznej lub podmiot wykonujący zadania publiczne,

któremu wojewoda powierzył wykonywanie zadań w trybie ust. 1 wykonuje te

11.09.2020

©Telksinoe s. 152/259

zadania na koszt urzędu administracji publicznej lub innego podmiotu wykonującemu

zadania publicznej, od których przejął te zadania do wykonywania.

4. Przepisy ust. 1–3 nie mają zastosowania do urzędów naczelnych i centralnych

organów władzy publicznej.

Art. 15zzz. W przypadku przemijającej przeszkody w wykonywaniu zadań

i kompetencji wójta, burmistrza, prezydenta miasta, w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, spowodowanej niezdolnością do pracy

z powodu choroby trwającej do 30 dni, jego zadania i kompetencje, w okresie tej

niezdolności do pracy, przejmuje zastępca, a w gminach, w których powołano więcej

niż jednego zastępcę – pierwszy zastępca.

Art. 15zzz1. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, pracownika samorządowego, o którym mowa w ustawie z dnia

21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282)

można tymczasowo przenieść, za jego zgodą, do wykonywania innej pracy, niż

określona w umowie o pracę, zgodnej z jego kwalifikacjami, w jednostce

organizacyjnej pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia

12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w tej samej lub innej miejscowości, jeżeli nie

narusza to ważnego interesu jednostki, która dotychczas zatrudniała pracownika

samorządowego, oraz przemawiają za tym ważne potrzeby po stronie jednostki

przejmującej.

2. Okres wykonywania pracy, o której mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż

do 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

3. Przeniesienia dokonuje się w drodze porozumienia jednostek, o których mowa

w ust. 1, zawierającego w szczególności:

1) wskazanie podstawy prawnej przeniesienia;

2) dane pracownika i jego kwalifikacje oraz dotychczasowe stanowisko pracy;

3) określenie nowego stanowiska pracy;

4) określenie daty, z jaką nastąpi przeniesienie, rozpoczęcie i zakończenie

świadczenia pracy;

5) informacje o wynagrodzeniu, w wysokości nie niższej niż dotychczasowe;

6) oświadczenie, że przeniesienie nie narusza ważnego interesu jednostki, która

dotychczas zatrudniała pracownika;

7) wskazanie potrzeb jednostki przyjmującej uzasadniających przeniesienie;

11.09.2020

©Telksinoe s. 153/259

8) określenie zasad odpowiedzialności jednostki, która dotychczas zatrudniała

pracownika i jednostki przyjmującej za zobowiązania wynikające ze stosunku

pracy.

Art. 15zzza. Jeżeli termin do opuszczenia przez cudzoziemca terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 299 ust. 6 ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach wypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych w związku z COVID-19, termin ten

ulega przedłużeniu do upływu 30. dnia następującego po odwołaniu tego ze stanów,

który obowiązywał jako ostatni.

Art. 15zzzb. Jeżeli ostatni dzień terminu dobrowolnego powrotu, o którym

mowa w art. 315 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, wypada

w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonych w związku z COVID-19, termin ten ulega przedłużeniu do upływu 30.

dnia następującego po dniu odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

Art. 15zzzc. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii oraz w terminie 6 miesięcy po ogłoszeniu jego odwołania w przypadku

wygaśnięcia w czasie kadencji mandatu członka zarządu lub członka organu kontroli

wewnętrznej, powodującej zmniejszenie liczby członków zarządu lub członków

organu kontroli wewnętrznej poniżej minimum przewidzianego w statucie polskiego

związku sportowego, odpowiednio zarządowi lub organowi kontroli wewnętrznej

polskiego związku sportowego przysługuje prawo uzupełnienia składu do stanu

minimum określonym w statucie związku.

2. W przypadku upływu kadencji organów polskiego związku sportowego do

dnia 30 czerwca 2021 r. kadencja tych organów ulega przedłużeniu nie dłużej niż do

dnia 30 września 2021 r.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do związków sportowych,

o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2019 r.

poz. 1468, 1495 i 2251).

Art. 15zzzd. 1. W związku ze skutkami COVID-19 Bank Gospodarstwa

Krajowego może udzielać, we własnym imieniu i na własny rachunek, poręczeń

i gwarancji spłaty kredytów lub innych zobowiązań, zaciągniętych przez

11.09.2020

©Telksinoe s. 154/259

przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo

przedsiębiorców, z przeznaczeniem na zapewnienie płynności finansowej.

2. Poręczenie lub gwarancja mogą stanowić pomoc publiczną.

3. Do poręczenia i gwarancji stosuje się odpowiednio art. 2b ust. 1 ustawy z dnia

8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz

niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2020 r. poz. 122).

4. Poręczenie lub gwarancja obejmują nie więcej niż 80% pozostającej do spłaty

kwoty kredytu lub innego zobowiązania, objętych poręczeniem lub gwarancją.

5. Poręczenie lub gwarancja są udzielane na wniosek przedsiębiorcy, o którym

mowa w ust. 1.

Art. 15zzze. 1. Należności pieniężne, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy

z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z tytułu oddania

nieruchomości w najem, dzierżawę lub użytkowanie, przypadające za okres stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, mogą być umarzane w całości albo

w części lub ich spłata może być odraczana lub rozkładana na raty przez starostę lub

prezydenta miasta na prawach powiatu, wykonujących zadania z zakresu administracji

rządowej, bez zgody wojewody.

2. Starosta lub prezydent miasta na prawach powiatu wykonujący zadania

z zakresu administracji rządowej bez zgody wojewody może odstąpić od dochodzenia

należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek podmiotu, którego płynność

finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji

ekonomicznych z powodu COVID-19.

3. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa w odniesieniu do nieruchomości określonych

w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

może odstąpić od dochodzenia należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek

podmiotu, którego płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem

negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

3a. Kierownicy państwowych jednostek organizacyjnych na rzecz których

ustanowiony został trwały zarząd w stosunku do nieruchomości Skarbu Państwa mogą

odstąpić od dochodzenia należności z tytułu oddania nieruchomości w najem,

dzierżawę lub użytkowanie, przypadających za okres stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii na wniosek podmiotu, którego płynność finansowa uległa

11.09.2020

©Telksinoe s. 155/259

pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych

z powodu COVID-19.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2–3a, przepisu art. 12a ust. 4 ustawy

z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.

Art. 15zzzf. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może,

w drodze uchwały, postanowić o odstąpieniu od dochodzenia należności o charakterze

cywilnoprawnym przypadających jednostce samorządu terytor ialnego lub jej

jednostkom organizacyjnym, wymienionym w art. 9 pkt 3, 4 i 13 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w stosunku do podmiotów, których

płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych

konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19 i które złożą wniosek

o odstąpienie od dochodzenia należności.

Art. 15zzzg. 1. Do czasu określenia przez organ stanowiący jednostki samorządu

terytorialnego zasad udzielania ulg, o których mowa w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dotyczących należności pieniężnych

z tytułu oddania nieruchomości w najem, dzierżawę lub użytkowanie przypadających

za okres stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii jednostce samorządu

terytorialnego lub jej jednostkom organizacyjnym, wymienionym w art. 9 pkt 3, 4

i 13 tej ustawy, należności te mogą być umarzane, terminy ich spłaty mogą zostać

odroczone lub płatność tych należności może zostać rozłożona na raty przez wójta,

burmistrza, prezydenta miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa.

2. Do czasu podjęcia uchwały, o której mowa w art. 15zzzf, wójt, burmistrz,

prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa może postanowić

o odstąpieniu od dochodzenia należności, o których mowa w ust. 1, na wniosek

podmiotu, którego płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem

negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19.

Art. 15zzzga. 1. Od wpływów i odsetek, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy

z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, osiąganych w okresie do

dnia 31 grudnia 2020 r. potrąca się 50% środków, które stanowią dochód powiatu, na

obszarze którego są położone nieruchomości, o których mowa w tym przepisie.

2. Do wpływów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.

o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele

11.09.2020

©Telksinoe s. 156/259

mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2020 r. poz. 139, 568 i 695),

przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 15zzzh. 1. Wsparcie:

1) o którym mowa w art. 15m, art. 15p, art. 15q, art. 15za ust. 2, art. 15zzb–15zze,

art. 15zze2, art. 31zo oraz art. 31zy10,

2) udzielone na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa w związku z COVID-19

– zgodne z warunkami zawartymi w Komunikacie Komisji – Tymczasowe ramy

środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej

epidemii COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz. Urz. UE C 91I z 20.03.2020, str. 1)

stanowi pomoc publiczną mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom

w gospodarce.

2. Wsparcie i ulgi, o których mowa w art. 15ja, art. 15jb, art. 15jd oraz

art. 15zzze–15zzzg, w przypadku udzielenia ich podmiotowi prowadzącemu

działalność gospodarczą, stanowią pomoc publiczną, mającą na celu zaradzenie

poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w komunikacie Komisji –

Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki

w kontekście trwającej epidemii COVID-19.

Art. 15zzzi. 1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach kolegialne organy

administracji publicznej mogą zdecydować o odbyciu swoich posiedzeń przy użyciu

środków komunikacji elektronicznej, co obejmuje w szczególności:

1) transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym pomiędzy uczestnikami

posiedzenia danego organu,

2) wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy

posiedzenia danego organu mogą wypowiadać się w toku jego posiedzenia;

– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kolegialny organ administracji

publicznej może podejmować rozstrzygnięcia także w trybie obiegowym.

Art. 15zzzia. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii zawiesza się wynikające z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo

geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 276, 284, 782 i 1086):

11.09.2020

©Telksinoe s. 157/259

1) wykonywanie obowiązku zgłaszania prac geodezyjnych i przekazywania

wyników prac geodezyjnych dotyczących wytyczenia budynku lub sieci

uzbrojenia terenu;

2) pobieranie opłat, wydawanie licencji oraz wystawianie Dokumentów Obliczenia

Opłaty za udostępnianie zbiorów danych:

a) ortofotomapy,

b) państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych,

grawimetrycznych i magnetycznych,

c) szczegółowych osnów geodezyjnych,

d) dotyczących działek ew idencyjnych w zakresie ich identyfikatorów

i geometrii,

e) dotyczących budynków w zakresie ich identyfikatorów, geometrii i rodzaju

według Klasyfikacji Środków Trwałych.

2. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii:

1) zgłoszenie prac geodezyjnych może nastąpić po ich rozpoczęciu, jednak nie

później niż w terminie 10 dni roboczych od dnia rozpoczęcia tych prac;

2) o wyniku weryfikacji organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej informuje

wykonawcę prac geodezyjnych za pomocą środków komunikacji elektronicznej

nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu sporządzenia protokołu;

3) wykonawca prac geodezyjnych, których celem jest geodezyjna inwentaryzacja

powykonawcza obiektów budowlanych lub sporządzenie mapy do celów

projektowych, po uzyskaniu informacji o pozytywnym wyniku weryfikacji może

umieścić na dokumentach przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego

wykonuje prace geodezyjne, powstałych w wyniku tych prac, oświadczenie

o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jest równoważne

z uwierzytelnieniem dokumentów opracowanych na podstawie wykonanych prac

geodezyjnych na potrzeby postępowań administracyjnych, postępowań sądo wych lub

czynności cywilnoprawnych.

4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula

11.09.2020

©Telksinoe s. 158/259

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

oświadczeń.

5. Treść oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, zawiera dane

identyfikujące zgłoszenie prac geodezyjnych, w tym nazwę organu Służby

Geodezyjnej i Kartograficznej, który otrzymał zgłoszenie prac geodezyjnych,

wykonawcę prac geodezyjnych, imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych

kierownika prac geodezyjnych, a także numer oraz datę sporządzenia dokumentu

potwierdzającego wynik pozytywnej weryfikacji.

Art. 15zzzib. 1. Za okres stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii,

ogłoszonych z powodu COVID-19, dodatek mieszkaniowy, o którym mowa

w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 2133), może zostać przyznany z mocą wsteczną.

2. Dodatek mieszkaniowy może zostać przyznany z mocą wsteczną wyłącznie

w przypadku wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego złożonego nie później

niż po upływie 30 dni od dnia zakończenia obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonych z powodu COVID-19.

3. Dodatek mieszkaniowy przyznaje się z mocą wsteczną, jeżeli osoba

uprawniona do dodatku mieszkaniowego we wniosku o przyznanie tego dodatku

wskazała okres poprzedzający dzień złożenia tego wniosku jako okres objęty tym

wnioskiem.

4. Wskazanie okresu poprzedzającego dzień złożenia wniosku o przyznanie

dodatku mieszkaniowego jako okresu objętego tym wnioskiem następuje w formie

klauzuli dołączanej do tego wniosku i podpisanej przez wnioskodawcę.

5. W przypadku przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną, okres,

o którym mowa w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach

mieszkaniowych, skraca się o liczbę miesięcy poprzedzających pierwszy dzień

miesiąca następujący po dniu złożenia wniosku, za które przyznano dodatek

mieszkaniowy.

6. Dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną nie przyznaje się za okres,

w którym osobie do niego uprawnionej przysługiwał dodatek mieszkaniowy na

podstawie innej decyzji.

7. W przypadku przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną, dodatek

mieszkaniowy za miesiące poprzedzające pierwszy dzień miesiąca następujący po

11.09.2020

©Telksinoe s. 159/259

dniu złożenia wniosku wypłaca się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja

o przyznaniu dodatku mieszkaniowego stała się ostateczna.

Art. 15zzzj. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisowi art. 8b

stosuje ceny lub marże wyższe niż ustalone zgodnie z obwieszczeniem, o którym

mowa w art. 8, lub z przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie art. 8a.

2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza się w wysokości od

5 000 do 5 000 000 zł.

3. Karę pieniężną nakłada, w drodze decyzji, odpowiednio w zakresie swojej

właściwości:

1) (uchylony)

2) wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

3) (uchylony)

4) wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej.

4. Karę uiszcza się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa

w ust. 3, stała się ostateczna.

5. Organ może nadać decyzji, o której mowa w ust. 3, rygor natychmiastowej

wykonalności w całości lub w części, jeżeli wymaga tego ochrona bezpieczeństwa lub

porządku publicznego.

6. Do decyzji nakładających karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nie stosuje

się przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).

Art. 15zzzk. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może

nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości nie większej

niż 10% obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary,

jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie, dopuścił się wielokrotnie, w przypadku

wielu towarów lub usług lub na dużą skalę, naruszenia zakazu określonego w art. 8b.

Przepisy art. 106 ust. 3–7 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów stosuje się odpowiednio.

Art. 15zzzl. 1. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może

również nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości do

5% obrotu w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, ale nie więcej niż

50 000 000 zł, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby nieumyślnie:

11.09.2020

©Telksinoe s. 160/259

1) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów lub udzielił informacji nieprawdziwych lub wprowadzających

w błąd;

2) uniemożliwia lub utrudnia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli.

2. Przepisy art. 106 ust. 3–5 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie

konkurencji i konsumentów stosuje się odpowiednio.

Art. 15zzzm. 1. Do postępowania w sprawie nałożenia kar, o których mowa

w art. 15zzzk i art. 15zzzl, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3 ustawy z dnia

15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi

kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2019 r.

poz. 517, 1649 i 1667), z wyłączeniem art. 8, art. 26–28 i art. 31.

2. Do kar pieniężnych, o których mowa w art. 15zzzk i art. 15zzzl, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 38 ust. 1–5 i art. 39 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r.

o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej

w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi.

Art. 15zzzn. 1. W razie stwierdzenia naruszenia obowiązku hospitalizacji,

kwarantanny lub izolacji w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem lub

zwalczaniem COVID-19, nałożonego przez właściwy organ lub wynikającego

z przepisów prawa, państwowy powiatowy inspektor sanitarny nakłada na osobę

naruszającą taki obowiązek, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną

w kwocie do 30 000 zł.

2. Stwierdzenie naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić

w szczególności na podstawie ustaleń Policji, innych służb państwowych lub innych

uprawnionych podmiotów.

3. W zakresie określonym w ust. 1 nie ma zastosowania art. 38 ust. 1 ustawy

z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 59

oraz z 2020 r. poz. 322, 374 i 567).

Art. 15zzzo. 1. W razie stwierdzenia naruszenia czasowego ograniczenia lub

zakazu obrotu i używania określonych przedmiotów lub produktów spożywczych,

ustanowionego w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie

art. 46 ust. 4 pkt 2 albo art. 46a i art. 46b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.

o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 161/259

poz. 1239 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 282, 322 i 374) w związku z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem lub zwalczaniem COVID-19, wojewoda może nałożyć na podmiot

naruszający takie ograniczenia lub zakaz, w drodze decyzji, administracyjną karę

pieniężną w kwocie do 1 000 000 zł, a w przypadku jeżeli wartość przedmiotów lub

produktów przekracza 1 000 000 zł administracyjna kara pieniężna określana jest

w wysokości dwukrotności tej wartości.

2. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do ministra właściwego

do spraw zdrowia.

3. (uchylony)

Art. 15zzzp. Środki finansowe pochodzące z administracyjnych kar

pieniężnych, o których mowa w art. 15zzzj, art. 15zzzk, art. 15zzzl, art. 15zzzn

i art. 15zzzo, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 15zzzq. 1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, może zawiesić

z urzędu albo na wniosek postępowanie kontrolne, postępowanie w zakresie egzekucji

opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia,

o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach

obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze

Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2214) oraz odroczyć

terminy płatności z tytułu niespełnienia tego obowiązku, biorąc pod uwagę

konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku ubezpieczeniowego.

2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może, w drodze

rozporządzenia, odroczyć terminy płatności oraz zawiesić postępowania, o których

mowa w ust. 1, określając zakres terytorialny zawieszenia, rodzaje postępowań

podlegających zawieszeniu oraz okres, na który następuje zawieszenie oraz

odroczenie, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii oraz skutki nimi wywołane, biorąc pod uwagę

konieczność zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku ubezpieczeniowego.

3. Do terminów odroczeń oraz postępowań zaw ieszonych na podstawie ust. 1 lub

2, nie wlicza się okresów ich zawieszenia oraz odroczenia.

Art. 15zzzr. Oświadczenie woli członka organu osoby prawnej innej niż Skarb

Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego, może zostać złożone w formie

dokumentowej, a posiedzenia organów osób prawnych odbywać się

11.09.2020

©Telksinoe s. 162/259

z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej bez konieczności

jednoczesnej obecności członków tych organów. Do skuteczności takiego

oświadczenia nie jest wymagane wypełnienie formularza udostępnio nego w systemie

teleinformatycznym, opatrzenie kwalifikowanym podpisem elektronicznym,

podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, bez względu na odmienne zastrzeżenie

ustawy lub czynności prawnej.

Art. 15zzzs. Prace geologiczne, w tym roboty geologiczne, wykonywane na

podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U.

z 2019 r. poz. 868, 1214 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284), które nie mogą być wykonane

zgodnie z harmonogramem określonym w koncesji lub projekcie robót geologicznych

ze względu na obowiązywanie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii,

mogą zostać wykonane w terminie późniejszym, bez potrzeby zmiany koncesji lub

projektu robót geologicznych, do czasu upływu terminu obowiązywania koncesji lub

czasu na jaki został zatwierdzony projekt robót geologicznych lub terminu

określonego w projekcie robót geologicznych podlegającym zgłoszeniu staroście albo

ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

Art. 15zzzt. 1. Świadectwo zdrowia wydane na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy

z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1889 i 2197) lub

art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o pracy na statkach rybackich (Dz. U.

poz. 2197), które traci ważność w okresie od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 13 marca

2020 r. albo w okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19,

zachowuje ważność do dnia upływu 60 dni od dnia odwołania tego stanu.

2. W przypadku gdy 3-miesięczny termin, o którym mowa w art. 6 ust. 2 i 3

ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu oraz w art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia

11 września 2019 r. o pracy na statkach rybackich, upływa w okresie od dnia 1 marca

2020 r. do dnia 13 marca 2020 r. lub w okresie obowiązywania na obszarze

Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

ogłoszonego w związku z COVID-19, termin ten ulega przedłużeniu do upływu 60 dni

od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.

Art. 15zzzu. Certyfikat audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego wydany na

podstawie art. 24n ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U.

z 2020 r. poz. 470 i 471), którego ważność upływa w okresie obowiązywania stanu

11.09.2020

©Telksinoe s. 163/259

zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w okresie 30 dni następujących po ich

odwołaniu, zachowuje ważność, jednak nie dłużej niż do dnia upływu 90 dni od dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego,

który z nich zostanie odwołany później.

Art.15zzzu1. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3 ustawy z dnia

6 września 2001 r. o transporcie drogowym, mogą być przeprowadzane, po

zakończeniu zajęć teoretycznych i praktycznych, przez wojewodę właściwego ze

względu na miejsce prowadzenia ośrodka szkolenia w urzędzie wojewódzkim i na

koszt urzędu wojewódzkiego.

2. Testy kwalifikacyjne przeprowadza co najmniej jeden przedstawiciel

wojewody, wchodzący w skład komisji egzaminacyjnej, o której mowa

w art. 39b1 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym,

który jest pracownikiem urzędu wojewódzkiego obsługującego wojewodę.

Przeprowadzenie testów kwalifikacyjnych przez pracownika urzędu wojewódzkiego

następuje w ramach świadczenia pracy na rzecz tego urzędu.

3. Testy kwalifikacyjne przeprowadza się w sposób i na warunkach określonych

przez wojewodę, przy zachowaniu aktualnie obowiązujących przepisów sanitarno -

-epidemiologicznych.

Art. 15zzzu2. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii część teoretyczna, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia

5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341, 622, 1287

i 2020) może być realizowana przy wykorzystaniu metod on-line polegających na

transmisji w czasie rzeczywistym dźwięku i obrazu między osobą prowadzącą taką

część a jej uczestnikami. Część teoretyczna niezakończona do dnia odwołania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii może nadal być prowadzona

z wykorzystaniem metod on-line, jednak nie dłużej niż przez 30 dni od dnia odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 15zzzv. W przypadku gdy termin, o którym mowa w art. 81b ust. 1 ustawy

z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, upływa w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ulega on

przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia

11.09.2020

©Telksinoe s. 164/259

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie

odwołany później.

Art. 15zzzw. W przypadku gdy ważność:

1) prawa jazdy,

2) pozwolenia na kierowanie tramwajem,

3) zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub pojazdem

przewożącym wartości pieniężne,

4) świadectwa kierowcy,

5) legitymacji instruktora nauki jazdy,

6) legitymacji egzaminatora,

7) zaświadczenia o wpisie do ewidencji instruktorów techniki jazdy (świadectwa

instruktora techniki jazdy),

8) uprawnień do kierowania pojazdami,

9) wpisu w prawie jazdy kodu 95 potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji

wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej

uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo

ukończenie szkolenia okresowego

– upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, ważność tych dokumentów, uprawnień i wpisu ulega przedłużeniu do dnia

upływu 60 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później.

Art. 15zzzx. Badanie techniczne pojazdu, którego termin upływa w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, którego

właścicielem lub posiadaczem jest osoba przebywająca na obowiązkowej

kwarantannie lub poddana leczeniu z powodu COVID-19 w tym okresie, zachowuje

ważność przez okres 7 dni od dnia zakończenia leczenia lub zwolnienia

z obowiązkowej kwarantanny, jedynie w celu umożliwienia dojazdu na badanie

techniczne.

Art. 15zzzy. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

zawiesza się przeprowadzanie badań lekarskich i psychologicznych:

1) osób ubiegających się o uzyskanie licencji maszynisty albo o zachowanie jego

ważności, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22a ust. 11

ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

11.09.2020

©Telksinoe s. 165/259

2) osób ubiegających się o uzyskanie świadectwa maszynisty albo o zachowanie

jego ważności, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 22b

ust. 22 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;

3) pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych

z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz z prowadzeniem

określonych rodzajów pojazdów kolejowych, określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 22d ust. 3 ustawy z dnia 28 marca 2003 r.

o transporcie kolejowym;

4) pracowników zatrudnionych na stanowisku zwrotniczego, o którym mowa

w art. 22d ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym,

w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 9 stycznia 2020 r.

o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

poz. 462);

5) funkcjonariuszy straży ochrony kolei, określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 59 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o transporcie

kolejowym.

2. W przypadku gdy ważność badań lekarskich i psychologicznych, o których

mowa w ust. 1, upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii ważność tych badań ulega przedłużeniu do dnia upływu 90 dni od

dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od

tego, który z nich zostanie odwołany później.

Art. 15zzzy1. W przypadku gdy termin ważności:

1) autoryzacji bezpieczeństwa, o której mowa w art. 18a ustawy z dnia 28 marca

2003 r. o transporcie kolejowym,

2) certyfikatu bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 18b ustawy z dnia 28 marca

2003 r. o transporcie kolejowym,

3) świadectwa bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 28 marca

2003 r. o transporcie kolejowym,

4) licencji maszynisty, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca

2003 r. o transporcie kolejowym,

5) świadectwa maszynisty, o którym mowa w art. 22b ust. 1 ustawy z dnia

28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym,

11.09.2020

©Telksinoe s. 166/259

6) certyfikatu dla podmiotu odpowiedzialnego za utrzymanie pojazdu kolejowego

(ECM), o którym mowa w art. 23j ust. 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r.

o transporcie kolejowym

– upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, termin ważności tych dokumentów ulega przedłużeniu do dnia upływu

90 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii,

w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później.

Art. 15zzzz. W przypadku gdy w okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii przypada termin przeprowadzenia:

1) szkoleń oraz okresowych sprawdzianów wiedzy i umiejętności maszynistów,

o których mowa w art. 22b ust. 7 i ust. 21 pkt 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r.

o transporcie kolejowym,

2) szkoleń dla pracowników kolejowych z zakresu kierowania ruchem, o których

mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia

20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym,

3) szkoleń dla osób, o których mowa w art. 15zzzy ust. 1 pkt 3–5

– termin ważności aktualnego szkolenia albo sprawdzianu ulega przedłużeniu do dnia

upływu 90 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później.

Art. 15zzzza. 1. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii

zawiesza się przeprowadzanie egzaminów okresowych, o których mowa

w § 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 30 grudnia

2014 r. w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio

związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz

z prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych (Dz. U. z 2015 r.

poz. 46).

2. W przypadku gdy termin przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa

w ust. 1, przypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii termin przeprowadzenia tego egzaminu ulega przedłużeniu do dnia

upływu 90 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później.

Art. 15zzzzb. 1. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego określonym

w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 jest obowiązany do utrzymania

11.09.2020

©Telksinoe s. 167/259

minimalnej gotowości operacyjnej lotniska dostosowanej do planowanych startów

i lądowań statków powietrznych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego oraz stanu

epidemii.

2. Finansowanie kosztów utrzymania minimalnej gotowości operacyjnej

lotniska, o której mowa w ust. 1, następuje ze środków Funduszu Przeciwdziałania

COVID-19.

3. (uchylony)

4. Finansowania, o którym mowa w ust. 2, udziela na wniosek zarządzającego

lotniskiem, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu.

5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz lotnisk użytku

publicznego, na których należy zapewnić utrzymanie minimalnej gotowości

operacyjnej lotniska oraz wymagania, których spełnienie potwierdza osiągnięcie

minimalnej gotowości operacyjnej przez lotnisko mając na uwadze konieczność

zapewnienia funkcjonowania lotnisk użytku publicznego współużytkowanych

z wojskiem oraz lotnisk użytku publicznego niezbędnych dla zachowania ciągłości

ruchu pasażerskiego i towarowego.

6. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze rozporządzenia, sposób

i tryb rozliczania i dokumentowania kosztów, o których mowa w ust. 2, oraz wzór

wniosku, o którym mowa w ust. 4, mając na uwadze konieczność zapewnienia

przejrzystości gospodarowania środkami budżetu państwa oraz ograniczenie

finansowania do niezbędnych kosztów.

Art. 15zzzzc. Pracownicy zarządzającego lotniskiem odpowiedzialni za

zapewnienie niezbędnej pomocy medycznej, o której mowa w art. 68 ust. 2 pkt 5

ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 oraz

z 2020 r. poz. 284), pracownicy lotniskowej służby ratowniczo -gaśniczej, o których

mowa w art. 84 tej ustawy, oraz inne osoby, którym zarządzającym lotniskiem

powierzył wykonywanie czynności związanych z przeciwdziałaniem COVID-19,

w czasie wykonywania tych czynności korzystają z ochrony prawnej przewidzianej

dla funkcjonariuszy publicznych.

Art. 15zzzzd. W przypadku gdy ważność specjalistycznego szkolenia dla

pracowników lotniskowej służby ratowniczo-gaśniczej, o którym mowa

w art. 84 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, w odniesieniu do

11.09.2020

©Telksinoe s. 168/259

lotniska użytku publicznego, upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tego szkolenia ulega przedłużeniu do

dnia upływu 6 miesięcy od dnia odwołania stanu zagrożenia ep idemicznego albo stanu

epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później.

Art. 15zzzze. 1. W przypadku gdy ważność szkoleń, o których mowa

w § 20 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie Krajowego Programu

Ochrony Lotnictwa Cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 631), upływa w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tych

szkoleń ulega przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie

odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności szkoleń.

2. W przypadku gdy ważność sprawdzenia przeszłości, o którym mowa

w § 32 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie Krajowego Programu Ochrony Lotnictwa

Cywilnego oraz w § 15 ust. 1 pkt 1 załącznika do rozporządzenia Ministra

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 20 września 2013 r.

w sprawie Krajowego Programu Szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego

(Dz. U. z 2016 r. poz. 1852), upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, ważność takiego sprawdzenia przeszłości ulega

przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie

odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności

sprawdzenia.

Art. 15zzzzf. 1. W przypadku gdy ważność szkolenia okresowego, o którym

mowa w § 2 pkt 10 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej z dnia 20 września 2013 r. w sprawie Krajowego Programu

Szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, upływa w okresie obowiązywania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tego szkolenia ulega

przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie

odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności

szkolenia.

11.09.2020

©Telksinoe s. 169/259

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, osoby wymienione

w § 13 ust. 1 pkt 1–3 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu,

Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 20 września 2013 r. w sprawie Krajowego

Programu Szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, są obowiązane odbyć

szkolenie okresowe niezwłocznie odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później.

3. W przypadku gdy termin ponownej certyfikacji osób wymienionych

w § 13 ust. 1 pkt 1–3 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu,

Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 20 września 2013 r. w sprawie Krajowego

Programu Szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, przypada w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność

uprawnień tych osób ulega przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania

stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który

z nich zostanie odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty

ważności szkoleń.

4. W przypadku gdy ważność szkoleń, o których mowa w § 13 ust. 11

i 12 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej z dnia 20 września 2013 r. w sprawie Krajowego Programu Szkolenia

w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, upływa w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tych szkoleń ulega

przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie

odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności szkoleń.

5. Szkolenia z zakresu ochrony lotnictwa cywilnego, o których mowa

w § 2 pkt 3 załącznika do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej z dnia 20 września 2013 r. w sprawie Krajowego Programu

Szkolenia w zakresie ochrony lotnictwa cywilnego, dla kategorii osób, o których

mowa w § 13 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, oraz szkolenia, o których mowa

w § 2 pkt 4 tego rozporządzenia, dla kategorii osób, o których mowa

w § 13 ust. 1 pkt 1–3 i 17 załącznika do tego rozporządzenia, odbywające się

w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, są

przeprowadzane w sposób określony w § 18 ust. 1 pkt 3 załącznika do tego

rozporządzenia. Szkolenia odbywają się z zapewnieniem zdalnej dostępności

instruktora szkolenia.

11.09.2020

©Telksinoe s. 170/259

Art. 15zzzzg. 1. W przypadku gdy termin szkolenia, o którym mowa

w § 77 ust. 2 pkt 2, § 82 ust. 2, § 83 ust. 4 oraz § 94 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia

Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 19 maja 2017 r. w sprawie licencji

i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1115

oraz z 2018 r. poz. 1488), przypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tego szkolenia ulega przedłużeniu do

dnia upływu 90 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie odwołany później, jednak nie

dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności szkolenia. Przepis stosuje się do

szkoleń dla informatorów lotniskowej służby informacji powietrznej (AFIS).

2. W przypadku gdy ważność uprawnień uzupełniających lub uprawnień

uzupełniających w jednostce, o którym mowa w § 77 ust. 2, § 82 ust. 1, § 83 ust. 3

oraz § 94 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 19 maja

2017 r. w sprawie licencji i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego,

upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, ważność tych uprawnień uzupełniających lub uprawnień uzupełniających

w jednostce, ulega przedłużeniu na okres do 90 dni od dnia odwołania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich

zostanie odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności

uprawnień. Przepis stosuje się do uprawnień informatorów lotniskowej służby

informacji powietrznej (AFIS).

3. Trzymiesięczny okres, o którym mowa w § 77 ust. 2 pkt 1, rozporządzenia

Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 19 maja 2017 r. w sprawie licencji

i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego, w okresie obowiązywania

stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, jednak nie dłużej niż do dnia

31 grudnia 2020 r., ulega przedłużeniu do 6 miesięcy.

4. Termin końcowy obowiązku, o którym mowa w § 105 ust. 2, 5

i 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 19 maja 2017 r.

w sprawie licencji i świadectw kwalifikacji personelu służb ruchu lotniczego, ulega

przedłużeniu do dnia upływu 120 dni od dnia odwołania stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich zostanie

odwołany później, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2020 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 171/259

Art. 15zzzzh. 1. W przypadku gdy ważność uprawnień podstawowych lub

dodatkowych, o których mowa w § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Transportu,

Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 3 czerwca 2013 r. w sprawie świadectw

kwalifikacji (Dz. U. z 2017 r. poz. 288), upływa w okresie obowiązywania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tych uprawnień

podstawowych lub dodatkowych, ulega przedłużeniu do dnia upływu 90 dni od dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego,

który z nich zostanie odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia

utraty ważności uprawnień.

2. W przypadku gdy ważność badań lotniczo -lekarskich, o których mowa

w § 12 ust. 1, rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki

Morskiej z dnia 27 maja 2013 r. w sprawie badań lotniczo-lekarskich (Dz. U. z 2017 r.

poz. 129), upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, ważność tych badań, ulega przedłużeniu do dnia upływu 90 dni od

dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od

tego, który z nich zostanie odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od

dnia utraty ważności badań, pod warunkiem że orzeczenie lotniczo -lekarskie nie

zawiera ograniczeń za wyjątkiem wzrokowych.

Art. 15zzzzi. W przypadku gdy termin szkolenia z zakresu bezpiecznej obsługi

materiałów niebezpiecznych przewożonych drogą powietrzną, przypada w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ważność tego

szkolenia ulega przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich

zostanie odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności

szkolenia.

Art. 15zzzzj. W przypadku gdy termin szkolenia, o którym mowa w art. 95f

ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, przypada w okresie

obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ważność tego

szkolenia ulega przedłużeniu do dnia upływu 30 dni od dnia odwołania stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w zależności od tego, który z nich

zostanie odwołany później, jednak nie dłużej niż o 6 miesięcy od dnia utraty ważności

szkolenia.

11.09.2020

©Telksinoe s. 172/259

Art. 15zzzzk. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii zezwala się operatorom lotniczym na przewóz środków

zawierających materiał niebezpieczny UN1887 Alcohols, n.o.s. oraz UN1170 Ethanol

solution, jako środków do dezynfekcji rąk dla pasażerów i załóg statków

powietrznych, zgodnie z postanowieniami Instrukcji Technicznych Bezpiecznego

Transportu Materiałów Niebezpiecznych Drogą Powietrzną ICAO Doc. 9284 –

AN/905, w rozumieniu pkt 119 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE)

nr 965/2012 z dnia 5 października 2012 r. ustanawiającego wymagania techniczne

i procedury administracyjne odnoszące się do operacji lotniczych zgodnie

z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz. Urz.

UE L 296 z 25.10.2012, str. 1, z późn. zm.).

2. Operatorzy lotniczy upewniają się, że środki, o których mowa w ust. 1, są

odpowiednio przechowywane i zabezpieczone, aby zapobiec przypadkowemu

rozlaniu, uszkodzeniu lub ryzyku pożaru oraz, że opakowania zapasowe są również

odpowiednio zapakowane. Pojemność każdego pojemnika nie może przekraczać

0,5 litra, a całkowita ilość środków, o których mowa w ust. 1, na pokładzie statku

powietrznego nie może przekraczać 8 litrów.

3. Operatorzy lotniczy dokonują oceny ryzyka związanego z przewozem

środków, o których mowa w ust. 1, odpowiednio zmieniają procedury postępowania

awaryjnego i informują załogi statków powietrznych o wprowadzonych zmianach.

Art. 15zzzzl. 1. W okresie obowiązywania ustawy operacje bezzałogowych

statków powietrznych mogą być realizowane po poinformowaniu Polskiej Agencji

Żeglugi Powietrznej o zamiarze wykonania lotu za pośrednictwem systemu

teleinformatycznego, określonego przez Agencję oraz zgodnie z warunkami

wykonywania lotów określonymi w rozporządzeniu Ministra Transportu,

Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie wyłączenia

zastosowania niektórych przepisów ustawy – Prawo lotnicze do niektórych rodzajów

statków powietrznych oraz określenia warunków i wymagań dotyczących używania

tych statków (Dz. U. z 2019 r. poz. 1497).

2. Udziela się dotacji z budżetu państwa na finansowanie realizacji zadań

wskazanych w ust. 1, przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej.

3. Dotacji, o której mowa w ust. 2, udziela na wniosek Polskiej Agencji Żeglugi

Powietrznej minister właściwy do spraw transportu.

11.09.2020

©Telksinoe s. 173/259

4. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych, określi w drodze rozporządzenia sposób

i tryb przekazywania i rozliczania dotacji, o której mowa w ust. 2, i dokumentowania

kosztów objętych finansowaniem z tej dotacji, oraz wzór wniosku, o którym mowa

w ust. 3, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia przejrzystości gospodarowania

środkami budżetu państwa.

5. Na potrzeby realizacji zadań wskazanych w ust. 1 Polska Agencja Żeglugi

Powietrznej może przejąć wszystkie przysługujące właścicielowi autorskie prawa

majątkowe do systemów teleinformatycznych służących do koordynacji i zarządzania

lotami bezzałogowych statków powietrznych w polskiej przestrzeni powietrznej, które

przeszły proces weryfikacji, i są dopuszczone przez odpowiednie organy nadzoru

lotniczego do ich wykorzystania w pracy operacyjnej wraz z prawami do

dokumentacji systemu. Przejęcie następuje na wszystkich polach eksploatacji

wskazanych w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach

pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 oraz z 2020 r. poz. 288), w tym wskazanych

w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

a w zakresie praw do dokumentacji na polach eksploatacji wskazanych w art. 50 tej

ustawy. Przejęcie następuje z chwilą złożenia oświadczenia woli właścicielowi praw

o ich przejęciu na podstawie niniejszego artykułu. Przejęcie następuje za

wynagrodzeniem odpowiadającym wartości księgowej aktywa na dzień złożenia

oświadczenia woli o przejęciu praw. O złożeniu oświadczenia Polska Agencja Żeglugi

Powietrznej zawiadamia ministra właściwego do spraw transportu oraz ministra

właściwego do spraw aktywów państwowych.

Art. 15zzzzl1. 1. W celu przeciwdziałania skutkom COVID-19 minister

właściwy do spraw transportu przekazuje operatorom w wojewódzkich,

międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie

kolejowym, o których mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym

transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2475 i 2493 oraz z 2020 r. poz. 400, 462

i 875), środki finansowe za miesiące obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

lub stanu epidemii oraz kolejne 3 miesiące po upływie miesiąca, w którym odwołano

stan zagrożenia epidemicznego albo stan epidemii, na poziomie kwoty dotacji

przedmiotowej z tytułu honorowania ustawowych uprawnień do ulgowych

przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego rozliczonej za te same

11.09.2020

©Telksinoe s. 174/259

miesięczne okresy w roku poprzednim, pomniejszonej o przekazane operatorom środki

dotacji przedmiotowej na finansowanie utraconych przychodów w związku ze

stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów za te miesiące.

2. Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, przekazywane są z budżetu

państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu,

w celu sfinansowania rekompensaty, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia

16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym, w części określonej

w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c tej ustawy.

3. Operator w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach

pasażerskich w transporcie kolejowym, występując z wnioskiem do ministra

właściwego do spraw transportu o przekazanie środków finansowych, wskazuje

umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, w ramach

której będzie rozliczana kwota przekazanych środków finansowych.

4. Operator w wojewódzkich przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym

występuje z wnioskiem o przekazanie środków finansowych do właściwego

organizatora wojewódzkich przewozów pasażerskich w transporcie kolejowym,

z którym ma podpisaną umowę.

5. Organizator, o którym mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od dnia otrzymania

wniosku operatora, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw transportu wniosek

o przekazanie środków finansowych.

6. Minister właściwy do spraw transpo rtu przekazuje w terminie 14 dni od dnia

przekazania środków finansowych operatorowi, właściwemu organizatorowi

publicznego transportu zbiorowego informacje o kwocie przekazanych operatorowi

środków finansowych podlegających rozliczeniu w ramach umowy o świadczenie

usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

7. Operator przedkłada właściwemu organizatorowi publicznego transportu

zbiorowego wniosek o rozliczenie środków finansowych na zasadach i w terminach

wynikających z umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu

zbiorowego.

8. Właściwy organizator publicznego transportu zbiorowego rozlicza przekazane

operatorowi środki finansowe oraz przekazuje do ministra właściwego do spraw

transportu informacje o rozliczeniu.

9. Zasady przekazywania i rozliczania środków finansowych, o których mowa

w ust. 1, stosuje się nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2020 r.

11.09.2020

©Telksinoe s. 175/259

Art. 15zzzzl2. 1. W celu przeciwdziałania skutkom COVID-19 minister

właściwy do spraw transportu może przekazać operatorom w wojewódzkich,

międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie

kolejowym, o których mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym

transporcie zbiorowym, środki finansowe w celu sfinansowania rekompensaty,

w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym

transporcie zbiorowym, w części określonej w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c tej ustawy, za

miesiące obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz

kolejne 3 miesiące po upływie miesiąca, w którym odwołano stan zagrożenia

epidemicznego lub stan epidemii.

2. Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, pochodzą z Funduszu

Przeciwdziałania COVID-19.

3. Wysokość przekazanych środków finansowych nie może przekroczyć różnicy

pomiędzy nieosiągniętymi przez operatora, w danym miesiącu, z uwagi na

przeciwdziałanie COVID-19, przychodami ze sprzedaży oraz nieponiesionymi przez

operatora w tym samym miesiącu kosztami operacyjnymi, z tytułu ograniczonej,

z uwagi na przeciwdziałanie COVID-19, pracy eksploatacyjnej.

4. Wysokość wsparcia udzielonego na podstawie ust. 1 pomniejsza się

o wsparcie udzielone na podstawie art. 15zzzzl1.

5. Wartości przychodów oraz kosztów, o których mowa w ust. 3, przekazują

ministrowi właściwemu do spraw transportu odpowiednio operator

w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie

kolejowym oraz organizatorzy wojewódzkich przewozów pasażerskich w transporcie

kolejowym wraz z wnioskiem o przekazanie środków finansowych.

6. Przepisy art. 15zzzzl1 ust. 3–9 stosuje się odpowiednio.

Art. 15zzzzl3. Warunkiem udzielenia wsparcia na podstawie przepisów

art. 15zzzzl1 oraz art. 15zzzzl2 jest niezmniejszenie wydatków planowanych przed

dniem 13 marca 2020 r. w budżecie właściwego organizatora w celu sfinansowania

rekompensaty i przekazanie przez organizatora operatorowi rekompensaty

w wysokości planowanej na ten dzień.

Art. 15zzzzl4. Łączna wysokość wsparcia operatorów w wojewódzkich,

międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie

kolejowym, związana z przeciwdziałaniem COVID-19, o którym mowa

11.09.2020

©Telksinoe s. 176/259

w art. 15zzzzl1 ust. 1 oraz art. 15zzzzl2 ust. 1, nie może powodować przekroczenia

wyniku finansowego netto określonego na podstawie rozporządzenia (WE)

nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r.

dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu

pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG)

nr 1107/70 (Dz. Urz. UE L 315 z 03.12.2007, str. 1, z późn. zm.), dla całego okresu

trwania obowiązującej umowy, wliczając w to również przyszłe wypłaty z jej tytułu.

Art. 15zzzzm. W związku z czasowym ograniczeniem lub czasowym

zawieszeniem funkcjonowania jednostek systemu oświaty pracodawcom, którzy

zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania

zawodowego, okres zwolnienia młodocianego pracownika z obowiązku świadczenia

pracy wlicza się do okresu, za który przysługuje dofinansowanie, o którym mowa

w art. 122 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.

Art. 15zzzzn. Uprawnienia:

1) inspektora ochrony radiologicznej, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 5 ustawy

z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1792 oraz

z 2020 poz. 284 i 322),

2) do zajmowania stanowiska mającego istotne znaczenie dla zapewnienia

bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, o których mowa

w art. 12 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1

– których ważność upływa w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii albo w okresie 30 dni następujących po ich odwołaniu, zachowują

ważność przez okres kolejnych 9 miesięcy od dnia upływu terminu ich ważności.

Art. 15zzzzo. W okresie trwania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii oraz w terminie 14 dni od dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii sprawozdania oraz

informacje, o których mowa w art. 4ba ust. 4, art. 43d ust. 1 i art. 43e ust. 1 ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne mogą być składane za

pośrednictwem poczty elektronicznej.

Art. 15zzzzp. Okres, na który Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wyznaczył,

w drodze decyzji, operatora systemu dystrybucyjnego oraz operatora systemu

skraplania gazu ziemnego, o których mowa w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. –

11.09.2020

©Telksinoe s. 177/259

Prawo energetyczne, upływający przed dniem 31 grudnia 2020 r., ulega przedłużeniu

do dnia 31 grudnia 2020 r.

Art. 15zzzzr. Termin realizacji w 2020 r. obowiązku określonego w art. 16:

1) ust. 14 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, przedłuża się do

dnia 31 marca 2021 r.;

2) ust. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, przedłuża się do

dnia 30 kwietnia 2021 r.

Art. 15zzzzra. Termin realizacji w 2020 r. obowiązku określonego

w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne przekłada się

na dzień 31 maja 2020 r.

Art. 15zzzzs. Ważność decyzji o udzieleniu koncesji na wykonywanie

działalności gospodarczej w zakresach, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, które wygasają w czasie trwania na

obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu

epidemii, przedłuża się do dnia 31 grudnia 2020 r. pod warunkiem złożenia przez

przedsiębiorstwo energetyczne wniosku o przedłużenie okresu obowiązywania

koncesji, nie później niż 30 dni przed upływem okresu jej obowiązywania, a wniosek

zawiera co najmniej informacje, o których mowa w art. 35 ust. 1–1c ustawy z dnia

10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Art. 15zzzzt. 1. W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem lub

w czasie trwania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, stanu zagrożenia

epidemicznego albo stanu epidemii, termin o którym mowa w art. 35 ust. 2a ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, przedłuża się do 60 dni po dniu

odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej tego stanu.

2. W postępowaniach wszczętych w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy do dnia 31 grudnia 2020 r., termin, o którym mowa w art. 35 ust. 2a ustawy

z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, wynosi 60 dni.

Art. 15zzzzu. Obowiązek określony w art. 49c ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia

1997 r. – Prawo energetyczne za pierwszy kwartał 2020 r. wykonuje się w terminie

30 dni od dnia zakończenia drugiego kwartału 2020 r.

Art. 15zzzzw. Terminy realizacji w 2020 r. obowiązków, o których mowa

w art. 25 ust. 3 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy

11.09.2020

©Telksinoe s. 178/259

naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania

w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku

naftowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 411), zmienia się w następujący sposób:

1) termin, o którym mowa w art. 25 ust. 3, przedłuża się do dnia 30 czerwca

2020 r.;

2) termin, o którym mowa w art. 27 ust. 2 pkt 1, przedłuża się do dnia 31 grudnia

2020 r., przy czym informacja o rzeczywistej wielkości utrzymywanych

zapasów obowiązkowych gazu ziemnego oraz miejscu ich magazynowania

dotyczy stanu na dzień 1 października 2020 r.;

3) termin, o którym mowa w art. 27 ust. 2 pkt 2, przedłuża się do dnia 31 grudnia

2020 r.

Art. 15zzzzv. W okresie trwania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii sprawozdania, o których mowa

w art. 30b ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach

ciekłych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123, 1210 i 1527 oraz z 2020 r. poz. 284), mogą

być składane za pośrednictwem poczty elektronicznej.

Art. 15zzzzx. 1. Oświadczenia, o których mowa w art. 6e ust. 1, art. 6f ust. 1

i art. 6g ust. 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o płatnościach

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

poz. 311, z 2019 r. poz. 201 oraz z 2020 r. poz. 300), w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19, mogą być również składane za pomocą środków komunikacji

elektronicznej.

2. W przypadku złożenia przez rolnika oświadczenia, o którym mowa w art. 6e

ust. 1, art. 6f ust. 1 i art. 6g ust. 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych

ustaw, w trybie, o którym mowa w ust. 1, rolnik ten, w terminie 14 dni od dnia

odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na

podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, który

obowiązywał jako ostatni, dla potwierdzenia czynności złożenia tego oświadczenia

składa do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa podpisane oświadczenie, o którym mowa w art. 6e ust. 1,

art. 6f ust. 1 i art. 6g ust. 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy

11.09.2020

©Telksinoe s. 179/259

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych

ustaw.

3. W przypadku potwierdzenia czynności złożenia oświadczenia, o którym

mowa w art. 6e ust. 1, art. 6f ust. 1 i art. 6g ust. 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r.

o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz

niektórych innych ustaw, w terminie, o którym mowa w ust. 2, uznaje się, że

oświadczenie to zostało złożone w terminie, w którym złożono je za pomocą środków

komunikacji elektronicznej.

Art. 15zzzzy. 1. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na

podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 Główny

Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa przed udzieleniem upoważnienia do

prowadzenia badań skuteczności działania środka ochrony roślin nie przeprowadza

kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach

ochrony roślin (Dz. U. z 2019 r. poz. 1900 oraz z 2020 r. poz. 284 i 425).

2. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS -CoV-2 oraz w okresie 30 dni od

dnia odwołania tych stanów dopuszcza się:

1) dokonywanie zbycia środków ochrony roślin ostatecznemu nabywcy środków

ochrony roślin w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 8 marca 2013 r.

o środkach ochrony roślin w ramach wykonywania działalności gospodarczej,

o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony

roślin, przez osoby niespełniające wymagań określonych

w art. 25 ust. 3 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony

roślin;

2) dokonywanie zbycia środków ochrony roślin nabywcy innemu, niż wskazany

w pkt 1, bez możliwości bieżącej konsultacji z osobą posiadającą kwalifikacje

określone w art. 25 ust. 3 pkt 1 lit. a lub b ustawy z dnia 8 marca 2013 r.

o środkach ochrony roślin;

11.09.2020

©Telksinoe s. 180/259

3) nabywanie środków ochrony roślin przeznaczonych dla użytkowników

profesjonalnych w rozumieniu art. 2 pkt 24 ustawy z dnia 8 marca 2013 r.

o środkach ochrony roślin przez osoby, które nie spełniają wymagań określonych

w art. 28 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin;

4) wykonywanie zabiegów z zastosowaniem środków ochrony roślin

przeznaczonych dla użytkowników profesjonalnych w rozumieniu art. 2 pkt 24

ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin przez osoby, które nie

spełniają wymagań określonych w art. 41 ustawy z dnia 8 marca 2013 r.

o środkach ochrony roślin;

5) świadczenie usług doradczych dotyczących metod ochrony roślin w zakresie

realizacji wymagań integrowanej ochrony roślin oraz stosowania środków

ochrony roślin, w tym wykonywanych w ramach działalności marketingowej,

przez osoby, które nie spełniają wymagań określonych w art. 42 ustawy z dnia

8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin.

3. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS -CoV-2 oraz w okresie 30 dni od

dnia odwołania tych stanów, w przypadku wykonania zabiegu z zastosowaniem

środka ochrony roślin przy użyciu sprzętu agrolotniczego, nie jest wymagane

dołączenie oświadczenia, o którym mowa w art. 39 ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy z dnia

8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, do planu zabiegów, o którym mowa

w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin,

przekazywanego wojewódzkiemu inspektorowi ochrony roślin i nasiennictwa.

4. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS -CoV-2 oraz w okresie 30 dni od

dnia odwołania tych stanów dopuszcza się używanie do wykonania zabiegów

z zastosowaniem środków ochrony roślin sprzętu przeznaczonego do stosowania

środków ochrony roślin niespełniającego wymagań określonych w art. 48 ust. 2 lub 4

ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, jeżeli:

11.09.2020

©Telksinoe s. 181/259

1) sprzęt ten przed ogłoszeniem tych stanów został poddany okresowym badaniom

w celu potwierdzenia sprawności technicznej, o których mowa w art. 48 ust. 2

ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, albo

2) pierwsze badanie w celu potwierdzenia sprawności technicznej tego sprzętu

powinno zostać przeprowadzone w okresie trwania na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii w związku

z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

5. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS -CoV-2 oraz w okresie 30 dni od

dnia odwołania tych stanów do zgłoszenia zamiaru stosowania integrowanej produkcji

roślin w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony

roślin, nie jest wymagane dołączenie kopii zaświadczeń lub dokumentów określonych

w art. 55 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin.

6. Dla roślin ze zbioru w 2020 r. certyfikat, o którym mowa w art. 57 ust. 1

ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, może zostać wydany, jeżeli

nie został spełniony wymóg określony w art. 57 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca

2013 r. o środkach ochrony roślin.

Art. 15zzzzz. 1. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonych na

podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 lub stanu

nadzwyczajnego w związku z zakażeniami tym wirusem oraz w okresie 30 dni od dnia

odwołania tych stanów do oświadczenia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c pkt (i)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia

26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin,

zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013,

(UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylającego dyrektywy Rady

69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE

i 2007/33/WE (Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4, z późn. zm. 18)), zwanego dalej

18)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1

i Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 77.

11.09.2020

©Telksinoe s. 182/259

„rozporządzeniem 2016/2031”, zamiast zaświadczenia, o którym mowa

w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed

agrofagami (Dz. U. poz. 424), lub jego kopii, może zostać dołączone oświadczenie

o posiadaniu przez osoby, które będą dokonywały ocen, o których mowa

w art. 87 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, wiedzy określonej w art. 89 ust. 1

lit. a rozporządzenia 2016/2031.

2. Jeżeli podmiot profesjonalny w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia

13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami, któremu udzielone zostało

upoważnienie do wydawania paszportów roślin w rozumieniu art. 2 pkt 25 ustawy

z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami, nie dołączył do

oświadczenia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c pkt (i) rozporządzenia 2016/2031,

zaświadczenia, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r.

o ochronie roślin przed agrofagami, lu b jego kopii, podmiot ten, w terminie 30 dni od

dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonych na

podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2,

przekazuje do wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, który udzielił

mu tego upoważnienia, to zaświadczenie lub jego kopię.

3. Jeżeli podmiot upoważniony do wydawania paszportów roślin nie dopełnił

obowiązku określonego w ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa

cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do wydawania paszportów roślin.

4. Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospo litej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS -CoV-2 oraz w okresie 30 dni od

dnia odwołania tych stanów oceny, o których mowa w art. 87 ust. 1 rozporządzenia

2016/2031, mogą być przeprowadzane przez osoby nieposiadające zaświadczenia,

o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin

przed agrofagami, jeżeli osoby te posiadają wiedzę określoną

w art. 89 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/2031.

6. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

11.09.2020

©Telksinoe s. 183/259

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 dopuszcza się:

1) przekazanie informacji o zamiarze podjęcia działalności w zakresie

przemysłowego przetwarzania roślin, produktów roślinnych lub innych

przedmiotów porażonych lub podejrzanych o porażenie przez agrofaga

kwarantannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie

z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofaga niekwarantannowego,

który spełnia kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii, lub przemysłowego

przetwarzania na obszarze strefy chronionej roślin, produktów roślinnych lub

innych przedmiotów porażonych lub podejrzanych o porażenie przez agrofaga

kwarantannowego dla tej strefy chronionej, o której mowa w art. 13 ust. 2

ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami,

2) złożenie wniosku o wpis do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych,

o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin

przed agrofagami,

3) przekazanie oświadczenia, o którym mowa w art. 66 ust. 2 lit. c pkt (i)

rozporządzenia 2016/2031,

4) złożenie wniosku o wydanie paszportu roślin w przypadku, o którym mowa

w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed

agrofagami,

5) złożenie wniosku o udzielenie upoważnienia, o którym mowa

w art. 98 ust. 1 rozporządzenia 2016/2036,

6) złożenie wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie prac nad agrofagami,

o którym mowa w art. 4 akapit pierwszy rozporządzenia delegowanego Komisji

(UE) 2019/829 z dnia 14 marca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 w sprawie środków

ochronnych przeciwko agrofagom roślin, upoważniającego państwa

członkowskie do ustanowienia tymczasowych odstępstw na potrzeby badań

urzędowych, celów naukowych lub edukacyjnych, doświadczeń, selekcji

odmianowych lub hodowli (Dz. Urz. UE L 137 z 23.05.2019, str. 15),

7) złożenie wniosku o wydanie fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub

fitosanitarnego świadectwa reeksportowego, o którym mowa w art. 47 ust. 2

ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami,

11.09.2020

©Telksinoe s. 184/259

8) złożenie wniosku o dokonanie wpisu do rejestru eksporterów, o którym mowa

w art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed

agrofagami

– za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu

elektronicznego stanowiącego kopię dokumentu wymienionego w pkt 1–

8 sporządzonego w postaci innej niż elektroniczna.

7. W 2020 r. informację, o której mowa w art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 13 lutego

2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami, przekazuje się do dnia 30 czerwca tego

roku.

Art. 15zzzzza. 1. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonych na

podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń

i chorób zakaźnych u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 oraz

w okresie 30 dni od dnia odwołania tych stanów kontrola, o której mowa

w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U.

z 2019 r. poz. 1353 i 1824 oraz z 2020 r. poz. 285 i 425), może być prowadzona przez

osoby, które nie zostały wpisane do rejestru inspektorów rolnictwa ekologicznego,

o którym mowa w art. 21 ust. 1 tej ustawy.

2. W okresie obowiązywania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu

zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonych na podstawie ustawy

z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

u ludzi w związku z zakażeniami wirusem SARS -CoV-2 oraz w okresie 30 dni od

dnia odwołania tych stanów dopuszcza się złożenie zgłoszenia, o którym mowa

w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, oraz

wniosków, o których mowa w art. 11 ust. 3 i art. 12 ust. 2 i 3 tej ustawy, za

pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu

elektronicznego stanowiącego odpowiednio kopię tego zgłoszenia albo tych

wniosków sporządzonych w postaci innej niż elektronicz na.

Art. 15zzzzzb. 1. Strony umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego lub

o powierzenie realizacji zadania publicznego lub umowy zawartej w trybie

określonym w art. 11a–11c lub art. 19a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zawartej w okresie przed

ogłoszeniem stanu zagrożenia epidemicznego z powodu COVID-19, jednak nie

11.09.2020

©Telksinoe s. 185/259

później niż do dnia 31 grudnia 2020 r., niezwłocznie, wzajemnie informują się

o wpływie okoliczności związanych z wystąpieniem COVID-19 na należyte

wykonanie tej umowy, o ile taki wpływ wystąpił lub może wystąpić. Strony umowy

potwierdzają ten wpływ dołączając do informacji, o której mowa w zdaniu pierwszym,

oświadczenia, które mogą dotyczyć w szczególności:

1) liczby i stanowisk pracowników lub osób świadczących pracę za

wynagrodzeniem na innej podstawie niż stosunek pracy, które uczestniczą lub

mogłyby uczestniczyć w realizacji umowy:

a) podlegających obowiązkowej hospitalizacji w celu zapobiegania szerzeniu

się zakażenia wirusem SARS-CoV-2 lub COVID-19,

b) podlegających obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi

epidemiologicznemu w związku z pozostawaniem w styczności z osobami

zakażonymi wirusem SARS-CoV-2 lub chorymi na COVID-19,

c) zwolnionych od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego

sprawowania opieki nad dzieckiem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1

ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa lub

dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym

stopniu niepełnosprawności do ukończenia 18 lat albo dzieckiem

z orzeczeniem o niepełnosprawności, w przypadku zamknięcia żłobka,

klubu dziecięcego, przedszkola, szkoły lub innej placówki, do których

uczęszcza dziecko, lub niemożności sprawowania opieki przez nianię lub

dziennego opiekuna z powodu rozprzestrzeniania się COVID-19,

d) skierowanych do pracy przy zwalczaniu epidemii w drodze decyzji wydanej

na podstawie art. 47 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu

oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi;

2) decyzji wydanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego lub działającego

z jego upoważnienia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,

w związku z przeciwdziałaniem COVID-19, nakładających na stronę umow y

obowiązek podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych;

3) poleceń lub decyzji wydanych przez wojewodów, ministra właściwego do spraw

zdrowia lub Prezesa Rady Ministrów, związanych z przeciwdziałaniem

COVID-19, o których mowa w art. 11 ust. 1–3;

11.09.2020

©Telksinoe s. 186/259

4) wstrzymania dostaw produktów, komponentów produktu lub materiałów,

trudności w dostępie do sprzętu lub trudności w realizacji usług transportowych;

5) okoliczności, o których mowa w pkt 1–4, w zakresie w jakim dotyczą one stron

umowy;

6) braku możliwości realizacji poszczególnych działań określonych umową.

2. Strony umowy, po stwierdzeniu, że okoliczności związane z wystąpieniem

COVID-19, o których mowa w ust. 1, mogą wpłynąć lub wpływają na należyte

wykonanie umowy, mogą dokonać zmiany tej umo wy, w szczególności przez zmianę:

1) terminu wykonania umowy lub jej części, lub czasowe zawieszenie

wykonywania umowy lub jej części;

2) sposobu wykonywania umowy lub jej części;

3) zakresu wykonania umowy lub jej części.

2a. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do oferty realizacji zadania

publicznego, o której mowa w art. 14 i art. 19a ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.

o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

3. Po ustaniu stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii organ

administracji publicznej zlecający realizację zadania publicznego może skontrolować

prawdziwość oświadczeń, o których mowa w ust. 1.

Art. 15zzzzzc. Nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych,

o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 8 pkt 2 i 3 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy

z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów

publicznych:

1) nieustalenie lub niedochodzenie od organizacji pozarządowej lub podmiotu,

o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności

pożytku publicznego i o wolontariacie, należności powstałych w związku

z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy, o której mowa

w art. 15zzzzzb ust. 1;

2) zmiana umowy zgodnie z art. 15zzzzzb ust. 2;

3) odstąpienie od dochodzenia należności, o którym mowa w art. 15zzze ust. 2–3a,

art. 15zzzf oraz art. 15zzzg ust. 2.

Art. 15zzzzzd. Nie popełnia przestępstwa, o którym mowa w art. 296 § 1–4

ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, kto nie ustala lub nie dochodzi od

organizacji pozarządowej lub podmiotu, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia

11.09.2020

©Telksinoe s. 187/259

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, należności

powstałych w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy,

o której mowa w art. 15zzzzzb ust. 1, lub zmienia umowę zgodnie z art. 15zzzzzb

ust. 2.

Art. 15zzzzze. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii, Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego, w drodze

rozporządzenia, może określić inny termin wypełniania przez organizacje pożytku

publicznego obowiązku, o którym mowa w art. 23 ust. 6 lub ust. 6b ustawy z dnia

24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, biorąc pod

uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej jego realizacji.

Art. 15zzzzzf. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii, Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego, w drodze

rozporządzenia, może określić inne terminy wypełniania przez Narodowy Instytut

Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego obowiązków,

o których mowa w art. 8 ust. 6 i 7 oraz w art. 25 ust. 4 ustawy z dnia 15 września

2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa

Obywatelskiego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1813 oraz z 2019 r. poz. 2020), a także

w art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego

i o wolontariacie – biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji

tych obowiązków.

Art. 15zzzzzg. 1. W przypadku gdy termin rozpoczęcia działalności w zakresie

urządzania loterii promocyjnej lub loterii fantowej określony w zezwoleniu

udzielonym na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach

hazardowych przypada na okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo

stanu epidemii, termin ten nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten

okres. Przepisu art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

nie stosuje się.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, oraz do wniosku podmiotu

posiadającego zezwolenie na urządzanie loterii promocyjnej lub loterii fantowej,

udzielone na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach

hazardowych, złożonego w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego

albo stanu epidemii i dotyczącego zmiany tego zezwolenia, o której mowa

11.09.2020

©Telksinoe s. 188/259

odpowiednio w art. 51 ust. 2 pkt 2 lit. c lub pkt 3 lit. c tej ustawy, przepisu

art. 68 ust. 1 pkt 4 tej ustawy nie stosuje się.

Art. 15zzzzzh. Organy administracji publicznej wykonujące decyzje, zalecenia

lub wytyczne, o których mowa w art. 8a ust. 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r.

o Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub współdziałając w realizacji zadań z zakresu

ochrony zdrowia publicznego przed zakażeniami i chorobami zakaźnymi, mają prawo

przetwarzać dane osobowe określone w tych decyzjach, zaleceniach lub wytycznych

i przekazywać właściwym organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Art. 15zzzzzi. 1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub

stanu epidemii lub stanu klęski żywiołowej oraz w okresie 60 dni od dnia odwołania

tych stanów, zachowują ważność: zaświadczenia o ukończeniu kursu w zakresie

kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu tytułu ratownika, zaświadczenia

o ukończeniu szkolenia w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i uzyskaniu

tytułu ratownika oraz zaświadczenia o zdaniu egzaminu potwierdzającego posiadanie

tytułu ratownika, przez ratowników jednostek współpracujących z systemem

Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy

z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2019 r.

poz. 993 i 1590 oraz z 2020 r. poz. 374 i 567).

2. Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia do prowadzenia zajęć edukacyjnych

w zakresie udzielania pierwszej pomocy, o którym mowa w przepisach wydanych na

podstawie art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie

Medycznym, którego ważność upłynęła w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia

epidemicznego lub stanu epidemii, zachowuje ważność w tym okresie oraz przez

okres 12 miesięcy od dnia odwołania tego ze stanów, który obowiązywał jako ostatni.

Art. 15zzzzzj. Do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu

epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19, przepisów art. 95 ust. 3–4a,

art. 109 ust. 2 i 3 oraz art. 230 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny

i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1111, 924 i 1818) w zakresie limitu

liczby dzieci i osób, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej,

o których mowa w art. 37 ust. 2, oraz w zakresie kryterium wieku dzieci, nie stosuje

się do dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19.

11.09.2020

©Telksinoe s. 189/259

Art. 15zzzzzk. Do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu

epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19, starosta może zawiesić dokonywanie

określonych w dziale III w rozdziale 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu

rodziny i systemie pieczy zastępczej ocen sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy

zastępczej oraz ocen rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka.

Art. 15zzzzzl. 1. Dopuszcza się wykonywanie operacji lotniczych przez

Śmigłowcową Służbę Ratownictwa Medycznego w celu udzielenia pomocy

medycznej w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego (lot HEMS) na zamkniętym dla

ruchu lotniczego lotnisku użytku publicznego, o którym mowa w art. 59a ust. 1 pkt 1–

3 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, lub poza godzinami jego pracy, pod

warunkiem zapewnienia zabezpieczenia wykonywania tych operacji lotniczych przez

Państwową Straż Pożarną.

2. Zarządzający lotniskiem, o którym mowa w ust. 1, oraz Państwowa Straż

Pożarna są obowiązani do współpracy ze Śmigłowcową Służbą Ratownictwa

Medycznego w zakresie zapewnienia zabezpieczenia wykonania operacji lotniczej na

lotnisku zamkniętym dla ruchu lot niczego lub poza godzinami jego pracy.

Art. 15zzzzzm. W roku 2020 przepisów art. 374 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.

– Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374 i 695) nie

stosuje się.

Art. 15zzzzzn. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii,

w szczególności, gdy urząd administracji obsługujący organ administracji publicznej

wykonuje zadania w sposób wyłączający bezpośrednią obsługę interesantów, organ

administracji publicznej:

1) może odstąpić od zasady określonej w art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego także w przypadku, gdy

wszystkie strony zrzekły się swego prawa;

2) może zapewnić stronie udostępnienie akt sprawy lub poszczególnych

dokumentów stanowiących akta sprawy również za pomocą środków

komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca

2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną na adres wskazany w rejestrze

danych kontaktowych, o którym mowa w art. 20j ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia

17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne lub inny adres elektroniczny wskazany przez stronę;

11.09.2020

©Telksinoe s. 190/259

3) może przeprowadzić czynność w toku postępowania wymagającego zgodnie

z przepisami prawa osobistego stawiennictwa, również przez udostępnienie

przez stronę lub innego uczestnika postępowania swojego wizerunku w czasie

rzeczywistym, za pośrednictwem transmisji audiowizualnej, o ile przemawia za

tym interes strony, a organ prowadzący postępowanie wyraził na to zgodę.

Art. 15zzzzzo. 1. W przypadku gdy negatywne skutki gospodarcze

COVID-19 spowodowują stan zagrożenia dla finansów publicznych państwa,

w szczególności wyższy od zakładanego w ustawie budżetowej wzrost deficytu

budżetu państwa lub państwowego długu publicznego, Rada Ministrów, na wniosek

Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zaopiniowany przez Szefa Służby

Cywilnej, może, w drodze rozporządzenia, określić rodzaj stosowanych rozwiązań

w zakresie ograniczenia kosztów wynagrodzeń osobowych w podmiotach

wymienionych w art. 15zzzzzp ust. 1, uwzględniając potrzeby budżetu państwa,

a także konieczność zapewnienia prawidłowego realizowania zadań jednostek sektora

finansów publicznych.

2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów może:

1) nałożyć obowiązek zmniejszenia zatrudnienia w podmiotach wymienionych

w art. 15zzzzzp ust. 1 lub

2) wprowadzić, na czas określony, nie dłuższy niż do końca danego roku

budżetowego, mniej korzystne warunki zatrudnienia pracowników niż

wynikające z podstawy nawiązania stosunku pracy w podmiotach wymienionych

w art. 15zzzzzp ust. 1.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Rada Ministrów,

w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje podmioty objęte obowiązkiem

zmniejszenia zatrudnienia, z uwzględnieniem art. 15zzzzzp ust. 1, a także określa

odrębnie dla każdego z tych podmiotów:

1) wysokość procentowego wskaźnika zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa

w art. 15zzzzzp ust. 2;

2) czas na realizację obowiązku zmniejszenia zatrudnienia;

3) termin przedłożenia infor macji, o którym mowa w art. 15zzzzzw ust. 1;

4) okres obowiązkowego utrzymania poziomu zatrudnienia, o którym mowa

w art. 15zzzzzw ust. 3.

11.09.2020

©Telksinoe s. 191/259

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Rada Ministrów,

w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, wskazuje podmioty, w których

wprowadza ograniczenia skutkujące mniej korzystnymi warunkami zatrudnienia

pracowników niż wynikające z podstawy nawiązania stosunku pracy –

z uwzględnieniem art. 15zzzzzp ust. 1, a także określa odrębnie dla każdego z tych

podmiotów:

1) zakres wprowadzonych ograniczeń skutkujących mniej korzystnymi warunkami

zatrudnienia pracowników niż wynikające z podstawy nawiązania stosunku

pracy, w podziale na grupy pracowników, w zależności od podstawy nawiązania

stosunku pracy;

2) okres obowiązywania wprowadzonych ograniczeń, o których mowa w pkt 1;

termin przedłożenia informacji, o której mowa w art. 15zzzzzx.

Art. 15zzzzzp. 1. Obowiązek zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa

w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, oraz możliwość wprowadzenia ograniczeń skutkujących

mniej korzystnymi warunkami zatrudnienia pracowników niż wynikające z podstawy

nawiązania stosunku pracy może mieć zastosowanie do osób zatrudnionych na

podstawie stosunku pracy w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, urzędach

obsługujących członków Rady Ministrów, urzędach obsługujących organy

administracji rządowej w województwie, a także w jednostkach podległych

i nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów, ministra kierującego działem

administracji rządowej lub wojewodę oraz w jednostkach sektora finansów

publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5–9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych.

2. Realizacja obowiązku zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa

w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, polega na zmniejszeniu w podmiocie ilości etatów,

o liczbę stanowiącą iloczyn wskaźnika zmniejszenia zatrudnienia oraz średniej liczby

etatów.

3. Wskaźnik zmniejszenia zatrudnienia określa się odrębnie dla każdej z grup

pracowników, stosownie do rodzaju podstawy nawiązania stosunku pracy.

4. Wysokość wskaźnika zmniejszenia zatrudnienia określa się z uwzględnieniem

aktualnej sytuacji finansów publicznych, sytuacji społeczno -gospodarczej oraz

potrzeb zapewnienia sprawnej realizacji zadań podmiotu.

5. Średnią liczbę etatów ustala się biorąc za podstawę liczbę etatów na pierwszy

dzień danego roku budżetowego, a w przypadku podmiotów utworzonych w ciągu

11.09.2020

©Telksinoe s. 192/259

roku budżetowego liczbę etatów na ostatni dzień drugiego miesiąca funkcjonowania

takiego podmiotu, oraz liczbę etatów na dzień wejścia w życie rozporządzenia

nakładającego obowiązek zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 15zzzzzo

ust. 2 pkt 1. Do stanu zatrudnionych nie wlicza się osób będących na urlopach

bezpłatnych, wychowawczych i macierzyńskich.

6. Średnią liczbę etatów ustaloną w sposób określony w ust. 5 pomniejsza się

o etat lub część etatu:

1) osoby zajmującej kierownicze stanowisko państwowe;

2) kierownika jednostki niebędącego osobą zajmującą kierownicze stanowisko

państwowe;

3) dyrektora generalnego urzędu;

4) głównego księgowego jednostki, głównego księgowego części budżetowej,

której dysponentem jest wojewoda, oraz głównego księgowego części

budżetowej, której dysponentem jest minister albo kierownik urzędu

centralnego;

5) audytora wewnętrznego jednostki;

6) pełnomocnika do spraw ochrony informacji niejawnych jednostki;

7) pracownika służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz pracownika

zatrudnionego w jednostce przy innej pracy, któremu powierzono wykonywanie

zadań tej służby;

8) pracownika objętego szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub

rozwiązaniem stosunku pracy na mocy przepisów odrębnych, o którym mowa

w art. 15zzzzzr ust. 9 i 13;

9) pracowników finansowanych w ramach programów z udziałem środków,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych.

7. Realizacja obowiązku zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa

w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, nie dotyczy osób, o których mowa w ust. 6.

Art. 15zzzzzq. 1. Realizacja obowiązku zmniejszenia zatrudnienia, o którym

mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, może nastąpić przez:

1) rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy, w tym z pracownikiem

posiadającym ustalone prawo do emerytury lub renty, lub spełniającym warunki

do przyznania emerytury;

11.09.2020

©Telksinoe s. 193/259

2) nie zawarcie z pracownikiem kolejnej umowy o pracę, w przypadku umowy

zawartej na okres próbny, umowy zawartej na czas określony;

3) obniżenie wymiaru czasu pracy pracownika z jednoczesnym proporcjonalnym

zmniejszeniem wynagrodzenia za pracę;

4) likwidację etatów nieobsadzonych, na które podmioty, o których mowa

w art. 15zzzzzp ust. 1, otrzymały środki z budżetu państwa, oraz zwrot tych

środków.

1a. Przy rozwiązaniu stosunku pracy z pracownikiem, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.

o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 38 i 1452).

2. Do zmniejszenia zatrudnienia w ramach realizacji obowiązku, o którym mowa

w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 13 marca 2003 r.

o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn

niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2018 r. poz. 1969).

Art. 15zzzzzr. 1. Zmniejszenie zatrudnienia w ramach realizacji obowiązku,

o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, przeprowadza osoba właściwa w danym

podmiocie do dokonywania za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa

pracy.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1, opracowuje kryteria wyboru pracowników,

które mają zastosowanie do zmniejszenia zatrudnienia w ramach realizacji obowiązku,

o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1.

3. W ramach kryteriów, o których mowa w ust. 2, ustala się kryteria:

1) podstawowe, o charakterze obiektywnym, sprawiedliwym

i niedyskryminującym, związane ze stosunkiem pracy, w szczególności:

a) kwalifikacje zawodowe lub

b) umiejętności i doświadczenie zawodowe, lub

c) dotychczasowy przebieg pracy i stosunek do obowiązków pracowniczych,

lub

d) przydatność pracownika do pracy, lub

e) dyspozycyjność pracownika, w związku z potrzebą zapewnienia

prawidłowego funkcjonowania podmiotu;

11.09.2020

©Telksinoe s. 194/259

2) pomocnicze, służące ocenie zgodności z zasadami współżycia społecznego,

w tym uwzględniające sytuację osobistą i rodzinną pracownika,

w szczególności:

a) samotne wychowywanie dzieci lub

b) samotne utrzymywanie rodziny, lub

c) niepełnosprawność.

4. Kryteria, o których mowa w ust. 2, osoba, o której mowa w ust. 1, podaje do

wiadomości pracowników w sposób przyjęty w danym podmiocie.

5. Osoba, o której mowa w ust. 1, zawiadamia na piśmie zakładowe organizacje

związkowe działające w tym podmiocie, o ustalonych kryteriach, o których mowa

w ust. 2, określając jednocześnie proponowany sposób przeprowadzenia zmniejszenia

zatrudnienia w ramach realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 15zzzzzo

ust. 2 pkt 1, w szczególności przekazuje informację o liczbie pracowników, z którymi

zamierza rozwiązać stosunek pracy.

6. Zakładowa organizacja związkowa może, w terminie 7 dni od dnia otrzymania

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, przekazać opinię dotyczącą proponowanego

sposobu przeprowadzenia zmniejszenia zatrudnienia w ramach realizacji obowiązku,

o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1.

7. Jeżeli w jednostce nie działają zakładowe organizacje związkowe,

uprawnienia tych organizacji, w zakresie wynikającym z ust. 5 i 6, przysługują

przedstawicielom pracowników wyłonionym w trybie przyjętym w tej jednostce.

8. Przy wypowiadaniu pracownikom stosunków pracy w ramach realizacji

obowiązku zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1,

nie stosuje się art. 38 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

9. Przy wypowiadaniu pracownikom stosunków pracy w ramach realizacji

obowiązku zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1,

stosuje się przepisy art. 39–41 i działu ósmego ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –

Kodeks pracy dotyczące ochrony pracowników przed wypowiedzeniem lub

rozwiązaniem stosunku pracy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

10. Wypowiedzenie pracownikowi stosunku pracy w sytuacjach, o których

mowa w art. 41 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, jest dopuszczalne

w czasie urlopu udzielonego na co najmniej 3 miesiące, a jeżeli upłynął już okres

uprawniający pracodawcę do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia – także

w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy.

11.09.2020

©Telksinoe s. 195/259

11. Wypowiedzenie pracownikowi warunków pracy i płacy w sytuacjach,

o których mowa w art. 41 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, jest

dopuszczalne niezależnie od okresu, na który urlop jest udzielony, lub okresu trwania

innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy.

12. Przy wypowiadaniu pracownikom stosunków pracy w ramach realizacji

obowiązku zmniejszenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1,

nie stosuje się przepisów odrębnych dotyczących szczególnej ochrony pracowników

przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy oraz ustalających

szczególne przesłanki lub warunki nawiązywania lub rozwiązywania stosunku pracy.

13. Przepis ust. 12 nie ma zastosowania do pracowników w okresie objęcia

szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy, na

podstawie przepisów odrębnych, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, oraz pracowników będących społecznymi

inspektorami pracy, w okresie objęcia szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub

rozwiązaniem stosunku pracy, a także inspektorów ochrony danych osobowych.

Art. 15zzzzzs. 1. Objęcie pracownika, w tym urzędnika służby cywilnej oraz

pracownika służby cywilnej, zmniejszeniem zatrudnienia w ramach realizacji

obowiązku, o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, stanowi samoistną podstawę

do rozwiązania z nim stosunku pracy w drodze wypowiedzenia lub obniżenia wymiaru

czasu pracy pracownika z jednoczesnym proporcjonalnym zmniejszeniem

wynagrodzenia za pracę.

2. Złożenie pracownikowi oświadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy lub

oświadczenia o wypowiedzeniu zmieniającym, którego istotą jest obniżenie wymiaru

czasu pracy z jednoczesnym proporcjonalnym zmniejszeniem wynagrodzenia za

pracę, lub innego oświadczenia o takim charakterze, może nastąpić nie wcześniej niż

po upływie 14 dni od dnia przekazania zawiadomienia, o którym mowa

w art. 15zzzzzr ust. 5.

Art. 15zzzzzt. 1. Pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy za

wypowiedzeniem w ramach realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 15zzzzzo

ust. 2 pkt 1, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości:

1) jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony w danym

podmiocie krócej niż 3 lata;

11.09.2020

©Telksinoe s. 196/259

2) dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony w danym

podmiocie od 3 do 10 lat;

3) trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony w danej

jednostce ponad 10 lat.

2. Przy ustalaniu okresu zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się

odpowiednio art. 36 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

3. Odprawę pieniężną, o której mowa w ust. 1, ustala się według zasad

obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoc zynkowy,

proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.

4. Wysokość odprawy pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekraczać

kwoty 15-krotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie

odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy.

Art. 15zzzzzu. 1. Ograniczenia, o których mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 2,

mogą polegać na zawieszeniu prawa do dodatkowych składników wynagrodzeń,

nagród, premii i innych świadczeń o takim charakterze, lub zawieszeniu uprawnień

wynikających z innych przepisów, w tym prawa do dodatkowego urlopu, przy czym

w czasie obowiązywania tych ograniczeń, nie stosuje się przepisów stanowiących

podstawę do przyznawania zawieszonych składników wynagrodzeń, świadczeń lub

uprawnień.

2. Ograniczenia, o których mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 2, wprowadza się na

czas określony nie dłuższy niż do końca danego roku budżetowego, z uwzględnieniem

aktualnej sytuacji finansów publicznych, sytuacji społeczno -gospodarczej oraz

potrzeb zapewnienia sprawnej realizacji zadań podmiotu, z poszanowaniem zasad

równości i niedyskryminacji.

3. Ograniczenia, o których mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 2, mogą być

wprowadzane w stosunku do wszystkich pracowników podmiotu lub w grupach

pracowników w zależności od podstawy nawiązania stosunku pracy.

4. Osoba właściwa w danym podmiocie do dokonywania za pracodawcę

czynności w sprawach z zakresu prawa pracy informuje pisemnie pracownika

o wprowadzonych ograniczeniach, o których mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 2.

5. Pracownik, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym

mowa w ust. 4, może złożyć osobie właściwej w danym podmiocie do dokonywania

za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy, oświadczenie o braku

11.09.2020

©Telksinoe s. 197/259

zgody na zastosowanie wobec niego ograniczeń, o których został poinformowany

w zawiadomieniu. Oświadczenie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest

równoznaczne ze złożeniem przez pracownika oświadczenia o rozwiązaniu stosunku

pracy za wypowiedzeniem.

Art. 15zzzzzw. 1. Osoba, o której mowa w art. 15zzzzzr ust. 1, przedstawia

Prezesowi Rady Ministrów informację o realizacji obowiązku zmniejszenia

zatrudnienia, o którym mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1.

2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

1) średni stan zatrudnienia, w przeliczeniu na etaty, o którym mowa w art. 15zzzzzp

ust. 2;

2) wskazanie kryteriów, o których mowa w art. 15zzzzzr ust. 2, oraz stanowisku

zawartym w opinii, o której mowa w art. 15zzzzzr ust. 6;

3) stan zatrudnienia, w przeliczeniu na etaty po przeprowadzonym zmniejszeniu

zatrudnienia;

4) liczbę i wysokość odpraw wypłaconych zgodnie z art. 15zzzzzt ust. 1.

3. Osoba, o której mowa w art. 15zzzzzr ust. 1, jest zobowiązana do utrzymania

zatrudnienia na poziomie nie wyższym niż osiągnięty po przeprowad zonym

zmniejszeniu zatrudnienia w ramach realizacji obowiązku, o którym mowa

w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 1, na czas określony w rozporządzeniu, o którym mowa

w art. 15zzzzzo ust. 1, nakładającym ten obowiązek.

4. Obowiązek utrzymania zatrudnienia, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy

zwiększenia liczby etatów w związku z zakończeniem okresu, w którym pracownik

miał obniżony wymiar czasu pracy na podstawie przepisów działu ósmego ustawy

z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, oraz pracowników, którzy podjęli pracę

w wyniku przywrócenia do pracy przez sąd pracy.

Art. 15zzzzzx. Osoba, o której mowa w art. 15zzzzzu ust. 5, przedstawia

Prezesowi Rady Ministrów informację o wprowadzeniu w podmiocie ograniczeń,

o których mowa w art. 15zzzzzo ust. 2 pkt 2 oraz o liczbie pracowników, o których

mowa w art. 15zzzzzu ust. 5.

Art. 15zzzzzxa. W okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii,

w przypadku gdy organ, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

11.09.2020

©Telksinoe s. 198/259

publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm.19)), nie może podejmować

uchwał, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, uchwałę taką zastępuje

decyzja ministra właściwego do spraw zdrowia. Do decyzji, o której mowa z zdaniu

pierwszym, nie stosuje się art. 163 ust. 2–4 oraz przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego.

Art. 15zzzzzy. 1. Jeżeli posiadacz odpadów:

1) uzyskał zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na

wytwarzanie odpadów uwzględniające zezwolenie na zbieranie lub

przetwarzanie odpadów albo pozwolenie zintegrowane uwzględniające

zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów, wydane na czas oznaczony,

a termin ważności tej decyzji upływa w okresie stanu zagrożenia epidemicznego

lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu występowania zakażeń wirusem

SARS-CoV-2 oraz

2) złożył wniosek o zmianę posiadanej decyzji w terminie do dnia 5 marca 2020 r.

– termin obowiązywania decyzji ulega przedłużeniu do czasu rozpoznania wniosku

o zmianę zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie albo pozwolenia na wytwarzanie

odpadów uwzględniające zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie, albo pozwolenia

zintegrowanego uwzględniającego zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie albo

pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.

2. Jeżeli posiadacz odpadów posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów albo

pozwolenie zintegrowane, wydane na czas oznaczony, których termin ważności

upływa w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego

z powodu występowania zakażeń wirusem SARS-CoV-2, oraz złożył wniosek

o wydanie kolejnego pozwolenia na wytwarzanie odpadów albo pozwolenia

zintegrowanego albo o przedłużenie terminu obowiązywania pozwolenia

zintegrowanego, termin obowiązywania pozwolenia na wytwarzanie odpadów albo

pozwolenia zintegrowanego, wydanego na czas oznaczony, ulega przedłużeniu do

czasu rozpoznania tego wniosku.

Art. 15zzzzzz. Termin przedstawienia raportu o stanie jednostki samorządu

terytorialnego określony w art. 28aa ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713), art. 30a ust. 1 ustawy z dnia

19)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1394,

1590, 1694, 1726, 1818, 1905, 2020 i 2473 oraz z 2020 r. poz. 695 i 945.

11.09.2020

©Telksinoe s. 199/259

5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 511, 1571

i 1815) i art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2019 r. poz. 512, 1571 i 1815), przypadający w 2020 r., przedłuża się

o 60 dni.

Art. 15zzzzzza. W okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 września

2020 r. zwalnia się od podatku od spadków i darowizn nabycie w drodze darowizny

rzeczy lub praw majątkowych, o których mowa:

1) w art. 52n ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób

fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.20)):

a) przez osoby fizyczne wykonujące działalność leczniczą i wpisane do

wykazu, o którym mowa w art. 7, w związku z przeciwdziałaniem

COVID-19,

b) przez osoby fizyczne prowadzące domy dla matek z małoletnimi dziećmi

i kobiet w ciąży, noclegownie, schroniska dla osób bezdomnych w tym

z usługami opiekuńczymi, ośrodki wsparcia, rodzinne domy pomocy oraz

domy pomocy społecznej, o których mowa w ustawie z dnia 12 marca

2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1507, 1622, 1690, 1818

i 2473), na cele związane z prowadzeniem tych placówek;

2) w art. 52x ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych – przez osoby fizyczne prowadzące placówki oświatowe,

o których mowa w art. 52x ust. 2 tej ustawy, na cele związane z prowadzeniem

tych placówek.

Art. 15zzzzzzb. 1. W celu przeciwdziałania COVID-19, minister właściwy do

spraw aktywów państwowych może przekazać operatorowi wyznaczonemu

w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe,

środki finansowe służące utrzymaniu ciągłości świadczenia usług powszechnych

w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii oraz w kolejnych

12 miesiącach po upływie miesiąca, w którym odwołano stan zagrożenia

epidemicznego albo stan epidemii, na poziomie utraconych przychodów w stosunku

20)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszon e w Dz. U. z 2019 r. poz. 1358, 1394,

1495, 1622, 1649, 1655, 1726, 1751, 1798, 1818, 1834, 1835, 1978, 2020, 2166, 2200 i 2473 oraz

z 2020 r. poz. 179, 183, 284, 288, 568, 695, 875, 1065 i 1068.

11.09.2020

©Telksinoe s. 200/259

do tych samych miesięcznych okresów w roku poprzednim i poniesionych kosztów,

w związku z przeciwdziałaniem COVID -19.

2. Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, pochodzą z Funduszu

Przeciwdziałania COVID-19.

3. Wysokość przekazanych środków finansowych nie może przekroczyć sumy:

1) nieosiągniętych przez operatora wyznaczonego, w danym miesiącu, przychodów

ze świadczenia usług powszechnych w związku ze stanem zagrożenia

epidemicznego lub stanem epidemii oraz

2) kosztów poniesionych przez operatora wyznaczonego, w związku

z przeciwdziałaniem COVID-19.

4. Informację o wysokości przychodów oraz kosztów, o których mowa w ust. 3,

operator wyznaczony przekazuje ministrowi właściwemu do spraw aktywów

państwowych wraz z wnioskiem o przekazanie środków finansowych.

5. Warunkiem udzielenia wsparcia, o którym mowa w ust. 1, jest nieprzerwane

świadczenie usług powszechnych przez operatora wyznaczonego zgodnie z ustawą

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.

6. Łączna wysokość udzielonego wsparcia, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia

się w kalkulacji kosztu netto realizacji obowiązku świadczenia usług powszechnych,

określonego na podstawie ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe.

Art. 15zzzzzzc. 1. Operator wyznaczony w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy

z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe otrzymuje z budżetu państwa środki

związane z realizacją zadań określonych ustawą z dnia 2 czerwca 2020 r.

o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania

korespondencyjnego w związku z wyborami zarządzonymi na podstawie

postanowienia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 czerwca 2020 r.

w sprawie zarządzenia wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.

poz. 988), na pokrycie kosztów całkowitych tych zadań powiększonych o wskaźnik

zwrotu kosztu zaangażowanego kapitału przez operatora wyznaczonego.

2. Podstawę obliczenia należnych operatorowi wyznaczonemu środków stanowi:

1) wartość poniesionych kosztów uzasadnionych rozumianych jako całkowity

rzeczywisty koszt związany z realizacją zadań określonych ustawą z dnia

2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych

11.09.2020

©Telksinoe s. 201/259

na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością

głosowania korespondencyjnego, skalkulowany zgodnie z przepisami ustawy

z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i przepisami wydanymi na

podstawie art. 104 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe oraz

opisem kalkulacji kosztów zatwierdzanym przez Prezesa Urzęd u Komunikacji

Elektronicznej zgodnie z art. 97 ust. 2 tej ustawy, powiększonych o wskaźnik

zwrotu kosztu zaangażowanego kapitału dla operatora wyznaczonego;

2) rzeczywisty wolumen przesyłek zrealizowanych w okresie świadczenia usługi.

3. Środki, o których mowa w ust. 1, operator wyznaczony otrzymuje w terminie

30 dni od dnia przedstawienia poniesionych kosztów w związku z realizacją zadań

określonych ustawą z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji

wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych

w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego, obliczonych w sposób

wskazany w ust. 2.

Art. 15zzzzzzd. 1. Spotkania i debaty, o których mowa w art. 6 ust. 3 pkt 2

ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 802), mogą

być przeprowadzane również za pomocą środków porozumiewania się na odległość,

zapewniających jednoczesną transmisję wizji i dźwięku.

2. Ankiety i wywiady mogą być przeprowadzane również za pomocą środków

porozumiewania się na odległość.

Art. 15zzzzzze. Rada Ministrów może upoważnić ministra właściwego do spraw

finansów publicznych do zawarcia umowy o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej

do funduszy, inicjatyw, mechanizmów i programów uruchamianych przez Unię

Europejską i jej instytucje, w tym Grupę Europejskiego Banku Inwestycyjnego,

mających na celu przeciwdziałanie COVID-19, oraz innych umów związanych