Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2020 Pozycja 190
©Telksinoe s. 1/34
Opracowano na
podstawie
Dz. U. z 2020 r.
poz. 190, 568.
U S T A W A
z dnia 20 grudnia 2019 r.
o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw 1)
W poczuciu odpowiedzialności za wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej, podkreślając znaczenie, iż Rzeczpospolita Polska jest
dobrem wspólnym wszystkich obywateli i to do Narodu, należy władza zwierzchnia;
Uznając konieczność poszanowania trójpodziału i równoważenia władz wynikającą z art. 10 Konstytucji RP;
W poszanowaniu wartości demokratycznego państwa prawnego oraz niezależności i apolityczności sądów;
Realizując prawo obywateli do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy
bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd;
Szanując konieczność zagwarantowania przez Rzeczpospolitą Polską
wolności i praw człowieka i obywatela gwarantowanych w konstytucji i innych
aktach normatywnych oraz znaczenie wynikającego wprost z konstytucji zakazu
prowadzenia przez sędziów działalności publicznej nie dającej się pogodzić
z zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziów;
Uznając znaczenie zasady bezpieczeństwa prawnego dla obywateli,
w szczególności zasadę zaufania obywateli do Państwa i stanowionego przez nie
prawa oraz konieczność zagwarantowania pewności w zakresie powołania przez
Prezydenta RP sędziów, którzy orzekają w ich sprawach;
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów
wojskowych, ustawę z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ustawę
z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz ustawę z dnia 28 stycznia 2016 r.
– Prawo o prokuraturze.
14.04.2020
©Telksinoe s. 2/34
Szanując dążenie do zapewnienia jednolitości orzecznictwa w Polsce
i podwyższenia standardów prawa zarówno stanowionego jak i stosowanego;
Podkreślając ustrojową rolę Trybunału Konstytucyjnego jako organu
powołanego do orzekania o zgodności z Konstytucją ustaw i umów
międzynarodowych;
Uznając, że każdemu powołanemu przez Prezydenta RP sędziemu należy
zapewnić warunki godnego wykonywania zawodu sędziego, w szczególności
zapewnić skuteczne procedury nie pozwalające na nieuzasadnione prawnie
podważanie statusu sędziego przez jakikolwiek organ władzy wykonawczej,
ustawodawczej, sądowniczej, a także przez jakiekolwiek osoby, instytucje, w tym
innych sędziów, a tym samym dążąc do zapewnienia obywatelom poczucia
bezpieczeństwa i stabilności w zakresie wydawanych przez sądy orzeczeń;
Uchwala się niniejszą ustawę.
Art. 1. W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów
powszechnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 52, 55, 60, 125, 1465 i 1495) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 3 w § 2 pkt 1–3 otrzymują brzmienie:
„1) zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego;
2) zgromadzenie ogólne sędziów sądu okręgowego;
3) zgromadzenie ogólne sędziów sądu rejonowego.”;
2) w art. 9a § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów,
o której mowa w art. 8 pkt 2, sprawuje Minister Sprawiedliwości przez służbę
nadzoru, którą stanowią sędziowie delegowani do Ministerstwa Sprawiedli-
wości w trybie art. 77 oraz, w zakresie nadzoru nad prowadzeniem ksiąg
wieczystych, rejestru zastawów i Krajowego Rejestru Sądowego,
referendarze sądowi delegowani do Ministerstwa Sprawiedliwości na
podstawie art. 151a § 5.”;
3) po art. 9b dodaje się art. 9c i art. 9d w brzmieniu:
„Art. 9c. Ilekroć przepis ustawy przewiduje zasięgnięcie opinii
kolegium albo zgromadzenia ogólnego bez wskazania terminu, w razie
14.04.2020
©Telksinoe s. 3/34
niewyrażenia opinii w dniu, na który zostało zwołane posiedzenie w celu jej
wydania, uważa się, że opinia jest pozytywna.
Art. 9d. Przedmiotem obrad kolegium i samorządu sędziowskiego nie
mogą być sprawy polityczne, w szczególności zabronione jest podejmowanie
uchwał podważających zasady funkcjonowania władz Rzeczypospolitej
Polskiej i jej konstytucyjnych organów.”;
4) w art. 22a w § 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym po zasięgnięciu opinii
kolegium sądu apelacyjnego, prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym
po zasięgnięciu opinii kolegium sądu okręgowego a prezes sądu rejonowego
w sądzie rejonowym po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu
okręgowego ustalają podział czynności, który określa:”;
5) w art. 23 w § 1 wyrazy „zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji” zastępuje
się wyrazami „zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu apelacyjnego”;
6) w art. 24 w § 1 wyrazy „zgromadzeniu ogólnemu sędziów okręgu” zastępuje
się wyrazami „zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu okręgowego”;
7) w art. 25 w § 1 wyrazy „zebraniu sędziów danego” zastępuje się wyrazami
„zgromadzeniu sędziów”;
8) art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Art. 28. § 1. Kolegium sądu apelacyjnego składa się z:
1) prezesa sądu apelacyjnego;
2) prezesów sądów okręgowych z obszaru właściwości sądu apelacyjnego.
§ 2. Członek kolegium może upoważnić do udziału w posiedzeniu
kolegium sędziego sądu, którego jest prezesem.
§ 3. Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest prezes tego
sądu, a w razie jego nieobecności – najstarszy służbą członek kolegium.
§ 4. Uchwały zapadają większością głosów. Do podjęcia uchwały jest
wymagana obecność co najmniej połowy wszystkich członków kolegium sądu
apelacyjnego. Prezes sądu nie bierze udziału w podejmowaniu uchwał w
przypadku wyrażania przez kolegium opinii w sprawach, w których decyzje
należą do jego kompetencji. W przypadku równej liczby głosów, przesądza
głos przewodniczącego, a jeżeli prezes sądu apelacyjnego nie bierze udziału
w głosowaniu przesądza głos najstarszego służbą członka kolegium.
14.04.2020
©Telksinoe s. 4/34
§ 5. Głosowanie jest tajne, jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden
z obecnych członków kolegium sądu apelacyjnego.
§ 6. W uzasadnionych przypadkach przewodniczący kolegium może
zarządzić przeprowadzenie głosowania w trybie obiegowym. Głosowanie jest
wówczas jawne. Głosowanie w trybie obiegowym jest ważne, jeżeli
w terminie wyznaczonym na zajęcie stanowiska głos odda co najmniej połowa
członków kolegium.
§ 7. W posiedzeniach kolegium zwoływanych w celu zaopiniowania
kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego mogą uczestniczyć,
z prawem udziału w głosowaniu wyłącznie w tych sprawach, delegaci
zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego.
§ 8. Kolegium sądu apelacyjnego zbiera się w zależności od potrzeb, nie
rzadziej jednak niż raz na kwartał. Posiedzenia kolegium zwołuje prezes sądu
apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby
członków kolegium.
§ 9. W posiedzeniu kolegium sądu apelacyjnego, na którym ma być
wyrażona opinia o projekcie planu finansowego, o którym mowa
w art. 178 § 1, uczestniczy dyrektor sądu apelacyjnego”;
9) w art. 29 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„1a) opiniuje kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego;”;
10) art. 30 otrzymuje brzmienie:
„Art. 30. § 1. Kolegium sądu okręgowego składa się z:
1) prezesa sądu okręgowego;
2) prezesów sądów rejonowych z obszaru właściwości sądu okręgowego.
§ 2. Do kolegium sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy
art. 28 § 2–6, 8 i 9.
§ 3. W posiedzeniach kolegium zwoływanych w celu zaopiniowania
kandydatów na stanowiska sędziów sądu okręgowego mogą uczestniczyć,
z prawem udziału w głosowaniu wyłącznie w tych sprawach, delegaci
zgromadzenia ogólnego sędziów sądu okręgowego.
§ 4. W posiedzeniach kolegium zwoływanych w celu zaopiniowania
kandydatów na stanowiska sędziów sądu rejonowego mogą uczestniczyć,
14.04.2020
©Telksinoe s. 5/34
z prawem udziału w głosowaniu wyłącznie w tych sprawach, delegaci
zgromadzeń ogólnych sądów rejonowych z okręgu sądowego.”;
11) w art. 31:
a) w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„1a) opiniuje kandydatów na stanowiska sędziów sądu okręgowego
i sędziów sądów rejonowych;”,
b) w § 2 wyrazy „zebraniu sędziów” zastępuje się wyrazami
„zgromadzeniu ogólnym sędziów tego sądu”;
12) w art. 31a w § 3 wyrazy „zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji” zastępuje
się wyrazami „zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego”;
13) art. 33 otrzymuje brzmienie:
„Art. 33. § 1. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego składa
się z sędziów tego sądu. Mogą w nim uczestniczyć sędziowie delegowani do
pełnienia obowiązków sędziego w tym sądzie, bez prawa udziału w
głosowaniu.
§ 2. Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów sądu
apelacyjnego jest prezes sądu apelacyjnego. W razie nieobecności prezesa
sądu obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu
apelacyjnego.
§ 3. Udział w posiedzeniu zgromadzenia ogólnego sędziów sądu
apelacyjnego jest obowiązkowy, o ile zarządzi tak prezes sądu apelacyjnego.
§ 4. Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów
sądu apelacyjnego mogą brać udział w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa
udziału w głosowaniu.
§ 5. Uchwały zgromadzenia ogólnego sędziów sądu apelacyjnego
zapadają zwykłą większością głosów obecnych członków zgromadzenia.
Głosowanie jest imienne. Lista oddanych głosów jest jawna i stanowi
załącznik do uchwały.
§ 6. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego zbiera się co
najmniej raz w roku; posiedzenia zgromadzenia zwołuje prezes sądu
apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek kolegium sądu
apelacyjnego, kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków
zgromadzenia albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie
14.04.2020
©Telksinoe s. 6/34
zgromadzenia prezes sądu apelacyjnego zawiadamia z co najmniej
dwutygodniowym wyprzedzeniem, przedstawiając planowany porządek
obrad.”;
14) art. 34 otrzymuje brzmienie:
„Art. 34. § 1. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu apelacyjnego realizuje
zadania określone w ustawach, a w szczególności:
1) wysłuchuje informacji prezesa sądu apelacyjnego o sytuacji w sądzie;
2) może dokonać wyboru delegatów do udziału w posiedzeniach kolegium
sądu zwoływanych w celu zaopiniowania kandydatów na stanowiska
sędziów sądu apelacyjnego;
3) może wyrazić opinię o rocznym sprawozdaniu, o którym mowa
w art. 31a § 2.
§ 2. Wyboru delegatów, o których mowa w § 1 pkt 2, w liczbie równej
liczbie członków kolegium sądu apelacyjnego, dokonuje się w głosowaniu
tajnym. Oddanie głosu następuje przez wskazanie jednego kandydata na liście
wszystkich zgłoszonych. Delegatami zostają kandydaci, którzy uzyskali
kolejno największą liczbę głosów. Jeżeli dwóch lub więcej uzyskało równą
liczbę głosów, w wyniku czego nie jest możliwe wybranie kandydatów
w liczbie równej liczbie członków kolegium sądu apelacyjnego,
przeprowadza się ponowne głosowanie z udziałem tylko tych kandydatów.
§ 3. Wybór delegatów następuje na okres roku.
§ 4. W przypadku wygaśnięcia kadencji delegata w wyniku złożenia
rezygnacji, rozwiązania albo wygaśnięcia jego stosunku służbowego,
przejścia lub przeniesienia go w stan spoczynku lub przeniesienia na inne
miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko, delegatem zostaje
sędzia, który uzyskał kolejno największą liczbę głosów, o których mowa
w § 2.”;
15) art. 35–36a otrzymują brzmienie:
„Art. 35. § 1. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu okręgowego składa się
z wszystkich sędziów tego sądu. Mogą w nim uczestniczyć sędziowie
delegowani do pełnienia obowiązków sędziego w tym sądzie, bez prawa
udziału w głosowaniu.
14.04.2020
©Telksinoe s. 7/34
§ 2. Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów sądu
okręgowego jest prezes sądu okręgowego. W razie nieobecności prezesa
obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu
okręgowego.
§ 3. Udział w posiedzeniu zgromadzenia ogólnego sędziów sądu
okręgowego jest obowiązkowy, o ile zarządzi tak prezes sądu okręgowego.
§ 4. Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów
sądu okręgowego mogą brać udział w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa
udziału w głosowaniu.
§ 5. Uchwały zgromadzenia ogólnego sędziów sądu okręgowego
zapadają zwykłą większością głosów obecnych członków zgromadzenia.
Głosowanie jest imienne. Lista oddanych głosów jest jawna i stanowi
załącznik do uchwały.
§ 6. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu okręgowego zbiera się co
najmniej raz w roku; posiedzenia zgromadzenia zwołuje prezes sądu
okręgowego z własnej inicjatywy lub na wniosek prezesa sądu apelacyjnego,
kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków zgromadzenia albo
na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie zgromadzenia prezes sądu
okręgowego zawiadamia z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem,
przedstawiając planowany porządek obrad.
Art. 36. § 1. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu okręgowego realizuje
zadania określone w ustawach, a w szczególności:
1) wysłuchuje informacji prezesa sądu okręgowego o sytuacji w sądzie;
2) może dokonać wyboru delegatów do udziału w posiedzeniach kolegium
sądu zwoływanych w celu zaopiniowania kandydatów na stanowiska
sędziów sądu okręgowego i sędziów sądu rejonowego.
§ 2. Wyboru delegatów, o których mowa w § 1 pkt 2, w liczbie równej
liczbie członków kolegium sądu okręgowego, dokonuje się w głosowaniu
tajnym. Oddanie głosu następuje przez wskazanie jednego kandydata na liście
wszystkich zgłoszonych. Delegatami zostają kandydaci, którzy uzyskali
kolejno największą liczbę głosów. Jeżeli dwóch lub więcej uzyskało równą
liczbę głosów, w wyniku czego nie jest możliwe wybranie kandydatów
14.04.2020
©Telksinoe s. 8/34
w liczbie równej liczbie członków kolegium sądu apelacyjnego,
przeprowadza się ponowne głosowanie z udziałem tylko tych kandydatów.
§ 3. Wybór delegatów następuje na okres roku.
§ 4. W przypadku wygaśnięcia kadencji delegata w wyniku złożenia
rezygnacji, rozwiązania albo wygaśnięcia jego stosunku służbowego,
przejścia lub przeniesienia go w stan spoczynku lub przeniesienia na inne
miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko, delegatem zostaje
sędzia, który uzyskał kolejno największą liczbę głosów, o których mowa
w § 2.
Art. 36a. § 1. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu rejonowego składa się
z wszystkich sędziów tego sądu. Mogą w nim uczestniczyć sędziowie
delegowani do pełnienia obowiązków sędziego w tym sądzie oraz asesorzy
sądowi tego sądu, bez prawa udziału w głosowaniu.
§ 2. Zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu rejonowego przewodniczy
prezes sądu rejonowego. W razie nieobecności prezesa obowiązki
przewodniczącego pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu, a jeżeli w sądzie
nie został powołany wiceprezes – najstarszy służbą przewodniczący wydziału
w tym sądzie.
§ 3. Udział w zgromadzeniu sędziów sądu rejonowego jest
obowiązkowy, o ile zarządzi tak prezes sądu.
§ 4. Uchwały zgromadzenia ogólnego sędziów sądu rejonowego
zapadają zwykłą większością głosów obecnych członków zgromadzenia.
Głosowanie jest tajne wyłącznie w zakresie wyboru delegata, o którym mowa
w § 6 pkt 2.
§ 5. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu rejonowego zwołuje prezes
sądu z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej piątej liczby sędziów tego
sądu.
§ 6. Zgromadzenie ogólne sędziów sądu rejonowego:
1) wysłuchuje informacji prezesa sądu o działalności sądu i może wyrazić
w tym zakresie opinię;
2) może dokonać wyboru delegata do udziału w posiedzeniach kolegium
sądu okręgowego zwoływanych w celu zaopiniowania kandydatów na
stanowiska sędziów sądu rejonowego.
14.04.2020
©Telksinoe s. 9/34
§ 7. Wyboru delegata, o którym mowa w § 6 pkt 2, dokonuje się
w głosowaniu tajnym. Oddanie głosu następuje przez wskazanie jednego
kandydata na liście wszystkich zgłoszonych. Delegatem zostaje kandydat,
który uzyskał największą liczbę głosów. Jeżeli dwóch lub więcej kandydatów
uzyskało równą liczbę głosów, w wyniku czego nie jest możliwe wybranie
jednego delegata, przeprowadza się ponowne głosowanie z udziałem tylko
tych kandydatów.
§ 8. Wybór delegata następuje na okres roku.
§ 9. W przypadku wygaśnięcia kadencji delegata w wyniku złożenia
rezygnacji, rozwiązania albo wygaśnięcia jego stosunku służbowego,
przejścia lub przeniesienia go w stan spoczynku lub przeniesienia na inne
miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko, delegatem zostaje
sędzia, który uzyskał kolejno największą liczbę głosów, o których mowa
w § 7.”;
16) w art. 37e:
a) § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Prezes sądu apelacyjnego, w przypadku stwierdzenia
nieprawidłowości lub nieracjonalności podziału czynności ustalonego
przez prezesa sądu okręgowego, wydaje zalecenie zmiany podziału
czynności. Jeżeli prezes sądu okręgowego nie zmieni podziału czynności
zgodnie z zaleceniem, prezes sądu apelacyjnego może zwrócić się
o rozstrzygnięcie do Krajowej Rady Sądownictwa, której uchwała jest
ostateczna.”,
b) § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Uprawnienia, o których mowa w § 1 i 2, przysługują również
prezesowi sądu okręgowego wobec prezesa lub wiceprezesa sądu
rejonowego, działającego w okręgu sądowym.”;
17) art. 37h otrzymuje brzmienie:
„Art. 37h. § 1. Prezes sądu apelacyjnego sporządza informację roczną
o działalności sądów, działających na obszarze apelacji, w zakresie
powierzonych mu zadań, którą przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości, nie
później niż do końca kwietnia każdego roku.
14.04.2020
©Telksinoe s. 10/34
§ 2. Minister Sprawiedliwości dokonuje oceny informacji rocznej
i przyjmuje tę informację albo odmawia jej przyjęcia. Odmowa przyjęcia
informacji rocznej wymaga uzasadnienia.
§ 3. Niewykonanie w terminie obowiązku, o którym mowa w § 1, jest
równoznaczne z odmową przyjęcia informacji przez Ministra
Sprawiedliwości.
§ 4. Prezes sądu apelacyjnego, któremu odmówiono przyjęcia informacji
rocznej, może w terminie czternastu dni od dnia poinformowania go o tym
złożyć Ministrowi Sprawiedliwości pisemne zastrzeżenie.
§ 5. W przypadku złożenia zastrzeżenia, Minister Sprawiedliwości
w terminie miesiąca od dnia złożenia zastrzeżenia przyjmuje informację
roczną albo przekazuje sprawę do rozpoznania Krajowej Radzie
Sądownictwa, zawiadamiając prezesa sądu o sposobie rozpatrzenia
zastrzeżenia. W przypadku uwzględnienia zastrzeżenia przez Krajową Radę
Sądownictwa w całości Minister Sprawiedliwości przyjmuje informację
roczną.
§ 6. Odmowa przyjęcia informacji rocznej przez Ministra
Sprawiedliwości oznacza rażące niewywiązywanie się przez prezesa sądu
apelacyjnego z obowiązków służbowych w rozumieniu art. 27 § 1 pkt 1.”;
18) w art. 41 w § 1a wyrazy „zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji,
zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu albo zebrania sędziów sądu
rejonowego” zastępuje się wyrazami „zgromadzenia ogólnego sędziów sądu
apelacyjnego, zgromadzenia ogólnego sędziów sądu okręgowego albo
zgromadzenia ogólnego sędziów sądu rejonowego”;
19) po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu:
„Art. 42a. § 1. W ramach działalności sądów lub organów sądów
niedopuszczalne jest kwestionowanie umocowania sądów i trybunałów,
konstytucyjnych organów państwowych oraz organów kontroli i ochrony
prawa.
§ 2. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez sąd powszechny lub
inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego
14.04.2020
©Telksinoe s. 11/34
z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru
sprawiedliwości.”;
20) w art. 55:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Sędzią sądu powszechnego jest osoba powołana na to
stanowisko przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła
ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.”,
b) dodaje się § 4 w brzmieniu:
„§ 4. Sędzia może orzekać we wszystkich sprawach w swoim
miejscu służbowym, a w innych sądach w przypadkach określonych
w ustawie (jurysdykcja sędziego). Przepisy o przydziale spraw oraz
wyznaczaniu i zmianie składu sądu nie ograniczają jurysdykcji sędziego
i nie mogą być podstawą stwierdzenia sprzeczności składu sądu
z przepisami prawa, nienależytego obsadzenia sądu lub udziału osoby
nieuprawnionej lub niezdolnej do orzekania w wydaniu orzeczenia.”;
21) w art. 57aa w § 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Prezes właściwego sądu, któremu zgłoszono kandydaturę na wolne
stanowisko sędziowskie, zamieszcza w systemie teleinformatycznym
w terminie 3 dni roboczych elektroniczne kopie dokumentów innych niż
zamieszczone przez kandydata, mających w oryginale postać papierową,
wymaganych w tym postępowaniu, opatrując je podpisem elektronicznym
nadanym przez ten system.”;
22) w art. 57ab § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Kandydaturę na wolne stanowisko sędziego sądu rejonowego oraz
na wolne stanowisko sędziego sądu okręgowego zgłasza się prezesowi
właściwego sądu okręgowego, zaś kandydaturę na wolne stanowisko sędziego
sądu apelacyjnego – prezesowi sądu apelacyjnego.”;
23) w art. 57ae § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. Prezes sądu okręgowego ma dostęp do zgromadzonych w systemie
teleinformatycznym dokumentów dotyczących wszystkich postępowań
w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim
w sądzie okręgowym i w sądach rejonowych danego okręgu. Prezes sądu
apelacyjnego ma dostęp do zgromadzonych w systemie teleinformatycznym
14.04.2020
©Telksinoe s. 12/34
dokumentów dotyczących wszystkich postępowań w sprawie powołania do
pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim w sądzie apelacyjnym.”;
24) w art. 57ah § 5 otrzymuje brzmienie:
„§ 5. Prezes sądu apelacyjnego przedstawia kandydaturę na wolne
stanowisko sędziego sądu apelacyjnego wraz z oceną kwalifikacji oraz
ewentualnymi uwagami kandydata do zaopiniowania kolegium sądu
apelacyjnego. Prezes sądu okręgowego przedstawia kandydaturę na wolne
stanowisko sędziego sądu okręgowego i sędziego sądu rejonowego wraz
z oceną kwalifikacji oraz ewentualnymi uwagami kandydata do
zaopiniowania kolegium sądu okręgowego.”;
25) w art. 58:
a) w § 1 wyraz „zgromadzenia” zastępuje się wyrazem „kolegium”,
b) uchyla się § 2,
c) w § 2a skreśla się wyrazy „przez kolegium lub zgromadzenie ogólne”
oraz „lub zgromadzenia ogólnego”,
d) § 4 otrzymuje brzmienie:
„§ 4. Prezes właściwego sądu zamieszcza w systemie
teleinformatycznym w terminie 3 dni roboczych ocenę kwalifikacji,
opinię właściwego kolegium sądu, informację uzyskaną od komendanta
wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji, o której
mowa w § 3, jak również inne dokumenty dotyczące danego
postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziowskim.”;
26) w art. 66 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2
w brzmieniu:
„§ 2. Odmowa złożenia ślubowania jest równoznaczna ze zrzeczeniem
się stanowiska sędziowskiego.”;
27) w art. 77:
a) w § 9 wyrazy „łączny okres delegowania nie może przekroczyć 14 dni
w ciągu roku” zastępuje się wyrazami „przydział spraw delegowanemu
sędziemu, jako sędziemu sprawozdawcy, nie może przekroczyć 30 spraw
w ciągu roku”,
14.04.2020
©Telksinoe s. 13/34
b) po § 9 dodaje się § 9a w brzmieniu:
„§ 9a. Prezes sądu okręgowego może delegować sędziego sądu
rejonowego, za jego zgodą, do pełnienia dyżurów w innym sądzie
rejonowym równocześnie z pełnieniem dyżuru w miejscu służbowym.
Sędzia może cofnąć zgodę za trzymiesięcznym uprzedzeniem.”;
28) w art. 87 wyrazy „zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji” zastępuje się
wyrazami „zgromadzeniu ogólnemu sędziów sądu apelacyjnego”;
29) po art. 88 dodaje się art. 88a i art. 88b w brzmieniu:
„Art. 88a. § 1. Sędzia jest obowiązany do złożenia pisemnego
oświadczenia o:
1) członkostwie w zrzeszeniu, w tym w stowarzyszeniu – ze wskazaniem
nazwy i siedziby zrzeszenia, pełnionych funkcji oraz okresu
członkostwa;
2) funkcji pełnionej w organie fundacji nieprowadzącej działalności
gospodarczej – ze wskazaniem nazwy i siedziby fundacji oraz okresu
pełnienia funkcji;
3) członkostwie w partii politycznej przed powołaniem na stanowisko
sędziego, a także w okresie sprawowania urzędu przed dniem 29 grudnia
1989 r. – ze wskazaniem nazwy partii, pełnionych funkcji oraz okresu
członkostwa.
§ 2. Oświadczenia, o których mowa w § 1, sędziowie składają prezesowi
właściwego sądu apelacyjnego, a prezesi sądów apelacyjnych – Ministrowi
Sprawiedliwości.
§ 3. Oświadczenia, o których mowa w § 1, składa się w terminie 30 dni
od dnia objęcia urzędu sędziego, a także w terminie 30 dni od powstania lub
ustania okoliczności, o których mowa w § 1.
§ 4. Informacje zawarte w oświadczeniach, o których mowa w § 1, są
jawne i podlegają udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej,
o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji
publicznej, nie później niż 30 dni od dnia złożenia oświadczenia
uprawnionemu podmiotowi.
14.04.2020
©Telksinoe s. 14/34
Art. 88b. § 1. Właściwy prezes sądu ogłasza w Biuletynie Informacji
Publicznej informację o pierwszym i kolejnych powołaniach sędziów sądu,
którym kieruje.
§ 2. Ogłoszenie, o którym mowa w § 1, zawiera informację o:
1) organie powołującym oraz wnioskującym o powołanie;
2) dacie powołania;
3) miejscu służbowym (siedzibie) sędziego.”;
30) w art. 106xa w § 5 wyrazy „zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu”
zastępuje się wyrazami „zgromadzenia ogólnego sędziów sądu okręgowego”;
31) art. 106zg otrzymuje brzmienie:
„Art. 106zg. § 1. Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio
przepisy art. 67, art. 75b, art. 82, art. 83a, art. 85–90, art. 95 i art. 97.
§ 2. Ilekroć inne ustawy przewidują podejmowanie czynności
urzędowych przez sędziego należy przez sędziego rozumieć także asesora
sądowego.”;
32) w art. 107 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Sędzia odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe
(dyscyplinarne), w tym za:
1) oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa;
2) działania lub zaniechania mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić
funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości;
3) działania kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego,
skuteczność powołania sędziego, lub umocowanie konstytucyjnego
organu Rzeczypospolitej Polskiej;
4) działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności
sądów i niezawisłości sędziów;
5) uchybienie godności urzędu.”;
33) art. 107a otrzymuje brzmienie:
„Art. 107a. Asesor sądowy odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia
służbowe (dyscyplinarne) oraz za swoje postępowanie przed objęciem
stanowiska, jeżeli przez nie okazał się niegodny urzędu asesora sądowego, tak
jak sędzia. Przepisy art. 108–133a stosuje się odpowiednio.”;
14.04.2020
©Telksinoe s. 15/34
34) w art. 109:
a) w § 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„2b) kara pieniężna w wysokości podlegającego wypłacie za miesiąc
poprzedzający wydanie prawomocnego wyroku skazującego
jednomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego powiększonego
o przysługujący sędziemu dodatek za długoletnią pracę, dodatek
funkcyjny i dodatek specjalny;”,
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Za przewinienie dyscyplinarne określone
w art. 107 § 1 pkt 2–4, wymierza się karę, o której mowa w § 1 pkt 4 lub
5, a w przypadku mniejszej wagi – karę, o której mowa w § 1 pkt 2a, 2b
lub 3.”;
35) w art. 110:
a) w § 1 w pkt 1 w lit. b po wyrazach „wraz z wytknięciem uchybienia”
dodaje się wyrazy „, oraz w sprawach, o których mowa
w art. 107 § 1 pkt 3”,
b) § 2 i 2a otrzymują brzmienie:
„§ 2. Sądy dyscyplinarne są ponadto właściwe do orzekania
w sprawach, o których mowa w art. 37 § 5, art. 75 § 2 pkt 3, art. 80
i art. 106zd.
§ 2a. Do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 37 § 5
i art. 75 § 2 pkt 3, właściwy miejscowo jest sąd dyscyplinarny, w okręgu
którego pełni służbę sędzia objęty postępowaniem. W sprawach,
o których mowa w art. 80 i art. 106zd, orzeka w pierwszej instancji Sąd
Najwyższy w składzie jednego sędziego Izby Dyscyplinarnej,
a w drugiej instancji – Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów Izby
Dyscyplinarnej.”,
c) po § 2a dodaje się § 2b w brzmieniu:
„§ 2b. W sprawach, w których właściwy jest Sąd Najwyższy,
czynności prezesa sądu dyscyplinarnego wykonuje Prezes Sądu
Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej.”;
14.04.2020
©Telksinoe s. 16/34
36) w art. 112:
a) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„§ 2a. Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych
i Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych
mogą podjąć i prowadzić czynności w każdej sprawie dotyczącej
sędziego.”,
b) § 6–9 otrzymują brzmienie:
„§ 6. Zastępcę rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie
apelacyjnym powołuje na czteroletnią kadencję spośród sędziów tego
sądu lub sędziów sądów okręgowych z obszaru właściwości sądu
apelacyjnego Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych.
§ 7. Zastępcę rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie
okręgowym powołuje na czteroletnią kadencję spośród sędziów tego
sądu lub sędziów sądów rejonowych z obszaru właściwości sądu
okręgowego Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych.
§ 8. Kadencja zastępcy rzecznika dyscyplinarnego przy sądzie
apelacyjnym lub przy sądzie okręgowym wygasa przed jej upływem
w przypadku:
1) rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego;
2) przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku;
3) przeniesienia sędziego na inne stanowisko sędziowskie poza
obszarem właściwości odpowiednio sądu apelacyjnego lub
okręgowego lub delegowania go poza ten obszar na podstawie
art. 77;
4) przyjęcia przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów
Powszechnych złożonej przez sędziego rezygnacji z funkcji
zastępcy rzecznika.
§ 9. Zastępca rzecznika pełni obowiązki po upływie kadencji do
czasu powołania zastępcy rzecznika na następną kadencję.”,
c) uchyla się § 10–13;
37) po art. 114 dodaje się art. 114a w brzmieniu:
„Art. 114a. § 1. Na świadka, który bez należytego usprawiedliwienia nie
stawił się na wezwanie rzecznika dyscyplinarnego albo bez jego zezwolenia
14.04.2020
©Telksinoe s. 17/34
wydalił się z miejsca czynności przed jej zakończeniem można nałożyć karę
pieniężną w wysokości do 3 000 zł. Nałożenie kary pieniężnej nie wyłącza
odpowiedzialności dyscyplinarnej.
§ 2. O nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w § 1, rozstrzyga na
wniosek rzecznika dyscyplinarnego sąd dyscyplinarny przy sądzie
apelacyjnym, w którego okręgu prowadzi się czynności.
§ 3. Na postanowienie sądu dyscyplinarnego w przedmiocie nałożenia
kary pieniężnej przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego w składzie
jednego sędziego Izby Dyscyplinarnej.”;
38) art. 128 otrzymuje brzmienie:
„Art. 128. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale
stosuje się odpowiednio przepisy części ogólnej Kodeksu karnego oraz
przepisy Kodeksu postępowania karnego, z wyłączeniem art. 344a i art. 396a,
z uwzględnieniem odrębności wynikających z charakteru postępowania
dyscyplinarnego.”.
Art. 2. W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U.
z 2019 r. poz. 825) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 13 otrzymuje brzmienie:
„Art. 13. § 1. Każdy sędzia Sądu Najwyższego ma prawo zgłosić
jednego kandydata na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.
§ 2. Zgłoszenia kandydata dokonuje się przewodniczącemu
Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego dokonującemu wyboru,
o którym mowa w art. 12 § 2, niezwłocznie po jego rozpoczęciu.
§ 3. Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Sądu Najwyższego
dokonującemu wyboru, o którym mowa w art. 12 § 2, przewodniczy Pierwszy
Prezes Sądu Najwyższego, a w przypadku, gdy nie jest to możliwe lub gdy
zgłoszono jego kandydaturę – Sędzia Sądu Najwyższego, którego
kandydatura nie została zgłoszona, wyznaczony przez Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 4. Do dokonania przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu
Najwyższego wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu
Najwyższego, wymagana jest obecność co najmniej 84 członków
Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego. Jeżeli wyboru nie
14.04.2020
©Telksinoe s. 18/34
dokonano ze względu na brak wymaganego kworum, do dokonania wyboru
na kolejnym posiedzeniu wymagana jest obecność co najmniej 75 członków
Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego. Jeżeli także na tym
posiedzeniu wyboru nie dokonano ze względu na brak wymaganego kworum,
wybór może zostać dokonany na kolejnym posiedzeniu w przypadku
obecności co najmniej 32 członków Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu
Najwyższego. Posiedzenia, o których mowa w zdaniu drugim i trzecim,
zwołuje się na dzień przypadający nie później niż w terminie 5 dni od daty
odbycia poprzedniego posiedzenia.
§ 5. Każdy sędzia uczestniczący w głosowaniu może oddać tylko jeden
głos. Głosowanie jest tajne.
§ 6. Kandydatami na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego
wybranymi przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego są
kandydaci, którzy uzyskali największą liczbę głosów. Jeżeli dwóch lub więcej
kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego uzyskało
równą liczbę głosów, w wyniku czego nie jest możliwe wybranie pięciu
kandydatów, przeprowadza się ponowne głosowanie z udziałem tylko tych
kandydatów. Przepis § 5 stosuje się.
§ 7. Niezwłocznie po wybraniu kandydatów na stanowisko Pierwszego
Prezesa Sądu Najwyższego, przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego
Sędziów Sądu Najwyższego albo inna osoba wskazana przez Zgromadzenie
Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego przekazuje Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej listę kandydatów na stanowisko Pierwszego
Prezesa Sądu Najwyższego wybranych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów
Sądu Najwyższego, wraz z protokołem głosowania.
§ 8. Po przekazaniu Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej listy
kandydatów na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego
wybranych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego, wraz
z protokołem głosowania, nie jest dopuszczalne zwołanie Zgromadzenia
Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego w celu wyboru kandydatów na
stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.”;
14.04.2020
©Telksinoe s. 19/34
2) po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu:
„Art. 13a. § 1. Jeżeli kandydaci na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu
Najwyższego nie zostali wybrani zgodnie z zasadami określonymi w ustawie,
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej niezwłocznie powierza wykonywanie
obowiązków Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wskazanemu przez
siebie sędziemu Sądu Najwyższego.
§ 2. W terminie tygodnia od dnia powierzenia wykonywania
obowiązków Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego sędzia, któremu
obowiązki te powierzono, zwołuje Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu
Najwyższego, któremu przewodniczy, w celu wyboru kandydatów na
stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego.
§ 3. Do dokonania wyboru kandydatów na stanowisko Pierwszego
Prezesa Sądu Najwyższego przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu
Najwyższego wymagana jest obecność co najmniej 32 członków
Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego. Przepisy art. 13 § 1, 2
i 5–7 stosuje się.”;
3) w art. 17:
a) w § 2 wyrazy „art. 13 § 1 i” zastępuje się wyrazami „art. 13 § 3, art. 13a
§ 2 oraz”,
b) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„§ 2a. O terminie i porządku posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego
Sędziów Sądu Najwyższego Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego
zawiadamia sędziów Sądu Najwyższego najpóźniej 7 dni przed dniem
posiedzenia, z uwzględnieniem art. 13 § 4 zdanie czwarte i art. 13a § 2.”;
4) w art. 26 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2–6
w brzmieniu:
„§ 2. Do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia
sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie,
obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości
sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek
Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania
mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
14.04.2020
©Telksinoe s. 20/34
Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania.
§ 3. Wniosek, o którym mowa w § 2, pozostawia się bez rozpoznania,
jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego
lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawied-
liwości.
§ 4. Do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
należy rozpoznawanie skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia Sądu Najwyższego, sądów powszechnych, sądów
wojskowych oraz sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu
Administracyjnego, jeżeli niezgodność z prawem polega na podważeniu
statusu osoby powołanej do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego, która
wydała orzeczenie w sprawie.
§ 5. Do postępowania w sprawach, o których mowa w § 4, stosuje się
odpowiednie przepisy o stwierdzeniu niezgodności z prawem prawomocnych
orzeczeń, a w sprawach karnych przepisy o wznowieniu postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Nie jest konieczne
uprawdopodobnienie ani wyrządzenie szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy.
§ 6. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, o którym mowa w § 4, można wnieść do Sądu Najwyższego –
Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, z pominięciem sądu,
który wydał zaskarżone orzeczenie, a także w razie nieskorzystania przez
stronę z przysługujących jej środków prawnych, w tym skargi nadzwyczajnej
do Sądu Najwyższego.”;
5) w art. 27:
a) w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„1a) o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub
tymczasowe aresztowanie sędziów, asesorów sądowych,
prokuratorów i asesorów prokuratury;”,
14.04.2020
©Telksinoe s. 21/34
b) w § 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) Sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów i asesorów
prokuratury dotyczące:
a) przewinień dyscyplinarnych, rozpoznawane w pierwszej
instancji przez Sąd Najwyższy,
b) zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub
tymczasowe aresztowanie.”,
c) w § 4 w pkt 1 wyrazy „sędziów i prokuratorów” zastępuje się wyrazami
„sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów i asesorów prokuratury”;
6) art. 29 otrzymuje brzmienie:
„Art. 29. § 1. Sędzią Sądu Najwyższego jest osoba powołana na to
stanowisko przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła
ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2. W ramach działalności Sądu Najwyższego lub jego organów
niedopuszczalne jest kwestionowanie umocowania sądów i trybunałów,
konstytucyjnych organów państwowych oraz organów kontroli i ochrony
prawa.
§ 3. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub
inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego
z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru
sprawiedliwości.”;
7) w art. 45 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. Oświadczenie, o którym mowa w art. 88a ustawy z dnia 27 lipca
2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, sędzia Sądu Najwyższego
składa Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, zaś Pierwszy Prezes Sądu
Najwyższego – Krajowej Radzie Sądownictwa.”;
8) w art. 72 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Sędzia Sądu Najwyższego odpowiada dyscyplinarnie za
przewinienia służbowe (dyscyplinarne), w tym za:
1) oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa;
2) działania lub zaniechania mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić
funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości;
14.04.2020
©Telksinoe s. 22/34
3) działania kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego,
skuteczność powołania sędziego, lub umocowanie konstytucyjnego
organu Rzeczypospolitej Polskiej;
4) działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności
sądów i niezawisłości sędziów;
5) uchybienie godności urzędu.”;
9) w art. 75:
a) w § 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„3a) kara pieniężna w wysokości podlegającego wypłacie za miesiąc
poprzedzający wydanie prawomocnego wyroku skazującego
jednomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego powiększonego
o przysługujący sędziemu dodatek za długoletnią pracę, dodatek
funkcyjny i dodatek, o którym mowa w art. 48 § 7;”,
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Za przewinienie dyscyplinarne określone
w art. 72 § 1 pkt 2–4, wymierza się karę, o której mowa w § 1 pkt 5,
a w przypadku mniejszej wagi – karę, o której mowa w § 1 pkt 3, 3a lub
4.”;
10) w art. 82 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2–5
w brzmieniu:
„§ 2. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, w której występuje
zagadnienie prawne dotyczące niezawisłości sędziego lub niezależności sądu,
odracza jej rozpoznanie i przedstawia to zagadnienie do rozstrzygnięcia
składowi całej Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu
Najwyższego.
§ 3. Jeżeli Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, o którym mowa
w art. 26 § 2, poweźmie poważne wątpliwości co do wykładni przepisów
prawa mających być podstawą orzeczenia, może odroczyć rozpoznanie
wniosku i przedstawić zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia składowi całej
Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.
§ 4. Podejmując uchwałę, o której mowa w § 2 lub 3, Izba Kontroli
Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie jest związana uchwałą innego składu
Sądu Najwyższego, choćby uzyskała ona moc zasady prawnej.
14.04.2020
©Telksinoe s. 23/34
§ 5. Uchwała składu całej Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw
Publicznych Sądu Najwyższego podjęta na podstawie § 2 lub 3 wiąże
wszystkie składy Sądu Najwyższego. Odstąpienie od uchwały mającej moc
zasady prawnej wymaga ponownego rozstrzygnięcia w drodze uchwały przez
pełny skład Sądu Najwyższego, do podjęcia której wymagana jest obecność
co najmniej 2/3 liczby sędziów każdej z izb. Przepisu art. 88 nie stosuje się.”.
Art. 3. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów
wojskowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2216) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 23 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Sędzią sądu wojskowego jest osoba powołana na to stanowisko
przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła ślubowanie wobec
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.”;
2) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:
„Art. 23a. § 1. W ramach działalności sądu wojskowego lub jego
organów niedopuszczalne jest kwestionowanie umocowania sądów
i trybunałów, konstytucyjnych organów państwowych oraz organów kontroli
i ochrony prawa.
§ 2. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez sąd wojskowy lub
inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego
z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru
sprawiedliwości.”;
3) w art. 37 § 2 otrzymuje brzmienie:
㤠2. Przewinieniem dyscyplinarnym w rozumieniu ustawy jest
naruszenie obowiązków sędziego, w tym:
1) oczywista i rażąca obraza przepisów prawa;
2) działanie lub zaniechanie mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić
funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości;
3) działanie kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego,
skuteczność powołania sędziego, lub umocowanie konstytucyjnego
organu Rzeczypospolitej Polskiej;
4) działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadami niezależności
sądów i niezawisłości sędziów;
14.04.2020
©Telksinoe s. 24/34
5) uchybienie godności urzędu;
6) naruszenie dyscypliny wojskowej oraz zasad honoru i godności
żołnierskiej.”;
4) w art. 39:
a) w § 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„2b) kara pieniężna w wysokości podlegającego wypłacie za miesiąc
poprzedzający wydanie prawomocnego wyroku skazującego
jednomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego powiększonego
o przysługujący sędziemu dodatek za długoletnią pracę, dodatek
funkcyjny i dodatek specjalny;”,
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Za przewinienie dyscyplinarne określone
w art. 37 § 2 pkt 2–4, wymierza się karę, o której mowa w § 1 pkt 4 lub
5, a w przypadku mniejszej wagi – karę, o której mowa w § 1 pkt 2a, 2b
lub 3.”;
5) w art. 39a:
a) w § 1 w pkt 1 w lit. b po wyrazach „wraz z wytknięciem uchybienia”
dodaje się wyrazy „, oraz w sprawach, o których mowa
w art. 37 § 2 pkt 3”,
b) po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu:
„§ 2a. W sprawach, o których mowa w art. 30, orzeka w pierwszej
instancji Sąd Najwyższy w składzie jednego sędziego Izby
Dyscyplinarnej, a w drugiej instancji – Sąd Najwyższy w składzie trzech
sędziów Izby Dyscyplinarnej.
§ 2b. W sprawach, w których właściwy jest Sąd Najwyższy,
czynności prezesa sądu dyscyplinarnego wykonuje Prezes Sądu
Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej.”;
6) w art. 70 w § 1 we wprowadzeniu do wyliczenia:
a) po wyrazach „art. 8,” dodaje się wyrazy „art. 9c, art. 9d,”,
b) wyrazy „art. 89, art. 90” zastępuje się wyrazami „art. 88a–90”.
14.04.2020
©Telksinoe s. 25/34
Art. 4. W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów
administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 5:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Sędzią sądu administracyjnego jest osoba powołana na to
stanowisko przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła
ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.”,
b) po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„§ 1a. W ramach działalności sądu administracyjnego lub jego
organów niedopuszczalne jest kwestionowanie umocowania sądów
i trybunałów, konstytucyjnych organów państwowych oraz organów
kontroli i ochrony prawa.
§ 1b. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez sąd
administracyjny lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania
sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do
wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.”;
2) w art. 8 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2
w brzmieniu:
„§ 2. Oświadczenie, o którym mowa w art. 88a ustawy z dnia 27 lipca
2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, sędziowie wojewódzkiego
sądu administracyjnego składają właściwemu prezesowi wojewódzkiego sądu
administracyjnego, a prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego
i sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego – Prezesowi Naczelnego
Sądu Administracyjnego, zaś Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego –
Krajowej Radzie Sądownictwa.”;
3) w art. 24 w § 4 uchyla się pkt 2;
4) w art. 25 w § 1 uchyla się pkt 2;
14.04.2020
©Telksinoe s. 26/34
5) w art. 29 w § 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5
w brzmieniu:
„5) do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego przewidziane
do objęcia w wojewódzkim sądzie administracyjnym stosuje się
odpowiednio art. 31 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie
Najwyższym (Dz. U. z 2019 r. poz. 825 oraz z 2020 r. poz. 190), z tym że
o wolnych stanowiskach sędziowskich obwieszcza w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” Prezes
Naczelnego Sądu Administracyjnego.”;
6) uchyla się art. 33;
7) art. 43 otrzymuje brzmienie:
„Art. 43. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, po zasięgnięciu opinii
Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego, określi, w drodze
rozporządzenia, regulamin Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym
ustali liczbę stanowisk sędziowskich w Naczelnym Sądzie Administracyjnym
nie mniejszą niż 120, w tym liczbę wiceprezesów tego Sądu oraz liczbę
sędziów w poszczególnych izbach, wewnętrzną organizację Naczelnego Sądu
Administracyjnego oraz zasady wewnętrznego postępowania, biorąc pod
uwagę konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania Naczelnego
Sądu Administracyjnego, jego izb i organów, specyfikę postępowań
prowadzonych przed Naczelnym Sądem oraz liczbę i rodzaj rozpoznawanych
spraw.”;
8) w art. 46 w § 2 uchyla się pkt 2;
9) w art. 47 w § 1 uchyla się pkt 2;
10) w art. 48 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„§ 5. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wyznaczyć z grona
sędziów sądów administracyjnych Nadzwyczajnego Rzecznika
Dyscyplinarnego do prowadzenia określonej sprawy dyscyplinarnej sędziego
sądu administracyjnego lub asesora sądowego. Wyznaczenie
Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego jest równoznaczne z żądaniem
podjęcia czynności wyjaśniających. Nadzwyczajny Rzecznik Dyscyplinarny
może wszcząć postępowanie dyscyplinarne albo wstąpić do toczącego się
postępowania. Wyznaczenie Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego
14.04.2020
©Telksinoe s. 27/34
wyłącza Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego
lub jego zastępcę od podejmowania czynności w sprawie. W uzasadnionych
przypadkach, w szczególności śmierci lub przedłużającej się przeszkody
w pełnieniu funkcji Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego, Prez ydent
Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza w miejsce tej osoby innego sędziego
sądu administracyjnego. Do czynności podejmowanych przez
Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące czynności podejmowanych przez Rzecznika
Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego lub jego zastępcę.
Funkcja Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego wygasa z chwilą
uprawomocnienia się orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego, umorzeniu postępowania dyscyplinarnego albo
uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne.”;
11) art. 49 otrzymuje brzmienie:
„Art. 49. § 1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego
Sądu Administracyjnego oraz do sędziów, urzędników i pracowników tego
Sądu, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego,
a w zakresie w nich nieuregulowanym – przepisy ustawy z dnia 27 lipca
2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Określone w tych przepisach
uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego przysługują Prezesowi
Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego
przewidziane do objęcia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym stosuje się
odpowiednio art. 31 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.”.
Art. 5. W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa
(Dz. U. z 2019 r. poz. 84, 609, 730 i 914) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 44:
a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Wszystkie odwołania wniesione przez uczestników tego
samego postępowania podlegają łącznemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu
w toku jednego postępowania przed Sądem Najwyższym.”,
14.04.2020
©Telksinoe s. 28/34
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. W sprawach dotyczących uchwał w przedmiocie powołania do
pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego Sąd
Najwyższy dokonuje doręczeń za pośrednictwem Rady, która następnie
dokonuje doręczenia w sposób określony w art. 32 ust. 1a.”;
2) po art. 45 dodaje się art. 45a–45c w brzmieniu:
„Art. 45a. Ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej uchwały
zawierającej wniosek do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o powołanie
do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego lub wniosek o mianowanie na
stanowisko asesora sądowego w sądzie powszechnym jest niedopuszczalne
w razie powołania jednej z osób wskazanych w uchwale w zakresie, w jakim
dotyczy powołania na to stanowisko. Wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy, o którym mowa w art. 45, w zakresie, w jakim dotyczy powołania na
to stanowisko, pozostawia się bez rozpoznania.
Art. 45b. W razie powołania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego postępowanie w sprawie
odwołania od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w sprawie indywidualnej
dotyczącej powołania do pełnienia urzędu na tym stanowisku, w zakresie
dotyczącym uchwały zawierającej wniosek o powołanie na tym stanowisku,
umarza się z mocy prawa. W pozostałym zakresie w razie uwzględnienia
przez sąd odwołania osoby, która była uczestnikiem postępowania w sprawie
dotyczącej kandydatów do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego, osoba ta
może ubiegać się o urząd w kolejnym postępowaniu do pełnienia urzędu na
stanowisku sędziego w tym samym lub równorzędnym sądzie, zaś Rada
obowiązana jest uwzględnić w tym postępowaniu okoliczności, określone
w orzeczeniu sądu.
Art. 45c. Wznowienie postępowania przed Krajową Radą Sądownictwa
lub wzruszenie uchwały zawierającej wniosek o powołanie do pełnienia
urzędu sędziego nie jest dopuszczalne, jeżeli osoba przedstawiona
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej spełnia w dniu podjęcia uchwały
przez Krajową Radę Sądownictwa warunki formalne wymagane do pełnienia
urzędu, określone w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.”.
14.04.2020
©Telksinoe s. 29/34
Art. 6. W ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U.
z 2019 r. poz. 740) wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 103 dodaje się art. 103a w brzmieniu:
„Art. 103a. § 1. Prokurator jest obowiązany do złożenia pisemnego
oświadczenia o:
1) członkostwie w zrzeszeniu, w tym w stowarzyszeniu – ze wskazaniem
nazwy i siedziby zrzeszenia, pełnionych funkcji oraz okresu
członkostwa;
2) funkcji pełnionej w organie fundacji nieprowadzącej działalności
gospodarczej – ze wskazaniem nazwy i siedziby fundacji oraz okresu
pełnienia funkcji;
3) członkostwie w partii politycznej przed powołaniem na stanowisko
prokuratora, a także w okresie sprawowania urzędu przed dniem
29 grudnia 1989 r. – ze wskazaniem nazwy partii, pełnionych funkcji
oraz okresu członkostwa.
§ 2. Oświadczenia, o których mowa w § 1, prokuratorzy składają
odpowiednio właściwemu prokuratorowi regionalnemu, prokuratorowi
okręgowemu, naczelnikowi oddziałowej komisji lub naczelnikowi
oddziałowego biura lustracyjnego.
§ 3. Prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratorzy Głównej Komisji,
prokuratorzy Biura Lustracyjnego, prokuratorzy regionalni, prokuratorzy
Wydziałów Zamiejscowych Departamentu do Spraw Przestępczości
Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej, prokuratorzy okręgowi
oraz naczelnicy oddziałowych komisji i naczelnicy oddziałowych biur
lustracyjnych oświadczenia, o których mowa w § 1, składają Prokuratorowi
Krajowemu, a Zastępcy Prokuratora Generalnego – Prokuratorowi
Generalnemu.
§ 4. Oświadczenia, o których mowa w § 1, składa się w terminie 30 dni
od dnia objęcia urzędu prokuratora, a także w terminie 30 dni od powstania
lub ustania okoliczności, o których mowa w § 1.
§ 5. Informacje zawarte w oświadczeniach, o których mowa w § 1, są
jawne i podlegają udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej,
o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji
14.04.2020
©Telksinoe s. 30/34
publicznej, nie później niż 30 dni od dnia złożenia oświadczenia
uprawnionemu podmiotowi.”;
2) w art. 127 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
㤠1a. Przeniesienie prokuratora w stan spoczynku z powodu choroby
lub utraty sił następuje z dniem uprawomocnienia się orzeczenia wydanego
przez lekarza orzecznika lub komisję lekarską Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych stwierdzającego trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków
prokuratora.”;
3) w art. 137 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Prokurator odpowiada dyscyplinarnie za przewinienia służbowe
(dyscyplinarne), w tym za:
1) oczywistą i rażącą obrazę przepisów prawa;
2) działania lub zaniechania mogące uniemożliwić lub istotnie utrudnić
funkcjonowanie organu wymiaru sprawiedliwości lub prokuratury;
3) działania kwestionujące istnienie stosunku służbowego sędziego lub
prokuratora, skuteczność powołania sędziego, lub prokuratora, lub
umocowanie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej;
4) działalność publiczną nie dającą się pogodzić z zasadą niezależności
prokuratora;
5) uchybienie godności urzędu.”;
4) w art. 142:
a) w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu:
„2a) obniżenie wynagrodzenia zasadniczego o 5% – 50% na okres od
sześciu miesięcy do dwóch lat;
2b) kara pieniężna w wysokości podlegającego wypłacie za miesiąc
poprzedzający wydanie prawomocnego wyroku skazującego
jednomiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego powiększonego
o przysługujący prokuratorowi dodatek za długoletnią pracę,
dodatek funkcyjny i dodatek specjalny;”,
b) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Za przewinienie dyscyplinarne określone
w art. 137 § 1 pkt 2–4, wymierza się karę, o której mowa w § 1 pkt 4 lub
14.04.2020
©Telksinoe s. 31/34
5, a w przypadku mniejszej wagi – karę, o której mowa w § 1 pkt 2a, 2b
lub 3. Przepisu § 5 nie stosuje się.”;
5) w art. 145:
a) w § 1 w pkt 1 w lit. b po wyrazach „wniosek złożył Sąd Najwyższy”
dodaje się wyrazy „ , oraz w sprawach, o których mowa
w art. 137 § 1 pkt 3”,
b) po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„§ 1a. W sprawach, o których mowa w art. 135, orzeka w pierwszej
instancji Sąd Najwyższy w składzie jednego sędziego Izby
Dyscyplinarnej, a w drugiej instancji – Sąd Najwyższy w składzie trzech
sędziów Izby Dyscyplinarnej.
§ 1b. W sprawach, w których właściwy jest Sąd Najwyższy,
czynności przewodniczącego sądu dyscyplinarnego wykonuje Prezes
Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej.”;
6) w art. 147 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. W razie nieobecności przewodniczącego lub zastępcy
przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym
jego obowiązki pełni najstarszy służbą sędzia tego sądu.”;
7) w art. 155:
a) po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„§ 2a. Sąd dyscyplinarny wzywa obwinionego do przedstawienia,
w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, wyjaśnień na piśmie
oraz wskazania obrońcy, jeżeli go ustanowił. Niezłożenie wyjaśnień
w tym terminie nie wstrzymuje dalszego postępowania.”,
b) dodaje się § 4 w brzmieniu:
„§ 4. Sąd dyscyplinarny prowadzi postępowanie pomimo
usprawiedliwionej nieobecności zawiadomionego obwinionego lub jego
obrońcy, chyba że sprzeciwia się temu dobro prowadzonego postępowania
dyscyplinarnego.”;
8) po art. 157 dodaje się art. 157a w brzmieniu:
„Art. 157a. W sprawach uregulowanych w niniejszym rozdziale nie
stosuje się przepisu art. 117 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego, chyba że ustawa nakazuje zawiadomienie uczestnika
14.04.2020
©Telksinoe s. 32/34
o terminie czynności procesowej, a brak jest dowodu, że został on o nim
powiadomiony.”;
9) w art. 171 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy
części ogólnej ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oraz
przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego, z wyłączeniem art. 344a i art. 396a, z uwzględnieniem
odrębności wynikających z charakteru postępowania dyscyplinarnego;”.
Art. 7. Sędzią Sądu Najwyższego, sądu powszechnego, sądu
administracyjnego oraz sądu wojskowego, w tym sędzią w stanie spoczynku, jest
także osoba powołana do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim przez organ
uprawniony do powołania na podstawie przepisów obowiązujących w dacie
powołania, której stosunek służbowy na tym stanowisku nie wygasł ani nie został
rozwiązany do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 8. Przepis art. 55 § 4 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się także do
spraw wszczętych lub zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 9. 1. Oświadczenie, o którym mowa w art. 88a ustawy zmienianej
w art. 1 oraz w art. 103a § 1 ustawy zmienianej w art. 6, sędzia Sądu Najwyższego,
sądu administracyjnego, sądu powszechnego albo sądu wojskowego lub prokurator
składa po raz pierwszy w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
2. Właściwy organ ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej informację,
o której mowa w art. 88b ustawy zmienianej w art. 1, w terminie trzydziestu dni od
dnia wejścia w życie ustawy.
Art. 10. 1. Przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, stosuje się także do spraw, które podlegają rozpoznaniu przez Izbę
Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, wszczętych
i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem, w tym uchwałą, przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Sąd rozpoznający sprawę, o której mowa w ust. 1, niezwłocznie, nie później
jednak niż w ciągu 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przekazuje
sprawę Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
14.04.2020
©Telksinoe s. 33/34
która może znieść dotychczasowe czynności, o ile uniemożliwiają dalsze
rozpoznanie sprawy zgodnie z ustawą.
3. Czynności sądowe i czynności stron lub uczestników postępowań
w sprawach, o których mowa w ust. 1, podjęte po dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy z uchybieniem przepisowi ust. 2, nie wywołują skutków procesowych.
Art. 11. 1. Postępowania w sprawie opiniowania kandydatów na stanowiska
sędziów wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu
Administracyjnego oraz przedstawiania kandydatów Krajowej Radzie
Sądownictwa przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi i Naczelnym Sądem
Administracyjnym wszczęte przed wejściem w życie niniejszej ustawy podlegają
umorzeniu z mocy prawa.
2. Dokumenty dotyczące kandydatów, o których mowa w ust. 1, w tym akta
osobowe, właściwy prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Prezes
Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazuje niezwłocznie, nie później jednak
niż w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Krajowej Radzie
Sądownictwa w celu nadania dalszego biegu sprawie i rozpatrzenia przez Krajową
Radę Sądownictwa zgodnie z przepisami ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
Art. 12. 1. Przepis art. 45c ustawy zmienianej w art. 5 stosuje się także do
postępowań oraz do uchwał podjętych przez Krajową Radę Sądownictwa przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia wydane przed dniem wejścia
w życie ustawy w postępowaniu z odwołania od uchwały Krajowej Rady
Sądownictwa w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziego, nie wywołuje żadnych skutków prawnych i nie wpływa na skuteczność
powołania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do pełnienia urzędu na
stanowisku sędziego, choćby powołanie nastąpiło przed dniem wejścia w życie
ustawy.
3. Postępowanie w sprawie odwołania od uchwały Krajowej Rady
Sądownictwa w sprawie indywidualnej dotyczącej powołania do pełnienia urzędu
na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego, prowadzone z naruszeniem art. 3
ustawy z dnia 26 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie
14.04.2020
©Telksinoe s. 34/34
Sądownictwa oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.
poz. 914), jest nieważne.
4. Czynności sądowe podjęte przed dniem wejścia w życie ustawy bez udziału
osoby, której dotyczą, w związku z rozpoznaniem odwołania od uchwały Krajowej
Rady Sądownictwa w sprawie indywidualnej dotyczącej powołania do pełnienia
urzędu na stanowisku sędziego, nie wywołują skutków prawnych. Dotyczy to także
czynności sądowych podjętych po umorzeniu postępowania z mocy prawa na
podstawie art. 3 ustawy, o której mowa w ust. 1.
Art. 13. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc przepisy regulaminu
wewnętrznego urzędowania Naczelnego
Sądu Administracyjnego w zakresie dotyczącym wyborów kandydatów na
stanowisko sędziego tego sądu. W pozostałym zakresie do czasu ustalenia nowego
regulaminu zachowuje moc regulamin ustalony na podstawie przepisów
dotychczasowych.
Art. 14. Do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy o odpowiedzialności dyscyplinarnej w brzmieniu
dotychczasowym.
Art. 15. Z dniem wejścia w życie ustawy ustają kadencje dotychczasowych
kolegiów sądów powszechnych oraz kolegiów wojskowych sądów okręgowych.
Art. 16. Zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działający przy sądach
apelacyjnych i zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działający przy sądach
okręgowych powołani na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu
dotychczasowym pełnią swoje funkcje do zakończenia kadencji, na którą zostali
powołani.
Art. 17. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia, z tym
że przepisy art. 4 pkt 6 i 7 wchodzą w życie po upływie 5 miesięcy od dnia
ogłoszenia.
14.04.2020
Do góry