Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/11

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 1267, 2245,

Dz. U. z 2019 r.

poz. 1495.

U S T A W A

z dnia 22 marca 1989 r.

o rzemiośle

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą na podstawie

ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i

1495) mogą wykonywać tę działalność z zachowaniem warunków określonych

w niniejszej ustawie. Działalność takich osób jest zaliczana do rzemiosła.

Art. 2. 1. Rzemiosłem jest zawodowe wykonywanie działalności gospodarczej

przez:

1) osobę fizyczną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji tej osoby i jej pracy

własnej, w imieniu własnym i na rachunek tej osoby – jeżeli jest ona

mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców lub

2) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez

nich wspólnie działalności gospodarczej – jeżeli spełniają oni indywidualnie

i łącznie warunki określone w pkt 1, lub

3) spółkę jawną, z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników i ich pracy własnej – jeżeli jest

ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, lub

4) spółkę komandytową osób fizycznych, z wykorzystaniem zawodowych

kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników

i ich pracy własnej – jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą

albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –

Prawo przedsiębiorców, lub

5) spółkę komandytowo-akcyjną osób fizycznych, z wykorzystaniem zawodowych

kwalifikacji, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, wszystkich wspólników

22.07.2020

©Telksinoe s. 2/11

i ich pracy własnej – jeżeli jest ona mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą

albo średnim przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –

Prawo przedsiębiorców, lub

6) jednoosobową spółkę kapitałową, powstałą na podstawie art. 551 § 5 ustawy

z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r.

poz. 505) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną,

wykonującego we własnym imieniu działalność gospodarczą, z wykorzystaniem

swoich zawodowych kwalifikacji i pracy własnej – jeżeli powstała spółka jest

mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, lub

7) spółkę, o której mowa w pkt 3–5, jeżeli działalność gospodarcza jest

wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji, o których mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 2 lub 3, przynajmniej jednego wspólnika i jego pracy własnej,

pod warunkiem że pozostałymi wspólnikami są małżonek, wstępni lub zstępni

wspólnika, lub

8) wspólników spółki cywilnej osób fizycznych w zakresie wykonywanej przez

nich wspólnie działalności gospodarczej, jeżeli działalność gospodarcza jest

wykonywana z wykorzystaniem zawodowych kwalifikacji przynajmniej jednego

wspólnika i jego pracy własnej, pod warunkiem, że pozostałymi wspólnikami są

małżonek, wstępni lub zstępni wspólnika oraz wszyscy wspólnicy łącznie są

mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą albo średnim przedsiębiorcą

w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

1a. (uchylony)

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. Do rzemiosła nie zalicza się działalności handlowej, usług hotelarskich,

działalności transportowej, usług świadczonych w wykonywaniu wolnych zawodów,

usług leczniczych oraz działalności wytwórczej i usługowej artystów plastyków

i fotografików.

5. (uchylony)

6. Rzemieślnikiem jest osoba fizyczna, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 8, oraz

spółka, o której mowa w ust. 1 pkt 3–7.

Art. 3. 1. Dowodami kwalifikacji zawodowych w rzemiośle są:

22.07.2020

©Telksinoe s. 3/11

1) dyplom lub świadectwo ukończenia wyższej, ponadgimnazjalnej lub

ponadpodstawowej szkoły o profilu technicznym bądź artystycznym w zawodzie

(kierunku) odpowiadającym dziedzinie wykonywanego rzemiosła;

2) dyplom mistrza w zawodzie odpowiadającym danemu rodzajowi rzemiosła;

3) świadectwo czeladnicze albo tytuł robotnika wykwalifikowanego w zawodzie

odpowiadającym danemu rodzajowi rzemiosła;

4) zaświadczenie potwierdzające posiadanie wybranych kwalifikacji zawodowych

w zakresie zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła.

1a. Informacje o dowodach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, podlegają

udostępnieniu w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 marca 2018 r.

o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji

dla Przedsiębiorcy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1291 i 1495).

2. Osoba fizyczna, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 2 i 8, oraz wspólnik

spółki, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3–7, jest obowiązany wykazać się innymi

dowodami kwalifikacji zawodowych niż określone w ust. 1, jeżeli z przepisów

odrębnych ustaw wynika obowiązek posiadania takich kwalifikacji.

3. Dyplomy mistrza i świadectwa czeladnicze mogą być wydawane przez izby

rzemieślnicze osobom, które złożyły stosowne egzaminy przed komisjami

egzaminacyjnymi izb rzemieślniczych.

3a. Podstawę przeprowadzania egzaminów w zawodach odpowiadających

danemu rodzajowi rzemiosła stanowią standardy wymagań egzaminacyjnych ustalone

przez Związek Rzemiosła Polskiego, z zastrzeżeniem ust. 3b.

3b. Podstawę przeprowadzania egzaminu czeladniczego w zawodzie określonym

w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach

wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo

oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996, 1000, 1290, 1669 i 2245), stanowią wymagania

określone w podstawie programowej kształcenia w zawodzie szkolnictwa

branżowego.

3c. Nadzór nad działalnością komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych

sprawuje Związek Rzemiosła Polskiego przez:

1) przeprowadzanie, zgodnie z planem nadzoru, co najmniej raz w roku kontroli

działalności komisji egzaminacyjnych;

2) rozpatrywanie nieuwzględnionych przez izbę rzemieślniczą skarg kandydatów

dotyczących prawidłowości przeprowadzenia egzaminu;

22.07.2020

©Telksinoe s. 4/11

3) analizowanie wyników egzaminów oraz formułowanie wniosków.

3d. Osoby wykonujące czynności z zakresu nadzoru mają prawo wstępu

w charakterze obserwatora na egzamin, po uprzednim powiadomieniu właściwej izby

rzemieślniczej, oraz wglądu do prowadzonej przez komisję egzaminacyjną

dokumentacji komisji.

3e. Osoby, o których mowa w ust. 3d, mogą wydawać komisjom

egzaminacyjnym zalecenia wynikające z przeprowadzonych czynności nadzoru.

Komisja egzaminacyjna w ciągu 7 dni od otrzymania zaleceń może zgłosić wobec

nich zastrzeżenia do Związku Rzemiosła Polskiego. W przypadku nieuwzględnienia

zastrzeżeń przez Związek Rzemiosła Polskiego komisja egzaminacyjna jest

obowiązana powiadomić Związek Rzemiosła Polskiego o realizacji zaleceń

w terminie 30 dni.

3f. W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności komisji

egzaminacyjnych Związek Rzemiosła Polskiego może wezwać komisję do usunięcia

uchybień w wyznaczonym terminie, a w przypadku nieusunięcia uchybień – odwołać

osoby wchodzące w skład komisji lub cały skład komisji albo unieważnić egzamin

w całości lub w części.

3g. Izba rzemieślnicza:

1) zatwierdza zadania i pytania egzaminacyjne, opracowane na podstawie

standardów wymagań, o których mowa w ust. 3a i 3b;

2) zatwierdza szczegółowe kryteria oceniania;

3) dopuszcza kandydatów do egzaminów;

4) informuje kandydatów o wysokości opłaty za egzaminy – przy czym opłata

wynosi za egzamin:

a) mistrzowski – 1400,00 zł,

b) czeladniczy – 700,00 zł,

c) sprawdzający – 250,00 zł,

d) poprawkowy – 50% opłaty określonej w lit. a albo b;

5) prowadzi dokumentację komisji egzaminacyjnej, w tym ewidencję egzaminów;

6) rozpatruje skargi kandydatów dotyczące prawidłowości przeprowadzenia

egzaminu;

7) organizuje szkolenia dla osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnych

według programu ustalonego przez Związek Rzemiosła Polskiego.

22.07.2020

©Telksinoe s. 5/11

3ga. Opłaty, o których mowa w ust. 3g pkt 4 lit. a–c, podlegają waloryzacji

wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli ten wskaźnik

w poprzednim roku kalendarzowym wynosi co najmniej 99%.

3h. Izba rzemieślnicza może zwolnić osobę przystępującą do egzaminu z opłaty,

o której mowa w ust. 3g pkt 4.

3i. Osoby dorosłe uzyskujące i uzupełniające wiedzę i umiejętności zawodowe

w formach pozaszkolnych, określonych w odrębnych przepisach, mogą przystąpić do

egzaminu sprawdzającego wybrane kwalifikacje zawodowe w zakresie zawodu

odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła.

4. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii

Związku Rzemiosła Polskiego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki

powoływania komisji egzaminacyjnych izb rzemieślniczych, warunki dopuszczania

do egzaminu i sposób jego przeprowadzania, wysokość wynagrodzenia członków

komisji, warunki i tryb wydawania oraz wzory świadectw czeladniczych, dyplomów

mistrzowskich, zaświadczeń o zdaniu egzaminu sprawdzającego, suplementów do

świadectw czeladniczych i dyplomów mistrzowskich (Europass), umieszczenie

znaków graficznych informujących o poziomie Polskiej Ramy Kwalifikacji, o których

mowa w art. 10 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie

Kwalifikacji (Dz. U. z 2017 r. poz. 986 i 1475 oraz z 2018 r. poz. 650), a także

sposobów wydawania duplikatów i dokonywania legalizacji dokumentów

przeznaczonych do obrotu z zagranicą oraz wysokość odpłatności za wykonywanie

tych czynności.

4a. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, powinno uwzględniać

w szczególności wymagania, jakim powinny odpowiadać osoby wchodzące w skład

komisji egzaminacyjnych, zakres obowiązujących tematów egzaminacyjnych oraz

możliwość zwolnienia z części egzaminu osoby przystępującej do egzaminu.

5. Rzemieślnicy zatrudniający pracowników w celu przygotowania zawodowego

w rzemiośle obowiązani są spełniać warunki określone odrębnymi przepisami oraz

być członkami jednej z organizacji, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3.

6. Przygotowanie zawodowe w rzemiośle realizowane jest na zasadach dualnego

systemu kształcenia. Nadzór nad jego przebiegiem sprawuje izba rzemieślnicza lub

z jej upoważnienia cech, którego członkiem jest rzemieślnik.

22.07.2020

©Telksinoe s. 6/11

Art. 3a. 1. Rzemieślnikowi – osobie fizycznej posiadającej znaczący i uznany

dorobek zawodowy w zakresie wytwarzania lub odtwarzania przedmiotów

o charakterze artystycznym lub zabytkowym, naprawy i konserwacji takich

przedmiotów, naprawy i konserwacji zabytkowych obiektów budowlanych oraz

świadczenia usług związanych z artystycznym zdobieniem obiektów budowlanych

może zostać nadany tytuł honorowy „Mistrz Rzemiosł Artystycznych”.

2. Tytuł honorowy „Mistrz Rzemiosł Artystycznych” nadaje minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb nadawania tytułu honorowego „Mistrz Rzemiosł Artystycznych”,

2) podmioty uprawnione do występowania z wnioskiem o nadanie tytułu,

3) warunki, jakie musi spełniać wniosek o nadanie tytułu,

4) wzór dyplomu potwierdzającego nadanie tytułu

– mając na względzie wspieranie zanikających zawodów oraz promocję umiejętności

istotnych dla funkcjonowania wielu dziedzin kultury i sztuki jak również ochrony

dziedzictwa narodowego.

Rozdział 2

Podstawowe prawa i obowiązki rzemieślnika

Art. 4. 1. Rzemieślnik ma prawo:

1) zrzeszania się w organizacjach, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, na

zasadach określonych w ustawie;

2) wybierać i być wybieranym do organów samorządu gospodarczego rzemiosła;

3) korzystać z uproszczonych (zryczałtowanych) form opodatkowania oraz

zwolnień i ulg podatkowych na zasadach powszechnie obowiązujących

przedsiębiorców.

2. W przypadku śmierci osoby fizycznej posiadającej kwalifikacje, o których

mowa w art. 3 ust. 1, współmałżonek pozostający do chwili śmierci na jego

utrzymaniu oraz małoletni zstępni mają prawo nadal wykonywać rzemiosło

w warunkach i na zasadach obowiązujących tę osobę.

3. Na rachunek zstępnych rzemiosło może być wykonywane przez ustawowego

opiekuna do czasu osiągnięcia przez nich pełnoletności lub ukończenia nauki

w szkołach ponadpodstawowych lub wyższych.

22.07.2020

©Telksinoe s. 7/11

4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 2, przysługują także pozostającym na

utrzymaniu osoby fizycznej posiadającej kwalifikacje, o których mowa w art. 3 ust. 1,

do chwili jej śmierci pełnoletnim zstępnym pobierającym naukę w szkołach

podstawowych, szkołach ponadpodstawowych lub wyższych przez okres pobierania

przez nich nauki w tych szkołach.

5. W przypadku gdy dany rodzaj rzemiosła może być wykonywany wyłącznie po

wykazaniu się przez osobę fizyczną posiadającą kwalifikacje, o których mowa

w art. 3 ust. 1, innymi dowodami kwalifikacji zawodowych, o których mowa

w art. 3 ust. 2, małżonek lub zstępni, o których mowa w ust. 3 i 4, wykonują

działalność za pośrednictwem osoby posiadającej wymagane kwalifikacje.

Art. 5. 1. Rzemieślnik jest obowiązany przestrzegać zasad etyki i godności

zawodowej.

2. Szczegółowe zasady etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła

cechowego określa samorząd gospodarczy rzemiosła.

3. Przepis ust. 1 dotyczy także członków organizacji samorządu gospodarczego

rzemiosła, o których mowa w art. 7 ust. 7 pkt 1.

Art. 6. 1. Rzemieślnicy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej za

naruszenie zasad etyki zawodowej i rzetelnego wykonywania rzemiosła.

2. Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej i tryb postępowania

dyscyplinarnego określają statuty organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła.

Rozdział 3

Samorząd gospodarczy rzemiosła

Art. 7. 1. Tworzy się samorząd gospodarczy rzemiosła.

2. Samorząd gospodarczy rzemiosła jest niezależny w wykonywaniu swych

zadań i podlega tylko przepisom prawa.

3. Organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła są:

1) cechy;

2) (uchylony)

3) izby rzemieślnicze;

4) Związek Rzemiosła Polskiego.

5) (uchylony)

22.07.2020

©Telksinoe s. 8/11

4. Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła tworzone są z inicjatywy

członków na zasadzie dobrowolnej przynależności.

5. Do zadań samorządu gospodarczego rzemiosła należy w szczególności:

1) promocja działalności gospodarczej i społeczno-zawodowej rzemiosła;

2) nadzór nad organizacją i przebiegiem procesu przygotowania zawodowego

w rzemiośle;

3) udzielanie pomocy rzemieślnikom i innym przedsiębiorcom zrzeszonym

w organizacjach samorządu gospodarczego rzemiosła;

4) reprezentowanie interesów środowiska rzemieślniczego wobec organów

administracji publicznej;

5) uczestniczenie w realizacji zadań z zakresu oświaty i wychowania w celu

zapewnienia wykwalifikowanych kadr dla gospodarki, w tym prowadzenie

szkół.

6. Właściwi ministrowie zasięgają opinii Związku Rzemiosła Polskiego

odnośnie do projektów aktów prawnych dotyczących rzemiosła.

7. Za zgodą organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła jej:

1) członkami mogą być także:

a) małżonek lub zstępny osoby, o której mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli

uczestniczy w wykonywaniu przez tę osobę działalności gospodarczej

w zakresie rzemiosła,

b) osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, niebędące

rzemieślnikami, zatrudniające nie więcej niż 250 pracowników;

2) członkami wspierającymi mogą być osoby prawne wykonujące działalność

gospodarczą.

Art. 8. Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła wymienione w art. 7

ust. 3 mają osobowość prawną.

Art. 9. 1. Cechy są organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła

zrzeszającymi rzemieślników według kryterium terytorialnego lub według rodzaju

działalności gospodarczej.

2. Podstawowym zadaniem cechu jest w szczególności utrwalanie więzi

środowiskowych, postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodu, a także

prowadzenie na rzecz członków działalności społeczno-organizacyjnej, kulturalnej,

22.07.2020

oświatowej i gospodarczej, a także reprezentowanie interesów członków wobec

organów administracji i sądów.

Art. 10. 1. Spółdzielnie rzemieślnicze działają na zasadach określonych

w przepisach Prawa spółdzielczego.

2. Zadaniem spółdzielni rzemieślniczych jest w szczególności organizowanie

działalności usługowej i wytwórczej rzemiosła, udzielanie pomocy członkom

w wykonywaniu ich zadań oraz prowadzenie własnej działalności gospodarczej

i społeczno-wychowawczej.

Art. 11. 1. Izby rzemieślnicze są organizacjami samorządu gospodarczego

rzemiosła zrzeszającymi cechy, spółdzielnie rzemieślnicze, rzemieślników

nienależących do cechów, a także inne jednostki organizacyjne, jeżeli ich celem jest

wspieranie rozwoju gospodarczego rzemiosła. Izby mogą w swych statutach

przyjmować nazwy z dodatkiem wyrazów „przedsiębiorczość” lub „przedsiębiorca”

użytych w odpowiednim przypadku, a także określeń zawierających wskazanie

regionu.

2. Podstawowym zadaniem izb rzemieślniczych jest pomoc w reprezentowaniu

zrzeszonych organizacji oraz rzemieślników wobec organów administracji publicznej

oraz innych organizacji i instytucji, udzielanie swym członkom pomocy

instruktażowej i doradczej oraz przeprowadzanie egzaminów kwalifikacyjnych.

Szczegółowy zakres zadań izb rzemieślniczych określają ich statuty.

3. Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania egzaminów

kwalifikacyjnych świadectwami czeladniczymi i dyplomami mistrzowskimi oraz do

opatrywania ich pieczęcią z godłem Państwa.

3a. Izby rzemieślnicze są uprawnione do potwierdzania wyników egzaminów

sprawdzających zaświadczeniami o posiadaniu wybranych kwalifikacji zawodowych

w zakresie zawodu odpowiadającego danemu rodzajowi rzemiosła.

3b. Izby rzemieślnicze realizują zadania określone w art. 44 ust. 3c ustawy z dnia

6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy.

4. Ilekroć w przepisach prawa mówi się o izbie rzemieślniczej, należy przez to

rozumieć izbę rzemieślniczą, utworzoną w trybie i na zasadach określonych

w niniejszej ustawie, bez względu na nazwę przyjętą w jej statucie.

22.07.2020

Art. 12. 1. Organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła wymienione

w art. 7 ust. 3 pkt 1–3 mogą powołać ogólnopolską reprezentację, zwaną „Związek

Rzemiosła Polskiego”.

2. W Związku Rzemiosła Polskiego mogą się zrzeszać izby rzemieślnicze,

a także cechy o zasięgu ogólnopolskim.

3. Związek Rzemiosła Polskiego może być utworzony z inicjatywy co najmniej

10 organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła, wymienionych w art. 7 ust. 3

pkt 2 i 3, oraz cechów ogólnopolskich, które zadeklarują członkostwo w tym związku

w drodze uchwał walnych zgromadzeń.

4. Podstawowym zadaniem Związku jest zapewnienie zrzeszonym w nim

organizacjom pomocy w realizacji zadań statutowych, rozwijanie działalności

społeczno-zawodowej oraz reprezentowanie interesów rzemiosła w kraju i za granicą.

5. Związek Rzemiosła Polskiego pełni względem spółdzielni rzemieślniczych

funkcje związku rewizyjnego, w trybie i na zasadach określonych w przepisach Prawa

spółdzielczego.

Art. 13. Szczegółowe zadania organizacji samorządu gospodarczego rzemiosła,

ich ustrój, stosunki prawne członków ustalane są w statutach uchwalanych przez

zjazdy lub walne zgromadzenia tych organizacji.

Art. 14. Zasady gospodarki finansowej organizacji samorządu gospodarczego

rzemiosła oraz zasady wynagradzania zatrudnionych w nich pracowników określają

walne zgromadzenia (zjazdy delegatów) tych organizacji, jeżeli inne przepisy nie

stanowią inaczej.

Rozdział 4

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 15. (pominięty)

Art. 16. Cechy i izby rzemieślnicze mogą być tworzone w trybie inicjatyw

założycielskich lub w drodze podziału istniejących organizacji pod warunkiem

zapewnienia samodzielności finansowej.

Art. 17. 1. Podstawą utworzenia cechu w trybie inicjatywy założycielskiej jest

uchwalenie statutu cechu odpowiadającego wymogom określonym w art. 16 przez co

najmniej 30 członków założycieli.

22.07.2020

2. Podstawą utworzenia cechu w trybie podziału jest uchwała walnego

zgromadzenia cechu podlegającego podziałowi, powzięta w trybie określonym

w statucie, zawierająca postanowienia o zasadach podziału z uwzględnieniem

podziału składników majątkowych oraz praw i zobowiązań cechu podlegającego

podziałowi.

Art. 18. Przepis art. 17 stosuje się odpowiednio do izb rzemieślniczych, z tym że

liczba członków założycieli (cechów) wynosi co najmniej 20.

Art. 19. 1. Cechy rzemieślnicze, izby rzemieślnicze i Związek Rzemiosła

Polskiego podlegają obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

2. Organizacje, o których mowa w ust. 1, uzyskują osobowość prawną z chwilą

wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego.

Art. 20. (pominięty)

Art. 21. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 1989 r.

22.07.2020