Wyszukiwarka ustaw

2018 Pozycja 1243

©Telksinoe s. 1/15

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 1243, 1669,

Dz. U. z 2019 r.

poz. 730.

U S T A W A

z dnia 25 lutego 2016 r.

o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i tryb udostępniania i przekazywania

informacji sektora publicznego w celu ponownego wykorzystywania, podmioty,

które udostępniają lub przekazują te informacje, warunki ponownego

wykorzystywania oraz zasady ustalania opłat za ponowne wykorzystywanie.

Art. 2. 1. Przez informację sektora publicznego należy rozumieć każdą treść

lub jej część, niezależnie od sposobu utrwalenia, w szczególności w postaci

papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, będącą

w posiadaniu podmiotów, o których mowa w art. 3.

2. Przez ponowne wykorzystywanie należy rozumieć wykorzystywanie przez

osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej, zwane dalej „użytkownikami”, informacji sektora

publicznego, w celach komercyjnych lub niekomercyjnych innych niż pierwotny

publiczny cel, dla którego informacja została wytworzona.

3. Ponownym wykorzystywaniem w rozumieniu ustawy nie jest

udostępnianie lub przekazanie informacji sektora publicznego przez podmiot

wykonujący zadania publiczne innemu podmiotowi wykonującemu zadania

publiczne wyłącznie w celu realizacji takich zadań.

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień dyrektywy

2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie

ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (Dz. Urz. UE L 345 z 31.12.2003,

str. 90) zmienionej dyrektywą 2013/37/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca

2013 r. zmieniającą dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji

sektora publicznego (Dz. Urz. UE L 175/1).

07.05.2019

©Telksinoe s. 2/15

Art. 3. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania lub przekazywania

informacji sektora publicznego w celu ponownego wykorzystywania, zwanymi

dalej „podmiotami zobowiązanymi”, są:

1) jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077

oraz z 2018 r. poz. 62 i 1000);

2) inne niż określone w pkt 1 państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej;

3) inne niż określone w pkt 1 osoby prawne, utworzone w szczególnym celu

zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru

przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa w tym

przepisie oraz w pkt 1 i 2, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio albo

pośrednio przez inny podmiot:

a) finansują je w ponad 50% lub

b) posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

c) sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

d) mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego

lub zarządzającego;

4) związki podmiotów, o których mowa w pkt 1–3.

Art. 4. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do informacji sektora publicznego

będących w posiadaniu:

1) jednostek publicznej radiofonii i telewizji w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1414 i

2111 oraz z 2018 r. poz. 650 i 915) oraz Polskiej Agencji Prasowej S.A.,

2) państwowych instytucji kultury, samorządowych instytucji kultury oraz

innych podmiotów prowadzących działalność kulturalną, o której mowa

w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu

i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 862 oraz z 2018

r. poz. 152), z wyjątkiem muzeów państwowych i muzeów samorządowych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 2018 r. poz. 720), bibliotek publicznych w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz. U. z 2018 r. poz. 574),

a także archiwów tworzących państwową sieć archiwalną oraz innych

07.05.2019

©Telksinoe s. 3/15

jednostek organizacyjnych prowadzących działalność archiwalną w zakresie

państwowego zasobu archiwalnego w rozumieniu art. 22 ustawy z dnia

14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U.

z 2018 r. poz. 217, 357, 398 i 650), zwanych dalej „archiwami”,

3) podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –

Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668), z wyjątkiem:

a) bibliotek naukowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 czerwca

1997 r. o bibliotekach,

b) Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej,

c) Państwowego Instytutu Geologicznego,

4) bibliotek naukowych, których organizatorami nie są jednostki sektora

publicznego,

5) podmiotów, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo

oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 i 1000)

– chyba że informacje te stanowią informacje publiczne podlegające udostępnieniu

w Biuletynie Informacji Publicznej.

2. Przepisów ustawy nie stosuje się do informacji sektora publicznego,

których udostępnianie lub przekazanie zostało uzależnione od wykazania przez

użytkowników interesu prawnego lub faktycznego na podstawie odrębnych

przepisów.

Art. 5. Każdemu przysługuje prawo do ponownego wykorzystywania

informacji sektora publicznego:

1) udostępnionych w systemie teleinformatycznym, a w szczególności na stronie

podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu zobowiązanego lub

w centralnym repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9a

ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U.

z 2016 r. poz. 1764 oraz z 2017 r. poz. 933), zwanym dalej „centralnym

repozytorium”, lub w inny sposób;

2) przekazanych na wniosek o ponowne wykorzystywanie.

Art. 6. 1. Prawo do ponownego wykorzystywania podlega ograniczeniu

w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji

niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych.

07.05.2019

©Telksinoe s. 4/15

2. Prawo do ponownego wykorzystywania podlega ograniczeniu ze względu

na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie

dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z

pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji,

oraz przypadku gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego

im prawa.

3. Prawo do ponownego wykorzystywania podlega ograniczeniu w zakresie

informacji będących informacjami sektora publicznego, do których dostęp jest

ograniczony na podstawie innych ustaw. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się

odpowiednio.

4. Prawo do ponownego wykorzystywania podlega ograniczeniu w zakresie

informacji sektora publicznego:

1) których wytwarzanie przez podmioty zobowiązane nie należy do zakresu ich

zadań publicznych określonych prawem;

2) powiązanych z depozytami znajdującymi się w posiadaniu podmiotu

zobowiązanego, o ile ich właściciele umownie wyłączyli możliwość ich

udostępniania lub przekazywania w całości lub w określonym zakresie;

3) do których prawa autorskie i prawa pokrewne w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. z 2017 r. poz. 880 i 1089 oraz z 2018 r. poz. 650), prawa do baz

danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz

danych (Dz. U. poz. 1402, z 2004 r. poz. 959 oraz z 2007 r. poz. 662 i 1238),

prawa do odmian roślin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca

2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), prawa

własności przemysłowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 czerwca

2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 776) lub

prawa własności przemysłowej podlegającego ochronie na podstawie umów

międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej, przysługują

podmiotom innym niż podmioty zobowiązane;

4) będących w posiadaniu muzeów państwowych, muzeów samorządowych,

bibliotek publicznych, bibliotek naukowych lub archiwów, w przypadku gdy

pierwotnym właścicielem autorskich praw majątkowych lub praw

07.05.2019

©Telksinoe s. 5/15

pokrewnych były podmioty inne niż podmioty zobowiązane, a czas trwania

tych praw nie wygasł.

Art. 7. 1. Przepisy ustawy nie naruszają prawa dostępu do informacji

publicznej ani wolności jej rozpowszechniania, ani przepisów innych ustaw

określających zasady, warunki i tryb dostępu lub ponownego wykorzystywania

informacji będących informacjami sektora publicznego.

2. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o ochronie danych osobowych.

3. Do przetwarzania danych osobowych w celu udostępniania lub

przekazywania informacji sektora publicznego do ponownego wykorzystywania

przepisu art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych

w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego

przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne

rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1,

z późn. zm.2)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, nie stosuje się.

4. Do przetwarzania przez użytkownika, w celu ponownego

wykorzystywania, danych osobowych:

1) osób pełniących funkcje publiczne mających związek z pełnieniem tych

funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania tych funkcji,

2) osób fizycznych reprezentujących osoby prawne, w tym ich dane kontaktowe,

3) obejmujących nazwę (firmę), numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo imię

i nazwisko kontrahenta podmiotu zobowiązanego

– przepisów art. 14 ust. 1–4 rozporządzenia 2016/679 nie stosuje się.

5. Obowiązek, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia 2016/679, podmiot

zobowiązany wykonuje przez zaktualizowanie danych odpowiednio na swojej

stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, w centralnym repozytorium

lub w inny sposób.

2)

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,

str. 2.

07.05.2019

©Telksinoe s. 6/15

Rozdział 2

Zasady udostępniania i przekazywania informacji sektora publicznego w celu

ponownego wykorzystywania

Art. 8. 1. Podmiot zobowiązany w porównywalnych sytuacjach udostępnia

lub przekazuje informacje sektora publicznego w celu ponownego

wykorzystywania na takich samych zasadach.

2. W przypadku gdy ponowne wykorzystywanie jest dokonywane przez

użytkowników będących podmiotami wykonującymi zadania publiczne w ramach

działalności wykraczającej poza realizację takich zadań, warunki ponownego

wykorzystywania lub opłaty za ponowne wykorzystywanie określa się na takich

samych zasadach jak w przypadku innych użytkowników.

Art. 9. 1. Podmiot zobowiązany, który udostępnia lub przekazuje informacje

sektora publicznego w celu ponownego wykorzystywania, nie może wprowadzać

ograniczenia korzystania z tych informacji przez innych użytkowników.

2. W przypadku gdy prawidłowe wykonywanie zadań publicznych wymaga

ograniczenia korzystania z informacji sektora publicznego przez innych

użytkowników, podmiot zobowiązany może zawrzeć z użytkownikiem umowę

o udzielenie wyłącznego prawa do korzystania z tej informacji.

3. Umowa o udzielenie wyłącznego prawa do korzystania z informacji sektora

publicznego podlega raz w roku ocenie przez podmiot zobowiązany co do dalszego

istnienia powodów jej zawarcia. Jeżeli w wyniku oceny podmiot zobowiązany

stwierdzi ustanie powodów jej zawarcia, niezwłocznie wypowiada umowę ze

skutkiem natychmiastowym.

Art. 10. 1. Podmioty zobowiązane, które udostępniają lub przekazują

informacje sektora publicznego w celu ponownego wykorzystywania z użyciem

systemów teleinformatycznych, są obowiązane do stosowania formatów danych

oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U.

z 2017 r. poz. 570 oraz z 2018 r. poz. 1000), jeżeli to możliwe w formacie

przeznaczonym do odczytu maszynowego wraz z metadanymi.

07.05.2019

©Telksinoe s. 7/15

2. Podmioty zobowiązane nie są obowiązane do tworzenia informacji sektora

publicznego, ich przetwarzania w sposób lub w formie wskazanych we wniosku

o ponowne wykorzystywanie oraz sporządzania z nich wyciągów, jeżeli spowoduje

to konieczność podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających proste

czynności.

Art. 11. 1. Podmiot zobowiązany udostępnia na swojej stronie podmiotowej

Biuletynu Informacji Publicznej w menu przedmiotowym w kategorii „Ponowne

wykorzystywanie”:

1) warunki ponownego wykorzystywania, jeżeli zostały przez niego określone;

2) informację o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie, w tym

podstawie ich obliczania, jeżeli zostały przez niego ustalone, oraz informację

o czynnikach, które będą brane pod uwagę przy rozpatrywaniu nietypowych

wniosków o ponowne wykorzystywanie i które mogą mieć wpływ

w szczególności na koszt lub czas przygotowania lub przekazania informacji;

3) informację o czynnikach, które są brane pod uwagę przy ustalaniu

nakładanych opłat za ponowne wykorzystywanie, w przypadku podmiotów

zobowiązanych będących muzeami państwowymi lub muzeami

samorządowymi;

4) informację o środkach prawnych przysługujących w przypadku odmowy

wyrażenia zgody na ponowne wykorzystywanie oraz o prawie do sprzeciwu;

5) umowę o udzielenie wyłącznego prawa do korzystania z informacji sektora

publicznego, powody jej zawarcia oraz wyniki oceny tej umowy, o ile taka

umowa została zawarta.

2. Podmiot zobowiązany, który udostępnia informacje sektora publicznego

w celu ponownego wykorzystywania w sposób inny niż w Biuletynie Informacji

Publicznej lub w centralnym repozytorium, wraz z ich udostępnieniem informuje

o braku warunków ponownego wykorzystywania lub opłat za ponowne

wykorzystywanie albo określa te warunki lub wysokość opłat za ponowne

wykorzystywanie.

3. Podmiot zobowiązany, który udostępnia informacje sektora publicznego

w centralnym repozytorium lub w sposób określony w ust. 1 lub 2, informuje

również o dostępności tych informacji w celu ponownego wykorzystywania.

07.05.2019

©Telksinoe s. 8/15

4. Brak informacji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji

sektora publicznego udostępnionych w Biuletynie Informacji Publicznej lub

w centralnym repozytorium uważa się za udostępnienie informacji sektora

publicznego w celu ponownego wykorzystywania bez warunków.

Art. 12. 1. Warunki ponownego wykorzystywania określone przez podmiot

zobowiązany w odniesieniu do informacji sektora publicznego udostępnionych na

stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu zobowiązanego lub

w centralnym repozytorium informacji publicznej stanowią ofertę zawierającą te

warunki.

2. Warunki ponownego wykorzystywania określone przez podmiot

zobowiązany w odniesieniu do informacji sektora publicznego udostępnionych

w inny sposób niż określony w ust. 1 lub informacja o wysokości opłat za ponowne

wykorzystywanie, jeżeli zostały ustalone, stanowią ofertę zawierającą te warunki

lub informację.

3. Ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego

udostępnionych w sposób, o którym mowa w art. 5 pkt 1, uważa się za przyjęcie

przez użytkownika oferty, o której mowa w ust. 1 albo 2.

Rozdział 3

Warunki ponownego wykorzystywania

Art. 13. 1. Informacje sektora publicznego udostępnia się lub przekazuje

w celu ich ponownego wykorzystywania bezwarunkowo.

2. Podmiot zobowiązany określa warunki ponownego wykorzystywania

informacji sektora publicznego, mających cechy utworu lub przedmiotu praw

pokrewnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie

autorskim i prawach pokrewnych lub stanowiących bazę danych w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych, do których

przysługują mu autorskie prawa majątkowe lub prawa pokrewne. W szczególności

podmiot zobowiązany określa warunek dotyczący obowiązku poinformowania

o nazwisku, imieniu lub pseudonimie twórcy lub artysty wykonawcy, jeżeli jest

znany.

3. Podmiot zobowiązany może określić warunki ponownego

wykorzystywania w przypadkach innych niż określone w ust. 2.

07.05.2019

©Telksinoe s. 9/15

Art. 14. 1. Warunki ponownego wykorzystywania mogą dotyczyć:

1) obowiązku poinformowania o źródle, czasie wytworzenia i pozyskania

informacji od podmiotu zobowiązanego;

2) obowiązku poinformowania o przetworzeniu informacji ponownie

wykorzystywanej;

3) zakresu odpowiedzialności podmiotu zobowiązanego za udostępniane lub

przekazywane informacje;

4) informacji sektora publicznego zawierającej dane osobowe.

2. Muzea państwowe, muzea samorządowe, biblioteki publiczne, biblioteki

naukowe i archiwa mogą określać inne niż wymienione w ust. 1 warunki

ponownego wykorzystywania ograniczające wykorzystywanie informacji sektora

publicznego:

1) w działalności komercyjnej lub na określonych polach eksploatacji, jeżeli

dotyczą zbiorów o charakterze martyrologicznym oraz zawierają godło,

barwy i hymn Rzeczypospolitej Polskiej, a także herby, reprodukcje orderów,

odznaczeń lub odznak honorowych, odznak lub oznak wojskowych bądź

innych odznaczeń;

2) do działalności niekomercyjnej, jeżeli są powiązane z obiektami objętymi

roszczeniami osób trzecich lub niebędącymi własnością podmiotu

zobowiązanego.

Art. 15. Określenie warunków ponownego wykorzystywania nie może

w sposób nieuzasadniony ograniczać możliwości ponownego wykorzystywania.

Rozdział 4

Opłaty za ponowne wykorzystywanie

Art. 16. Informacje sektora publicznego udostępnia się lub przekazuje w celu

ich ponownego wykorzystywania bezpłatnie.

Art. 17. 1. Podmiot zobowiązany może nałożyć opłatę za ponowne

wykorzystywanie, jeżeli przygotowanie lub przekazanie informacji w sposób lub

w formie wskazanych we wniosku o ponowne wykorzystywanie wymaga

poniesienia dodatkowych kosztów.

2. Ustalając wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty

przygotowania lub przekazania informacji sektora publicznego w określony sposób

07.05.2019

©Telksinoe s. 10/15

i w określonej formie oraz inne czynniki, które będą brane pod uwagę przy

rozpatrywaniu nietypowych wniosków o ponowne wykorzystywanie, które mogą

mieć wpływ w szczególności na koszt lub czas przygotowania lub przekazania

informacji. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy kosztów

poniesionych bezpośrednio w celu przygotowania lub przekazania informacji

sektora publicznego w celu ponownego wykorzystywania w określony sposób

i w określonej formie.

Art. 18. 1. Muzea państwowe i muzea samorządowe w przypadku

udostępniania lub przekazywania informacji sektora publicznego do ponownego

wykorzystywania w celach innych niż niekomercyjne o charakterze badawczym,

naukowym lub edukacyjnym mogą nałożyć opłaty wyższe niż ustalone na

podstawie art. 17.

2. Ustalając wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty

gromadzenia, produkowania, reprodukowania, rozpowszechniania, ochrony

i ustalania praw. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy tych kosztów

wraz z rozsądnym zwrotem z inwestycji, jednak nie wyższym niż 5 punktów

procentowych powyżej stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego.

3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalne stawki opłat za ponowne wykorzystywanie

nakładanych przez muzea państwowe i muzea samorządowe, biorąc pod uwagę

koszty oraz rozsądny zwrot z inwestycji, o których mowa w ust. 2.

Art. 19. Podmiot zobowiązany, umożliwiając ponowne wykorzystywanie,

w sposób stały i bezpośredni w czasie rzeczywistym, informacji sektora

publicznego gromadzonych i przechowywanych w jego systemie

teleinformatycznym, może nałożyć opłatę za ponowne wykorzystywanie,

uwzględniającą koszty wynikające z dostosowania systemu teleinformatycznego

oraz warunków technicznych i organizacyjnych do realizacji wniosku o ponowne

wykorzystywanie.

Art. 20. Podmiot zobowiązany wskazuje, na żądanie wnioskodawcy, sposób

obliczenia opłaty za ponowne wykorzystywanie w odniesieniu do złożonego przez

wnioskodawcę wniosku o ponowne wykorzystywanie.

07.05.2019

©Telksinoe s. 11/15

Rozdział 5

Ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego przekazywanych

na wniosek

Art. 21. 1. Wniosek o ponowne wykorzystywanie, zwany dalej „wnioskiem”,

wnosi się w przypadkach, gdy informacja sektora publicznego:

1) nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub

w centralnym repozytorium;

2) została udostępniona w sposób inny niż określony w pkt 1 i nie zostały

określone warunki ponownego wykorzystywania lub opłaty za ponowne

wykorzystywanie albo nie poinformowano o braku takich warunków lub

opłat;

3) będzie wykorzystywana na warunkach innych niż zostały dla tej informacji

określone;

4) została udostępniona lub przekazana na podstawie innych ustaw określających

zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami sektora

publicznego.

2. Wniosek może dotyczyć umożliwienia, przez okres nie dłuższy niż

12 miesięcy, ponownego wykorzystywania, w sposób stały i bezpośredni w czasie

rzeczywistym, informacji sektora publicznego gromadzonych i przechowywanych

w systemie teleinformatycznym podmiotu zobowiązanego.

3. Wniosek zawiera w szczególności:

1) nazwę podmiotu zobowiązanego;

2) informacje o wnioskodawcy, w tym imię i nazwisko albo nazwę oraz adres

umożliwiający dostarczenie odpowiedzi do wnioskodawcy albo

pełnomocnika tego wnioskodawcy w sposób lub w formie wskazanych we

wniosku;

3) wskazanie informacji sektora publicznego, która będzie ponownie

wykorzystywana, a jeżeli jest już udostępniona lub przekazana, warunki, na

jakich ma być ponownie wykorzystywana, oraz źródło udostępnienia lub

przekazania;

4) wskazanie celu ponownego wykorzystywania (komercyjny albo

niekomercyjny), w tym określenie rodzaju działalności, w której informacje

07.05.2019

©Telksinoe s. 12/15

sektora publicznego będą ponownie wykorzystywane, w szczególności

wskazanie dóbr, produktów lub usług;

5) wskazanie formy przygotowania informacji sektora publicznego,

a w przypadku postaci elektronicznej, także wskazanie formatu danych;

6) wskazanie sposobu przekazania informacji sektora publicznego, o ile nie

została udostępniona lub przekazana w inny sposób, albo sposobu dostępu do

informacji gromadzonych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa

w ust. 2.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera także wskazanie okresu, przez

który podmiot zobowiązany będzie umożliwiał ponowne wykorzystywanie

informacji sektora publicznego w sposób stały i bezpośredni w czasie

rzeczywistym.

5. Wniosek wnosi się w postaci papierowej albo elektronicznej.

6. W przypadku niespełnienia warunków formalnych wniosku wzywa się

wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych, wraz z pouczeniem, że ich

nieusunięcie w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje

pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Art. 22. 1. Rozpatrzenie wniosku następuje niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

2. Jeżeli wniosek o ponowne wykorzystywanie nie może zostać rozpatrzony

w terminie 14 dni, podmiot zobowiązany zawiadamia w tym terminie

wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia oraz o terminie, w jakim rozpatrzy

wniosek, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia tego wniosku.

Art. 23. 1. Podmiot zobowiązany po rozpatrzeniu wniosku, z wyjątkiem

wniosku, o którym mowa w art. 21 ust. 2:

1) przekazuje informację sektora publicznego w celu ponownego

wykorzystywania bez określania warunków ponownego wykorzystywania;

2) informuje o braku warunków ponownego wykorzystywania w przypadku

posiadania informacji sektora publicznego przez wnioskodawcę;

3) składa ofertę zawierającą warunki ponownego wykorzystywania lub

informację o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie;

07.05.2019

©Telksinoe s. 13/15

4) odmawia, w drodze decyzji, wyrażenia zgody na ponowne wykorzystywanie

informacji sektora publicznego.

2. Wnioskodawca, który otrzymał ofertę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, może

w terminie 14 dni od dnia otrzymania oferty złożyć sprzeciw z powodu naruszenia

przepisów ustawy albo zawiadomić podmiot zobowiązany o przyjęciu oferty. Brak

zawiadomienia o przyjęciu oferty w terminie 14 dni od dnia otrzymania oferty jest

równoznaczny z wycofaniem wniosku.

3. W przypadku otrzymania sprzeciwu podmiot zobowiązany, w drodze

decyzji, rozstrzyga o warunkach ponownego wykorzystywania lub o wysokości

opłat za ponowne wykorzystywanie.

4. Podmiot zobowiązany, w drodze decyzji, odmawia wyrażenia zgody na

ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego, w przypadku gdy

prawo do ponownego wykorzystywania podlega ograniczeniom, o których mowa

w art. 6.

5. Podmiot zobowiązany może, w drodze decyzji, odmówić wyrażenia zgody

na ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego w przypadku,

o którym mowa w art. 10 ust. 2.

6. W przypadku odmowy wyrażenia zgody na ponowne wykorzystywanie

informacji sektora publicznego ze względu na prawa autorskie i prawa pokrewne

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim

i prawach pokrewnych, prawa do baz danych w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych, prawa do odmian roślin

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej

odmian roślin, prawa własności przemysłowej w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej lub prawa własności

przemysłowej podlegającego ochronie na podstawie umów międzynarodowych lub

przepisów prawa Unii Europejskiej, przysługujące podmiotom innym niż podmioty

zobowiązane, podmiot zobowiązany wskazuje osobę fizyczną, osobę prawną lub

jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która posiada prawa

własności intelektualnej, jeżeli jest znana, albo licencjodawcę, od którego podmiot

zobowiązany uzyskał dany przedmiot praw własności intelektualnej. Przepisu nie

stosuje się do muzeów państwowych, muzeów samorządowych, bibliotek

publicznych, bibliotek naukowych oraz archiwów.

07.05.2019

©Telksinoe s. 14/15

Art. 24. 1. Podmiot zobowiązany po rozpatrzeniu wniosku, o którym mowa

w art. 21 ust. 2:

1) składa ofertę zawierającą warunki ponownego wykorzystywania lub

informację o wysokości opłat za ponowne wykorzystywanie, przy czym od

oferty nie przysługuje sprzeciw;

2) informuje wnioskodawcę o braku możliwości ponownego wykorzystywania

w sposób wskazany we wniosku;

3) odmawia, w drodze decyzji, wyrażenia zgody na ponowne wykorzystywanie

informacji sektora publicznego; przepisy art. 23 ust. 4 i 6 stosuje się.

2. Wnioskodawca w terminie 14 dni od dnia otrzymania oferty zawiadamia

podmiot zobowiązany o przyjęciu oferty. Przepis art. 23 ust. 2 zdanie drugie stosuje

się.

Art. 25. 1. W zakresie nieuregulowanym ustawą do decyzji o odmowie

wyrażenia zgody na ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego

oraz do decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania lub o wysokości opłat

za ponowne wykorzystywanie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz

z 2018 r. poz. 149 i 650).

2. Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o ponowne wykorzystywanie

stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, 1370 i 2451 oraz z

2018 r. poz. 650), z tym że:

1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia

otrzymania skargi;

2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz

z odpowiedzią na skargę.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 26. (pominięty)3)

3)

Zamieszczony w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 czerwca

2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ponownym wykorzystywaniu

informacji sektora publicznego (Dz. U. poz. 1243).

07.05.2019

©Telksinoe s. 15/15

Art. 27. (pominięty)3)

Art. 28. (pominięty)3)

Art. 29. (pominięty)3)

Art. 30. (pominięty)3)

Art. 31. (pominięty)3)

Art. 32. (pominięty)3)

Art. 33. (pominięty)3)

Art. 34. (pominięty)3)

Art. 35. (pominięty)3)

Art. 36. (pominięty)3)

Art. 37. (pominięty)3)

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i przepis końcowy

Art. 38. 1. Do spraw z zakresu udostępniania informacji publicznej w celu

ponownego wykorzystywania, wszczętych i niezakończonych w dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy ostatecznym albo prawomocnym rozstrzygnięciem,

stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Postanowienia umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, niezgodne z art. 9 ust. 2, wygasają wraz z końcem okresu ich

obowiązywania, nie później jednak niż w dniu 18 lipca 2043 r.

Art. 39. (pominięty)3)

Art. 40. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia4),

z wyjątkiem art. 4 ust. 1 pkt 3 lit. b i c oraz art. 31 w zakresie art. 110 ust. 3–8,

które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.

4)

Ustawa została ogłoszona w dniu 15 marca 2016 r.

07.05.2019