Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2018 Pozycja 1154
©Telksinoe s. 1/13
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2018 r., poz. 1154,
Dz. U. z 2019 r., poz. 1080,
Dz. U. z 2020 r., poz. 284.
U S T A W A
z dnia 10 lutego 2017 r.
o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa
Art. 1. Ustawa określa organizację i zadania Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”.
Art. 2. 1. Krajowy Ośrodek jest państwową osobą prawną będącą agencją
wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62).
2. Siedzibą Krajowego Ośrodka jest miasto stołeczne Warszawa.
3. Nadzór nad Krajowym Ośrodkiem sprawuje minister właściwy do spraw
rozwoju wsi.
Art. 3. 1. Krajowy Ośrodek działa na podstawie ustawy oraz statutu.
2. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, w drodze rozporządzenia, nadaje
Krajowemu Ośrodkowi statut, biorąc pod uwagę zakres jego zadań.
3. Statut Krajowego Ośrodka określa w szczególności:
1) organizację wewnętrzną Krajowego Ośrodka;
2) system kontroli wewnętrznej i audytu wewnętrznego;
3) sposób postępowania z mieniem niezagospodarowanym, wchodzącym
w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami
rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 91);
4) siedziby oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka, a w przypadku
oddziałów terenowych działających w województwie zachodniopomorskim –
również ich zasięg terytorialny.
Art. 4. 1. Organem Krajowego Ośrodka jest Dyrektor Generalny, który
kieruje Krajowym Ośrodkiem i reprezentuje go na zewnątrz.
11.03.2020
©Telksinoe s. 2/13
2. Dyrektora Generalnego powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek
ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Prezes Rady Ministrów odwołuje
Dyrektora Generalnego.
3. Dyrektor Generalny wykonuje zadania przy pomocy zastępców Dyrektora
Generalnego oraz dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka.
4. Zastępców Dyrektora Generalnego powołuje minister właściwy do spraw
rozwoju wsi na wniosek Dyrektora Generalnego. Minister właściwy do spraw
rozwoju wsi odwołuje zastępców Dyrektora Generalnego.
5. Stanowisko Dyrektora Generalnego i zastępcy Dyrektora Generalnego
może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
5) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy
na stanowisku kierowniczym;
6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu zadań realizowanych przez
Krajowy Ośrodek.
Art. 5. 1. W Krajowym Ośrodku wyodrębnia się następujące jednostki
organizacyjne:
1) biuro Krajowego Ośrodka, zwane dalej „Centralą”;
2) oddziały terenowe Krajowego Ośrodka działające w każdym województwie,
z tym że w województwie zachodniopomorskim wyodrębnia się dwa oddziały
terenowe.
2. Oddziałem terenowym Krajowego Ośrodka kieruje dyrektor przy pomocy
zastępców.
3. Dyrektor Generalny powołuje i odwołuje:
1) kierowników komórek organizacyjnych w Centrali i ich zastępców;
2) głównego księgowego;
3) dyrektorów i zastępców dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego
Ośrodka.
4. Stanowiska wymienione w ust. 3 pkt 1 i 3 może zajmować osoba, która:
11.03.2020
©Telksinoe s. 3/13
1) posiada wykształcenie wyższe;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe.
Art. 6. 1. Powołanie na stanowiska, o których mowa w art. 4 ust. 5
i art. 5 ust. 3, jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 108, 4, 138, 305 i 357).
2. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, czynności z zakresu prawa
pracy w odniesieniu do Dyrektora Generalnego wykonuje minister właściwy do
spraw rozwoju wsi.
Art. 7. 1. Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy
w Krajowym Ośrodku, z wyłączeniem stanowisk pracy, o których mowa
w art. 4 ust. 5 i art. 5 ust. 3, jest otwarty i konkurencyjny.
2. Ogłoszenie o naborze udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej,
o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji
publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 oraz z 2017 r. poz. 933), oraz umieszcza się
w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest
prowadzony nabór.
3. Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią
informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu
o naborze.
4. Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie
może być krótszy niż 14 dni od dnia udostępnienia tego ogłoszenia w Biuletynie
Informacji Publicznej.
5. Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu
o naborze niezwłocznie upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają
wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez udostępnienie jej
w Biuletynie Informacji Publicznej, a także przez umieszczenie jej w miejscu
powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony
nabór.
11.03.2020
©Telksinoe s. 4/13
6. Lista, o której mowa w ust. 5, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego
miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
– Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, 933 i 1132 oraz z 2018 r. poz. 398 i
650).
7. Z przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne
stanowiska pracy w Krajowym Ośrodku sporządza się protokół oraz informację
o wyniku naboru.
8. Protokół, o którym mowa w ust. 7, zawiera w szczególności:
1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę
kandydatów oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych
kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich
wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
3) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata.
9. Informacja, o której mowa w ust. 7, zawiera:
1) nazwę i adres urzędu, do którego był prowadzony nabór;
2) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór;
3) imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;
4) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie
niezatrudnienia żadnego kandydata.
10. Informację, o której mowa w ust. 7, udostępnia się w Biuletynie
Informacji Publicznej i umieszcza w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce
organizacyjnej, w której był prowadzony nabór, w terminie 14 dni od dnia
zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia naboru – w przypadku gdy
w jego wyniku nie doszło do zatrudnienia żadnego kandydata.
11. Jeżeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał w ciągu
3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy, można zatrudnić na t ym samym
stanowisku kolejnego najlepszego kandydata wymienionego w protokole tego
naboru. Przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio.
Art. 8. 1. Dyrektor Generalny i dyrektorzy oddziałów terenowych Krajowego
Ośrodka wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych
przepisach.
11.03.2020
©Telksinoe s. 5/13
2. Dyrektor Generalny oraz dyrektorzy oddziałów terenowych Krajowego
Ośrodka mogą upoważniać pracowników Krajowego Ośrodka do podejmowania
określonych czynności, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.
3. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia
w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650)
w stosunku do:
1) dyrektorów oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka – jest Dyrektor
Generalny;
2) Dyrektora Generalnego – jest minister właściwy do spraw rozwoju wsi.
Art. 9. 1. Krajowy Ośrodek realizuje zadania wynikające z polityki państwa,
w szczególności w zakresie wdrażania i stosowania instrumentów wsparcia
rolnictwa, aktywnej polityki rolnej oraz rozwoju obszarów wiejskich.
2. Do zadań Krajowego Ośrodka należy:
1) tworzenie oraz poprawa struktury obszarowej gospodarstw rodzinnych;
2) tworzenie warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu potencjału
produkcyjnego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa;
3) restrukturyzacja oraz prywatyzacja mienia Skarbu Państwa użytkowanego na
cele rolnicze;
4) obrót nieruchomościami i innymi składnikami majątku Skarbu Państwa;
5) administrowanie zasobami majątkowymi Skarbu Państwa przeznaczonymi na
cele rolne;
6) zabezpieczenie majątku Skarbu Państwa;
7) inicjowanie prac urządzeniowo-rolnych;
8) popieranie organizowania na gruntach Skarbu Państwa gospodarstw rolnych;
9) wykonywanie praw z udziałów i akcji;
10) wsparcie działań na rzecz odnawialnych źródeł energii, w szczególności
w rolnictwie;
11) monitorowanie:
a) produkcji biogazu rolniczego,
b) rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych,
c) produkcji biopłynów;
11.03.2020
©Telksinoe s. 6/13
12) gromadzenie informacji dotyczących istniejącej, będącej w budowie lub
planowanej infrastruktury energetycznej służącej do wytwarzania energii
elektrycznej z biogazu rolniczego oraz biokomponentów, o których mowa
w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach
ciekłych (Dz. U. z 2017 r. poz. 285, 624 i 2290 oraz z 2018 r. poz. 650);
13) obsługa funduszy promocji produktów rolno-spożywczych;
14) gromadzenie, analiza i udostępnianie informacji dotyczących rynków
produktów rolnych i żywnościowych;
15) opracowywanie i upowszechnianie informacji związanych z realizacją
mechanizmów aktywnej polityki rolnej na rynkach produktów rolnych
i żywnościowych;
16) prowadzenie działań promocyjnych i informacyjnych mających na celu
promowanie produktów rolnych i żywnościowych, metod ich produkcji,
a także systemów jakości produktów rolnych i żywnościowych, z
wyłączeniem działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących rolnictwa
i gospodarki żywnościowej realizowanych przez ministrów właściwych do
spraw: rolnictwa, rynków rolnych, rybołówstwa lub rozwoju wsi;
17) wspieranie rozwoju współpracy handlowej sektora rolno-spożywczego
z zagranicą;
18) (uchylony)
19) (uchylony)
20) uczestnictwo, jako instytucja pośrednicząca i beneficjent, w realizacji
programu operacyjnego Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej
Potrzebującym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 223/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego
Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (Dz. Urz. UE L 72
z 12.03.2014, str. 1).
3. Krajowy Ośrodek wykonuje również zadania inne niż wymienione w ust. 2,
w szczególności zadania delegowane, jeżeli odrębne przepisy tak stanowią.
4. Dyrektor Generalny składa ministrowi właściwemu do spraw rozwoju wsi
roczne sprawozdanie z działalności Krajowego Ośrodka do dnia 15 maja każdego
roku.
11.03.2020
©Telksinoe s. 7/13
5. Dane gromadzone przez Krajowy Ośrodek są udostępniane Głównemu
Urzędowi Statystycznemu zgodnie ze szczegółowym zakresem, w formie, postaci
i terminach określonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej,
ustalonym na podstawie art. 18 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce
publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068, z 2017 r. poz. 60 oraz z 2018 r. poz. 650).
Art. 10. Jednostki sektora finansów publicznych mogą, za zgodą ministra
właściwego do spraw rozwoju wsi, powierzać Krajowemu Ośrodkowi realizację
zadań dla nich określonych, zapewniając Krajowemu Ośrodkowi na ten cel
odpowiednie środki finansowe.
Art. 11. 1. Krajowy Ośrodek prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.
2. Krajowy Ośrodek działa zgodnie z planem finansowym obejmującym rok
obrotowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym.
2a. Dyrektor Generalny przekazuje dyrektorom oddziałów terenowych limit
wydatków przeznaczonych na funkcjonowanie oddziałów terenowych Krajowego
Ośrodka w danym roku obrotowym, w terminie 20 dni od dnia wejścia w życie
ustawy budżetowej na dany rok.
3. Projekt rocznego planu finansowego Krajowego Ośrodka, o którym mowa
w ust. 2, zatwierdza minister właściwy do spraw rozwoju wsi i przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w trybie określonym w
przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej.
4. Zasady wynagradzania pracowników Krajowego Ośrodka są określone
w regulaminie wynagradzania ustalonym przez Dyrektora Generalnego za zgodą
ministra właściwego do spraw rozwoju wsi.
Art. 12. 1. Krajowy Ośrodek prowadzi rachunkowość na zasadach
określonych w przepisach o rachunkowości, z uwzględnieniem przepisów
niniejszej ustawy.
2. Roczne sprawozdanie finansowe Krajowego Ośrodka podlega badaniu
przez biegłego rewidenta.
3. Wyboru podmiotu uprawnionego do badania rocznego sprawozdania
finansowego Krajowego Ośrodka dokonuje minister właściwy do spraw rozwoju
wsi.
11.03.2020
©Telksinoe s. 8/13
4. Roczne sprawozdanie finansowe Krajowego Ośrodka wraz z opinią
z przeprowadzonego badania tego sprawozdania zatwierdza minister właściwy do
spraw rozwoju wsi na wniosek Dyrektora Generalnego.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Dyrektora
Generalnego, dokonuje podziału rocznego wyniku finansowego Krajowego
Ośrodka.
Art. 13. 1. W zakresie gospodarki finansowej Krajowego Ośrodka:
1) przychodami Krajowego Ośrodka są:
a) przychody ze sprzedaży mienia własnego Krajowego Ośrodka,
b) przychody z umów najmu lub innych umów o podobnym charakterze,
dotyczących mienia własnego Krajowego Ośrodka,
c) środki, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 19 października
1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa,
w kwocie przyznanej Krajowemu Ośrodkowi w ramach limitu, o którym
mowa w art. 20 ust. 5 tej ustawy,
d) odsetki od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie
z przepisami o finansach publicznych,
e) środki budżetowe określone corocznie w ustawie budżetowej w formie
dotacji podmiotowych i dotacji celowych,
f) inne przychody z działalności Krajowego Ośrodka;
2) kosztami Krajowego Ośrodka są:
a) koszty funkcjonowania Centrali i oddziałów terenowych Krajowego
Ośrodka,
b) inne koszty działalności Krajowego Ośrodka związane z realizacją
zadań, o których mowa w art. 9.
2. Krajowy Ośrodek tworzy następujące fundusze własne:
1) fundusz Krajowego Ośrodka;
2) fundusz rezerwowy.
Art. 14. 1. Fundusz Krajowego Ośrodka odzwierciedla wartość mienia
własnego Krajowego Ośrodka w dniu jego utworzenia.
2. Fundusz rezerwowy ulega:
1) zwiększeniu o zysk netto;
11.03.2020
©Telksinoe s. 9/13
2) zmniejszeniu o stratę netto.
Art. 14a. 1. Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, w ramach
limitu wydatków, o którym mowa w art. 11 ust. 2a, może w imieniu i na rzecz
Krajowego Ośrodka udzielać zamówień publicznych, których przedmiotem są
usługi, dostawy lub roboty budowlane, związane wyłącznie z działalnością tego
oddziału terenowego Krajowego Ośrodka.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do dyrektora oddziału terenowego
Krajowego Ośrodka stosuje się odpowiednio przepisy prawa zamówień
publicznych dotyczące kierownika zamawiającego.
3. Każda jednostka organizacyjna Krajowego Ośrodka, zgodnie z przepisami
prawa zamówień publicznych, samodzielnie sporządza:
1) plan postępowań o udzielenie zamówień publicznych, jakie przewiduje
przeprowadzić w danym roku finansowym,
2) roczne sprawozdanie o udzielonych zamówieniach publicznych
– uwzględniając wydatki planowane i dokonane w ramach rocznego planu
finansowego Krajowego Ośrodka, o którym mowa w art. 11 ust. 2, oraz rocznego
planu finansowego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
Art. 15. 1. W celu pełnego pokrycia wydatków własnych oraz realizacji
przedsięwzięć inwestycyjnych, Krajowy Ośrodek może zaciągać zobowiązania
finansowe.
2. Krajowy Ośrodek może dokonywać, za zgodą ministra właściwego do
spraw finansów publicznych, emisji własnych obligacji.
3. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi,
może wykorzystywać mienie do ustanawiania zabezpieczeń zaciąganych
zobowiązań finansowych, o których mowa w ust. 1, oraz emisji obligacji, o których
mowa w ust. 2. Krajowy Ośrodek może w szczególności ustanowić hipotekę na
nieruchomościach Krajowego Ośrodka.
4. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw rozwoju wsi,
może wykorzystywać mienie do ustanawiania zabezpieczeń zobowiązań
finansowych innych niż te, o których mowa w ust. 1, jeżeli są związane z realizacją
zadań wynikających z polityki państwa, w szczególności w zakresie wdrażania
i stosowania instrumentów wsparcia rolnictwa, aktywnej polityki rolnej oraz
11.03.2020
©Telksinoe s. 10/13
rozwoju obszarów wiejskich. Krajowy Ośrodek może w szczególności ustanowić
hipotekę na nieruchomościach Krajowego Ośrodka.
Art. 16. 1. W celu realizacji zadań, Krajowy Ośrodek jest uprawniony do
użytkowania krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw
rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, o którym mowa
w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów,
ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1853).
2. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zapewnia Krajowemu
Ośrodkowi nieodpłatnie pełny dostęp do systemu, o którym mowa w ust. 1.
Art. 16a. 1. W celu realizacji zadań ustawowych Krajowy Ośrodek jest
uprawniony do wykorzystywania danych z ewidencji gruntów i budynków, o której
mowa w ustawie z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne
(Dz. U. z 2019 r. poz. 725 i 730).
2. Starosta udostępnia Krajowemu Ośrodkowi dane z ewidencji gruntów
i budynków nieodpłatnie.
3. Przy udostępnianiu danych, o których mowa w ust. 2, przepis art. 15
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730 i 848) stosuje się
odpowiednio.
Art. 17. 1. Krajowy Ośrodek, za zgodą ministra właściwego do spraw
aktywów państwowych, może tworzyć lub przystępować do spółki prawa
handlowego oraz posiadać, obejmować lub nabywać akcje lub udziały w spółkach.
Przepisu art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
nie stosuje się.
2. W przypadku gdy jest to niezbędne dla realizacji polityki gospodarczej
państwa, w tym ochrony interesów Skarbu Państwa, na wniosek ministra
właściwego do spraw aktywów państwowych Krajowy Ośrodek przekazuje temu
ministrowi akcje lub udziały, o których mowa w ust. 1.
Art. 18. 1. Krajowy Ośrodek może dokonywać sprzedaży wymagalnych
wierzytelności Krajowego Ośrodka w przypadku trwałej utraty przez dłużników
Krajowego Ośrodka zdolności do spłaty zadłużenia.
11.03.2020
©Telksinoe s. 11/13
2. Wierzytelności Krajowego Ośrodka są sprzedawane:
1) w drodze przetargu;
2) na podstawie oferty ogłoszonej publicznie;
3) w wyniku rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.
3. Przy sprzedaży wierzytelności Krajowego Ośrodka stosuje się przepisy
ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny o zmianie wierzyciela
z następującymi wyjątkami:
1) nie jest wymagana zgoda dłużnika;
2) sprzedaż nie może być dokonana na rzecz dłużnika, jego zstępnych
i wstępnych, podmiotu będącego w stosunku do dłużnika podmiotem
dominującym lub zależnym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych
do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U.
z 2018 r. poz. 512 i 685).
4. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb sprzedaży wierzytelności Krajowego Ośrodka, mając na
względzie prawidłowe gospodarowanie środkami finansowymi.
Art. 19. 1. Krajowy Ośrodek przeprowadza kontrole podmiotów
uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Krajowy Ośrodek
w ramach zadań wykonywanych przez Krajowy Ośrodek.
2. Czynności kontrolne w ramach kontroli, o których mowa w ust. 1, są
wykonywane przez:
1) pracowników Krajowego Ośrodka,
2) jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 20
– na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez
Dyrektora Generalnego.
3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby
upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz
podstawę prawną do ich wykonywania.
4. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
wykonywania jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.
5. Osoba upoważniona do wykonywania czynności kontrolnych ma prawo do:
11.03.2020
©Telksinoe s. 12/13
1) wstępu do obiektów i pomieszczeń należących do podmiotów, o których
mowa w ust. 1, w szczególności do pomieszczeń produkcyjnych
i magazynowych;
2) wstępu na teren gospodarstwa rolnego;
3) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem
czynności kontrolnych;
4) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem czynności kontrolnych,
sporządzania z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych
dokumentów;
5) sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonych czynności
kontrolnych;
6) pobierania do badań próbek produktów rolnych i żywnościowych oraz innych
produktów zawierających w swoim składzie produkty rolne i żywnościowe.
6. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport.
7. Raport, o którym mowa w ust. 6, podpisuje osoba wykonująca czynności
kontrolne oraz podmiot, o którym mowa w ust. 1.
8. W przypadku odmowy podpisania raportu, o którym mowa w ust. 6, przez
podmiot, o którym mowa w ust. 1, raport podpisuje tylko osoba wykonująca
czynności kontrolne, dokonując w raporcie stosownej adnotacji o tej odmowie.
9. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, nie zgadza się
z ustaleniami zawartymi w raporcie, o którym mowa w ust. 6, może zgłosić
umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport.
10. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze
rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie
ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.
Art. 20. 1. Dyrektor Generalny może powierzyć, w drodze umowy,
przeprowadzanie czynności kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa
w art. 19 ust. 1, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym, które spełniają
warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe niezbędne do ich przeprowadzenia,
w szczególności posiadającym procedury zapewniające właściwe przeprowadzenie
czynności kontrolnych, dysponującym urządzeniami niezbędnymi do
przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz zapewniającym, że czynności
11.03.2020
©Telksinoe s. 13/13
kontrolne będą wykonywane przez osoby posiadające kompetencje niezbędne do
ich przeprowadzenia.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1) szczegółowy zakres powierzonych zadań;
2) zakres obowiązków i odpowiedzialność jednostki organizacyjnej za ich
wykonanie;
3) koszty realizacji powierzonych zadań;
4) sposób dokumentowania wykonywanych zadań oraz terminy informowania
organów Krajowego Ośrodka o wynikach przeprowadzonych czynności
kontrolnych;
5) sposób postępowania z dokumentami związanymi z realizacją powierzonych
zadań.
3. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać
jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie czynności
kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa w art. 19 ust. 1, mając na
względzie, aby warunki te odpowiadały specyfice i zakresowi tych kontroli oraz
zapewniały przeprowadzanie czynności kontrolnych w jednolity sposób na
obszarze całego kraju.
Art. 21. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych
w ustawie z dnia 10 lutego 2017 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym
Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 624 i 1503)1).
1)
Ustawa weszła w życie z dniem 1 września 2017 r. na podstawie art. 1 ustawy z dnia 10 lutego
2017 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa ( Dz. U.
poz. 624 i 1503), która weszła w życie z dniem 1 września 2017 r.
11.03.2020
Do góry