Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2018 Pozycja 937
©Telksinoe s. 1/28
Opracowano na podstawie: t.j.
Dz. U. z 2018 r.
poz. 937, 2018,
Dz. U. z 2019 r.
poz. 730.
U S T A W A
z dnia 19 sierpnia 2011 r.
o weteranach działań poza granicami państwa
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa ustanawia Dzień Weterana Działań poza Granicami Państwa oraz
określa:
1) status weterana działań poza granicami państwa i weterana poszkodowanego w
działaniach poza granicami państwa;
2) uprawnienia przysługujące osobom, o których mowa w pkt 1;
3) zasady i warunki korzystania z uprawnień, o których mowa w pkt 2;
4) tryb postępowania i właściwość organów w sprawach, o których mowa w pkt 1–
3.
Art. 2. Weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej „weteranem”,
może być osoba, która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza
granicami państwa w ramach:
1) misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu
Straży Granicznej, zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu i Służby Ochrony
Państwa lub zapewniania bezpieczeństwa państwa:
a) nieprzerwanie przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej niż
przez okres 60 dni albo
b) łącznie przez okres nie krótszy niż 90 dni;
2) grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy
niż 60 dni.
Art. 3. Weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa,
zwanym dalej „weteranem poszkodowanym”, może być osoba, która biorąc udział na
podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa, doznała uszczerbku na
zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby
02.05.2019
©Telksinoe s. 2/28
nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami
państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze.
Art. 4. Określenia użyte w ustawie oznaczają:
1) skierowanie – skierowanie, wyznaczenie, delegowanie, zatrudnienie przez:
a) Ministra Obrony Narodowej albo właściwy organ wojskowy,
b) organizację międzynarodową, za zgodą Ministra Obrony Narodowej,
c) Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
d) Szefa Służby Wywiadu Wojskowego,
e) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
f) Szefa Agencji Wywiadu,
g) Komendanta Głównego Policji,
h) Komendanta Głównego Straży Granicznej,
i) Szefa Biura Ochrony Rządu,
j) Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,
k) Komendanta Służby Ochrony Państwa;
2) działania poza granicami państwa – działania podjęte poza granicami państwa w
ramach misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego,
kontyngentu Straży Granicznej, zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu i
Służby Ochrony Państwa zapewniania bezpieczeństwa państwa oraz grupy
ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej;
3) misja pokojowa lub stabilizacyjna – działania określone w art. 2 pkt 1 ustawy z
dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1510)
oraz inne działania o tym charakterze podejmowane przez organizacje
międzynarodowe, w których uczestniczyli obywatele polsc y skierowani przez
podmioty, o których mowa w pkt 1 lit. a–f, w szczególności działania mające na
celu utrzymanie lub przywrócenie pokoju, bądź akcje zapobiegania aktom
terroryzmu lub ich skutkom;
4) kontyngent policyjny – kontyngent wydzielony w celu realizacji zadań, o których
mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.
U. z 2017 r. poz. 2067 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 416 i 650) oraz byłą
Polską Grupę Policyjną;
02.05.2019
©Telksinoe s. 3/28
5) kontyngent Straży Granicznej – kontyngent wydzielony w celu realizacji zadań,
o których mowa w art. 147c pkt 1–3a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o
Straży Granicznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2365 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106, 138
i 650);
6) zadania ochronne Biura Ochrony Rządu – zadania służbowe wykonywane na
terytorium państw w całości lub w części uznanych za strefę działań wojennych
oraz państw, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 60a ust.
2 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2017 r. poz.
985, 1321 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 106)1);
6a) zadania ochronne Służby Ochrony Państwa – zadania służbowe wykonywane na
terytorium państw w całości lub w części uznanych za strefę działań wojennych
oraz państw, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na
podstawie art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony
Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 138);
7) zapewnianie bezpieczeństwa państwa – zadania, o których mowa w art. 5 ust. 1
pkt 2 i w art. 6 ust. 1 pkt 2, 5 i 7 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2017 r. poz.
1920 i 2405 oraz z 2018 r. poz. 138 i 650), a także art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust.
1 pkt 1–4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego
oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1978 i 2405 oraz
z 2018 r. poz. 650), wykonywane na terytorium państw w całości lub w części
uznanych za strefę działań wojennych odpowiednio przez funkcjonariuszy
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu lub przez
funkcjonariuszy i żołnierzy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby
Wywiadu Wojskowego;
8) grupa ratownicza Państwowej Straży Pożarnej – grupę utworzoną do
wykonywania zadań, o których mowa w art. 49b ust. 1 pkt 1 usta wy z dnia 24
sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1204, 1321
i 1567 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650);
1)
Utraciła moc na podstawie art. 391 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.
U. z 2018 r. poz. 138).
02.05.2019
©Telksinoe s. 4/28
9) organizacja międzynarodowa – Organizację Narodów Zjednoczonych,
Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Organizację Traktatu
Północnoatlantyckiego oraz Unię Europejską;
10) renta inwalidzka – rentę inwalidzką, wojskową rentę inwalidzką, policyjną rentę
inwalidzką, rentę z tytułu niezdolności do pracy i rentę rolniczą z tytułu
niezdolności do pracy, otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia
29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich
rodzin (Dz. U. z 2017 r. poz. 2193), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o
zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2017
r. poz. 2225 oraz z 2018 r. poz. 138), ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o
zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin2) (Dz. U. z 2018 r. poz. 132 i 138), ustawy z dnia
17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, 1386 i 2120 oraz z 2018 r. poz. 138 i 357), ustawy z
dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków
przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1773, 2120 i 2179) oraz
ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U.
z 2017 r. poz. 2336 oraz z 2018 r. poz. 650);
11) emerytura – emeryturę wojskową, emeryturę policyjną, emeryturę i emeryturę
rolniczą, otrzymywane odpowiednio na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993
r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy z
dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
2)
Obecnie tytuł ustawy brzmi: o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony
Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno -Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1321), która weszła w życie
z dniem 1 stycznia 2018 r., oraz art. 266 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku Błąd! Nie
definiowano zakładki..
02.05.2019
©Telksinoe s. 5/28
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej
Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin2) oraz ustawy z dnia 17
grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
oraz ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników;
12) najbliższy członek rodziny – małżonka, wstępnych, zstępnych, rodzeństwo,
osobę pozostającą w stosunku przysposobienia oraz osobę pozostającą we
wspólnym pożyciu z weteranem lub weteranem poszkodowanym;
13) jednostka wojskowa – jednostkę wojskową, o której mowa w art. 3 ust. 5 ustawy
z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1430 i 2217 oraz z 2018 r. poz. 138 i 398), a także
komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostkę
organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej;
14) dowódca jednostki wojskowej – dowódcę, dyrektora, szefa, komendanta lub inną
osobę na równorzędnym stanowisku służbowym;
15) wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa –
zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na
zdrowiu, które zaistniało podczas lub w związku z:
a) działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź
odparcia jego uderzeń,
b) zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko
osobie, która brała udział w działaniach poza granicami państwa,
c) innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z
wykonywaniem zadań:
– przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy
wykonywaniu zadań nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i
higieny pracy,
– określonych w akcie utworzenia kontyngentu policyjnego, kontyngentu
Straży Granicznej, grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, w
skierowaniu do wykonywania zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu,
Służby Ochrony Państwa lub w skierowaniu do wykonywania zadań
mających na celu zapewnianie bezpieczeństwa państwa;
16) żołnierz – żołnierza zawodowego i niezawodowego, a także żołnierza rezerwy i
w stanie spoczynku;
02.05.2019
©Telksinoe s. 6/28
17) funkcjonariusz – funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza
Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa oraz
strażaka i zwolnionego ze służby strażaka Państwowej Straży Pożarnej;
18) funkcjonariusz ABW – funkcjonariusza i zwolnionego ze służby funkcjonariusza
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz funkcjonariusza i zwolnionego ze
służby funkcjonariusza Agencji Wywiadu;
19) najniższa emerytura – kwotę najniższej emerytury, od pierwszego dnia
następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski”, na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 5. 1. Status weterana oraz weterana poszkodowanego przyznaje, na wniosek
żołnierza, funkcjonariusza lub funkcjonariusza ABW, w drodze decyzji
administracyjnej, Minister Obrony Narodowej – w odniesieniu do żołnierzy, minister
właściwy do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do funkcjonariuszy, oraz Szef
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW.
2. Decyzja o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego zawiera informację
o:
1) procentowej wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku
pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby
nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach
działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia
odszkodowawcze;
2) wysokości dodatku weterana poszkodowanego, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
3. Egzemplarz decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego Minister
Obrony Narodowej – w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw
wewnętrznych – w odniesieniu do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego – w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW, przesyłają do organu, o
którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938,
z późn. zm.3)), w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji ostatecznej.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2110,
2217, 2361 i 2434 oraz z 2018 r. poz. 107, 138 i 650.
02.05.2019
©Telksinoe s. 7/28
Art. 6. 1. Status weterana oraz weterana poszkodowanego nie przysługuje
osobie, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za:
1) przestępstwo popełnione umyślnie lub przestępstwo skarbowe popełnione
umyślnie w związku z wykonywaniem zadań lub obowiązków służbowych
podczas udziału w działaniach poza granicami państwa;
2) przestępstwo przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W przypadku wszczęcia postępowania karnego lub karnego skarbowego, pod
zarzutem popełnienia przestępstwa wymienionego w ust. 1, przeciwko osobie
ubiegającej się o nadanie statusu weterana albo weterana poszkodowanego
rozpatrzenie wniosku zawiesza się do czasu jego prawomocnego zakończenia.
Art. 7. 1. Podstawą do ubiegania się o przyznanie statusu weterana są:
1) wniosek, o którym mowa w art. 5 ust. 1;
2) zaświadczenie wydane odpowiednio przez:
a) dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz ostatnio pełnił lub pełni
służbę,
b) wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na miejsce
zamieszkania żołnierza albo właściwego kierownika archiwum
wojskowego,
c) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d) Szefa Agencji Wywiadu,
e) Komendanta Głównego Policji,
f) Komendanta Głównego Straży Granicznej,
g) Szefa Biura Ochrony Rządu,
h) Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej,
i) Komendanta Służby Ochrony Państwa;
3) zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego.
2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. l pkt 2, zawiera:
1) imię (imiona) i nazwisko osoby ubiegającej się o przyznanie statusu weterana;
2) numer PESEL;
3) nazwę i rodzaj działania poza granicami państwa, w którym uczestniczyła osoba
ubiegająca się o przyznanie statusu weterana;
4) okres uczestnictwa w działaniach poza granicami państwa;
02.05.2019
©Telksinoe s. 8/28
5) zajmowane stanowisko służbowe lub pełnioną funkcję podczas udziału w
działaniach poza granicami państwa.
3. W przypadku braku możliwości wydania zaświadczenia, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2, potwierdzonego pismem właściwego podmiotu, osoba ubiegająca się o
przyznanie statusu weterana może ubiegać się o jego przyznanie na podstawie innych
dokumentów lub dowodów poświadczających udział w działaniach poza granicami
państwa.
Art. 8. Podstawą do ubiegania się o przyznanie statusu weterana
poszkodowanego są:
1) dokumenty lub dowody, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3;
2) protokół powypadkowy albo decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej;
3) orzeczenie właściwej komisji lekarskiej o związku uszczerbku na zdrowiu z
wypadkiem pozostającym w związku z działaniami poza granicami państwa lub
chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w
ramach działań poza granicami państwa albo orzeczenie lekarza orzecznika lub
komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalające uszczerbek na
zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową wydane dla
celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego;
4) decyzja administracyjna o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych albo
prawomocny wyrok sądu zasądzający odszkodowanie.
Art. 9. 1. Dokumentem potwierdzającym status weterana oraz weterana
poszkodowanego jest odpowiednio legitymacja weterana albo legitymacja weterana
poszkodowanego wydana przez Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do
żołnierzy, ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do
funkcjonariuszy, albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w odniesieniu
do funkcjonariuszy ABW.
2. Legitymacje, o których mowa w ust. 1, wydaje się w terminie do 60 dni od
dnia wydania decyzji ostatecznej o przyznaniu statusu weterana albo weterana
poszkodowanego.
Art. 10. Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister
właściwy do spraw wewnętrznych, każdy w zakresie swojej właściwości, określą, w
drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, wzór
legitymacji weterana oraz weterana poszkodowanego oraz tryb wydawania, wymiany
02.05.2019
©Telksinoe s. 9/28
lub zwrotu tych legitymacji, uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności
postępowania w tym zakresie, a także wskazania przypadków, w których weteran oraz
weteran poszkodowany może dokonać wymiany posiadanej legitymacji.
Art. 11. 1. Minister Obrony Narodowej – w odniesieniu do żołnierzy, minister
właściwy do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do funkcjonariuszy, oraz Szef
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW, w
przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pozbawia, w drodze decyzji
administracyjnej, statusu weterana albo weterana poszkodowanego.
2. Weteran albo weteran poszkodowany traci swój status z dniem stania się
ostateczną decyzji, o której mowa w ust. 1.
3. O skazaniu prawomocnym wyrokiem weterana lub weterana poszkodowanego
za przestępstwo, o którym mowa w art. 6 ust. 1, sąd zawiadamia, w terminie 7 dni od
dnia uprawomocnienia się wyroku, odpowiednio Ministra Obrony Narodowej,
ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego.
4. Osoba pozbawiona statusu weterana albo weterana poszkodowanego decyzją
ostateczną traci uprawnienia wynikające z ustawy i jest obowiązana do zwrotu
legitymacji weterana albo legitymacji weterana poszkodowanego organowi, który ją
wydał, w terminie 7 dni od dnia doręczenia jej tej decyzji.
5. O pozbawieniu decyzją ostateczną statusu weterana poszkodowanego Minister
Obrony Narodowej – w odniesieniu do żołnierzy, minister właściwy do spraw
wewnętrznych – w odniesieniu do funkcjonariuszy, oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego – w odniesieniu do funkcjonariuszy ABW, zawiadamia właściwy
organ emerytalno-rentowy oraz organ, o którym mowa w art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy z
dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych, w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Art. 12. Przepisy ustawy dotyczące:
1) żołnierzy, z wyjątkiem art. 19 – stosuje się odpowiednio do funkcjonariuszy
Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego oraz
pracowników jednostek wojskowych;
2) funkcjonariuszy – stosuje się odpowiednio do pracowników Policji, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa i Państwowej Straży
Pożarnej.
02.05.2019
©Telksinoe s. 10/28
Art. 13. Uprawnienia i obowiązki dowódcy jednostki wojskowej określone w
ustawie stosuje się odpowiednio do Szefa Służby Wywiadu Wojskowego i Szefa
Służby Kontrwywiadu Wojskowego.
Art. 14. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.
z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650).
Rozdział 2
Uhonorowanie
Art. 15. Dzień 29 maja ustanawia się Dniem Weterana Działań poza Granicami
Państwa.
Art. 16. 1. Ustanawia się wojskową odznakę „Za Rany i Kontuzje”.
2. Tworzy się fundusz przeznaczony na wojskową odznakę „Za Rany i
Kontuzje”, którego dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.
3. Minister Obrony Narodowej, za rany i kontuzje odniesione podczas działań
poza granicami państwa, może przyznać weteranowi poszkodowanemu-żołnierzowi,
wojskową odznakę „Za Rany i Kontuzje”.
4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki i tryb przyznawania i wręczania odznaki,
2) szczegółowy tryb występowania z wnioskiem o przyznawanie odznaki,
3) osoby uprawnione do występowania z wnioskiem o przyznanie odznaki,
4) rodzaje, wzór i sposób noszenia odznaki,
5) szczegółowe warunki tworzenia i dysponowania funduszem przeznaczonym na
odznakę,
6) wysokość i sposób ustalania wysokości funduszu przeznaczonego na odznakę,
7) komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony Narodowej właściwą do
ewidencjonowania, zakupu oraz dystrybucji odznaki
– o której mowa w ust. 1.
5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy uwzględnić kryteria
przyznawania wojskowej odznaki „Za Rany i Kontuzje”, obejmujące przede
wszystkim okoliczności odniesienia ran i kontuzji oraz ich związek z wykonywaniem
czynności służbowych, a także ilość i stopień obrażeń, jakie w wyniku ran i kontuz ji
02.05.2019
©Telksinoe s. 11/28
poniósł weteran poszkodowany-żołnierz, potwierdzonych orzeczeniem właściwej
wojskowej komisji lekarskiej.
Art. 17. 1. Ustanawia się odznakę honorową „Za zasługi w działaniach poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może nadać weteranowi-
funkcjonariuszowi oraz weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi za zasługi
podczas działań poza granicami państwa odznakę honorową „Za zasługi w działaniach
poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki, osoby uprawnione do
występowania z wnioskiem o jej nadanie oraz termin rozpatrzenia wniosku,
2) wzór odznaki, wzór wniosku o nadanie odznaki – zawierający informację
uzasadniającą jej nadanie – oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie
odznaki,
3) sposób wręczenia i noszenia odznaki,
4) sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką
– mając na uwadze sprawne przeprowadzanie postępowania, ujednolicenie sposobu
składania wniosków oraz zapewnienie przyznawania odznaki osobom szczególnie
zasłużonym.
Art. 18. 1. Ustanawia się odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu
bezpieczeństwa państwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.
2. Prezes Rady Ministrów może nadać weteranowi-funkcjonariuszowi ABW
oraz weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW za zasługi podczas
zapewniania bezpieczeństwa państwa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
odznakę honorową „Za zasługi w zapewnianiu bezpieczeństwa państwa poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej”.
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb postępowania w sprawach o nadanie odznaki, osoby uprawnione do
występowania z wnioskiem o jej nadanie oraz termin rozpatrzenia wniosku,
2) wzór odznaki, wzór wniosku o nadanie odznaki – zawierający informację
uzasadniającą jej nadanie – oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie
odznaki,
3) sposób wręczenia i noszenia odznaki,
02.05.2019
©Telksinoe s. 12/28
4) sposób ewidencjonowania informacji o osobach wyróżnionych odznaką
– mając na uwadze sprawne przeprowadzanie postępowania, ujednolicenie sposobu
składania wniosków oraz zapewnienie przyznawania odznaki osobom szczególnie
zasłużonym.
Art. 19. 1. Weteran lub weteran poszkodowany, będący żołnierzem rezerwy lub
w stanie spoczynku, ma prawo do noszenia umundurowania oraz odznak i oznak
wojskowych w przypadkach i w sposób określony w przepisach wydanych
odpowiednio na podstawie art. 50 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie
wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 173 i 138) oraz art. 67 ustawy
z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej.
2. Weteran poszkodowany-żołnierz zwolniony z czynnej służby wojskowej,
któremu w czasie pełnienia służby nie przysługiwały należności umundurowania i
wyekwipowania wyjściowego, ma prawo do jednorazowego bezpłatnego otrzymania
takiego umundurowania i wyekwipowania.
3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, normy
umundurowania i wyekwipowania wyjściowego weteranów poszkodowanych-
żołnierzy oraz tryb postępowania i organy właściwe w sprawach wydawania
umundurowania, uwzględniając w szczególności specyfikę umundurowania i
wyekwipowania poszczególnych rodzajów wojsk i służb.
Art. 20. 1. Weteran i weteran poszkodowany ma prawo do zwrotu kosztów
przejazdu, z uwzględnieniem przysługujących mu ulg w tym zakresie, i
zakwaterowania, poniesionych w związku z udziałem w uroczystościach
organizowanych odpowiednio przez:
1) Ministra Obrony Narodowej,
2) dowódców jednostek wojskowych,
3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
4) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
5) Szefa Agencji Wywiadu,
6) Komendanta Głównego Policji,
7) właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Policji,
8) Komendanta Głównego Straży Granicznej,
9) komendantów oddziałów lub ośrodków szkolenia Straży Granicznej,
02.05.2019
©Telksinoe s. 13/28
10) Komendanta Służby Ochrony Państwa,
11) kierownika jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej
– na które został zaproszony w charakterze uczestnika działań poza granicami
państwa.
2. Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, przysługuje za udział w nie więcej
niż dwóch uroczystościach w danym roku kalendarzowym, łącznie do wysokości
najniższej emerytury.
3. Zwrotu kosztów dokonuje odpowiednio podmiot, o którym mowa w ust. 1, na
którego zaproszenie weteran lub weteran poszkodowany przyjechał, po złożeniu przez
niego wniosku oraz oświadczenia o wysokości kosztów przejazdu i przedstawieniu
oryginału rachunku za zakwaterowanie.
Art. 21. 1. Zmarłemu weteranowi-żołnierzowi i zmarłemu weteranowi
poszkodowanemu-żołnierzowi przysługuje wojskowa asysta honorowa podczas
pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Zmarłemu weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi-funkcjonariuszowi
ABW oraz zmarłemu weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi i zmarłemu
weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW przysługuje asysta honorowa
podczas pogrzebu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Asystę, o której mowa w ust. 1 i 2, przydziela się po przesłaniu przez
najbliższego członka rodziny weterana lub weterana poszkodowanego informacji o
jego śmierci.
4. Informację przesyła się odpowiednio do:
1) dowódcy garnizonu właściwego terytorialnie ze względu na miejsce pochówku
weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza;
2) komendanta wojewódzkiego Policji, kierownika jednostki organizacyjnej Straży
Granicznej, Komendanta Służby Ochrony Państwa albo kierownika jednostki
organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, właściwych terytorialnie ze
względu na miejsce pochówku weterana-funkcjonariusza lub weterana
poszkodowanego-funkcjonariusza;
3) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w przypadku pochówku
weterana-funkcjonariusza ABW lub weterana poszkodowanego-funkcjonariusza
ABW.
02.05.2019
©Telksinoe s. 14/28
5. W przypadku śmierci samotnego weterana lub weterana poszkodowanego
informację, o której mowa w ust. 3, może przesłać organizacja pozarządowa
zrzeszająca weteranów-żołnierzy, weteranów-funkcjonariuszy albo weteranów-
funkcjonariuszy ABW.
Rozdział 3
Świadczenia opieki zdrowotnej i pomoc psychologiczna
Art. 22. 1. Realizację uprawnień wynikających z art. 24b, art. 24c, art. 44 ust. 1c,
art. 47 ust. 2a oraz art. 57 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych monitoruje
i koordynuje organ wskazany w art. 98 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.
2. Organ, o którym mowa w ust. 1, przekazuje raz na kwartał informację o
realizacji indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej określonych w ust.
1 odpowiednio do:
1) Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-
żołnierzy;
2) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do weteranów
poszkodowanych-funkcjonariuszy;
3) Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w odniesieniu do weteranów
poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW.
3. Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust.
1, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń
opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW,
2) podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których
mowa w ust. 2 pkt 3
– uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w
rejestrze świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o
realizacji indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych
weteranom poszkodowanym-funkcjonariuszom ABW.
4. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust. 1, określi, w
drodze rozporządzenia:
02.05.2019
©Telksinoe s. 15/28
1) sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń
opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-żołnierzy,
2) podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których
mowa w ust. 2 pkt 1
– uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w
rejestrze świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o
realizacji indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych
weteranom poszkodowanym-żołnierzom.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w ust.
1, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji świadczeń
opieki zdrowotnej weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy,
2) podmiot prowadzący w jego imieniu monitoring i analizę informacji, o których
mowa w ust. 2 pkt 2
– uwzględniając zakres informacji gromadzonych przez świadczeniodawców w
rejestrze świadczeń oraz składanie sprawozdań z monitoringu i analizy informacji o
realizacji indywidualnego prawa do świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych
weteranom poszkodowanym-funkcjonariuszom.
Art. 23. 1. Weteran-żołnierz lub weteran poszkodowany-żołnierz oraz najbliżsi
członkowie jego rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy
psychologicznej udzielanej przez psychologów w jednostkach wojskowych oraz przez
wojskowe pracownie psychologiczne, a także udzielanej w zakładach opieki
zdrowotnej utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli
problemy zdrowotne żołnierza są związane z działaniami poza granicami państwa.
2. Weteran-funkcjonariusz lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz oraz
najbliżsi członkowie jego rodziny mają prawo poza kolejnością do bezpłatnej pomocy
psychologicznej udzielanej w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych
i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, jeżeli problemy
zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami poza granicami państwa.
3. Weteran-funkcjonariusz ABW lub weteran poszkodowany-funkcjonariusz
ABW oraz najbliżsi członkowie jego rodziny mają prawo poza kolejnością do
bezpłatnej pomocy psychologicznej udzielanej w zakładach opieki zdrowotnej
02.05.2019
©Telksinoe s. 16/28
utworzonych przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jeżeli problemy
zdrowotne funkcjonariusza są związane z działaniami poza granicami państwa.
4. Prezes Rady Ministrów, Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy
do spraw wewnętrznych, każdy w zakresie swojej właściwości, określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb udzielania i zakres pomocy psychologicznej,
2) sposób i tryb postępowania w zakresie monitorowania realizacji prawa
weteranów poszkodowanych do pomocy, o której mowa w ust. 1–3, oraz
właściwość organów w tym zakresie
– mając na względzie zapewnienie sprawnego dostępu do korzystania z pomocy
psychologicznej oraz jej realizację adekwatną do potrzeb weteranów.
Art. 24. 1. Weteran i weteran poszkodowany mają prawo do umieszczenia poza
kolejnością w Domu Weterana, funkcjonującego jako zakład opiekuńczo-leczniczy w
ramach zakładu opieki zdrowotnej albo jako inna jednostka organizacyjna takiego
zakładu, i odpłatnego w nim pobytu, na zasadach określonych w przepisach ustawy z
dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych, z zastrzeżeniem art. 25.
2. Weterana i weterana poszkodowanego umieszcza się w Domu Weterana w
trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 33a ust. 2 ustawy z dnia
27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych.
3. Pobyt, o którym mowa w ust. 1, może być dofinansowany ze środków budżetu
państwa, z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej – w
odniesieniu do weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy.
4. Weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi-funkcjonariuszowi ABW oraz
weteranowi poszkodowanemu-funkcjonariuszowi i weteranowi poszkodowanemu-
funkcjonariuszowi ABW może zostać udzielona zapomoga ze środków budżetu
państwa, z części pozostającej odpowiednio w dyspozycji ministra właściwego do
spraw wewnętrznych oraz z części pozostającej w dyspozycji Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji Wywiadu, na pobyt w Domu
Weterana.
02.05.2019
©Telksinoe s. 17/28
5. Tworzy się fundusze na zapomogi, o których mowa w ust. 4, których
dysponentami są odpowiednio minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji Wywiadu.
6. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
przyznawania zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi ABW i weteranowi
poszkodowanemu-funkcjonariuszowi ABW na pobyt w Domu Weterana, dokumenty
stanowiące podstawę jej przyznania, sposób przekazywania zapomogi oraz sposób
tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia
równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz uwzględniając
rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.
7. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób
dofinansowania pobytu weterana-żołnierza i weterana poszkodowanego-żołnierza w
Domu Weterana, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia równego dostępu do
tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz uwzględniając rzeczywiste koszty
pobytu w Domu Weterana.
8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb przyznawania zapomogi weteranowi-funkcjonariuszowi i weteranowi
poszkodowanemu-funkcjonariuszowi na pobyt w Domu Weterana, dokumenty
stanowiące podstawę jej przyznania, sposób przekazywania zapomogi oraz sposób
tworzenia funduszu na zapomogi, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia
równego dostępu do tych świadczeń wszystkim uprawnionym oraz uwzględniając
rzeczywiste koszty pobytu w Domu Weterana.
Art. 25. W uzasadnionych przypadkach do Domu Weterana może być
skierowany weteran poszkodowany, na podstawie opinii konsultanta ochrony zdrowia,
o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie
zdrowia (Dz. U. z 2017 r. poz. 890), niezależnie od oceny jego skali samodzielności
określanej stosownie do przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 31d
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.
02.05.2019
©Telksinoe s. 18/28
Rozdział 4
Pomoc w finansowaniu nauki i uprawnienia socjalne
Art. 26. 1. Weteran poszkodowany-żołnierz ma prawo do uzyskania pomocy
finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia:
1) naukę na poziomie szkoły ponadpodstawowej;
2) studia pierwszego stopnia;
3) studia drugiego stopnia;
4) jednolite studia magisterskie;
5) studia podyplomowe.
2. W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą być pokryte koszty:
1) opłaty za naukę lub studia;
2) przejazdów z miejsca zamieszkania weterana poszkodowanego-żołnierza do
szkoły lub uczelni i z powrotem;
3) zakwaterowania w miejscowości, w której weteran poszkodowany-żołnierz
pobiera naukę lub odbywa studia.
3. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez
weterana poszkodowanego-żołnierza form kształcenia do wysokości 400% najniższej
emerytury.
4. Wysokość pomocy finansowej, o której mowa w ust. 3, przysługuje na każdy
rok szkolny lub akademicki przez cały czas trwania nauki lub studiów, nie dłużej niż
w wymiarze określonym w programie nauczania lub w programie studiów.
5. Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr,
pomoc finansową przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki określonej w ust. 3.
6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub
zdarzeniami losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego -żołnierza
powodującymi konieczność przerwania nauki lub studiów, wypłata pomocy
finansowej ulega zawieszeniu, na wniosek zainteresowanego, do czasu ustania
przyczyny przerwania nauki lub studiów.
7. Poniesione przez organ koszty nauki lub studiów oraz przejazdów i
zakwaterowania podlegają zwrotowi w przypadku nieukończenia nauki lub studiów z
przyczyn leżących po stronie weterana poszkodowanego-żołnierza w terminie
określonym w programie nauczania lub w programie studiów, z wyjątkiem przyczyn
02.05.2019
©Telksinoe s. 19/28
nieukończenia nauki lub studiów, o których mowa w ust. 6. Koszty te podlegają
zwrotowi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia wezwania.
8. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym
zakresie, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej
wypłaty, a także warunki zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów nauki lub
studiów, przejazdów i zakwaterowania. Rozporządzenie powinno zapewnić
sprawność postępowania w tych sprawach oraz adekwatność udzielanej pomocy
finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów kształcenia.
Art. 27. 1. Weteran poszkodowany-funkcjonariusz zwolniony ze służby ma
prawo do uzyskania pomocy finansowej na jedną z wymienionych form kształcenia:
1) studia pierwszego stopnia;
2) studia drugiego stopnia;
3) jednolite studia magisterskie;
4) studia podyplomowe.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez
weterana poszkodowanego-funkcjonariusza form kształcenia do wysokości 400%
najniższej emerytury.
3. Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr,
pomoc finansową przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki.
4. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na
wniosek weterana poszkodowanego-funkcjonariusza, w każdym roku akademickim,
w wymiarze określonym programem studiów na jednym kierunku wybranym przez
funkcjonariusza.
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub
zdarzeniami losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza
powodującymi konieczność przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego,
wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu do czasu ustania przyczyny przerwania
studiów.
6. Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z
przyczyn leżących po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza, z
wyjątkiem przyczyn nieukończenia studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te
podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia wezwania.
02.05.2019
©Telksinoe s. 20/28
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia,
warunki i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość
organów w tym zakresie, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznawania oraz
sposób i termin jej wypłaty, a także warunki zawieszania jej udzielania oraz zwrotu
kosztów kształcenia. Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w
tych sprawach oraz adekwatność udzielanej pomocy finansowej w stosunku do
rzeczywistych kosztów kształcenia.
Art. 28. 1. Weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW zwolniony ze służby
ma prawo do uzyskania pomocy finansowej na jedną z wymienionych form
kształcenia:
1) studia pierwszego stopnia;
2) studia drugiego stopnia;
3) jednolite studia magisterskie;
4) studia podyplomowe.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje na jedną z wybranych przez
weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW form kształcenia do wysokości
400% najniższej emerytury.
3. Jeżeli w roku akademickim program studiów obejmuje tylko jeden semestr,
pomoc finansową przyznaje się w wysokości 50% pełnej stawki.
4. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez czas trwania studiów na
wniosek weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW, w każdym roku
akademickim, w wymiarze określonym programem studiów na jednym kierunku
wybranym przez funkcjonariusza.
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych ze stanem zdrowia lub
zdarzeniami losowymi dotyczącymi weterana poszkodowanego-funkcjonariusza
ABW powodującymi konieczność przerwania studiów, na wniosek zainteresowanego,
wypłata pomocy finansowej ulega zawieszeniu do czasu ustania przyczyny przerwania
studiów.
6. Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku nieukończenia studiów z
przyczyn leżących po stronie weterana poszkodowanego-funkcjonariusza ABW, z
wyjątkiem przyczyn nieukończenia studiów, o których mowa w ust. 5. Koszty te
podlegają zwrotowi w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia wezwania.
02.05.2019
©Telksinoe s. 21/28
7. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, oraz właściwość organów w tym
zakresie, dokumenty stanowiące podstawę jej przyznawania oraz sposób i termin jej
wypłaty, a także warunki zawieszania jej udzielania oraz zwrotu kosztów kształcenia.
Rozporządzenie powinno zapewnić sprawność postępowania w tych sprawach oraz
adekwatność udzielanej pomocy finansowej w stosunku do rzeczywistych kosztów
kształcenia.
Art. 29. 1. Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z
tytułu urazów lub chorób powstałych w związku z udziałem w działaniach poza
granicami państwa, przysługują odpowiednio uprawnienia określone w art. 14, art. 15,
art. 22 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów
wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.
2. W przypadku zbiegu prawa do tego samego świadczenia na podstawie
odrębnych przepisów, przysługuje tylko jedno świadczenie według wyboru
uprawnionego.
3. Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z uprawnień, o których
mowa w ust. 1, jest legitymacja weterana poszkodowanego.
Art. 30. 1. Weteranowi poszkodowanemu pobierającemu rentę inwalidzką z
tytułu urazów lub chorób powstałych w związku z udziałem w działaniach poza
granicami państwa przysługuje:
1) ulga taryfowa w wysokości 50% przy przejazdach środkami komunikacji
miejskiej;
2) ulga w wysokości 37% przy przejazdach środkami publicznego transportu
zbiorowego kolejowego i autobusowego w komunikacji krajowej w:
a) 1 i 2 klasie pociągów osobowych i pospiesznych oraz autobusach w
komunikacji zwykłej i przyspieszonej – na podstawie biletów
jednorazowych,
b) 2 klasie pociągów innych niż osobowe i pospieszne – na podstawie biletów
jednorazowych.
2. Weteran poszkodowany uprawniony do ulgowego przejazdu, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2 lit. b, korzystający z przejazdu w klasie 1, jest zobowiązany do
uiszczenia dopłaty w wysokości stanowiącej różnicę między należnością
za pełnopłatny przejazd w klasie 1 a należnością za pełnopłatny przejazd w klasie 2.
02.05.2019
©Telksinoe s. 22/28
3. Dokumentami potwierdzającymi prawo do korzystania z uprawnień, o których
mowa w ust. 1, jest legitymacja weterana poszkodowanego wraz z legitymacją
emeryta-rencisty.
Art. 31. 1. Weteran-żołnierz, który ukończył 65 lat życia, lub weteran
poszkodowany-żołnierz, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą
ubiegać się o przyznanie zapomogi:
1) na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby
powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków
opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi
medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na
wiek lub stan zdrowia;
2) w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w
istotny sposób sytuacji materialnej weterana-żołnierza lub weterana
poszkodowanego-żołnierza.
2. Tworzy się fundusz na zapomogi dla weteranów-żołnierzy i weteranów
poszkodowanych-żołnierzy, którego dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.
3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
przyznawania zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę
ich przyznania, sposób przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia
funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie uwzględni konieczność zapewnienia
równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym oraz możliwość
korzystania z zapomogi z innego tytułu.
Art. 32. 1. Weteran-funkcjonariusz ABW, który ukończył 65 lat życia, lub
weteran poszkodowany-funkcjonariusz ABW, którzy znajdują się w trudnej sytuacji
materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie zapomogi:
1) na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby
powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków
opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi
medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na
wiek lub stan zdrowia;
2) w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w
istotny sposób sytuacji materialnej weterana-funkcjonariusza ABW lub weterana
poszkodowanego-funkcjonariusza ABW.
02.05.2019
©Telksinoe s. 23/28
2. Tworzy się fundusze na zapomogi dla weteranów-funkcjonariuszy ABW i
weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW, których dysponentami są
odpowiednio Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szef Agencji
Wywiadu.
3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
przyznawania zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę
ich przyznania, sposób przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia
funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie uwzględni konieczność zapewnienia
równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym oraz możliwość
korzystania z zapomogi z innego tytułu.
Rozdział 5
Uprawnienia pracownicze
Art. 33. 1. Weteran poszkodowany korzysta z pierwszeństwa w zatrudnieniu
odpowiednio w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez
Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych na
stanowiskach odpowiadających jego wykształceniu, wiedzy i sprawności
psychofizycznej.
2. W przypadku zbiegu prawa do tego samego uprawnienia na podstawie
odrębnych przepisów, przysługuje tylko jedno z nich, według wyboru uprawnionego.
Art. 34. Okresy udziału weterana oraz weterana poszkodowanego w działaniach
poza granicami państwa wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą
uprawnienia pracownicze.
Art. 35. 1. Weteranowi oraz weteranowi poszkodowanemu, pozostającemu w
stosunku pracy, przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze 5 dni w
roku kalendarzowym.
2. Urlop dodatkowy, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli weteran lub
weteran-poszkodowany posiada prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze
przekraczającym 26 dni w roku kalendarzowym.
3. Prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1, powstaje
z dniem stania się ostateczną decyzji administracyjnej o przyznaniu statusu weterana
lub weterana poszkodowanego, przy czym jego realizacja może nastąpić nie wcześniej
niż z dniem przedstawienia pracodawcy tej decyzji.
02.05.2019
©Telksinoe s. 24/28
Rozdział 6
Dodatek weterana poszkodowanego
Art. 36. 1. Weteran poszkodowany pobierający emeryturę lub rentę inwalidzką
ma prawo do dodatku weterana poszkodowanego od miesiąca złożenia wniosku do
organu emerytalno-rentowego.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się decyzję o przyznaniu statusu
weterana poszkodowanego albo jej odpis.
3. Wniosek zawiera:
1) imię i nazwisko zainteresowanego;
2) imiona rodziców;
3) datę i miejsce urodzenia;
4) adres zamieszkania i adres do korespondencji;
5) numer PESEL;
6) wskazanie świadczenia, o które ubiega się zainteresowany;
7) podpis zainteresowanego lub jego pełnomocnika.
4. Podstawę wymiaru dodatku weterana poszkodowanego stanowi najniższa
emerytura.
5. Wysokość dodatku weterana poszkodowanego uzależniona jest od ustalonego
procentu uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w
związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas
wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami
państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze, i wynosi w
przedziale:
1) od 10 do 20% uszczerbku – 10% podstawy wymiaru;
2) od 21 do 30% uszczerbku – 20% podstawy wymiaru;
3) od 31 do 40% uszczerbku – 30% podstawy wymiaru;
4) od 41 do 50% uszczerbku – 40% podstawy wymiaru;
5) od 51 do 60% uszczerbku – 50% podstawy wymiaru;
6) od 61 do 80% uszczerbku – 60% podstawy wymiaru;
7) powyżej 80% uszczerbku – 80% podstawy wymiaru.
6. Dodatek weterana poszkodowanego podlega waloryzacji poprzez ponowne
obliczenie jego wysokości od kwoty najniższej emerytury, przy zastosowaniu
02.05.2019
©Telksinoe s. 25/28
właściwej dla ustalonego procentu uszczerbku na zdrowiu, stawki procentowej
podstawy wymiaru, określonej w ust. 5.
7. Waloryzacji, o której mowa w ust. 6, dokonuje właściwy do wypłaty dodatku
weterana poszkodowanego organ emerytalno-rentowy w terminach przewidzianych w
ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych.
8. W przypadku zbiegu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej
przyznawanych na podstawie odrębnych przepisów, przysługuje tylko jeden dodatek
weterana poszkodowanego.
9. Dodatek weterana poszkodowanego jest wypłacany wraz z emeryturą lub rentą
inwalidzką w terminie i trybie określonych dla tych świadczeń, a w przypadku wypłaty
dodatku po raz pierwszy – w najbliższym terminie płatności emerytury lub renty albo
w następnym terminie płatności, jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, został
złożony na 14 dni przed upływem terminu płatności emerytury lub renty.
10. W przypadku zawieszenia wypłaty emerytury lub renty właściwy organ
emerytalno-rentowy wypłaca dodatek weterana poszkodowanego kwartalnie, w
trzecim miesiącu kwartału.
Rozdział 7
Źródła i sposób finansowania niektórych świadczeń
Art. 37. 1. Dodatek weterana poszkodowanego, w wysokości ustalonej na
zasadach określonych w art. 36, wypłaca wraz z emeryturą lub rentą inwalidzką
właściwy organ emerytalno-rentowy ze środków będących w dyspozycji tego organu.
2. Dodatek, o którym mowa w ust. 1, jest finansowany ze środków budżetu
państwa z części pozostającej w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej – w
odniesieniu do weteranów poszkodowanych-żołnierzy, z części pozostającej w
dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do
weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy, oraz z części pozostającej
odpowiednio w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa
Agencji Wywiadu – w odniesieniu do weteranów poszkodowanych-funkcjonariuszy
ABW.
3. W przypadku wypłaty dodatku weterana poszkodowanego przez Zakład
Ubezpieczeń Społecznych lub Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,
02.05.2019
©Telksinoe s. 26/28
świadczenie to wraz z odsetkami za opóźnienie w ustaleniu prawa do niego lub jego
wypłaty oraz koszty obsługi są finansowane ze środków budżetu państwa.
Art. 38. Świadczenia określone w ustawie, inne niż wymienione w art. 37 ust. 1,
finansowane są ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji
Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do weteranów-żołnierzy i weteranów
poszkodowanych-żołnierzy, z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego
do spraw wewnętrznych – w odniesieniu do weteranów-funkcjonariuszy i weteranów
poszkodowanych-funkcjonariuszy, oraz z części pozostającej odpowiednio w
dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Agencji
Wywiadu – w odniesieniu do weteranów-funkcjonariuszy ABW i weteranów
poszkodowanych-funkcjonariuszy ABW.
Art. 38a. 1. Minister Obrony Narodowej prowadzi bazę weteranów i weteranów
poszkodowanych oraz przetwarza dane, o których mowa w ust. 2, w celu realizacji
uprawnień tych osób, wynikających z ustawy.
2. W bazie, o której mowa w ust. 1, gromadzone są dane weteranów i weteranów
poszkodowanych obejmujące:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) numer PESEL;
3) datę i miejsce urodzenia;
4) adres miejsca zamieszkania lub adres do korespondencji;
5) numer telefonu kontaktowego;
6) informacje o udziale w działaniach poza granicami państwa, w tym: nazwę
i rodzaj misji pokojowej lub stabilizacyjnej, jej miejsce i okres przebywania na
tej misji oraz nazwę zajmowanego stanowiska służbowego lub pełnionej funkcji;
7) wysokość uszczerbku na zdrowiu, organ wydający orzeczenie oraz numer i datę
wydania orzeczenia;
8) numer i datę protokołu powypadkowego i organ sporządzający protokół;
9) numer i datę wydania decyzji o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych oraz
organ wydający decyzję;
10) numer i datę wydania decyzji o przyznaniu statusu weterana lub weterana
poszkodowanego;
11) datę potwierdzenia doręczenia decyzji o przyznaniu statusu weterana lub
weterana poszkodowanego;
02.05.2019
©Telksinoe s. 27/28
12) numer i datę wydania decyzji pozbawiającej statusu weterana lub weterana
poszkodowanego;
13) wysokość dodatku weterana poszkodowanego, nazwę organu wypłacającego
i termin rozpoczęcia wypłaty;
14) serię i numer legitymacji weterana lub weterana poszkodowanego oraz datę jej
wydania;
15) datę potwierdzenia odbioru legitymacji weterana lub weterana poszkodowanego;
16) numer i datę wydania decyzji przyznającej weteranowi poszkodowanemu pomoc
na naukę, wysokość przyznanej pomocy i datę jej wypłaty;
17) nazwę organu wypłacającego pomoc finansową na naukę;
18) numer i datę wydania decyzji wstrzymującej wypłatę pomocy finansowej na
naukę;
19) numer i datę wydania decyzji o przyznaniu zapomogi weteranowi lub
weteranowi poszkodowanemu, datę wypłaty zapomogi, jej wysokość i nazwę
organu wypłacającego;
20) wysokość zwrotu kosztów udziału w uroczystościach oraz nazwę podmiotu
zapraszającego do udziału w uroczystości.
3. Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 3–5, są gromadzone na podstawie
informacji zawartej we wniosku o przyznanie statusu weterana lub weterana
poszkodowanego.
4. Dane, o których mowa w ust. 2, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym
nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu, polegającym
co najmniej na dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób
posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 39–44. (pominięte)4)
4)
Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia
2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o weteranach działań poza granicami
państwa (Dz. U. poz. 937).
02.05.2019
©Telksinoe s. 28/28
Rozdział 9
Przepisy końcowe
Art. 45. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia5).
5)
Ustawa została ogłoszona w dniu 29 września 2011 r.
02.05.2019
Do góry