Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/22

Opracowano na podstawie: tj.

Dz. U. z 2018 r.

poz. 867, 1115,

Dz. U. z 2019 r.

poz. 730.

U S T A W A

z dnia 22 listopada 2013 r.

o systemie powiadamiania ratunkowego

Art. 1. Ustawa określa zadania i zasady działania w ramach systemu

powiadamiania ratunkowego, zasady jego finansowania oraz organy właściwe w

sprawach powiadamiania ratunkowego.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) zgłoszeniu alarmowym – należy przez to rozumieć informację o wystąpieniu

lub podejrzeniu wystąpienia nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, w tym

aktu przemocy, a także nagłego zagrożenia środowiska lub mienia oraz

zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego, kierowaną do numerów

obsługiwanych w ramach systemu powiadamiania ratunkowego, przez

dostawcę publicznie dostępnych usług telefonicznych, z zewnętrznych

systemów monitoringu albo z wykorzystaniem środków komunikacji, które

umożliwiają niezwłoczne przekazanie tej informacji do centrum

powiadamiania ratunkowego;

2) obsłudze zgłoszeń alarmowych – należy przez to rozumieć zespół czynności

mających na celu odbiór zgłoszenia alarmowego, zakwalifikowanie tego

zgłoszenia, przekazanie go z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego

drogą elektroniczną, a w przypadku gdy zachodzi taka potrzeba –

przekierowanie połączenia telefonicznego do Policji, Państwowej Straży

Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego lub innego

podmiotu, którego numer jest obsługiwany w ramach systemu powiadamiania

ratunkowego, a także monitorowanie statusu tego zgłoszenia;

3) zasobach ratowniczych – należy przez to rozumieć siły i środki, w tym ludzi,

infrastrukturę, materiały i środki finansowe oraz bazy danych i systemy

wymiany informacji, które mogą być zadysponowane w związku ze

zgłoszeniem alarmowym;

06.05.2019

©Telksinoe s. 2/22

4) systemie teleinformatycznym – należy przez to rozumieć zespół

współpracujących ze sobą urządzeń informatycznych i oprogramowania

zapewniający przetwarzanie, przechowywanie, a także wysyłanie i odbieranie

danych przez sieci telekomunikacyjne za pomocą właściwego dla danego

rodzaju sieci telekomunikacyjnego urządzenia końcowego w rozumieniu art.

2 pkt 43 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z

2017 r. poz. 1907 i 2201 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650), wykorzystywany

do wykonywania zadań centrum powiadamiania ratunkowego;

5) sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych – należy

przez to rozumieć sieć teleinformatyczną łączącą centra powiadamiania

ratunkowego, jednostki organizacyjne Policji, Państwowej Straży Pożarnej,

dysponentów zespołów ratownictwa medycznego, służącą do wymiany

danych dotyczących zgłoszenia alarmowego przez interfejs komunikacyjny

systemów teleinformatycznych i umożliwiającą dostęp do danych

przestrzennych, informacji

dotyczących lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane

połączenie na numer alarmowy, oraz danych dotyczących abonenta.

Art. 3. 1. Tworzy się system powiadamiania ratunkowego, zwany dalej

„systemem”.

2. System składa się z centrów powiadamiania ratunkowego, zwanych dalej

„centrami”, tworzących jednolity system do obsługi zgłoszeń alarmowych,

kierowanych do numerów alarmowych 112, 997, 998 i 999, umożliwiający

przekazanie zgłoszenia alarmowego w celu zaangażowania właściwych zasobów

ratowniczych.

3. W ramach systemu mogą być obsługiwane numery 991, 992, 993, 994 i 987

oraz inne niż wymienione w ust. 2 numery alarmowe podmiotów, do których zadań

należy ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i porządku publicznego, mienia lub

środowiska.

4. System działa z zastosowaniem zasady wzajemnej zastępowalności

centrów w razie miejscowej awarii systemu teleinformatycznego bądź jego

przeciążenia.

5. System współpracuje z Policją, Państwową Strażą Pożarną i dysponentami

zespołów ratownictwa medycznego, w celu podjęcia działań ratowniczych w

06.05.2019

©Telksinoe s. 3/22

związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym, przy wykorzystaniu systemu

teleinformatycznego i sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych.

6. System współpracuje z innymi niż wymienione w ust. 5 podmiotami,

których numery telefoniczne są obsługiwane w ramach systemu, w celu podjęcia

działań ratowniczych w związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym, przy

wykorzystaniu systemu teleinformatycznego i sieci teleinformatycznej na potrzeby

obsługi numerów alarmowych lub innej sieci teleinformatycznej.

7. Policja, Państwowa Straż Pożarna, dysponenci zespołów ratownictwa

medycznego lub inne podmioty, których numery są obsługiwane w ramach

systemu, dysponują własne zasoby ratownicze.

Art. 4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej:

1) planuje i organizuje system na terenie kraju oraz nadzoruje i koordynuje jego

funkcjonowanie;

2) zapewnia upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych;

3) publikuje na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu

obsługującego ministra właściwego do spraw administracji publicznej

statystyki dotyczące funkcjonowania systemu.

Art. 5. 1. Podmioty, których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w

ramach systemu na podstawie art. 3 ust. 3, uzgadniają z dostawcami publicznie

dostępnych usług telefonicznych warunki techniczne obsługi użytkowanego

numeru telefonicznego oraz własnego stanowiska kierowania, które umożliwią

współpracę z systemem.

2. Po uzgodnieniu podmioty, o których mowa w ust. 1, składają wnioski do

administratora systemu teleinformatycznego o włączenie swojego numeru

telefonicznego do systemu.

3. Wniosek o włączenie numeru telefonicznego do systemu zawiera:

1) liczbę dyspozytorni oraz ich lokalizacje;

2) liczbę dyspozytorów;

3) określenie trybu współpracy z systemem i narzędzi wykorzystywanych w

ramach tej współpracy;

4) określenie szacunkowej liczby zgłoszeń w skali roku;

06.05.2019

©Telksinoe s. 4/22

5) charakterystykę rodzaju zgłoszeń alarmowych;

6) charakterystykę systemu teleinformatycznego wnioskodawcy;

7) wynik uzgodnień z dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych;

8) wskazanie oczekiwanego terminu włączenia numeru;

9) dane kontaktowe osób odpowiedzialnych za współpracę.

4. W przypadku rezygnacji z obsługi swojego numeru telefonicznego w

ramach systemu, podmioty, o których mowa w ust. 1, składają wnioski do

administratora systemu teleinformatycznego o jego wyłączenie z systemu,

wskazując termin tego wyłączenia.

5. Podmioty, o których mowa w ust. 1, pokrywają koszty:

1) włączenia swojego numeru telefonicznego do systemu i jego wyłączenia z

tego systemu, w tym:

a) budowy interfejsu komunikacyjnego, umożliwiającego współpracę

własnego systemu teleinformatycznego z systemem teleinformatycznym,

b) rozbudowy systemu teleinformatycznego proporcjonalnie do wzrostu

liczby zgłoszeń alarmowych kierowanych do numeru podmiotu;

2) utrzymania systemu i obsługi swojego numeru telefonicznego,

proporcjonalnie do liczby zgłoszeń kierowanych do tego numeru, w tym:

a) zatrudnienia operatorów numerów alarmowych oraz obsługi technicznej,

b) utrzymania systemu teleinformatycznego,

c) połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną.

6. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia:

1) tryb włączania numerów telefonicznych do systemu i wyłączania tych

numerów z systemu,

2) sposób rozliczania kosztów utrzymania systemu i obsługi danego numeru

telefonicznego,

3) warunki techniczne obsługi numerów telefonicznych w systemie,

4) tryb i warunki współpracy oraz warunki wymiany informacji między centrami

i podmiotami, których numery telefoniczne mogą być obsługiwane w ramach

systemu na podstawie art. 3 ust. 3, w tym zakres wymienianych informacji,

5) wzory wniosków, o których mowa w ust. 2 i 4

06.05.2019

©Telksinoe s. 5/22

– kierując się potrzebą zapewnienia jednolitego sposobu obsługi numerów

telefonicznych w ramach systemu.

Art. 6. 1. Centrum tworzy wojewoda.

2. Wojewoda określa lokalizację i szczegółową organizację centrum z

uwzględnieniem kwestii finansowych, społecznych i terytorialnych w celu

zapewnienia skuteczności działania systemu.

3. Wojewoda, mając na uwadze zapewnienie sprawności działania systemu,

może podjąć decyzję o utworzeniu oddziałów centrum.

Art. 7. 1. Centrum znajduje się w strukturze urzędu wojewódzkiego, z

wyłączeniem centrum utworzonego na podstawie ust. 2.

2. Wojewoda może, w drodze porozumienia, powierzyć organizowanie i

prowadzenie centrum staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu,

służbie, inspekcji lub straży wchodzącej w skład zespolonej administracji

wojewódzkiej. Porozumienie określa prawa i obowiązki stron oraz zasady

organizowania, prowadzenia, utrzymania centrum, a także zasady zatrudniania

pracowników centrum.

Art. 8. 1. Do zadań centrum należy:

1) obsługa zgłoszeń alarmowych, z wyłączeniem systemów sygnalizacji

pożarowej, o których mowa w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 620), w tym:

a) odbiór zgłoszenia alarmowego,

b) powiązanie zgłoszenia alarmowego z danymi teleadresowymi miejsca

zgłoszenia oraz jego pozycją geograficzną,

c) wybór odpowiedniej grupy podmiotów, do której zostaną skierowane

zgromadzone dane o zgłoszeniu alarmowym,

d) przekazanie, gdy zachodzi taka potrzeba, zgromadzonych danych drogą

elektroniczną z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, a w

uzasadnionych przypadkach wraz z przekierowaniem połączenia

telefonicznego, zgodnie z kwalifikacją zgłoszenia, do Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa

medycznego lub do podmiotów, których numery telefoniczne są

obsługiwane w ramach systemu,

06.05.2019

©Telksinoe s. 6/22

e) wymiana danych o zgłoszeniach alarmowych przetwarzanych w

systemie teleinformatycznym, zgodnie z zakresem określonym na

podstawie art. 5 ust. 6 pkt 4 oraz art. 13 ust. 3 pkt 3, z Policją, Państwową

Strażą Pożarną, dysponentami zespołów ratownictwa medycznego lub

innymi podmiotami, których numery telefoniczne są obsługiwane w

ramach systemu;

2) wprowadzanie do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 10,

i ewidencjonowanie w tym systemie danych dotyczących treści zgłoszeń

alarmowych, w tym nagrań rozmów telefonicznych obejmujących całość

zgłoszenia alarmowego, danych osób zgłaszających i innych osób

wskazanych w trakcie przyjmowania zgłoszenia, pozycji geograficznych,

informacji o miejscu zdarzenia i jego rodzaju oraz skróconego opisu

zdarzenia;

3) wykonywanie analiz związanych z funkcjonowaniem systemu na obszarze

obsługiwanym przez centrum oraz tworzenie statystyk w zakresie liczby,

rodzaju oraz czasów realizacji zgłoszeń alarmowych;

4) współpraca oraz wymiana informacji z centrami zarządzania kryzysowego, w

rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.

U. z 2017 r. poz. 209 i 1566);

5) wymiana informacji i danych, z wyłączeniem danych osobowych, na potrzeby

analiz z Policją, Państwową Strażą Pożarną, dysponentami zespołów

ratownictwa medycznego oraz podmiotami, których numery telefoniczne są

obsługiwane w ramach systemu.

2. W przypadku braku możliwości przekazania zgłoszenia alarmowego w

ramach systemu i gdy jest to uzasadnione charakterem tego zgłoszenia, centrum

podejmuje działania mające na celu przekazanie informacji o tym zgłoszeniu do

podmiotów, do których zadań należy ochrona życia, zdrowia, bezpieczeństwa i

porządku publicznego, mienia lub środowiska, których numery telefoniczne nie są

obsługiwane w ramach systemu.

Art. 9. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia:

1) organizację centrów oraz kryteria tworzenia oddziałów centrum, o których

mowa w art. 6 ust. 3,

06.05.2019

©Telksinoe s. 7/22

2) sposób funkcjonowania centrów oraz realizacji zadań przez centra,

3) ogólne procedury obsługi zgłoszeń alarmowych oraz sposób opracowywania

i aktualizacji szczegółowych procedur,

4) ogólne procedury obsługi zgłoszeń alarmowych w przypadku, o którym mowa

w art. 8 ust. 2, oraz sposób opracowywania i aktualizacji szczegółowych

procedur,

5) maksymalną liczbę operatorów numerów alarmowych i sposób jej podziału

na poszczególne centra

– uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnej obsługi zgłoszeń alarmowych.

Art. 10. 1. Wykonywanie zadań centrum jest wspomagane przez system

teleinformatyczny.

2. Dane, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, są przechowywane w systemie

teleinformatycznym przez 3 lata.

3. Utrzymanie i rozwój systemu teleinformatycznego zapewnia minister

właściwy do spraw administracji publicznej.

4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może powierzyć,

w drodze porozumienia, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

wykonywanie czynności w zakresie zapewnienia utrzymania powierzchni

serwerowej. W takim przypadku realizacja zadania jest finansowana z budżetu

państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw finansów

publicznych.

5. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub

podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, są współadministratorami danych

przetwarzanych w systemie teleinformatycznym uzyskanych w związku z obsługą

zgłoszeń alarmowych.

6. Dane osobowe przetwarzane w systemie teleinformatycznym podlegają

zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem

dostępowi lub przekazywaniu polegającym co najmniej na:

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób

posiadających pisemne upoważnienie wydane przez współadministratora

danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich w poufności.

06.05.2019

©Telksinoe s. 8/22

7. Minister właściwy do spraw administracji publicznej:

1) wydaje upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w systemie

teleinformatycznym dla pracowników urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw administracji publicznej, realizujących zadania

z zakresu systemu powiadamiania ratunkowego;

2) określa zakres przetwarzania danych.

8. Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2:

1) wydają upoważnienia do przetwarzania danych osobowych w systemie

teleinformatycznym dla podległych pracowników, realizujących zadania

z zakresu powiadamiania ratunkowego;

2) określają zakres przetwarzania danych.

9. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub

podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2:

1) zapewniają ochronę przed nieuprawnionym dostępem do systemu

teleinformatycznego;

2) zapewniają integralność danych w systemie teleinformatycznym;

3) zapewniają dostępność systemu teleinformatycznego dla podmiotów

przetwarzających dane w tym systemie;

4) przeciwdziałają uszkodzeniom systemu teleinformatycznego;

5) określają zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych

osobowych;

6) określają zasady zgłaszania naruszenia ochrony danych osobowych;

7) zapewniają rozliczalność działań dokonywanych na danych w systemie

teleinformatycznym;

8) zapewniają poprawność danych przetwarzanych w systemie

teleinformatycznym.

10. Minister właściwy do spraw administracji publicznej zapewnia:

1) zachowanie ciągłości funkcjonowania systemu teleinformatycznego;

2) rozwiązania techniczne przeznaczone do szkolenia operatorów numerów

alarmowych.

11. Minister właściwy do spraw administracji publicznej usuwa dane

dotyczące treści zgłoszeń alarmowych przetwarzane w systemie

teleinformatycznym po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2.

06.05.2019

©Telksinoe s. 9/22

12. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, wojewoda lub

podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, przetwarza dane w systemie

teleinformatycznym uzyskane w związku z wykonywaniem zadań centrum,

o których mowa w art. 8, w tym dane, o których mowa w art. 9 ust. 1

i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia

27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z

przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich

danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie

danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.1)), zwanego dalej

„rozporządzeniem 2016/679”, podane przez zgłaszającego.

13. W związku z przetwarzaniem danych osobowych w systemie

teleinformatycznym wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1

i 2 rozporządzenia 2016/679, następuje przez udostępnienie informacji

w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do

spraw administracji publicznej, wojewody lub podmiotu, o którym mowa

w art. 7 ust. 2, na ich stronach internetowych oraz w widocznym miejscu w ich

siedzibie.

14. Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, udostępnia dane

przetwarzane w systemie teleinformatycznym, o których mowa w art. 8 ust. 1

pkt 2, na wniosek sądu, prokuratury lub Policji.

15. Osoba występująca z żądaniem na podstawie art. 15 rozporządzenia

2016/679 jest obowiązana do podania informacji o okolicznościach zdarzenia,

którego to żądanie dotyczy, w tym daty i miejsca zdarzenia oraz numeru telefonu,

z którego zostało wykonane połączenie dotyczące powiadomienia o zdarzeniu.

Art. 10a. (uchylony)

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. Policja, Państwowa Straż Pożarna i dysponenci zespołów

ratownictwa medycznego zapewniają warunki techniczne i organizacyjne

umożliwiające przyjęcie zgłoszeń alarmowych kierowanych z centrum za

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018,

str. 2.

06.05.2019

©Telksinoe s. 10/22

pośrednictwem systemu teleinformatycznego w celu podjęcia działań ratowniczych

w związku z otrzymanym zgłoszeniem alarmowym.

Art. 13. 1. System teleinformatyczny łączy się i wymienia dane z systemami

teleinformatycznymi Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów

zespołów ratownictwa medycznego przez sieć teleinformatyczną na potrzeby

obsługi numerów alarmowych.

2. Połączenie i wymiana danych między systemami, o których mowa w ust. 1,

są realizowane przez interfejs komunikacyjny, który zapewnia wzajemne

przekazywanie:

1) zgromadzonych danych dotyczących treści zgłoszenia alarmowego, w tym

danych osoby zgłaszającej i innych osób, których dotyczy zgłoszenie, oraz

nagrań rozmów telefonicznych;

2) połączeń telefonicznych związanych z obsługą zgłoszeń alarmowych;

3) informacji o statusach zgłoszeń alarmowych, w tym potwierdzenie:

a) przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez systemy teleinformatyczne

Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego,

b) przyjęcia zgłoszenia alarmowego przez dyspozytora,

c) zadysponowania zasobów ratowniczych,

d) zakończenia działań ratowniczych.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do

spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1) wymagania funkcjonalne dla systemu teleinformatycznego,

2) wymagania funkcjonalne dla interfejsu komunikacyjnego,

3) zakres informacji przekazywanych za pośrednictwem interfejsu

komunikacyjnego,

4) warunki współpracy systemu z Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz

dysponentami zespołów ratownictwa medycznego

– mając na uwadze potrzebę sprawnego przekazania zgłoszenia alarmowego

między systemem i Policją, Państwową Strażą Pożarną oraz dysponentami

zespołów ratownictwa medycznego.

06.05.2019

©Telksinoe s. 11/22

Art. 14. 1. Centrum uzyskuje nieodpłatnie, za pośrednictwem centralnego

punktu systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 78 ust. 4 pkt

1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, informacje dotyczące

lokalizacji zakończenia sieci, z którego zostało wykonane połączenie do numeru

alarmowego 112 albo innego numeru alarmowego, oraz dane dotyczące abonenta,

o których mowa w art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo

telekomunikacyjne.

2. Centrum uzyskuje nieodpłatnie dostęp do danych przestrzennych i

związanych z nimi usług, udostępnianych za pośrednictwem systemu, o którym

mowa w art. 40 ust. 3e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i

kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 oraz z 2018 r. poz. 650).

Art. 15. 1. Centra są połączone z publiczną siecią telekomunikacyjną w

rozumieniu art. 2 pkt 29 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne.

2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej wybiera

przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, który zapewnia połączenie centrów z

publiczną siecią telekomunikacyjną, w tym w szczególności:

1) funkcjonowanie tego połączenia w sytuacji awarii;

2) usunięcie awarii;

3) monitorowanie funkcjonowania połączenia.

3. Umowa zawierana między ministrem właściwym do spraw administracji

publicznej i przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w przypadku, o którym mowa w

ust. 2, określa warunki techniczne połączenia, o którym mowa w ust. 1, w tym

w szczególności czas usunięcia awarii tego połączenia.

Art. 16. 1. Do obsługi zgłoszeń alarmowych są zatrudniani operatorzy

numerów alarmowych w liczbie zapewniającej sprawną obsługę tych zgłoszeń.

2. Operatorem numerów alarmowych może być osoba, która:

1) posiada co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;

2) posługuje się co najmniej jednym językiem obcym w stopniu

komunikatywnym;

3) ukończyła szkolenie operatorów numerów alarmowych, zdała egzamin z

części teoretycznej i z części praktycznej;

4) posiada ważny certyfikat operatora numerów alarmowych.

06.05.2019

©Telksinoe s. 12/22

3. W przypadku gdy osoba przystępująca do egzaminu, o którym mowa w ust.

2 pkt 3, nie uzyska wyniku pozyt ywnego z całości lub z części egzaminu albo nie

przystąpi do niego w całości lub do jego części z powodu choroby potwierdzonej

zaświadczeniem lekarskim lub wskutek działania siły wyższej, może przystąpić

ponownie tylko raz do egzaminu lub jego części w najbliższym wyznaczonym

terminie bez odbycia powtórnego szkolenia. Ponowny egzamin nie może być

przeprowadzony wcześniej niż przed upływem dwóch tygodni od dnia pierwszego

egzaminu.

4. Certyfikat operatora numerów alarmowych jest ważny przez 3 lata.

Art. 17. 1. Przed upływem okresu ważności certyfikatu, o którym mowa w

art. 16 ust. 4, operator numerów alarmowych w celu potwierdzenia posiadania

kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych

przystępuje do egzaminu, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 3, poprzedzonego

szkoleniem realizowanym w ramach doskonalenia zawodowego.

2. W przypadku niewykonywania pracy na stanowisku operatora numerów

alarmowych przez 3 lata ponowne podjęcie pracy na tym stanowisku jest

poprzedzone szkoleniem operatorów numerów alarmowych oraz zdaniem

egzaminu.

3. Do operatora numeru alarmowego, który nie uzyska pozytywnego wyniku

z całości lub z części egzaminu albo nie przystąpi do niego w całości lub w części

z powodu choroby, potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, lub wskutek

działania siły wyższej, stosuje się art. 16 ust. 3.

Art. 18. 1. W celu zapewnienia jednolitych standardów obsługi zgłoszeń

alarmowych minister właściwy do spraw administracji publicznej powierza

przeprowadzenie szkolenia i egzaminowania operatorów numerów alarmowych, w

tym szkolenia i egzaminowania w ramach doskonalenia zawodowego, o którym

mowa w art. 17 ust. 1, wojewodzie lub wybiera inny podmiot zapewniający

szkolenie i egzaminowanie operatorów numerów alarmowych.

2. Podmiot szkolący operatorów numerów alarmowych, o którym mowa w

ust. 1, opracowuje szczegółowy program szkolenia operatorów numerów

alarmowych oraz szczegółowy program szkolenia potwierdzającego posiadanie

kwalifikacji do wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych

06.05.2019

©Telksinoe s. 13/22

na podstawie ramowego programu szkolenia operatorów numerów alarmowych

oraz ramowego programu szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do

wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych. Szczegółowe

programy szkolenia zatwierdza minister właściwy do spraw administracji

publicznej.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia:

1) organizację i sposób przeprowadzania szkolenia operatorów numerów

alarmowych,

2) ramowy program szkolenia operatorów numerów alarmowych oraz ramowy

program szkolenia potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do

wykonywania pracy na stanowisku operatora numerów alarmowych,

3) tryb opracowywania szczegółowych programów szkoleń i ich zatwierdzania,

4) rodzaje zajęć dydaktycznych oraz ich wymiar czasowy,

5) kwalifikacje wykładowców i instruktorów,

6) wymagania dotyczące bazy dydaktycznej,

7) szczegółowe warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym

mowa w art. 16 ust. 2 pkt 3,

8) wzór certyfikatu operatora numerów alarmowych

– uwzględniając konieczność zapewnienia jednakowego poziomu wiedzy i

umiejętności zdobytych przez operatorów numerów alarmowych podczas

szkolenia.

Art. 19. 1. Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister

właściwy do spraw administracji publicznej, są finansowane:

1) utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje systemu teleinformatycznego i

centralnego punktu systemu powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w

art. 78 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne;

2) połączenia centrów z publiczną siecią telekomunikacyjną;

3) szkolenia operatorów numerów alarmowych;

4) upowszechnianie wiedzy o numerach alarmowych.

2. Z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do

spraw wewnętrznych, w zakresie obowiązków wynikających z niniejszej ustawy,

są finansowane:

06.05.2019

©Telksinoe s. 14/22

1) utrzymanie, rozbudowa i modyfikacje sieci teleinformatycznej na potrzeby

obsługi numerów alarmowych;

2) podłączenie do sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów

alarmowych Policji, Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów

ratownictwa medycznego oraz podmiotów udostępniających informacje, dane

lub usługi, o których mowa w art. 14;

3) podłączenie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia do

sieci teleinformatycznej na potrzeby obsługi numerów alarmowych oraz

utrzymanie łącza z tą siecią.

3. Z budżetu państwa, z części, których dysponentami są właściwi

wojewodowie, są finansowane: budowa, rozbudowa, utrzymanie i funkcjonowanie

centrów, w tym obsługa zgłoszeń alarmowych.

Art. 20. 1. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zapewnia:

1) swoim użytkownikom końcowym, w tym korzystającym z aparatów

publicznych, bezpłatne połączenia z numerami alarmowymi;

2) kierowanie:

a) połączeń telefonicznych do numerów alarmowych 112, 997, 998 i 999 do

właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego oraz

połączeń telefonicznych do innych numerów alarmowych do właściwych

terytorialnie jednostek służb ustawowo powołanych do niesienia

pomocy,

b) krótkich wiadomości tekstowych (sms) do numeru alarmowego 112 do

właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego.

2. Przepisu ust. 1 pkt 2 lit. b nie stosuje się do usług świadczonych

w stacjonarnej publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz usług świadczonych

w roamingu międzynarodowym.

3. Przepis ust. 1 pkt 2 lit. b stosuje się, o ile użytkownik końcowy na podstawie

warunków obowiązującej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych jest

uprawniony do korzystania z usług w zakresie wysyłania krótkich wiadomości

tekstowych (sms).

06.05.2019

©Telksinoe s. 15/22

Art. 21. 1. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych, który nie

wykonuje obowiązku zapewnienia bezpłatnych połączeń z numerami alarmowymi,

o którym mowa w art. 20, podlega karze pieniężnej.

2. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, może zostać nałożona także w

przypadku, gdy dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zaprzestał

naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes Urzędu

Komunikacji Elektronicznej uzna, że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub

skutki naruszenia.

3. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes Urzędu

Komunikacji Elektronicznej, w drodze decyzji, w wysokości do 3% przychodu

ukaranego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie

dostępnych usług telefonicznych, osiągniętego w poprzednim roku

kalendarzowym. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie nadaje się rygoru

natychmiastowej wykonalności.

4. Niezależnie od kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu

Komunikacji Elektronicznej może nałożyć, w drodze decyzji, na kierującego

przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym, będącego dostawcą publicznie

dostępnych usług telefonicznych, w szczególności osobę pełniącą funkcję

kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy

telekomunikacyjnego lub związku takich przedsiębiorców, karę pieniężną w

wysokości do 300% jego miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów

ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie

nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności.

5. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej uwzględnia zakres naruszenia oraz możliwości finansowe

podmiotu, a w przypadku kary pieniężnej nakładanej na przedsiębiorcę

telekomunikacyjnego, będącego dostawcą publicznie dostępnych usług

telefonicznych, także dotychczasową działalność tego przedsiębiorcy.

6. Przedsiębiorca telekomunikacyjny, będący dostawcą publicznie

dostępnych usług telefonicznych, dostarcza Prezesowi Urzędu Komunikacji

Elektronicznej, na każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania

żądania, dane niezbędne do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. W

przypadku niedostarczenia danych lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają

06.05.2019

©Telksinoe s. 16/22

ustalenie podstawy wymiaru kary pieniężnej, Prezes Urzędu Komunikacji

Elektronicznej może ustalić podstawę wymiaru tej kary w sposób szacunkowy, nie

mniejszą jednak niż kwota 500 000 zł.

7. Jeżeli okres działania przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, będącego

dostawcą publicznie dostępnych usług telefonicznych, jest krótszy niż rok

kalendarzowy, za podstawę wymiaru kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1,

przyjmuje się kwotę 500 000 zł.

8. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydaje decyzję o wymierzeniu

kary pieniężnej w terminie 2 lat od dnia stwierdzenia naruszenia obowiązku, o

którym mowa w art. 20 ust. 1.

9. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o

wymierzeniu kary stała się ostateczna.

10. Obowiązek zapłaty kary pieniężnej ulega przedawnieniu po upływie 5 lat

od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

11. Od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do

Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

12. Postępowanie w sprawie odwołania toczy się według przepisów Tytułu

VII Działu IVd Postępowania w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji i

poczty Kodeksu postępowania cywilnego.

13. Kara pieniężna podlega egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze

pieniężnym.

14. Kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 22–28. (pominięte)2)

Art. 29. 1. Po rozpoczęciu działania centrum powiadamiania ratunkowego lub

rozszerzeniu zasięgu terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania

ratunkowego dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych rozpoczyna

realizację obowiązku, o którym mowa w art. 20 ustawy, w zakresie:

1) krótkich wiadomości tekstowych (sms), o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2

lit. b ustawy – w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia przez ministra

2) Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia

2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego

(Dz. U. poz. 867).

06.05.2019

właściwego do spraw administracji publicznej informacji o gotowości

centrów powiadamiania ratunkowego do odbioru krótkich wiadomości

tekstowych (sms) w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji

Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw administracji

publicznej;

2) połączeń do numeru alarmowego 112 do właściwego terytorialnie centrum

powiadamiania ratunkowego – w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia

przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej informacji o

uruchomieniu centrum powiadamiania ratunkowego albo o rozszerzeniu

terytorialnego obszaru obsługi centrum powiadamiania ratunkowego w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na

stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw administracji publicznej;

3) połączeń do numerów alarmowych 997, 998 i 999 do właściwego terytorialnie

centrum powiadamiania ratunkowego – w terminie 6 miesięcy od dnia

ogłoszenia przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej

informacji o gotowości centrów powiadamiania ratunkowego do obsługi

zgłoszeń alarmowych kierowanych do tych numerów w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie

podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra

właściwego do spraw administracji publicznej.

2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest poprzedzone uzyskaniem

pozytywnej opinii w zakresie gotowości do obsługi w centrum powiadamiania

ratunkowego numerów alarmowych:

1) 997 – wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

2) 998 – wydanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;

3) 999 – wydanej przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

3. Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997,

998 i 999 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego,

dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych kieruje te połączenia do

właściwych terytorialnie jednostek Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz

dysponentów zespołów ratownictwa medycznego.

06.05.2019

4. Do czasu zapewnienia kierowania połączeń do numerów alarmowych 997,

998 i 999 do właściwego terytorialnie centrum powiadamiania ratunkowego,

właściwe terytorialnie jednostki Policji, Państwowej Straży Pożarnej oraz

dysponenci zespołów ratownictwa medycznego odbierają zgłoszenia alarmowe

kierowane do tych numerów.

Art. 30. 1. Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust.

5 ustawy zmienianej w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy,

operatorami numerów alarmowych w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Operatorzy numerów alarmowych, o których mowa w art. 14a ust. 5 ustawy

zmienianej w art. 24, w terminie 3 lat od dnia zdania egzaminu z zakresu wiedzy i

umiejętności praktycznych objętych programem szkolenia operatorów numerów

alarmowych, który był przeprowadzony na podstawie przepisów wydanych na

podstawie art. 14e ustawy zmienianej w art. 24, są obowiązani uzyskać certyfikat

operatora numerów alarmowych na zasadach określonych w art. 17 ust. 1 i 3.

Art. 31. 1. Wojewódzkie centrum powiadamiania ratunkowego i centrum

powiadamiania ratunkowego, działające na podstawie art. 14c ust. 1 ustawy

zmienianej w art. 24, stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, centrum

powiadamiania ratunkowego w rozumieniu niniejszej ustawy.

2. Centrum powiadamiania ratunkowego utworzone na podstawie

porozumienia, o którym mowa w art. 14c ust. 3 ustawy zmienianej w art. 24, staje

się, z dniem wejścia w życie ustawy, centrum powiadamiania ratunkowego w

rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 32. 1. Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o

których mowa w art. 13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych między

systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem

Wspomagania Dowodzenia Policji oraz Systemem Wspomagania Decyzji

Państwowej Straży Pożarnej, przekazywanie zgłoszeń alarmowych z centrum

powiadamiania ratunkowego do Policji i Państwowej Straży Pożarnej następuje

w drodze połączeń telefonicznych.

2. Do osiągnięcia przez interfejs komunikacyjny funkcjonalności, o których

mowa w art. 13 ust. 2, umożliwiających łączenie i wymianę danych międz y

systemem teleinformatycznym systemu powiadamiania ratunkowego i Systemem

06.05.2019

Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego,

przekazywanie zgłoszeń alarmowych z centrum powiadamiania ratunkowego do

dysponentów zespołów ratownictwa medycznego następuje w drodze połączeń

telefonicznych.

3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z

ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, ogłasza w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

administracji publicznej informację o osiągnięciu przez interfejs komunikacyjny

funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu do Systemu

Wspomagania Dowodzenia Policji i Systemu Wspomagania Decyzji Państwowej

Straży Pożarnej.

4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po uzgodnieniu z

ministrem właściwym do spraw zdrowia, ogłasza w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz na stronie podmiotowej Biuletynu

Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

administracji publicznej informację o osiągnięciu przez interfejs komunikacyjny

funkcjonalności, o których mowa w art. 13 ust. 2, w odniesieniu do Systemu

Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego.

5. Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do Policji

i Państwowej Straży Pożarnej drogą elektroniczną za pomocą interfejsu

komunikacyjnego następuje po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, o którym

mowa w ust. 3.

6. Przekazywanie zgłoszeń z centrum powiadamiania ratunkowego do

dysponentów zespołów ratownictwa medycznego drogą elektroniczną za pomocą

interfejsu komunikacyjnego następuje po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia,

o którym mowa w ust. 4.

Art. 33. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może

powierzyć, na wniosek wojewody, w drodze porozumienia, do dnia 30 czerwca

2014 r., innym podmiotom niebędącym centrami powiadamiania ratunkowego, w

szczególności jednostkom organizacyjnym Policji lub Państwowej Straży Pożarnej,

obsługę numeru alarmowego 112 na terenie nieobsługiwanym przez centrum

powiadamiania ratunkowego, innym niż miasto wojewódzkie.

06.05.2019

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dostawca publicznie dostępnych

usług telekomunikacyjnych zapewnia kierowanie połączeń do numeru alarmowego

112, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, do podmiotów, którym

minister właściwy do spraw administracji publicznej, zgodnie z ust. 1, powierzył

wykonywanie zadań centrum powiadamiania ratunkowego.

Art. 34. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:

1) art. 78 ust. 7 i 7a ustawy zmienianej w art. 26 zachowują moc do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 78 ust. 7 i 7a

ustawy zmienianej w art. 26 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

2) art. 185 ust. 12 ustawy zmienianej w art. 26 zachowują moc

– jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 21 ust. 17

ustawy zmienianej w art. 27 zachowują moc, jednak nie dłużej niż przez 12

miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 35. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach

ministra właściwego do spraw administracji publicznej, ministra właściwego do

spraw finansów publicznych oraz wojewodów w zakresie systemu powiadamiania

ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi 691 564 659 zł,

z tego:

1) w 2014 r. – 26 000 000 zł;

2) w 2015 r. – 63 643 706 zł;

3) w 2016 r. – 75 052 587 zł;

4) w 2017 r. – 77 702 565 zł;

5) w 2018 r. – 77 719 413 zł;

6) w 2019 r. – 88 039 262 zł;

7) w 2020 r. – 68 188 873 zł;

8) w 2021 r. – 69 943 006 zł;

9) w 2022 r. – 71 739 240 zł;

10) w 2023 r. – 73 536 007 zł.

2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej monitoruje

wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, i przynajmniej cztery

razy do roku dokonuje, według stanu na koniec każdego kwartału, oceny

06.05.2019

wykorzystania limitu wydatków na dany rok. Wdrożenia mechanizmów

korygujących, o których mowa w ust. 3, dokonuje minister właś ciwy do spraw

administracji publicznej.

3. Ustala się następujące mechanizmy korygujące w zakresie systemu

powiadamiania ratunkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy:

1) ograniczenie lub wstrzymanie wydatków na upowszechnianie wiedzy o

numerach alarmowych;

2) ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem obiektów centrów;

3) ograniczenie wydatków związanych z utrzymaniem systemu

teleinformatycznego, w szczególności ograniczenie wydatków na rozwój

nowych usług tego systemu.

4. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze

rozporządzenia, co najmniej jeden z mechanizmów korygujących, o których mowa

w ust. 3, w przypadku gdy:

1) nastąpi zagrożenie przekroczenia bądź przekroczenie limitu wydatków

budżetowych przewidzianych na jeden rok,

2) w okresie od początku roku kalendarzowego do końca okresu objętego

ostatnim monitoringiem wydatków część limitu rocznego przypadającego

proporcjonalnie na ten okres została przekroczona co najmniej o 10%

– mając na względzie zapewnienie ciągłości funkcjonowania systemu

powiadamiania ratunkowego.

5. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, w częściach ministra

właściwego do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym współpracy Policji,

Państwowej Straży Pożarnej, dysponentów zespołów ratownictwa medycznego

i ministra właściwego do spraw zdrowia z systemem powiadamiania ratunkowego

oraz wojewodów w zakresie dotyczącym współpracy Państwowej Straży Pożarnej

z systemem powiadamiania ratunkowego, będących skutkiem finansowym ustawy,

wynosi 342 173 239 zł, z tego:

1) w 2014 r. – 0 zł;

2) w 2015 r. – 32 542 600 zł;

3) w 2016 r. – 33 532 600 zł;

4) w 2017 r. – 38 871 000 zł;

5) w 2018 r. – 49 203 900 zł;

06.05.2019

6) w 2019 r. – 44 644 231 zł;

7) w 2020 r. – 34 893 900 zł;

8) w 2021 r. – 35 251 300 zł;

9) w 2022 r. – 36 437 254 zł;

10) w 2023 r. – 36 796 454 zł.

6. W przypadku zagrożenia przekroczenia lub przekroczenia przyjętego na

dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 5,

zostaną zastosowane mechanizmy korygujące polegające na:

1) ograniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem Systemu

Wspomagania Dowodzenia Policji oraz Systemu Wspomagania Decyzji

Państwowej Straży Pożarnej, o których mowa odpowiednio w art. 20e ustawy

zmienianej w art. 23 i art. 14g ustawy zmienianej w art. 24, w szczególności

ograniczeniu wydatków na rozwój nowych usług tych systemów w zakresie

dotyczącym współpracy z systemem powiadamiania ratunkowego;

2) ograniczeniu wydatków związanych z modernizacją i wdrażaniem nowych

usług w sieci teleinformatycznej w zakresie dotyczącym współpracy z

systemem powiadamiania ratunkowego.

7. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o

których mowa w ust. 5, oraz odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmów

korygujących, o których mowa w ust. 6, jest minister właściwy do spraw

wewnętrznych.

Art. 36. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art.

20 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 27 pkt 1, 3 i pkt 4 lit. b oraz art. 29 ust. 1 pkt 1, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

06.05.2019