Ustawy w postaci jednolitej
Wyszukiwarka ustaw
W przeglądarce naciśnij Ctrl+F, by wyszukać w ustawie.
2015 Pozycja 541
©Telksinoe s. 1/17
Opracowano na podstawie:
Dz. U. z 2015 r. poz. 541, 2183,
z 2016 r. poz. 2001,
z 2018 r. poz. 957.
U S T A W A
z dnia 20 marca 2015 r.
o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw 1)
Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz.
553, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 42 § 2–4 otrzymują brzmienie:
„§ 2. Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia
wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie
popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod
wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art.
173, art. 174 lub art. 177.
§ 3. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 lub
jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173, którego
następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo
w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2
był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, ustawę z
dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o
ruchu drogowym i ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64,
poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz.
1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz.
2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007
r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560,
Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504,
Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206,
poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i 229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127,
poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz. 1228, Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r.
Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202, Nr 48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr
117, poz. 678, Nr 133, poz. 767, Nr 160, poz. 964, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz.
1381 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 611, z 2013 r. poz. 849, 905, 1036 i 1247, z 2014 r. poz. 538 oraz
z 2015 r. poz. 396.
06.07.2018
©Telksinoe s. 2/17
miejsca zdarzenia, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony
szczególnymi okolicznościami.
§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd
mechaniczny w warunkach określonych w § 3.”;
2) w art. 43 § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz
zakazy i nakaz wymienione w art. 39 pkt 2, 2d i 2e orzeka się w latach, od roku
do lat 10, zakazy oraz obowiązek wymienione w art. 39 pkt 2a, 2b i 3 orzeka się
w latach, od roku do lat 15, zakaz wymieniony w art. 39 pkt 2c orzeka się w
latach, od lat 2 do 6.”;
3) w art. 47:
a) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. W razie skazania sprawcy za umyślne przestępstwo przeciwko
życiu lub zdrowiu albo za inne przestępstwo umyślne, którego skutkiem jest
śmierć człowieka, ciężki uszczerbek na zdrowiu, naruszenie czynności
narządu ciała lub rozstrój zdrowia, sąd może orzec nawiązkę na rzecz
Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.”,
b) dodaje się § 3–5 w brzmieniu:
„§ 3. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 173,
art. 174, art. 177 lub w art. 355, jeżeli sprawca był w stanie nietrzeźwości
lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, sąd
orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, a w razie jego śmierci w
wyniku popełnionego przez skazanego przestępstwa nawiązkę na rzecz
osoby najbliższej, której sytuacja życiowa wskutek śmierci
pokrzywdzonego uległa znacznemu pogorszeniu. W razie gdy ustalono
więcej niż jedną taką osobę, nawiązki orzeka się na rzecz każdej z nich. Jeśli
ustalenie takiej osoby nie jest możliwe, sąd orzeka nawiązkę na rzecz
Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd
orzeka nawiązkę w wysokości co najmniej 10 000 złotych.
§ 4. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach, gdy wymierzona
nawiązka powodowałaby dla sprawcy uszczerbek dla niezbędnego
06.07.2018
©Telksinoe s. 3/17
utrzymania siebie i rodziny lub gdy pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą,
sąd może ją wymierzyć w wysokości niższej niż wskazana w § 3.
§ 5. Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli sąd orzekł obowiązek
naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za
doznaną krzywdę w wysokości wyższej niż 10 000 złotych.”;
4) w art. 49 § 2 otrzymuje brzmienie:
„§ 2. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 1,
art. 179 lub art. 180, sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt
7 na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej
w wysokości co najmniej 5000 złotych, a w razie skazania sprawcy za
przestępstwo określone w art. 178a § 4 co najmniej 10 000 złotych, do wysokości
określonej w § 1.”;
5) po art. 180 dodaje się art. 180a w brzmieniu:
„Art. 180a. Kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie
ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego
organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat 2.”.
Art. 2. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2013 r.
poz. 482, z późn. zm.3)) w art. 94 dodaje się § 3 w brzmieniu:
„§ 3. W razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, można orzec
zakaz prowadzenia pojazdów.”.
Art. 3. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.
U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.4)) wprowadza się następujące zmiany:
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 829, 1247,
1446 i 1567, z 2014 r. poz. 498, 659, 827 i 915 oraz z 2015 r. poz. 396.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr
83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz.
1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380
i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz.
2426 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz.
708 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344,
z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911, Nr 115,
poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 34, poz. 191, Nr
40, poz. 227, Nr 125, poz. 842 i Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 39, poz. 201 i 202, Nr 112, poz.
654, Nr 129, poz. 734, Nr 185, poz. 1092, Nr 217, poz. 1280 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 908,
z 2013 r. poz. 628 i 1247, z 2014 r. poz. 287, 619 i 1707 oraz z 2015 r. poz. 21, 396 i 431.
06.07.2018
©Telksinoe s. 4/17
1) po art. 182 dodaje się art. 182a w brzmieniu:
„Art. 182a. § 1. Jeżeli zakaz prowadzenia pojazdów był wykonywany przez
okres co najmniej połowy orzeczonego wymiaru, a w przypadku zakazu
prowadzenia pojazdów orzeczonego na podstawie art. 42 § 3 lub 4 Kodeksu
karnego przez okres co najmniej 10 lat, sąd może orzec o dalszym wykonywaniu
tego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów niewyposażonych
w blokadę alkoholową, o której mowa w art. 2 pkt 84 ustawy z dnia 20 czerwca
1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.5)),
jeżeli postawa, właściwości i warunki osobiste sprawcy oraz zachowanie w
okresie wykonywania środka karnego uzasadniają przekonanie, że prowadzenie
pojazdu przez tę osobę nie zagraża bezpieczeństwu w komunikacji. Przepis art.
182 § 1 stosuje się odpowiednio.
§ 2. W przypadku orzeczenia sądu o dalszym wykonywaniu środka karnego
w postaci zakazu prowadzenia pojazdów niewyposażonych w blokadę
alkoholową, zakazu tego nie stosuje się w przypadku prowadzenia pojazdów
wykorzystywanych do nauki jazdy i egzaminowania, jeżeli skazany jest osobą
szkoloną lub egzaminowaną w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia
5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155) lub ustawy
z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z
późn. zm.6)).
§ 3. Jeżeli skazany rażąco naruszył porządek prawny w zakresie
dotyczącym bezpieczeństwa ruchu drogowego, w szczególności popełnił
przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, sąd może orzec o
uchyleniu sposobu wykonywania zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o
której mowa w § 1. Przepis art. 182 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Na postanowienie sądu w przedmiocie, o którym mowa w § 1 i 3,
przysługuje zażalenie.”;
2) w art. 197 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448, z
2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970 oraz z 2015 r. poz.
211 i 541.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 486, 805,
915 i 1310 oraz z 2015 r. poz. 211 i 390.
06.07.2018
©Telksinoe s. 5/17
„§ 1a. Jeżeli sposób podania wyroku do publicznej wiadomości nie został
określony w wyroku, sąd może orzec o podaniu wyroku do publicznej
wiadomości przez umieszczenie odpisu wyroku lub wyciągu z wyroku, ze
wzmianką o prawomocności, na stronie Biuletynu Informacji Publicznej sądu.”;
3) w art. 206 § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Przepisy § 1 i 2 mają odpowiednie zastosowanie do wykonania
orzeczenia o:
1) nawiązce na rzecz Skarbu Państwa oraz o przepadku, jeżeli jego
przedmiotem jest kwota pieniężna,
2) nawiązce lub świadczeniu pieniężnym na rzecz Funduszu Pomocy
Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej
– z tym że okres rozłożenia na raty tych należności nie może przekroczyć 1
roku.”.
Art. 4. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U.
z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.7)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 w pkt 83 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 84 i 85 w
brzmieniu:
„84) blokada alkoholowa – urządzenie techniczne uniemożliwiające
uruchomienie silnika pojazdu silnikowego i pojazdu szynowego, w
przypadku gdy zawartość alkoholu w wydychanym przez kierującego
powietrzu wynosi co najmniej 0,1 mg alkoholu w 1 dm3;
85) kalibracja blokady alkoholowej – ogół czynności służących wzorcowaniu
blokady alkoholowej oraz regulacji tego urządzenia w sposób
umożliwiający spełnienie wymagania, o którym mowa w pkt 84.”;
2) w art. 38:
a) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„3a) zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z wynikiem
pozytywnym w zakresie wyposażenia pojazdu w blokadę alkoholową
w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 5
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448, z
2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768, 822 i 970 oraz z 2015 r. poz.
211.
06.07.2018
©Telksinoe s. 6/17
stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155 i
541);”,
b) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„4a) dokument potwierdzający kalibrację blokady alkoholowej,
wystawiony przez producenta urządzenia lub jego upoważnionego
przedstawiciela;”;
3) w art. 66 po ust. 1c dodaje się ust. 1d–1g w brzmieniu:
„1d. Pojazd silnikowy i pojazd szynowy może być wyposażony w blokadę
alkoholową montowaną przez producenta urządzenia lub jego upoważnionego
przedstawiciela.
1e. Kalibrację blokady alkoholowej wykonuje się co 12 miesięcy. Pierwszą
kalibrację blokady alkoholowej wykonuje się przed montażem urządzenia w
pojeździe.
1f. Producent urządzenia lub jego upoważniony przedstawiciel
przeprowadza kalibrację blokady alkoholowej i wystawia dokument
potwierdzający jej kalibrację.
1g. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
rozporządzenia, wymagania funkcjonalne i wymogi techniczne blokady
alkoholowej oraz wzór dokumentu potwierdzającego kalibrację blokady
alkoholowej, uwzględniając dostępność rynkową takich urządzeń oraz
konieczność zapewnienia bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego.”;
4) w art. 80d:
a) w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) opłata ewidencyjna, o której mowa w art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art.
14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1 i 5, art. 18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9,
art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt
1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust. 8, art. 87 ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3,
art. 101 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3, art. 102 ust. 2, art. 103 ust. 3 i 3a,
art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust. 6, art. 117 ust. 3 pkt 1 i art.
124 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a
06.07.2018
©Telksinoe s. 7/17
także w art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o
transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, z późn. zm.8));”,
b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Wysokość każdej opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 75 ust.
2, art. 77 ust. 3, art. 82 ust. 2 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w art. 10 ust. 1,
art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1 i 5, art. 18 ust. 2, art.
28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 58 ust.
2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust. 8, art. 87 ust. 3 pkt 1, art. 97 ust. 3,
art. 101 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3, art. 102 ust. 2, art. 103 ust. 3 i 3a, art.
109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust. 6, art. 117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3
ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a także w art. 39g
ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym i w
art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów
niebezpiecznych, nie może przekroczyć równowartości w złotych 2 euro a
w przypadku opłaty, o której mowa w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy, równowartości
w złotych 50 eurocentów, ustalonej przy zastosowaniu kursu średniego
ustalonego przez Narodowy Bank Polski w dniu ogłoszenia rozporządzenia,
o którym mowa w ust. 7.”,
c) w ust. 7 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) wysokość opłaty ewidencyjnej, o której mowa w art. 8 ust. 4 i 5, art.
75 ust. 2, art. 77 ust. 3, art. 82 ust. 2 i art. 150 ust. 1 ustawy oraz w art.
10 ust. 1, art. 13 ust. 6, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 5, art. 16 ust. 1 i 5, art.
18 ust. 2, art. 28 ust. 8 i 9, art. 31 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 38 ust.
2 pkt 1, art. 58 ust. 2 pkt 1, art. 77 ust. 2 pkt 1, art. 85 ust. 8, art. 87 ust.
3 pkt 1, art. 97 ust. 3, art. 101 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 3, art. 102 ust.
2, art. 103 ust. 3 i 3a, art. 109 ust. 1, 3 i 4, art. 110, art. 115 ust. 6, art.
117 ust. 3 pkt 1 i art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o
kierujących pojazdami, a także w art. 39g ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 6
września 2001 r. o transporcie drogowym i w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, oraz
sposób jej wnoszenia;”;
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 486, 805,
915 i 1310 oraz z 2015 r. poz. 211 i 390.
06.07.2018
©Telksinoe s. 8/17
5) w art. 81:
a) w ust. 11 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w
brzmieniu:
„10) wyposażony w blokadę alkoholową.”,
b) po ust. 12 dodaje się ust. 12a w brzmieniu:
„12a. Badanie techniczne pojazdu wyposażonego w blokadę
alkoholową przeprowadza się po przedstawieniu dokumentu
potwierdzającego kalibrację blokady alkoholowej, wystawionego przez
producenta urządzenia lub jego upoważnionego przedstawiciela, ważnego
przez okres 12 miesięcy od dnia wystawienia.”;
6) w art. 130a w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w
brzmieniu:
„6) kierowania nim przez osobę nieposiadającą uprawnienia do kierowania
pojazdami albo której zatrzymano prawo jazdy i nie ma możliwości
zabezpieczenia pojazdu poprzez przekazanie go osobie znajdującej się w
nim i posiadającej uprawnienie do kierowania tym pojazdem, chyba że
otrzymała ona pokwitowanie, o którym mowa w art. 135 ust. 2.”;
7) w art. 135:
a) w ust. 1:
– w pkt 1:
– – lit. f otrzymuje brzmienie:
„f) gdy wobec kierującego pojazdem orzeczono zakaz
prowadzenia pojazdów lub wydano decyzję o cofnięciu
uprawnienia do kierowania pojazdami,”,
– – lit. h otrzymuje brzmienie:
„h) przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od
dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów
za naruszenie przepisów ruchu drogowego lub stwierdzenia,
na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że w okresie 2 lat
od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy popełnił on
przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub
trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art.
92a w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o
06.07.2018
©Telksinoe s. 9/17
ponad 30 km/h lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. –
Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2013 r. poz. 482, z późn. zm.9)),”,
– – dodaje się lit. i w brzmieniu:
„i) stwierdzenia braku dokumentu, o którym mowa w art. 38 pkt
3a lub 4a, lub prowadzenia pojazdu niewyposażonego w
blokadę alkoholową w przypadku, o którym mowa w art. 13
ust. 5 pkt 7 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących
pojazdami;”,
– po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„1a) zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku ujawnienia
czynu polegającego na:
a) kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą
dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze
zabudowanym lub
b) przewożeniu osób w liczbie przekraczającej liczbę miejsc
określoną w dowodzie rejestracyjnym (pozwoleniu
czasowym) lub wynikającą z konstrukcyjnego przeznaczenia
pojazdu niepodlegającego rejestracji; przepis nie dotyczy
przewozu osób autobusem w publicznym transporcie
zbiorowym w gminnych, powiatowych i wojewódzkich
przewozach pasażerskich w rozumieniu ustawy z dnia 16
grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U.
z 2011 r. Nr 5, poz. 13, z późn. zm.10)), o ile w pojeździe
przewidziane są miejsca stojące;”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„1a. Przepisu ust. 1 pkt 1a lit. b nie stosuje się, jeżeli liczba
przewożonych osób w sposób, o którym mowa w tym przepisie, nie
przekracza:
1) 5 – w przypadku przewożenia ich autobusem;
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 829, 1247,
1446 i 1567, z 2014 r. poz. 498, 659, 827 i 915 oraz z 2015 r. poz. 396 i 541.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 228, poz. 1368, z 2014 r. poz.
423 i 915 oraz z 2015 r. poz. 390.
06.07.2018
©Telksinoe s. 10/17
2) 2 – w przypadku przewożenia ich samochodem osobowym,
samochodem ciężarowym lub w przyczepie ciągniętej przez ciągnik
rolniczy lub pojazd wolnobieżny.
1b. Kierujący, o którym mowa w art. 136 ust. 1a, jest obowiązany
podać organowi kontroli ruchu drogowego adres do doręczeń. W przypadku
niewskazania adresu do doręczeń stosuje się przepisy art. 40 § 4 i 5 Kodeksu
postępowania administracyjnego, o czym poucza się kierującego.”,
c) dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„3. Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których
mowa w ust. 1 pkt 1a, uprawnia do kierowania pojazdem w okresie 24
godzin od chwili zatrzymania, a w przypadku, o którym mowa w art. 136
ust. 1a – w okresie 72 godzin.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. i, w zakresie braku
dokumentu, o którym mowa w art. 38 pkt 3a lub 4a, starosta wydaje
zatrzymane prawo jazdy po przedstawieniu dokumentu.”;
8) w art. 136 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Jeżeli prawo jazdy zostało wydane przez państwo inne niż
Rzeczpospolita Polska i kierujący pojazdem nie ma miejsca zamieszkania na jej
terytorium, prawo jazdy przekazuje się niezwłocznie staroście właściwemu ze
względu na miejsce naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym. Starosta
niezwłocznie przekazuje zatrzymane prawo jazdy do właściwego organu
państwa, w którym zostało ono wydane.”;
9) w art. 140 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„3a) stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że kierujący
pojazdem silnikowym w okresie 2 lat od dnia wydania mu po raz pierwszy
prawa jazdy popełnił:
a) przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,
b) trzy wykroczenia określone w art. 86 § 1 lub 2, art. 87 § 1, art. 92a w
przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h
lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń
– przy czym decyzja o cofnięciu uprawnienia jest wydawana na wniosek
komendanta wojewódzkiego Policji;”.
06.07.2018
©Telksinoe s. 11/17
Art. 5. W ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z
2015 r. poz. 155) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 11 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Dodatkowym warunkiem wydania prawa jazdy osobie, wobec której
została wydana decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w
trybie art. 103 ust. 1 pkt 2 lub 3, jest uzyskanie orzeczenia psychologicznego o
braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.”;
2) w art. 12:
a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się w przypadku orzeczenia sądu
o wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o której mowa w
art. 182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.11)).”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o
wydanie prawa jazdy kategorii:
1) C1, C, D1 lub D – w okresie obowiązywania decyzji o cofnięciu
uprawnienia do kierowania pojazdami lub decyzji o zatrzymaniu
prawa jazdy obejmujących uprawnienie w zakresie prawa jazdy
kategorii B;
2) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E – w okresie obowiązywania decyzji
o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami lub decyzji o
zatrzymaniu prawa jazdy obejmujących uprawnienie w zakresie prawa
jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D.”;
3) w art. 13 w ust. 5 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w
brzmieniu:
11)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr
83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 111, poz.
1194, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142, poz. 1380
i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135, Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz.
2426 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1363 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 104, poz.
708 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 123, poz. 849, z 2008 r. Nr 96, poz. 620 i Nr 214, poz. 1344,
z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 22, poz. 119, Nr 62, poz. 504, Nr 98, poz. 817, Nr 108, poz. 911, Nr 115,
poz. 963, Nr 190, poz. 1475, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 34, poz. 191, Nr
40, poz. 227, Nr 125, poz. 842 i Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 39, poz. 201 i 202, Nr 112, poz.
654, Nr 129, poz. 734, Nr 185, poz. 1092, Nr 217, poz. 1280 i Nr 240, poz. 1431, z 2012 r. poz. 908,
z 2013 r. poz. 628 i 1247, z 2014 r. poz. 287, 619 i 1707 oraz z 2015 r. poz. 21, 396, 431 i 541.
06.07.2018
©Telksinoe s. 12/17
„7) ograniczenia uprawnienia do kierowania wyłącznie pojazdem
wyposażonym w blokadę alkoholową, o której mowa w art. 2 pkt 84 ustawy
z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.”;
4) w art. 22 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się w przypadku orzeczenia sądu o
wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o której mowa w art.
182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.”;
5) w art. 50 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Przepisu ust. 2 pkt 2 nie stosuje się w przypadku orzeczenia sądu o
wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o której mowa w art.
182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.”;
6) w art. 91 w ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) po uprzednim cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w trybie art.
103 ust. 1 pkt 2 lub 3;”;
7) w art. 102:
a) w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w
brzmieniu:
„4) kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż
50 km/h na obszarze zabudowanym;
5) kierujący pojazdem silnikowym przewozi osoby w liczbie
przekraczającej liczbę miejsc określoną w dowodzie rejestracyjnym
(pozwoleniu czasowym) lub wynikającą z konstrukcyjnego
przeznaczenia pojazdu niepodlegającego rejestracji; przepis nie
dotyczy przewożenia osób autobusem w publicznym transporcie
zbiorowym w gminnych, powiatowych i wojewódzkich przewozach
pasażerskich w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o
publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 5, poz. 13, z
późn. zm.12)), o ile w pojeździe przewidziane są miejsca stojące.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a–1e w brzmieniu:
„1a. Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli liczba przewożonych
osób w sposób, o którym mowa w tym przepisie, nie przekracza:
12)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 228, poz. 1368, z 2014 r. poz.
423 i 915 oraz z 2015 r. poz. 390.
06.07.2018
©Telksinoe s. 13/17
1) 5 – w przypadku przewożenia ich autobusem;
2) 2 – w przypadku przewożenia ich samochodem osobowym,
samochodem ciężarowym lub w przyczepie ciągniętej przez ciągnik
rolniczy lub pojazd wolnobieżny.
1b. Administrator centralnej ewidencji kierowców przekazuje
staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5,
będące podstawą wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa
jazdy.
1c. Starosta wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, na
okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności oraz
zobowiązując kierującego do zwrotu prawa jazdy, jeżeli dokument ten nie
został zatrzymany w trybie art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
– Prawo o ruchu drogowym.
1d. Jeżeli osoba kierowała pojazdem pomimo wydania decyzji
administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4
lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, starosta
wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano
prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie
została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy.
1e. Okres, o którym mowa w ust. 1c i 1d, oblicza się na zasadach
określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego, przy czym dla ustalenia początku okresu jest właściwa
data zwrotu dokumentu do organu właściwego w sprawach wydawania
dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, a w
przypadku zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z
dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – data tej czynności.
Jeżeli w chwili wydawania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5,
prawo jazdy było już w posiadaniu starosty z innego tytułu, okres
zatrzymania prawa jazdy liczy się od dnia wydania tej decyzji.”,
c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Jeżeli sprawa o naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5,
została skierowana do rozpoznania przez sąd lub organ orzekający o sprawie
06.07.2018
©Telksinoe s. 14/17
w postępowaniu dyscyplinarnym i nie zakończyła się prawomocnym
rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania dokumentu, a
w przypadku, o którym mowa w ust. 1d – w okresie 6 miesięcy, podlega on
zwrotowi.”;
8) w art. 103:
a) w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w
brzmieniu:
„5) kierowania pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art.
102 ust. 1d;
6) uchylenia sposobu wykonywania zakazu prowadzenia pojazdów na
podstawie art. 182a § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
karny wykonawczy.”,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Administrator centralnej ewidencji kierowców przekazuje
staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 5,
będące podstawą decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do
kierowania pojazdami.”,
c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Przywrócenie uprawnień następuje również w przypadku
orzeczenia sądu o wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci,
o której mowa w art. 182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
karny wykonawczy. Wydając decyzję o przywróceniu uprawnienia do
kierowania pojazdami, starosta wpisuje do prawa jazdy informację o
ograniczeniu, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7. Wpis dokonywany jest
z urzędu, na okres trwania zakazu prowadzenia pojazdów, po uiszczeniu
przez osobę ubiegającą się o przywrócenie uprawnienia opłaty, o której
mowa w art. 10 ust. 1, oraz opłaty ewidencyjnej.”,
d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w
ust. 1 pkt 2, 3 i 5.”,
e) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
06.07.2018
©Telksinoe s. 15/17
„6. Decyzję administracyjną o cofnięciu lub przywróceniu
uprawnienia do kierowania pojazdami osobom, o których mowa w art. 10
ust. 3, wydaje marszałek województwa mazowieckiego.”;
9) art. 104 otrzymuje brzmienie:
„Art. 104. Osoba, w stosunku do której została wydana decyzja o cofnięciu
uprawnienia do kierowania pojazdami, odpowiednio w trybie art. 103 ust. 1 pkt
2, 3 lub 5, może uzyskać uprawnienie do kierowania pojazdami po ponownym
spełnieniu wszystkich wymagań stawianych osobie po raz pierwszy ubiegającej
się o uprawnienie do kierowania pojazdami.”;
10) w art. 139:
a) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„2a) art. 99 ust. 1 pkt 5 i, w ramach kursu reedukacyjnego w zakresie
problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałania narkomanii, art.
100, art. 101 oraz art. 102 ust. 1 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem
1 lipca 2015 r.;”,
b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 1 pkt 2 lit. b i
ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 91–95, art.
98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c, pkt 4, ust. 2 pkt 1 lit. b oraz ust. 3, art. 100,
art. 101 oraz art. 102 ust. 1 pkt 2, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2,
art. 105 ust. 1 i 2, art. 112 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 124 ust. 7 i ust. 10 pkt
2, art. 125 pkt 10 lit. c–f i lit. g w zakresie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, pkt 13
oraz pkt 16 w zakresie art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy z
dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, oraz art. 136 ust.
1–3, które wchodzą w życie z dniem 4 stycznia 2016 r.”.
Art. 6. Wobec osób, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy orzeczono prawomocnym wyrokiem środek karny zakazu
prowadzenia pojazdów na podstawie art. 42 § 2 ustawy wymienionej w art. 1, przepis
art. 182a ustawy wymienionej w art. 3 stosuje się, jeżeli ten środek karny był
wykonywany przez co najmniej 18 miesięcy.
06.07.2018
©Telksinoe s. 16/17
Art. 7. 1. Do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw
informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej
Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań
technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i
udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których
mowa rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5:
1) podmiot, który ujawnił popełnienie naruszenia, o którym mowa w art. 135 ust. 1
pkt 1a ustawy wymienionej w art. 4 lub wydał prawomocne rozstrzygnięcie za to
naruszenie, niezwłocznie powiadamia o tym starostę właściwego ze względu na
miejsce zamieszkania kierującego pojazdem;
2) podstawą wydania decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1d
i art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 5, jest informacja, o której
mowa odpowiednio w pkt 1 lub 3;
3) organ kontroli ruchu drogowego, który stwierdził kierowanie pojazdem
silnikowym w okolicznościach, o których mowa w art. 102 ust. 1d albo art. 103
ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 5, niezwłocznie powiadamia o tym
starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kierującego pojazdem;
4) starosta niezwłocznie przekazuje do centralnej ewidencji kierowców informację
o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w art. 102 ust. 1d ustawy
wymienionej w art. 5;
5) starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub
pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24
punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie
art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4;
6) w stosunku do osoby, której cofnięto uprawnienie do kierowania pojazdami w
trybie art. 140 ust. 1 pkt 3a ustawy wymienionej w art. 4, stosuje się art. 104
ustawy wymienionej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio do organu Policji prowadzącego
ewidencję, o której mowa w art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4.
3. Komunikat, o którym mowa w ust. 1, ogłasza się w terminie co najmniej
3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonych w tym
komunikacie.
06.07.2018
©Telksinoe s. 17/17
Art. 8. Przepis art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. h ustawy, o której mowa w art. 4, stosuje
się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie,
przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców
danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy, o której mowa
w art. 4.
Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia,
z wyjątkiem art. 5 pkt 7 lit. b, w zakresie dotyczącym art. 102 ust. 1b ustawy
wymienionej w art. 5, który wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.
06.07.2018
Do góry