Telksinoe - ustawy

©Telksinoe s. 1/147

Opracowano na podstawie: t.j.

Dz. U. z 2015 r.

poz. 464, 1633, 1893, 1991, 2199,

z 2016 r. poz. 65, 960, 1070, 1239, 1579.

U S T A W A

z dnia 5 grudnia 1996 r.

o zawodach lekarza i lekarza dentysty 1)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki wykonywania zawodów lekarza

i lekarza dentysty.

Art. 2. 1. Wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę

posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami,

świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu

chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad

lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich.

2. Wykonywanie zawodu lekarza dentysty polega na udzielaniu przez osobę

posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami,

świadczeń określonych w ust. 1, w zakresie chorób zębów, jamy ustnej, części

twarzowej czaszki oraz okolic przyległych.

2a. (uchylony)

3. Za wykonywanie zawodu lekarza uważa się także prowadzenie przez lekarza

prac badawczych w dziedzinie nauk medycznych lub promocji zdrowia, nauczanie

zawodu lekarza, kierowanie podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ustawy

z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217, z późn.

zm.2)) lub zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń

opieki zdrowotnej ze środków publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2005/36/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji

zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 24, 423,

619, 1138, 1146, 1491 i 1626.

2016-11-28

©Telksinoe s. 2/147

publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.3)) lub urzędach te

podmioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się czynności związane

z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń

opieki zdrowotnej.

4. Lekarz, lekarz dentysta może wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1

i 2, także za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

Art. 3. 1. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o lekarzu bez bliższego

określenia, rozumie się przez to również lekarza dentystę.

1a. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o recepcie, należy przez to rozumieć

receptę w postaci elektronicznej albo w postaci papierowej.

2. Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim Unii Europejskiej,

należy przez to rozumieć również państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

oraz Konfederację Szwajcarską.

3. Ilekroć w ustawie jest mowa o obywatelach państw członkowskich Unii

Europejskiej, rozumie się przez to także:

1) członków ich rodzin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 2006 r.

o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe

z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków

ich rodzin (Dz. U. z 2014 r. poz. 1525 oraz z 2015 r. poz. 1274);

2) obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt rezydenta

długoterminowego Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia

12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650, z późn. zm.4));

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. 2008 r. Nr 216,

poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r.

Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz. 299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800,

Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr 118, poz. 989, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 178,

poz. 1374, z 2010 r. Nr 50, poz. 301, Nr 107, poz. 679, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 165,

poz. 1116, Nr 182, poz. 1228, Nr 205, poz. 1363, Nr 225, poz. 1465, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257,

poz. 1723 i 1725, z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 73, poz. 390, Nr 81, poz. 440, Nr 106, poz. 622,

Nr 112, poz. 654, Nr 113, poz. 657, Nr 122, poz. 696, Nr 138, poz. 808, Nr 149, poz. 887, Nr 171,

poz. 1016, Nr 205, poz. 1203 i Nr 232, poz. 1378, z 2012 r. poz. 123, 1016, 1342 i 1548, z 2013 r.

poz. 154, 879, 983, 1290, 1623, 1646 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 24, 295, 496, 567, 619, 773, 1004,

1136, 1138, 1146, 1175, 1188, 1491 i 1831.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 463 i 1004 oraz z 2015 r.

poz. 1274, 1607 i 1767.

2016-11-28

©Telksinoe s. 3/147

3) cudzoziemców posiadających status uchodźcy lub objętych ochroną

uzupełniającą;

4) cudzoziemców, którzy przybywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

przebywają na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną i są członkami

rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony

uzupełniającej;

5) obywateli państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym

wysokich kwalifikacji, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 grudnia

2013 r. o cudzoziemcach;

6) obywateli państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie

z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym i mają prawo do

wykonywania pracy oraz posiadają dokument pobytowy wydany zgodnie

z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r.

ustanawiającym jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw

trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.), oraz obywateli

państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem

krajowym;

7) obywateli państw trzecich posiadających zezwolenie na pobyt czasowy

udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 151 ust. 1 lub

2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach.

<4. Ilekroć w ustawie jest mowa o elektronicznej karcie szkolenia Dodane ust. 4–8

w art. 3 wejdą w

specjalizacyjnego, zwanej dalej „EKS”, rozumie się przez to elektroniczne życie z dn.

odwzorowanie karty szkolenia specjalizacyjnego, której wzór określają przepisy 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

wydane na podstawie art. 16x ust. 1 pkt 10 i ust. 2–4, stanowiące potwierdzenie 1991 oraz z 2016

r. poz. 580 i

realizacji programu specjalizacji i jego ukończenia. 1579).

5. Konto w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników

Medycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r.

o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2015 r. poz. 636, z późn.

2016-11-28

©Telksinoe s. 4/147

zm.5)), zwanym dalej „SMK”, zakłada w celu dokonywania czynności w tym

systemie:

1) student 6. roku studiów na kierunku lekarskim albo student 5. roku studiów

na kierunku lekarsko-dentystycznym;

2) lekarz albo lekarz dentysta;

3) kierownik specjalizacji.

6. Warunkiem dokonywania przez osoby określone w ust. 5 czynności za

pomocą SMK jest potwierdzenie tożsamości osoby, która konto założyła,

i weryfikacja uprawnień tej osoby.

7. Potwierdzenia, o którym mowa w ust. 6, dokonuje się na podstawie

wniosku o nadanie uprawnień:

1) podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem

potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP lub

2) potwierdzonego przez właściwą uczelnię medyczną w zakresie tożsamości

osoby, która konto założyła, lub

3) potwierdzonego przez właściwą okręgową izbę lekarską lub Naczelną Izbę

Lekarską w zakresie tożsamości osoby, która konto założyła.

8. Weryfikacji uprawnień, o których mowa w ust. 6, dokonuje w stosunku

do:

1) studenta – właściwa uczelnia medyczna, na której odbywa studia;

2) lekarza albo lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, właściwa

miejscowo okręgowa izba lekarska, a jeżeli nie jest możliwe ustalenie

właściwej okręgowej izby lekarskiej – Naczelna Izba Lekarska;

3) kierownika specjalizacji – właściwa jednostka uprawniona do prowadzenia

szkolenia specjalizacyjnego.>

wejdzie w życie z

zostać udostępnione: dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

1) lekarzowi – w zakresie śledzenia przebiegu własnego kształcenia; poz. 1991 oraz z

2) uczelniom – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz 2016 r. poz. 580).

monitorowania karier zawodowych swoich absolwentów na podstawie

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 788, 855,

1066, 1918 i 1991.

2016-11-28

©Telksinoe s. 5/147

ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U.

z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.6));

3) konsultantom krajowym i konsultantom wojewódzkim – w zakresie,

w jakim biorą udział w kształceniu lekarzy, w szczególności w zakresie

zadań określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 6 listopada 2008 r.

o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2015 r. poz. 126);

4) Centrum Egzaminów Medycznych – w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą, w szczególności organizowania i przeprowadzania egzaminów

państwowych oraz innych egzaminów z zakresu kształcenia lekarzy;

5) Centrum Medycznemu Kształcenia Podyplomowego – w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą, w szczególności udzielania akredytacji

jednostkom organizacyjnym, koordynacji organizacji kursów

szkoleniowych oraz kontroli i monitorowania realizacji szkolenia

specjalizacyjnego;

6) wojewodom – w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą,

w szczególności w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy;

7) Ministrowi Obrony Narodowej – w zakresie zadań określonych niniejszą

ustawą oraz ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy

zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414, z późn. zm.7)), w szczególności

w zakresie procesu szkolenia specjalizacyjnego lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub

zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych

przez Ministra Obrony Narodowej;

8) ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych – w zakresie zadań

określonych niniejszą ustawą, w szczególności w zakresie procesu szkolenia

specjalizacyjnego lekarzy pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742

i 1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768, 821, 1004, 1146 i 1198

oraz z 2015 r. poz. 357, 860, 1187, 1240, 1268, 1767 i 1923.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1822 oraz

z 2015 r. poz. 1066, 1217, 1268 i 1830.

2016-11-28

©Telksinoe s. 6/147

9) podmiotom, o których mowa w art. 19 ust. 1, w zakresie zadań określonych

niniejszą ustawą;

10) okręgowym radom lekarskim oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej –

w zakresie zadań określonych niniejszą ustawą oraz ustawą z dnia 2 grudnia

2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2015 r. poz. 651 i 1066).>

Art. 4. Lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami

aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania,

rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz

z należytą starannością.

Rozdział 2

Prawo wykonywania zawodu lekarza

Art. 5. 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje, z zastrzeżeniem ust. 2–6 i 8 oraz

art. 5a–5c, prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty osobie, która:

1) jest obywatelem polskim lub obywatelem innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2) posiada:

a) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający

ukończenie co najmniej sześcioletnich studiów na kierunku lekarskim,

obejmujących co najmniej 5500 godzin dydaktycznych zajęć teoretycznych

i praktycznych, w tym dwusemestralne praktyczne nauczanie

w dziedzinach klinicznych na 6. roku studiów, lub dyplom lekarza dentysty

wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający ukończenie co najmniej

pięcioletnich studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym, obejmujących

co najmniej dwusemestralne praktyczne nauczanie na 5. roku studiów, lub

b) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający

ukończenie studiów na kierunku lekarskim rozpoczętych przed dniem

1 października 2012 r. lub dyplom lekarza dentysty wydany przez polską

szkołę wyższą potwierdzający ukończenie studiów na kierunku lekarsko-

-dentystycznym rozpoczętych przed dniem 1 października 2012 r., lub

c) dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty, spełniające minimalne wymogi kształcenia określone

2016-11-28

©Telksinoe s. 7/147

w przepisach prawa Unii Europejskiej, wydany przez inne niż

Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej,

wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 6b, i towarzyszące mu

odpowiednie świadectwo wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, lub

d) dyplom lekarza lub lekarza dentysty wydany przez inne państwo niż

państwo członkowskie Unii Europejskiej, pod warunkiem że dyplom został

uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równorzędny zgodnie z odrębnymi

przepisami oraz że spełnia minimalne wymogi kształcenia określone

w przepisach prawa Unii Europejskiej;

3) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

4) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza

dentysty;

5) wykazuje nienaganną postawę etyczną.

2. Osobie spełniającej warunki określone w ust. 1 okręgowa rada lekarska

przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu

lekarza dentysty, jeżeli włada językiem polskim w mowie i w piśmie w zakresie

niezbędnym do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 7a pkt 1.

3. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. b albo d,

a także w pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania

zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli odbyła staż

podyplomowy lub uzyskała uznanie stażu podyplomowego odbytego poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny ze stażem podyplomowym odbytym

w Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1, pkt 2 lit. a, b albo d,

a także w pkt 3–5 oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania

zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli przedstawi

świadectwo złożenia z wynikiem pozytywnym Lekarskiego Egzaminu Końcowego

lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego w języku polskim lub w języku,

w jakim są prowadzone w polskich uczelniach medycznych studia na kierunku

lekarskim lub lekarsko-dentystycznym, jeżeli odbywa albo ukończyła studia w tym

języku.

2016-11-28

©Telksinoe s. 8/147

5. Za równoważne z przedstawieniem świadectwa, o którym mowa w ust. 4,

uznaje się przedstawienie świadectwa złożenia z wynikiem pozytywnym Lekarskiego

Egzaminu Państwowego lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego.

6. Wymóg, o którym mowa w ust. 3 i 4, dotyczy także osoby, która spełnia

warunki określone w ust. 1 pkt 1 i 3–5 oraz ust. 2 i posiada dokument potwierdzający

formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 1 pkt 2

lit. c, ale nie posiada towarzyszącego mu świadectwa, wymienionego w wykazie,

o którym mowa w art. 6b.

7. W celu odbycia stażu podyplomowego okręgowa rada lekarska przyznaje

ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza albo ograniczone prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty, na okres nie dłuższy niż 5 lat, z zastrzeżeniem

art. 6 ust. 6.

8. Osoba ubiegająca się o prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty, o której mowa w ust. 3 i 6, przedstawia

okręgowej radzie lekarskiej zaświadczenie o odbyciu stażu podyplomowego albo

decyzję wydaną na podstawie art. 15 ust. 8 albo 9.

9. Praktyczne nauczanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, jest odbywane

w podmiotach leczniczych, które zawarły w tym zakresie umowy z uczelniami

medycznymi.

10. Podmioty, o których mowa w ust. 9:

1) udzielają świadczeń zdrowotnych umożliwiających realizację ramowego

programu zajęć praktycznych;

2) zatrudniają lekarzy lub lekarzy dentystów posiadających kwalifikacje zawodowe

odpowiadające rodzajowi zajęć teoretycznych i praktycznych określonych

w ramowym programie zajęć praktycznych;

3) posiadają bazę diagnostyczno-terapeutyczną umożliwiającą realizację ramowego

programu zajęć praktycznych.

11. Osoba odbywająca praktyczne nauczanie prowadzi dziennik praktyk.

12. Osoba odbywająca praktyczne nauczanie wykonuje czynności wynikające

z ramowego programu zajęć praktycznych pod bezpośrednim nadzorem opiekuna.

13. Opiekunem może być lekarz lub lekarz dentysta będący nauczycielem

akademickim albo inny lekarz lub lekarz dentysta posiadający co najmniej 3-letni staż

2016-11-28

©Telksinoe s. 9/147

zawodowy albo specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny właściwej dla

danej części programu zajęć praktycznych.

14. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

ramowy program zajęć praktycznych oraz sposób ich odbywania, dokumentowania

i zaliczania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte w dzienniku praktyk,

uwzględniając konieczność zapewnienia wiedzy i umiejętności niezbędnych do

samodzielnego wykonywania zawodu lekarza.

Art. 5a. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5 oraz

ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza, jeżeli:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza, świadczący

o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 grudnia 1976 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice

Francuskiej, Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec, Republice

Włoskiej lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalii,

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod

warunkiem że dokument uprawnia do wykonywania zawodu lekarza na

terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych warunkach jak

dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje przyznany przez

odpowiednie władze Republiki Federalnej Niemiec,

e) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie

Szwecji, Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice

Słowenii, Republice Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice

Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub Republice

Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

2016-11-28

©Telksinoe s. 10/147

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywała zawód lekarza przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu

lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza, świadczący

o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

da) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji,

e) 1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii,

Republiki Chorwacji, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

potwierdzające, że dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą moc,

jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie, o którym

mowa w art. 6b, oraz że faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód

lekarza przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio

poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

3) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany przez

inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, inny

niż dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 6b, oraz

zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej potwierdzające, że posiadany przez nią dokument potwierdzający

formalne kwalifikacje został uzyskany w wyniku ukończenia kształcenia

spełniającego minimalne wymogi określone w przepisach Unii Europejskiej

i jest w tym państwie uznawany za odpowiadający dokumentom

2016-11-28

©Telksinoe s. 11/147

potwierdzającym kwalifikacje wymienionym w wykazie, o którym mowa

w art. 6b.

Art. 5b. 1. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty, jeżeli:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Królestwie

Niderlandów, Republice Francuskiej, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Republice Portugalii,

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, pod

warunkiem że dokument uprawnia do wykonywania zawodu lekarza

dentysty na terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych

warunkach jak dokument potwierdzający tego rodzaju kwalifikacje

przyznany przez właściwe organy Republiki Federalnej Niemiec,

e) 1 stycznia 1994 r. w Królestwie Szwecji, Republice Finlandii, Republice

Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice

Łotewskiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty

lub Republice Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego

Unii Europejskiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywała zawód lekarza dentysty przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

2016-11-28

©Telksinoe s. 12/147

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

e) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii lub

Republiki Chorwacji potwierdzające, że dokument ten ma na terytorium tych

państw taką samą moc, jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych

państw w wykazie, o którym mowa w art. 6b, oraz że faktycznie i zgodnie

z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty przez co najmniej trzy kolejne

lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

albo

3) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty,

świadczący o rozpoczęciu kształcenia medycznego przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Republice Włoskiej,

b) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii,

c) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii,

d) 1 października 2003 r. w Rumunii,

e) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej lub byłej

Czechosłowacji

– oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy odpowiednio: Republiki

Włoskiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Rumunii, Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem

wykonywała zawód lekarza dentysty na terytorium tych państw przez co

najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia oraz że jest uprawniona do wykonywania zawodu

lekarza dentysty na takich samych warunkach jak posiadacze dokumentów

wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 6b, albo

2016-11-28

©Telksinoe s. 13/147

4) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

w Republice Włoskiej, świadczący o rozpoczęciu kształcenia w okresie między

dniem 28 stycznia 1980 r. a dniem 31 grudnia 1984 r., oraz zaświadczenie

wydane przez właściwe organy Republiki Włoskiej potwierdzające, że:

a) zdała test umiejętności przed odpowiednimi włoskimi władzami, w celu

ustalenia, że posiadana przez nią wiedza i umiejętności odpowiadają

kwalifikacjom potwierdzonym w dokumentach wymienionych

w odniesieniu do Republiki Włoskiej w wykazie, o którym mowa w art. 6b,

z wyłączeniem osób, które ukończyły co najmniej trzyletnie studia, co do

których właściwe organy Republiki Włoskiej potwierdziły, że są one

równoważne z kształceniem, o którym mowa w przepisach prawa Unii

Europejskiej,

b) faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na

terytorium Republiki Włoskiej przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

c) jest uprawniona do wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich

samych warunkach jak posiadacze dokumentów wymienionych

w odniesieniu do Włoch w wykazie, o którym mowa w art. 6b, albo

4a) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza wydany

w Królestwie Hiszpanii, świadczący o rozpoczęciu kształcenia w okresie między

dniem 1 stycznia 1986 r. a dniem 31 grudnia 1997 r., oraz zaświadczenie wydane

przez właściwe organy Królestwa Hiszpanii potwierdzające, że:

a) ukończyła co najmniej trzyletnie studia, uznawane przez właściwe organy

Królestwa Hiszpanii za równoważne z kształceniem, o którym mowa

w przepisach prawa Unii Europejskiej,

b) faktycznie i zgodnie z prawem wykonywała zawód lekarza dentysty na

terytorium Królestwa Hiszpanii przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia,

c) jest uprawniona do wykonywania zawodu lekarza dentysty na takich

samych warunkach jak posiadacze dokumentów wymienionych

w odniesieniu do Królestwa Hiszpanii w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, albo

2016-11-28

©Telksinoe s. 14/147

5) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza dentysty

wydany przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii

Europejskiej, inny niż dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, oraz zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzające, że posiadany przez nią

dokument potwierdzający formalne kwalifikacje został uzyskany w wyniku

ukończenia kształcenia spełniającego minimalne wymogi określone

w przepisach Unii Europejskiej i jest w tym państwie uznawany za

odpowiadający dokumentom potwierdzającym kwalifikacje wymienionym

w wykazie, o którym mowa w art. 6b.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 3, które ukończyły co najmniej trzyletnie

studia, co do których właściwe organy w danym państwie członkowskim Unii

Europejskiej potwierdziły, że są one równoważne z kształceniem określonym

w przepisach prawa Unii Europejskiej są zwolnione z obowiązku przedstawienia

zaświadczenia wydanego przez właściwe organy odpowiednio: Republiki Włoskiej,

Królestwa Hiszpanii, Republiki Austrii, Rumunii, Republiki Czeskiej lub Republiki

Słowackiej potwierdzające, że faktycznie i zgodnie z prawem wykonywały zawód

lekarza dentysty na terytorium tych państw przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia.

3. Wymogi określone w ust. 1 pkt 4 lit. a–c dotyczą również osób, które

rozpoczęły studia po dniu 31 grudnia 1984 r., o ile trzyletni okres studiów rozpoczął

się przed dniem 31 grudnia 1994 r.

Art. 5c. 1. Osobie, która spełnia warunki określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 3–5

oraz ust. 2 i:

1) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty, o którym mowa w art. 5a pkt 1 i 2, art. 5b ust. 1 pkt 1–4, lecz nie może

przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającego faktyczne i zgodne

z prawem wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terytorium tego

państwa członkowskiego przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat

bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

2) posiada dokument potwierdzający formalne kwalifikacje lekarza lub lekarza

dentysty wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii

2016-11-28

©Telksinoe s. 15/147

Europejskiej i może przedstawić zaświadczenie, że posiada trzyletnie

doświadczenie zawodowe w zawodzie lekarza lub lekarza dentysty, uzyskane na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które uznało to

potwierdzenie kwalifikacji zawodowych zgodnie z wewnętrznymi przepisami

tego państwa oraz potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

– okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza lub prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli minister właściwy do spraw zdrowia

uznał kwalifikacje tej osoby do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty

w wyniku postępowania określonego w odrębnych przepisach o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 uprawnienie do wyboru stażu

adaptacyjnego albo testu umiejętności w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

może zostać wyłączone.

Art. 5d. (uchylony)

Art. 5e. (uchylony)

Art. 5f. Lekarzowi, który został skierowany do odbycia stażu adaptacyjnego

albo testu umiejętności, o których mowa w art. 5c ust. 2, okręgowa rada przyznaje

ograniczone prawo wykonywania zawodu na czas niezbędny do odbycia tego stażu

albo odbycia testu umiejętności.

Art. 6. 1. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu, lekarz lub lekarz

dentysta przedstawia okręgowej radzie lekarskiej, na obszarze której zamierza

wykonywać zawód, odpowiednie dokumenty stwierdzające spełnienie wymagań:

1) określonych w art. 5 ust. 1 oraz ust. 2 i 4;

2) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5a pkt 1 albo

pkt 2 albo pkt 3, albo

3) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5b ust. 1 pkt 1

albo pkt 2 albo pkt 3 albo pkt 4 albo pkt 5, albo

4) określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 3–5 oraz w ust. 2 i w art. 5c ust. 1.

2. Za wystarczające w zakresie spełnienia wymagania:

2016-11-28

©Telksinoe s. 16/147

1) o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 – uznaje się złożenie oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia oświadczam, że posiadam pełną zdolność do czynności

prawnych”. Oświadczenie powinno również zawierać nazwisko i imię lekarza

lub lekarza dentysty, oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia oraz

podpis lekarza lub lekarza dentysty;

2) o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 – uznaje się złożenie oświadczenia

następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia oświadczam, że nie byłem karany za umyślne

przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz że nie toczy się przeciwko

mnie postępowanie karne w sprawie o umyślnie popełnione przestępstwo lub

przestępstwo skarbowe, oraz że nie zachodzą okoliczności, które zgodnie

z Kodeksem Etyki Lekarskiej oraz innymi przepisami prawa, w rozumieniu

wymogu określonego w art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r.

o zawodach lekarza i lekarza dentysty, mogłyby mieć wpływ na wykonywanie

zawodu lekarza lub lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Oświadczenie powinno również zawierać nazwisko i imię lekarza, oznaczenie

miejsca i datę złożenia oświadczenia oraz podpis lekarza.

3) (uchylony)

2a. Potwierdzeniem spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 5 ust. 2, jest

złożenie z pozytywnym wynikiem egzaminu z języka polskiego, o którym mowa

w art. 7 ust. 3. Wymóg złożenia egzaminu z języka polskiego nie dotyczy osoby, która

ukończyła studia medyczne w języku polskim.

3. W przypadku lekarza lub lekarza dentysty obywatela państwa członkowskiego

Unii Europejskiej, okręgowa rada lekarska, w zakresie spełnienia wymagania,

o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, uznaje za wystarczające przedstawienie

dokumentów wydanych przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, potwierdzających, że są spełnione

wymogi dotyczące postawy etycznej lekarza oraz że nie jest karany, oraz nie

zawieszono mu bądź nie pozbawiono go prawa wykonywania zawodu z powodu

poważnego przewinienia zawodowego lub przestępstwa. Jeżeli właściwe organy

państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska nie

wydają takich dokumentów, stosuje się przepis ust. 2 pkt 2.

2016-11-28

©Telksinoe s. 17/147

4. Dokumentem potwierdzającym spełnienie wymagania określonego w art. 5

ust. 1 pkt 4 jest orzeczenie o stanie zdrowia pozwalającym na wykonywanie zawodu

lekarza lub lekarza dentysty w zakresie określonym w art. 2, wydane przez lekarza

upoważnionego na podstawie przepisów o przeprowadzaniu badań lekarskich

pracowników w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz

orzeczeń wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy.

5. W przypadku obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, za

wystarczające w zakresie spełnienia wymagania określonego w art. 5 ust. 1

pkt 4 uznaje się dokumenty odnoszące się do stanu zdrowia fizycznego lub

psychicznego wymagane do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty

w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej. W przypadku gdy dokumenty

tego rodzaju nie są wydawane przez to państwo, z którego lekarz lub lekarz dentysta

przybywa, za wystarczające uznaje się odpowiednie świadectwo wydane przez organy

właściwe tego państwa.

6. W celu uzyskania ograniczonego prawa wykonywania zawodu, o którym

mowa w art. 5 ust. 7, lekarz lub lekarz dentysta przedstawia okręgowej radzie

lekarskiej, na obszarze której zamierza odbyć staż podyplomowy, dokumenty

stwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w:

1) art. 5 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. b albo d oraz pkt 3–5 i ust. 2, albo

2) art. 5 ust. 1 pkt 1, 3–5 i ust. 2, oraz dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2

lit. c.

7. W celu uzyskania ograniczonego prawa wykonywania zawodu do odbycia

stażu adaptacyjnego lub złożenia testu umiejętności w rozumieniu przepisów

o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach

członkowskich Unii Europejskiej – lekarz, lekarz dentysta przedstawia okręgowej

radzie lekarskiej, na obszarze której zamierza odbyć staż adaptacyjny lub złożyć test

umiejętności, dokumenty stwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 5

ust. 1 pkt 1, 3–5, ust. 2 oraz w art. 5c ust. 1 pkt 1 lub 2, oraz decyzję właściwego

organu w sprawie odbycia stażu adaptacyjnego lub testu umiejętności.

8. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów prawa

wykonywania zawodu, o których mowa w ust. 10, uwzględniając w szczególności

2016-11-28

©Telksinoe s. 18/147

niezbędne dane osobowe lekarza, numer prawa wykonywania zawodu, adnotacje

o wpisie do okręgowego rejestru lekarzy oraz dane dotyczące kwalifikacji lekarza.

9. Dokumenty, o których mowa w ust. 3–5, mogą być przedstawiane w ciągu

3 miesięcy od daty ich wydania.

10. Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa

w ust. 1–7, okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza

albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty albo ograniczone prawo

wykonywania zawodu lekarza albo ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza

dentysty i wydaje dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza” albo „Prawo

wykonywania zawodu lekarza dentysty” albo „Ograniczone prawo wykonywania

zawodu lekarza” albo „Ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”.

11. Okręgowa rada lekarska, na wniosek lekarza lub lekarza dentysty, wydaje:

1) zaświadczenie stwierdzające, że lekarz lub lekarz dentysta posiada kwalifikacje

zgodne z wymaganiami wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz

że posiadany dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie

formalnych kwalifikacji odpowiada dokumentom potwierdzającym formalne

kwalifikacje lekarza lub lekarza dentysty wynikające z przepisów prawa Unii

Europejskiej;

2) zaświadczenie potwierdzające posiadanie przez lekarza, lekarza dentystę

specjalizacji równorzędnej ze specjalizacją wymienioną w przepisach

obowiązujących w Unii Europejskiej w odniesieniu do Rzeczypospolitej

Polskiej;

3) zaświadczenie potwierdzające, że lekarz, lekarz dentysta posiada prawo

wykonywania zawodu, którego nie został pozbawiony ani które nie zostało

zawieszone, oraz że nie został ukarany przez sąd lekarski, nie toczy się przeciwko

niemu postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej albo

wszczęte przez okręgową radę lekarską mogące skutkować zawieszeniem prawa

wykonywania zawodu ani ograniczeniem w wykonywaniu określonych

czynności medycznych;

4) zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;

5) inne zaświadczenia wymagane przez właściwe organy innych niż Rzeczpospolita

Polska państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z przepisami prawa

Unii Europejskiej.

2016-11-28

©Telksinoe s. 19/147

12. Naczelna Rada Lekarska wydaje zaświadczenia, o których mowa w ust. 11,

jeżeli nie jest możliwe ustalenie właściwej okręgowej rady lekarskiej.

13. Za każde zaświadczenie, o którym mowa w ust. 11 i 12, pobiera się opłatę

w wysokości 3% minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na podstawie

przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę (Dz. U. z 2015 r. poz. 2008), obowiązującego w roku wydania zaświadczenia.

Opłatę wnosi się na rachunek bankowy rady, która wydała to zaświadczenie.

Art. 6a. 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu

lekarza albo ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza albo odmawia

przyznania tego prawa niezwłocznie po złożeniu wszystkich dokumentów

określonych ustawą, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia ich złożenia.

1a. W przypadku stwierdzenia w dokumentach braków formalnych okręgowa

rada lekarska, w terminie 14 dni od dnia otrzymania dokumentów, wzywa do ich

uzupełnienia.

2. Jeżeli okręgowa rada lekarska posiada informacje dotyczące ważnego

zdarzenia, które wystąpiło przed podjęciem w Rzeczypospolitej Polskiej działalności

przez obywatela innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i które może mieć wpływ na podjęcie lub wykonywanie

zawodu lekarza, informuje o tym zdarzeniu państwo członkowskie Unii Europejskiej,

którego obywatelstwo cudzoziemiec posiada lub z którego przybywa, i występuje

z wnioskiem o weryfikację tych informacji oraz o zawiadomienie o działaniach, które

zostały podjęte w związku z tym zdarzeniem.

2a. Okręgowa rada lekarska współpracuje z właściwymi organami państw

członkowskich Unii Europejskiej oraz przekazuje właściwym organom państw

członkowskich Unii Europejskiej informacje o toczących się i prawomocnie

zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych lub karnych oraz innych poważnych

okolicznościach, które mogą mieć wpływ na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza

dentysty, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ochrony danych osobowych oraz

w przypadku wniosku tych organów dotyczącego przekazania tych informacji

sprawdza okoliczności faktyczne oraz zawiadamia te organy o poczynionych

ustaleniach.

2b. Wymiana informacji, o których mowa w ust. 2 i 2a, odbywa się za

pośrednictwem Systemu Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym IMI, o którym

2016-11-28

©Telksinoe s. 20/147

mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 z dnia

25 października 2012 r. w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem

systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylającym decyzję Komisji

2008/49/WE („rozporządzeniu w sprawie IMI”) (Dz. Urz. UE L 316 z 14.11.2012,

str. 1, z późn. zm.).

3. (uchylony)

4. W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentyczności

dyplomów lub dokumentów wydanych przez właściwe organy państw członkowskich

Unii Europejskiej, okręgowa rada lekarska zwraca się do odpowiednich właściwych

organów tego państwa o potwierdzenie autentyczności dokumentów

potwierdzających formalne kwalifikacje, w tym dotyczące specjalizacji, wydanych

w tym państwie, a także o poświadczenie, że lekarz zamierzający wykonywać zawód

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uzyskał pełne wykształcenie zgodne

z przepisami obowiązującymi w określonym państwie członkowskim Unii

Europejskiej.

5. Dokumenty przekazane w ramach weryfikacji zachowują ważność przez okres

trzech miesięcy od dnia ich wydania.

Art. 6b. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

dyplomów, świadectw i innych dokumentów poświadczających formalne kwalifikacje

do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty przez obywateli państw

członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 7. 1. Cudzoziemcowi niebędącemu obywatelem państwa członkowskiego

Unii Europejskiej okręgowa rada lekarska właściwa ze względu na zamierzone

miejsce wykonywania zawodu przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo

prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty na stałe albo na czas określony, jeżeli

spełnia następujące warunki:

1) posiada dyplom lekarza lub lekarza dentysty wydany:

a) przez polską szkołę wyższą lub

b) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, lub

2016-11-28

©Telksinoe s. 21/147

c) w innym państwie niż państwo członkowskie Unii Europejskiej, pod

warunkiem że dyplom został uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za

równoważny zgodnie z odrębnymi przepisami oraz że spełnia minimalne

wymogi kształcenia określone w przepisach Unii Europejskiej;

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza

dentysty;

4) wykazuje nienaganną postawę etyczną;

5) wykazuje znajomość języka polskiego określoną w ust. 3;

6) odbył staż podyplomowy;

7) złożył z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Końcowy lub Lekarsko-

-Dentystyczny Egzamin Końcowy; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się odpowiednio;

8) uzyskał prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie

z odrębnymi przepisami.

1a. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, zamierzającemu wykonywać

zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w celu odbycia kształcenia

podyplomowego w określonej formie lub odbycia studiów w celu uzyskania stopnia

naukowego albo uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych,

przyznaje się prawo wykonywania zawodu na czas określony, jeżeli spełnia warunki

określone w ust. 1 oraz uzyska na podstawie odrębnych przepisów zgodę ministra

właściwego do spraw zdrowia na odbycie określonej formy kształcenia lub studiów.

1b. Prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w ust. 1a, przyznaje się

wyłącznie na okres szkolenia zawodowego lub trwania studiów, lub prowadzenia

badań naukowych i prac rozwojowych we wskazanym miejscu szkolenia, studiów lub

prowadzenia badań.

2. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, można w celu odbycia stażu

podyplomowego przyznać ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza albo

ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty, jeżeli spełnia warunki

określone w ust. 1 pkt 1–4, 7 i 8.

3. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się prawo wykonywania

zawodu, o którym mowa w ust. 1, 1a i 2, jeżeli ukończył studia medyczne w języku

polskim albo jeżeli wykazał znajomość języka polskiego niezbędną do wykonywania

zawodu lekarza lub lekarza dentysty potwierdzoną egzaminem z języka polskiego.

2016-11-28

©Telksinoe s. 22/147

3a. (uchylony)

4. (uchylony)

5. Przepisy art. 6 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio.

6. Egzamin, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza Naczelna Rada Lekarska.

6a. W celu przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w ust. 3, Naczelna Rada

Lekarska powołuje sześcioosobową komisję egzaminacyjną, w której skład wchodzą

lekarze o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, w tym co najmniej dwóch

legitymujących się tytułem specjalisty z wybranej dziedziny medycznej, oraz co

najmniej jedna osoba posiadająca wykształcenie wyższe na kierunku filologia polska.

Komisja egzaminacyjna wybiera spośród swoich członków przewodniczącego

i sekretarza. Sekretarz komisji sporządza protokół przebiegu egzaminu, a podpisują go

członkowie i przewodniczący.

7. Opłatę za egzamin, o którym mowa w ust. 3, ponosi osoba zdająca, a wpływy

z tego tytułu stanowią przychód Naczelnej Rady Lekarskiej.

8. (uchylony)

Art. 7a. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do

wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, mając na względzie

w szczególności zakres uprawnień zawodowych określonych w art. 2;

2) sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 3,

wysokość opłaty za ten egzamin oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego

pozytywne złożenie egzaminu, mając na względzie zapewnienie prawidłowego

przebiegu egzaminu oraz koszt organizacji egzaminu.

Dodany art. 7b

dn. 1.05.2017 r.

zawodu, o których mowa w art. 5–5c, art. 5f i art. 7.> (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

Art. 8. 1. Lekarz, który uzyskał prawo wykonywania zawodu albo ograniczone

prawo wykonywania zawodu, podlega wpisowi do rejestru prowadzonego przez

właściwą okręgową radę lekarską.

2. Naczelna Rada Lekarska określi szczegółowy tryb postępowania w sprawach

przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty i prowadzenia

rejestru lekarzy.

2016-11-28

©Telksinoe s. 23/147

Art. 8a. Nie przyznaje się częściowego dostępu do wykonywania zawodów

lekarza oraz lekarza dentysty, zarówno w zakresie czynności zawodowych lekarza

albo lekarza dentysty bez specjalizacji, jak i lekarza albo lekarza dentysty specjalisty.

Art. 9. 1. Lekarz o odpowiednio wysokich kwalifikacjach, nieposiadający prawa

wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale posiadający to

prawo w innym państwie, może prowadzić teoretyczne i praktyczne nauczanie

zawodu lekarza lub brać udział w konsylium lekarskim i wykonywać zabiegi, których

potrzeba wynika z tego konsylium lub programu nauczania, jeżeli:

1) został zaproszony przez lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, każdorazowo po uzyskaniu zgody

właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub

2) został zaproszony przez lekarza wykonującego zawód w podmiocie leczniczym

w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, każdorazowo po uzyskaniu

zgody kierownika tego podmiotu i właściwej okręgowej rady lekarskiej, lub

3) został zaproszony przez szpital kliniczny lub medyczną jednostkę naukową,

która informuje o tym właściwą okręgową radę lekarską.

2. Lekarz, lekarz dentysta będący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, który posiada prawo do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza

dentysty w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii

Europejskiej, może czasowo i okazjonalnie wykonywać zawód lekarza, lekarza

dentysty bez konieczności uzyskania prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty albo bez konieczności uzyskania wpisu do

rejestru indywidualnych praktyk lekarskich lub rejestru indywidualnych

specjalistycznych praktyk lekarskich, jeżeli złoży w okręgowej izbie lekarskiej

właściwej ze względu na miejsce zamierzonego wykonywania zawodu:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze tymczasowego i okazjonalnego wykonywania

zawodu lekarza, lekarza dentysty, z podaniem miejsca i, o ile to możliwe, czasu

jego wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

2) dokument potwierdzający obywatelstwo, oraz

3) zaświadczenie wydane przez właściwe organy państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, stwierdzające, że posiada w tym państwie prawo do wykonywania

zawodu lekarza lub lekarza dentysty, które w czasie składania oświadczenia nie

jest zawieszone lub ograniczone, i że wykonuje zawód lekarza, oraz

2016-11-28

©Telksinoe s. 24/147

4) dokument potwierdzający kwalifikacje formalne lekarza lub lekarza dentysty.

2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do cudzoziemca posiadającego zezwolenie na

pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1

pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, oraz cudzoziemca,

któremu w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub udzielono ochrony

uzupełniającej.

3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa się przed rozpoczęciem

po raz pierwszy wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

i ponawia w każdym roku, w którym lekarz lub lekarz dentysta zamierza wykonywać

w sposób tymczasowy i okazjonalny zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, dokumenty określone

w ust. 2 pkt 2–4 przedstawia właściwej okręgowej radzie lekarskiej przed

rozpoczęciem po raz pierwszy wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej oraz każdorazowo w przypadku istotnej zmiany zawartych w nim informacji.

5. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, z chwilą złożenia

oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa w ust. 2, zostaje wpisany do rejestru

lekarzy tymczasowo i okazjonalnie wykonujących zawód prowadzonym przez

właściwą okręgową radę lekarską.

6. Rejestr, o którym mowa w ust. 5, jest prowadzony w formie ewidencyjno-

-informatycznej i zawiera następujące dane:

1) numer wpisu do rejestru;

2) tytuł zawodowy;

3) imiona i nazwisko;

4) płeć;

5) datę urodzenia;

6) miejsce urodzenia;

7) obywatelstwo;

8) numer dokumentu tożsamości;

9) nazwę i oznaczenie dokumentu potwierdzającego prawo do wykonywania

zawodu lekarza w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż

Rzeczpospolita Polska;

10) posiadane specjalizacje;

2016-11-28

©Telksinoe s. 25/147

11) miejsce, okres, formę i zakres świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach

tymczasowego i okazjonalnego wykonywania zawodu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli ich określenie jest możliwe;

12) datę wystawienia zaświadczenia przez okręgową radę lekarską o spełnieniu przez

niego obowiązku złożenia oświadczenia;

13) adres do korespondencji.

7. Okręgowa rada lekarska dokonuje wpisu lekarza, lekarza dentysty do rejestru,

o którym mowa w ust. 6, oraz wydaje lekarzowi, lekarzowi dentyście zaświadczenie

o spełnieniu przez niego obowiązku złożenia zaświadczenia oraz dokumentów,

o których mowa w ust. 2. Wpis do rejestru oraz wydanie zaświadczenia nie może

powodować opóźnień lub utrudnień w tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu

zawodu.

8. Okręgowa rada lekarska, każdorazowo, w okresie, kiedy lekarz lub lekarz

dentysta tymczasowo i okazjonalnie wykonuje zawód na terenie jej działania, może

zwracać się do właściwych organów państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

w którym lekarz ten posiada prawo do wykonywania zawodu, o przekazanie

informacji potwierdzających, że wykonuje on zawód w tym państwie zgodnie

z prawem i że nie był karany w związku z wykonywaniem zawodu.

9. Przepis art. 6a ust. 4 stosuje się odpowiednio.

10. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, składa oświadczenie, że

pomieszczenia, urządzenia i sprzęt medyczny, jeżeli je posiada, spełniają wymagania

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 50b ust. 3.

11. Do lekarza, lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 2, stosuje się

odpowiednio przepisy art. 54 i 56.

12. Okręgowa rada lekarska każdorazowo może ocenić tymczasowy

i okazjonalny charakter wykonywania zawodu, uwzględniając jego okres,

częstotliwość, regularność i ciągłość.

13. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, jest zwolniony z obowiązku rejestracji

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w celu dokonywania rozliczeń związanych

z tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniem zawodu lekarza. W takim przypadku

lekarz informuje o tymczasowym i okazjonalnym wykonywaniu zawodu na piśmie

właściwy ze względu na miejsce wykonywania zawodu oddział Zakładu Ubezpieczeń

2016-11-28

©Telksinoe s. 26/147

Społecznych albo, przed rozpoczęciem wykonywania czynności zawodowych albo,

w nagłych wypadkach, po ich wykonaniu.

14. Do lekarza, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 31

i 45 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. Nr 219, poz. 1708, z

późn. zm.8)).

Art. 9a. W przypadkach, w których lekarz lub lekarz dentysta tymczasowo

i okazjonalnie wykonuje zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach,

o których mowa w art. 9 ust. 2 i 3–12, okręgowa rada lekarska lub Naczelna Rada

Lekarska mogą wymagać od lekarza lub lekarza dentysty przekazania pacjentom

wszystkich lub niektórych spośród następujących informacji:

1) w przypadku gdy lekarz, lekarz dentysta jest wpisany do rejestru przedsiębiorców

lub podobnego rejestru publicznego – wskazania tego rejestru, numeru, pod

jakim występuje w rejestrze, lub innych zawartych w tym rejestrze danych

pozwalających na identyfikację lekarza, lekarza dentysty;

2) nazwy i adresu właściwego organu udzielającego zezwolenia na wykonywanie

zawodu w państwie członkowskim siedziby;

3) wskazania stowarzyszenia zawodowego lub podobnej instytucji, w której lekarz,

lekarz dentysta jest zarejestrowany;

4) tytułu zawodowego;

5) w przypadku gdy lekarz, lekarz dentysta prowadzi działalność podlegającą

opodatkowaniu podatkiem VAT – numeru identyfikacji podatkowej VAT;

6) szczegółów dotyczących polisy ubezpieczeniowej lub innych środków

indywidualnego lub zbiorowego zabezpieczenia w odniesieniu do

odpowiedzialności zawodowej.

Art. 9b. 1. Lekarz udzielający stale świadczeń zdrowotnych członkom kadry

narodowej biorącym udział w igrzyskach olimpijskich, paraolimpijskich, igrzyskach

głuchych, mistrzostwach świata lub Europy, zwanych dalej „wydarzeniem

sportowym”, organizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może w czasie

trwania tego wydarzenia sportowego wykonywać zawód lekarza bez konieczności

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 113,

poz. 657, z 2013 r. poz. 779 i 1247 oraz z 2014 r. poz. 1491.

2016-11-28

©Telksinoe s. 27/147

uzyskania prawa wykonywania zawodu, jeżeli złoży w Okręgowej Izbie Lekarskiej

w Warszawie:

1) pisemne oświadczenie o zamiarze czasowego wykonywania zawodu lekarza na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz

2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa, w którym wykonuje

zawód lekarza, że posiada w tym państwie prawo wykonywania zawodu lekarza,

które w czasie składania oświadczenia nie jest zawieszone ani ograniczone, oraz

3) dokument potwierdzający formalne kwalifikacje do wykonywania zawodu

lekarza.

2. Oświadczenie oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1, lekarz składa za

pośrednictwem organizatora wydarzenia sportowego, nie później niż na 60 dni przed

dniem rozpoczęcia tego wydarzenia.

3. Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie po otrzymaniu oświadczenia oraz

dokumentów, o których mowa w ust. 1, wydaje lekarzowi zaświadczenie o spełnieniu

obowiązku złożenia oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa w ust. 1.

4. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 3, podlega opłacie

w wysokości nie wyższej niż 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku.

5. Opłata stanowi przychód Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie.

6. Przepisy ust. 1–5 nie dotyczą obywateli innych państw członkowskich Unii

Europejskiej świadczących usługi transgraniczne zgodnie z dyrektywą 2005/36/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania

kwalifikacji zawodowych (Dz. Urz. UE L 255 z 30.09.2005, str. 22, z późn. zm.).

Art. 10. 1. Lekarz, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie 5 lat

od uzyskania dyplomu lekarza, lekarza dentysty przed przyznaniem ograniczonego

prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, obowiązany jest do odbycia

przeszkolenia.

2. Lekarz posiadający ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza, lekarza

dentysty, który zamierza podjąć wykonywanie zawodu po upływie 5 lat od ukończenia

stażu podyplomowego, ma obowiązek odbycia przeszkolenia.

2016-11-28

©Telksinoe s. 28/147

3. Lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje go przez

okres dłuższy niż 5 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie, ma obowiązek

zawiadomienia o tym właściwej okręgowej rady lekarskiej i odbycia przeszkolenia.

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do lekarza będącego obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, który posiada dyplom lub inne dokumenty

poświadczające formalne kwalifikacje wymienione w wykazie, o którym mowa

w art. 6b, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 11. 1. Jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione

podejrzenie niedostatecznego przygotowania zawodowego lekarza, powołuje komisję

złożoną z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych, która wydaje opinię

o przygotowaniu zawodowym tego lekarza.

2. Okręgowa rada lekarska na podstawie opinii komisji, o której mowa w ust. 1,

może zobowiązać lekarza do odbycia uzupełniającego przeszkolenia. Zainteresowany

lekarz jest uprawniony do uczestnictwa w posiedzeniu okręgowej rady lekarskiej

w czasie rozpatrywania jego sprawy.

3. Lekarz ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1.

4. W razie nieusprawiedliwionego niestawiania się lekarza przed komisją,

o której mowa w ust. 1, lub uchylania się od uczestnictwa w uzupełniającym

przeszkoleniu, o którym mowa w ust. 2 i w art. 10 ust. 2 i 3, okręgowa rada lekarska

podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarza w prawie wykonywania zawodu lub

o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności medycznych do czasu

zakończenia przeszkolenia.

5. Okręgowa rada lekarska ustala tryb, miejsce i program przeszkolenia,

o którym mowa w ust. 2 oraz w art. 10. Koszty tego przeszkolenia ponosi lekarz.

Art. 12. 1. Jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione

podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia

w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan

zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza, powołuje komisję złożoną

z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta wydaje

orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo

ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.

2016-11-28

©Telksinoe s. 29/147

2. Lekarz ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1,

i poddania się niezbędnym badaniom.

3. Okręgowa rada lekarska na podstawie orzeczenia komisji może podjąć

uchwałę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu na okres trwania niezdolności

albo o ograniczeniu wykonywania określonych czynności medycznych na okres

trwania niezdolności. Zainteresowany lekarz jest uprawniony do uczestnictwa

w posiedzeniu okręgowej rady lekarskiej w czasie rozpatrywania jego sprawy.

4. Jeżeli lekarz odmawia poddania się badaniu przez komisję lub gdy okręgowa

rada lekarska na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego uzna, że dalsze

wykonywanie zawodu lub ściśle określonych czynności medycznych przez lekarza

grozi niebezpieczeństwem dla osób przez niego leczonych, okręgowa rada lekarska

podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarza w prawie wykonywania zawodu albo

o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności medycznych do czasu

zakończenia postępowania.

5. Lekarz, w stosunku do którego podjęto uchwałę o zawieszeniu prawa

wykonywania zawodu lub ograniczeniu wykonywania określonych czynności

medycznych, może wystąpić do okręgowej rady lekarskiej o uchylenie uchwały, jeżeli

ustaną przyczyny zawieszenia lub ograniczenia, nie wcześniej jednak niż po upływie

6 miesięcy od podjęcia uchwały okręgowej rady lekarskiej.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania i sposób działania

komisji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb orzekania o niezdolności do wykonywania

zawodu lekarza albo o ograniczeniu w wykonywaniu ściśle określonych czynności

medycznych, mając na uwadze konieczność prawidłowego wykonywania zawodu

przez lekarza.

Art. 13. Postępowanie w sprawach, o których mowa w art. 11 i 12, jest poufne.

Art. 14. Prawo wykonywania zawodu, ograniczone prawo wykonywania

zawodu lekarz traci z mocy prawa w razie:

1) utraty obywatelstwa polskiego lub innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, jeżeli nie nabył równocześnie obywatelstwa innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

2) ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego;

2016-11-28

©Telksinoe s. 30/147

3) upływu czasu, na jaki zostało przyznane.

Rozdział 2a

Lekarski Egzamin Końcowy i Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy

Art. 14a. 1. Lekarski Egzamin Końcowy (LEK) i Lekarsko-Dentystyczny

Egzamin Końcowy (LDEK) organizuje i przeprowadza Centrum Egzaminów

Medycznych, zwane dalej „CEM”. CEM jest państwową jednostką budżetową

podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

[2. LEK i LDEK odbywają się dwa razy do roku, równocześnie w tych samych

terminach, zgodnie z regulaminem przeprowadzania LEK i LDEK, o którym mowa

w art. 14e ust. 2, w miejscach i terminach ustalonych przez dyrektora CEM.]

<2. LEK i LDEK odbywają się dwa razy do roku, równocześnie, zgodnie Nowe brzmienie

ust. 2 i 3 w art.

z regulaminem porządkowym LEK i LDEK, o którym mowa w art. 14f ust. 2, 14a wejdzie w

w miejscach i terminach ustalonych przez dyrektora CEM.> życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

[3. Do LEK może przystąpić: U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

1) student 6. roku studiów na kierunku lekarskim, o których mowa w art. 5 ust. 1 r. poz. 580).

pkt 2 lit. a – po przedstawieniu zaświadczenia o stanie studiów i dokumentu

potwierdzającego tożsamość, albo

2) lekarz – po przedstawieniu dyplomu lekarza albo zaświadczenia

potwierdzającego ukończenie studiów na kierunku lekarskim oraz dokumentu

potwierdzającego tożsamość.]

<3. Do LEK może przystąpić:

1) student 6. roku studiów na kierunku lekarskim, o których mowa w art. 5

ust. 1 pkt 2 lit. a, albo

2) lekarz.>

[4. Do LDEK może przystąpić:

1) student 5. roku studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym, o których mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a – po przedstawieniu zaświadczenia o stanie studiów

i dokumentu potwierdzającego tożsamość, albo

2) lekarz dentysta – po przedstawieniu dyplomu lekarza dentysty albo

zaświadczenia potwierdzającego ukończenie studiów na kierunku lekarsko-

-dentystycznym oraz dokumentu potwierdzającego tożsamość.]

<4. Do LDEK może przystąpić: Nowe brzmienie

ust. 4–7 w art.

14a wejdzie w

życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

2016-11-28 U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

©Telksinoe s. 31/147

1) student 5. roku studiów na kierunku lekarsko-dentystycznym, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a, albo

2) lekarz dentysta.>

[5. Osoba zamierzająca przystąpić do LEK albo LDEK składa wniosek w tej

sprawie do dyrektora CEM.]

<5. Osoba zamierzająca przystąpić do LEK albo LDEK składa do dyrektora

CEM, za pomocą SMK, zgłoszenie do LEK albo LDEK, do dnia:

1) 30 czerwca roku kalendarzowego, w którym jest przeprowadzany dany

egzamin – w przypadku egzaminów wyznaczonych w okresie od dnia

1 września do dnia 30 września;

2) 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym jest

przeprowadzany dany egzamin – w przypadku egzaminów wyznaczonych

w okresie od dnia 1 lutego do dnia 28 lutego.>

[6. LEK i LDEK są składane w formie pisemnych testów, odrębnych dla zawodu

lekarza i zawodu lekarza dentysty, opracowanych na każdy termin egzaminu przez

ekspertów w zakresie zagadnień objętych LEK i LDEK.]

<6. Do terminów, o których mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów art. 58–

60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej

dokonanie zgłoszenia w okresie tygodnia przed upływem terminów, o których

mowa w ust. 5, termin ten przedłuża się o czas trwania awarii. Przedłużenie

następuje z urzędu przez operatora systemu.>

[7. LEK i LDEK polega na rozwiązaniu odpowiedniego testu, składającego się

z 200 pytań zawierających pięć odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Za

każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt.]

<7. Zgłoszenie do LEK albo LDEK, o którym mowa w ust. 5, zawiera

następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) miejsce urodzenia;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5) obywatelstwo (obywatelstwa);

2016-11-28

©Telksinoe s. 32/147

6) adres do korespondencji i adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu,

jeżeli posiada;

7) w przypadku lekarza albo lekarza dentysty – numer ograniczonego prawa

wykonywania zawodu lekarza, ograniczonego prawa wykonywania zawodu

lekarza dentysty, prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty;

8) numer i datę wydania dyplomu lekarza albo lekarza dentysty, jeżeli w dniu

złożenia zgłoszenia legitymuje się takim dokumentem;

9) nazwę uczelni i wydział, której studentem jest zgłaszający się albo w której

zgłaszający się ukończył studia lekarskie lub lekarsko-dentystyczne oraz

datę ich ukończenia, a w przypadku lekarza albo lekarza dentysty, który

ukończył studia lekarskie lub lekarsko-dentystyczne w państwie innym niż

państwo członkowskie Unii Europejskiej – nazwę polskiej uczelni, która

przeprowadziła nostryfikację dyplomu lekarza albo lekarza dentysty;

10) oznaczenie rady lekarskiej, która w przypadku lekarza albo lekarza

dentysty, który ukończył uczelnię w państwie członkowskim Unii

Europejskiej przyznała zgłaszającemu się prawo wykonywania zawodu

lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty;

11) oznaczenie preferowanego miejsca składania LEK albo LDEK, spośród

wskazanych przez CEM;

12) oznaczenie języka, w którym zgłaszający się zamierza składać LEK albo

LDEK.>

[8. Pytania testowe obejmują problematykę z zakresu dziedzin medycyny,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 14e, ze szczególnym

uwzględnieniem procedur diagnostycznych i leczniczych.]

<8. W przypadku złożenia zgłoszenia do LEK albo LDEK, o którym mowa Nowe brzmienie

ust. 8 i 9 w art.

w ust. 5, po raz drugi i kolejny oraz za LEK albo LDEK składany w języku 14a wejdzie w

życie z dn.

obcym, o którym mowa w art. 5 ust. 4, zgłaszający się wnosi opłatę 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

egzaminacyjną w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego 1991 oraz z 2016

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły r. poz. 580).

rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze

obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego roku. Opłatę egzaminacyjną pobiera

2016-11-28

©Telksinoe s. 33/147

dyrektor CEM i stanowi ona dochód budżetu państwa. Opłata jest wnoszona na

rachunek bankowy wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie

składania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7. Opłata powinna być uiszczona

niezwłocznie po dokonaniu zgłoszenia, nie później niż w terminie 5 dni od upływu

terminu składania zgłoszeń, o którym mowa w ust. 5.>

[9. Podczas zdawania LEK i LDEK zdający nie może korzystać z żadnych

pomocy naukowych i dydaktycznych, a także nie może posiadać urządzeń służących do

kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu stanowi

podstawę zdyskwalifikowania osoby zdającej egzamin, co jest równoważne

z uzyskaniem przez nią wyniku negatywnego.]

<9. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 8, albo

wniesienia jej w wysokości niższej niż należna, dyrektor CEM wzywa

zgłaszającego się do uzupełnienia braków formalnych, za pomocą SMK lub za

pomocą środków komunikacji elektronicznej pod adresem poczty elektronicznej

wskazanym przez zgłaszającego się w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 6.

Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia braków

formalnych w terminie 7 dni od skierowania wezwania dotknięte nim zgłoszenie

do LEK albo LDEK traktuje się jako niezłożone. O konsekwencji tej dyrektor

CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.>

[10. Testy i pytania testowe są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane

i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż

uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu,

przechowywaniu, przeprowadzające LEK i LDEK lub sprawujące nadzór nad ich

prowadzeniem.]

<10. Dyrektor CEM zawiadamia zgłaszającego się o miejscu i terminie LEK Nowe brzmienie

ust. 10 w art. 14a

albo LDEK oraz nadanym numerze kodowym. jest wejdzie w życie z

Zawiadomienie

przekazywane za pomocą SMK lub środków komunikacji elektronicznej pod dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

adresem poczty elektronicznej wskazanym przez zgłaszającego się w zgłoszeniu, poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

o którym mowa w ust. 7 pkt 6, nie później niż 14 dni przed terminem danego

LEK albo LDEK.>

2016-11-28

©Telksinoe s. 34/147

11.9) Testy i pytania testowe nie podlegają udostępnianiu na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782).

Art. 14b. 1. LEK i LDEK składa się przed Komisją Egzaminacyjną.

2. Członków Komisji Egzaminacyjnej powołuje i odwołuje dyrektor CEM.

Kandydatów do Komisji Egzaminacyjnej zgłaszają dyrektor CEM, rektorzy uczelni

prowadzących kształcenie na kierunku lekarskim lub lekarsko-dentystycznym,

wojewodowie i okręgowe rady lekarskie.

3. Członkiem Komisji Egzaminacyjnej nie może być osoba skazana

prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

4. Przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej jest osoba wskazana przez

dyrektora CEM.

5. W celu przeprowadzenia LEK i LDEK w ustalonych terminach i miejscach

dyrektor CEM wyznacza spośród członków Komisji Egzaminacyjnej Zespoły

Egzaminacyjne.

6. Członkiem Zespołu Egzaminacyjnego nie może być osoba, w stosunku do

której kandydat do złożenia LEK albo LDEK w tym Zespole Egzaminacyjnym jest:

1) jego małżonkiem;

2) osobą pozostającą z nim w stosunku:

a) pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego stopnia,

b) przysposobienia;

3) osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;

4) osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.

7. Powody wyłączenia określone w ust. 6 pkt 1 i 2 trwają pomimo ustania

małżeństwa lub przysposobienia.

[8. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem LEK albo LDEK

składają dyrektorowi CEM pisemne oświadczenie, że nie pozostają z żadnym

z kandydatów do złożenia LEK albo LDEK w tym Zespole Egzaminacyjnym

Utracił moc z dniem 16 sierpnia 2016 r., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 28

kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. Nr 113, poz. 658),

na podstawie wyroku TK z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt K 8/15 (Dz. U. poz. 1239), w zakresie,

w jakim dotyczy testów i pytań testowych z Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Lekarsko-

Dentystycznego Egzaminu Końcowego, które już się odbyły.

2016-11-28

©Telksinoe s. 35/147

w stosunku, o którym mowa w ust. 6, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem

sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne

przestępstwo skarbowe.]

<8. Członkowie Zespołu Egzaminacyjnego przed rozpoczęciem LEK albo Nowe brzmienie

ust. 8 oraz

LDEK składają dyrektorowi CEM pisemne oświadczenie, pod rygorem dodane ust. 10 i

odpowiedzialności karnej, że nie pozostają z żadnym ze zgłaszających się do LEK 11 w art. 14b

wejdą w życie z

albo LDEK przed tym Zespołem Egzaminacyjnym w stosunku, o którym mowa dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

w ust. 6, oraz nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli

następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie

fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu

o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.>

9. Dyrektor CEM odwołuje członka Komisji Egzaminacyjnej w przypadku:

1) złożenia rezygnacji;

2) choroby uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka Komisji

Egzaminacyjnej;

3) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka Komisji

Egzaminacyjnej;

4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane

z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;

5) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia, o którym mowa w ust. 8.

<10. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych, o których mowa w ust. 5, oraz

komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2, przysługuje:

1) wynagrodzenie za udział w pracach tego Zespołu albo komisji, w wysokości

nie wyższej niż 500 złotych dla Przewodniczącego i nie wyższej niż

300 złotych dla członka;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, z późn. zm.10))

10)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 1662 oraz

z 2015 r. poz. 1066, 1220, 1224, 1240, 1268 i 1735.

2016-11-28

©Telksinoe s. 36/147

przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu

Egzaminacyjnego, o którym mowa w ust. 5, albo komisji, o której mowa

w art. 14e ust. 2, bez zachowania prawa do wynagrodzenia w przypadku

organizowania LEK albo LDEK w dniu roboczym.

11. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 10

pkt 1, oraz zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 10 pkt 2, określa, w drodze

zarządzenia, dyrektor CEM.>

[Art. 14c. 1. Osoba zdająca LEK albo LDEK w danym terminie, może wnieść

Nowe brzmienie

w ciągu 3 dni od dnia przystąpienia do LEK albo LDEK merytoryczne zastrzeżenia do art. 14c wejdzie w

życie z dn.

zadania testowego wykorzystanego podczas tego LEK albo LDEK. Zastrzeżenia

1.05.2017 r. (Dz.

składa się do dyrektora CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM. U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

2. Zastrzeżenia, o których mowa w ust. 1, rozpatruje, w terminie nie dłuższym niż r. poz. 580).

3 dni od ostatecznego dnia do ich wniesienia, komisja powołana przez dyrektora CEM

spośród osób, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowego

rozpatrzenia wniesionych zastrzeżeń. W przypadku uznania zastrzeżenia komisja

unieważnia zadanie objęte zastrzeżeniem. Rozstrzygnięcie to powoduje obniżenie

maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów z testu. Za unieważnione pytanie

nie przyznaje się punktów.

3. Rozstrzygnięcia komisji, o której mowa w ust. 2, niezgodne z przepisami

prawa są nieważne.

4. Pozytywny wynik z LEK albo LDEK otrzymuje osoba zdająca, która uzyskała

co najmniej 56% maksymalnej liczby punktów z testu. Wynik egzaminu nie stanowi

decyzji w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

5. Osoba, która złożyła LEK albo LDEK z wynikiem negatywnym albo złożyła

LEK albo LDEK z niesatysfakcjonującym ją wynikiem, może przystąpić ponownie do

egzaminu w innym terminie.

6. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 14a ust. 5, do LEK albo

LDEK po raz czwarty i kolejny oraz za LEK albo LDEK składany w języku obcym,

o którym mowa w art. 5 ust. 4, osoba zdająca wnosi opłatę egzaminacyjną

w wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego

2016-11-28

©Telksinoe s. 37/147

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym

Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia

15 stycznia każdego roku. Dokument potwierdzający wniesienie opłaty

egzaminacyjnej dołącza się do wniosku.

7. Opłata, o której mowa w ust. 6, stanowi dochód budżetu państwa.

8. W przypadku rażących uchybień dotyczących procedury przebiegu LEK albo

LDEK dyrektor CEM, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zdrowia,

może wydać zarządzenie o unieważnieniu egzaminu dla poszczególnych albo

wszystkich zdających.

9. Osobie, która złożyła LEK albo LDEK, dyrektor CEM wydaje świadectwo

złożenia LEK albo świadectwo złożenia LDEK w terminie 21 dni od dnia złożenia

egzaminu.

10. Wyniki LEK i LDEK dyrektor CEM przekazuje organom, o których mowa

w art. 16c ust. 8.

11. Dokumentacja dotycząca LEK i LDEK oraz kopie świadectw złożenia LEK

i LDEK są przechowywane przez właściwe podmioty zgodnie z przepisami

art. 5 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016 oraz z 2014 r. poz. 822).]

odrębnych dla zawodu lekarza i zawodu lekarza dentysty, opracowanych na

każdy termin egzaminu przez ekspertów w zakresie zagadnień objętych LEK

i LDEK.

2. Pytania testowe obejmują problematykę z zakresu dziedzin medycyny,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 14f ust. 1, ze szczególnym

uwzględnieniem procedur diagnostycznych i leczniczych.

3. Testy i pytania testowe są opracowywane, przetwarzane, dystrybuowane

i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez osoby inne niż

uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu,

przechowywaniu, przeprowadzające LEK lub LDEK lub sprawujące nadzór nad

ich prowadzeniem.

4. Testy i pytania testowe nie podlegają udostępnianiu na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji

publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 1240). Dyrektor

2016-11-28

©Telksinoe s. 38/147

CEM udostępnia testy i pytania testowe, po ich wykorzystaniu na dany LEK albo

LDEK, wyłącznie osobom przystępującym do tych egzaminów. Udostępnienie

oraz jego dokumentowanie następuje w sposób określony w zarządzeniu

dyrektora CEM.>

[Art. 14d. 1. Członkom Zespołów Egzaminacyjnych, o których mowa w art. 14b

ust. 5, oraz komisji, o której mowa w art. 14c ust. 2, przysługuje:

1) wynagrodzenie w wysokości 300 zł dla przewodniczącego i 130 zł dla członków

Zespołu Egzaminacyjnego albo komisji, o której mowa w art. 14c ust. 2, za

udział w pracach tego zespołu albo tej komisji;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy;

3) zwolnienie od pracy w dniu wykonywania czynności Zespołu Egzaminacyjnego

albo komisji, o której mowa w art. 14c ust. 2, bez zachowania prawa do

wynagrodzenia.

2. Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają waloryzacji

z uwzględnieniem średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej przyjętego w ustawie budżetowej.]

Nowe brzmienie

przed egzaminem Zespołowi Egzaminacyjnemu, o którym mowa w art. 14b art. 14d wejdzie

w życie z dn.

ust. 5, dokument potwierdzający tożsamość. W przypadku braku dokumentu 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

potwierdzającego tożsamość zgłaszającego się nie może on przystąpić do 1991 oraz z 2016

egzaminu. r. poz. 580).

2. LEK i LDEK polega na rozwiązaniu odpowiedniego testu, składającego

się z 200 pytań zawierających pięć odpowiedzi, z których tylko jedna jest

prawidłowa. Za każdą prawidłową odpowiedź uzyskuje się 1 punkt.

W przypadku braku odpowiedzi, zaznaczenia nieprawidłowej odpowiedzi albo

zaznaczenia więcej niż jednej odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

3. Przebieg LEK i LDEK może być dokumentowany za pomocą urządzeń

rejestrujących obraz i dźwięk, o czym zgłaszającego się do LEK albo LDEK

informuje się w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed

rozpoczęciem egzaminu.

2016-11-28

©Telksinoe s. 39/147

4. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania

LEK i LDEK zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych

i dydaktycznych, a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania

oraz przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub

rozwiązywanie testu niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania

zdającego, co jest równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

5. W przypadku stwierdzenia, w trakcie egzaminu, naruszenia zakazu,

o którym mowa w ust. 4, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie,

przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 14b ust. 5,

dokonuje dyskwalifikacji i odnotowuje dyskwalifikację wraz ze wskazaniem jej

przyczyny oraz godziną przerwania egzaminu testowego w protokole

egzaminacyjnym.

6. W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie

analizy obrazów zarejestrowanych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz

i dźwięk, o których mowa w ust. 3, że zdający naruszył zakaz, o którym mowa

w ust. 4, lub rozwiązał test niesamodzielnie, Przewodniczący Komisji

Egzaminacyjnej, o którym mowa w art. 14b ust. 4, dokonuje dyskwalifikacji

zdającego. Fakt dyskwalifikacji wraz ze wskazaniem jej przyczyny odnotowuje

się w protokole egzaminacyjnym.

7. O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 6, dyrektor CEM zawiadamia na

piśmie osobę zdyskwalifikowaną. Informację o dyskwalifikacji dyrektor CEM

zamieszcza również w SMK.

8. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia w przypadku:

1) studenta – właściwą uczelnię;

2) lekarza lub lekarza dentysty – właściwego okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest

członkiem okręgowej izby lekarskiej, albo właściwego okręgowego

rzecznika odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby lekarskiej, jeżeli

lekarz lub lekarz dentysta jest członkiem wojskowej izby lekarskiej.

9. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do LEK albo LDEK

w kolejnym najbliższym terminie egzaminu od dnia dyskwalifikacji.>

[Art. 14e. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

2016-11-28

©Telksinoe s. 40/147

1) wykaz podstawowych dziedzin medycyny oraz zakres problematyki

uwzględnianej przy opracowywaniu pytań testowych LEK i LDEK, mając na

uwadze zakres wiedzy i umiejętności, które przystępujący do egzaminu powinien

posiadać,

2) wzory zaświadczeń, o których mowa w art. 14a ust. 3 i 4,

3) zakres danych zamieszczonych we wniosku o przystąpienie do LEK albo LDEK,

4) tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 14b

ust. 1, i komisji, o której mowa w art. 14c ust. 2,

5) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8,

6) sposób i szczegółowy tryb zgłaszania do LEK i LDEK oraz przeprowadzania

LEK i LDEK, w tym okres, w którym powinny być wyznaczone ich terminy,

7) wysokość opłaty, o której mowa w art. 14c ust. 6, oraz sposób jej uiszczania,

8) szczegółowy tryb unieważniania LEK albo LDEK,

9) szczegółowy sposób ustalania wyników LEK i LDEK,

10) wzory świadectwa złożenia LEK i świadectwa złożenia LDEK,

11) sposób przekazywania przez CEM wyników LEK i LDEK uprawnionym

podmiotom

– uwzględniając prawidłowy przebieg LEK i LDEK oraz zachowanie bezstronności

pracy Zespołów Egzaminacyjnych i komisji, o której mowa w art. 14c ust. 2.

2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy LEK i LDEK, zatwierdzany

przez ministra właściwego do spraw zdrowia.]

art. 14e wejdzie w

w trakcie egzaminu albo bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem życie z dn.

sali egzaminacyjnej, merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

wykorzystanego podczas tego LEK albo LDEK. Zastrzeżenie składa się do 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

dyrektora CEM na formularzu, którego wzór opracowuje CEM.

2. Zastrzeżenie, o którym mowa w ust. 1, rozpatruje, w terminie 3 dni od

dnia, w którym odbywał się egzamin, komisja powołana przez dyrektora CEM

spośród osób, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię

prawidłowego rozpatrzenia wniesionych zastrzeżeń. W przypadku uznania

zastrzeżenia komisja unieważnia pytanie testowe objęte zastrzeżeniem.

Rozstrzygnięcie to powoduje obniżenie maksymalnej możliwej do uzyskania

liczby punktów z testu. Za unieważnione pytanie nie przyznaje się punktów.

2016-11-28

©Telksinoe s. 41/147

3. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 2, niezgodne z przepisami prawa

jest nieważne.

4. Pozytywny wynik z LEK albo LDEK otrzymuje zdający, który uzyskał co

najmniej 56% maksymalnej liczby punktów z testu. Wynik egzaminu nie stanowi

decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

5. Osoba, która złożyła LEK albo LDEK z wynikiem negatywnym albo

złożyła LEK albo LDEK z niesatysfakcjonującym ją wynikiem, może przystąpić

ponownie do egzaminu w innym terminie.

6. Osobie, która złożyła LEK albo LDEK, dyrektor CEM wydaje

świadectwo złożenia LEK albo świadectwo złożenia LDEK w terminie 21 dni od

dnia złożenia egzaminu. Podpis dyrektora CEM zamieszczony na świadectwie

może być odwzorowany mechanicznie. Wyniki egzaminu danej osoby są jej

udostępniane za pomocą SMK. Na wniosek tej osoby dyrektor CEM wydaje,

odpłatnie, duplikat świadectwa złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK

albo dokonuje ich korekty. Opłata za te czynności wynosi 50 zł. Opłaty nie wnosi

się, w przypadku gdy korekta wynika z błędu CEM.

7. Wyniki LEK i LDEK dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK

organom, o których mowa w art. 16c ust. 8, uczelniom, w zakresie studentów

i absolwentów ich wydziałów, oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej.

8. W przypadku rażących uchybień dotyczących procedury przebiegu LEK

albo LDEK lub nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie

LEK albo LDEK dyrektor CEM, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do

spraw zdrowia, może wydać zarządzenie o unieważnieniu egzaminu dla

poszczególnych albo wszystkich zdających.

9. W przypadku unieważnienia LEK albo LDEK z przyczyn nieleżących po

stronie zdającego, nie pobiera się opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, od

osoby zgłaszającej się do kolejnego egzaminu, która przystępowała do

unieważnionego egzaminu.

10. Dokumentacja dotycząca LEK i LDEK jest przechowywana przez

właściwe podmioty zgodnie z przepisami art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca

1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1446).>

2016-11-28

©Telksinoe s. 42/147

Dodany art. 14f

rozporządzenia: wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

1) wykaz dziedzin medycyny oraz zakres problematyki uwzględnianej przy (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

opracowywaniu pytań testowych LEK i LDEK, 2016 r. poz. 580).

2) tryb powoływania członków Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa

w art. 14b ust. 1, i komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

3) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8,

4) sposób i szczegółowy tryb przeprowadzania LEK i LDEK, w tym okres,

w którym powinny być wyznaczone ich terminy,

5) wysokość opłaty, o której mowa w art. 14a ust. 8, oraz sposób jej uiszczania,

6) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczących Zespołów

Egzaminacyjnych oraz komisji, o której mowa w art. 14e ust. 2,

7) szczegółowy tryb unieważniania LEK albo LDEK,

8) szczegółowy sposób ustalania wyników LEK i LDEK,

9) wzory świadectwa złożenia LEK i świadectwa złożenia LDEK,

10) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu albo odpisu świadectwa

złożenia LEK albo świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania

opłaty, o której mowa w art. 14e ust. 6,

11) tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty świadectwa złożenia LEK

albo świadectwa złożenia LDEK oraz sposób uiszczania opłaty, o której

mowa w art. 14e ust. 6

– mając na uwadze zakres wiedzy i umiejętności, które zgłaszający się do

egzaminu powinien posiadać, oraz uwzględniając prawidłowe przygotowanie

i przebieg LEK i LDEK oraz zachowanie bezstronności pracy Zespołów

Egzaminacyjnych, o których mowa w art. 14b ust. 5, i komisji, o której mowa

w art. 14e ust. 2, nakład ich pracy, a także konieczność zapewnienia

prawidłowego tworzenia dokumentacji dotyczącej złożenia LEK albo LDEK.

2. Dyrektor CEM wydaje regulamin porządkowy LEK i LDEK,

zatwierdzany przez ministra właściwego do spraw zdrowia.>

2016-11-28

©Telksinoe s. 43/147

Rozdział 3

Kształcenie podyplomowe

Art. 15. 1. Okres stażu podyplomowego lekarza nie może być krótszy niż

12 miesięcy.

2. Okres stażu podyplomowego lekarza dentysty wynosi 12 miesięcy.

3. (uchylony)

3a. Lekarz odbywający staż podyplomowy wykonuje zawód na podstawie

ograniczonego prawa wykonywania zawodu lekarza albo ograniczonego prawa

wykonywania zawodu lekarza dentysty pod nadzorem lekarza posiadającego

specjalizację, o której mowa w art. 64 ust. 1, tytuł specjalisty w określonej dziedzinie

medycyny albo lekarza dentysty wykonującego zawód przez okres co najmniej 5 lat,

zwanego dalej „opiekunem”.

3b. Lekarz, o którym mowa w ust. 3a, jest uprawniony do wykonywania zawodu

wyłącznie w miejscu odbywania stażu, z zastrzeżeniem art. 30, oraz w sytuacji gdy

prowadzi prace badawcze w dziedzinie nauk medycznych pod kierunkiem lekarza

posiadającego prawo wykonywania zawodu. Stażysta jest uprawniony

w szczególności do:

1) przedmiotowego i podmiotowego badania pacjenta oraz udzielania porad

lekarskich po konsultacji z opiekunem;

2) wydawania, po konsultacji z opiekunem, zleceń lekarskich;

3) wydawania, po konsultacji z opiekunem, skierowań na badania laboratoryjne

oraz inne badania diagnostyczne, z wyjątkiem badań wymagających metod

diagnostycznych i leczniczych stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta;

4) samodzielnego stosowania, na zlecenie opiekuna, metod diagnostycznych

i leczniczych, których praktyczna umiejętność została potwierdzona przez

opiekuna;

5) wykonywania wspólnie z opiekunem zabiegów operacyjnych oraz wspólnie

stosowania metod leczniczych i diagnostycznych objętych programem stażu;

6) prowadzenia, pod nadzorem opiekuna, historii choroby i innej dokumentacji

medycznej;

7) udzielania informacji o stanie zdrowia pacjenta, po skonsultowaniu z opiekunem

treści tych informacji;

2016-11-28

©Telksinoe s. 44/147

8) zlecania czynności pielęgnacyjnych;

9) w stanach nagłych do doraźnego podania lub zlecenia podania pacjentowi leków,

a jeżeli są to leki silnie lub bardzo silnie działające – po zasięgnięciu, w miarę

możliwości, opinii jednego lekarza.

3c. Lekarz odbywający staż nie jest uprawniony do wystawiania recept oraz

wydania opinii i orzeczeń lekarskich.

3d. Lekarz, lekarz dentysta odbywa staż podyplomowy na podstawie umowy

o pracę, zawartej na czas określony, w celu przygotowania zawodowego

obejmującego realizację programu stażu podyplomowego, z zastrzeżeniem ust. 7a.

3e. Cudzoziemiec niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, któremu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielono zezwolenia

na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii

Europejskiej albo któremu w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy,

odbywa staż podyplomowy na zasadach obowiązujących obywateli polskich.

3f. Cudzoziemiec, niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, który nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 3e, może odbyć staż

podyplomowy za zgodą ministra właściwego do spraw zdrowia na zasadach

określonych w przepisach o odbywaniu studiów i uczestniczeniu w badaniach

naukowych i szkoleniach przez osoby niebędące obywatelami polskimi.

4. Organizacja, finansowanie oraz zapewnienie warunków odbywania stażu

podyplomowego przez absolwentów studiów lekarskich i lekarsko-dentystycznych

będących obywatelami polskimi, zamierzających wykonywać zawód na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, mających stałe miejsce zamieszkania na obszarze

województwa, a w przypadku osób będących obywatelami innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej zamierzających odbywać staż na

obszarze tego województwa, jest zadaniem marszałka województwa z zakresu

administracji rządowej.

4a. W roku 2009 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

4b. W roku 2010 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

2016-11-28

©Telksinoe s. 45/147

4c. W roku 2011 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

4d. W roku 2012 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

4e. W roku 2013 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

4f. W roku 2014 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

4g. W roku 2015 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

4h. W roku 2016 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego,

o którym mowa w ust. 4, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej określa, w drodze rozporządzenia:

1) ramowe programy i czas trwania stażu podyplomowego lekarza;

2) sposób odbywania i dokumentowania stażu podyplomowego;

3) tryb uznawania równoważności stażu podyplomowego odbytego za granicą

w całości lub w części;

4) (uchylony)

5) (uchylony)

6) wymagania oraz warunki, jakim powinny odpowiadać podmioty lecznicze oraz

indywidualne praktyki lekarskie i indywidualne specjalistyczne praktyki

lekarskie, w których odbywane są staże podyplomowe, oraz sposób

dokonywania oceny realizacji programu stażu przez te podmioty;

7) wysokość wynagrodzenia lekarza stażysty i lekarza dentysty stażysty oraz

zasady finansowania i organizacji stażu podyplomowego.

2016-11-28

©Telksinoe s. 46/147

6. Marszałek województwa w porozumieniu z właściwą okręgową radą lekarską

ustala listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży podyplomowych.

6a. Okręgowa rada lekarska, w drodze uchwały, w porozumieniu z marszałkiem

województwa, kieruje do odbycia stażu na obszarze swojego działania lekarzy, lekarzy

dentystów, którym przyznała ograniczone prawo wykonywania zawodu i których

wpisała na listę członków izby.

6b. Wojewoda sprawuje nadzór nad odbywaniem stażu podyplomowego lekarzy,

lekarzy dentystów oraz w zakresie spełniania przez podmioty prowadzące staż

wymagań i warunków, o których mowa w ust. 5 pkt 6.

6c. Wojewoda w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 6b, jest uprawniony do:

1) wizytacji podmiotu wpisanego na listę, o której mowa w ust. 6;

2) żądania dokumentacji dotyczącej realizacji programu stażu oraz finansowania;

3) żądania wyjaśnień dotyczących realizacji programu stażu przez lekarza;

4) wydawania zaleceń pokontrolnych;

5) przekazywania informacji dotyczących przeprowadzonej kontroli marszałkowi

województwa oraz okręgowej izbie lekarskiej;

6) wnioskowania do marszałka województwa o skreślenie podmiotu wpisanego na

listę, o której mowa w ust. 6.

6d. Przepisy ust. 1–3d oraz 4–6c stosuje się odpowiednio do osób będących

obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

7. Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady

Lekarskiej, ustala listę podległych sobie podmiotów leczniczych uprawnionych do

prowadzenia staży podyplomowych lekarzy, lekarzy dentystów powołanych do

zawodowej służby wojskowej oraz zapewnia środki finansowe niezbędne do odbycia

tych staży.

7a. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 7, odbywa staż podyplomowy

na stanowisku lekarza stażysty lub lekarza dentysty stażysty, na które zostaje

wyznaczony przez właściwy organ wojskowy w porozumieniu z Wojskową Radą

Lekarską.

8. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może

uznać staż podyplomowy odbyty za granicą za równoważny ze stażem

podyplomowym odbytym w kraju, z zastrzeżeniem ust. 9.

2016-11-28

©Telksinoe s. 47/147

9. Staż podyplomowy odbyty w państwie członkowskim Unii Europejskiej przez

lekarza będącego obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, minister właściwy do spraw zdrowia uznaje za

równoważny w całości lub w części ze stażem podyplomowym odbytym

w Rzeczypospolitej Polskiej.

10. (uchylony)

Art. 16. 1. Lekarz może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie

medycyny:

1) po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego oraz

2) po złożeniu Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, zwanego dalej „PES”,

albo

3) po uznaniu za równoważny tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.

2. Szkolenie specjalizacyjne w określonej dziedzinie medycyny jest szkoleniem

modułowym i składa się z:

1) modułu podstawowego, odpowiadającego podstawowemu zakresowi wiedzy

teoretycznej i umiejętności praktycznych z danej dziedziny medycyny lub

wspólnego dla pokrewnych dziedzin medycyny, oraz

2) modułu specjalistycznego, odpowiadającego profilowi specjalizacji, w którym

lekarz może kontynuować szkolenie specjalizacyjne po ukończeniu określonego

modułu podstawowego, albo

3) modułu jednolitego, właściwego dla danej specjalizacji.

3. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po zaliczeniu modułu

podstawowego, może zmienić dziedzinę medycyny, w której chce kontynuować

szkolenie specjalizacyjne, pod warunkiem zakwalifikowania się do jej odbywania

w ramach postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 16c ust. 7.

[4. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający

odpowiedni dorobek zawodowy i naukowy w zakresie modułu specjalistycznego,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2, i posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II

stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu, o którym mowa

w ust. 2 pkt 1, może ubiegać się o skierowanie go do odbywania tego modułu

specjalistycznego bez postępowania kwalifikacyjnego, na wniosek właściwego

konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny.]

2016-11-28

©Telksinoe s. 48/147

<4. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający Nowe brzmienie

ust. 4 i dodany

odpowiedni dorobek zawodowy i naukowy w zakresie modułu specjalistycznego, ust. 4a w art. 16

o którym mowa w ust. 2 pkt 2, oraz posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

II stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu, o którym (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

mowa w ust. 2 pkt 1, może ubiegać się, za pomocą SMK, o skierowanie go do 2016 r. poz. 580).

odbywania tego modułu specjalistycznego bez postępowania kwalifikacyjnego, za

zgodą właściwego konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny. W tym

celu lekarz składa wniosek, o którym mowa w art. 16c ust. 1.>

<4a. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 4, przepisy art. 16c

ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.>

5. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 4, który rozpoczął szkolenie

specjalizacyjne, kierownik specjalizacji może wystąpić do dyrektora Centrum

Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”, o uznanie

dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze

zrealizowaniem przez niego w części albo w całości modułu specjalistycznego.

6. W przypadku lekarza posiadającego stopień naukowy doktora habilitowanego

i mającego odpowiedni dorobek zawodowy i naukowy w zakresie modułu

specjalistycznego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, i posiadającego tytuł specjalisty lub

specjalizację II stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu,

o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zakwalifikowanego do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w trybie postępowania kwalifikacyjnego, kierownik specjalizacji

w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym w danej dziedzinie medycyny

może wystąpić do dyrektora CMKP o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego

i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części albo

w całości programu modułu specjalistycznego.

7. Dyrektor CMKP, na podstawie opinii powołanego przez niego zespołu, może

uznać, w drodze decyzji, dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza,

o którym mowa w ust. 4–6, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części

albo w całości szczegółowego programu modułu specjalistycznego, a w przypadku

uznania za równoważny w całości – podjąć decyzję o dopuszczeniu tego lekarza do

PES.

8. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 7, wchodzą:

1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny;

2016-11-28

©Telksinoe s. 49/147

2) kierownik specjalizacji;

3) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny

medycyny;

4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej

dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.

9. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może

uznać dotychczasowy dorobek zawodowy i naukowy lekarza za równoważny

z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny, nieobjętej

dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego, i podjąć decyzję

o dopuszczeniu lekarza do PES. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się odpowiednio.

Dodany ust. 9a w

<9a. Decyzje, o których mowa w ust. 7 i 9, przekazuje się za pomocą SMK art. 16 wejdzie w

i dodatkowo podaje w nim: życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

1) datę decyzji; U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy; r. poz. 580).

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.>

10. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz specjalizacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oraz sposób i tryb uznawania

dorobku zawodowego i naukowego lekarza, kierując się równoważnością dorobku

zawodowego i naukowego lekarza z danym programem specjalizacji.

Art. 16a. 1. Dokument potwierdzający formalne kwalifikacje w zakresie

specjalizacji lekarskiej lub lekarsko-dentystycznej lekarza lub lekarza dentysty

będącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wydany przez

właściwe władze innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii

Europejskiej, spełniający minimalne wymogi kształcenia określone w przepisach Unii

Europejskiej, wymieniony w wykazie, o którym mowa w ust. 3, jest równoważny

z dokumentem poświadczającym tytuł specjalisty.

2. Za równoważne z tytułem specjalisty w dziedzinie medycyny uważa się

również kwalifikacje potwierdzone:

1) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

2016-11-28

©Telksinoe s. 50/147

a) 20 grudnia 1976 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Danii, Republice

Francuskiej, Królestwie Niderlandów, Republice Irlandii, Wielkim

Księstwie Luksemburga, Republice Federalnej Niemiec, Republice

Włoskiej lub Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii

Północnej,

b) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej,

c) 1 stycznia 1986 r. w Królestwie Hiszpanii lub Republice Portugalii,

d) 3 kwietnia 1992 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej, który

upoważnia do wykonywania zawodu lekarza specjalisty na terytorium

Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak dokument

potwierdzający kwalifikacje przyznany przez właściwe organy Republiki

Federalnej Niemiec i wymieniony w wykazie, o którym mowa w ust. 3,

e) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie

Szwecji, Republice Islandii lub Królestwie Norwegii,

f) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu,

g) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice

Słowenii, Republice Litewskiej, Republice Łotewskiej, Republice

Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty lub Republice

Cypryjskiej,

i) 1 stycznia 2007 r. w Republice Bułgarii lub Rumunii,

j) 1 lipca 2013 r. w Republice Chorwacji

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającym, że lekarz faktycznie

i zgodnie z prawem wykonywał zawód jako specjalista w danej dziedzinie przez

co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających

wydanie zaświadczenia, albo

2) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

2016-11-28

©Telksinoe s. 51/147

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii,

da) 8 października 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki

Chorwacji,

e) 1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji w przypadku Republiki Czeskiej

lub Republiki Słowackiej

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy odpowiednio Republiki

Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Słowenii,

Republiki Chorwacji, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej

potwierdzającym, że dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą moc,

jak dokumenty wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie, o którym

mowa w ust. 3, oraz że lekarz faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał zawód

jako specjalista w danej dziedzinie przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

3) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarsko-dentystycznej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia

przed dniem:

a) 28 stycznia 1980 r. w Królestwie Danii, Królestwie Niderlandów,

Republice Irlandii, Republice Federalnej Niemiec lub Zjednoczonym

Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b) 28 stycznia 1980 r. w Republice Francuskiej w dziedzinie ortodoncji,

c) 1 stycznia 1981 r. w Republice Greckiej w dziedzinie ortodoncji,

d) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej,

który upoważnia do wykonywania zawodu lekarza dentysty specjalisty na

terytorium Republiki Federalnej Niemiec na tych samych zasadach jak

dokument potwierdzający kwalifikacje przyznany przez właściwe organy

Republiki Federalnej Niemiec i wymieniony w wykazie, o którym mowa

w ust. 3,

e) 1 stycznia 1994 r. w Królestwie Szwecji, Republice Finlandii lub

Królestwie Norwegii,

f) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej w dziedzinie ortodoncji,

2016-11-28

©Telksinoe s. 52/147

g) 1 stycznia 2003 r. w Republice Greckiej w dziedzinie chirurgii

stomatologicznej,

h) 1 maja 2004 r. w Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice

Węgierskiej, Republice Malty lub Republice Cypryjskiej,

i) 1 maja 2004 r. w Republice Estońskiej lub Republice Łotewskiej

w dziedzinie ortodoncji,

j) 27 stycznia 2005 r. w Królestwie Belgii w dziedzinie ortodoncji,

k) 21 maja 2005 r. w Republice Włoskiej

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającym, że lekarz dentysta

faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał zawód jako specjalista w danej

dziedzinie przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat bezpośrednio

poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

4) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarsko-dentystycznej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia

przed dniem:

a) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej,

b) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik

Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej,

c) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

w przypadku Republiki Litewskiej,

d) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republiki Słowenii

– oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy odpowiednio:

Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki

Słowenii, Republiki Czeskiej lub Republiki Słowackiej potwierdzającym, że

dokument ten ma na terytorium tych państw taką samą moc jak dokumenty

wymienione w odniesieniu do tych państw w wykazie, o którym mowa w ust. 3,

oraz że lekarz dentysta faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał zawód jako

specjalista w danej dziedzinie przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie

pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

5) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o odbyciu specjalistycznego kształcenia

2016-11-28

©Telksinoe s. 53/147

przed dniem 1 stycznia 1995 r. w Królestwie Hiszpanii, oraz zaświadczeniem,

wydanym przez właściwe władze hiszpańskie, o zdaniu egzaminu

specjalizacyjnego, przeprowadzonego w celu potwierdzenia, że kwalifikacje

lekarza odpowiadają kwalifikacjom w zakresie danej specjalności, o których

mowa w ust. 3;

5a) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej, świadczącym o rozpoczęciu kształcenia po dniu

31 grudnia 1983 r. a przed dniem 1 stycznia 1991 r. w Republice Włoskiej, jeżeli

do dokumentu jest dołączone zaświadczenie wydane przez właściwy organ

włoski stwierdzające, że dany lekarz faktycznie i zgodnie z prawem wykonywał

w Republice Włoskiej działalność lekarza danej specjalizacji przez co najmniej

siedem kolejnych lat w okresie dziesięciu lat poprzedzających wydanie tego

zaświadczenia, a kwalifikacje te są uważane za równoważne z kwalifikacjami

poświadczonymi dokumentami wymienionymi w wykazie, o którym mowa

w ust. 3;

6) dokumentem potwierdzającym formalne kwalifikacje w zakresie danej

specjalności lekarskiej lub lekarsko-dentystycznej wydanym przez inne niż

Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej innym niż

dokumenty wymienione w wykazie, o którym mowa w ust. 3, lub w zakresie

specjalizacji innej niż wymieniona w wykazie, o którym mowa w art. 20a ust. 2,

oraz zaświadczeniem wydanym przez właściwe organy innego niż

Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej

stwierdzającym, że dokument potwierdzający formalne kwalifikacje w zakresie

danej specjalności lekarskiej lub lekarsko-dentystycznej został wydany po

odbyciu odpowiedniego kształcenia spełniającego minimalne wymogi określone

w przepisach Unii Europejskiej, a kwalifikacje te są uważane za równoważne

z kwalifikacjami poświadczonymi dokumentami wymienionymi w wykazie,

o którym mowa w ust. 3.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

dokumentów potwierdzających formalne kwalifikacje w zakresie specjalizacji

medycznych lekarza i lekarza dentysty, będącego obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej.

2016-11-28

©Telksinoe s. 54/147

Art. 16b. 1. W przypadku:

1) lekarza, lekarza dentysty posiadającego dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje w zakresie specjalizacji medycznych lekarza, lekarza dentysty inny

niż wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 16a ust. 3, wyłącznie na

potrzeby uznania tej specjalizacji, albo

2) lekarza, lekarza dentysty posiadającego dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje w zakresie specjalizacji medycznych lekarza, lekarza dentysty

wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 16a ust. 3, który nie może

przedstawić zaświadczenia wydanego przez właściwe organy państwa

członkowskiego Unii Europejskiej potwierdzającego faktyczne i zgodne

z prawem wykonywanie zawodu jako specjalista w danej dziedzinie na

terytorium tego państwa członkowskiego przez co najmniej trzy kolejne lata

w okresie pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia, albo

3) lekarza, lekarza dentysty posiadającego dokument potwierdzający formalne

kwalifikacje w zakresie specjalizacji medycznych lekarza, lekarza dentysty

wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej i który

może przedstawić zaświadczenie, że posiada trzyletnie doświadczenie

zawodowe jako specjalista w danej dziedzinie, uzyskane na terytorium państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, które uznało to potwierdzenie kwalifikacji

zawodowych zgodnie z wewnętrznymi przepisami tego państwa oraz

potwierdziło uzyskane doświadczenie zawodowe

– minister właściwy do spraw zdrowia stosuje przepisy o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

określone w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadkach określonych w ust. 1 uprawnienie do wyboru stażu

adaptacyjnego albo testu umiejętności w rozumieniu przepisów o zasadach uznawania

kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej

może zostać wyłączone.

Art. 16c. [1. Lekarz składa wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego

w wybranej dziedzinie medycyny odpowiednio do:

1) wojewody właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego

zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne;

2016-11-28

©Telksinoe s. 55/147

2) Ministra Obrony Narodowej lub wyznaczonej przez niego jednostki

organizacyjnej – w przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej oraz pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych

utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej;

3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w przypadku lekarzy pełniących

służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.]

<1. Lekarz składa, za pomocą SMK, wniosek o odbywanie szkolenia Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 16c

specjalizacyjnego w wybranej dziedzinie medycyny odpowiednio do: wejdzie w życie z

1) wojewody właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

którego zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne; poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

2) Ministra Obrony Narodowej – w przypadku lekarzy będących żołnierzami

w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra

Obrony Narodowej;

3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w przypadku lekarzy

pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych,

utworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.>

<1a. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie od dnia Dodane ust. 1a i

1b w art. 16c

1 lutego do dnia 28 lutego – na postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane od wejdą w życie z

dnia 1 marca do dnia 31 marca, albo od dnia 1 września do dnia 30 września – na dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzane od dnia 1 października do dnia poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

31 października. W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę,

uniemożliwiającej złożenie wniosku w okresie tygodnia przed upływem

odpowiednich terminów, terminy te przedłuża się o czas trwania awarii od

momentu jej usunięcia. Przedłużenie terminu następuje z urzędu przez operatora

systemu.

1b. Do terminów, o których mowa w ust. 1a, nie stosuje się przepisów

art. 58–60 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.>

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię (imiona) i nazwisko lekarza;

2) nazwisko rodowe;

2016-11-28

©Telksinoe s. 56/147

3) miejsce i datę urodzenia;

4) płeć;

5) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6) obywatelstwo (obywatelstwa);

7) adres miejsca zamieszkania;

[8) dokument, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący obywatelem Unii

Europejskiej przebywa w Polsce;]

<8) cechy dokumentu, na podstawie którego cudzoziemiec niebędący

Nowe brzmienie

obywatelem Unii Europejskiej przebywa na terytorium Rzeczypospolitej pkt 8–10, 14 i 16

w ust. 2 w art. 16c

Polskiej;> wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

[9) numer rejestracyjny lekarza w okręgowej izbie lekarskiej;] (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

<9) numer prawa wykonywania zawodu albo ograniczonego prawa 2016 r. poz. 580).

wykonywania zawodu;>

[10) numer seryjny, datę i miejsce wystawienia dokumentu „Prawo wykonywania

zawodu lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”;]

<10) numer seryjny, datę i podmiot wydający dokument prawa wykonywania

zawodu albo ograniczonego prawa wykonywania zawodu;>

11) posiadane tytuły specjalisty oraz rok ich uzyskania, a także tryb odbywania

szkolenia specjalizacyjnego;

12) dotychczas odbywane szkolenia specjalizacyjne niezakończone uzyskaniem

tytułu specjalisty i tryb ich odbywania;

13) wynik LEK albo LDEK; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się odpowiednio;

[14) posiadany stopień naukowy;]

<14) posiadany stopień naukowy lub tytuł naukowy;>

15) liczbę publikacji i ich wykaz;

[16) okres zatrudnienia w jednostce, w której ma się odbywać szkolenie

specjalizacyjne;]

<16) okres zatrudnienia w jednostce akredytowanej, zgodnej z kierunkiem

wnioskowanej specjalizacji;>

17) wnioskowany tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

[3. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, następuje w formie wniosku

elektronicznego, generowanego i pobieranego na stronie internetowej wojewody.

2016-11-28

©Telksinoe s. 57/147

Wojewoda potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych na wniosku danych.

Lekarz po wypełnieniu i podpisaniu wniosku składa go do wojewody.]

<3. Wojewoda potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we wniosku, Nowe brzmienie

ust. 3 w art. 16c

o którym mowa w ust. 1 pkt 1, danych.> wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

[4. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, następuje w formie wniosku

(Dz. U. z 2015 r.

elektronicznego generowanego i pobieranego na stronie internetowej jednostki poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

organizacyjnej realizującej zadania z zakresu spraw podmiotów leczniczych,

obsługującej Ministra Obrony Narodowej. Lekarz po wypełnieniu i podpisaniu

wniosku składa go do szefa jednostki organizacyjnej realizującej zadania z zakresu

spraw podmiotów leczniczych obsługującej Ministra Obrony Narodowej.]

<4. Minister Obrony Narodowej potwierdza elektronicznie zapisanie Nowe brzmienie

ust. 4 i 5 w art.

zgłoszonych we wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, danych.> 16c wejdzie w

życie z dn.

[5. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, następuje w formie wniosku

1.05.2017 r. (Dz.

elektronicznego generowanego i pobieranego na stronie internetowej jednostki U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

organizacyjnej realizującej zadania z zakresu spraw podmiotów leczniczych, r. poz. 580).

obsługującej ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Lekarz po wypełnieniu

wniosku składa go do ministra właściwego do spraw wewnętrznych.]

<5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego

komórka organizacyjna potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych we

wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, danych.>

[6. Lekarz może złożyć wniosek o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli Przepis

uchylający ust. 6 i

nie toczy się w jego sprawie postępowanie, o którym mowa w ust. 13 lub 14.] nowe brzmienie

[7. W celu zakwalifikowania lekarza do odbycia szkolenia specjalizacyjnego ust. 7 w art. 16c

wejdą w życie z

przeprowadza się postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe.] poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

<7. W celu zakwalifikowania lekarza do odbycia szkolenia specjalizacyjnego

przeprowadza się, za pomocą SMK i z wykorzystaniem danych zamieszczonych

w SMK, postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną wniosku

o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe.>

8. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzają, dwa razy w roku, odpowiednio

wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw

wewnętrznych, zwani dalej „organami prowadzącymi postępowanie kwalifikacyjne”.

2016-11-28

©Telksinoe s. 58/147

9. Postępowanie konkursowe przeprowadza się, jeżeli liczba kandydatów do

odbycia szkolenia specjalizacyjnego spełniających warunki określone w ust. 6 jest

większa niż liczba miejsc szkoleniowych.

10. W postępowaniu konkursowym uwzględnia się:

1) w przypadku lekarza, który występuje o rozpoczęcie specjalizacji w trybie

rezydentury wynik LEK, albo, w przypadku lekarza dentysty – LDEK;

2) w przypadku lekarza, który występuje o rozpoczęcie specjalizacji w trybie

pozarezydenckim, jeżeli posiada odpowiednią specjalizację I lub II stopnia bądź

tytuł specjalisty wynik egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II

stopnia albo PES, albo wynik LEK/LDEK oraz punkty dodatkowe – za

posiadanie stopnia naukowego doktora nauk medycznych, odpowiedni okres

zatrudnienia w jednostce akredytowanej zgodny z kierunkiem specjalizacji,

publikacje w czasopismach naukowych zamieszczonych w wykazie czasopism

sporządzonym przez ministra właściwego do spraw nauki dla potrzeb oceny

parametrycznej jednostek naukowych;

3) w przypadku lekarza, który występuje o rozpoczęcie specjalizacji w trybie

pozarezydenckim, jeżeli nie posiada odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia

lub tytułu specjalisty wynik LEK/LDEK oraz punkty dodatkowe – za posiadanie

stopnia naukowego doktora nauk medycznych, odpowiedni okres zatrudnienia

w jednostce akredytowanej zgodny z kierunkiem specjalizacji, publikacje

w czasopismach naukowych zamieszczonych w wykazie czasopism

sporządzonym przez ministra właściwego do spraw nauki dla potrzeb oceny

parametrycznej jednostek naukowych.

<10a. W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy, Dodane ust. 10a–

10c w art. 16c

ubiegających się o miejsce szkoleniowe w tej samej dziedzinie, identycznego wejdą w życie z

wyniku w postępowaniu konkursowym, średnią ocen uzyskaną w okresie studiów dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

liczoną do dwóch znaków po przecinku ze wskazaniem skali ocen, jaka poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

obowiązywała na uczelni.

10b. W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej lekarzy, ubiegających

się o miejsce szkoleniowe w tej samej dziedzinie, identycznego wyniku

w postępowaniu kwalifikacyjnym prowadzonym przez Ministra Obrony

Narodowej, pierwszeństwo w przyznaniu miejsca otrzymuje lekarz pozostający

w dniu postępowania kwalifikacyjnego w służbie czynnej.

2016-11-28

©Telksinoe s. 59/147

10c. W przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

uwzględnia się punkty dodatkowe – za co najmniej 3-letni okres pozostawania na

stanowisku służbowym w jednostce wojskowej w związku z wyznaczeniem na to

stanowisko lub pobyt na misjach Polskich Kontyngentów Wojskowych.>

11. Wynik postępowania konkursowego stanowi procent maksymalnej liczby

punktów uzyskanych za LEK/LDEK, o których mowa w ust. 10 pkt 1 albo procent

maksymalnej liczby punktów uzyskanych z LEK/LDEK lub egzaminu w zakresie

odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo PES oraz punktów dodatkowych,

o których mowa w ust. 10 pkt 2 albo procent maksymalnej liczby punktów

uzyskanych z LEK/LDEK oraz punktów dodatkowych, o których mowa w ust. 10

pkt 3.

12. W przypadku osób posiadających wynik Lekarskiego Egzaminu

Państwowego lub Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego

w postępowaniu konkursowym wynik tych egzaminów uznaje się za równoważny

z wynikiem odpowiednio LEK lub LDEK.

13. Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego kwalifikuje się lekarzy, w liczbie

odpowiadającej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie

kwalifikacyjne w danej dziedzinie medycyny w danym województwie albo

posiadanych przez dany podmiot, w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego

w postępowaniu konkursowym.

[14. Lekarz może zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie

kwalifikacyjne o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w terminie 20 dni od

dnia ogłoszenia na stronie internetowej tego organu listy lekarzy zakwalifikowanych

i niezakwalifikowanych do rozpoczęcia danego szkolenia specjalizacyjnego.]

<14. Lekarz może zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie Nowe brzmienie

ust. 14 w art. 16c

kwalifikacyjne o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego, w terminie 7 dni wejdzie w życie z

od dnia ogłoszenia listy lekarzy zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych do dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

rozpoczęcia danego szkolenia specjalizacyjnego. Listę ogłasza się na stronie poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

internetowej właściwego organu oraz za pomocą SMK.>

2016-11-28

©Telksinoe s. 60/147

15. Lista lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego w określonej dziedzinie medycyny zawiera pouczenie dotyczące

weryfikacji, o której mowa w ust. 14.

16. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego

określa regulamin postępowania kwalifikacyjnego określony w przepisach wydanych

na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4.

<16a. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania Dodany ust. 16a i

nowe brzmienie

kwalifikacyjnego prowadzonego przez Ministra Obrony Narodowej określa ust. 17 w art. 16c

regulamin postępowania kwalifikacyjnego określony w przepisach wydanych na wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

podstawie art. 16x ust. 2.> (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

[17. Organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik 2016 r. poz. 580).

przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje lekarza do odbywania

szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1,

posiadającym wolne miejsca szkoleniowe.]

<17. Organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik

przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje lekarza, za pomocą

SMK, do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa

w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne miejsce szkoleniowe. W przypadku lekarzy

będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub

zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez

Ministra Obrony Narodowej, organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne,

uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego,

wskazuje lekarzowi, za pomocą SMK, wolne miejsce szkoleniowe i wydaje

skierowanie do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym

mowa w art. 19f ust. 1, posiadającym wolne miejsce szkoleniowe.>

<17a. W celu umożliwienia odbywania szkolenia specjalizacyjnego Dodane ust. 17a–

17c w art. 16c

w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1, po zakończonym postępowaniu wejdą w życie z

kwalifikacyjnym, wojewoda może wystąpić z wnioskiem o udostępnienie wolnego dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

17b. Minister Obrony Narodowej może wystąpić z wnioskiem

o udostępnienie wolnego miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji

właściwego wojewody lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

2016-11-28

©Telksinoe s. 61/147

17c. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może wystąpić z wnioskiem

o udostępnienie wolnego miejsca szkoleniowego pozostającego w dyspozycji

właściwego wojewody lub Ministra Obrony Narodowej.>

[18. Lekarz może zostać skierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego

w określonej dziedzinie medycyny po dostarczeniu dokumentu „Prawo wykonywania

zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”.]

<18. Lekarz może zostać skierowany do odbywania szkolenia Nowe brzmienie

ust. 18 i dodany

specjalizacyjnego w określonej dziedzinie medycyny po uzyskaniu prawa ust. 19 w art. 16c

wykonywania zawodu lekarza albo prawa wykonywania zawodu lekarza wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

dentysty.> (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

<19. W przypadku lekarza, o którym mowa w art. 16 ust. 4, przepisów 2016 r. poz. 580).

ust. 1a i 1b oraz ust. 7–16 nie stosuje się. Przepis ust. 17 stosuje się odpowiednio.>

Art. 16d. Lekarz może odbywać w tym samym okresie tylko jedno szkolenie

specjalizacyjne.

Art. 16e. [1. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw

zdrowia określa i ogłasza na swojej stronie internetowej liczbę miejsc szkoleniowych

dla lekarzy, którzy będą odbywać szkolenie specjalizacyjne na podstawie umowy

o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas

określony w programie specjalizacji, zwanej dalej „rezydenturą”, w poszczególnych

dziedzinach medycyny, z podziałem na województwa, na podstawie zapotrzebowania

zgłoszonego przez wojewodów uwzględniającego wolne miejsca szkoleniowe, potrzeby

zdrowotne obywateli oraz dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie

medycyny na obszarze danego województwa.]

<1. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 16e

zdrowia określa i ogłasza, na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK, wejdzie w życie z

liczbę miejsc szkoleniowych dla lekarzy, którzy będą odbywać szkolenie dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

specjalizacyjne na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas określony w programie

specjalizacji, zwanej dalej „rezydenturą”, w poszczególnych dziedzinach

medycyny, z podziałem na województwa, na podstawie zapotrzebowania

zgłoszonego przez wojewodów uwzględniającego wolne miejsca szkoleniowe,

2016-11-28

©Telksinoe s. 62/147

potrzeby zdrowotne obywateli oraz dostępność świadczeń zdrowotnych w danej

dziedzinie medycyny na obszarze danego województwa.>

[2. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym wojewoda ogłasza liczbę miejsc

szkoleniowych nieobjętych rezydenturą dla lekarzy w poszczególnych dziedzinach

medycyny, z uwzględnieniem miejsc szkoleniowych dla lekarzy bez specjalizacji oraz

lekarzy posiadających odpowiednią specjalizację.]

<2. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym wojewoda ogłasza, na swojej Nowe brzmienie

ust. 2 i 2a w art.

stronie internetowej oraz za pomocą SMK, liczbę miejsc szkoleniowych 16e wejdzie w

nieobjętych rezydenturą dla lekarzy w poszczególnych dziedzinach medycyny.> życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

[2a. Wojewoda niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

zdrowia informację o: r. poz. 580).

1) niewykorzystanych miejscach szkoleniowych objętych rezydenturą;

2) lekarzach, którzy brali udział w postępowaniu kwalifikacyjnym na te miejsca

szkoleniowe i zajęli kolejne najwyższe miejsca na liście rankingowej, obejmującą

dane określone w art. 16c ust. 2 i miejsce na liście rankingowej.]

<2a. Wojewoda niezwłocznie przekazuje za pomocą SMK ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia informację o:

1) niewykorzystanych miejscach szkoleniowych objętych rezydenturą;

2) lekarzach, którzy brali udział w postępowaniu kwalifikacyjnym na te

miejsca szkoleniowe oraz miejsca szkoleniowe nieobjęte rezydenturą i zajęli

kolejne najwyższe miejsca na liście rankingowej, obejmującą dane

określone w art. 16c ust. 2 i miejsce na liście rankingowej.>

3. Niewykorzystane miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą, przyznane na dane

postępowanie kwalifikacyjne dla danego województwa w danej dziedzinie medycyny,

minister właściwy do spraw zdrowia może dodatkowo przyznać lekarzom, o których

mowa w ust. 2a pkt 2, uwzględniając wszystkie dziedziny, w których były przyznane

miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą.

4. Wojewoda, a w przypadku miejsc szkoleniowych objętych rezydenturą –

minister właściwy do spraw zdrowia, może dodatkowo przyznawać miejsca

szkoleniowe, nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia danego

postępowania kwalifikacyjnego.

2016-11-28

©Telksinoe s. 63/147

[4a. Minister właściwy do spraw zdrowia niezwłocznie informuje o przyznaniu

miejsca szkoleniowego objętego rezydenturą właściwego wojewodę, który kieruje

lekarza do odbywania szkolenia specjalizacyjnego.]

<4a. Minister właściwy do spraw zdrowia niezwłocznie informuje, za Nowe brzmienie

ust. 4a–6 w art.

pomocą SMK, o przyznaniu miejsca szkoleniowego objętego rezydenturą 16e wejdzie w

właściwego wojewodę, który kieruje lekarza, za pomocą SMK, do odbywania życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

szkolenia specjalizacyjnego.> U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

[5. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym Minister Obrony Narodowej określa r. poz. 580).

i ogłasza liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących żołnierzami

w czynnej służbie wojskowej oraz pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, biorąc pod uwagę

potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.]

<5. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym Minister Obrony Narodowej

określa i ogłasza na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK liczbę

wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej

służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

biorąc pod uwagę potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.>

[6. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw

wewnętrznych ogłasza liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących

funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub

nadzorowanych przez tego ministra lub pełniących służbę albo zatrudnionych

w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.]

<6. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw

wewnętrznych ogłasza na swojej stronie internetowej oraz za pomocą SMK liczbę

wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących funkcjonariuszami

w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub

nadzorowanych przez tego ministra lub pełniących służbę albo zatrudnionych

w podmiotach leczniczych, utworzonych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.>

Art. 16ea. 1. Rezydenturę może odbywać wyłącznie lekarz nieposiadający I lub

II stopnia specjalizacji lub tytułu specjalisty.

2016-11-28

©Telksinoe s. 64/147

2. Lekarz nie może złożyć ponownie wniosku o odbywanie rezydentury, jeżeli

uzyskał potwierdzenie realizacji programu.

3. Lekarz, który został zakwalifikowany do odbywania rezydentury, nie może

złożyć ponownego wniosku o odbywanie rezydentury, z wyjątkiem przypadku, gdy

posiada on orzeczenie lekarskie o istnieniu przeciwwskazań do kontynuowania

dotychczasowej specjalizacji.

4. Lekarz, który dwukrotnie został zakwalifikowany do odbywania rezydentury,

nie może złożyć kolejnego wniosku o odbywanie rezydentury.

Art. 16f. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne na podstawie programu

specjalizacji ustalonego dla danej dziedziny medycyny, z uwzględnieniem

odpowiedniego modułu.

[2. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę

lub zatrudniony w podmiocie leczniczym, który utworzył Minister Obrony Narodowej,

w ramach odbywanego szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany odbyć i zaliczyć

szkolenie uzupełniające, odpowiednie dla danej dziedziny medycyny, w zakresie

wynikającym ze specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju, na podstawie

programu uzupełniającego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 16g

ust. 2.]

<2. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 16f

pełniący służbę lub zatrudniony utworzonym wejdzie w życie z

w podmiocie leczniczym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej, w ramach odbywanego dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany odbyć i zaliczyć szkolenie poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

uzupełniające, odpowiednie dla określonej specjalizacji, w zakresie wynikającym

ze specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju, na podstawie

programu uzupełniającego określonego w przepisach wydanych na podstawie

art. 16g ust. 2.>

3. Program specjalizacji zawiera:

1) zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności

praktycznych, które lekarz jest obowiązany opanować w trakcie szkolenia

specjalizacyjnego, z uwzględnieniem elementów danej dziedziny medycyny oraz

dziedzin pokrewnych, w szczególności elementów farmakologii klinicznej,

farmakoekonomiki, onkologii, medycyny paliatywnej, medycyny ratunkowej,

2016-11-28

©Telksinoe s. 65/147

promocji zdrowia i zdrowia publicznego, orzecznictwa lekarskiego i prawa

medycznego;

2) formy i metody pogłębiania i uzupełniania wiedzy teoretycznej oraz nabywania

i doskonalenia umiejętności praktycznych, w szczególności:

a) kurs specjalizacyjny wprowadzający w pierwszym roku odbywania

szkolenia specjalizacyjnego, obejmujący wprowadzenie w problematykę,

cele i obszar działania danej specjalności oraz zadania, kompetencje

i oczekiwane wyniki kształcenia specjalisty w tej dziedzinie,

b) niezbędne kursy specjalizacyjne obejmujące określony zakres wymaganej

wiedzy teoretycznej w danej dziedzinie medycyny i dziedzinach

pokrewnych,

c) kurs w zakresie ratownictwa medycznego,

d) kurs w zakresie zdrowia publicznego,

e) kurs w zakresie prawa medycznego,

f) szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie w ustalonej

liczbie określonych zabiegów lub procedur medycznych,

g) staże kierunkowe obejmujące określony zakres wiedzy teoretycznej

i umiejętności praktycznych,

h) pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej

specjalizacji lub pracę w systemie zmianowym lub równoważnym czasie

pracy w maksymalnym czasie pracy dopuszczonym w przepisach

o działalności leczniczej,

i) samokształcenie kierowane;

3) okres trwania szkolenia specjalizacyjnego;

4) formy i metody kontroli, wraz z oceną wiedzy teoretycznej i nabytych

umiejętności praktycznych;

5) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych

określonych programem specjalizacji;

6) zakres merytoryczny PES;

7) standardy akredytacyjne podmiotów szkolących, odpowiadające warunkom,

jakie muszą spełnić jednostki w celu zapewnienia realizacji danego programu

specjalizacji.

2016-11-28

©Telksinoe s. 66/147

4. Program specjalizacji opracowuje i aktualizuje, zgodnie z postępem wiedzy

medycznej, zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP. Program specjalizacji

redaguje CMKP i zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

5. Członków zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 4, powołuje i odwołuje

dyrektor CMKP. Członkowie zespołu ekspertów są powoływani spośród lekarzy

posiadających tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny, dla

której ma być opracowany program specjalizacji, lub w dziedzinach pokrewnych,

spośród osób zgłoszonych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny

lub konsultantów krajowych z dziedzin pokrewnych, towarzystwa naukowe właściwe

dla danej dziedziny medycyny, a w przypadku braku w dziedzinie pokrewnej,

Naczelną Radę Lekarską oraz CMKP.

6. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą:

1) konsultant krajowy w danej dziedzinie medycyny lub jego przedstawiciel lub

przedstawiciele lub konsultanci krajowi w dziedzinach pokrewnych lub ich

przedstawiciele;

2) konsultant lub konsultanci krajowi w dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie

wojny i pokoju lub ich przedstawiciele – w dziedzinach, do których ma to

zastosowanie;

3) przedstawiciel lub przedstawiciele towarzystw naukowych właściwych dla danej

dziedziny medycyny, a w przypadku braku – w dziedzinie pokrewnej;

4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej;

5) przedstawiciel CMKP.

7. Na przewodniczącego zespołu ekspertów dyrektor CMKP powołuje

konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny, dla której ma być opracowany

program specjalizacji, a jeżeli nie został powołany – w dziedzinie pokrewnej.

[8. CMKP podaje do wiadomości zatwierdzone przez ministra zdrowia programy

specjalizacji, w formie informacji i publikacji na stronie internetowej CMKP.]

<8. CMKP publikuje programy specjalizacji zatwierdzone przez ministra Nowe brzmienie

ust. 8 w art. 16f

właściwego do spraw zdrowia na swojej stronie internetowej oraz za pomocą wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

SMK.>

(Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

Art. 16g. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze 2016 r. poz. 580).

rozporządzenia:

2016-11-28

©Telksinoe s. 67/147

1) wykaz modułów podstawowych właściwych dla danego szkolenia

specjalizacyjnego i wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł

podstawowy,

2) wykaz modułów jednolitych właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego

– uwzględniając powiązania dziedzin medycyny w ramach modułów i w ramach

specjalizacji, dziedziny medycyny oraz minimalne okresy kształcenia w odniesieniu

do tych dziedzin, określone w przepisach Unii Europejskiej, a także aktualny stan

wiedzy medycznej;

3) wzory wniosków o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego dla obywateli

polskich i cudzoziemców,

4) regulamin postępowania kwalifikacyjnego

– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia obiektywności i przejrzystości

postępowania kwalifikacyjnego.

2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, programy uzupełniające dla określonej specjalizacji, zawierające

zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności praktycznych,

formy i metody ich nabywania, okres trwania i sposób odbywania szkolenia

uzupełniającego oraz formy i metody oceny nabytej przez lekarza wiedzy

i umiejętności, a także sposób zaliczenia szkolenia uzupełniającego, mając na uwadze

konieczność nabycia przez lekarza dodatkowej wiedzy do udzielania świadczeń

zdrowotnych w określonej dziedzinie medycyny, w zakresie i warunkach

wynikających ze specyfiki służby wojskowej i potrzeb obronności kraju.

3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady

Diagnostów Laboratoryjnych, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalizacji

uprawniających lekarza do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki

laboratoryjnej w laboratorium, uwzględniając odpowiedni zakres wiedzy

i umiejętności określonych w programie specjalizacji niezbędnych do samodzielnego

wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,

priorytetowe dziedziny medycyny, kierując się potrzebami w zakresie realizacji

świadczeń zdrowotnych.

2016-11-28

©Telksinoe s. 68/147

<5. Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, Dodany ust. 5 w

art. 16g wejdzie

priorytetowe dziedziny medycyny dla Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w życie z dn.

kierując się potrzebami Sił Zbrojnych w zakresie udzielania świadczeń 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

zdrowotnych.> 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

Art. 16h. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne na podstawie umowy

o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas

określony w programie specjalizacji w ramach rezydentury.

2. Lekarz, na swój wniosek, może również odbywać szkolenie specjalizacyjne,

w ramach wolnych miejsc szkoleniowych, w podmiotach prowadzących szkolenie

specjalizacyjne:

[1) na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie

specjalizacyjne w danej dziedzinie medycyny, w której określa się tryb

odbywania szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas

trwania szkolenia specjalizacyjnego;]

<1) na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w wymiarze Nowe brzmienie

pkt 1 w ust. 2 w

odpowiadającym wymiarowi pełnoetatowego zawartej art. 16h wejdzie

zatrudnienia,

z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne w danej dziedzinie w życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

medycyny, w której określa się tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

i zakres wzajemnych zobowiązań na czas trwania szkolenia r. poz. 580).

specjalizacyjnego;>

2) w ramach płatnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas

trwania szkolenia specjalizacyjnego na podstawie odrębnych przepisów;

3) na podstawie umowy o pracę zawartej z innym podmiotem niż podmiot

prowadzący szkolenie specjalizacyjne, zapewniającej realizację części programu

specjalizacji w zakresie samokształcenia, szkolenia i uczestniczenia

w wykonywaniu oraz wykonywanie ustalonej liczby określonych zabiegów lub

procedur medycznych, pełnienie dyżurów medycznych, które lekarz jest

obowiązany pełnić w czasie realizacji programu specjalizacji w czasie pracy

dopuszczonym przepisami o działalności leczniczej i w ramach płatnych

urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezbędny do

zrealizowania pozostałej części programu w podmiocie prowadzącym szkolenie

specjalizacyjne lub odpowiednio w podmiocie prowadzącym staż kierunkowy;

2016-11-28

©Telksinoe s. 69/147

4) na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej

z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, w której określa się

szczegółowy tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych

zobowiązań na czas jego trwania;

5) w ramach poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów

doktoranckich o program specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce,

w dziedzinie zgodnej z kierunkiem tych studiów, i w ramach udzielonego urlopu

szkoleniowego lub urlopu bezpłatnego, a po ukończeniu tych studiów – w trybie

określonym w ust. 1 lub ust. 2 pkt 1–4.

3. Lekarz cudzoziemiec, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 1a, może odbywać

szkolenie specjalizacyjne na zasadach określonych w przepisach o odbywaniu studiów

i uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby niebędące

obywatelami polskimi.

[4. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę

lub zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony

Narodowej odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 16x ust. 2.]

<4. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także Nowe brzmienie

ust. 4 w art. 16h

pełniący służbę lub zatrudniony utworzonym wejdzie w życie z

w podmiocie leczniczym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej, odbywa szkolenie dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

specjalizacyjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 16x ust. 2.> poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

5. Lekarz będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych lub pełniący służbę w podmiocie leczniczym utworzonym przez tego

ministra odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 16x ust. 3.

6. Lekarz będący funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudniony

w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy

Służby Więziennej odbywa szkolenie specjalizacyjne określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 16x ust. 4.

7. (uchylony)

8. Lekarz, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie rezydentury, może

zmienić miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego nie wcześniej niż po upływie

2016-11-28

©Telksinoe s. 70/147

roku od dnia zakwalifikowania się do odbywania tego szkolenia specjalizacyjnego, z

zastrzeżeniem ust. 9.

9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się, jeżeli jednostka organizacyjna, w której lekarz

odbywa szkolenie specjalizacyjne, uległa likwidacji lub przestała spełniać wymagania,

o których mowa w art. 19f ust. 2.

Art. 16i. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne przez cały okres jego

trwania w wymiarze czasu równemu czasowi pracy lekarza zatrudnionego

w podmiocie leczniczym, o którym mowa w art. 93 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.

o działalności leczniczej, oraz pełni dyżury lub pracuje w systemie zmianowym lub Nowe brzmienie

pkt 1 w ust. 2 w

równoważnym w maksymalnym czasie pracy dopuszczonym przepisami art. 16i wejdzie w

życie z dn.

o działalności leczniczej. 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

2. Lekarz: 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

[1) będący żołnierzem oraz pełniący służbę lub zatrudniony w podmiocie leczniczym

utworzonym przez Ministra Obrony Narodowej,]

<1) będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniący służbę lub

zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym i nadzorowanym przez

Ministra Obrony Narodowej,>

2) będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych,

3) będący funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudniony w podmiocie

leczniczym utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy Służby

Więziennej

– może odbywać szkolenie specjalizacyjne w innym wymiarze czasu niż określony

w ust. 1, na warunkach określonych przez właściwe organy, które są obowiązane

zapewnić, aby łączny czas trwania, poziom i jakość odbywanego przez lekarza

szkolenia specjalizacyjnego nie były niższe niż w przypadku odbywania

odpowiedniego szkolenia specjalizacyjnego w wymiarze czasu, o którym mowa

w ust. 1.

3. Lekarzowi pełniącemu dyżur medyczny w ramach realizacji programu

specjalizacji przysługuje wynagrodzenie na podstawie umowy o pełnienie dyżurów,

zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne lub staż kierunkowy.

2016-11-28

©Telksinoe s. 71/147

Art. 16j. 1. Rezydentura jest przyznawana i finansowana przez ministra

właściwego do spraw zdrowia w ramach środków budżetu państwa, których jest

dysponentem.

1a. W roku 2012 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1b. W roku 2013 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1c. W roku 2014 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1d. W roku 2015 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków budżetu państwa do wysokości 60,75 mln zł oraz ze

środków Funduszu Pracy.

1e. W roku 2016 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do

spraw zdrowia ze środków budżetu państwa do wysokości 182 943 tys. zł oraz ze

środków Funduszu Pracy.

2. Środki finansowe niezbędne do odbywania specjalizacji w ramach

rezydentury przez lekarzy, którzy zostali zakwalifikowani do jej odbywania lub

odbywają ją w tym trybie, minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje na

podstawie umowy zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne

zatrudniającym tych lekarzy. Umowa ta określa wysokość środków i ich

przeznaczenie. Dodany ust. 2a w

art. 16j wejdzie w

<2a. Przygotowanie i realizacja umów, o których mowa w ust. 2, odbywa się życie z dn.

w SMK.> 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

3. Lekarz, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury, 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie miesięczne ustalane przez ministra właściwego

do spraw zdrowia na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze

przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego

roku, w wysokości nie mniejszej niż 70% tego wynagrodzenia.

4. Wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa

w ust. 3, podlega zróżnicowaniu ze względu na:

2016-11-28

©Telksinoe s. 72/147

1) dziedzinę medycyny, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne

w ramach rezydentury, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzin uznanych za

priorytetowe;

2) rok odbywanego przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w ramach

rezydentury.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego, z podziałem na wynagrodzenie

w poszczególnych dziedzinach medycyny, w których jest odbywane szkolenie

specjalizacyjne w ramach rezydentury, kierując się koniecznością zapewnienia

dostępności świadczeń specjalistycznych dla pacjentów.

Art. 16k. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków

budżetu państwa, których jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze

szkoleniem specjalizacyjnym.

1a. W roku 2012 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1b. W roku 2013 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1c. W roku 2014 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1d. W roku 2015 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

1e. W roku 2016 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra

właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.

2. Środki finansowe na dofinansowanie kosztów związanych ze szkoleniem

specjalizacyjnym są przekazywane na podstawie umowy zawartej między ministrem

właściwym do spraw zdrowia a podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne.

3. W przypadku gdy środki określone w ust. 2 stanowią dla podmiotu

prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, będącego przedsiębiorcą, pomoc publiczną

w rozumieniu art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, będzie ona

udzielana jako pomoc de minimis zgodnie z warunkami określonymi

w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie

stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L

379 z 28.12.2006, str. 5).

2016-11-28

©Telksinoe s. 73/147

Art. 16l. 1. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego ulega przedłużeniu o czas

nieobecności lekarza w pracy:

1) w przypadkach przewidzianych w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r.

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 159);

2) z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy

niż 3 miesiące w okresie trwania szkolenia specjalizacyjnego;

3) w przypadkach określonych w art. 92, 176–179, 1823, 185, 187 i 188 Kodeksu

pracy;

4) z powodu urlopu bezpłatnego, nie dłuższego niż 2 lata, udzielonego przez

pracodawcę w celu odbycia stażu zagranicznego zgodnego z programem

odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, po uzyskaniu zgody kierownika

specjalizacji;

5) z powodu przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych

przy zmianie trybu lub miejsca odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

6) z powodu przerwy nie dłuższej niż 12 miesięcy wynikającej z realizacji

specjalizacji odbywanej w trybie, o którym mowa w art. 16h ust. 2 pkt 5.

[2. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego może być dodatkowo przedłużony

o okres udzielonego lekarzowi przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach

określonych w odrębnych przepisach.]

<2. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego zostaje dodatkowo Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 16l

przedłużony o okres udzielonego lekarzowi urlopu wejdzie w życie z

przez pracodawcę

wychowawczego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.> poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

3. W uzasadnionych przypadkach zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu

trwania szkolenia specjalizacyjnego może wyrazić wojewoda, a w odniesieniu do

lekarzy odbywających specjalizację w ramach rezydentury – minister właściwy do

spraw zdrowia.

[4. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej oraz pełniących służbę lub zatrudnionych

w podmiotach leczniczych utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej może być

przedłużony dodatkowo przez Ministra Obrony Narodowej o czas pełnienia służby

2016-11-28

©Telksinoe s. 74/147

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo oddelegowania do pełnienia służby

w innej jednostce wojskowej.]

<4. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy Nowe brzmienie

ust. 4 i dodany

będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub ust. 4a w art. 16l

zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

Ministra Obrony Narodowej, może być przedłużony dodatkowo przez Ministra (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

Obrony Narodowej o czas pełnienia służby poza terytorium Rzeczypospolitej 2016 r. poz. 580).

Polskiej, oddelegowania do pełnienia służby w innej jednostce wojskowej lub

tymczasowego wykonywania zadań, które uniemożliwiają realizowanie szkolenia

specjalizacyjnego.>

<4a. W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 1, 2 i 4,

zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego

w stosunku do lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej,

a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych

utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, może wyrazić

Minister Obrony Narodowej.>

5. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy będących

funkcjonariuszami w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych podległych lub

nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych może być

przedłużony dodatkowo przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych o czas

pełnienia służby poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

<5a. W uzasadnionych przypadkach, innych niż określone w ust. 1, 2 i 5, Dodane ust. 5a i

5b w art. 16l

zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego, wejdą w życie z

w stosunku do lekarzy będących funkcjonariuszami w stosunku służby dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

właściwego do spraw wewnętrznych albo zatrudnionych na podstawie umowy

o pracę albo umowy cywilnoprawnej, albo pełniących służbę w podmiocie

leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,

może wyrazić minister właściwy do spraw wewnętrznych.

5b. Informacje o przedłużeniu lekarzowi okresu szkolenia specjalizacyjnego

są umieszczane w SMK przez właściwe podmioty, z dodatkowym wskazaniem:

1) okresu przedłużenia;

2) imienia (imion) i nazwiska osoby, której przedłużenie dotyczy;

2016-11-28

©Telksinoe s. 75/147

3) przedmiotu rozstrzygnięcia;

4) rodzaju rozstrzygnięcia;

5) organu przedłużającego.>

[6. Lekarz, o którym mowa w ust. 1 i 2, ma obowiązek poinformować wojewodę

o planowanej przez niego nieobecności w pracy z powodów, o których mowa w ust. 1

lub 2, trwającej dłużej niż 3 miesiące.]

<6. Lekarz lub właściwy podmiot ma obowiązek poinformować właściwy Nowe brzmienie

ust. 6 i 7 oraz

organ, o którym mowa w art. 16c ust. 1, lekarza dodany ust. 8 w

o planowanej przez

nieobecności, w szczególności z powodów, o których mowa w ust. 1, 2, 4–5, art. 16l wejdą w

życie z dn.

trwającej dłużej niż 3 miesiące.> 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

[7. Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa w ust. 6, 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

może skierować na okres tej nieobecności innego lekarza zakwalifikowanego do

odbywania szkolenia specjalizacyjnego do odbywania tego szkolenia w podmiocie

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, biorąc pod uwagę możliwość odbycia przez

niego części lub całości programu specjalizacji oraz możliwość wykorzystania miejsc

szkoleniowych.]

<7. Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa

w ust. 6, lub innej nieobecności lekarza trwającej dłużej niż 3 miesiące może

skierować na okres tej nieobecności innego lekarza, zakwalifikowanego do

odbywania szkolenia specjalizacyjnego, do odbywania tego szkolenia

w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, biorąc pod uwagę

możliwość odbycia przez niego części lub całości programu specjalizacji oraz

możliwość wykorzystania miejsc szkoleniowych.>

<8. Skierowania, o którym mowa w ust. 7, dokonuje się za pomocą SMK.>

Art. 16m. [1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne pod kierunkiem lekarza

zatrudnionego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo

wykonującego zawód na podstawie stosunku służby w podmiocie prowadzącym

szkolenie specjalizacyjne, wyznaczonego przez kierownika tego podmiotu

w porozumieniu z właściwym konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie

medycyny, który wyraził zgodę na pełnienie tej funkcji, zwanego dalej „kierownikiem

specjalizacji”.]

<1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne pod kierunkiem lekarza Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 16m

zatrudnionego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

2016-11-28 poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

©Telksinoe s. 76/147

wykonującego zawód na podstawie stosunku służby w podmiocie prowadzącym

szkolenie specjalizacyjne, wyznaczonego przez kierownika tego podmiotu,

zwanego dalej „kierownikiem specjalizacji”.>

2. Kierownikiem specjalizacji może być lekarz posiadający II stopień

specjalizacji lub tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem

szkolenia specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej dziedzinie

medycyny.

3. Lekarz odbywa staż kierunkowy pod kierunkiem lekarza posiadającego II

stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny wyznaczonego

przez kierownika jednostki realizującej staż kierunkowy, który wyraził zgodę na

pełnienie tej funkcji, zwanego dalej „kierownikiem stażu”.

4. Kierownik specjalizacji oraz kierownik stażu mogą prowadzić jednocześnie

szkolenie specjalizacyjne nie więcej niż trzech lekarzy, a w uzasadnionych potrzebami

kadrowymi przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego w danej dziedzinie

medycyny – czterech lekarzy.

5. Kierownik specjalizacji jednocześnie może dodatkowo kierować stażem

kierunkowym nie więcej niż dwóch lekarzy.

[6. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie rocznych

szczegółowych planów szkolenia specjalizacyjnego, w tym za ustalenie miejsc

odbywania staży kierunkowych w sposób zapewniający realizację programu

specjalizacji, w okresie nie krótszym niż miesiąc od rozpoczęcia kolejnego roku

odbywanego szkolenia specjalizacyjnego w uzgodnieniu z kierownikiem podmiotu

prowadzącego szkolenie specjalizacyjne.]

<6. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie i przekazanie Nowe brzmienie

ust. 6 i dodany

lekarzowi, w szczególności za pomocą SMK, rocznych szczegółowych planów ust. 6a w art. 16m

szkolenia specjalizacyjnego, obejmujących w szczególności miejsce odbywania wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

staży kierunkowych w sposób zapewniający realizację programu specjalizacji, (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

w terminie miesiąca od dnia rozpoczęcia kolejnego roku odbywanego szkolenia 2016 r. poz. 580).

specjalizacyjnego, w uzgodnieniu z kierownikiem podmiotu prowadzącego

szkolenie specjalizacyjne. Kierownik specjalizacji niezwłocznie odnotowuje

każdą zmianę w rocznym szczegółowym planie szkolenia specjalizacyjnego.

Roczne szczegółowe plany szkolenia specjalizacyjnego oraz jego zmiany są

zamieszczane w SMK.>

2016-11-28

©Telksinoe s. 77/147

<6a. Kierownik specjalizacji niezwłocznie potwierdza realizację przez

lekarza poszczególnych elementów szkolenia specjalizacyjnego za pomocą SMK,

w szczególności przez potwierdzanie wpisów uzupełnianych na bieżąco przez

lekarza w EKS.>

7. Kierownik specjalizacji sprawuje nadzór nad realizacją programu specjalizacji

przez lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne. W ramach sprawowanego

nadzoru kierownik specjalizacji, a w odniesieniu do pkt 2–4 lekarz kierujący stażem

kierunkowym:

[1) ustala szczegółowy plan szkolenia specjalizacyjnego;] Nowe brzmienie

pkt 1 i dodany

<1) ustala, za pomocą SMK, szczegółowy plan szkolenia specjalizacyjnego;> pkt 1a w ust. 7 w

art. 16m wejdą w

<1a) czuwa nad dopełnieniem obowiązku bieżącego uzupełniania EKS;> życie z dn.

2) konsultuje i ocenia proponowane i wykonywane przez lekarza badania 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

diagnostyczne i ich interpretację, rozpoznania choroby, sposoby leczenia, 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

rokowania i zalecenia dla pacjenta;

3) prowadzi nadzór nad wykonywaniem przez lekarza zabiegów diagnostycznych,

leczniczych i rehabilitacyjnych objętych programem specjalizacji do czasu

nabycia przez lekarza umiejętności samodzielnego ich wykonywania;

4) uczestniczy w wykonywanym przez lekarza zabiegu operacyjnym albo

stosowanej metodzie leczenia lub diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko

dla pacjenta, do czasu nabycia przez lekarza umiejętności samodzielnego ich

wykonywania lub stosowania;

5) wystawia opinię zawodową, w tym dotyczącą uzdolnień i predyspozycji

zawodowych, umiejętności manualnych, stosunku do pacjentów

i współpracowników, zdolności organizacyjnych i umiejętności pracy w zespole;

6) wnioskuje odpowiednio do wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo

ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przerwanie szkolenia

specjalizacyjnego przez lekarza, który nie realizuje programu specjalizacji;

7) wnioskuje odpowiednio do wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo

ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przedłużenie czasu trwania

szkolenia specjalizacyjnego;

[8) potwierdza odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem Nowe brzmienie

pkt 8 w ust. 7 i

specjalizacji.] nowe brzmienie

ust. 8 w art. 16m

wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

2016-11-28 2016 r. poz. 580).

©Telksinoe s. 78/147

<8) potwierdza, za pomocą SMK, zrealizowanie poszczególnych elementów

programu specjalizacji oraz zrealizowanie całości szkolenia

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji.>

[8. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w pierwszym roku trwania tego

szkolenia, po uzyskaniu pozytywnej opinii kierownika specjalizacji, może wystąpić do

dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie za równoważne ze zrealizowaniem elementów

określonych w programie specjalizacji stażu szkoleniowego, obejmującego szkolenie

i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych,

a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub

w kraju, w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne

skrócenie okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich

ukończenia do dnia rozpoczęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest

dłuższy niż 5 lat.]

<8. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej

opinii kierownika specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem

o uznanie za równoważne ze zrealizowaniem elementów programu specjalizacji

stażu szkoleniowego, obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu

oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych

lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju, w podmiotach

prowadzących szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie okresu

odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do

dnia rozpoczęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest dłuższy niż

5 lat.>

[9. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może Przepis

uchylający ust. 9 i

wyrazić zgodę na wystąpienie przez lekarza z wnioskiem, o którym mowa w ust. 8, nowe brzmienie

w terminie późniejszym.] ust. 11 w art. 16m

wejdą w życie z

10. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

opinii kierownika specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

o uznanie do okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, stażu szkoleniowego,

obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów

lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych

zrealizowanych za granicą w okresie aktualnie odbywanego szkolenia

specjalizacyjnego.

2016-11-28

©Telksinoe s. 79/147

[11. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę

lub zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony

Narodowej, odbywający specjalizację, po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji

oraz konsultanta w danej dziedzinie medycyny lub dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny

i pokoju, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie części okresu

odbywania specjalizacji w zakresie odpowiedniego modułu, w przypadku gdy pełnił

służbę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że charakter tej

służby, w tym uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie zabiegów i procedur

medycznych, odpowiadał właściwemu programowi specjalizacji.]

<11. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także

pełniący służbę lub zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym

i nadzorowanym przez Ministra Obrony Narodowej, odbywający specjalizację,

po uzyskaniu opinii kierownika specjalizacji oraz konsultanta w danej dziedzinie

medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa

związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju, może

wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie części okresu odbywania

specjalizacji w zakresie odpowiedniego modułu, w przypadku gdy pełnił służbę

poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem że charakter tej

służby, w tym uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie zabiegów

i procedur medycznych, odpowiadał właściwemu programowi specjalizacji.>

12. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może

uznać, w drodze decyzji, staże i kursy, o których mowa w ust. 8, za równoważne ze

zrealizowaniem części programu specjalizacji i skrócić lekarzowi okres odbywania

tego szkolenia, jednak nie więcej niż o 1/2 okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego

lub modułów, o których mowa w art. 16 ust. 2.

13. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może

uznać, w drodze decyzji, staże i kursy, o których mowa w ust. 8 i 10, za równoważne

ze zrealizowaniem części programu specjalizacji.

<13a. Decyzje, o których mowa w ust. 12 i 13, zamieszcza się w SMK Dodany ust. 13a

w art. 16m

i dodatkowo podaje w nim: wejdzie w życie z

1) datę decyzji; dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy; poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

2016-11-28

©Telksinoe s. 80/147

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.>

14. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 12 i 13, wchodzą:

1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny;

2) kierownik specjalizacji;

3) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny

medycyny;

4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej

dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.

Art. 16ma. Skrócenie okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego

spełniającego minimalne wymogi kształcenia określone w przepisach Unii

Europejskiej nie może obejmować więcej niż 1/2 minimalnego czasu trwania danego

programu specjalizacji określonego w przepisach Unii Europejskiej.

Art. 16n. 1. Lekarzowi, który posiada tytuł specjalisty uzyskany poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, niepodlegający uznaniu za równoważny na podstawie

przepisów, o których mowa w art. 16a i 16b, minister właściwy do spraw zdrowia

uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej

Polskiej, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:

1) lekarz posiada prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej

Polskiej;

2) czas trwania szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicą odpowiada

czasowi trwania szkolenia specjalizacyjnego określonemu w programie

specjalizacji w Rzeczypospolitej Polskiej;

3) program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz

umiejętności praktycznych, sposób potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności

odpowiada w istotnych elementach określonemu programowi specjalizacji

w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) sposób i tryb złożenia egzaminu lub innej formy potwierdzenia uzyskanej wiedzy

i umiejętności odpowiada złożeniu przez lekarza PES w Rzeczypospolitej

Polskiej.

2016-11-28

©Telksinoe s. 81/147

2. Lekarz, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem o uznanie tytułu

specjalisty do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora

CMKP.

3. Do wniosku dołącza się oryginał albo kopię poświadczoną za zgodność

z oryginałem:

1) prawa wykonywania zawodu;

2) dokumentu potwierdzającego uprawnienie do wykonywania zawodu lekarza

w kraju, w którym lekarz uzyskał tytuł specjalisty;

3) dokumentu o nadaniu tytułu specjalisty;

4) dokumentu zawierającego informacje o miejscu odbycia szkolenia

specjalizacyjnego, czasie jego trwania i programie specjalizacji;

5) dokumentu zawierającego informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu lub

innej formie potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;

6) dokumentu zawierającego informacje o miejscu, czasie trwania i rodzaju

czynności zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytułu specjalisty.

4. Wniosek podlega ocenie merytorycznej dokonywanej przez zespół ekspertów

powołany przez dyrektora CMKP.

5. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 4, wchodzą lekarze posiadający tytuł

specjalisty w danej dziedzinie medycyny:

1) konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny lub jego

przedstawiciel;

2) dwaj lekarze posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora

habilitowanego;

3) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej;

4) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny

medycyny.

6. Zespół zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał,

chyba że nie został złożony żaden wniosek.

7. Jeżeli na podstawie przedstawionych przez lekarza dokumentów zespół

stwierdzi, że czas trwania szkolenia lub formy nabywania wiedzy i umiejętności

praktycznych nie odpowiadają w istotnych elementach programowi specjalizacji

w danej specjalności w Rzeczypospolitej Polskiej, ocena merytoryczna wydawana

przez zespół jest negatywna albo zawiera wskazanie do odbycia stażu

2016-11-28

©Telksinoe s. 82/147

uzupełniającego, z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego

stażu oraz wskazaniem podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym

staż uzupełniający powinien być odbyty.

8. Na podstawie oceny merytorycznej, o której mowa w ust. 7, dyrektor CMKP

w terminie 30 dni wydaje opinię, która wraz z aktami jest niezwłocznie przekazywana

do ministra właściwego do spraw zdrowia.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji, uznaje albo odmawia

uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą za równoważny z tytułem specjalisty

w Rzeczypospolitej Polskiej.

10. W przypadku gdy opinia, o której mowa w ust. 8, zawiera wskazanie do

odbycia stażu uzupełniającego, minister właściwy do spraw zdrowia kieruje lekarza

do odbycia tego stażu, z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego

stażu oraz wskazaniem podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym

staż uzupełniający powinien być odbyty.

11. Staż uzupełniający nie może trwać dłużej niż 3 lata.

12. Lekarz odbywa staż uzupełniający w ramach płatnego urlopu szkoleniowego,

umowy o pracę na czas określony w celu odbycia stażu uzupełniającego albo umowy

cywilnoprawnej o odbycie stażu uzupełniającego, zawartej ze wskazanym podmiotem

prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, na warunkach określonych w umowie.

13. Staż uzupełniający kończy się uzyskaniem opinii zawodowej, wystawionej

przez kierownika właściwej komórki organizacyjnej podmiotu prowadzącego

szkolenie specjalizacyjne.

14. Na podstawie opinii zawodowej minister właściwy do spraw zdrowia wydaje

decyzję, w której uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty

w Rzeczypospolitej Polskiej, albo odmawia uznania tego tytułu.

<15. Decyzje, o których mowa w ust. 9 i 14, zamieszcza się w SMK Dodany ust. 15 w

art. 16n wejdzie

i dodatkowo podaje w nim: w życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

1) datę decyzji;

U. z 2015 r. poz.

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy; 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

3) obywatelstwo osoby, której decyzja dotyczy;

4) państwo uzyskania tytułu specjalisty;

5) przedmiot decyzji;

6) rodzaj rozstrzygnięcia;

2016-11-28

©Telksinoe s. 83/147

7) organ wydający decyzję.>

Art. 16o. 1. Lekarz nie może realizować lub kontynuować szkolenia

specjalizacyjnego w przypadku:

1) zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza albo zakazu wykonywania

zawodu lekarza;

2) ograniczenia lekarza w wykonywaniu określonych czynności medycznych,

objętych programem specjalizacji;

3) niepodjęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesięcy od

dnia wskazanego jako dzień rozpoczęcia tego szkolenia na skierowaniu

wystawionym przez organ kierujący do odbycia szkolenia, z przyczyn leżących

po stronie lekarza;

4) zaprzestania przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

5) przerwania lekarzowi szkolenia specjalizacyjnego na wniosek kierownika

specjalizacji po uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego

w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta krajowego w danej dziedzinie

medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa

związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju oraz

właściwej okręgowej izby lekarskiej;

6) upływu okresu, w którym był obowiązany ukończyć szkolenie specjalizacyjne.

<1a. Przez zaprzestanie przez lekarza odbywania szkolenia Dodany ust. 1a i

nowe brzmienie

specjalizacyjnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, należy rozumieć faktyczne ust. 2 w art. 16o

zaprzestanie przez lekarza realizacji programu specjalizacji, zgodnie z rocznym wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

szczegółowym planem szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16m (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

ust. 6, lub nieuzupełnianie wpisów, za pomocą SMK, w EKS przez lekarza, 2016 r. poz. 580).

o których mowa w art. 16m ust. 6a, w okresie 3 miesięcy od dnia dokonania

ostatniego wpisu, z przyczyn leżących po stronie lekarza.>

[2. Właściwy podmiot jest obowiązany do powiadomienia odpowiednio

wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw

wewnętrznych o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5.]

<2. Właściwy podmiot jest obowiązany do powiadomienia za pomocą SMK

odpowiednio wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego

do spraw wewnętrznych o zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1

pkt 1–5.>

Przepis

uchylający ust. 3 i

2016-11-28 nowe brzmienie

ust. 4 w art. 16o

wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

©Telksinoe s. 84/147

[3. Lekarz zostaje skreślony z rejestru lekarzy odbywających szkolenie

specjalizacyjne, zwanego dalej „rejestrem”, odpowiednio na wniosek wojewody,

Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych

w przypadku określonym w ust. 1.]

[4. W sprawach, o których mowa w ust. 3, odpowiednio wojewoda, Minister

Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzję na

podstawie:

1) powiadomienia przez właściwy podmiot o zaistnieniu okoliczności, o których

mowa w ust. 1 pkt 1–4 i 6;

2) wniosku kierownika specjalizacji o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego po

uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie

medycyny oraz właściwej okręgowej izby lekarskiej.]

<4. Odpowiednio wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister

właściwy do spraw wewnętrznych wydaje decyzję o skreśleniu lekarza z rejestru

lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne, zwanego dalej „rejestrem”, na

podstawie:

1) powiadomienia przez właściwy podmiot o zaistnieniu okoliczności,

o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, lub informacji o zaistnieniu okoliczności,

o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, przez inne uprawnione podmioty;

2) wniosku kierownika specjalizacji o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego

po uzyskaniu przez wojewodę, Ministra Obrony Narodowej albo ministra

Dodane ust. 5 i 6

właściwego do spraw wewnętrznych opinii właściwego konsultanta w art. 16o wejdą

wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta w danej w życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

dziedzinie medycyny lub dziedzinach medycyny związanych z realizacją U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny r. poz. 580).

i pokoju oraz właściwej okręgowej izby lekarskiej.>

<5. Decyzję, o której mowa w ust. 4, zamieszcza się w SMK i dodatkowo

podaje w nim:

1) datę decyzji;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.

2016-11-28

©Telksinoe s. 85/147

6. Do decyzji, o której mowa w ust. 4, stosuje się przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. O decyzji

podmioty, o których mowa w ust. 4, powiadamiają lekarza również na piśmie.>

Art. 16p. [1. Rejestr prowadzi CMKP na podstawie danych przekazywanych

przez wojewodów, Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw

wewnętrznych.]

<1. Rejestr jest prowadzony przez CMKP, za pomocą SMK, Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 16p

z wykorzystaniem danych niezwłocznie zamieszczanych w SMK bezpośrednio wejdzie w życie z

przez wojewodów, Ministra Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

wewnętrznych.> poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

[2. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym, według

niżej określonego układu danych:

1) numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków:

a) dwucyfrowego symbolu województwa, będącego pierwszym członem

identyfikatora jednostek podziału terytorialnego określonego w przepisach

wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.

o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z późn. zm.11)),

b) czternastoznakowego kodu specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów

specjalizacji określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 2,

c) siedmiocyfrowego numeru prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza

dentysty;

2) imię (imiona) i nazwisko lekarza;

3) miejsce i data urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

Nowe brzmienie

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania; ust. 2 w art. 16p

5) obywatelstwo (obywatelstwa); wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

6) numer rejestracyjny lekarza w okręgowej izbie lekarskiej; (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

7) numer seryjny i data wystawienia dokumentu „Prawo wykonywania zawodu 2016 r. poz. 580).

lekarza” lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”;

8) posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania;

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 2 oraz z

2014 r. poz. 1161 i 1662.

2016-11-28

©Telksinoe s. 86/147

9) numer i data decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie

wyrażenia zgody na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca;

10) tryb odbywania i zasady finansowania szkolenia specjalizacyjnego odbywanego

przez lekarza cudzoziemca;

11) data i numer skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz nazwa

organu kierującego;

12) numer karty szkolenia specjalizacyjnego oraz indeksu zabiegów i procedur

medycznych;

13) nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej,

w której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne;

14) imię i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadana specjalizacja i zajmowane

stanowisko oraz dane, o których mowa w pkt 4;

15) data rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;

16) data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki

szkolenie to zostało przedłużone albo skrócone;

17) data i wynik PES w zakresie uzyskanej specjalizacji;

18) adnotacje dotyczące przeniesienia się lekarza w celu odbywania szkolenia

specjalizacyjnego z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia,

nazwa jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywał dotychczas szkolenie

specjalizacyjne, tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego, nazwisko i imię

dotychczasowego kierownika specjalizacji, dotychczasowy okres trwania

szkolenia specjalizacyjnego;

19) adnotacja dotycząca wykreślenia lekarza z rejestru.]

<2. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno-informatycznym,

według określonego układu danych:

1) numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków:

a) dwucyfrowy symbol województwa będący pierwszym członem

identyfikatora jednostek podziału terytorialnego określonego

w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca

1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 591, z późn. zm.12)),

12)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 2,

z 2014 r. poz. 1161 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 855, 1240 i 1893.

2016-11-28

©Telksinoe s. 87/147

b) czteroznakowy kod specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów

specjalizacji określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 8

ust. 2,

c) siedmiocyfrowy numer „Prawa wykonywania zawodu lekarza” albo

„Prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty”;

2) imię (imiona) i nazwisko lekarza;

3) adres miejsca zamieszkania lekarza;

4) miejsce i data urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca;

5) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwa i numer dokumentu oraz kraj wydania;

6) obywatelstwo (obywatelstwa);

7) numer prawa wykonywania zawodu;

8) numer seryjny, data i podmiot wydający dokument prawa wykonywania

zawodu;

9) posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania;

10) numer i data decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie

wyrażenia zgody na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca;

11) tryb odbywania i zasady finansowania szkolenia specjalizacyjnego

odbywanego przez lekarza cudzoziemca;

12) data postępowania kwalifikacyjnego oraz wynik uzyskany w postępowaniu

kwalifikacyjnym;

13) data skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz nazwa

organu kierującego;

14) data i numer karty szkolenia specjalizacyjnego;

15) nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej,

w której jest odbywane szkolenie specjalizacyjne, oraz numer księgi

rejestrowej w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą;

16) imię (imiona) i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadana specjalizacja

i zajmowane stanowisko oraz numer prawa wykonywania zawodu;

17) planowane daty rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego oraz

rzeczywiste daty rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;

18) data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki

szkolenie to zostało przedłużone albo skrócone, oraz informacja o kursach

2016-11-28

©Telksinoe s. 88/147

zaliczonych w związku z decyzją, o której mowa w art. 16 ust. 7 lub art. 16m

ust. 12 lub 13;

19) informacja o zrealizowanych przez lekarza kursach objętych programem

specjalizacji, z podaniem nazwy i numeru kursu, daty rozpoczęcia

i zakończenia kursu oraz imienia (imion) i nazwiska, a także posiadanej

specjalizacji kierownika naukowego kursu specjalizacyjnego;

20) informacja o wariancie programu, według którego lekarz odbywa szkolenie

specjalizacyjne;

21) data i wynik PES w zakresie uzyskanej specjalizacji;

22) adnotacje dotyczące przeniesienia się lekarza w celu odbywania szkolenia

specjalizacyjnego z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia,

nazwa jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywał dotychczas

szkolenie specjalizacyjne, tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego,

nazwisko i imię dotychczasowego kierownika specjalizacji, dotychczasowy

okres trwania szkolenia specjalizacyjnego;

23) adnotacje dotyczące zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

24) adnotacja dotycząca wykreślenia lekarza z rejestru.>

3. Użytkownikami rejestru są:

1) wojewodowie;

2) minister właściwy do spraw zdrowia;

3) Minister Obrony Narodowej;

4) minister właściwy do spraw wewnętrznych;

5) Minister Sprawiedliwości.

4. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny dla podmiotów, które wykażą

interes prawny.

5. Do rejestru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 15 ustawy z dnia

17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114).

6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze

rozporządzenia:

1) sposób i tryb przekazywania danych, o których mowa w ust. 2,

2016-11-28

©Telksinoe s. 89/147

2) szczegółowy sposób prowadzenia rejestru oraz sposób udostępniania danych

wpisanych do rejestru

– mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa danych oraz funkcjonalności

prowadzonego rejestru.

[Art. 16r. 1. Lekarz może składać dokumenty do PES do właściwego wojewody

po uzyskaniu potwierdzenia realizacji programu specjalizacji przez kierownika

specjalizacji.

2. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniący służbę

lub zatrudniony w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony

Narodowej składa dokumenty do PES do szefa jednostki organizacyjnej realizującej

zadania z zakresu spraw podmiotów leczniczych obsługującej Ministra Obrony

Narodowej, po uzyskaniu potwierdzenia realizacji programu specjalizacji przez

kierownika specjalizacji.

3. Lekarz będący funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw

wewnętrznych lub pełniący służbę albo zatrudniony w podmiocie leczniczym,

utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, składa dokumenty do

PES do ministra właściwego do spraw wewnętrznych, po uzyskaniu potwierdzenia

realizacji programu specjalizacji przez kierownika specjalizacji.

4. Zgłoszenie do PES jest składane w formie wniosku elektronicznego,

generowanego i pobieranego na stronie internetowej CEM. CEM potwierdza

elektronicznie zapisanie zgłoszonych na wniosku danych. Lekarz, o którym mowa

w ust. 1–3, po wypełnieniu i podpisaniu wniosku składa go odpowiednio do

właściwego wojewody, szefa jednostki organizacyjnej realizującej zadania z zakresu

spraw podmiotów leczniczych obsługującej Ministra Obrony Narodowej albo ministra

właściwego do spraw wewnętrznych.

5. Wniosek o przystąpienie do PES zawiera następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) miejsce urodzenia;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu potwierdzającego

tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5) obywatelstwo;

2016-11-28

©Telksinoe s. 90/147

6) adres zamieszkania;

7) adres do korespondencji;

8) wskazanie jednostki, w której lekarz odbywał szkolenie i jej adresu;

9) posiadane specjalizacje;

10) ukończona uczelnia, data wystawienia i numer uzyskanego dyplomu lekarza;

11) informacje o posiadanym prawie wykonywania zawodu lekarza: jego numer,

data wydania i organ wydający;

12) tryb szkolenia;

13) liczba dotychczasowych zgłoszeń do PES;

14) informacje o ewentualnym skróceniu stażu specjalizacyjnego;

15) stopień lub tytuł naukowy oraz imię i nazwisko kierownika specjalizacji;

16) adres do korespondencji kierownika specjalizacji i numer telefonu

kontaktowego;

17) wskazanie wojewody prowadzącego postępowanie specjalizacyjne.

6. Właściwy wojewoda, szef jednostki organizacyjnej realizującej zadania

z zakresu spraw podmiotów leczniczych obsługującej Ministra Obrony Narodowej

albo minister właściwy do spraw wewnętrznych stwierdza, czy dokumenty, o których

mowa w ust. 1–3, spełniają warunki formalne i przekazuje je do CEM.

7. CEM organizuje PES dwa razy do roku w miejscach ustalonych przez

dyrektora CEM.

8. PES dla każdej specjalności jest składany w formie egzaminu testowego

i egzaminu ustnego, w kolejności ustalonej przez dyrektora CEM, obejmujących

zakres odbytego szkolenia specjalizacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem

procedur diagnostycznych i leczniczych, z wyłączeniem wykonywania inwazyjnych

zabiegów i procedur medycznych.

9. Lekarz nie jest obowiązany do zaliczenia PES w całości albo w części, jeżeli

złożył z wynikiem pozytywnym egzamin organizowany przez europejskie towarzystwa

naukowe, który przez ministra właściwego do spraw zdrowia został uznany za

równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części,

i przedstawi dyrektorowi CEM odpowiedni dokument potwierdzający złożenie takiego

egzaminu.

10. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może, na

wniosek dyrektora CEM, wyrazić zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia egzaminu

2016-11-28

©Telksinoe s. 91/147

testowego PES dla wszystkich lekarzy dopuszczonych do PES w danej dziedzinie

w określonej sesji egzaminacyjnej, z zachowaniem egzaminu ustnego, albo

zdecydować o przeprowadzeniu PES jeden raz w roku – z zachowaniem wszystkich

jego części, w jednej z sesji egzaminacyjnych.

11. Test oraz pytania lub zadania egzaminu ustnego opracowuje i ustala CEM

w porozumieniu z konsultantem krajowym właściwym dla danej dziedziny medycyny

lub jego przedstawicielem odrębnie dla każdej dziedziny medycyny oraz na każdą sesję

egzaminacyjną.

12. Testy, pytania i zadania egzaminacyjne są opracowywane, przetwarzane,

dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez

osoby inne niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu,

przechowywaniu, przeprowadzające PES lub sprawujące nadzór nad ich

prowadzeniem. Zadania testowe nie podlegają udostępnianiu na zasadach

określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji

publicznej.13)

13. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze

rozporządzenia, wykaz egzaminów organizowanych przez europejskie towarzystwa

naukowe, których złożenie z wynikiem pozytywnym jest równoważne z zaliczeniem

z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części, oraz wykaz dokumentów

potwierdzających złożenie takich egzaminów, mając na względzie zakres tematyczny

tych egzaminów.]

art. 16r wejdzie w

formalnej odbycia szkolenia z programem życie z dn.

specjalizacyjnego zgodnie

specjalizacji lekarza, który uzyskał potwierdzenie zrealizowania szkolenia 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji przez kierownika 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

specjalizacji.

2. Podmiotami weryfikującymi odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie

z programem specjalizacji są:

13)

Zdanie drugie utraciło moc z dniem 16 sierpnia 2016 r., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 13

ustawy wymienionej w odnośniku 9, na podstawie wyroku TK powołanego w odnośniku 9 w

zakresie, w jakim dotyczy zadań testowych z Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, który już

się odbył.

2016-11-28

©Telksinoe s. 92/147

1) wojewoda właściwy ze względu na obszar województwa, na terenie

którego wnioskodawca odbywał szkolenie specjalizacyjne;

2) Minister Obrony Narodowej – w przypadku wnioskodawców będących

żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub

zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych przez Ministra

Obrony Narodowej;

3) minister właściwy do spraw wewnętrznych lub wyznaczona przez niego

komórka organizacyjna – w przypadku wnioskodawców pełniących

służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych utworzonych

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 2, dokonują weryfikacji, o której mowa

w ust. 1, oraz zwracają się, za pomocą SMK, do właściwych konsultantów

krajowych o merytoryczną weryfikację, czy wnioskodawca odbył szkolenie

specjalizacyjne zgodnie z programem specjalizacji, w terminie 14 dni od dnia

uzyskania przez lekarza potwierdzenia zrealizowania szkolenia specjalizacyjnego

zgodnie z programem specjalizacji przez kierownika specjalizacji. Konsultant

krajowy dokonuje weryfikacji, za pomocą SMK, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania wystąpienia danego podmiotu. W przypadku braku konsultanta

krajowego w danej dziedzinie właściwym jest konsultant krajowy w dziedzinie

pokrewnej.

4. W przypadku wnioskodawców będących żołnierzami w czynnej służbie

wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach

leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

właściwy konsultant krajowy przed dokonaniem weryfikacji, o której mowa

w ust. 3, może zwrócić się do właściwego konsultanta do spraw obronności kraju

o opinię.

5. W przypadku niezrealizowania przez wnioskodawcę programu

specjalizacji, właściwy konsultant krajowy za pomocą SMK wskazuje brakujące

elementy programu specjalizacji.

6. Podmioty, o których mowa w ust. 2, niezwłocznie po uzyskaniu informacji

od konsultanta krajowego:

1) potwierdzają zakończenie szkolenia specjalizacyjnego;

2016-11-28

©Telksinoe s. 93/147

2) w przypadku, o którym mowa w ust. 5, odmawiają potwierdzenia

zakończenia szkolenia specjalizacyjnego oraz kierują do zrealizowania

brakującego elementu programu specjalizacji i przedłużają okres szkolenia

w trybie pozarezydenckim o czas niezbędny do realizacji tego elementu,

uwzględniając okres przerwy wynikającej z procedury weryfikacji

realizacji programu specjalizacji.

7. Podmioty, o których mowa w ust. 2, zawiadamiają wnioskodawcę

o rozstrzygnięciu, o którym mowa w ust. 6, za pomocą SMK. O odmowie

potwierdzenia zakończenia szkolenia specjalizacyjnego podmioty, o których

mowa w ust. 2, powiadamiają wnioskodawcę również na piśmie. Do doręczenia

powiadomienia na piśmie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

8. W przypadku odmowy potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, wnioskodawca, w terminie 14 dni od dnia doręczenia

rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 6, może zwrócić się do podmiotu,

o którym mowa w ust. 2, o weryfikację rozstrzygnięcia.

9. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, podmioty, o których mowa

w ust. 2, dokonują weryfikacji formalnej odbycia przez lekarza szkolenia

specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji, po zrealizowaniu

brakującego elementu programu specjalizacji i potwierdzeniu tego przez

kierownika specjalizacji w EKS. Przepisy ust. 5–8 stosuje się odpowiednio.

10. Do lekarza, który uzyskał decyzję o dopuszczeniu do PES, wydaną

zgodnie z art. 16 ust. 7 albo ust. 9, nie stosuje się przepisów ust. 1–9.>

16ra–16rc wejdą

w części, jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym egzamin organizowany przez w życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

europejskie towarzystwo naukowe, który przez ministra właściwego do spraw

U. z 2015 r. poz.

zdrowia został uznany za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

PES w całości albo w części.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze

rozporządzenia, wykaz egzaminów organizowanych przez europejskie

towarzystwa naukowe, których złożenie z wynikiem pozytywnym jest

równoważne z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części,

oraz wykaz dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów, mając na

2016-11-28

©Telksinoe s. 94/147

względzie zakres tematyczny tych egzaminów oraz konieczność przedstawienia

pełnej informacji o egzaminach organizowanych przez europejskie towarzystwa

naukowe.

3. Lekarz może uzyskać uznanie egzaminu organizowanego przez

europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem

pozytywnym PES w całości albo w części po uzyskaniu potwierdzenia

zakończenia szkolenia specjalizacyjnego. Przepisy art. 16r stosuje się

odpowiednio.

4. Lekarz, po uzyskaniu potwierdzenia zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, w celu uznania egzaminu organizowanego przez europejskie

towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym

PES w całości albo w części składa wniosek do dyrektora CEM. W przypadku

określenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia na podstawie

ust. 2 wykazu dokumentów potwierdzających złożenie takich egzaminów, do

wniosku dołącza dokumenty wskazane w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2. Dokumenty te przedstawia się w oryginale albo w kopii poświadczonej za

zgodność z oryginałem.

5. Dyrektor CEM weryfikuje dokumenty, o których mowa w ust. 4, pod

względem formalnym oraz rozstrzyga o tym, czy są spełnione przesłanki,

o których mowa w ust. 3, pozwalające na uznanie egzaminu organizowanego

przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z całością albo częścią

PES. W przypadku stwierdzenia spełnienia przesłanek pozwalających na

uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za

równoważny z całością PES, dyrektor CEM wydaje dyplom potwierdzający

uzyskanie tytułu specjalisty. W przypadku stwierdzenia spełnienia przesłanek

pozwalających na uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie

towarzystwo naukowe za równoważny z częścią PES, dyrektor CEM wydaje

zaświadczenie potwierdzające takie uznanie. Dyrektor CEM odmawia uznania

egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za

równoważny z całością albo częścią PES w drodze decyzji. Przepisy ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się

odpowiednio.

2016-11-28

©Telksinoe s. 95/147

6. Lekarz nie może uzyskać uznania egzaminu organizowanego przez

europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z zaliczeniem z wynikiem

pozytywnym PES w całości albo w części, jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym

PES odpowiednio w całości albo w części.

7. Lekarz nie może przystąpić do PES w całości albo w części, jeżeli uzyskał

uznanie egzaminu organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za

równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES odpowiednio w całości

albo w części.

8. Do spraw, o których mowa w ust. 6 i 7, stosuje się art. 105 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

9. Dyrektor CEM informuje o rozstrzygnięciu w sprawie uznania egzaminu

organizowanego przez europejskie towarzystwo naukowe za równoważny

z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym PES w całości albo w części, za pomocą

SMK i dodatkowo podaje w nim:

1) datę rozstrzygnięcia;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której rozstrzygnięcie dotyczy;

3) przedmiot rozstrzygnięcia;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający rozstrzygnięcie.

Art. 16rb. 1. Lekarz, który uzyskał potwierdzenie zakończenia szkolenia

specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16r ust. 6 pkt 1, oraz lekarz, który ma

uznany dorobek na podstawie art. 16 ust. 7 albo ust. 9, może wystąpić do

dyrektora CEM z wnioskiem o przystąpienie do PES.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) numer PESEL, a w przypadku jego braku – cechy dokumentu

potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

3) adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej,

jeżeli wnioskodawca takie posiada;

4) wskazanie jednostki, w której wnioskodawca odbywał szkolenie

specjalizacyjne, jeżeli dotyczy;

5) datę wydania decyzji oraz organ wydający decyzję, o której mowa w art. 16

ust. 7 albo ust. 9, jeżeli wnioskodawca taką posiada;

2016-11-28

©Telksinoe s. 96/147

6) nazwę uczelni, którą wnioskodawca ukończył;

7) informacje o posiadanym prawie wykonywania zawodu: jego numer, data

wydania i organ wydający;

8) imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł

naukowy kierownika specjalizacji;

9) wskazanie podmiotu, o którym mowa w art. 16r ust. 2;

10) wskazanie dziedziny, w jakiej wnioskodawca zamierza składać PES;

11) wskazanie części PES, do której zamierza przystąpić wnioskodawca;

12) informację o posiadanej specjalizacji;

13) datę i numer zaświadczenia o uznaniu egzaminu organizowanego przez

europejskie towarzystwo naukowe za równoważny z częścią PES, jeżeli

dotyczy.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pomocą SMK.

4. Opłata, o której mowa w art. 16t ust. 1, jest wnoszona na rachunek

bankowy wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania

wniosku, o którym mowa w ust. 1. Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po

złożeniu wniosku, nie później niż w terminie 5 dni od upływu terminu składania

wniosków, o którym mowa w ust. 5. W przypadku niewniesienia opłaty, o której

mowa w art. 16t ust. 1, albo wniesienia jej w wysokości niższej niż należna,

dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, za

pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej pod adresem

poczty elektronicznej wskazanym przez wnioskodawcę we wniosku, o którym

mowa w ust. 2. Przepisu art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieuzupełnienia

braków formalnych w terminie 7 dni od skierowania wezwania dotknięty nim

wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji tej dyrektor CEM

informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

5. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie do dnia 31 lipca

każdego roku dla sesji jesiennej albo do dnia 31 grudnia każdego roku dla sesji

wiosennej. Do terminu zgłoszenia nie stosuje się przepisów art. 58–60 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

W przypadku awarii SMK trwającej dłużej niż godzinę, uniemożliwiającej

złożenie wniosku w okresie tygodnia przed upływem odpowiednich terminów,

2016-11-28

©Telksinoe s. 97/147

terminy te przedłuża się o czas trwania awarii od momentu usunięcia awarii.

Przedłużenie następuje z urzędu przez operatora systemu.

6. Dyrektor CEM zawiadamia wnioskodawcę o miejscu i terminie egzaminu

oraz nadanym numerze kodowym. Zawiadomienie jest przekazywane za pomocą

SMK lub środków komunikacji elektronicznej na adres poczty elektronicznej

wskazany przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie później

niż 14 dni przed terminem danego egzaminu.

Art. 16rc. 1. CEM organizuje PES dwa razy do roku w miejscach

ustalonych przez dyrektora CEM.

2. PES dla każdej specjalności jest składany w formie egzaminu testowego

i egzaminu ustnego, w kolejności tych egzaminów ustalonej przez dyrektora

CEM, obejmujących zakres odbytego szkolenia specjalizacyjnego, ze

szczególnym uwzględnieniem procedur diagnostycznych i leczniczych,

z wyłączeniem wykonywania inwazyjnych zabiegów i procedur medycznych.

3. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia

może, na wniosek dyrektora CEM, wyrazić zgodę na odstąpienie od

przeprowadzenia egzaminu testowego PES dla wszystkich lekarzy

dopuszczonych do PES w danej dziedzinie w określonej sesji egzaminacyjnej,

z zachowaniem egzaminu ustnego, albo zdecydować o przeprowadzeniu PES

jeden raz w roku – z zachowaniem wszystkich jego części, w jednej z sesji

egzaminacyjnych.

4. Testy i pytania testowe opracowuje i ustala CEM w porozumieniu

z konsultantem krajowym właściwym dla danej dziedziny medycyny,

a w przypadku braku takiego konsultanta – w dziedzinie pokrewnej lub jego

przedstawicielem odrębnie dla każdej dziedziny medycyny oraz na każdą sesję

egzaminacyjną.

5. Testy, pytania i zadania egzaminacyjne są opracowywane, przetwarzane,

dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich

przez osoby inne niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu,

dystrybuowaniu, przechowywaniu, przeprowadzające PES lub sprawujące

nadzór nad ich prowadzeniem. Testy, pytania i zadania egzaminacyjne nie

podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września

2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Dyrektor CEM udostępnia testy,

2016-11-28

©Telksinoe s. 98/147

pytania i zadania egzaminacyjne po ich wykorzystaniu na dany PES wyłącznie

osobom przystępującym do tego egzaminu. Udostępnienie oraz jego

dokumentowanie następuje w sposób określony w zarządzeniu dyrektora CEM.>

Art. 16s. [1. CEM powiadamia lekarza o miejscach i terminach PES nie później Przepis

uchylający ust. 1 i

niż na 14 dni przed dniem jego rozpoczęcia.] dodany ust. 3a w

art. 16s wejdą w

2. Lekarzowi przysługuje urlop szkoleniowy w wymiarze 6 dni na

życie z dn.

przygotowanie się i przystąpienie do PES. Za czas urlopu szkoleniowego lekarz 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

zachowuje prawo do wynagrodzenia. 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

3. Egzamin testowy wchodzący w skład PES polega na rozwiązaniu 120 pytań

zawierających pięć wariantów odpowiedzi, z których tylko jeden jest prawidłowy.

Lekarz może wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź lekarz

uzyskuje 1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej

odpowiedzi punkty nie są przyznawane.

<3a. Zdający PES w danym terminie może wnieść w trakcie egzaminu albo

bezpośrednio po jego zakończeniu, przed opuszczeniem sali egzaminacyjnej,

merytoryczne zastrzeżenie do pytania testowego wykorzystanego podczas tego

PES. Zastrzeżenie składa się do dyrektora CEM na formularzu, którego wzór

opracowuje CEM. W przypadku uznania zgłoszonego zastrzeżenia, zadanie

testowe objęte zastrzeżeniem jest pomijane przy ustalaniu wyniku egzaminu

testowego w stosunku do wszystkich zdających, co odpowiednio obniża liczbę

możliwych do uzyskania punktów. Punkty za zadania unieważnione nie są

przyznawane.>

4. Część testową PES uważa się za zaliczoną z wynikiem pozytywnym po

uzyskaniu przez lekarza co najmniej 60% możliwej do uzyskania maksymalnej liczby

punktów.

<4a. Przebieg PES może być dokumentowany za pomocą urządzeń Dodane ust. 4a–

4g w art. 16s

rejestrujących obraz i dźwięk, o czym osoby przystępujące do egzaminu wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

informuje się w zawiadomieniu o egzaminie lub bezpośrednio przed (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

rozpoczęciem egzaminu. 2016 r. poz. 580).

4b. Test jest rozwiązywany przez zdającego samodzielnie. Podczas zdawania

PES zdający nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i dydaktycznych,

a także nie może korzystać z urządzeń służących do kopiowania oraz

2016-11-28

©Telksinoe s. 99/147

przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu lub rozwiązywanie

testu niesamodzielnie stanowi podstawę zdyskwalifikowania zdającego, co jest

równoważne z uzyskaniem przez niego wyniku negatywnego.

4c. W przypadku stwierdzenia, w trakcie egzaminu, naruszenia zakazu,

o którym mowa w ust. 4b, lub rozwiązywania testu niesamodzielnie,

przewodniczący zespołu egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 5,

dokonuje dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje dyskwalifikację wraz ze

wskazaniem jej przyczyny oraz godziną przerwania egzaminu testowego

w protokole egzaminacyjnym.

4d. W przypadku stwierdzenia, po zakończeniu egzaminu, na podstawie

analizy obrazów zarejestrowanych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz

i dźwięk, o których mowa w ust. 4a, że zdający naruszył zakaz, o którym mowa

w ust. 4b, lub rozwiązał test niesamodzielnie, przewodniczący Państwowej

Komisji Egzaminacyjnej, o której mowa w art. 16u ust. 1, dokonuje

dyskwalifikacji zdającego i odnotowuje dyskwalifikację wraz ze wskazaniem jej

przyczyny w protokole egzaminacyjnym.

4e. W przypadku, o którym mowa w ust. 4d, o dyskwalifikacji dyrektor

CEM zawiadamia na piśmie zdyskwalifikowanego. Informację o dyskwalifikacji

dyrektor CEM zamieszcza również w SMK.

4f. O dyskwalifikacji dyrektor CEM zawiadamia właściwego:

1) okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej, jeżeli lekarz lub

lekarz dentysta jest członkiem okręgowej izby lekarskiej;

2) okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej wojskowej izby

lekarskiej, jeżeli lekarz lub lekarz dentysta jest członkiem wojskowej izby

lekarskiej.

4g. Osoba zdyskwalifikowana nie może przystąpić do PES w kolejnej

najbliższej sesji egzaminacyjnej od dnia dyskwalifikacji.>

[5. Podczas zdawania PES lekarz nie może korzystać z żadnych pomocy Przepis

uchylający ust. 5

naukowych i dydaktycznych, a także nie może posiadać urządzeń służących do w art. 16s wejdzie

kopiowania, przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu stanowi w życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

podstawę zdyskwalifikowania osoby zdającej egzamin, co jest równoznaczne U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

z uzyskaniem przez nią wyniku negatywnego. CEM zawiadamia o takim fakcie r. poz. 580).

właściwego rzecznika odpowiedzialności zawodowej.]

2016-11-28

©Telksinoe s. 100/147

6. Lekarz może składać PES po okazaniu dokumentu potwierdzającego jego

tożsamość.

7. Przy składaniu przez lekarza egzaminu ustnego może być obecny kierownik

specjalizacji jako obserwator.

8. Egzamin przeprowadza się w obecności co najmniej trzech członków komisji,

o której mowa w art. 16u ust. 1.

9. PES przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym ustalonym przez

dyrektora CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

10. W razie rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu PES lub

nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie PES dyrektor CEM

może unieważnić PES w całości albo w części, w danym terminie dla danej dziedziny

dla poszczególnych albo wszystkich zdających.

11. Unieważnienie PES albo jego części powoduje, że traktuje się odpowiednio

PES albo jego część jako niebyłą. Unieważniony egzamin jest powtarzany w terminie

nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu stała się

ostateczna. W przypadku unieważnienia całości PES wszystkie jego części odbywają

się w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja

o unieważnieniu stała się ostateczna.

<11a. Unieważnienie PES w całości albo w części następuje, gdy osoba, która Dodane ust. 11a i

11b w art. 16s

przystępowała do egzaminu, nie była do tego uprawniona. Unieważnienie PES wejdą w życie z

albo jego części z przyczyn leżących po stronie zdającego powoduje, że uznaje się dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

odpowiednio PES albo jego część za nieważną. Przepisów ust. 11 oraz art. 16w poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

ust. 6 nie stosuje się.

11b. W przypadku unieważnienia PES z przyczyn nieleżących po stronie

zdającego, nie pobiera się opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1, od osoby

zgłaszającej się do kolejnego egzaminu, która przystępowała do unieważnionego

egzaminu.>

12. Decyzję o unieważnieniu dyrektor CEM podejmuje w terminie 14 dni od

dnia powzięcia informacji o przyczynach uzasadniających unieważnienie PES albo

jego części.

[13. Decyzja o unieważnieniu PES albo jego części jest ogłaszana na stronie

internetowej CEM oraz przesyłana zainteresowanym lekarzom listem poleconym.]

2016-11-28

©Telksinoe s. 101/147

<13. Informacja o decyzji o unieważnieniu PES albo jego części jest Nowe brzmienie

ust. 13 w art. 16s

ogłaszana na stronie internetowej CEM. Do doręczeń decyzji, o której mowa wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

w ust. 12, przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

administracyjnego stosuje się odpowiednio. Decyzję zamieszcza się w SMK 2016 r. poz. 580).

i dodatkowo podaje w nim:

1) datę decyzji;

2) imię (imiona) i nazwisko osoby, której decyzja dotyczy;

3) przedmiot decyzji;

4) rodzaj rozstrzygnięcia;

5) organ wydający decyzję.>

14. Od decyzji o unieważnieniu PES albo jego części przysługuje odwołanie do

ministra właściwego do spraw zdrowia w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia,

składane za pośrednictwem dyrektora CEM.

Art. 16t. [1. W przypadku zgłoszenia do PES po raz czwarty i kolejny lekarz

ponosi opłatę w wysokości nie wyższej niż 25% przeciętnego miesięcznego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok,

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do

dnia 15 stycznia każdego roku. Dokument potwierdzający dokonanie opłaty lekarz

dołącza do zgłoszenia, o którym mowa w art. 16w ust. 3.]

<1. W przypadku zgłoszenia do PES po raz drugi i kolejny lekarz ponosi Nowe brzmienie

ust. 1 i przepis

opłatę w wysokości nie wyższej niż 25% miesięcznego uchylający ust. 4

przeciętnego

wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły w art. 16t wejdą

w życie z dn.

rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego roku.>

2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, pobiera dyrektor CEM.

3. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

[4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w ust. 1, uwzględniając niezbędne

koszty związane z organizacją i przeprowadzaniem PES.]

2016-11-28

©Telksinoe s. 102/147

Art. 16u. 1. PES jest przeprowadzany przez Państwową Komisję

Egzaminacyjną, zwaną dalej „PKE”.

2. Przewodniczącego i członków PKE powołuje i odwołuje dyrektor CEM

spośród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego właściwego dla danej

dziedziny medycyny, towarzystwo naukowe właściwe dla danej dziedziny medycyny

oraz Naczelną Radę Lekarską.

3. W skład PKE wchodzą lekarze specjaliści w dziedzinie medycyny objętej PES

lub, w uzasadnionych przypadkach, w pokrewnej dziedzinie medycyny:

1) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta krajowego właściwego dla danej

dziedziny medycyny;

2) przedstawiciel lub przedstawiciele towarzystw naukowych właściwych dla danej

dziedziny medycyny;

3) przedstawiciel lub przedstawiciele Naczelnej Rady Lekarskiej.

4. Do członków PKE stosuje się odpowiednio art. 14b ust. 3 i 6–9.

5. Dyrektor CEM, w celu przeprowadzenia PES w ustalonych miejscach

i terminach, wyznacza spośród członków PKE zespoły egzaminacyjne. Zespół

egzaminacyjny składa się co najmniej z trzech członków PKE, z zachowaniem

reprezentacji podmiotów wymienionych w ust. 3.

[6. Do zadań PKE lub wydzielonego spośród jej członków zespołu

egzaminacyjnego należy:

1) ustalenie listy lekarzy dopuszczonych do PES w danej sesji egzaminacyjnej,

z zastrzeżeniem art. 16w ust. 4;

2) przekazanie CEM kart testowych po przeprowadzeniu egzaminu testowego,

z zachowaniem tajności procedury;

3) dokonywanie oceny egzaminu ustnego;

4) przekazanie CEM oceny PES oraz innej dokumentacji związanej

z przeprowadzonym PES, nie później niż w terminie 14 dni od dnia zakończenia

PES.]

<6. Do zadań PKE lub wydzielonego spośród jej członków zespołu Nowe brzmienie

ust. 6 w art. 16u

egzaminacyjnego należy: wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

1) przekazanie CEM kart testowych po przeprowadzeniu egzaminu testowego, (Dz. U. z 2015 r.

z zachowaniem tajności procedury; poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

2) dokonywanie oceny egzaminu ustnego;

2016-11-28

3) przekazanie CEM oceny PES oraz innej dokumentacji związanej

z przeprowadzonym PES, nie później niż w terminie 14 dni od dnia

zakończenia PES.>

[7. Członkom PKE albo zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego dany

PES przysługuje:

1) wynagrodzenie w wysokości 300 zł dla przewodniczącego oraz 130 zł dla

członka PKE za udział w posiedzeniu PKE albo zespołu egzaminacyjnego;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy;

3) zwolnienie od pracy w dniu posiedzenia PKE albo zespołu egzaminacyjnego, bez

zachowania prawa do wynagrodzenia.]

<7. Członkom PKE albo zespołu egzaminacyjnego przeprowadzającego Nowe brzmienie

ust. 7 i 8 w art.

dany PES przysługuje odpowiednio: 16u wejdzie w

życie z dn.

1) wynagrodzenie za udział w pracach tego zespołu, w wysokości nie wyższej 1.05.2017 r. (Dz.

niż 500 złotych dla przewodniczącego i nie wyższej niż 300 złotych dla U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

członka; r. poz. 580).

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy przysługujących pracownikom z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniu posiedzenia PKE albo zespołu egzaminacyjnego,

bez zachowania prawa do wynagrodzenia w przypadku organizowania PES

w dniu roboczym.>

[8. Kwoty, o których mowa w ust. 7 pkt 1, podlegają waloryzacji

z uwzględnieniem średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej przyjętego w ustawie budżetowej.]

<8. Szczegółowy tryb wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 7

pkt 1, oraz zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 7 pkt 2, określa, w drodze

zarządzenia, dyrektor CEM.>

[Art. 16w. 1. CEM ustala i ogłasza wyniki PES. Wynik PES nie stanowi decyzji

w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

2. Lekarz uzyskuje wynik negatywny PES, jeżeli uzyska taki wynik chociażby

z jednej części PES. W takim przypadku lekarz może złożyć do dyrektora CEM

2016-11-28

zgłoszenie do kolejnego PES. Uzyskany wynik pozytywny z części PES jest uznawany

w kolejnych 6 sesjach egzaminacyjnych.

3. Zgłoszenie następuje w formie wniosku elektronicznego, generowanego

i pobieranego na stronie internetowej CEM. CEM potwierdza elektronicznie zapisanie

zgłoszonych we wniosku danych. Lekarz po wypełnieniu formularza składa podpisany

wniosek do CEM, które zawiadamia o tym fakcie właściwego wojewodę.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, lekarz zostaje wpisany na listę lekarzy

dopuszczonych do PES w danej sesji egzaminacyjnej przez dyrektora CEM.

5. Lekarzowi, który złożył PES z wynikiem pozytywnym, dyrektor CEM wydaje

dyplom w terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentacji egzaminacyjnej od PKE.

Kopię dyplomu CEM przekazuje do właściwej dla lekarza okręgowej izby lekarskiej.

6. Dokumentacja dotycząca szkolenia specjalizacyjnego lekarza oraz kopia

dyplomu PES są przechowywane przez właściwe podmioty zgodnie z przepisami

art. 5 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.]

art. 16w wejdzie

egzaminu testowego publikuje je także na swojej stronie internetowej. Wynik w życie z dn.

PES nie stanowi decyzji w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

postępowania administracyjnego. 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

2. Lekarz, który nie przystąpił do PES w wyznaczonym terminie albo

uzyskał wynik negatywny z PES, może przystąpić do PES w kolejnej sesji

egzaminacyjnej.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, lekarz składa do dyrektora CEM

wniosek, o którym mowa w art. 16rb ust. 1. Przepisy art. 16rb ust. 2–6 stosuje się

odpowiednio.

4. Za wynik pozytywny PES uznaje się uzyskanie pozytywnych wyników

z obu jego części, o których mowa w art. 16rc ust. 2.

5. W przypadku gdy PES w danej sesji egzaminacyjnej składa się

z egzaminu testowego i egzaminu ustnego oraz gdy dyrektor CEM ustalił,

zgodnie z art. 16rc ust. 2, że jako pierwszy jest przeprowadzany egzamin testowy,

warunkiem przystąpienia do egzaminu ustnego jest złożenie z wynikiem

pozytywnym egzaminu testowego. Wynik pozytywny z części PES jest uznawany

w kolejnych sześciu sesjach egzaminacyjnych po sesji, w której został uzyskany.

W przypadku nieuzyskania wyniku pozytywnego z jednej części PES albo

2016-11-28

nieprzystąpienia do części PES w ustalonym terminie, lekarz może przystąpić

w innej sesji egzaminacyjnej tylko do tej części PES.

6. Oceną końcową PES jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej

ocen z egzaminu testowego i ustnego.

7. Lekarzowi, który złożył PES z wynikiem pozytywnym, dyrektor CEM

wydaje dyplom PES w terminie 30 dni od dnia otrzymania kompletnej

dokumentacji egzaminacyjnej od PKE.

8. Dokumentacja dotycząca szkolenia specjalizacyjnego lekarza, która nie

jest gromadzona w SMK, jest przechowywana przez właściwe podmioty,

o których mowa w art. 16r ust. 2, a kopia dyplomu PES jest przechowywana

przez CEM, zgodnie z art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym

zasobie archiwalnym i archiwach.

9. Wyniki PES dyrektor CEM udostępnia za pomocą SMK organom,

o których mowa w art. 16c ust. 8, uczelniom w zakresie ich absolwentów,

jednostkom akredytowanym w zakresie lekarzy, którzy odbywali w nich

szkolenie specjalizacyjne, oraz Naczelnej Radzie Lekarskiej.

10. Na wniosek lekarza, który złożył PES, dyrektor CEM wydaje, odpłatnie,

duplikat albo odpis dyplomu albo dokonuje korekty dyplomu PES. Opłata za te

czynności wynosi 50 zł. Opłaty nie wnosi się, w przypadku gdy korekta wynika

z błędu CEM.>

Art. 16x. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii

Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb i sposób przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego dla lekarzy oraz

punktowe kryteria kwalifikacji tych lekarzy do odbywania szkolenia

specjalizacyjnego, mając na celu konieczność zapewnienia obiektywności

i przejrzystości postępowania kwalifikacyjnego,

2) szczegółowy sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w tym przez

lekarzy posiadających I lub II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty,

3) formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby

ich prowadzenia,

4) szczegółowy sposób zgłaszania się i tryb dopuszczania do PES, Dodane pkt 5a–

5c w ust. 1 w art.

5) szczegółowy sposób i tryb składania PES oraz ustalania jego wyników, 16x wejdą w życie

z dn. 1.05.2017 r.

<5a) szczegółowy tryb unieważniania pytań testowych, (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

2016-11-28

5b) wysokość wynagrodzenia dla członków i przewodniczącego PKE albo

zespołu egzaminacyjnego, o którym mowa w art. 16u ust. 7 pkt 1,

5c) wysokość i sposób uiszczania opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1,>

6) tryb powoływania PKE,

7) wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8, dla członków PKE,

8) tryb uznawania stażu szkoleniowego, staży kierunkowych lub kursów

szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju za równoważne ze

zrealizowaniem elementów określonych w danym programie specjalizacji

i ewentualne skrócenie szkolenia specjalizacyjnego,

9) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych

określonych programem specjalizacji

– uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych niezbędnych

do wykonywania zawodu w zakresie określonej dziedziny medycyny, zgodnie

z wymogami współczesnej wiedzy medycznej;

10) wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego

ukończenia, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu

programu specjalizacji;

11) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie

medycyny nieobjętej systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny

z odbytym szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku

zawodowego i naukowego,

12) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy posiadających

stopień naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem

specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego

– uwzględniając zakres szkolenia odbytego w kraju lub za granicą,

<13) tryb wydawania przez dyrektora CEM duplikatu lub odpisu dyplomu PES Dodane pkt 13–

16 w ust. 1 w art.

oraz sposób uiszczania opłaty za wydanie duplikatu lub odpisu dyplomu 16x wejdą w życie

PES, z dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

14) tryb dokonywania przez dyrektora CEM korekty dyplomu PES oraz sposób poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

uiszczania opłaty za dokonanie korekty dyplomu,

15) wzór dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7, potwierdzającego

ukończenie kursu,

2016-11-28

16) wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności kontrolnych, o którym

mowa w art. 19i ust. 12 pkt 1

– mając na celu zapewnienie sprawnej realizacji zadań przez CEM, zapewnienie

przejrzystości dokumentu, o którym mowa w art. 19g ust. 7 oraz uwzględniając

nakład pracy związany z przeprowadzaniem czynności kontrolnych.>

[2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza

będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub

zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym przez Ministra Obrony

Narodowej oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając

konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia

specjalizacyjnego lekarza będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz

pełniącego służbę lub zatrudnionego w podmiocie leczniczym utworzonym przez

Ministra Obrony Narodowej.]

<2. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 16x

do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, określi, wejdzie w życie z

w drodze rozporządzenia, regulamin postępowania kwalifikacyjnego, tryb dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, a także pełniącego służbę lub

zatrudnionego w podmiocie leczniczym, dla którego podmiotem tworzącym

i nadzorującym jest Minister Obrony Narodowej, oraz wzory dokumentów,

o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność zapewnienia

prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia specjalizacyjnego lekarza

będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej oraz pełniącego służbę lub

zatrudnionego w podmiocie leczniczym, dla którego podmiotem tworzącym jest

Minister Obrony Narodowej.>

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,

określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia

specjalizacyjnego przez lekarza będącego funkcjonariuszem w stosunku służby

w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych albo zatrudnionego na podstawie umowy o pracę

2016-11-28

albo umowy cywilnoprawnej, albo pełniącego służbę w podmiocie leczniczym,

utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, oraz wzory

dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając konieczność

zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia specjalizacyjnego lekarza

będącego funkcjonariuszem w stosunku służby w jednostkach organizacyjnych

podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych

albo zatrudnionego na podstawie umowy o pracę albo umowy cywilnoprawnej, albo

pełniącego służbę w podmiocie leczniczym, utworzonym przez ministra właściwego

do spraw wewnętrznych.

4. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze

rozporządzenia, tryb i sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza

będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej lub zatrudnionego w podmiocie

leczniczym, utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości lub organy Służby

Więziennej, oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 10, uwzględniając

konieczność zapewnienia prawidłowego przebiegu i specyfikę szkolenia

specjalizacyjnego lekarza będącego funkcjonariuszem Służby Więziennej lub

zatrudnionego w podmiocie leczniczym, utworzonym przez Ministra Sprawiedliwości

lub organy Służby Więziennej.

Art. 17. 1. Lekarz może uzyskać świadectwo potwierdzające posiadanie

umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonych

świadczeń zdrowotnych, zwane dalej „świadectwem”.

2. Lekarz uzyskuje świadectwo po odbyciu szkolenia i zdaniu egzaminu

państwowego po jego zakończeniu.

3. Warunki prowadzenia szkolenia, w tym wysokość opłat za szkolenie, określa

umowa zawarta pomiędzy podmiotem prowadzącym szkolenie a lekarzem.

4. Szkolenie może prowadzić podmiot wpisany na listę podmiotów

uprawnionych do szkolenia w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych

dziedzin medycyny lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych, zwaną dalej

„listą”, prowadzoną przez ministra właściwego do spraw zdrowia, który spełnia

następujące warunki:

1) zobowiąże się do przeprowadzenia szkolenia zgodnie z programem

zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia;

2016-11-28

2) zapewnia prowadzenie szkolenia przez co najmniej trzech lekarzy posiadających

świadectwo umiejętności lub tytuł specjalisty albo specjalizację drugiego stopnia

w odpowiedniej lub pokrewnej dziedzinie medycyny;

3) udziela świadczeń zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim

zakresie i liczbie, umożliwiających zrealizowanie programu umiejętności

określonej liczbie lekarzy, lub zawarł w tym zakresie umowę z podmiotem, który

udziela takich świadczeń;

4) dysponuje odpowiednim sprzętem i aparaturą medyczną niezbędną do realizacji

zadań dydaktycznych określonych programem umiejętności.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia odmawia, w drodze decyzji

administracyjnej, wpisu na listę, jeżeli podmiot nie spełnia warunków, o których

mowa w ust. 4.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia jest uprawniony do kontroli podmiotów

wpisanych na listę w zakresie spełniania wymogów, o których mowa w ust. 4. Do

przeprowadzenia kontroli stosuje się odpowiednio przepisy art. 19e ust. 2–10.

7. Na podstawie ustaleń dokonanych w trakcie kontroli minister właściwy do

spraw zdrowia wydaje podmiotowi wpisanemu na listę zalecenia pokontrolne, mające

na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, i określa termin ich wykonania.

8. W przypadku niewykonania zaleceń pokontrolnych w wyznaczonym terminie

minister właściwy do spraw zdrowia skreśla, w drodze decyzji administracyjnej,

podmiot z listy.

9. Przeprowadzenie egzaminu państwowego i wydawanie świadectwa należy do

zadań Centrum Egzaminów Medycznych.

10. Koszty przeprowadzenia egzaminu państwowego i wydania świadectwa

ponosi lekarz.

11. Minister właściwy do spraw zdrowia może uznać program szkolenia

odbytego w kraju albo za granicą za równoważny z programem, o którym mowa

w ust. 4 pkt 1.

12. Lekarz, który uzyskał świadectwo, informuje o tym właściwą okręgową radę

lekarską, która wpisuje informacje o tym fakcie do okręgowego rejestru lekarzy.

13. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określa, w drodze rozporządzenia:

2016-11-28

1) rodzaje umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania

określonych świadczeń zdrowotnych, w których można uzyskać świadectwo,

2) kwalifikacje, jakie powinien posiadać lekarz zamierzający odbyć szkolenie,

3) tryb przygotowywania i zatwierdzania programów szkoleń,

4) tryb wpisywania na listę i sposób jej prowadzenia,

5) tryb przeprowadzenia egzaminu oraz wysokość opłaty za jego przeprowadzenie,

6) wysokość opłaty za wydanie świadectwa,

7) szczegółowe warunki i tryb uznawania szkoleń odbytych w kraju lub za granicą,

8) sposób ewidencjonowania wydanych świadectw

– uwzględniając aktualny stan wiedzy medycznej i konieczność zapewnienia

prawidłowego przebiegu szkolenia i egzaminów w tym zakresie.

14. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, może określić,

w drodze rozporządzenia, wykaz umiejętności uprawniających do samodzielnego

wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej w laboratorium uwzględniając

odpowiedni poziom wiedzy i umiejętności w zakresie wykonywania czynności

diagnostyki laboratoryjnej.

Art. 18. 1. Lekarz ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego,

w szczególności w różnych formach kształcenia podyplomowego.

<1a. Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarza okręgowa Dodany ust. 1a w

art. 18 wejdzie w

rada lekarska potwierdza za pomocą SMK oraz przez dokonanie wpisu życie z dn.

w okręgowym rejestrze lekarzy. Potwierdzenia dokonuje się na podstawie 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

przedłożonej przez lekarza indywidualnej ewidencji przebiegu doskonalenia 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

zawodowego oraz dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych form

doskonalenia zawodowego.>

2. Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku,

o którym mowa w ust. 1.

Art. 19. 1. Kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów mogą

prowadzić:

2016-11-28

1) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego lub szkolenia

w zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny

lub udzielania określonych świadczeń zdrowotnych;

2) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia

podyplomowego na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności:

medyczne szkoły wyższe, szkoły prowadzące działalność dydaktyczną

i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, medyczne jednostki badawczo-

-rozwojowe;

3) inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze

podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy

dentystów, zwane dalej „organizatorami kształcenia”.

2. Warunkami prowadzenia kształcenia podyplomowego są:

1) posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego

w szczególności:

a) cel (cele) kształcenia,

b) przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,

c) formę (formy) kształcenia,

d) wymagane kwalifikacje uczestników,

e) sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,

f) sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;

2) zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego

rodzaju kształcenia;

3) zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy

dydaktycznej, w tym dla szkolenia praktycznego;

4) posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego

narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;

5) zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres

kształcenia przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz

właściwe kwalifikacje do ich wykonywania.

3. Spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez

podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska

właściwa ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada Lekarska

w odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia oraz

2016-11-28

organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na terenie całego

kraju.

Art. 19a. Kształcenie podyplomowe wykonywane przez przedsiębiorcę jest

działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.14)).

Art. 19b. 1. Organizator kształcenia zamierzający wykonywać działalność

w zakresie kształcenia podyplomowego przedstawia dane potwierdzające spełnienie

warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2, oraz składa do właściwej rady lekarskiej

wniosek o wpis do rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe

lekarzy i lekarzy dentystów, zwanego dalej „rejestrem”, zawierający dane, o których

mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1–6.

2. Wraz z wnioskiem wnioskodawca składa oświadczenie następującej treści:

„Oświadczam, że:

1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów prowadzących

kształcenie podyplomowe lekarzy i lekarzy dentystów są kompletne

i zgodne z prawdą;

2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności w zakresie

kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów – określone

w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.”.

3. Oświadczenie powinno również zawierać:

1) nazwę wnioskodawcy, adres jego miejsca zamieszkania albo siedziby;

2) oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3) podpis osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy, ze wskazaniem

imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

3a. (uchylony)

3b. (uchylony)

4. Wpis do rejestru, z wyjątkiem rejestru prowadzonego przez Naczelną Radę

Lekarską, podlega opłacie.

5. Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód okręgowej izby lekarskiej,

która dokonała wpisu do rejestru.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 675, 983,

1036, 1238, 1304 i 1650, z 2014 r. poz. 822, 1133, 1138, 1146 i 1885 oraz z 2015 r. poz. 222, 266 i

277.

2016-11-28

6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy tryb postępowania w sprawach dokonywania wpisu do rejestru,

wzory dokumentów: wniosku o wpis do rejestru, informacji o formie kształcenia,

zaświadczenia o wpisie do rejestru oraz sposób prowadzenia rejestru, mając na

względzie konieczność ujednolicenia dokumentacji dotyczącej prowadzenia

kształcenia podyplomowego;

2) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4, z uwzględnieniem kosztów

związanych z postępowaniem w sprawie wpisu i zmian wpisu oraz związanych

z prowadzeniem przez organ prowadzący rejestr kontroli prowadzenia

kształcenia przez organizatora kształcenia.

Art. 19c. 1. Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa

dla siedziby organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby

lekarskiej będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.

1a. Organizator kształcenia obowiązany jest przekazać informację, o której

mowa w ust. 5, również okręgowej radzie lekarskiej właściwej dla miejsca

prowadzenia kształcenia, jeśli zamierza prowadzić kształcenie na terenie nieobjętym

działaniem organu prowadzącego rejestr.

2. Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym.

3. Do rejestru wpisuje się następujące dane:

1) numer wpisu organizatora kształcenia do rejestru;

2) nazwę organizatora kształcenia;

3) miejsce zamieszkania albo siedzibę i adres organizatora kształcenia;

4) formę organizacyjno-prawną organizatora kształcenia;

5) określenie przedmiotu, zakresu i form kształcenia podyplomowego;

6) początek i koniec okresu planowanego prowadzenia kształcenia

podyplomowego;

7) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile

organizator kształcenia taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej

(NIP);

8) numer i datę uchwały o wpisie do rejestru;

9) numer i datę uchwały o zmianie wpisu do rejestru;

10) numer i datę wystawienia zaświadczenia o wpisie do rejestru;

2016-11-28

11) daty i wyniki przeprowadzonych kontroli, o których mowa w art. 19e;

12) dane, o których mowa w art. 19c ust. 5 pkt 1–6;

13) datę i numer uchwały o wykreśleniu z rejestru.

4. Organizator kształcenia wpisany do rejestru jest obowiązany zgłaszać

organowi prowadzącemu rejestr wszelkie zmiany danych, o których mowa w ust. 3

pkt 2–7 oraz w ust. 5 pkt 1–6, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

5. Organizator kształcenia wpisany do rejestru jest obowiązany do przekazania

organowi prowadzącemu rejestr, nie później niż na 30 dni przed rozpoczęciem

szkolenia, następujących informacji dotyczących określonej formy szkolenia:

1) przedmiotu i szczegółowego programu kształcenia podyplomowego;

2) terminu rozpoczęcia i zakończenia kształcenia podyplomowego;

3) miejsca i adresu kształcenia podyplomowego;

4) regulaminu kształcenia podyplomowego zawierającego w szczególności:

a) sposób i tryb kształcenia,

b) zasady i tryb naboru uczestników,

c) uprawnienia i obowiązki osób uczestniczących w kształceniu,

d) szczegółowy sposób weryfikacji wyników kształcenia,

e) wysokość opłaty za udział w kształceniu;

5) szczegółowych danych dotyczących kwalifikacji wykładowców i innych osób

prowadzących nauczanie teoretyczne i zajęcia praktyczne;

6) szczegółowych danych dotyczących kwalifikacji kierownika naukowego

kształcenia;

7) wzoru dokumentu potwierdzającego ukończenie kształcenia.

Art. 19d. 1. Organ prowadzący rejestr odmawia wnioskodawcy wpisu do

rejestru, w przypadku gdy:

1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące wnioskodawcy wykonywania

działalności objętej wpisem;

2) organizatora kształcenia wykreślono z rejestru na podstawie ust. 2 pkt 1, 4 lub 5

w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku;

3) wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2.

2. Wpis organizatora kształcenia do rejestru podlega wykreśleniu w przypadku:

1) złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 19b ust. 2, niezgodnego ze stanem

faktycznym;

2016-11-28

2) wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego organizatorowi kształcenia

wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru;

3) likwidacji lub ogłoszenia upadłości organizatora kształcenia;

4) rażącego naruszenia warunków wymaganych do wykonywania działalności

objętej wpisem;

5) niezastosowania się do zaleceń pokontrolnych, o których mowa w art. 19e

ust. 11 pkt 2;

6) złożenia przez tego organizatora kształcenia wniosku o wykreślenie z rejestru.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 4 i 5, wykreślenie z rejestru

następuje po uprzednim podjęciu uchwały o zakazie wykonywania działalności objętej

wpisem do rejestru przez organ prowadzący rejestr.

4. Organizator kształcenia, którego wykreślono z rejestru, na podstawie ust. 2

pkt 1, 4 lub 5, może uzyskać ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż po

upływie 3 lat od dnia podjęcia uchwały o wykreśleniu z rejestru.

5. Do uchwał okręgowej rady lekarskiej lub Naczelnej Rady Lekarskiej

w sprawie wpisu, odmowy wpisu i wykreślenia wpisu z rejestru stosuje się przepisy

Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.

Art. 19e. 1. Organ prowadzący rejestr jest uprawniony do kontroli

organizatorów kształcenia w zakresie:

1) zgodności ze stanem faktycznym informacji, o których mowa w art. 19c ust. 5;

2) spełniania warunków określonych w art. 19 ust. 2;

3) prawidłowości prowadzonej dokumentacji przebiegu kształcenia;

4) zapewnienia odpowiedniej jakości kształcenia.

2. Kontrola jest przeprowadzana przez osoby upoważnione przez organ

prowadzący rejestr do wykonywania czynności kontrolnych.

3. Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności kontrolne, za

okazaniem upoważnienia, mają prawo:

1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;

2) udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;

3) wglądu do prowadzonej przez organizatora kształcenia dokumentacji przebiegu

kształcenia;

4) żądania od organizatora kształcenia ustnych i pisemnych wyjaśnień;

5) badania opinii uczestników kształcenia i kadry dydaktycznej.

2016-11-28

4. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który

powinien zawierać:

1) nazwę i adres siedziby organizatora kształcenia;

2) miejsce odbywania kształcenia;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących te czynności;

5) opis stanu faktycznego;

6) stwierdzone nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu

przez organizatora kształcenia oraz o przyczynie tej odmowy.

5. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz organizator

kształcenia.

6. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, organizator

kształcenia zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów stwierdzonych w trakcie

kontroli i opisanych w protokole, osoby wykonujące czynności kontrolne są

obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić protokół.

7. Odmowa podpisania protokołu przez organizatora kształcenia nie stanowi

przeszkody do podpisania protokołu przez osoby wykonujące czynności kontrolne.

8. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się organizatorowi kształcenia.

9. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania

w tajemnicy informacji na temat organizacji i prowadzenia kształcenia

podyplomowego oraz wyników prowadzonego postępowania.

10. Organizator kształcenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu, ma

prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności

kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.

11. Na podstawie ustaleń zawartych w protokole organ prowadzący rejestr:

1) wykreśla organizatora kształcenia z rejestru – w przypadku stwierdzenia

okoliczności, o których mowa w art. 19d ust. 2 pkt 1, 4 lub 5;

2) w innych przypadkach niż określone w pkt 1 wydaje organizatorowi kształcenia

zalecenia pokontrolne, mające na celu usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości, i określa termin ich wykonania.

2016-11-28

Art. 19f. 1. Szkolenie specjalizacyjne może być prowadzone przez jednostki

organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, które spełniają warunki określone

w ust. 2 i uzyskały akredytację do szkolenia specjalizacyjnego. Potwierdzeniem

akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego w danej dziedzinie.

2. Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, ubiegająca się o akredytację

do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, jest obowiązana spełniać następujące

warunki:

1) prowadzić działalność odpowiadającą profilowi prowadzonego szkolenia

specjalizacyjnego albo posiadać w swojej strukturze organizacyjnej oddziały

szpitalne lub inne komórki organizacyjne o profilu odpowiadającym temu

szkoleniu;

2) zapewnić warunki merytoryczne i organizacyjne umożliwiające realizację

programu specjalizacji określonej liczbie lekarzy;

3) zapewnić pełnienie nadzoru w ramach istniejącej struktury organizacyjnej:

a) w przypadku szpitali – nad jakością działalności dydaktycznej oraz

leczniczej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy

dentystów,

b) w przypadku innych jednostek organizacyjnych – nad jakością działalności

dydaktycznej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy

dentystów;

4) zapewnić monitorowanie dokumentacji szkolenia specjalizacyjnego danego

lekarza;

[5) zatrudnić na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej

albo posiadać zatrudnionych na stanowisku służbowym w oddziałach szpitalnych

lub w komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1:

a) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub z II stopniem

specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie medycyny,

b) co najmniej dwóch lekarzy z tytułem specjalisty lub II stopniem specjalizacji

w dziedzinie pokrewnej, w przypadku specjalności, dla których przepisy

obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy nie przewidywały

uzyskania II stopnia specjalizacji lub tytułu specjalisty,

2016-11-28

c) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub II stopniem

specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii, w przypadku

Nowe brzmienie

jednostek organizacyjnych lub komórek organizacyjnych realizujących pkt 5 w ust. 2 w

art. 19f wejdzie w

szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach stomatologii;] życie z dn.

<5) zatrudnić na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

cywilnoprawnej albo posiadać zatrudnionych na stanowisku służbowym 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

w oddziałach szpitalnych lub w komórkach organizacyjnych, o których

mowa w pkt 1:

a) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub z II stopniem

specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub

b) co najmniej dwóch lekarzy z tytułem specjalisty lub II stopniem

specjalizacji w dziedzinie pokrewnej, w przypadku specjalności, dla

których przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy nie

przewidywały uzyskania II stopnia specjalizacji lub tytułu specjalisty,

lub

c) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub II stopniem

specjalizacji w odpowiedniej dziedzinie stomatologii, w przypadku

jednostek organizacyjnych lub komórek organizacyjnych realizujących

szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach stomatologii

– którzy wyrazili zgodę na pełnienie funkcji kierownika specjalizacji;>

6) posiadać kadrę oraz sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do realizacji zadań

określonych programem specjalizacji zgodnie ze standardami akredytacyjnymi,

o których mowa w art. 16f ust. 3 pkt 7;

7) udzielać świadczeń zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim

zakresie i liczbie, umożliwiających zrealizowanie programu specjalizacji

określonej liczbie lekarzy;

8) udzielać całodobowych świadczeń zdrowotnych osobom hospitalizowanym lub

niewymagającym hospitalizacji, w stanach zagrożenia zdrowia i życia oraz

w innych przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli wynika to z programu

specjalizacji;

9) zapewnić lekarzom odbywającym szkolenie specjalizacyjne pełnienie dyżurów

medycznych w liczbie określonej programem specjalizacji lub pracę w systemie

2016-11-28

zmianowym lub równoważnym czasie pracy w maksymalnym czasie pracy

dopuszczonym w przepisach o działalności leczniczej;

10) zawierać porozumienie z podmiotami, w celu umożliwienia zrealizowania przez

lekarzy programu specjalizacji, w tym staży kierunkowych, o których mowa

w ust. 3, których realizacji nie może zapewnić w ramach swojej struktury

organizacyjnej;

[11) uzyskać opinię właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie Przepis

uchylający pkt 11

medycyny o spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1–10, a w przypadku w ust. 2 i nowe

jego braku – konsultanta krajowego właściwego dla danej dziedziny medycyny brzmienie ust. 4

w art. 19f wejdzie

lub właściwego konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie pokrewnej lub w życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

konsultanta krajowego w dziedzinie lub dziedzinach medycyny związanych U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju w czasie r. poz. 580).

wojny i pokoju lub jego przedstawiciela.]

3. Staże kierunkowe mogą być prowadzone przez:

1) jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, lub

2) inne jednostki organizacyjne spełniające warunki, o których mowa w ust. 2, po

uzyskaniu przez nie akredytacji do prowadzenia staży kierunkowych.

[4. Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1, przedstawia CMKP,

w celu uzyskania opinii powołanego przez dyrektora CMKP zespołu ekspertów

o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2, informację

zawierającą dane i opinię określone w ust. 2 oraz dane o podmiotach, o których mowa

w ust. 3.]

<4. Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1, przedstawia

CMKP, za pomocą SMK, w celu uzyskania opinii powołanego przez dyrektora

CMKP zespołu ekspertów o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których

mowa w ust. 2, informację zawierającą dane określone w ust. 2 oraz dane

o podmiotach, o których mowa w ust. 3.>

5. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 4, dyrektor CMKP

powołuje pięciu lekarzy specjalistów w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie

pokrewnej:

1) przewodniczącego zespołu – lekarza zaproponowanego przez konsultanta

krajowego w danej dziedzinie medycyny;

2) czterech członków zespołu:

2016-11-28

a) jednego – spośród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego

w danej dziedzinie medycyny,

b) jednego – spośród osób zaproponowanych przez towarzystwo naukowe dla

dziedziny medycyny,

c) jednego – spośród osób zaproponowanych przez Naczelną Radę Lekarską,

d) przedstawiciela konsultanta w danej dziedzinie medycyny lub konsultanta

lub konsultantów krajowych w dziedzinach medycyny związanych

z realizacją zadań państwa związanych wyłącznie z obronnością kraju

w czasie wojny i pokoju.

[6. Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał, Nowe brzmienie

ust. 6 i 7 w art.

celem wydania opinii o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których mowa 19f wejdzie w

życie z dn.

w ust. 2.] 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

<6. Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

kwartał. Informacje przedstawione przez jednostkę organizacyjną mogą być

opiniowane w trybie obiegowym, z użyciem dostępnych systemów

teleinformatycznych lub systemów łączności.>

[7. Dyrektor CMKP na podstawie przedstawionej opinii zespołu ekspertów

dokonuje wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, na prowadzoną

przez siebie listę jednostek akredytowanych i określa maksymalną liczbę miejsc

szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogących odbywać szkolenie

specjalizacyjne lub staż kierunkowy w komórce organizacyjnej wchodzącej w jej

skład.]

<7. Dyrektor CMKP na podstawie przedstawionej opinii zespołu ekspertów

dokonuje, za pomocą SMK, wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa

w ust. 1, na prowadzoną przez siebie listę jednostek akredytowanych i określa

maksymalną liczbę miejsc szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla

lekarzy mogących odbywać szkolenie specjalizacyjne lub staż kierunkowy

w komórce organizacyjnej wchodzącej w jej skład, na okres 5 lat.>

<7a. Dyrektor CMKP występuje do jednostki organizacyjnej wpisanej na Dodany ust. 7a i

nowe brzmienie

listę, o której mowa w ust. 1, na 6 miesięcy przed dniem upływu okresu, o którym ust. 8 w art. 16f

mowa w ust. 7, o weryfikację akredytacji, mając na względzie konieczność wejdą w życie z

dn. 1.05.2017 r.

zapewnienia lekarzom ciągłości szkolenia specjalizacyjnego w tej jednostce. (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

Przepisy ust. 1–7 stosuje się odpowiednio.> 2016 r. poz. 580).

2016-11-28

[8. Aktualne listy jednostek akredytowanych, o których mowa w ust. 1 i 3, CMKP

publikuje na swojej stronie internetowej.]

<8. Listy jednostek akredytowanych, o których mowa w ust. 1 i 3, dyrektor

CMKP publikuje i aktualizuje na swojej stronie internetowej oraz w SMK.>

[9. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki akredytowanej, o której mowa

w ust. 1 i 3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie

specjalizacyjne lub staż kierunkowy, jeżeli złoży do wojewody oświadczenie

o spełnianiu wymagań określonych w ust. 2.]

<9. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki akredytowanej, o której Nowe brzmienie

ust. 9 i 11 w art.

mowa w ust. 1 i 3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie 19f wejdzie w

specjalizacyjne lub staż kierunkowy, jeżeli złoży do wojewody i ministra życie z dn.

1.05.2017 r. (Dz.

właściwego do spraw zdrowia, za pomocą SMK, oświadczenie o spełnianiu U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

wymagań określonych w ust. 2. Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio.> r. poz. 580).

10. Jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, niezwłocznie po zmianie formy

prawnej występuje do CMKP o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4.

[11. W przypadku negatywnej opinii zespołu ekspertów wydanej jednostce,

o której mowa w ust. 1 i 3, dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla jednostkę

organizacyjną z listy jednostek akredytowanych, o której mowa w ust. 1 i 3.]

<11. W przypadku negatywnej opinii zespołu ekspertów wydanej jednostce,

o której mowa w ust. 1 i 3, dyrektor CMKP, w drodze decyzji, skreśla jednostkę

organizacyjną z listy jednostek akredytowanych, o której mowa w ust. 1 i 3. Od

decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.>

12. W przypadku gdy jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, przestała spełniać

warunki niezbędne do uzyskania akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego albo

prowadzenia stażu kierunkowego, powiadamia o tym niezwłocznie wojewodę

i dyrektora CMKP.

13. Maksymalna liczba miejsc szkoleniowych, o której mowa w ust. 7, ulega

zmniejszeniu w zakresie danej specjalizacji w przypadku nieprzyjęcia lekarza

skierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez jednostkę posiadającą

wolne miejsca szkoleniowe w danej specjalizacji, odpowiednio do liczby

nieprzyjętych osób.

Art. 19g. [1. Kursy szkoleniowe objęte programem danej specjalizacji mogą być

prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, po

2016-11-28

uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny,

a w przypadku jego braku – właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej

dziedzinie medycyny oraz po wpisaniu na listę prowadzoną przez CMKP, o której

mowa w ust. 5.]

<1. Kursy szkoleniowe objęte programem danej specjalizacji mogą być Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 19g

prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, po wejdzie w życie z

zatwierdzeniu pod względem merytorycznym programu kursu przez konsultanta dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

krajowego w danej dziedzinie medycyny, a w przypadku jego braku – poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

właściwego konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny oraz po

wpisaniu, za pomocą SMK, na listę prowadzoną przez CMKP, o której mowa

w ust. 5.>

[2. Podmiot zamierzający prowadzić kurs szkoleniowy objęty programem danej

specjalizacji przedstawia CMKP, w terminie do dnia 15 listopada każdego roku,

informacje zawierające dane obejmujące:

1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby

fizycznej zamierzającej prowadzić kurs szkoleniowy;

2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby mającej być kierownikiem

kursu szkoleniowego;

3) zakres i sposób organizacji kursu szkoleniowego;

4) tryb kursu szkoleniowego;

5) program kursu szkoleniowego określający:

a) cel kursu szkoleniowego,

b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu szkoleniowego,

c) okres i sposób realizacji programu kursu szkoleniowego,

d) zakres tematyczny oraz treść zajęć teoretycznych i zajęć praktycznych;

6) regulamin kursu szkoleniowego określający:

a) sposób organizacji kursu szkoleniowego,

b) zasady i sposób naboru uczestników kursu szkoleniowego,

c) wzór karty przebiegu kursu szkoleniowego,

d) prawa i obowiązki uczestników kursu szkoleniowego,

e) zakres obowiązków wykładowców i innych prowadzących zajęcia

teoretyczne i zajęcia praktyczne,

f) sposób sprawdzania nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych,

Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 19g

wejdzie w życie z

2016-11-28 dn. 1.05.2017 r.

(Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

g) sposób oceny organizacji i przebiegu kursu szkoleniowego przez

uczestników;

7) charakterystykę bazy dydaktycznej i zajęć praktycznych;

8) kwalifikacje kadry dydaktycznej;

9) termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie szkoleniowym.]

<2. Podmiot zamierzający prowadzić kurs specjalizacyjny objęty

programem danej specjalizacji przedstawia CMKP w terminie do dnia

1 października każdego roku następujące informacje:

1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby

zamierzającej przeprowadzić kurs specjalizacyjny;

2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe (posiadana specjalizacja

i stopień lub tytuł naukowy) osoby mającej być kierownikiem naukowym

kursu specjalizacyjnego;

3) kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej zajęcia teoretyczne

i praktyczne na kursie specjalizacyjnym (wymagana specjalizacja,

posiadany stopień naukowy lub tytuł naukowy);

4) formę kursu specjalizacyjnego (kurs stacjonarny, kurs e-learning, inne);

5) program kursu specjalizacyjnego określający co najmniej:

a) cele kursu i oczekiwane wyniki kształcenia,

b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu,

c) zakres tematyczny, czas trwania i treść zajęć teoretycznych

i praktycznych,

d) sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;

6) regulamin kursu szkoleniowego określający:

a) sposób organizacji kursu specjalizacyjnego,

b) zasady i sposób naboru uczestników kursu specjalizacyjnego,

c) wzór karty przebiegu kursu specjalizacyjnego,

d) prawa i obowiązki uczestników kursu specjalizacyjnego,

e) zakres obowiązków wykładowców i innych prowadzących zajęcia

teoretyczne i zajęcia praktyczne;

7) sposób oceny organizacji i przebiegu kursu specjalizacyjnego przez jego

uczestników;

8) termin i miejsce kursu;

2016-11-28

9) liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie;

10) charakterystykę bazy dydaktycznej do zajęć teoretycznych

i praktycznych.>

[3. W przypadku kursów szkoleniowych, o których mowa w ust. 2, trwających nie

dłużej niż 5 dni, podmiot zamierzający prowadzić ten kurs zgłasza corocznie CMKP,

w terminie do dnia 15 listopada roku poprzedzającego rozpoczęcie kursu, następujące

informacje:

1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby

fizycznej zamierzającej prowadzić kurs szkoleniowy;

2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby mającej być kierownikiem

kursu szkoleniowego;

3) program kursu szkoleniowego określający:

a) cel kursu szkoleniowego,

b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu szkoleniowego,

c) zakres tematyczny i treść zajęć teoretycznych i zajęć praktycznych;

4) sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;

5) sposób oceny organizacji i przebiegu kursu szkoleniowego przez jego

uczestników;

6) termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w tym kursie.]

<3. Informacje, o których mowa w ust. 2, są składane w postaci Nowe brzmienie

ust. 3 i dodany

elektronicznej z wykorzystaniem formularza opublikowanego w Biuletynie ust. 4a w art. 19g

wejdą w życie z

Informacji Publicznej CMKP.> dn. 1.05.2017 r.

4. CMKP koordynuje organizację kursów szkoleniowych objętych programem (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1991 oraz z

danej specjalizacji zgodnie z wymogami odpowiednich specjalizacji oraz liczbą 2016 r. poz. 580).

i rozmieszczeniem regionalnym lekarzy odbywających szkolenie specjalizacyjne

w poszczególnych dziedzinach medycyny.

<4a. Zgłoszenia do uczestnictwa w kursach szkoleniowych objętych

programem danej specjalizacji są realizowane wyłącznie za pomocą SMK.

CMKP dokonuje weryfikacji zgłoszeń lekarzy oraz kwalifikuje ich do udziału we

właściwych kursach szkoleniowych. Powiadomienie lekarza o zakwalifikowaniu

na kurs objęty programem danej specjalizacji odbywa się za pomocą SMK.>

[5. CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na stronie

internetowej CMKP, listę kursów szkoleniowych objętych programami specjalizacji.]

2016-11-28

<5. Dyrektor CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia każdego Nowe brzmienie

ust. 5 i 6 w art.

roku, na swojej stronie internetowej oraz w SMK, listę kursów szkoleniowych 19g wejdzie w

życie z dn.

objętych programami specjalizacji.>

1.05.2017 r. (Dz.

[6. Podmiot, który zrealizował kurs szkoleniowy, o którym mowa w ust. 1, U. z 2015 r. poz.

1991 oraz z 2016

przekazuje do CMKP listę lekarzy, którzy ukończyli kurs szkoleniowy, zawierającą r. poz. 580).

imię i nazwisko oraz numer PESEL lekarza, a w przypadku jego braku – cechy

dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj

wydania.]

<6. Podmiot, który zrealizował kurs szkoleniowy, o którym mowa w ust. 1, Dodane ust. 7 i 8

w art. 19g wejdą

w terminie 7 dni od dnia zakończenia kursu przekazuje do CMKP, za pomocą w życie z dn.

SMK, listę lekarzy, którzy ukończyli i zaliczyli kurs szkoleniowy, zawierającą 1.05.2017 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

imię i nazwisko oraz numer PESEL lekarza, a w przypadku jego braku – cechy 1991 oraz z 2016

r. poz. 580).

dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj

wydania, a także imię i nazwisko kierownika kursu. Dane te są zamieszczane

przez CMKP w SMK.>

<7. Po zamieszczeniu danych określonych w ust. 6 w SMK, CMKP generuje

za pomocą SMK elektroniczny dokument potwierdzający ukończenie kursu,

zawierający:

1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby,

która przeprowadziła kurs specjalizacyjny;

2) imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł

naukowy osoby, która była kierownikiem naukowym kursu

specjalizacyjnego;

3) tytuł kursu;

4) datę rozpoczęcia i zakończenia kursu;

5) imię i nazwisko oraz numer prawa wykonywania zawodu lekarza, który

ukończył i zaliczył kurs;

6) numer dokumentu.

8. Elektroniczny dokument potwierdzający ukończenie kursu udostępnia się

użytkownikom systemu za pomocą SMK.>

Art. 19h. 1. Nadzór nad realizacją szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister

właściwy do spraw zdrowia.

2. Nadzorowi podlega w szczególności:

2016-11-28

1) zgodność realizacji zajęć z programem specjalizacji;

2) prawidłowość prowadzonej dokumentacji przebiegu szkolenia

specjalizacyjnego;

3) zapewnienie odpowiedniej jakości szkolenia specjalizacyjnego.

3. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się kontrolę

i monitoruje realizację szkolenia specjalizacyjnego.

4. Czynności, o których mowa w ust. 3, wykonuje dyrektor CMKP.

5. Dyrektor CMKP na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolnych oraz

dostępnych form monitoringu systemu specjalizacji opracowuje raport o stanie

realizacji kształcenia specjalizacyjnego w danym roku i przedstawia go ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia.

6. CMKP prowadzi cykliczne szkolenia w zakresie wiedzy na temat systemu

specjalizacji, przeznaczone dla kierowników specjalizacji, kadry kierowniczej

jednostek prowadzących szkolenia specjalizacyjne oraz przedstawicieli wojewody

finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy

do spraw zdrowia.

Art. 19i. 1. Kontrola realizacji szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona

przez zespół kontrolny powoływany przez dyrektora CMKP. W skład zespołu mogą

wchodzić, poza pracownikami CMKP:

1) krajowy albo wojewódzki konsultant w odpowiedniej dziedzinie medycyny lub

jego przedstawiciel lub

2) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta lub konsultantów krajowych

w dziedzinach medycyny związanych z realizacją zadań państwa związanych

wyłącznie z obronnością kraju w czasie wojny i pokoju;

3) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla danej dziedziny

medycyny oraz

4) przedstawiciel właściwego miejscowo wojewody.

2. Zespół kontrolny, w składzie co najmniej 3-osobowym, wykonując czynności

kontrolne, za okazaniem upoważnienia, ma prawo:

1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;

2) udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;

3) wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia prowadzonej przez jednostkę

prowadzącą szkolenie specjalizacyjne;

2016-11-28

4) żądania od kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne ustnych

i pisemnych wyjaśnień;

5) badania opinii uczestników szkolenia specjalizacyjnego i kadry dydaktycznej.

3. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który

zawiera:

1) nazwę i adres jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne;

2) miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;

5) opis stanu faktycznego;

6) stwierdzone nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;

8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;

9) informację o braku zastrzeżeń albo informację o odmowie podpisania protokołu

przez kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.

4. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik

jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.

5. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, kierownik

jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne zgłosi umotywowane zastrzeżenia co

do faktów stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych w protokole, osoby

wykonujące czynności kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty

i uzupełnić protokół.

6. Odmowa podpisania protokołu przez kierownika jednostki prowadzącej

szkolenie specjalizacyjne nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez osoby

wykonujące czynności kontrolne.

7. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się kierownikowi jednostki

prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.

8. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania

w tajemnicy informacji na temat organizacji i prowadzenia kształcenia

podyplomowego oraz wyników prowadzonego postępowania.

9. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne, w terminie 7 dni

od dnia otrzymania protokołu, ma prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu

przeprowadzania czynności kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.

2016-11-28

10. Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia

pokontrolne dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie kontroli

i zobowiązuje go do usunięcia tych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie;

kopie pisma z zaleceniami pokontrolnymi przekazuje do wiadomości konsultantowi

krajowemu właściwemu dla danej dziedziny medycyny i właściwemu konsultantowi

wojewódzkiemu w danej dziedzinie medycyny.

11. W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w określonym

terminie dyrektor CMKP podejmuje decyzję o skreśleniu jednostki z listy zawierającej

wykaz jednostek uprawnionych do kształcenia specjalizacyjnego.

[12. Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje:

1) wynagrodzenie w wysokości 300 zł za wykonanie czynności kontrolnych;

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy;

3) zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez

zachowania prawa do wynagrodzenia.]

<12. Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje: Nowe brzmienie

ust. 12 w art. 19i

1) wynagrodzenie za wykonanie czynności kontrolnych w wysokości nie wejdzie w życie z

dn. 1.05.2017 r.

wyższej niż 300 złotych;

(Dz. U. z 2015 r.

2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych poz. 1991 oraz z

2016 r. poz. 580).

w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca

1974 r. – Kodeks pracy przysługujących pracownikom z tytułu podróży

służbowej na obszarze kraju;

3) zwolnienie od pracy w dniach wykonywania czynności kontrolnych bez

zachowania prawa do wynagrodzenia.>

13. Kwota, o której mowa w ust. 12 pkt 1, podlega waloryzacji

z uwzględnieniem średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej przyjętego w ustawie budżetowej.

Art. 19j. Monitorowanie systemu szkolenia specjalizacyjnego polega

w szczególności na rejestrowaniu danych określonych w art. 16p ust. 2 oraz

informacji o liczbie jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia

specjalizacyjnego i liczby miejsc szkoleniowych, a także badaniu poprawności

funkcjonowania poszczególnych procedur specjalizacyjnych na podstawie

zgromadzonych tą drogą informacji.

2016-11-28

Art. 20. Lekarzowi przysługuje prawo używania tytułu i stopnia naukowego

oraz tytułu specjalisty w brzmieniu określonym przez odrębne przepisy.

Art. 20a. 1. Lekarz będący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej i posiadający dokumenty, o których mowa w art. 16a, ma prawo do

używania określonych tytułów specjalisty w danej dziedzinie medycyny,

uzyskiwanych w Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz

specjalności lekarskich uzyskiwanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej,

które odpowiadają specjalnościom uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 20b. 1. Lekarz, lekarz dentysta będący obywatelem państwa

członkowskiego Unii Europejskiej ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 2, posługiwać się

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oryginalnym tytułem określającym

wykształcenie uzyskanym w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub jego skrótem.

2. Okręgowa rada lekarska może wymagać, aby tytuł określający wykształcenie

lekarza, lekarza dentysty, był używany wraz ze wskazaniem nazwy i siedziby

instytucji, która ten tytuł przyznała.

3. Jeżeli tytuł określający wykształcenie lekarza, lekarza dentysty będącego

obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest tożsamy z tytułem, do

którego używania jest wymagane w Rzeczypospolitej Polskiej odbycie dodatkowego

szkolenia, którego lekarz ten nie posiada, okręgowa rada lekarska może określić

brzmienie tego tytułu, którym lekarz może się posługiwać na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozdział 4

Eksperyment medyczny

Art. 21. 1. Eksperyment medyczny przeprowadzany na ludziach może być

eksperymentem leczniczym lub badawczym.

2. Eksperymentem leczniczym jest wprowadzenie przez lekarza nowych lub

tylko częściowo wypróbowanych metod diagnostycznych, leczniczych lub

profilaktycznych w celu osiągnięcia bezpośredniej korzyści dla zdrowia osoby

2016-11-28

leczonej. Może on być przeprowadzony, jeżeli dotychczas stosowane metody

medyczne nie są skuteczne lub jeżeli ich skuteczność nie jest wystarczająca.

3. Eksperyment badawczy ma na celu przede wszystkim rozszerzenie wiedzy

medycznej. Może być on przeprowadzany zarówno na osobach chorych, jak

i zdrowych. Przeprowadzenie eksperymentu badawczego jest dopuszczalne wówczas,

gdy uczestnictwo w nim nie jest związane z ryzykiem albo też ryzyko jest niewielkie

i nie pozostaje w dysproporcji do możliwych pozytywnych rezultatów takiego

eksperymentu.

Art. 22. Eksperyment medyczny może być przeprowadzany, jeżeli spodziewana

korzyść lecznicza lub poznawcza ma istotne znaczenie, a przewidywane osiągnięcie

tej korzyści oraz celowość i sposób przeprowadzania eksperymentu są zasadne

w świetle aktualnego stanu wiedzy i zgodne z zasadami etyki lekarskiej.

Art. 23. Eksperymentem medycznym kieruje lekarz posiadający odpowiednio

wysokie kwalifikacje.

Art. 24. 1. Osoba, która ma być poddana eksperymentowi medycznemu, jest

uprzednio informowana o celach, sposobach i warunkach przeprowadzenia

eksperymentu, spodziewanych korzyściach leczniczych lub poznawczych, ryzyku

oraz o możliwości odstąpienia od udziału w eksperymencie w każdym jego stadium.

2. W przypadku gdyby natychmiastowe przerwanie eksperymentu mogło

spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia jego uczestnika, lekarz

obowiązany jest go o tym poinformować.

Art. 25. 1. Przeprowadzenie eksperymentu medycznego wymaga pisemnej

zgody osoby badanej mającej w nim uczestniczyć. W przypadku niemożności

wyrażenia pisemnej zgody, za równoważne uważa się wyrażenie zgody ustnie złożone

w obecności dwóch świadków. Zgoda tak złożona powinna być odnotowana

w dokumentacji lekarskiej.

2. Udział małoletniego w eksperymencie medycznym jest dopuszczalny tylko za

pisemną zgodą jego przedstawiciela ustawowego. Jeżeli małoletni ukończył 16 lat lub

nie ukończył 16 lat i jest w stanie z rozeznaniem wypowiedzieć opinię w sprawie

swego uczestnictwa w eksperymencie, konieczna jest także jego pisemna zgoda.

3. Udział małoletniego w eksperymencie badawczym jest dopuszczalny, jeżeli

spodziewane korzyści mają bezpośrednie znaczenie dla zdrowia małoletniego,

2016-11-28

a ryzyko jest niewielkie i nie pozostaje w dysproporcji do możliwych pozytywnych

rezultatów. Eksperyment badawczy z udziałem małoletniego nie jest dopuszczalny,

gdy istnieje możliwość przeprowadzenia takiego eksperymentu o porównywalnej

efektywności z udziałem osoby posiadającej pełną zdolność do czynności prawnych.

4. W przypadku osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej zgodę na udział tej

osoby w eksperymencie leczniczym wyraża przedstawiciel ustawowy tej osoby. Jeżeli

osoba taka jest w stanie z rozeznaniem wypowiedzieć opinię w sprawie swojego

uczestnictwa w eksperymencie leczniczym, konieczne jest ponadto uzyskanie

pisemnej zgody tej osoby.

5. W przypadku osoby, która ma pełną zdolność do czynności prawnych, lecz nie

jest w stanie z rozeznaniem wypowiedzieć opinii w sprawie swego uczestnictwa

w eksperymencie, zgodę na udział tej osoby w eksperymencie leczniczym wyraża sąd

opiekuńczy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu przeprowadzającego

eksperyment.

6. W przypadku gdy przedstawiciel ustawowy odmawia zgody na udział chorego

w eksperymencie leczniczym, można zwrócić się do sądu opiekuńczego, właściwego

ze względu na siedzibę podmiotu przeprowadzającego eksperyment, o wyrażenie

zgody.

7. Z wnioskiem o udzielenie zgody na uczestnictwo w eksperymencie

medycznym osoby, o której mowa w ust. 2–5, może wystąpić podmiot

przeprowadzający eksperyment do sądu opiekuńczego właściwego ze względu na

siedzibę tego podmiotu.

8. W przypadkach niecierpiących zwłoki i ze względu na bezpośrednie

zagrożenie życia, uzyskanie zgody, o której mowa w ust. 1–6, nie jest konieczne.

Art. 26. 1. Udział w eksperymencie leczniczym kobiet ciężarnych wymaga

szczególnie wnikliwej oceny związanego z tym ryzyka dla matki i dziecka poczętego.

2. Kobiety ciężarne i karmiące mogą uczestniczyć wyłącznie w eksperymentach

badawczych pozbawionych ryzyka lub związanych z niewielkim ryzykiem.

3. Dzieci poczęte, osoby ubezwłasnowolnione, żołnierze służby zasadniczej oraz

osoby pozbawione wolności nie mogą uczestniczyć w eksperymentach badawczych.

2016-11-28

Art. 27. 1. Osoba lub inny podmiot uprawniony do udzielenia zgody na

eksperyment medyczny może ją cofnąć w każdym stadium eksperymentu. Lekarz

powinien wówczas eksperyment przerwać.

2. Lekarz prowadzący eksperyment leczniczy ma obowiązek przerwać go, jeżeli

w czasie jego trwania wystąpi zagrożenie zdrowia chorego przewyższające

spodziewane korzyści dla chorego.

3. Lekarz prowadzący eksperyment badawczy ma obowiązek przerwać go, jeżeli

w czasie jego trwania nastąpi nieprzewidziane zagrożenie zdrowia lub życia osoby

w nim uczestniczącej.

Art. 28. Informacja uzyskana w związku z eksperymentem medycznym może

być wykorzystana do celów naukowych, bez zgody osoby poddanej temu

eksperymentowi, w sposób uniemożliwiający identyfikację tej osoby.

Art. 29. 1. Eksperyment medyczny może być przeprowadzony wyłącznie po

wyrażeniu pozytywnej opinii o projekcie przez niezależną komisję bioetyczną. Do

składu komisji powołuje się osoby posiadające wysoki autorytet moralny i wysokie

kwalifikacje specjalistyczne.

2. Komisja bioetyczna wyraża opinię o projekcie eksperymentu medycznego,

w drodze uchwały, przy uwzględnieniu kryteriów etycznych oraz celowości

i wykonalności projektu.

2a. Komisje bioetyczne i Odwoławcza Komisja Bioetyczna wydają także opinie

dotyczące badań klinicznych, jeżeli inne ustawy tak stanowią, w zakresie określonym

w tych ustawach.

3. Komisje bioetyczne powołują:

1) okręgowa rada lekarska na obszarze swojego działania, z wyłączeniem

podmiotów, o których mowa w pkt 2 i 3;

2) rektor wyższej uczelni medycznej lub wyższej uczelni z wydziałem medycznym;

3) dyrektor medycznej jednostki badawczo-rozwojowej.

4. W skład komisji bioetycznych, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, wchodzi

również przedstawiciel właściwej okręgowej rady lekarskiej.

5. Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej powołuje Odwoławczą Komisję Bioetyczną, rozpatrującą odwołania od

uchwał komisji bioetycznych, o których mowa w ust. 2.

2016-11-28

6. Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady

Lekarskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady powoływania

i finansowania oraz tryb działania komisji bioetycznych.

Rozdział 5

Zasady wykonywania zawodu lekarza

Art. 30. Lekarz ma obowiązek udzielać pomocy lekarskiej w każdym

przypadku, gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby spowodować niebezpieczeństwo

utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, oraz

w innych przypadkach niecierpiących zwłoki.

Art. 31. 1. Lekarz ma obowiązek udzielać pacjentowi lub jego ustawowemu

przedstawicielowi przystępnej informacji o jego stanie zdrowia, rozpoznaniu,

proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających

się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia

oraz rokowaniu.

2. Lekarz może udzielić informacji, o której mowa w ust. 1, innym osobom za

zgodą pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego.

3. Na żądanie pacjenta lekarz nie ma obowiązku udzielać pacjentowi informacji,

o której mowa w ust. 1.

4. W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta,

lekarz może ograniczyć informację o stanie zdrowia i o rokowaniu, jeżeli według

oceny lekarza przemawia za tym dobro pacjenta. W takich przypadkach lekarz

informuje przedstawiciela ustawowego pacjenta lub osobę upoważnioną przez

pacjenta. Na żądanie pacjenta lekarz ma jednak obowiązek udzielić mu żądanej

informacji.

5. Obowiązek lekarza, określony w ust. 1, dotyczy także pacjentów, którzy

ukończyli 16 lat.

6. Jeżeli pacjent nie ukończył 16 lat lub jest nieprzytomny bądź niezdolny do

zrozumienia znaczenia informacji, lekarz udziela informacji osobie bliskiej

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta

i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2012 r. poz. 159, z późn. zm.15)).

15)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 742, z

2013 r. poz. 1245 oraz z 2014 r. poz. 1822.

2016-11-28

7. Pacjentowi, który nie ukończył 16 lat, lekarz udziela informacji w zakresie

i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub

terapeutycznego i wysłuchuje jego zdania.

8. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o opiekunie faktycznym, należy przez

to rozumieć opiekuna faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Art. 32. 1. Lekarz może przeprowadzić badanie lub udzielić innych świadczeń

zdrowotnych, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, po wyrażeniu

zgody przez pacjenta.

2. Jeżeli pacjent jest małoletni lub niezdolny do świadomego wyrażenia zgody,

wymagana jest zgoda jego przedstawiciela ustawowego, a gdy pacjent nie ma

przedstawiciela ustawowego lub porozumienie się z nim jest niemożliwe – zezwolenie

sądu opiekuńczego.

3. Jeżeli zachodzi potrzeba przeprowadzenia badania osoby, o której mowa

w ust. 2, zgodę na przeprowadzenie badania może wyrazić także opiekun faktyczny.

4. W przypadku osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej zgodę wyraża

przedstawiciel ustawowy tej osoby. Jeżeli osoba taka jest w stanie z rozeznaniem

wypowiedzieć opinię w sprawie badania, konieczne jest ponadto uzyskanie zgody tej

osoby.

5. Jeżeli pacjent ukończył 16 lat, wymagana jest także jego zgoda.

6. Jeżeli jednak małoletni, który ukończył 16 lat, osoba ubezwłasnowolniona

albo pacjent chory psychicznie lub upośledzony umysłowo, lecz dysponujący

dostatecznym rozeznaniem, sprzeciwia się czynnościom medycznym, poza zgodą jego

przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego albo w przypadku

niewyrażenia przez nich zgody wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego.

7. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zgoda osób wymienionych w ust. 1, 2

i 4 może być wyrażona ustnie albo nawet poprzez takie ich zachowanie, które

w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje na wolę poddania się proponowanym

przez lekarza czynnościom medycznym.

8. Jeżeli pacjent, o którym mowa w ust. 2, nie ma przedstawiciela ustawowego

ani opiekuna faktycznego albo porozumienie się z tymi osobami jest niemożliwe,

lekarz po przeprowadzeniu badania może przystąpić do udzielania dalszych świadczeń

2016-11-28

zdrowotnych dopiero po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego, chyba że co innego

wynika z przepisów ustawy.

9. Do czynności, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis

art. 34 ust. 7.

10. Sądem opiekuńczym właściwym miejscowo dla udzielania zgody na

wykonywanie czynności medycznych jest sąd, w którego okręgu czynności te mają

być wykonane.

Art. 33. 1. Badanie lub udzielenie pacjentowi innego świadczenia zdrowotnego

bez jego zgody jest dopuszczalne, jeżeli wymaga on niezwłocznej pomocy lekarskiej,

a ze względu na stan zdrowia lub wiek nie może wyrazić zgody i nie ma możliwości

porozumienia się z jego przedstawicielem ustawowym lub opiekunem faktycznym.

2. Decyzję o podjęciu czynności medycznych w okolicznościach, o których

mowa w ust. 1, lekarz powinien w miarę możliwości skonsultować z innym lekarzem.

3. Okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, lekarz odnotowuje w dokumentacji

medycznej pacjenta.

Art. 34. 1. Lekarz może wykonać zabieg operacyjny albo zastosować metodę

leczenia lub diagnostyki stwarzającą podwyższone ryzyko dla pacjenta, po uzyskaniu

jego pisemnej zgody.

2. Przed wyrażeniem zgody przez pacjenta w sytuacji, o której mowa w ust. 1,

lekarz ma obowiązek udzielenia mu informacji zgodnie z art. 31.

3. Lekarz może wykonać zabieg lub zastosować metodę, o której mowa w ust. 1,

wobec pacjenta małoletniego, ubezwłasnowolnionego bądź niezdolnego do

świadomego wyrażenia pisemnej zgody, po uzyskaniu zgody jego przedstawiciela

ustawowego, a gdy pacjent nie ma przedstawiciela lub gdy porozumienie się z nim jest

niemożliwe – po uzyskaniu zezwolenia sądu opiekuńczego.

4. Jeżeli pacjent ukończył 16 lat, wymagana jest także jego pisemna zgoda.

5. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 32

ust. 6.

6. Jeżeli przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego,

ubezwłasnowolnionego bądź niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody nie

zgadza się na wykonanie przez lekarza czynności wymienionych w ust. 1,

a niezbędnych dla usunięcia niebezpieczeństwa utraty przez pacjenta życia lub

2016-11-28

ciężkiego uszkodzenia ciała bądź ciężkiego rozstroju zdrowia, lekarz może wykonać

takie czynności po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego.

7. Lekarz może wykonać czynności, o których mowa w ust. 1, bez zgody

przedstawiciela ustawowego pacjenta bądź zgody właściwego sądu opiekuńczego, gdy

zwłoka spowodowana postępowaniem w sprawie uzyskania zgody groziłaby

pacjentowi niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub

ciężkiego rozstroju zdrowia. W takim przypadku lekarz ma obowiązek, o ile jest to

możliwe, zasięgnąć opinii drugiego lekarza, w miarę możliwości tej samej

specjalności. O wykonywanych czynnościach lekarz niezwłocznie zawiadamia

przedstawiciela ustawowego, opiekuna faktycznego lub sąd opiekuńczy.

8. O okolicznościach, o których mowa w ust. 3–7, lekarz informuje pacjenta oraz

jego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego albo sąd opiekuńczy,

a także dokonuje odpowiedniej adnotacji wraz z uzasadnieniem w dokumentacji

medycznej.

Art. 35. 1. Jeżeli w trakcie wykonywania zabiegu operacyjnego albo stosowania

metody leczniczej lub diagnostycznej wystąpią okoliczności, których

nieuwzględnienie groziłoby pacjentowi niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkim

uszkodzeniem ciała lub ciężkim rozstrojem zdrowia, a nie ma możliwości

niezwłocznie uzyskać zgody pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego, lekarz ma

prawo, bez uzyskania tej zgody, zmienić zakres zabiegu bądź metody leczenia lub

diagnostyki w sposób umożliwiający uwzględnienie tych okoliczności. W takim

przypadku lekarz ma obowiązek, o ile jest to możliwe, zasięgnąć opinii drugiego

lekarza, w miarę możliwości tej samej specjalności.

2. O okolicznościach, o których mowa w ust. 1, lekarz dokonuje odpowiedniej

adnotacji w dokumentacji medycznej oraz informuje pacjenta, przedstawiciela

ustawowego lub opiekuna faktycznego albo sąd opiekuńczy.

Art. 36. 1. Lekarz podczas udzielania świadczeń zdrowotnych ma obowiązek

poszanowania intymności i godności osobistej pacjenta.

2. (uchylony)

3. Lekarz ma obowiązek dbać, aby inny personel medyczny przestrzegał

w postępowaniu z pacjentem zasady określonej w ust. 1.

2016-11-28

4. Do klinik i szpitali akademii medycznych, medycznych jednostek badawczo-

-rozwojowych i innych jednostek uprawnionych do kształcenia studentów nauk

medycznych, lekarzy oraz innego personelu medycznego w zakresie niezbędnym do

celów dydaktycznych nie stosuje się art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r.

o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Art. 37. W razie wątpliwości diagnostycznych lub terapeutycznych lekarz

z własnej inicjatywy bądź na wniosek pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego,

jeżeli uzna to za uzasadnione w świetle wymagań wiedzy medycznej, powinien

zasięgnąć opinii właściwego lekarza specjalisty lub zorganizować konsylium

lekarskie.

Art. 38. 1. Lekarz może nie podjąć lub odstąpić od leczenia pacjenta, o ile nie

zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 30, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. W przypadku odstąpienia od leczenia, lekarz ma obowiązek dostatecznie

wcześnie uprzedzić o tym pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego bądź

opiekuna faktycznego i wskazać realne możliwości uzyskania tego świadczenia u

innego lekarza lub w podmiocie leczniczym.

3. Jeżeli lekarz wykonuje swój zawód na podstawie stosunku pracy lub w ramach

służby, może nie podjąć lub odstąpić od leczenia, jeżeli istnieją poważne ku temu

powody, po uzyskaniu zgody swojego przełożonego.

4. W przypadku odstąpienia od leczenia lekarz ma obowiązek uzasadnić

i odnotować ten fakt w dokumentacji medycznej.

Art. 39.16) Lekarz może powstrzymać się od wykonania świadczeń zdrowotnych

niezgodnych z jego sumieniem, z zastrzeżeniem art. 30, z tym że ma obowiązek

wskazać realne możliwości uzyskania tego świadczenia u innego lekarza lub

w podmiocie leczniczym oraz uzasadnić i odnotować ten fakt w dokumentacji

medycznej. Lekarz wykonujący swój zawód na podstawie stosunku pracy lub

16)

Zdanie pierwsze utraciło moc z dniem 16 października 2015 r. na podstawie wyroku Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt K 12/14 (Dz. U. poz. 1633), w zakresie, w

jakim nakłada na lekarza obowiązek wykonania niezgodnego z jego sumieniem świadczenia

zdrowotnego w „innych przypadkach niecierpiących zwłoki”, oraz w zakresie, w jakim nakłada na

lekarza powstrzymującego się od wykonania świadczenia zdrowotnego niezgodnego z jego

sumieniem obowiązek wskazania realnych możliwości uzyskania takiego świadczenia u innego

lekarza lub w innym podmiocie leczniczym.

2016-11-28

w ramach służby ma ponadto obowiązek uprzedniego powiadomienia na piśmie

przełożonego.

Art. 40. 1. Lekarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy informacji

związanych z pacjentem, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy:

1) tak stanowią ustawy;

2) badanie lekarskie zostało przeprowadzone na żądanie uprawnionych, na

podstawie odrębnych ustaw, organów i instytucji; wówczas lekarz jest

obowiązany poinformować o stanie zdrowia pacjenta wyłącznie te organy

i instytucje;

3) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia

pacjenta lub innych osób;

4) pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie

tajemnicy, po uprzednim poinformowaniu o niekorzystnych dla pacjenta

skutkach jej ujawnienia;

5) zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie lekarzowi

sądowemu;

6) zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych innemu lekarzowi lub uprawionym

osobom uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń.

2a. W sytuacjach, o których mowa w ust. 2, ujawnienie tajemnicy może nastąpić

wyłącznie w niezbędnym zakresie. W sytuacji, o której mowa w ust. 2 pkt 4, zakres

ujawnienia tajemnicy może określić pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy.

3. Lekarz, z zastrzeżeniem sytuacji, o których mowa w ust. 2 pkt 1–5, jest

związany tajemnicą również po śmierci pacjenta, chyba że zgodę na ujawnienie

tajemnicy wyrazi osoba bliska w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Osoba bliska

wyrażająca zgodę na ujawnienie tajemnicy może określić zakres jej ujawnienia,

o którym mowa w ust. 2a.

3a. Zwolnienia z tajemnicy lekarskiej, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się,

jeśli ujawnieniu tajemnicy sprzeciwi się inna osoba bliska w rozumieniu art. 3 ust. 1

pkt 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

2016-11-28

4. Lekarz nie może podać do publicznej wiadomości danych umożliwiających

identyfikację pacjenta bez jego zgody.

Art. 41. 1. Lekarz ma obowiązek prowadzenia indywidualnej dokumentacji

medycznej pacjenta.

2. Sposób prowadzenia i udostępniania dokumentacji medycznej przez lekarza

określają przepisy ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku

Praw Pacjenta.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

Art. 42. 1. Lekarz orzeka o stanie zdrowia określonej osoby po uprzednim,

osobistym jej zbadaniu lub zbadaniu jej za pośrednictwem systemów

teleinformatycznych lub systemów łączności.

2. Lekarz może, bez dokonania osobistego badania pacjenta, wystawić receptę

niezbędną do kontynuacji leczenia oraz zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne

jako kontynuację zaopatrzenia w wyroby medyczne, jeżeli jest to uzasadnione stanem

zdrowia pacjenta odzwierciedlonym w dokumentacji medycznej.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, recepty lub zlecenia, a w przypadku

recepty i zlecenia w postaci elektronicznej, wydruk informacyjny, o którym mowa

w art. 96b ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r.

Nr 45, poz. 271, z późn. zm.17)) i art. 38a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji

leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz

wyrobów medycznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 345, 1830 i 1991), mogą być

przekazane:

17)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 227,

poz. 1505 i Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 92, poz. 753, Nr 95,

poz. 788 i Nr 98, poz. 817, z 2010 r. Nr 78, poz. 513 i Nr 107, poz. 679, z 2011 r. Nr 63, poz. 322,

Nr 82, poz. 451, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 113, poz. 657 i Nr 122, poz. 696, z 2012 r.

poz. 1342 i 1544, z 2013 r. poz. 1245, z 2014 r. poz. 822 i 1491 oraz z 2015 r. poz. 28, 277, 788,

875, 1771, 1830, 1918, 1926 i 000.

2016-11-28

1) przedstawicielowi ustawowemu pacjenta albo osobie upoważnionej przez

pacjenta do odbioru recepty lub zlecenia, a w przypadku wystawienia recepty

i zlecenia w postaci elektronicznej – wydruku informacyjnego;

2) osobie trzeciej, jeżeli pacjent oświadczy podmiotowi udzielającemu świadczeń

zdrowotnych, że recepty lub zlecenia, a w przypadku recepty i zlecenia w postaci

elektronicznej – wydruk informacyjny, mogą być odebrane przez osoby trzecie

bez szczegółowego określania tych osób.

4. Upoważnienie lub oświadczenie, o których mowa w ust. 3, odnotowuje się

w dokumentacji medycznej pacjenta albo dołącza do tej dokumentacji.

5. Informacje o wystawieniu recepty lub zlecenia, o których mowa w ust. 2,

zamieszcza się w dokumentacji medycznej pacjenta. Informację o osobie, której

przekazano taką receptę lub zlecenie, odnotowuje się w dokumentacji medycznej

pacjenta albo dołącza do tej dokumentacji.

Art. 43. 1. Lekarz może stwierdzić zgon na podstawie osobiście wykonanych

badań i ustaleń, z zastrzeżeniem sytuacji określonych w odrębnych przepisach.

2. W uzasadnionych przypadkach lekarz, z wyłączeniem lekarza dentysty, może

uzależnić wystawienie karty zgonu od przeprowadzenia sekcji zwłok.

3. Lekarz, z wyłączeniem lekarza dentysty, może wystawić kartę zgonu na

podstawie dokumentacji badania pośmiertnego, przeprowadzonego przez innego

lekarza lub inną uprawnioną osobę.

Art. 44. Lekarzowi, który wykonuje czynności w ramach świadczeń pomocy

doraźnej lub w przypadku, o którym mowa w art. 30, przysługuje ochrona prawna

należna funkcjonariuszowi publicznemu.

Art. 45. 1. Lekarz może ordynować leki, środki spożywcze specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, które są dopuszczone do obrotu w Rzeczypospolitej

Polskiej na zasadach określonych w odrębnych przepisach, oraz wyroby medyczne,

wyposażenie wyrobów medycznych, wyroby medyczne do diagnostyki in vitro,

wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz aktywne wyroby

medyczne do implantacji, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r.

o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679, z późn. zm.18)).

18)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 113,

poz. 657 oraz z 2014 r. poz. 1138 i 1662.

2016-11-28

1a. Lekarz wystawia recepty na leki na zasadach określonych w art. 95b–96b

ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne.

2. Lekarz może również wystawiać recepty na leki osobom, o których mowa

w art. 43–46 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, na zasadach określonych w tej ustawie oraz

w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych

specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Lekarz jest

obowiązany do odnotowania uprawnień tych osób na recepcie w sposób określony

w art. 96a ust. 8 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne.

2a. W przypadku wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego

przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne określone w wykazach, o których

mowa w art. 37 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych,

lekarz jest obowiązany do odnotowania na recepcie, w sposób określony w art. 96a

ust. 8 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, odpłatności,

jeżeli lek, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób

medyczny występuje w tych wykazach w co najmniej dwóch odpłatnościach,

o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków,

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów

medycznych.

3. W uzasadnionych przypadkach lekarz może ordynować leki dopuszczone do

obrotu w innych państwach, z jednoczesnym szczegółowym uzasadnieniem

w dokumentacji medycznej.

4. Lekarz jest obowiązany do szczegółowego uzasadnienia w dokumentacji

medycznej przyczyn dokonania adnotacji, o której mowa w art. 44 ust. 2 zdanie drugie

ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego

przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

5. (uchylony)

Art. 45a. 1. Lekarz jest obowiązany zgłosić podmiotowi odpowiedzialnemu za

wprowadzenie produktu leczniczego na rynek i Prezesowi Urzędu Rejestracji

Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, działanie

niepożądane produktu leczniczego.

2016-11-28

2. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, lekarz dokonuje na formularzu

zgłoszenia działania niepożądanego produktu leczniczego składanym pisemnie

w postaci papierowej albo elektronicznej.

Art. 45b. (uchylony)

Art. 46. 1. Lekarz nie może sprzedawać produktów leczniczych, wyrobów

medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, wyrobów medycznych do

diagnostyki in vitro, wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro,

aktywnych wyrobów medycznych do implantacji, w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych, oraz środków pomocniczych.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli lekarz doraźnie dostarczy pacjentowi

produkt leczniczy, wyrób medyczny, wyposażenie wyrobu medycznego, wyrób

medyczny do diagnostyki in vitro, wyposażenie wyrobu medycznego do diagnostyki

in vitro lub aktywny wyrób medyczny do implantacji, w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych, w związku z udzieleniem pomocy

w nagłym przypadku.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wyrobów wykonanych na zamówienie,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 42 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach

medycznych.

Art. 47. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej

Rady Lekarskiej, może określić, w drodze rozporządzenia, zasady postępowania

lekarzy w sytuacjach związanych ze szczególnym zagrożeniem zdrowia publicznego,

uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres zagrożenia.

Art. 48. 1. Lekarz wykonujący zawód może być powołany przez uprawniony

organ do udzielania pomocy lekarskiej w celu zwalczania skutków katastrof, epidemii

i klęsk żywiołowych na czas ich trwania.

2. Zasady i tryb powołania lekarza w sytuacji, o której mowa w ust. 1, określają

odrębne przepisy.

Art. 48a. (uchylony)

Art. 48b. (uchylony)

Art. 49. 1. Lekarz wykonujący zawód ma obowiązek uczestniczenia w pracach

komisji lekarskich, określających zdolność osób podlegających kwalifikacji

2016-11-28

wojskowej do czynnej służby wojskowej, na zasadach określonych w odrębnych

przepisach.

2. (uchylony)

Art. 49a. (uchylony)

Art. 50. (uchylony)

Art. 50a. Grupowa praktyka lekarska nie może być wykonywana w podmiocie

leczniczym na podstawie umowy cywilnoprawnej o udzielanie świadczeń

zdrowotnych.

Art. 50b. (uchylony)

Art. 50c. (uchylony)

Art. 51. (uchylony)

Art. 52. (uchylony)

Art. 52a. (uchylony)

Art. 52b. 1. Okręgowa izba lekarska jest uprawniona do wizytacji w celu oceny

wykonywania zawodu przez lekarzy wykonujących zawód w ramach praktyki

zawodowej wpisanej do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą

w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej.

2. Wizytacja jest przeprowadzana przez lekarzy upoważnionych przez okręgową

radę lekarską.

3. Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności wizytacyjne, za

okazaniem upoważnienia, mają prawo:

1) żądania informacji i dokumentacji;

2) wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą;

3) udziału w czynnościach związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych;

4) wglądu do dokumentacji medycznej;

5) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.

4. Po przeprowadzeniu czynności wizytacyjnych sporządza się wystąpienie

powizytacyjne, które zawiera:

1) imię i nazwisko oraz adres miejsca zamieszkania albo nazwę albo firmę oraz

adres siedziby;

2016-11-28

2) miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;

3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności wizytacyjnych;

4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności wizytacyjne;

5) opis stanu faktycznego;

6) opis ewentualnych nieprawidłowości;

7) wnioski osób wykonujących czynności wizytacyjne;

8) datę i miejsce sporządzenia wystąpienia powizytacyjnego.

5. Jeżeli w wystąpieniu powizytacyjnym stwierdzono postępowanie sprzeczne

z zasadami etyki lekarskiej lub przepisami związanymi z wykonywaniem zawodu

lekarza, okręgowa rada lekarska powiadamia okręgowego rzecznika

odpowiedzialności zawodowej.

6. W przypadku stwierdzenia w trakcie wizytacji, że lekarz wykonujący zawód

w ramach praktyki zawodowej wpisanej do rejestru podmiotów wykonujących

działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej rażąco

narusza warunki wykonywania działalności objętej wpisem, okręgowa rada lekarska

wykreśla tę praktykę z rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

Art. 53. 1. Lekarz wykonujący indywidualną praktykę lekarską, indywidualną

specjalistyczną praktykę lekarską, indywidualną praktykę lekarską lub indywidualną

specjalistyczną praktykę lekarską w miejscu wezwania może zatrudniać osoby

niebędące lekarzami do wykonywania czynności pomocniczych (współpracy).

2. Lekarz, lekarz dentysta wykonujący indywidualną praktykę lekarską lub

indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską lub grupową praktykę lekarską lub

grupową specjalistyczną praktykę lekarską, prowadzący odpowiednio staż

podyplomowy, szkolenie specjalizacyjne lub szkolenia w celu uzyskania umiejętności

z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonego świadczenia

zdrowotnego, może zatrudniać lekarza, lekarza dentystę w celu odbywania przez

niego stażu podyplomowego, szkolenia specjalizacyjnego lub szkolenia w celu

uzyskania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania

określonego świadczenia zdrowotnego.

3. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany do

poinformowania organu prowadzącego rejestr o zatrudnieniu lekarza, lekarza

dentysty.

2016-11-28

4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do indywidualnej praktyki lekarskiej

i indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wykonywanej wyłącznie

w miejscu wezwania lub wyłącznie w zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego.

Art. 54. (uchylony)

Art. 55. (uchylony)

Art. 56. (uchylony)

Art. 57. 1. Od uchwał okręgowych rad lekarskich lub Wojskowej Rady

Lekarskiej w sprawach, o których mowa w art. 5, 6, 7 ust. 1–5, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1

pkt 1 i 2, art. 11 ust. 1, 2 i 4, art. 12 ust. 1 i 3–5 i art. 14, lekarzowi przysługuje

odwołanie do Naczelnej Rady Lekarskiej. Uchwały te podpisują prezes lub wiceprezes

i sekretarz okręgowej rady lekarskiej.

1a. Uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej, o których mowa w ust. 1, podpisują

prezes lub wiceprezes i sekretarz Naczelnej Rady Lekarskiej.

2. Do uchwał samorządu lekarzy w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje

się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji

administracyjnych.

3. Na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej, o której mowa w ust. 1, służy

zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego.

Art. 57a. 1. Lekarzowi będącemu obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej zamierzającemu wykonywać zawód lekarza lub wykonującemu zawód

lekarza na stałe lub czasowo na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, niezbędnych

informacji w zakresie ogólnych zasad wykonywania zawodu lekarza,

z uwzględnieniem przepisów dotyczących ochrony zdrowia udziela podmiot

upoważniony przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

2. Minister właściwy dla spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz podmiotów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając szczegółowy zakres

informacji niezbędnych do wykonywania zawodu lekarza na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej.

2016-11-28

Rozdział 6

Przepisy karne

Art. 58. 1. Kto bez uprawnień udziela świadczeń zdrowotnych polegających na

rozpoznawaniu chorób oraz ich leczeniu,

podlega karze grzywny.

2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 działa w celu osiągnięcia korzyści

majątkowej albo wprowadza w błąd co do posiadania takiego uprawnienia,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do

roku.

3. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, toczy się według

przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 7

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe

Art. 59–62. (pominięte)

Art. 63. 1. Zaświadczenia o prawie wykonywania zawodu lekarza

i zaświadczenia o prawie wykonywania zawodu lekarza dentysty, wydane na

podstawie dotychczasowych przepisów, tracą ważność z dniem 31 grudnia 2002 r.

2. Lekarz, który na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskał prawo

wykonywania zawodu lekarza lub prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty,

zachowuje to prawo, z tym że do dnia 31 grudnia 2002 r. powinien uzyskać

w okręgowej izbie lekarskiej, właściwej ze względu na miejsce wykonywania zawodu,

dokument, o którym mowa w art. 6 ust. 7.

Art. 63a. 1. Warunku, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2, nie stosuje się do

osób kończących staż podyplomowy przed dniem 1 października 2004 r.

2. Egzaminu państwowego, o którym mowa w art. 15 ust. 3, nie przeprowadza

się do dnia 30 września 2004 r.

Art. 64. 1. Lekarz, który na podstawie dotychczasowych przepisów uzyskał

specjalizację pierwszego lub drugiego stopnia w określonych dziedzinach medycyny

i specjalnościach medycznych, zachowuje tytuł i uprawnienia wynikające z uzyskania

tych specjalizacji.

2016-11-28

2. Lekarz, który rozpoczął specjalizację na podstawie przepisów

dotychczasowych, odbywa ją zgodnie z tymi przepisami.

Art. 65. (pominięty)

Art. 66. Do postępowań dotyczących uzyskania, pozbawienia, zawieszenia

prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza stomatologa, wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Art. 67. (pominięty)

Art. 68. Tracą moc:

1) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 10 czerwca 1927 r.

o wykonywaniu praktyki dentystycznej (Dz. U. z 1934 r. Nr 4, poz. 32, z późn.

zm.19));

2) ustawa z dnia 28 października 1950 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. Nr 50,

poz. 458, z późn. zm.20)).

Art. 69. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia21),

z tym że przepis art. 15:

1) ust. 3 wchodzi w życie z dniem 1 października 1999 r.;

2) ust. 4 wchodzi w życie z dniem 1 października 1997 r.

19)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 1934 r. Nr 110, poz. 976,

z 1938 r. Nr 91, poz. 628, z 1947 r. Nr 27, poz. 104 oraz z 1989 r. Nr 30, poz. 158.

20)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1950 r. Nr 53, poz. 489, z 1956 r. Nr 12,

poz. 61, z 1989 r. Nr 30, poz. 158 oraz z 1993 r. Nr 17, poz. 78.

21)

Ustawa została ogłoszona w dniu 26 marca 1997 r.

2016-11-28