Wyszukiwarka ustaw

2015 Pozycja 184

©Telksinoe s. 1/78

Opracowano na podstawie t.j.

Dz. U. z 2015 r.

poz. 184, 1618, 1634.

U S T A W A

z dnia 16 lutego 2007 r.

o ochronie konkurencji i konsumentów 1)

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki rozwoju i ochrony konkurencji oraz zasady

podejmowanej w interesie publicznym ochrony interesów przedsiębiorców

i konsumentów.

[2. Ustawa reguluje zasady i tryb przeciwdziałania praktykom ograniczającym

konkurencję oraz praktykom naruszającym zbiorowe interesy konsumentów, a także

antykonkurencyjnym koncentracjom przedsiębiorców i ich związków, jeżeli te

praktyki lub koncentracje wywołują lub mogą wywoływać skutki na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.]

<2. Ustawa reguluje zasady i tryb przeciwdziałania praktykom Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 1

ograniczającym konkurencję, praktykom naruszającym zbiorowe interesy wejdzie w życie z

konsumentów oraz stosowaniu niedozwolonych postanowień wzorców umów, dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

a także przeciwdziałania antykonkurencyjnym koncentracjom poz. 1634).

przedsiębiorców i ich związków, jeżeli te praktyki, stosowanie niedozwolonych

postanowień lub koncentracje wywołują lub mogą wywoływać skutki na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.>

3. Ustawa określa także organy właściwe w sprawach ochrony konkurencji

i konsumentów.

Art. 2. 1. Ustawa nie narusza praw przysługujących na podstawie przepisów

dotyczących ochrony własności intelektualnej i przemysłowej, w szczególności

przepisów o ochronie wynalazków, wzorów użytkowych i przemysłowych,

topografii układów scalonych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych,

praw autorskich i praw pokrewnych.

1)

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 98/27/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie nakazów zaprzestania

szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów (Dz. Urz. UE L 166 z 11.06.1998;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, tom 004, str. 43).

2015-11-30

©Telksinoe s. 2/78

2. Ustawę stosuje się do zawieranych między przedsiębiorcami:

1) umów, w szczególności licencji, a także innych niż umowy praktyk

wykonywania praw, o których mowa w ust. 1;

2) umów dotyczących nieujawnionych do wiadomości publicznej:

a) informacji technicznych lub technologicznych,

b) zasad organizacji i zarządzania

– co do których podjęto działania zmierzające do zapobieżenia ich ujawnieniu,

jeżeli skutkiem tych umów jest nieuzasadnione ograniczenie swobody działalności

gospodarczej stron lub istotne ograniczenie konkurencji na rynku.

Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do ograniczeń konkurencji

dopuszczonych na podstawie odrębnych ustaw.

Art. 4. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) przedsiębiorcy – rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej, a także:

a) osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę organizacyjną niemającą

osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną,

organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności

publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu

przepisów o swobodzie działalności gospodarczej,

b) osobę fizyczną wykonującą zawód we własnym imieniu i na własny

rachunek lub prowadzącą działalność w ramach wykonywania takiego

zawodu,

c) osobę fizyczną, która posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad co

najmniej jednym przedsiębiorcą, choćby nie prowadziła działalności

gospodarczej w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności

gospodarczej, jeżeli podejmuje dalsze działania podlegające kontroli

koncentracji, o której mowa w art. 13,

d) związek przedsiębiorców w rozumieniu pkt 2, z wyłączeniem przepisów

dotyczących koncentracji;

2) związkach przedsiębiorców – rozumie się przez to izby, zrzeszenia i inne

organizacje zrzeszające przedsiębiorców, o których mowa w pkt 1, jak

również związki tych organizacji;

3) przedsiębiorcy dominującym – rozumie się przez to przedsiębiorcę, który

posiada kontrolę, w rozumieniu pkt 4, nad innym przedsiębiorcą;

2015-11-30

©Telksinoe s. 3/78

3a) osobie zarządzającej – rozumie się przez to kierującego przedsiębiorstwem,

w szczególności osobę pełniącą funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład

organu zarządzającego przedsiębiorcy;

4) przejęciu kontroli – rozumie się przez to wszelkie formy bezpośredniego lub

pośredniego uzyskania przez przedsiębiorcę uprawnień, które osobno albo

łącznie, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności prawnych lub

faktycznych, umożliwiają wywieranie decydującego wpływu na innego

przedsiębiorcę lub przedsiębiorców; uprawnienia takie tworzą

w szczególności:

a) dysponowanie bezpośrednio lub pośrednio większością głosów na

zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako

zastawnik albo użytkownik, bądź w zarządzie innego przedsiębiorcy

(przedsiębiorcy zależnego), także na podstawie porozumień z innymi

osobami,

b) uprawnienie do powoływania lub odwoływania większości członków

zarządu lub rady nadzorczej innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy

zależnego), także na podstawie porozumień z innymi osobami,

c) członkowie jego zarządu lub rady nadzorczej stanowią więcej niż połowę

członków zarządu innego przedsiębiorcy (przedsiębiorcy zależnego),

d) dysponowanie bezpośrednio lub pośrednio większością głosów w spółce

osobowej zależnej albo na walnym zgromadzeniu spółdzielni zależnej,

także na podstawie porozumień z innymi osobami,

e) prawo do całego albo do części mienia innego przedsiębiorcy

(przedsiębiorcy zależnego),

f) umowa przewidująca zarządzanie innym przedsiębiorcą (przedsiębiorcą

zależnym) lub przekazywanie zysku przez takiego przedsiębiorcę;

5) porozumieniach – rozumie się przez to:

a) umowy zawierane między przedsiębiorcami, między związkami

przedsiębiorców oraz między przedsiębiorcami i ich związkami albo

niektóre postanowienia tych umów,

b) uzgodnienia dokonane w jakiejkolwiek formie przez dwóch lub więcej

przedsiębiorców lub ich związki,

c) uchwały lub inne akty związków przedsiębiorców lub ich organów

statutowych;

2015-11-30

©Telksinoe s. 4/78

6) (uchylony)

7) towarach – rozumie się przez to rzeczy, jak również energię, papiery

wartościowe i inne prawa majątkowe, usługi, a także roboty budowlane;

8) cenach – rozumie się przez to ceny, jak również opłaty o charakterze cen,

marże handlowe, prowizje i narzuty do cen;

9) rynku właściwym – rozumie się przez to rynek towarów, które ze względu na

ich przeznaczenie, cenę oraz właściwości, w tym jakość, są uznawane przez

ich nabywców za substytuty oraz są oferowane na obszarze, na którym, ze

względu na ich rodzaj i właściwości, istnienie barier dostępu do rynku,

preferencje konsumentów, znaczące różnice cen i koszty transportu, panują

zbliżone warunki konkurencji;

10) pozycji dominującej – rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, która

umożliwia mu zapobieganie skutecznej konkurencji na rynku właściwym

przez stworzenie mu możliwości działania w znacznym zakresie niezależnie

od konkurentów, kontrahentów oraz konsumentów; domniemywa się, że

przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział w rynku właściwym

przekracza 40%;

11) konkurentach – rozumie się przez to przedsiębiorców, którzy wprowadzają lub

mogą wprowadzać albo nabywają lub mogą nabywać, w tym samym czasie,

towary na rynku właściwym;

12) konsumencie – rozumie się przez to konsumenta w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz.

121 i 827 oraz z 2015 r. poz. 4);

13) organizacjach konsumenckich – rozumie się przez to niezależne od

przedsiębiorców i ich związków organizacje społeczne, do których zadań

statutowych należy ochrona interesów konsumentów; organizacje

konsumenckie mogą prowadzić działalność gospodarczą na zasadach

ogólnych, o ile dochód z działalności służy wyłącznie realizacji celów

statutowych;

14) grupie kapitałowej – rozumie się przez to wszystkich przedsiębiorców, którzy

są kontrolowani w sposób bezpośredni lub pośredni przez jednego

przedsiębiorcę, w tym również tego przedsiębiorcę;

15) (uchylony)

2015-11-30

©Telksinoe s. 5/78

16) przeciętnym wynagrodzeniu – rozumie się przez to przeciętne miesięczne

wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw za ostatni miesiąc kwartału

poprzedzającego dzień wydania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na

podstawie odrębnych przepisów;

16a) roku obrotowym – rozumie się przez to rok obrotowy w rozumieniu art. 3

ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U.

z 2013 r. poz. 330, z późn. zm. 2));

17) tajemnicy przedsiębiorstwa – rozumie się przez to tajemnicę przedsiębiorstwa

w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm. 3));

18) Prezesie Urzędu – rozumie się przez to Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów;

19) (uchylony)

20) rozporządzeniu nr 1/2003/WE – rozumie się przez to rozporządzenie Rady

nr 1/2003/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie

reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu WE (Dz. Urz. UE L

1 z 04.01.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 08, t. 02,

str. 205);

21) rozporządzeniu nr 139/2004/WE – rozumie się przez to rozporządzenie Rady

nr 139/2004/WE z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji

przedsiębiorców (Dz. Urz. UE L 024 z 29.01.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 08, t. 03, str. 40);

22) rozporządzeniu nr 2006/2004/WE – rozumie się przez to rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2006/2004/WE z dnia 27 października

2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi

za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów

(„Rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony

konsumentów”) (Dz. Urz. UE L 364 z 09.12.2004).

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 613, z

2014 r. poz. 768 i 1100 oraz z 2015 r. poz. 4.

3)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz.

959, Nr 162, poz. 1693 i Nr 172, poz. 1804, z 2005 r. Nr 10, poz. 68, z 2007 r. Nr 171, poz. 1206

oraz z 2009 r. Nr 201, poz. 1540.

2015-11-30

©Telksinoe s. 6/78

Art. 5. Przeliczenie wartości euro oraz innych walut obcych na złote oraz

wartości złotego na euro jest dokonywane według kursu średniego walut obcych

ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku kalendarzowego

poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru koncentracji lub nałożenia kary.

DZIAŁ II

Zakaz praktyk ograniczających konkurencję

Rozdział 1

Zakaz porozumień ograniczających konkurencję

Art. 6. 1. Zakazane są porozumienia, których celem lub skutkiem jest

wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku

właściwym, polegające w szczególności na:

1) ustalaniu, bezpośrednio lub pośrednio, cen i innych warunków zakupu lub

sprzedaży towarów;

2) ograniczaniu lub kontrolowaniu produkcji lub zbytu oraz postępu

technicznego lub inwestycji;

3) podziale rynków zbytu lub zakupu;

4) stosowaniu w podobnych umowach z osobami trzecimi uciążliwych lub

niejednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane

warunki konkurencji;

5) uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę

innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku

z przedmiotem umowy;

6) ograniczaniu dostępu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsiębiorców

nieobjętych porozumieniem;

7) uzgadnianiu przez przedsiębiorców przystępujących do przetargu lub przez

tych przedsiębiorców i przedsiębiorcę będącego organizatorem przetargu

warunków składanych ofert, w szczególności zakresu prac lub ceny.

2. Porozumienia, o których mowa w ust. 1, są w całości lub w odpowiedniej

części nieważne, z zastrzeżeniem art. 7 i 8.

Art. 6a. W przypadku stwierdzenia naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów

określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1–6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a–e Traktatu

o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zwanego dalej „TFUE”, odpowiedzialności

2015-11-30

©Telksinoe s. 7/78

podlega również osoba zarządzająca, która w ramach sprawowania swojej funkcji

w czasie trwania stwierdzonego naruszenia tych zakazów umyślnie dopuściła przez

swoje działanie lub zaniechanie do naruszenia przez tego przedsiębiorcę

wymienionych zakazów.

Art. 7. 1. Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się do

porozumień zawieranych między:

1) konkurentami – jeżeli ich łączny udział w rynku właściwym, którego dotyczy

porozumienie, nie przekracza 5%;

2) przedsiębiorcami, którzy nie są konkurentami – jeżeli udział żadnego z nich

w rynku właściwym, którego dotyczy porozumienie, nie przekracza 10%.

2. Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się również,

w przypadku gdy udziały w rynku właściwym określone w ust. 1 nie zostały

przekroczone o więcej niż dwa punkty procentowe w okresie dwóch kolejnych lat

kalendarzowych w czasie trwania porozumienia.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do przypadków określonych w art. 6

ust. 1 pkt 1–3 i 7.

Art. 8. 1. Zakazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie stosuje się do

porozumień, które jednocześnie:

1) przyczyniają się do polepszenia produkcji, dystrybucji towarów lub do

postępu technicznego lub gospodarczego;

2) zapewniają nabywcy lub użytkownikowi odpowiednią część wynikających

z porozumień korzyści;

3) nie nakładają na zainteresowanych przedsiębiorców ograniczeń, które nie są

niezbędne do osiągnięcia tych celów;

4) nie stwarzają tym przedsiębiorcom możliwości wyeliminowania konkurencji

na rynku właściwym w zakresie znacznej części określonych towarów.

2. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, spoczywa na

przedsiębiorcy.

3. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć określone

rodzaje porozumień spełniające przesłanki, o których mowa w ust. 1, spod zakazu,

o którym mowa w art. 6 ust. 1, biorąc pod uwagę korzyści, jakie mogą przynieść

określone rodzaje porozumień. W rozporządzeniu Rada Ministrów określi:

1) warunki, jakie muszą być spełnione, aby porozumienie mogło być uznane za

wyłączone spod zakazu;

2015-11-30

©Telksinoe s. 8/78

2) klauzule, których występowanie w porozumieniu stanowi naruszenie art. 6;

3) okres obowiązywania wyłączenia

oraz może określić klauzule, których występowania w porozumieniu nie uznaje się

za naruszenie art. 6.

Rozdział 2

Zakaz nadużywania pozycji dominującej

Art. 9. 1. Zakazane jest nadużywanie pozycji dominującej na rynku

właściwym przez jednego lub kilku przedsiębiorców.

2. Nadużywanie pozycji dominującej polega w szczególności na:

1) bezpośrednim lub pośrednim narzucaniu nieuczciwych cen, w tym cen

nadmiernie wygórowanych albo rażąco niskich, odległych terminów płatności

lub innych warunków zakupu albo sprzedaży towarów;

2) ograniczeniu produkcji, zbytu lub postępu technicznego ze szkodą dla

kontrahentów lub konsumentów;

3) stosowaniu w podobnych umowach z osobami trzecimi uciążliwych lub

niejednolitych warunków umów, stwarzających tym osobom zróżnicowane

warunki konkurencji;

4) uzależnianiu zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę

innego świadczenia, niemającego rzeczowego ani zwyczajowego związku

z przedmiotem umowy;

5) przeciwdziałaniu ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania

bądź rozwoju konkurencji;

6) narzucaniu przez przedsiębiorcę uciążliwych warunków umów, przynoszących

mu nieuzasadnione korzyści;

7) podziale rynku według kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub

podmiotowych.

3. Czynności prawne będące przejawem nadużywania pozycji dominującej są

w całości lub w odpowiedniej części nieważne.

2015-11-30

©Telksinoe s. 9/78

Rozdział 3

Decyzje w sprawach praktyk ograniczających konkurencję

Art. 10. 1. Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za ograniczającą

konkurencję, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazów określonych w art. 6 lub

w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakazuje zaniechanie

stosowania praktyki naruszającej zakazy, o których mowa w art. 6 lub

w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE, jeżeli do czasu wydania decyzji

praktyka ta nie została zaprzestana.

3. Ciężar udowodnienia, że praktyka naruszająca zakazy, o których mowa

w art. 6 lub w art. 9 ustawy lub w art. 101 lub w art. 102 TFUE, została zaprzestana,

spoczywa na przedsiębiorcy.

4. Prezes Urzędu może w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakazać, w celu

zaniechania stosowania praktyki lub usunięcia jej skutków, zastosowanie środków

polegających w szczególności na:

1) udzieleniu licencji praw własności intelektualnej na niedyskryminacyjnych

warunkach;

2) umożliwieniu dostępu do określonej infrastruktury na niedyskryminacyjnych

warunkach;

3) zmianie umowy;

4) zapewnieniu innym podmiotom dostawy określonych produktów lub

świadczenia określonych usług na niedyskryminacyjnych warunkach.

5. W przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 4, mogłyby okazać się

nieskuteczne albo skuteczne, lecz bardziej uciążliwe dla przedsiębiorcy, Prezes

Urzędu może w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakazać zastosowanie środka

polegającego na powierzeniu wykonywania określonej działalności gospodarczej,

w tym wykonywania tej działalności na różnych szczeblach obrotu, poszczególnym

podmiotom w ramach grupy kapitałowej lub odrębnym jednostkom organizacyjnym

w ramach struktury przedsiębiorcy.

6. Środki, o których mowa w ust. 4 i 5, powinny być proporcjonalne do wagi

i rodzaju naruszenia i konieczne do jego zakończenia lub usunięcia jego skutków.

7. Przed wydaniem decyzji nakazującej zastosowanie środków, o których

mowa w ust. 4 i 5, Prezes Urzędu informuje przedsiębiorcę o zamiarze

2015-11-30

©Telksinoe s. 10/78

zastosowania określonych środków. Przedsiębiorca może przedstawić stanowisko

do planowanych środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji.

8. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin

realizacji środków, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wagę i rodzaj

naruszenia oraz zastosowany środek.

9. W przypadku nakazania zastosowania środków, o których mowa w ust. 4

i 5, Prezes Urzędu w decyzji, o której mowa w ust. 1, nakłada na przedsiębiorcę

obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji tych

środków.

Art. 11. (uchylony)

Art. 12. 1. Jeżeli w toku postępowania antymonopolowego zostanie

uprawdopodobnione – na podstawie okoliczności sprawy, informacji zawartych

w zawiadomieniu lub będących podstawą wszczęcia postępowania – że zostały

naruszone zakazy, o których mowa w art. 6 lub art. 9 ustawy lub w art. 101 lub

art. 102 TFUE, a przedsiębiorca, któremu jest zarzucane naruszenie tych zakazów,

zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych działań w celu zakończenia

naruszenia lub usunięcia jego skutków, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji,

zobowiązać przedsiębiorcę do wykonania tych zobowiązań. W przypadku gdy

przedsiębiorca zaprzestał naruszania zakazów, o których mowa w art. 6 lub

art. 9 ustawy lub w art. 101 lub art. 102 TFUE, i zobowiąże się do usunięcia

skutków tego naruszenia, zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin

wykonania zobowiązań.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na

przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu

realizacji zobowiązań.

4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się

przepisów art. 10, art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 106a, z zastrzeżeniem ust. 7.

5. Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1,

w przypadku gdy:

1) została ona wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub

wprowadzające w błąd informacje lub dokumenty;

2) przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań lub obowiązków, o których mowa

w ust. 1–3.

2015-11-30

©Telksinoe s. 11/78

6. Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu, uchylić decyzję,

o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności mających

istotny wpływ na wydanie decyzji.

7. W przypadku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do istoty sprawy.

Art. 12a. Prezes Urzędu może stwierdzić, że osoba zarządzająca, o której

mowa w art. 6a, umyślnie dopuściła przez swoje działanie lub zaniechanie do

naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–

6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE, wyłącznie w decyzji, o której mowa

w art. 10 ust. 1, w przypadku gdy w decyzji tej zostaje nałożona na przedsiębiorcę

kara pieniężna, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2.

DZIAŁ III

Koncentracje przedsiębiorców

Rozdział 1

Kontrola koncentracji

Art. 13. 1. Zamiar koncentracji podlega zgłoszeniu Prezesowi Urzędu, jeżeli:

1) łączny światowy obrót przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji

w roku obrotowym poprzedzającym rok zgłoszenia przekracza równowartość

1 000 000 000 euro lub

2) łączny obrót na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorców

uczestniczących w koncentracji w roku obrotowym poprzedzającym rok

zgłoszenia przekracza równowartość 50 000 000 euro.

2. Obowiązek wynikający z ust. 1 dotyczy zamiaru:

1) połączenia dwóch lub więcej samodzielnych przedsiębiorców;

2) przejęcia – przez nabycie lub objęcie akcji, innych papierów wartościowych,

udziałów lub w jakikolwiek inny sposób – bezpośredniej lub pośredniej

kontroli nad jednym lub więcej przedsiębiorcami przez jednego lub więcej

przedsiębiorców;

3) utworzenia przez przedsiębiorców wspólnego przedsiębiorcy;

4) nabycia przez przedsiębiorcę części mienia innego przedsiębiorcy (całości lub

części przedsiębiorstwa), jeżeli obrót realizowany przez to mienie

w którymkolwiek z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie

2015-11-30

©Telksinoe s. 12/78

przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej równowartość

10 000 000 euro.

Art. 14. Nie podlega zgłoszeniu zamiar koncentracji:

1) jeżeli obrót przedsiębiorcy, nad którym ma nastąpić przejęcie kontroli,

zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 2, nie przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w żadnym z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie

równowartości 10 000 000 euro;

1a) jeżeli obrót żadnego z przedsiębiorców, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 1

lub 3, nie przekroczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w żadnym

z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie równowartości

10 000 000 euro;

1b) polegającej na przejęciu kontroli nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami

należącymi do jednej grupy kapitałowej oraz jednocześnie nabyciu części

mienia przedsiębiorcy lub przedsiębiorców należących do tej grupy

kapitałowej – jeżeli obrót przedsiębiorcy lub przedsiębiorców, nad którymi ma

nastąpić przejęcie kontroli, i obrót realizowany przez nabywane części mienia

nie przekroczył łącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w żadnym

z dwóch lat obrotowych poprzedzających zgłoszenie równowartości

10 000 000 euro;

2) polegającej na czasowym nabyciu lub objęciu przez instytucję finansową akcji

albo udziałów w celu ich odsprzedaży, jeżeli przedmiotem działalności

gospodarczej tej instytucji jest prowadzone na własny lub cudzy rachunek

inwestowanie w akcje albo udziały innych przedsiębiorców, pod warunkiem,

że odsprzedaż ta nastąpi przed upływem roku od dnia nabycia lub objęcia,

oraz że:

a) instytucja ta nie wykonuje praw z tych akcji albo udziałów, z wyjątkiem

prawa do dywidendy, lub

b) wykonuje te prawa wyłącznie w celu przygotowania odsprzedaży całości

lub części przedsiębiorstwa, jego majątku lub tych akcji albo udziałów;

3) polegającej na czasowym nabyciu lub objęciu przez przedsiębiorcę akcji lub

udziałów w celu zabezpieczenia wierzytelności, pod warunkiem że nie będzie

on wykonywał praw z tych akcji lub udziałów, z wyłączeniem prawa do ich

sprzedaży;

2015-11-30

©Telksinoe s. 13/78

4) następującej w toku postępowania upadłościowego, z wyłączeniem

przypadków, gdy zamierzający przejąć kontrolę lub nabywający część mienia

jest konkurentem albo należy do grupy kapitałowej, do której należą

konkurenci przedsiębiorcy przejmowanego lub którego część mienia jest

nabywana;

5) przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej.

Art. 15. Dokonanie koncentracji przez przedsiębiorcę zależnego uważa się za

jej dokonanie przez przedsiębiorcę dominującego.

Art. 16. 1. Obrót, o którym mowa w art. 13 ust. 1, obejmuje obrót zarówno

przedsiębiorców bezpośrednio uczestniczących w koncentracji, jak i pozostałych

przedsiębiorców należących do grup kapitałowych, do których należą

przedsiębiorcy bezpośrednio uczestniczący w koncentracji.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 i 4, obrót, o którym

mowa w art. 13 ust. 1, obejmuje obrót przedsiębiorców przejmujących kontrolę lub

nabywających część mienia i pozostałych przedsiębiorców należących do grup

kapitałowych, do których należą ci przedsiębiorcy oraz obrót realizowany przez

nabywaną część mienia lub przedsiębiorców, nad którymi jest przejmowana

kontrola i ich przedsiębiorców zależnych.

3. Obrót, o którym mowa w art. 13 ust. 1, obejmuje również część obrotu

przedsiębiorców:

1) nad którymi przedsiębiorcy bezpośrednio uczestniczący w koncentracji lub

przedsiębiorcy należący do grup kapitałowych, do których należą

przedsiębiorcy bezpośrednio uczestniczący w koncentracji, sprawują kontrolę

wspólnie z innym przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami – proporcjonalnie do

liczby przedsiębiorców sprawujących kontrolę. Przepis ust. 1 stosuje się

odpowiednio;

2) którzy sprawują wspólnie kontrolę nad grupą kapitałową, do której należy

przedsiębiorca bezpośrednio uczestniczący w koncentracji – proporcjonalnie

do liczby przedsiębiorców sprawujących kontrolę. Przepisy pkt 1 oraz

ust. 1 stosuje się odpowiednio.

4. Obrót, o którym mowa w art. 14 pkt 1, obejmuje obrót zarówno

przedsiębiorcy, nad którym ma zostać przejęta kontrola, jak i jego przedsiębiorców

zależnych. Jeżeli przedsiębiorca, nad którym ma zostać przejęta kontrola lub jego

2015-11-30

©Telksinoe s. 14/78

przedsiębiorcy zależni sprawują kontrolę nad przedsiębiorcą wspólnie z innym

przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami, przepis ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

5. Jeżeli jednocześnie lub w okresie nie dłuższym niż 2 lata:

1) następuje przejęcie kontroli nad co najmniej dwoma przedsiębiorcami

należącymi do tej samej grupy kapitałowej – obrót, o którym mowa w art. 14

pkt 1, obejmuje łącznie obrót wszystkich tych przedsiębiorców, jak i ich

przedsiębiorców zależnych;

2) przedsiębiorca nabywa części mienia należące do innego przedsiębiorcy lub

przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej – obrót, o którym

mowa w art. 13 ust. 2 pkt 4, obejmuje łączny obrót zrealizowany przez

wszystkie te części mienia;

3) następuje przejęcie kontroli nad przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami

należącymi do jednej grupy kapitałowej oraz nabycie części mienia

przedsiębiorcy lub przedsiębiorców należących do tej grupy kapitałowej –

obrót, o którym mowa w art. 14 pkt 1b, obejmuje łącznie obrót wszystkich

przedsiębiorców, nad którymi jest przejmowana kontrola i ich

przedsiębiorców zależnych oraz obrót realizowany przez wszystkie nabywane

części mienia.

Art. 17. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania

obrotu przedsiębiorców na potrzeby ustalenia obowiązku zgłoszenia zamiaru

koncentracji Prezesowi Urzędu, uwzględniając specyfikę prowadzonej przez

przedsiębiorców działalności, a także zasady rachunkowości odnoszące się do

poszczególnych kategorii przedsiębiorców, w tym do banków, ubezpieczycieli

i funduszy inwestycyjnych.

Rozdział 2

Decyzje w sprawach koncentracji

Art. 18. Prezes Urzędu, w drodze decyzji, wydaje zgodę na dokonanie

koncentracji, w wyniku której konkurencja na rynku nie zostanie istotnie

ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej

na rynku.

Art. 19. 1. Prezes Urzędu, w drodze decyzji, wydaje zgodę na dokonanie

koncentracji, gdy – po spełnieniu przez przedsiębiorców zamierzających dokonać

koncentracji warunków określonych w ust. 2 – konkurencja na rynku nie zostanie

2015-11-30

©Telksinoe s. 15/78

istotnie ograniczona, w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji

dominującej na rynku.

2. Prezes Urzędu może na przedsiębiorcę lub przedsiębiorców zamierzających

dokonać koncentracji nałożyć obowiązek lub przyjąć ich zobowiązanie,

w szczególności do:

1) zbycia całości lub części majątku jednego lub kilku przedsiębiorców,

2) wyzbycia się kontroli nad określonym przedsiębiorcą lub przedsiębiorcami,

w szczególności przez zbycie określonego pakietu akcji lub udziałów, lub

odwołania z funkcji członka organu zarządzającego lub nadzorczego jednego

lub kilku przedsiębiorców,

3) udzielenia licencji praw wyłącznych konkurentowi

– określając w decyzji, o której mowa w ust. 1, termin spełnienia warunków.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na

przedsiębiorcę lub przedsiębiorców obowiązek składania, w wyznaczonym

terminie, informacji o realizacji tych warunków.

4. Prezes Urzędu, na wniosek przedsiębiorcy, na którego nałożono obowiązek

spełnienia warunków określonych w ust. 2, wydaje postanowienie o

nieudostępnianiu, do dnia spełnienia tych warunków, jednak nie później niż do

upływu terminu do ich spełnienia, decyzji, o której mowa w ust. 1, w zakresie

dotyczącym terminu spełnienia tych warunków. Na postanowienie Prezesa Urzędu

nie przysługuje zażalenie.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Prezes Urzędu nie publikuje i nie

podaje w inny sposób do publicznej wiadomości decyzji w zakresie określonym

w ust. 4. W zakresie tym decyzja nie podlega również udostępnieniu w trybie

przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. z 2014 r. poz. 782 i 1662).

6. Wydanie postanowienia, o którym mowa w ust. 4, nie wyłącza obowiązków

informacyjnych przedsiębiorcy określonych w odrębnych przepisach.

Art. 20. 1. Prezes Urzędu zakazuje, w drodze decyzji, dokonania koncentracji,

w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona,

w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku.

2. Prezes Urzędu wydaje, w drodze decyzji, zgodę na dokonanie koncentracji,

w wyniku której konkurencja na rynku zostanie istotnie ograniczona,

w szczególności przez powstanie lub umocnienie pozycji dominującej na rynku,

2015-11-30

©Telksinoe s. 16/78

w przypadku gdy odstąpienie od zakazu koncentracji jest uzasadnione,

a w szczególności:

1) przyczyni się ona do rozwoju ekonomicznego lub postępu technicznego;

2) może ona wywrzeć pozytywny wpływ na gospodarkę narodową.

Art. 21. 1. Prezes Urzędu może uchylić decyzje, o których mowa w art. 18,

art. 19 ust. 1 i w art. 20 ust. 2, jeżeli zostały one oparte na nierzetelnych

informacjach, za które są odpowiedzialni przedsiębiorcy uczestniczący

w koncentracji, lub jeżeli przedsiębiorcy nie spełniają warunków, o których mowa

w art. 19 ust. 2 i 3. W przypadku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do

istoty sprawy.

2. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1, koncentracja została już

dokonana, a przywrócenie konkurencji na rynku nie jest możliwe w inny sposób,

Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, określając termin jej wykonania na

warunkach określonych w decyzji, nakazać w szczególności:

1) podział połączonego przedsiębiorcy na warunkach określonych w decyzji;

2) zbycie całości lub części majątku przedsiębiorcy;

3) zbycie udziałów lub akcji zapewniających kontrolę nad przedsiębiorcą lub

przedsiębiorcami lub rozwiązanie spółki, nad którą przedsiębiorcy sprawują

wspólną kontrolę.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 2, nie może być wydana po upływie 5 lat od

dnia dokonania koncentracji.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio w przypadku niezgłoszenia

Prezesowi Urzędu zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 ust. 1, oraz

w przypadku niewykonania decyzji o zakazie koncentracji.

Art. 22. 1. Decyzje, o których mowa w art. 18 i art. 19 ust. 1 lub art. 20 ust. 2,

wygasają, jeżeli w terminie 2 lat od dnia ich wydania koncentracja nie została

dokonana.

2. Prezes Urzędu może, na wniosek przedsiębiorcy uczestniczącego

w koncentracji złożony nie później niż 30 dni przed upływem terminu, o którym

mowa w ust. 1, przedłużyć, w drodze postanowienia, ten termin o rok, jeżeli

przedsiębiorca wykaże, że nie nastąpiła zmiana okoliczności, w wyniku której

koncentracja może spowodować istotne ograniczenie konkurencji na rynku.

3. Przed wydaniem postanowienia o przedłużeniu terminu, o którym mowa

w ust. 1, Prezes Urzędu może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.

2015-11-30

©Telksinoe s. 17/78

4. W przypadku wydania postanowienia o odmowie przedłużenia terminu,

o którym mowa w ust. 1, dokonanie koncentracji po upływie tego terminu wymaga

zgłoszenia zamiaru koncentracji Prezesowi Urzędu i uzyskania zgody na jej

dokonanie na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

Art. 23. Prezes Urzędu na wniosek instytucji finansowej może przedłużyć,

w drodze decyzji, termin, o którym mowa w art. 14 pkt 2, jeżeli instytucja ta

udowodni, że odsprzedaż akcji albo udziałów nie była w praktyce możliwa lub

uzasadniona ekonomicznie przed upływem roku od dnia ich nabycia.

Dodany Dział

23d) wejdzie w

Zakaz stosowania niedozwolonych postanowień wzorców umów życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

Rozdział 1 1634).

Niedozwolone postanowienia wzorców umów

Art. 23a. Zakazane jest stosowanie we wzorcach umów zawieranych

z konsumentami niedozwolonych postanowień umownych, o których mowa

w art. 3851 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Rozdział 2

Decyzje w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone

Art. 23b. 1. Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu postanowienia

wzorca umowy za niedozwolone i zakazującą jego wykorzystywania, jeżeli

stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 23a. W decyzji Prezes Urzędu

przytacza treść postanowienia wzorca umowy uznanego za niedozwolone.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić środki

usunięcia trwających skutków naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 23a,

w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę do:

1) poinformowania konsumentów, będących stronami umów zawartych na

podstawie wzorca, o którym mowa w ust. 1, o uznaniu za niedozwolone

postanowienia tego wzorca – w sposób określony w decyzji;

2) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie

określonej w decyzji.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może nakazać

publikację decyzji w całości lub w części, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest

prawomocna, w określonej w niej formie, na koszt przedsiębiorcy.

2015-11-30

©Telksinoe s. 18/78

4. Środki, o których mowa w ust. 2, powinny być proporcjonalne do wagi

i rodzaju naruszenia oraz konieczne do usunięcia jego skutków.

Art. 23c. 1. Jeżeli przedsiębiorca przed wydaniem decyzji, o której mowa

w art. 23b ust. 1, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania określonych

działań zmierzających do zakończenia naruszenia zakazu, o którym mowa

w art. 23a, lub usunięcia skutków tego naruszenia, Prezes Urzędu może,

wydając decyzję, o której mowa w art. 23b ust. 1, zobowiązać przedsiębiorcę

do wykonania tych zobowiązań.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin

wykonania zobowiązań.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na

przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji

o stopniu realizacji zobowiązań.

4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisów

art. 23b ust. 2 pkt 1 i art. 106 ust. 1 pkt 3a nie stosuje się.

5. Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1,

w części dotyczącej zobowiązań i nałożyć karę, o której mowa w art. 106 ust. 1

pkt 3a, w przypadku gdy:

1) decyzja ta została wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub

wprowadzające w błąd informacje lub dokumenty;

2) przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań lub obowiązków, o których

mowa w ust. 1–3.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, Prezes Urzędu może określić

środki usunięcia trwających skutków naruszenia zakazu, o których mowa

w art. 23b ust. 2. Przepis art. 23b ust. 3 stosuje się.

7. Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu uchylić decyzję,

o której mowa w ust. 1, w części dotyczącej zobowiązań, w przypadku gdy

nastąpiła zmiana okoliczności mających istotny wpływ na wydanie tej decyzji.

Przepisy ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 23d. Prawomocna decyzja o uznaniu postanowienia wzorca umowy

za niedozwolone ma skutek wobec przedsiębiorcy, co do którego stwierdzono

stosowanie niedozwolonego postanowienia umownego oraz wobec wszystkich

konsumentów, którzy zawarli z nim umowę na podstawie wzorca wskazanego

w decyzji.>

2015-11-30

©Telksinoe s. 19/78

DZIAŁ IV

Zakaz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

Rozdział 1

Praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów

Art. 24. 1. Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów.

2. [Przez praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się Nowe brzmienie

wprowadzenia

godzące w nie bezprawne działanie przedsiębiorcy, w szczególności:]

praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów rozumie się godzące przepis

uchylający pkt 1

w nie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zachowanie przedsiębiorcy, w ust. 2 w art. 24

wejdą w życie z

w szczególności:> dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

[1) stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru poz. 1634).

postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone, o którym mowa

w art. 47945 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania

cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm. 4));]

2) naruszanie obowiązku udzielania konsumentom rzetelnej, prawdziwej i pełnej

informacji;

3) nieuczciwe praktyki rynkowe lub czyny nieuczciwej konkurencji;

<4) proponowanie konsumentom nabycia usług finansowych, które nie Dodany pkt 4 w

ust. 2 w art. 24

odpowiadają potrzebom tych konsumentów ustalonym z uwzględnieniem wejdzie w życie z

dostępnych przedsiębiorcy informacji w zakresie cech tych konsumentów dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

lub proponowanie nabycia tych usług w sposób nieadekwatny do ich poz. 1634).

charakteru.>

3. Nie jest zbiorowym interesem konsumentów suma indywidualnych

interesów konsumentów.

[Art. 25. Ochrona zbiorowych interesów konsumentów przewidziana

w ustawie nie wyłącza ochrony wynikającej z innych ustaw, w szczególności

z przepisów o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym i przepisów

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przepisów ustawy nie stosuje się do spraw

o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.]

4)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293,

379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924 oraz z 2015 r. poz. 2 i 4.

2015-11-30

©Telksinoe s. 20/78

Nowe brzmienie

w ustawie nie wyłącza ochrony wynikającej z innych ustaw, w szczególności art. 25 wejdzie w

życie z dn.

z przepisów o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym 17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

i przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.> 1634).

Rozdział 2

Decyzje w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów

Art. 26. 1. Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą

zbiorowe interesy konsumentów i nakazującą zaniechanie jej stosowania, jeżeli

stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 24.

[2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić środki

usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów konsumentów

w celu zapewnienia wykonania nakazu, w szczególności zobowiązać przedsiębiorcę

do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie

określonej w decyzji. Może również nakazać publikację decyzji w całości lub

w części na koszt przedsiębiorcy.]

<2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić Nowe brzmienie

ust. 2 oraz

środki usunięcia trwających skutków naruszenia zbiorowych interesów dodane ust. 3 i 4

w art. 26 wejdą

konsumentów w celu zapewnienia wykonania nakazu, w szczególności w życie z dn.

zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego 17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji.> 1634).

<3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może nakazać

publikację decyzji w całości lub w części, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest

prawomocna, w określonej w niej formie, na koszt przedsiębiorcy.

4. Środki, o których mowa w ust. 2, powinny być proporcjonalne do wagi

i rodzaju naruszenia oraz konieczne do usunięcia jego skutków.>

Art. 27. 1. Nie wydaje się decyzji, o której mowa w art. 26, jeżeli

przedsiębiorca zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 24.

2. W przypadku określonym w ust. 1 Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu

praktyki za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i stwierdzającą

zaniechanie jej stosowania.

3. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, spoczywa na

przedsiębiorcy.

Nowe brzmienie

[4. Przepis art. 26 ust. 2 stosuje się odpowiednio.] ust. 4 w art. 27

wejdzie w życie z

dn. 17.04.2016 r.

2015-11-30 (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1634).

©Telksinoe s. 21/78

<4. Przepisy art. 26 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.>

Art. 28. 1. Jeżeli w toku postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione – na podstawie

okoliczności sprawy, informacji zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa

w art. 100 ust. 1, lub będących podstawą wszczęcia postępowania – że został

naruszony zakaz, o którym mowa w art. 24, a przedsiębiorca, któremu jest

zarzucane naruszenie tego zakazu, zobowiąże się do podjęcia lub zaniechania

określonych działań zmierzających do zakończenia naruszenia lub usunięcia jego

skutków, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, zobowiązać przedsiębiorcę do

wykonania tych zobowiązań. W przypadku gdy przedsiębiorca zaprzestał

naruszania zakazu, o którym mowa w art. 24, i zobowiąże się do usunięcia skutków

tego naruszenia, zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

[2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić termin

wykonania zobowiązań lub zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia jednokrotnego

lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji lub do

publikacji decyzji w całości lub w części na koszt przedsiębiorcy.]

<2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może określić Nowe brzmienie

ust. 2 w art. 28

termin wykonania zobowiązań lub zobowiązać przedsiębiorcę do złożenia wejdzie w życie z

jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

w decyzji lub do publikacji decyzji w całości lub w części na koszt poz. 1634).

przedsiębiorcy, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna.>

3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada na

przedsiębiorcę obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu

realizacji zobowiązań.

4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, art. 26 i 27 oraz

art. 106 ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 7.

5. Prezes Urzędu może, z urzędu, uchylić decyzję, o której mowa w ust. 1,

w przypadku gdy:

1) została ona wydana w oparciu o nieprawdziwe, niekompletne lub

wprowadzające w błąd informacje lub dokumenty;

2) przedsiębiorca nie wykonuje zobowiązań lub obowiązków, o których mowa

w ust. 1–3.

2015-11-30

©Telksinoe s. 22/78

6. Prezes Urzędu może, za zgodą przedsiębiorcy, z urzędu uchylić decyzję,

o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy nastąpiła zmiana okoliczności, mających

istotny wpływ na wydanie decyzji.

7. W przypadku uchylenia decyzji Prezes Urzędu orzeka co do istoty sprawy.

DZIAŁ V

Organizacja ochrony konkurencji i konsumentów

Rozdział 1

Prezes Urzędu

Art. 29. 1. Prezes Urzędu jest centralnym organem administracji rządowej

właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów. Prezes Rady

Ministrów sprawuje nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu.

2. Prezes Urzędu jest:

1) organem wykonującym zadania nałożone na władze państw członkowskich

Unii Europejskiej na podstawie art. 104 i art. 105 TFUE. W szczególności

Prezes Urzędu jest właściwym organem ochrony konkurencji w rozumieniu

art. 35 rozporządzenia nr 1/2003/WE;

2) jednolitym urzędem łącznikowym w rozumieniu przepisów rozporządzenia

nr 2006/2004/WE oraz, w zakresie swoich ustawowych kompetencji, jest

właściwym organem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia

nr 2006/2004/WE.

3. Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa Urzędu spośród osób

wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.

3a. Stanowisko Prezesa Urzędu może zajmować osoba, która:

1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2) jest obywatelem polskim;

3) korzysta z pełni praw publicznych;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub

umyślne przestępstwo skarbowe;

5) posiada kompetencje kierownicze;

6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na

stanowisku kierowniczym;

7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości

Prezesa Urzędu.

2015-11-30

©Telksinoe s. 23/78

3b. Informację o naborze na stanowisko Prezesa Urzędu ogłasza się przez

umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Urzędu

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:

1) nazwę i adres Urzędu;

2) określenie stanowiska;

3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;

4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) termin i miejsce składania dokumentów;

7) informację o metodach i technikach naboru.

3c. Termin, o którym mowa w ust. 3b pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni

od dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów.

3d. Nabór na stanowisko Prezesa Urzędu przeprowadza zespół, powołany

przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady

Ministrów, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają

rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się

doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na

stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.

3e. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 3d,

może być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu,

która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.

3f. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 3e, mają obowiązek

zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się

o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.

3g. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których

przedstawia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3h. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:

1) nazwę i adres Urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę

kandydatów;

2015-11-30

©Telksinoe s. 24/78

3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów

uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych

w ogłoszeniu o naborze;

4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;

6) skład zespołu.

3i. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji

w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:

1) nazwę i adres Urzędu;

2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;

3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania

w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu

kandydata.

3j. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.

4. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu. Prezes Urzędu pełni

obowiązki do dnia powołania jego następcy.

5. (uchylony)

6. Prezes Urzędu wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Urzędem”.

7. (uchylony)

8. (uchylony)

Art. 30. 1. Prezes Rady Ministrów powołuje wiceprezesów Urzędu spośród

osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady

Ministrów odwołuje wiceprezesów Urzędu na wniosek Prezesa Urzędu.

2. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 1,

powołuje Prezes Urzędu.

3. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa

w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ust. 3a–3j.

Art. 31. Do zakresu działania Prezesa Urzędu należy:

1) sprawowanie kontroli przestrzegania przez przedsiębiorców przepisów

ustawy;

2015-11-30

©Telksinoe s. 25/78

[2) wydawanie decyzji w sprawach praktyk ograniczających konkurencję,

w sprawach koncentracji przedsiębiorców oraz w sprawach praktyk

naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a także innych decyzji

przewidzianych w ustawie;]

<2) wydawanie decyzji w sprawach praktyk ograniczających konkurencję, Nowe brzmienie

pkt 2 w art. 31

w sprawach koncentracji przedsiębiorców, w sprawach o uznanie wejdzie w życie z

postanowień wzorca umowy za niedozwolone oraz w sprawach praktyk dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

naruszających zbiorowe interesy konsumentów, a także innych decyzji poz. 1634).

przewidzianych w ustawie;>

3) prowadzenie badań stanu koncentracji gospodarki oraz zachowań rynkowych

przedsiębiorców;

4) przygotowywanie projektów rządowych programów rozwoju konkurencji oraz

projektów rządowej polityki konsumenckiej;

5) współpraca z krajowymi i międzynarodowymi organami i organizacjami, do

których zakresu działania należy ochrona konkurencji i konsumentów;

6) wykonywanie zadań i kompetencji organu ochrony konkurencji państwa

członkowskiego Unii Europejskiej, określonych w rozporządzeniu

nr 1/2003/WE oraz w rozporządzeniu nr 139/2004/WE;

7) wykonywanie zadań i kompetencji właściwego organu oraz jednolitego urzędu

łącznikowego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, określonych

w rozporządzeniu nr 2006/2004/WE;

8) opracowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów aktów prawnych

dotyczących ochrony konkurencji i konsumentów;

9) przedkładanie Radzie Ministrów okresowych sprawozdań z realizacji

rządowych programów rozwoju konkurencji i polityki konsumenckiej;

10) współpraca z organami samorządu terytorialnego, w zakresie wynikającym

z rządowej polityki konsumenckiej;

11) (uchylony)

12) opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych

popularyzujących wiedzę o ochronie konkurencji i konsumentów;

[13) występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów Nowe brzmienie

pkt 13 w art. 31

konsumentów;] wejdzie w życie z

<13) występowanie do przedsiębiorców w sprawach z zakresu ochrony dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

konkurencji i konsumentów;> poz. 1634).

2015-11-30

©Telksinoe s. 26/78

14) realizacja zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej

w zakresie współpracy i wymiany informacji w sprawach ochrony konkurencji

i konsumentów oraz pomocy publicznej;

15) gromadzenie i upowszechnianie orzecznictwa w sprawach z zakresu ochrony

konkurencji i konsumentów, w szczególności przez zamieszczanie decyzji

Prezesa Urzędu na stronie internetowej Urzędu;

16) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych;

16a) współpraca z Agencją do spraw Współpracy Organów Regulacji Energetyki,

z organem właściwym do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią oraz

organem właściwym w sprawach nadzoru nad rynkiem finansowym,

w zakresie niezbędnym do wykonywania obowiązków wynikających

z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 z dnia

25 października 2011 r. w sprawie integralności i przejrzystości hurtowego

rynku energii (Dz. Urz. UE L 326 z 08.12.2011, str. 1);

17) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub ustawach odrębnych.

Art. 31a. Prezes Urzędu może wydać i ogłosić wyjaśnienia i interpretacje

mające istotne znaczenie dla stosowania przepisów w sprawach objętych zakresem

działania Prezesa Urzędu. Wyjaśnienia i interpretacje są publikowane w Biuletynie

Informacji Publicznej Urzędu.

31d wejdą w

w całości treść decyzji wydawanych na podstawie przepisów ustawy, życie z dn.

z zastrzeżeniem, że publikacja uzasadnienia nie obejmuje tajemnicy 17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

przedsiębiorstwa, jak również innych informacji podlegających ochronie na 1634).

podstawie odrębnych przepisów. Publikacja opatrzona jest informacją, czy

decyzja jest prawomocna.

Art. 31c. Prezes Urzędu może nieodpłatnie publikować w publicznej

radiofonii i telewizji, w formie i czasie uzgodnionymi z właściwą jednostką

publicznej radiofonii i telewizji:

1) komunikaty dotyczące zachowań lub zjawisk mogących stanowić istotne

zagrożenie dla interesów konsumentów;

2) informacje, co do których zostało wydane postanowienie, o którym mowa

w art. 73a ust. 2.

2015-11-30

©Telksinoe s. 27/78

Art. 31d. Prezes Urzędu, jeżeli uzna że przemawia za tym interes

publiczny, przedstawia sądowi istotny dla sprawy pogląd w sprawach

dotyczących ochrony konkurencji i konsumentów.>

Art. 32. (uchylony)

Art. 33. 1. W skład Urzędu wchodzi Centrala w Warszawie, delegatury

Urzędu w Bydgoszczy, w Gdańsku, w Katowicach, w Krakowie, w Lublinie,

w Łodzi, w Poznaniu, w Warszawie i we Wrocławiu oraz laboratoria nadzorowane

przez Prezesa Urzędu.

2. Delegaturami Urzędu kierują dyrektorzy delegatur.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość

miejscową i rzeczową delegatur Urzędu w sprawach z zakresu działania Prezesa

Urzędu, uwzględniając charakter i liczbę spraw występujących na danym terenie.

4. Delegatury Urzędu oprócz spraw należących do ich właściwości mogą

załatwiać inne sprawy przekazane im przez Prezesa Urzędu.

5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może sprawę

należącą do właściwości delegatury przejąć lub przekazać do załatwienia innej

delegaturze Urzędu albo sprawę należącą do swojej właściwości przekazać do

załatwienia wskazanej delegaturze.

6. Decyzje i postanowienia w sprawach z zakresu właściwości delegatur oraz

w sprawach przekazanych do załatwienia przez Prezesa Urzędu na podstawie

ust. 5 dyrektorzy delegatur wydają w imieniu Prezesa Urzędu.

Art. 34. Organizację Urzędu określa statut nadany, w drodze zarządzenia,

przez Prezesa Rady Ministrów.

Art. 35. 1. (uchylony)

2. (uchylony)

3. Prezes Urzędu może zlecić Inspekcji Handlowej przeprowadzenie kontroli

lub realizację innych zadań należących do zakresu jego działania.

4. (uchylony)

Art. 36. (uchylony)

2015-11-30

©Telksinoe s. 28/78

Rozdział 2

Samorząd terytorialny i organizacje konsumenckie

Art. 37. Zadania w dziedzinie ochrony interesów konsumentów w zakresie

określonym ustawą oraz odrębnymi przepisami wykonują również: samorząd

terytorialny, a także organizacje konsumenckie i inne instytucje, do których

statutowych lub ustawowych zadań należy ochrona interesów konsumentów.

Art. 38. Zadaniem samorządu terytorialnego w zakresie ochrony praw

konsumentów jest prowadzenie edukacji konsumenckiej.

Art. 39. 1. Zadania samorządu powiatowego w zakresie ochrony praw

konsumentów wykonuje powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów, zwany dalej

„rzecznikiem konsumentów”.

2. Powiaty mogą, w drodze porozumienia, utworzyć jedno wspólne

stanowisko rzecznika konsumentów.

Art. 40. 1. Z rzecznikiem konsumentów stosunek pracy nawiązuje starosta lub

w miastach na prawach powiatu prezydent miasta.

2. Rzecznikiem konsumentów może być osoba posiadająca wyższe

wykształcenie, w szczególności prawnicze lub ekonomiczne, i co najmniej

pięcioletnią praktykę zawodową.

3. Rzecznik konsumentów jest bezpośrednio podporządkowany staroście

(prezydentowi miasta).

4. Rzecznika konsumentów wyodrębnia się organizacyjnie w strukturze

starostwa powiatowego (urzędu miasta), a w powiatach powyżej 100 tys.

mieszkańców i w miastach na prawach powiatu rzecznik konsumentów może

wykonywać swoje zadania przy pomocy wyodrębnionego biura.

5. W pozostałym zakresie dotyczącym statusu prawnego rzecznika

konsumentów stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r.

o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1202).

Art. 41. (uchylony)

Art. 42. 1. Do zadań rzecznika konsumentów należy:

1) zapewnienie bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego i informacji prawnej

w zakresie ochrony interesów konsumentów;

2015-11-30

©Telksinoe s. 29/78

2) składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa

miejscowego w zakresie ochrony interesów konsumentów;

3) występowanie do przedsiębiorców w sprawach ochrony praw i interesów

konsumentów;

4) współdziałanie z właściwymi miejscowo delegaturami Urzędu, organami

Inspekcji Handlowej oraz organizacjami konsumenckimi;

5) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie lub w przepisach

odrębnych.

2. Rzecznik konsumentów może w szczególności wytaczać powództwa na

rzecz konsumentów oraz wstępować, za ich zgodą, do toczącego się postępowania

w sprawach o ochronę interesów konsumentów.

3. Rzecznik konsumentów w sprawach o wykroczenia na szkodę

konsumentów jest oskarżycielem publicznym w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm. 5)).

4. Przedsiębiorca, do którego zwrócił się rzecznik konsumentów, działając na

podstawie ust. 1 pkt 3, jest obowiązany udzielić rzecznikowi wyjaśnień i informacji

będących przedmiotem wystąpienia oraz ustosunkować się do uwag i opinii

rzecznika.

5. Do rzecznika konsumentów stosuje się odpowiednio przepis art. 63 ustawy

z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 43. 1. Rzecznik konsumentów, w terminie do dnia 31 marca każdego

roku, przedkłada staroście (prezydentowi miasta) do zatwierdzenia roczne

sprawozdanie ze swojej działalności w roku poprzednim oraz przekazuje je

właściwej miejscowo delegaturze Urzędu.

2. (uchylony)

3. Rzecznik konsumentów jest obowiązany przekazywać na bieżąco

delegaturom Urzędu wnioski i sygnalizować problemy dotyczące ochrony

konsumentów, które wymagają podjęcia działań przez organy administracji

rządowej.

Art. 44. 1. Przy Prezesie Urzędu działa Krajowa Rada Rzeczników

Konsumentów, zwana dalej „Radą”.

5)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 765 i

1247, z 2014 r. poz. 486, 579, 786 i 969 oraz z 2015 r. poz. 21.

2015-11-30

©Telksinoe s. 30/78

2. Rada jest stałym organem opiniodawczo-doradczym Prezesa Urzędu

w zakresie spraw związanych z ochroną praw konsumentów na szczeblu samorządu

powiatowego.

3. Do zadań Rady należy w szczególności:

1) przedstawianie propozycji dotyczących kierunków zmian legislacyjnych

w przepisach dotyczących ochrony praw konsumentów;

2) wyrażanie opinii w przedmiocie projektów aktów prawnych lub kierunków

rządowej polityki konsumenckiej;

3) wyrażanie opinii w innych sprawach z zakresu ochrony konsumentów

przedłożonych Radzie przez Prezesa Urzędu;

4) przekazywanie informacji dotyczących ochrony konsumentów, w zakresie

wskazanym przez Prezesa Urzędu.

4. W skład Rady wchodzi dziewięciu rzeczników konsumentów, po jednym

z obszaru właściwości miejscowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów.

5. Członków Rady powołuje i odwołuje Prezes Urzędu. Powołanie następuje

na wniosek dyrektorów delegatur, o których mowa w ust. 4, za pisemną zgodą

rekomendowanych rzeczników konsumentów. W przypadku zaprzestania pełnienia

funkcji rzecznika konsumentów, członkostwo w Radzie wygasa.

6. Obsługę administracyjną Rady zapewnia Urząd.

7. Urząd zwraca członkom Rady koszty przejazdów na posiedzenia Rady, na

zasadach określonych w przepisach w sprawie należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery

budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

8. Tryb pracy Rady określa regulamin ustalony przez Prezesa Urzędu.

Art. 45. 1. Organizacje konsumenckie reprezentują interesy konsumentów

wobec organów administracji rządowej i samorządowej i mogą uczestniczyć

w realizacji rządowej polityki konsumenckiej.

2. Organizacje, o których mowa w ust. 1, mają w szczególności prawo do:

1) wyrażania opinii o projektach aktów prawnych i innych dokumentów

dotyczących praw i interesów konsumentów;

2) opracowywania i upowszechniania konsumenckich programów edukacyjnych;

3) wykonywania testów produktów i usług oraz publikowania ich wyników;

4) wydawania czasopism, opracowań badawczych, broszur i ulotek;

2015-11-30

©Telksinoe s. 31/78

5) prowadzenia nieodpłatnego poradnictwa konsumenckiego oraz udzielania

nieodpłatnej pomocy konsumentom w dochodzeniu ich roszczeń, chyba że

statut organizacji stanowi, że działalność ta jest wykonywana odpłatnie;

6) udziału w pracach normalizacyjnych;

7) realizowania zadań państwowych w dziedzinie ochrony konsumentów,

zlecanych przez organy administracji rządowej i samorządowej;

8) ubiegania się o dotacje ze środków publicznych na realizację zadań, o których

mowa w pkt 7.

3. Organy administracji rządowej i samorządowej są obowiązane do

zasięgania opinii organizacji konsumenckich w sprawach dotyczących kierunków

działania na rzecz ochrony interesów konsumentów.

Art. 46. Wysokość rocznych dotacji celowych, w rozumieniu przepisów

o finansach publicznych, przekazywanych z budżetu państwa na realizację zadań,

o których mowa w art. 45 ust. 2 pkt 7, jest ustalana w ustawie budżetowej w części

budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes Urzędu.

DZIAŁ VI

Postępowanie przed Prezesem Urzędu

Rozdział 1

Przepisy ogólne

[Art. 47. 1. Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest prowadzone jako

postępowanie wyjaśniające, postępowanie antymonopolowe lub postępowanie

w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

2. Postępowanie wyjaśniające może poprzedzać wszczęcie postępowania

antymonopolowego lub postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe

interesy konsumentów.]

art. 47 wejdzie w

postępowanie wyjaśniające, postępowanie antymonopolowe, postępowanie życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone lub U. z 2015 r. poz.

postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy 1634).

konsumentów.

2. Postępowanie wyjaśniające może poprzedzać wszczęcie postępowania

antymonopolowego, postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca

2015-11-30

©Telksinoe s. 32/78

umowy za niedozwolone lub postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów.>

Art. 48. 1. Prezes Urzędu może wszcząć z urzędu, w drodze postanowienia,

postępowanie wyjaśniające, jeżeli okoliczności wskazują na możliwość naruszenia

przepisów ustawy, w sprawach dotyczących określonej gałęzi gospodarki,

w sprawach dotyczących ochrony interesów konsumentów oraz w innych

przypadkach, gdy ustawa tak stanowi.

2. Postępowanie wyjaśniające może mieć na celu w szczególności:

1) wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów ustawy uzasadniające

wszczęcie postępowania antymonopolowego, w tym, czy sprawa ma charakter

antymonopolowy;

Dodany pkt 1a w

<1a) wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie ust. 2 w art. 48

wejdzie w życie z

postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za dn. 17.04.2016 r.

niedozwolone;> (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1634).

2) wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie uzasadniające wszczęcie

postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów;

3) badanie rynku, w tym określenie jego struktury i stopnia koncentracji;

4) wstępne ustalenie istnienia obowiązku zgłoszenia zamiaru koncentracji;

5) ustalenie, czy miało miejsce naruszenie chronionych prawem interesów

konsumentów uzasadniające podjęcie działań określonych w odrębnych

ustawach.

3. Zakończenie postępowania wyjaśniającego następuje w drodze

postanowienia.

4. Postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłużej niż 4 miesiące,

a w sprawach szczególnie skomplikowanych – nie dłużej niż 5 miesięcy od dnia

jego wszczęcia.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, przepisu ust. 4 oraz

art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183 i 1195) nie stosuje się.

Art. 49. [1. Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk

ograniczających konkurencję, postępowanie w sprawach praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów oraz w sprawach nakładania kar pieniężnych

wszczyna się z urzędu.]

Nowe brzmienie

ust. 1 w art. 49

2015-11-30 wejdzie w życie z

dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

poz. 1634).

©Telksinoe s. 33/78

<1. Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających

konkurencję, postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe

interesy konsumentów, postępowanie w sprawach o uznanie postanowień

wzorca umowy za niedozwolone oraz w sprawach nakładania kar pieniężnych

wszczyna się z urzędu.>

2. Postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji wszczyna się na

wniosek lub z urzędu.

wejdzie w życie z

wystąpić do przedsiębiorcy w sprawach z zakresu ochrony konkurencji dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

i konsumentów.

poz. 1634).

2. Przedsiębiorca, do którego Prezes Urzędu skierował wystąpienie, może

w terminie określonym przez Prezesa Urzędu przekazać stanowisko w sprawie,

której dotyczy wystąpienie.

3. Termin, o którym mowa w ust. 2, nie może być krótszy niż 14 dni,

licząc od dnia otrzymania przez przedsiębiorcę wystąpienia.>

Art. 50. 1. Przedsiębiorcy są obowiązani do przekazywania wszelkich

koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu.

2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:

1) wskazanie zakresu informacji;

2) wskazanie celu żądania;

3) wskazanie terminu udzielenia informacji;

4) pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji

nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.

3. Każdy ma prawo składania na piśmie – z własnej inicjatywy lub na prośbę

Prezesa Urzędu – wyjaśnień dotyczących istotnych okoliczności sprawy.

Art. 51. 1. Dowodem z dokumentu w postępowaniu przed Prezesem Urzędu

może być tylko oryginał dokumentu lub jego kopia poświadczona przez organ

administracji publicznej, notariusza, adwokata, radcę prawnego, doradcę

podatkowego, rzecznika patentowego lub upoważnionego pracownika

przedsiębiorcy.

2. Dowodem w postępowaniu przed Prezesem Urzędu jest dokument

sporządzony w języku polskim, z zastrzeżeniem ust. 3.

2015-11-30

©Telksinoe s. 34/78

3. Jeżeli dokument został sporządzony w języku obcym, należy przedłożyć

także poświadczone przez tłumacza przysięgłego tłumaczenie na język polski tego

dokumentu albo jego części mającej stanowić dowód w sprawie.

Art. 52. 1. Strona, powołująca się na dowód ze świadków, jest obowiązana

wskazać fakty, które mają być potwierdzone zeznaniami poszczególnych

świadków, oraz podać dane umożliwiające prawidłowe wezwanie świadka.

2. Prezes Urzędu, wzywając świadka, podaje w wezwaniu imię, nazwisko

i miejsce zamieszkania wezwanego, miejsce i czas składania wyjaśnień, określa

strony i przedmiot sprawy oraz wskazuje przepisy o odpowiedzialności karnej za

składanie fałszywych zeznań.

Art. 53. 1. Zeznanie świadka, po spisaniu do protokołu, będzie mu odczytane

i, stosownie do okoliczności, na podstawie jego uwag uzupełnione lub sprostowane.

2. Protokół przesłuchania świadka podpisuje świadek i prowadzący

przesłuchanie pracownik Urzędu.

Art. 54. 1. W sprawach wymagających wiadomości specjalnych Prezes

Urzędu, po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru, może

wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.

2. Biegłym, w rozumieniu ust. 1, może być również osoba prawna

wyspecjalizowana w danej dziedzinie.

Art. 55. Strona może żądać wyłączenia biegłego z przyczyn, z jakich można

żądać wyłączenia pracownika Urzędu, do ukończenia czynności biegłego. Strona

składająca wniosek o wyłączenie biegłego po rozpoczęciu przez niego czynności

jest obowiązana uprawdopodobnić, że przyczyna uzasadniająca wyłączenie

powstała później lub że wcześniej nie była jej znana.

Art. 56. Prezes Urzędu może zarządzić okazanie biegłemu akt sprawy

i przedmiotu oględzin. Przepisy art. 71 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 57. 1. Opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie.

2. Biegli mogą złożyć opinię łączną.

Art. 58. 1. Prezes Urzędu przyznaje biegłym wynagrodzenie według

przepisów o kosztach prowadzenia dowodu z opinii biegłego w postępowaniu

sądowym, z zastrzeżeniem ust. 3.

2015-11-30

©Telksinoe s. 35/78

2. Prezes Urzędu może nałożyć na stronę, która złożyła wniosek

o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, obowiązek wpłacenia zaliczki na

poczet wydatków biegłego.

3. Jeżeli nie wydano decyzji stwierdzającej stosowanie praktyki ograniczającej

konkurencję albo naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, koszty

wynagrodzenia biegłego ponosi Skarb Państwa.

Art. 59. 1. Prezes Urzędu może zwrócić się o wydanie opinii do jednostki

naukowej w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania nauki.

2. W opinii jednostka wskazuje osobę albo osoby, które przeprowadziły

badania i wydały opinię.

3. Przepisy art. 54–58 stosuje się odpowiednio.

Art. 60. 1. Prezes Urzędu może w toku postępowania przeprowadzić

rozprawę.

2. Rozprawa, o której mowa w ust. 1, jest jawna, z zastrzeżeniem ust. 4.

3. Prezes Urzędu może wezwać na rozprawę i przesłuchać strony, świadków

oraz zasięgnąć opinii biegłych.

4. Rozprawa, o której mowa w ust. 1, jest niejawna, jeżeli są podczas niej

rozpatrywane informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, jak również inne

tajemnice podlegające ochronie na podstawie odrębnych przepisów. Przepisy

art. 153 i 154 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego

stosuje się odpowiednio.

Art. 61. Prezes Urzędu może zwrócić się o przesłuchanie świadków lub

o zasięgnięcie opinii biegłych do właściwego miejscowo sądu rejonowego, jeżeli

przemawia za tym charakter dowodu albo wzgląd na poważne niedogodności lub

znaczną wysokość kosztów przeprowadzenia dowodu. Prezes Urzędu, zwracając się

do sądu o przeprowadzenie dowodu, wydaje postanowienie, w którym określa:

1) sąd, który ma przeprowadzić dowód;

2) środek dowodowy;

3) fakty podlegające stwierdzeniu.

Art. 62. (uchylony)

Art. 63. (uchylony)

Art. 64. (uchylony)

2015-11-30

©Telksinoe s. 36/78

Art. 65. (uchylony)

Art. 66. (uchylony)

Art. 67. (uchylony)

Art. 68. (uchylony)

Art. 69. 1. Prezes Urzędu, na wniosek lub z urzędu, może, w drodze

postanowienia, w niezbędnym zakresie ograniczyć prawo wglądu do materiału

dowodowego załączonego do akt sprawy, jeżeli udostępnienie tego materiału

groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic

podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.

2. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również materiałów

włączonych do postępowania na podstawie art. 73 ust. 5.

3. Na postanowienie wydane na podstawie ust. 1 przysługuje zażalenie.

4. Wniosek o ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego składa się

wraz z uzasadnieniem oraz wersją dokumentu niezawierającą informacji objętych

ograniczeniem, o którym mowa w ust. 1, ze stosowną adnotacją.

4a. Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 4, Prezes Urzędu

wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie.

W przypadku nieprzedłożenia w wyznaczonym terminie wersji dokumentu, o której

mowa w ust. 4, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

[5. Stronom udostępnia się wersję dokumentu niezawierającą informacji Nowe brzmienie

ust. 5 w art. 69

objętych ograniczeniem, o którym mowa w ust. 1, ze stosowną adnotacją.] wejdzie w życie z

<5. Stronom oraz podmiotom zainteresowanym udostępnia się materiał dn. 17.04.2016 r.

(Dz. U. z 2015 r.

dowodowy niezawierający informacji objętych ograniczeniem, o którym mowa poz. 1634).

w ust. 1, ze stosowną adnotacją.>

Art. 70. 1. Wszelkie informacje i dowody uzyskane przez Prezesa Urzędu

w związku z zastosowaniem art. 89a i art. 113a–113k, w tym informacje

o wystąpieniu przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej o odstąpienie od wymierzenia

kary pieniężnej lub jej obniżenie oraz informacje uzyskane w procedurze

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, nie podlegają udostępnieniu,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Prezes Urzędu udostępnia stronom informacje i dowody, o których mowa

w ust. 1, przed wydaniem decyzji.

2015-11-30

©Telksinoe s. 37/78

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy przedsiębiorca lub osoba

zarządzająca występujący o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej

obniżenie lub przedsiębiorca lub osoba zarządzająca przystępujący do procedury

w sprawie dobrowolnego poddania się karze pieniężnej wyrażą pisemną zgodę na

udostępnienie informacji i dowodów, o których mowa w ust. 1.

4. Dokumenty zawierające informacje i dowody mające charakter

oświadczenia przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej występujących o odstąpienie

od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie oraz przedsiębiorcy lub osoby

zarządzającej przystępujących do procedury dobrowolnego poddania się karze

pieniężnej mogą być kopiowane przez stronę wyłącznie, gdy przedsiębiorca lub

osoba zarządzająca wyrażą na to pisemną zgodę.

5. Z informacji i dowodów, o których mowa w ust. 4, mogą być sporządzane

odręczne notatki o ile strona je sporządzająca zobowiąże się do wykorzystania

uzyskanych w ten sposób informacji wyłącznie na potrzeby postępowania

toczącego się przed Prezesem Urzędu lub postępowania przed sądem

prowadzonego w wyniku wniesienia środka odwoławczego w sprawie.

6. Informacje i dowody, o których mowa w ust. 1, nie podlegają udostępnieniu

w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji

publicznej.

Art. 71. 1. Pracownicy Urzędu są obowiązani do ochrony tajemnicy

przedsiębiorstwa, jak również innych informacji, podlegających ochronie na

podstawie odrębnych przepisów, o których powzięli wiadomość w toku

postępowania.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do informacji powszechnie dostępnych,

informacji o wszczęciu postępowania oraz informacji o wydaniu decyzji

kończących postępowanie i ich ustaleniach.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do pracowników Inspekcji Handlowej

oraz innych osób biorących udział w kontroli, o których mowa w art. 105a ust. 2.

Art. 72. Organy administracji publicznej są obowiązane do udostępniania

Prezesowi Urzędu znajdujących się w ich posiadaniu akt oraz informacji istotnych

dla postępowania toczącego się przed Prezesem Urzędu.

2015-11-30

©Telksinoe s. 38/78

Art. 73. 1. Informacje uzyskane w toku postępowania nie mogą być

wykorzystane w innych postępowaniach prowadzonych na podstawie odrębnych

przepisów, z zastrzeżeniem ust. 2–4.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy:

1) postępowania karnego prowadzonego w trybie publicznoskargowym lub

postępowania karno-skarbowego;

2) innych postępowań prowadzonych przez Prezesa Urzędu;

3) wymiany informacji z Komisją Europejską i organami ochrony konkurencji

państw członkowskich Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia

nr 1/2003/WE;

4) wymiany informacji z Komisją Europejską i właściwymi organami państw

członkowskich Unii Europejskiej na podstawie rozporządzenia

nr 2006/2004/WE;

5) przekazywania właściwym organom informacji, które mogą wskazywać na

naruszenie odrębnych przepisów.

3. Prezes Urzędu udostępnia organom regulacyjnym w dziedzinie rynku usług

telekomunikacyjnych i pocztowych oraz gospodarki paliwami i energią, zwanym

dalej „organami regulacyjnymi”, informacje, w tym wyniki badań i analiz

rynkowych, niezbędne w postępowaniach prowadzonych przez te organy,

z wyjątkiem informacji:

1) co do których obowiązek zachowania poufności wynika z zobowiązań

międzynarodowych, w szczególności informacji uzyskanych w toku

postępowań wszczętych na podstawie art. 101 lub art. 102 TFUE;

2) uzyskanych w związku z zastosowaniem art. 89a i art. 113a–113k.

4. Organy regulacyjne są obowiązane do ochrony informacji uzyskanych na

podstawie ust. 3, w szczególności informacje te nie mogą być wykorzystane

w postępowaniach innych niż prowadzone przez organy regulacyjne. Przepisy

art. 69 i 71 stosuje się odpowiednio.

5. Informacje uzyskane w toku postępowania od organu ochrony konkurencji

państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą być wykorzystane w toku tego

postępowania na warunkach, na jakich zostały przekazane przez ten organ,

włączając w to niewykorzystanie informacji do nałożenia sankcji na określone

osoby.

2015-11-30

©Telksinoe s. 39/78

6. Prezes Urzędu zawiadamia strony o zaliczeniu w poczet dowodów

informacji uzyskanych w trakcie innego prowadzonego przez niego postępowania.

Art. 73a. 1. Jeżeli z informacji zgromadzonych w toku postępowania

w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów wynika, że

istnieje szczególnie uzasadnione podejrzenie, że przedsiębiorca dopuszcza się

praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów, która może spowodować

znaczne straty lub niekorzystne skutki dla szerokiego kręgu konsumentów, Prezes

Urzędu podaje do publicznej wiadomości, w tym na stronie internetowej Urzędu,

zgromadzone w toku postępowania informacje o tym zachowaniu i jego

prawdopodobnych skutkach.

2. Rozstrzygnięcie w przedmiocie podania do publicznej wiadomości

informacji, o których mowa w ust. 1, następuje w drodze postanowienia. Na

postanowienie to stronie służy zażalenie.

Art. 74. Prezes Urzędu, wydając decyzję kończącą postępowanie, uwzględnia

tylko zarzuty, do których strony mogły się ustosunkować.

Art. 75. 1. Prezes Urzędu umarza postępowanie, w drodze postanowienia,

w przypadku:

1) wycofania zgłoszenia zamiaru koncentracji przedsiębiorców;

2) nienałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust. 2, art. 107 i 108;

3) przejęcia sprawy przez Komisję Europejską na podstawie przepisów prawa

wspólnotowego.

2. Prezes Urzędu może, w drodze postanowienia, umorzyć postępowanie

w przypadku rozstrzygnięcia sprawy przez właściwy organ ochrony konkurencji

państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Nowe brzmienie

Art. 76. [Nie wszczyna się, z zastrzeżeniem art. 93 i 105, postępowania, jeżeli wprowadzenia

do wyliczenia w

upłynęło 5 lat od końca roku, w którym:]

art. 93, art. 99f i art. 105, postępowania, jeżeli upłynęło 5 lat od końca roku, życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

w którym:> U. z 2015 r. poz.

1634).

1) dopuszczono się naruszenia przepisów ustawy;

2) uprawomocniła się decyzja o nałożeniu kary pieniężnej.

Art. 77. 1. Jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie

przepisów ustawy, przedsiębiorca, który dopuścił się tego naruszenia oraz osoba

zarządzająca, o której mowa w art. 6a, są obowiązani ponieść koszty postępowania.

2015-11-30

©Telksinoe s. 40/78

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może nałożyć na

stronę obowiązek zwrotu tylko części kosztów albo nie obciążać jej kosztami.

Art. 78. Prezes Urzędu może, niezależnie od wyniku sprawy, nałożyć na

stronę obowiązek zwrotu kosztów wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście

niewłaściwym postępowaniem, a w szczególności kosztów powstałych wskutek

uchylenia się od wyjaśnień lub złożenia wyjaśnień niezgodnych z prawdą, zatajenia

lub opóźnionego powołania dowodów.

Art. 79. Koszty niezbędnych opinii biegłych i jednostek naukowych

w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania nauki w sprawach dotyczących

koncentracji ponoszą przedsiębiorcy uczestniczący w koncentracji.

Art. 80. Prezes Urzędu rozstrzyga o kosztach, w drodze postanowienia, które

może być zamieszczone w decyzji kończącej postępowanie.

Art. 81. 1. Od decyzji Prezesa Urzędu przysługuje odwołanie do Sądu

Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów, zwanego

dalej „sądem ochrony konkurencji i konsumentów”, w terminie miesiąca od dnia jej

doręczenia.

2. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Prezes Urzędu przekazuje je

wraz z aktami sprawy do sądu ochrony konkurencji i konsumentów niezwłocznie,

nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia wniesienia odwołania.

3. Jeżeli Prezes Urzędu uzna odwołanie za słuszne, może – nie przekazując akt

sądowi – uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym

bezzwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie

przysługuje odwołanie. Uchylając albo zmieniając decyzję, Prezes Urzędu

stwierdza jednocześnie, czy decyzja ta została wydana bez podstawy prawnej albo

z rażącym naruszeniem prawa.

3a. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji, uwzględniającej ostateczne

stanowisko strony o dobrowolnym poddaniu się karze pieniężnej, Prezes Urzędu,

nie przekazując akt sądowi, w razie:

1) uznania odwołania za słuszne:

a) uchyla swoją decyzję zgodnie z zasadami określonymi w ust. 3 albo

b) zmienia swoją decyzję w całości lub w części zgodnie z zasadami

określonymi w ust. 3, zmieniając ją również w zakresie kary pieniężnej;

2015-11-30

©Telksinoe s. 41/78

karę pieniężną nakłada się w wysokości, w jakiej zostałaby ona nałożona,

gdyby strona nie poddała się dobrowolnie karze pieniężnej;

2) nieuznania odwołania za słuszne – zmienia swoją decyzję w zakresie kary

pieniężnej, ustalając ją w wysokości, w jakiej zostałaby nałożona, gdyby

strona nie poddała się dobrowolnie karze pieniężnej, o czym niezwłocznie

powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której przysługuje

odwołanie.

4. Przed przekazaniem odwołania do sądu ochrony konkurencji

i konsumentów lub uchyleniem albo zmianą decyzji na podstawie ust. 3 lub 3a,

Prezes Urzędu może również, w uzasadnionych przypadkach, przeprowadzić

dodatkowe czynności, zmierzające do wyjaśnienia zarzutów podniesionych

w odwołaniu.

5. Do postanowień Prezesa Urzędu, na które przysługuje zażalenie, przepisy

ust. 1–3 i 4 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie

tygodnia od dnia doręczenia postanowienia.

Art. 82. 1. Od decyzji Prezesa Urzędu stronie nie przysługują środki prawne

wzruszenia decyzji przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego,

dotyczące wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany lub stwierdzenia

nieważności decyzji.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do postanowień Prezesa Urzędu.

Art. 83. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed

Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem art. 84.

Art. 84. W sprawach dotyczących dowodów w postępowaniu przed Prezesem

Urzędu w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się

odpowiednio art. 227–315 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks

postępowania cywilnego.

Art. 85. Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w sprawach

nakładania kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy.

2015-11-30

©Telksinoe s. 42/78

Rozdział 2

Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających

konkurencję

Art. 86. 1. Każdy może zgłosić Prezesowi Urzędu na piśmie zawiadomienie

dotyczące podejrzenia stosowania praktyk ograniczających konkurencję wraz

z uzasadnieniem.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może zawierać w szczególności:

1) wskazanie przedsiębiorcy, któremu jest zarzucane stosowanie praktyki

ograniczającej konkurencję;

2) opis stanu faktycznego będącego podstawą zawiadomienia;

3) wskazanie przepisu ustawy lub TFUE, którego naruszenie zarzuca zgłaszający

zawiadomienie;

4) uprawdopodobnienie naruszenia przepisów ustawy lub TFUE;

5) dane identyfikujące zgłaszającego zawiadomienie.

3. Do zawiadomienia dołącza się wszelkie dokumenty, które mogą stanowić

dowód naruszenia przepisów ustawy.

4. Prezes Urzędu przekazuje zgłaszającemu zawiadomienie, w terminie

określonym w art. 35–37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego, informację na piśmie o sposobie rozpatrzenia zawiadomienia

wraz z uzasadnieniem.

Art. 87. 1. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia

nr 1/2003/WE, nie wszczyna postępowania antymonopolowego, w przypadku gdy:

1) Komisja Europejska prowadzi postępowanie w tej samej sprawie;

2) sprawa została rozstrzygnięta przez Komisję Europejską.

2. Prezes Urzędu, zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 1/2003/WE, może nie

wszcząć postępowania antymonopolowego, w przypadku gdy:

1) właściwy organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii

Europejskiej prowadzi postępowanie w tej samej sprawie;

2) sprawa została rozstrzygnięta przez właściwy organ ochrony konkurencji

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Prezes Urzędu wszczął

postępowanie antymonopolowe w sprawie, może, w drodze postanowienia,

2015-11-30

©Telksinoe s. 43/78

zawiesić postępowanie do czasu wydania rozstrzygnięcia przez właściwy organ

ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Art. 88. 1. Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte

postępowanie w sprawie praktyk ograniczających konkurencję.

2. Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania

antymonopolowego i zawiadamia o tym strony.

3. W sprawach porozumień ograniczających konkurencję, o których mowa

w art. 6 ust. 1 pkt 1–6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE, Prezes Urzędu

wszczyna jedno postępowanie antymonopolowe w sprawie:

1) naruszenia przez przedsiębiorcę zakazu określonego w tych przepisach;

2) dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę

tego zakazu.

4. Przepis ust. 3 stosuje się również, w przypadku gdy Prezes Urzędu powziął

wiadomość o okolicznościach wskazujących na dopuszczenie przez osobę

zarządzającą do naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów określonych w art. 6

ust. 1 pkt 1–6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE po wszczęciu

postępowania antymonopolowego w sprawie naruszenia tych zakazów przez

przedsiębiorcę.

Art. 89. 1. Jeżeli w toku postępowania antymonopolowego zostanie

uprawdopodobnione, że dalsze stosowanie zarzucanej praktyki może spowodować

poważne i trudne do usunięcia zagrożenia dla konkurencji, Prezes Urzędu przed

zakończeniem postępowania antymonopolowego może, w drodze decyzji,

zobowiązać przedsiębiorcę, któremu jest zarzucane stosowanie praktyki, do

zaniechania określonych działań w celu zapobieżenia tym zagrożeniom. Wniesienie

odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przed wydaniem decyzji stronie nie

przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów

oraz zgłoszonych żądań, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

– Kodeks postępowania administracyjnego.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa czas jej

obowiązywania. Decyzja ta obowiązuje nie dłużej niż do czasu wydania decyzji

kończącej postępowanie w sprawie.

3. Prezes Urzędu może przedłużyć, w drodze decyzji, czas obowiązywania

decyzji, o której mowa w ust. 1. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się

odpowiednio.

2015-11-30

©Telksinoe s. 44/78

[4. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się

art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2.]

<4. W decyzji, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się kar, o których Nowe brzmienie

ust. 4 oraz

mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 i 2.> dodane ust. 5 i 6

<5. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji, o której mowa w art. 89 wejdą

w życie z dn.

w ust. 1, Prezes Urzędu przekazuje je wraz z aktami sprawy do sądu 17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

w terminie 10 dni od dnia otrzymania odwołania. 1634).

6. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów rozpoznaje odwołanie

w terminie 2 miesięcy od dnia przekazania odwołania przez Prezesa Urzędu.>

Art. 89a. 1. Przed zakończeniem postępowania antymonopolowego Prezes

Urzędu może wystąpić, z urzędu lub na wniosek strony, do wszystkich stron

z propozycją przystąpienia do procedury dobrowolnego poddania się karze

pieniężnej, jeżeli uzna, że zastosowanie tej procedury przyczyni się do

przyspieszenia postępowania.

2. W przypadku wystąpienia przez stronę z wnioskiem, o którym mowa

w ust. 1, Prezes Urzędu w terminie 14 dni informuje tę stronę o rozpoczęciu bądź

odmowie rozpoczęcia procedury dobrowolnego poddania się karze pieniężnej.

3. W przypadku zastosowania procedury, o której mowa w ust. 1, wysokość

kary pieniężnej, jaka może zostać nałożona na stronę, której ostateczne stanowisko,

o którym mowa w ust. 7, zostało uwzględnione w treści decyzji, zostaje obniżona

o 10% w stosunku do kary pieniężnej, jaka zostałaby nałożona na podstawie

art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2 lub art. 106a ust. 1, gdyby strona nie poddała się

dobrowolnie karze.

4. Strona przedstawia stanowisko do propozycji Prezesa Urzędu, o której

mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

5. W przypadku zgody na przystąpienie do procedury dobrowolnego poddania

się karze pieniężnej Prezes Urzędu informuje stronę, która tę zgodę wyraziła,

o wstępnych ustaleniach postępowania antymonopolowego jej dotyczących oraz

o przewidywanej treści decyzji, w tym o wysokości kary pieniężnej obniżonej

zgodnie z ust. 3, jaka zostanie na stronę nałożona na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 1

lub 2 lub art. 106a ust. 1, a także o skutkach wniesienia odwołania wynikających

z art. 81 ust. 3a. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6. Prezes Urzędu po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony ponownie

przekazuje jej informacje w zakresie, o którym mowa w ust. 5, biorąc pod uwagę

2015-11-30

©Telksinoe s. 45/78

informacje i dowody przez nią przedstawione. Przepis ust. 4 stosuje się

odpowiednio.

7. Po zapoznaniu się ze stanowiskiem strony do informacji, o których mowa

w ust. 6, Prezes Urzędu wzywa ją do zajęcia w wyznaczonym terminie, nie

krótszym niż 14 dni, ostatecznego stanowiska w sprawie dobrowolnego poddania

się karze pieniężnej.

8. Ostateczne stanowisko, o którym mowa w ust. 7, zawiera oświadczenie

strony o dobrowolnym poddaniu się karze pieniężnej oraz potwierdzenie:

1) wysokości kary pieniężnej zaakceptowanej przez stronę;

2) o poinformowaniu strony o zarzucanych jej naruszeniach i umożliwieniu

zajęcia stanowiska, a także pouczeniu o skutkach wniesienia odwołania

wynikających z art. 81 ust. 3a.

9. Prezes Urzędu uwzględnia ostateczne stanowisko, o którym mowa w ust. 7,

w treści decyzji, o której mowa w art. 10, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11.

10. Prezes Urzędu może odstąpić od stosowania procedury w sprawie

dobrowolnego poddania się karze pieniężnej na każdym etapie, jeśli uzna, że jej

stosowanie nie przyczynia się do przyspieszenia postępowania, o czym informuje

niezwłocznie stronę uczestniczącą w tej procedurze.

11. Strona może odstąpić od uczestnictwa w procedurze dobrowolnego

poddania się karze pieniężnej na każdym etapie, informując o tym Prezesa Urzędu.

12. Wszelkie informacje i dowody uzyskane przez Prezesa Urzędu w związku

z zastosowaniem procedury dobrowolnego poddania się karze pieniężnej, mające

charakter oświadczenia strony uczestniczącej w tej procedurze, nie mogą być

wykorzystane jako dowód w prowadzonym postępowaniu, w innych

postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów – w przypadkach, o których

mowa w ust. 10 lub 11.

Art. 90. Prezes Urzędu może nadać rygor natychmiastowej wykonalności

decyzji w całości lub w części, jeżeli wymaga tego ochrona konkurencji lub ważny

interes konsumentów.

Art. 91. 1. Jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że

w lokalu mieszkalnym lub w jakimkolwiek innym pomieszczeniu, nieruchomości

lub środku transportu są przechowywane przedmioty, akta, księgi, dokumenty

i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji

2015-11-30

©Telksinoe s. 46/78

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, mogące mieć wpływ na

ustalenie stanu faktycznego istotnego dla prowadzonego postępowania, sąd ochrony

konkurencji i konsumentów może, na wniosek Prezesa Urzędu, udzielić zgody na

przeprowadzenie przeszukania, w tym na dokonanie zajęcia przedmiotów

mogących stanowić dowód w sprawie, przez funkcjonariuszy Policji. Przepisy

art. 105n ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

2. W przeszukaniu, o którym mowa w ust. 1, bierze również udział

upoważniony pracownik Urzędu lub inne osoby, o których mowa w art. 105a ust. 2.

3. Policja, na polecenie sądu ochrony konkurencji i konsumentów,

przeprowadza czynności, o których mowa w ust. 1.

4. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do przeszukania, o którym mowa

w ust. 1, przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. 6)) mające zastosowanie do przeszukania

stosuje się odpowiednio.

Art. 92. Postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających

konkurencję powinno być zakończone nie później niż w terminie 5 miesięcy od

dnia jego wszczęcia. Przepisy art. 35–38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –

Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 93. 1. Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających

konkurencję, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęło

5 lat.

6)

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr

50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr

106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130,

poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr

264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr

141, poz. 1181, Nr 143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z

2006 r. Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz.

1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz. 116, Nr 64, poz.

432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 123, poz. 849 i Nr

128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz. 648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802,

Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr 214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i

Nr 237, poz. 1651, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr

85, poz. 716, Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr

190, poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz. 669, Nr

122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307, z 2011 r. Nr 48, poz. 245

i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678, Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135,

Nr 217, poz. 1280, Nr 240, poz. 1430, 1431 i 1438 i Nr 279, poz. 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091,

1101, 1327, 1426, 1447 i 1529, z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262, 1282 i 1650, z 2014 r.

poz. 85, 384, 694, 1375 i 1556 oraz z 2015 r. poz. 21.

2015-11-30

©Telksinoe s. 47/78

2. Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk ograniczających

konkurencję wobec osoby zarządzającej, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestała

zachowania określonego w art. 6a, upłynęło 5 lat.

Rozdział 3

Postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji

Art. 94. 1. Stroną postępowania jest każdy, kto zgłasza, zgodnie z ust. 2,

zamiar koncentracji.

2. Zgłoszenia zamiaru koncentracji dokonują:

1) wspólnie łączący się przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 13

ust. 2 pkt 1;

2) przedsiębiorca przejmujący kontrolę – w przypadku, o którym mowa w art. 13

ust. 2 pkt 2;

3) wspólnie wszyscy przedsiębiorcy biorący udział w utworzeniu wspólnego

przedsiębiorcy – w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3;

4) przedsiębiorca nabywający część mienia innego przedsiębiorcy –

w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 4.

3. W przypadku gdy koncentracji dokonuje przedsiębiorca dominujący za

pośrednictwem co najmniej dwóch przedsiębiorców zależnych, zgłoszenia zamiaru

tej koncentracji dokonuje przedsiębiorca dominujący.

4. Od wniosków o wszczęcie postępowania antymonopolowego w sprawach

koncentracji przedsiębiorcy uiszczają opłaty. Jeżeli wraz ze złożonym wnioskiem

nie zostanie uiszczona opłata, Prezes Urzędu wzywa wnioskodawcę do uiszczenia

opłaty w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuiszczenie opłaty spowoduje

pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

4a. Opłaty, o których mowa w ust. 4, nie podlegają zwrotowi w przypadku

zwrotu wniosku o wszczęcie postępowania antymonopolowego w sprawach

koncentracji lub umorzenia postępowania.

5. Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa.

6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe warunki, jakim powinno odpowiadać zgłoszenie zamiaru

koncentracji, w tym wykaz informacji i dokumentów, które powinno ono

zawierać, uwzględniając specyfikę działalności prowadzonej przez różne

rodzaje przedsiębiorców, w szczególności przez instytucje finansowe;

2015-11-30

©Telksinoe s. 48/78

2) wysokość opłat, o których mowa w ust. 4, oraz tryb ich uiszczania, mając na

uwadze, aby nie stanowiły one bariery dla przedsiębiorców w zakresie

dokonywania koncentracji.

Art. 95. 1. Prezes Urzędu:

1) zwraca zgłoszenie zamiaru koncentracji przedsiębiorców, jeżeli zamiar

koncentracji nie podlega zgłoszeniu;

2) może zwrócić, w terminie 14 dni, zgłoszenie zamiaru koncentracji

przedsiębiorców, jeżeli nie spełnia ono warunków, jakim powinno

odpowiadać;

3) może wezwać zgłaszającego zamiar koncentracji do usunięcia wskazanych

braków w zgłoszeniu lub uzupełnienia w nim niezbędnych informacji

w wyznaczonym terminie;

4) może zwrócić zgłoszenie zamiaru koncentracji przedsiębiorców, jeżeli

pomimo wezwania na podstawie pkt 3 zgłaszający zamiar koncentracji nie

usuwa wskazanych braków lub nie uzupełnia informacji w wyznaczonym

terminie.

2. (uchylony)

Art. 96. 1. Postępowanie antymonopolowe w sprawach koncentracji powinno

być zakończone w terminie miesiąca od dnia jego wszczęcia.

2. Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresów oczekiwania na:

1) dokonanie zgłoszenia przez pozostałych uczestników koncentracji;

2) usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 95 ust. 1

pkt 3;

3) uiszczenie opłaty, o której mowa w art. 94 ust. 4.

Art. 96a. 1. W sprawach:

1) szczególnie skomplikowanych,

2) co do których z informacji zawartych w zgłoszeniu zamiaru koncentracji lub

innych informacji, w tym uzyskanych przez Prezesa Urzędu w toku

prowadzonych postępowań, wynika, że istnieje uzasadnione

prawdopodobieństwo istotnego ograniczenia konkurencji na rynku w wyniku

dokonania koncentracji lub

3) wymagających przeprowadzenia badania rynku

– termin zakończenia postępowania ulega przedłużeniu o 4 miesiące.

2015-11-30

©Telksinoe s. 49/78

2. W przypadkach określonych w ust. 1 Prezes Urzędu przedłuża termin

zakończenia postępowania w drodze postanowienia, na które nie przysługuje

zażalenie. Postanowienie wymaga uzasadnienia.

3. W sprawach, w których istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo istotnego

ograniczenia konkurencji na rynku w wyniku dokonania koncentracji, Prezes

Urzędu przedstawia przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom uczestniczącym

w koncentracji zastrzeżenia wobec tej koncentracji. Przedstawienie zastrzeżeń

wymaga uzasadnienia.

4. Przedsiębiorca może ustosunkować się do zastrzeżeń w terminie 14 dni od

dnia ich doręczenia. Prezes Urzędu, na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy,

przedłuża ten termin o nie więcej niż 14 dni.

5. Prezes Urzędu może przedstawić przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom

uczestniczącym w koncentracji warunki, o których mowa w art. 19 ust. 2. Przepis

ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6. Przedsiębiorca uczestniczący w koncentracji może przedstawić warunki,

o których mowa w art. 19 ust. 2, i zobowiązać się do ich spełnienia. Warunki te

mogą zostać przedstawione również w stanowisku przedsiębiorcy dotyczącym

warunków zaproponowanych przez Prezesa Urzędu.

7. Brak stanowiska przedsiębiorcy, jego negatywne stanowisko co do

warunków przedstawionych przez Prezesa Urzędu lub niezaakceptowanie przez

Prezesa Urzędu warunków przedstawionych przez przedsiębiorcę powodują

wydanie decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1.

8. Do terminu określonego w ust. 1 nie wlicza się okresów oczekiwania na:

1) usunięcie braków lub uzupełnienie informacji, o których mowa w art. 95 ust. 1

pkt 3;

2) ustosunkowanie się do przedstawionych przez Prezesa Urzędu zastrzeżeń,

o których mowa w ust. 3, lub warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2.

9. W przypadku przedstawienia przez przedsiębiorcę warunków, o których

mowa w art. 19 ust. 2, termin określony w ust. 1 ulega przedłużeniu o 14 dni.

Art. 97. 1. Przedsiębiorcy, których zamiar koncentracji podlega zgłoszeniu, są

obowiązani do wstrzymania się od dokonania koncentracji do czasu wydania przez

Prezesa Urzędu decyzji lub upływu terminu, w jakim decyzja powinna zostać

wydana.

2015-11-30

©Telksinoe s. 50/78

2. Czynność prawna, na podstawie której ma nastąpić koncentracja, może być

dokonana pod warunkiem wydania przez Prezesa Urzędu, w drodze decyzji, zgody

na dokonanie koncentracji lub upływu terminów, o których mowa w art. 96 lub

w art. 96a.

Art. 98. Nie stanowi naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 97 ust. 1,

realizacja publicznej oferty kupna lub zamiany akcji, zgłoszonej Prezesowi Urzędu

na podstawie art. 13 ust. 1, jeżeli nabywca nie korzysta z prawa głosu wynikającego

z nabytych akcji lub czyni to wyłącznie w celu utrzymania pełnej wartości swej

inwestycji kapitałowej lub dla zapobieżenia poważnej szkodzie, jaka może powstać

u przedsiębiorców uczestniczących w koncentracji.

Art. 99. W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w art. 21 ust. 1

lub 4, Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, dokonać podziału przedsiębiorcy.

Do podziału spółki stosuje się odpowiednio przepisy art. 528–550 ustawy z dnia

15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, z

późn. zm. 7)). Prezesowi Urzędu przysługują kompetencje organów spółek

uczestniczących w podziale. Prezes Urzędu może ponadto wystąpić do sądu

o stwierdzenie nieważności umowy lub podjęcie innych środków prawnych

zmierzających do przywrócenia stanu poprzedniego.

3a (art. 99a–99f)

Postępowanie w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za wejdzie w życie z

dn. 17.04.2016 r.

niedozwolone (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1634).

Art. 99a. 1. Konsument, rzecznik konsumentów, Rzecznik

Ubezpieczonych, organizacja konsumencka lub zagraniczna organizacja

wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach Unii Europejskiej do

wszczęcia postępowania o uznanie postanowień wzorca umowy za

niedozwolone, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

jeżeli cel jej działania uzasadnia wystąpienie przez nią z takim

zawiadomieniem dotyczącym wzorców umów stosowanych w Rzeczypospolitej

Polskiej, zagrażających interesom konsumentów w państwie członkowskim,

w którym organizacja ta ma swoją siedzibę, mogą zgłosić Prezesowi Urzędu na

7)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 265 i

1161 oraz z 2015 r. poz. 4.

2015-11-30

©Telksinoe s. 51/78

piśmie zawiadomienie dotyczące podejrzenia naruszenia zakazu, o którym

mowa w art. 23a.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) wskazanie przedsiębiorcy, któremu zarzucane jest stosowanie

niedozwolonych postanowień wzorca umowy;

2) opis stanu faktycznego będącego podstawą zawiadomienia;

3) wskazanie postanowienia wzorca umowy naruszającego zakaz, o którym

mowa w art. 23a;

4) uprawdopodobnienie naruszenia zakazu określonego w art. 23a;

5) dane identyfikujące zgłaszającego zawiadomienie.

3. Przepisy art. 86 ust. 3 i 4 stosuje się.

Art. 99b. 1. Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte

postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za

niedozwolone.

2. Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania

w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone

i zawiadamia o tym strony.

Art. 99c. 1. Prezes Urzędu może dopuścić do udziału w postępowaniu

w charakterze podmiotu zainteresowanego podmiot uprawniony do złożenia

zawiadomienia, jeżeli uzna, że udział takiego podmiotu w postępowaniu może

przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.

2. Dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu

zainteresowanego następuje na wniosek podmiotu uprawnionego do złożenia

zawiadomienia.

3. Dopuszczenie lub odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu

w charakterze podmiotu zainteresowanego następuje w drodze postanowienia,

na które przysługuje zażalenie.

4. Prezes Urzędu zawiadamia stronę o dopuszczeniu do udziału

w postępowaniu podmiotu zainteresowanego.

5. Podmiot zainteresowany ma prawo składania dokumentów i wyjaśnień

co do okoliczności sprawy.

6. Podmiot zainteresowany ma prawo wglądu do akt sprawy.

2015-11-30

©Telksinoe s. 52/78

7. Prezes Urzędu informuje podmiot zainteresowany o sposobie

załatwienia sprawy. Podmiotowi temu nie przysługuje prawo do wniesienia

odwołania od decyzji.

Art. 99d. Prezes Urzędu może nadać decyzji w całości lub w części rygor

natychmiastowej wykonalności, jeżeli wymaga tego ważny interes

konsumentów.

Art. 99e. Postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy

za niedozwolone powinno być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie

szczególnie skomplikowanej – nie później niż w terminie 5 miesięcy od dnia

jego wszczęcia. Przepisy art. 35–38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 99f. Nie wszczyna się postępowania w sprawie o uznanie postanowień

wzorca umowy za niedozwolone, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano

ich stosowania, upłynęły 3 lata.>

Rozdział 4

Postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów

Art. 100. 1. Każdy może zgłosić Prezesowi Urzędu na piśmie zawiadomienie

dotyczące podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, może także zgłosić zagraniczna

organizacja wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach członkowskich

Unii Europejskiej do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania, opublikowaną

w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, jeżeli cel jej działania uzasadnia

zgłoszenie przez nią zawiadomienia dotyczącego naruszenia wynikającego

z niezgodnych z prawem zaniechań lub działań podjętych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, zagrażających zbiorowym interesom konsumentów

w państwie członkowskim, w którym organizacja ta ma swoją siedzibę.

3. Przepisy art. 86 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.

wejdzie w życie z

naruszających zbiorowe interesy konsumentów zostanie uprawdopodobnione, dn. 17.04.2016 r.

że dalsze stosowanie zarzucanej praktyki może spowodować poważne i trudne (Dz. U. z 2015 r.

poz. 1634).

2015-11-30

©Telksinoe s. 53/78

do usunięcia zagrożenia dla zbiorowych interesów konsumentów, Prezes

Urzędu przed zakończeniem postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów może, w drodze decyzji, zobowiązać

przedsiębiorcę, któremu jest zarzucane stosowanie praktyki, do zaniechania

określonych działań w celu zapobieżenia tym zagrożeniom. Wniesienie

odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przed wydaniem decyzji stronie

nie przysługuje prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów

i materiałów oraz zgłoszonych żądań, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa czas jej

obowiązywania. Decyzja ta obowiązuje nie dłużej niż do czasu wydania decyzji

kończącej postępowanie w sprawie.

3. Prezes Urzędu może przedłużyć, w drodze decyzji, czas obowiązywania

decyzji, o której mowa w ust. 1. Przepis ust. 2 zdanie drugie stosuje się

odpowiednio.

4. W decyzji, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się kary, o której mowa

w art. 106 ust. 1 pkt 4.

5. Przepisy art. 89 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.>

Art. 101. 1. Stroną postępowania jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte

postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

2. Prezes Urzędu wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie

praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów i zawiadamia o tym strony.

Art. 102. (uchylony)

Art. 103. Prezes Urzędu może nadać decyzji w całości lub w części rygor

natychmiastowej wykonalności, jeżeli wymaga tego ważny interes konsumentów.

Art. 104. Postępowanie w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów powinno być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie

szczególnie skomplikowanej – nie później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego

wszczęcia. Przepisy art. 35–38 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

[Art. 105. Nie wszczyna się postępowania w sprawie praktyk naruszających

zbiorowe interesy konsumentów, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich

stosowania, upłynął rok.]

Nowe brzmienie

art. 105 wejdzie

2015-11-30

w życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

1634).

©Telksinoe s. 54/78

naruszających zbiorowe interesy konsumentów, jeżeli od końca roku,

w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęły 3 lata.>

Rozdział 5

Kontrola i przeszukanie w toku postępowania przed Prezesem Urzędu

Art. 105a. 1.W toku postępowania przed Prezesem Urzędu może być

przeprowadzona przez upoważnionego pracownika Urzędu lub Inspekcji

Handlowej, zwanego dalej „kontrolującym”, kontrola u każdego przedsiębiorcy,

zwanego dalej „kontrolowanym”, w zakresie objętym tym postępowaniem.

2. Prezes Urzędu może upoważnić do udziału w kontroli:

1) pracownika organu ochrony konkurencji państwa członkowskiego Unii

Europejskiej w przypadku, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia

nr 1/2003/WE;

2) pracownika organu wnioskującego w rozumieniu art. 3 pkt f rozporządzenia

nr 2006/2004/WE w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 3 tego

rozporządzenia;

3) osoby posiadające wiadomości specjalne, jeżeli do przeprowadzenia kontroli

niezbędne są tego rodzaju wiadomości.

3. W sprawach z zakresu właściwości delegatur oraz w sprawach

przekazanych do załatwienia delegaturom przez Prezesa Urzędu, na podstawie

art. 33 ust. 4 i 5, pracownicy delegatur przeprowadzają kontrolę na podstawie

upoważnienia dyrektora delegatury wydanego w imieniu Prezesa Urzędu.

4. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli lub do udziału w kontroli

zawiera:

1) oznaczenie organu kontroli;

2) wskazanie podstawy prawnej;

3) datę i miejsce wystawienia;

4) imię, nazwisko i stanowisko kontrolującego oraz numer jego legitymacji

służbowej, a w przypadku upoważnienia do udziału w kontroli osób, o których

mowa w ust. 2 – imiona i nazwiska tych osób oraz numer paszportu lub innego

dokumentu potwierdzającego tożsamość;

5) oznaczenie kontrolowanego;

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli, w tym okresu objętego kontrolą;

2015-11-30

©Telksinoe s. 55/78

7) określenie daty rozpoczęcia kontroli i przewidywanej daty jej zakończenia;

8) podpis osoby udzielającej upoważnienia, z podaniem zajmowanego

stanowiska lub funkcji;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.

5. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1, wydają

odpowiednio: Prezes Urzędu oraz, na jego wniosek, wojewódzcy inspektorzy

Inspekcji Handlowej.

6. Kontrolujący doręcza kontrolowanemu lub osobie przez niego

upoważnionej upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz okazuje legitymację

służbową, a osoby upoważnione do udziału w kontroli, o których mowa w ust. 2,

dowód osobisty, paszport lub inny dokument potwierdzający tożsamość.

7. W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej,

upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacja służbowa, dowód

osobisty, paszport lub inny dokument potwierdzający tożsamość mogą być okazane

innemu pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której

mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny lub

przywołanemu świadkowi, którym powinien być funkcjonariusz publiczny,

niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę. W takim

przypadku upoważnienie doręcza się niezwłocznie kontrolowanemu, nie później

jednak niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli.

Art. 105b. 1. W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód

w sprawie kontrolujący ma prawo:

1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz

środków transportu kontrolowanego;

2) żądania udostępnienia związanych z przedmiotem kontroli akt, ksiąg,

wszelkiego rodzaju pism, dokumentów oraz ich odpisów i wyciągów,

korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną, informatycznych nośników

danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, innych urządzeń zawierających dane

informatyczne lub systemów informatycznych, w tym także zapewnienia

dostępu do systemów informatycznych będących własnością innego podmiotu

zawierających dane kontrolowanego związane z przedmiotem kontroli,

w zakresie, w jakim kontrolowany ma do nich dostęp;

3) sporządzania z materiałów i korespondencji, o których mowa w pkt 2, notatek;

2015-11-30

©Telksinoe s. 56/78

4) żądania sporządzenia przez kontrolowanego kopii lub wydruków materiałów,

korespondencji, o których mowa w pkt 2, oraz informacji zgromadzonych na

nośnikach, w urządzeniach lub w systemach, o których mowa w tym przepisie;

5) żądania od osób, o których mowa w art. 105d ust. 1, ustnych wyjaśnień

dotyczących przedmiotu kontroli;

6) żądania od osób, o których mowa w art. 105d ust. 1, udostępnienia i wydania

innych przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie.

2. Osobie upoważnionej do udziału w kontroli, na podstawie art. 105a ust. 2,

przysługują uprawnienia kontrolującego w zakresie wstępu na grunt oraz do

budynków, lokali lub innych pomieszczeń oraz środków transportu kontrolowanego

oraz dostępu do materiałów i korespondencji oraz informacji zgromadzonych na

nośnikach, w urządzeniach lub w systemach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, a także

do sporządzania z nich notatek, oraz uprawnienie do udziału wraz z kontrolującym

w przeszukaniu, o którym mowa w art. 91 i w art. 105n.

3. W toku kontroli kontrolujący może korzystać z pomocy funkcjonariuszy

innych organów kontroli państwowej lub Policji. Organy kontroli państwowej lub

Policja wykonują czynności na polecenie kontrolującego.

4. W uzasadnionych przypadkach przebieg kontroli lub poszczególne

czynności w jej toku, po uprzednim poinformowaniu kontrolowanego, mogą być

utrwalane przy pomocy urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk. Informatyczne

nośniki danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne, na których zarejestrowano przebieg kontroli lub

poszczególne czynności w jej toku, stanowią załącznik do protokołu kontroli.

Art. 105c. (uchylony)

Art. 105d. 1. Kontrolowany, osoba przez niego upoważniona, posiadacz

lokalu mieszkalnego, pomieszczenia, nieruchomości lub środka transportu,

o których mowa w art. 91 ust. 1, są obowiązani do:

1) udzielenia żądanych informacji;

2) umożliwienia wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych

pomieszczeń oraz środków transportu;

3) udostępnienia i wydania materiałów, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2,

lub innych przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie;

4) umożliwienia dostępu do informatycznych nośników danych, urządzeń lub

systemów informatycznych, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2,

2015-11-30

©Telksinoe s. 57/78

w zakresie informacji zgromadzonych na tych nośnikach, w urządzeniach lub

w systemach, w tym do korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą odmówić udzielenia informacji lub

współdziałania w toku kontroli tylko wtedy, gdy naraziłoby to je lub ich małżonka,

wstępnych, zstępnych, rodzeństwo oraz powinowatych w tej samej linii lub stopniu,

jak również osoby pozostające w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli,

a także osobę pozostającą we wspólnym pożyciu, na odpowiedzialność karną.

Prawo odmowy udzielenia informacji lub współdziałania w toku kontroli trwa po

ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli.

Art. 105e. 1. Kontrolowany zapewnia kontrolującemu oraz osobom

upoważnionym do udziału w kontroli warunki i środki niezbędne do sprawnego

przeprowadzenia kontroli, a w szczególności:

1) sporządza we własnym zakresie kopie lub wydruki materiałów

i korespondencji, o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz informacji

zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach lub w systemach, o których

mowa w tym przepisie;

2) zapewnia w miarę możliwości samodzielne zamknięte pomieszczenie, jeżeli

jest to niezbędne do przeprowadzenia kontroli;

3) zapewnia wydzielone miejsce do przechowywania dokumentów

i zabezpieczonych przedmiotów;

4) udostępnia środki łączności, którymi dysponuje, w zakresie niezbędnym do

wykonywania czynności kontrolnych.

2. Kontrolowany dokonuje potwierdzenia za zgodność z oryginałem

sporządzonych kopii dokumentów i wydruków. W przypadku odmowy

potwierdzenia za zgodność z oryginałem potwierdza je kontrolujący, o czym czyni

wzmiankę w protokole kontroli.

Art. 105f. 1. Kontrolujący lub osoby upoważnione do udziału w kontroli

ustalają stan faktyczny na podstawie dowodów zebranych w toku kontroli,

a w szczególności dokumentów, przedmiotów, oględzin oraz ustnych lub

pisemnych wyjaśnień i oświadczeń oraz innych nośników informacji.

2. Dowody, o których mowa w ust. 1, mogą zostać zabezpieczone przez:

1) pozostawienie ich w wydzielonym lub oddzielnym, zamkniętym

i opieczętowanym pomieszczeniu u kontrolowanego;

2015-11-30

©Telksinoe s. 58/78

2) złożenie, za pokwitowaniem udzielonym kontrolowanemu, na przechowanie

w pomieszczeniu Urzędu lub wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji

Handlowej.

Art. 105g. 1. Prezes Urzędu w toku kontroli, o której mowa w art. 105a ust. 1,

może wydać postanowienie o zajęciu akt, ksiąg, wszelkiego rodzaju pism,

dokumentów, korespondencji lub informatycznych nośników danych, urządzeń,

o których mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz innych przedmiotów mogących

stanowić dowód w sprawie, na czas niezbędny do przeprowadzenia kontroli,

jednakże nie dłuższy niż 7 dni.

2. Osobę posiadającą przedmioty, o których mowa w ust. 1, kontrolujący

wzywa do wydania ich dobrowolnie, a w razie odmowy można przeprowadzić ich

odebranie w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3. Na postanowienie o zajęciu przedmiotów zażalenie przysługuje osobom,

których prawa zostały naruszone. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania

postanowienia.

4. Do zabezpieczenia na miejscu kontroli, w celu wykonywania czynności

w toku kontroli, akt, ksiąg, innych wszelkiego rodzaju pism, dokumentów,

korespondencji, informatycznych nośników informacji, urządzeń, o których mowa

w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz innych przedmiotów mogących stanowić dowód

w sprawie, jak również pomieszczeń kontrolowanego, w których znajdują się te

dokumenty lub przedmioty, przepisów ust. 1–3 nie stosuje się.

Art. 105h. 1. Przedmioty podlegające zajęciu, o którym mowa w art. 105g

ust. 1, należy po dokonaniu oględzin i sporządzeniu protokołu zajęcia zabrać albo

oddać na przechowanie osobie godnej zaufania z zaznaczeniem obowiązku ich

przedstawienia na żądanie organu prowadzącego postępowanie.

2. Protokół zajęcia zawiera: oznaczenie sprawy, z którą zajęcie ma związek,

podanie dokładnej godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną listę

zajętych przedmiotów i, w miarę potrzeby, ich opis oraz wskazanie postanowienia

Prezesa Urzędu o zajęciu. Protokół podpisują dokonujący zajęcia i przedstawiciel

kontrolowanego.

3. Dokonujący zajęcia jest obowiązany do natychmiastowego wręczenia

osobom zainteresowanym pokwitowania stwierdzającego, jakie przedmioty i przez

kogo zostały zajęte, oraz do niezwłocznego powiadomienia przedsiębiorcy, którego

przedmioty zostały zajęte, o dokonanym zajęciu.

2015-11-30

©Telksinoe s. 59/78

4. Zajęte przedmioty należy zwrócić niezwłocznie po stwierdzeniu, że są

zbędne dla prowadzonego postępowania, albo po uchyleniu przez sąd ochrony

konkurencji i konsumentów postanowienia o zajęciu przedmiotów, jednak nie

później niż po upływie terminu, o którym mowa w art. 105g ust. 1.

Art. 105i. 1. Bez wszczynania odrębnego postępowania Prezes Urzędu może

przeprowadzić kontrolę lub dokonać przeszukania na podstawie art. 105n lub

wystąpić z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeprowadzenie przeszukania na

podstawie art. 91 na wniosek Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji

innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w przypadku, o którym mowa

w art. 22 rozporządzenia nr 1/2003/WE oraz w art. 12 rozporządzenia

nr 139/2004/WE.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może upoważnić do

udziału w kontroli lub przeszukaniu:

1) pracownika Urzędu;

2) pracownika Komisji Europejskiej lub organu ochrony konkurencji państwa

członkowskiego Unii Europejskiej;

3) osoby posiadające wiadomości specjalne, jeżeli do przeprowadzenia kontroli

niezbędne są tego rodzaju wiadomości.

3. W przypadku gdy przedsiębiorca lub osoba uprawniona do jego

reprezentowania albo posiadacz lokalu mieszkalnego, pomieszczenia,

nieruchomości lub środka transportu, o których mowa w art. 91 ust. 1, sprzeciwiają

się przeprowadzeniu przez Komisję Europejską kontroli w toku postępowania

prowadzonego na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1/2003/WE lub

rozporządzenia nr 139/2004/WE, osobom upoważnionym przez Prezesa Urzędu do

udziału w tej kontroli, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3, przysługują w toku

kontroli uprawnienia, o których mowa w art. 105b, art. 105f–105h, art. 105n

i art. 105o. Przepisy art. 91 stosuje się.

105ia wejdzie w

w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów życie z dn.

kontrolujący ma prawo podjęcia czynności zmierzających do zakupu towaru. 17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

2. Okazanie kontrolowanemu albo osobie przez niego upoważnionej 1634).

legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania czynności kontrolnych

oraz doręczenie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli i zgody sądu,

2015-11-30

©Telksinoe s. 60/78

o której mowa w ust. 4, następuje niezwłocznie po zakończeniu czynności,

o których mowa w ust. 1.

3. Przebieg czynności, o których mowa w ust. 1, może być utrwalany za

pomocą urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk bez informowania

kontrolowanego. Informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, na

których zarejestrowano przebieg kontroli lub poszczególne czynności w jej

toku, stanowią załącznik do protokołu kontroli. Poinformowanie

kontrolowanego o utrwalaniu przebiegu czynności, o których mowa w ust. 1,

następuje niezwłocznie po dokonaniu czynności, o których mowa w zdaniu 1.

4. Podjęcie czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, wymaga zgody sądu

ochrony konkurencji i konsumentów, udzielonej na wniosek Prezesa Urzędu.

5. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin

postanowienie w sprawie, o której mowa w ust. 4. Na postanowienie to nie

przysługuje zażalenie.>

Art. 105j. 1. Przebieg przeprowadzonej kontroli kontrolujący przedstawia

w protokole kontroli.

2. Protokół kontroli powinien zawierać w szczególności:

1) wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu kontrolowanego;

2) datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;

3) imię, nazwisko i stanowisko służbowe kontrolującego;

4) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;

5) opis stanu faktycznego ustalonego w trakcie kontroli;

6) opis załączników;

7) informację o pouczeniu kontrolowanego o prawie zgłaszania zastrzeżeń do

protokołu oraz o prawie odmowy podpisania protokołu.

3. Materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli stanowi załącznik do

protokołu kontroli.

Art. 105k. 1. Protokół kontroli podpisują kontrolujący i kontrolowany.

2. Przed podpisaniem protokołu kontrolowany może, w terminie 7 dni od

przedstawienia mu go do podpisu, złożyć na piśmie zastrzeżenia do tego protokołu.

3. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 2, kontrolujący

dokonuje ich analizy i, w razie potrzeby, podejmuje dodatkowe czynności

2015-11-30

©Telksinoe s. 61/78

kontrolne, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń zmienia lub uzupełnia

odpowiednią część protokołu w formie aneksu do protokołu.

4. W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części kontrolujący

informuje o tym kontrolowanego na piśmie.

5. O odmowie podpisania protokołu kontrolujący czyni wzmiankę

w protokole.

6. Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden pozostawia

się kontrolowanemu, z wyłączeniem materiału dowodowego pozostającego

w posiadaniu kontrolowanego.

Art. 105l. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, stosuje się

przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm. 8)).

Art. 105m. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, którego

prawa zostały naruszone w toku kontroli, może wnieść zażalenie do sądu ochrony

konkurencji i konsumentów na czynności kontrolne wykraczające poza zakres

przedmiotowy kontroli lub inne czynności kontrolne podjęte z naruszeniem

przepisów, w terminie 7 dni od dnia dokonania tych czynności.

2. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje kontroli.

3. Zażalenie wnosi się do sądu ochrony konkurencji i konsumentów za

pośrednictwem Prezesa Urzędu, który przekazuje je wraz z odpowiedzią do sądu

w terminie 7 dni od dnia wniesienia zażalenia.

4. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów rozpoznaje zażalenie w terminie

7 dni od dnia jego przekazania przez Prezesa Urzędu. Postanowienie sąd uzasadnia

z urzędu. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie do sądu drugiej instancji.

5. W przypadku uwzględnienia zażalenia przez sąd ochrony konkurencji

i konsumentów dowody uzyskane w wyniku zaskarżonej czynności kontrolnej nie

mogą być wykorzystane w prowadzonym postępowaniu, w innych postępowaniach

prowadzonych przez Prezesa Urzędu oraz w postępowaniach prowadzonych na

podstawie odrębnych przepisów.

Art. 105n. 1. W sprawach praktyk ograniczających konkurencję, w toku

postępowania wyjaśniającego i postępowania antymonopolowego, w celu

8)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 675,

983, 1036, 1238, 1304 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 822, 1133, 1138, 1146 i 1885.

2015-11-30

©Telksinoe s. 62/78

znalezienia i uzyskania informacji z akt, ksiąg, pism, wszelkiego rodzaju

dokumentów lub informatycznych nośników danych, urządzeń oraz systemów

informatycznych oraz innych przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie,

Prezes Urzędu może przeprowadzić u przedsiębiorcy przeszukanie pomieszczeń

i rzeczy, jeżeli istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że wymienione

informacje lub przedmioty tam się znajdują.

2. Przeprowadzenie przeszukania wymaga zgody sądu ochrony konkurencji

i konsumentów, udzielonej na wniosek Prezesa Urzędu.

3. Prezes Urzędu może wystąpić z wnioskiem o zgodę na przeprowadzenie

przeszukania w toku postępowania wyjaśniającego wyłącznie, gdy zachodzi

uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia przepisów ustawy, w szczególności

gdy mogłoby dojść do zatarcia dowodów.

4. Sąd ochrony konkurencji i konsumentów wydaje w ciągu 48 godzin

postanowienie w sprawie, o której mowa w ust. 2. Na postanowienie sądu ochrony

konkurencji i konsumentów nie przysługuje zażalenie.

Art. 105o. W celu uzyskania informacji mogących stanowić dowód w sprawie

przeszukujący ma prawo sporządzania z materiałów i korespondencji, o których

mowa w art. 105b ust. 1 pkt 2, oraz z informacji zgromadzonych na nośnikach,

w urządzeniach lub w systemach, o których mowa w tym przepisie, notatek, przez

co należy rozumieć również sporządzenie kopii lub wydruków.

Art. 105p. Przeszukiwany oraz osoby, których prawa zostały naruszone

w toku przeszukania, mogą wnieść zażalenie do sądu ochrony konkurencji

i konsumentów na czynności przeszukania wykraczające poza zakres przedmiotowy

przeszukania lub inne czynności przeszukania podjęte z naruszeniem przepisów,

w terminie 7 dni od dnia dokonania tych czynności. Przepisy art. 105m ust. 2–

5 stosuje się odpowiednio.

Art. 105q. Do przeszukania, o którym mowa w art. 105n, stosuje się

odpowiednio przepisy:

1) art. 105a ust. 2–7, art. 105b, art. 105d–105h, art. 105j i art. 105k;

2) art. 80a ust. 1 i art. 80b zdanie pierwsze ustawy z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej – w zakresie nieuregulowanym

w niniejszym rozdziale;

2015-11-30

©Telksinoe s. 63/78

3) art. 180, art. 224 § 1, art. 225 i art. 226 oraz art. 236a ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks postępowania karnego; sądem właściwym na potrzeby

stosowania tych przepisów jest sąd ochrony konkurencji i konsumentów.

DZIAŁ VII

Kary pieniężne

Rozdział 1

Nakładanie kar pieniężnych

Art. 106. 1. Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji,

karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% obrotu osiągniętego w roku

obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, jeżeli przedsiębiorca ten, choćby

nieumyślnie:

1) dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 6, w zakresie

niewyłączonym na podstawie art. 7 i art. 8, lub naruszenia zakazu określonego

w art. 9;

2) dopuścił się naruszenia art. 101 lub art. 102 TFUE;

3) dokonał koncentracji bez uzyskania zgody Prezesa Urzędu;

<3a) dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 23a;> Dodany pkt 3a w

ust. 1 i nowe

4) dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24. brzmienie pkt 2

w ust. 2 w art.

2. Prezes Urzędu może również nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, 106 wejdą w

karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro, jeżeli życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie: U. z 2015 r. poz.

1634).

1) we wniosku, o którym mowa w art. 23, lub w zgłoszeniu, o którym mowa

w art. 94 ust. 2, podał nieprawdziwe dane;

[2) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 10

ust. 9, art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3, art. 28 ust. 3 lub art. 50 bądź udzielił

nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji;]

<2) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie

art. 10 ust. 9, art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3, art. 23c ust. 3, art. 28 ust. 3 lub

art. 50 bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd

informacji;>

3) uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli na

podstawie art. 105a lub art. 105i, w tym nie wykonuje obowiązków

określonych w art. 105d ust. 1 lub w art. 105e ust. 1;

2015-11-30

©Telksinoe s. 64/78

4) uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie przeszukania na

podstawie art. 91 lub art. 105n, w tym nie wykonuje obowiązków określonych

w art. 105d ust. 1 lub w art. 105e ust. 1.

3. Obrót, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jako sumę:

1) przychodów wykazanych w rachunku zysków i strat – w przypadku

przedsiębiorcy sporządzającego taki rachunek na podstawie przepisów

o rachunkowości;

2) przychodów wykazanych w rocznym sprawozdaniu finansowym

równoważnym do rachunku zysków i strat sporządzanym na podstawie

przepisów o rachunkowości lub w innym dokumencie podsumowującym

przychody w roku obrotowym, w tym w sprawozdaniu z wykonania budżetu –

w przypadku przedsiębiorcy, który nie sporządza rachunku zysków i strat na

podstawie przepisów o rachunkowości;

3) udokumentowanych przychodów uzyskanych w roku obrotowym

w szczególności ze sprzedaży produktów, towarów lub materiałów,

przychodów finansowych oraz przychodów z działalności realizowanej na

podstawie statutu lub innego dokumentu określającego zakres działalności

przedsiębiorcy, a także wartości uzyskanych przez przedsiębiorcę dotacji

przedmiotowych – w przypadku braku dokumentów, o których mowa w pkt 1

i 2;

4) dochodów własnych pomniejszonych o wpływy z podatków – w przypadku

gmin, powiatów i województw.

4. W przypadku gdy przedsiębiorca powstał w wyniku połączenia lub

przekształcenia innych przedsiębiorców, obliczając wysokość jego obrotu, o którym

mowa w ust. 1, Prezes Urzędu uwzględnia obrót osiągnięty przez tych

przedsiębiorców w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary.

5. W przypadku gdy przedsiębiorca w roku obrotowym poprzedzającym rok

nałożenia kary nie osiągnął obrotu lub osiągnął obrót w wysokości

nieprzekraczającej równowartości 100 000 euro, Prezes Urzędu nakładając karę

pieniężną na podstawie ust. 1 uwzględnia średni obrót osiągnięty przez

przedsiębiorcę w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających rok

nałożenia kary.

6. W przypadku gdy przedsiębiorca nie osiągnął obrotu w okresie trzyletnim,

o którym mowa w ust. 5, lub gdy obrót przedsiębiorcy obliczony na podstawie tego

2015-11-30

©Telksinoe s. 65/78

przepisu nie przekracza równowartości 100 000 euro, Prezes Urzędu może nałożyć

na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości

nieprzekraczającej równowartości 10 000 euro.

7. W przypadku gdy przedsiębiorca nie dysponuje przed wydaniem decyzji

danymi finansowymi niezbędnymi do ustalenia obrotu za rok obrotowy

poprzedzający rok nałożenia kary, Prezes Urzędu, nakładając karę pieniężną na

podstawie ust. 1, uwzględnia:

1) obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w roku obrotowym poprzedzającym ten

rok;

2) w przypadku, o którym mowa w ust. 5 – średni obrót osiągnięty przez

przedsiębiorcę w trzech kolejnych latach obrotowych poprzedzających ten rok.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.

Art. 106a. 1. Prezes Urzędu może nałożyć na osobę zarządzającą, o której

mowa w art. 6a, karę pieniężną w wysokości do 2 000 000 zł, jeżeli osoba ta

umyślnie dopuściła do naruszenia przez przedsiębiorcę zakazów określonych

w art. 6 ust. 1 pkt 1–6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE.

2. Nałożenie na osobę zarządzającą kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1,

może nastąpić wyłącznie w decyzji, nakładającej na przedsiębiorcę karę pieniężną,

o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2.

3. Kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie nakłada się, jeżeli na osobę

zarządzającą będącą przedsiębiorcą została nałożona kara pieniężna na podstawie

art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2 za to samo naruszenie zakazów określonych w art. 6 ust. 1

pkt 1–6 ustawy lub w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE.

[Art. 107. Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorców, w drodze decyzji,

karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy

dzień opóźnienia w wykonaniu decyzji wydanych na podstawie art. 10, art. 12

ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 2 i 4, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28

ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 i 3, postanowień wydanych na podstawie art. 105g ust. 1

lub wyroków sądowych w sprawach z zakresu praktyk ograniczających

konkurencję, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz

koncentracji; karę pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej w decyzji.]

art. 107 wejdzie

decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro w życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz.

2015-11-30

1634).

©Telksinoe s. 66/78

za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu decyzji wydanych na podstawie

art. 10, art. 12 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 2 i 4, art. 23b,

art. 23c ust. 1, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 1, art. 89 ust. 1 i 3 oraz

art. 101a ust. 1 i 3, postanowień wydanych na podstawie art. 105g ust. 1 lub

wyroków sądowych w sprawach z zakresu praktyk ograniczających

konkurencję, praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów,

niedozwolonych postanowień wzorców umów oraz koncentracji. Karę

pieniężną nakłada się, licząc od daty wskazanej w decyzji.>

Art. 108. 1. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą

funkcję kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy

karę pieniężną w wysokości do pięćdziesięciokrotności przeciętnego

wynagrodzenia, jeżeli osoba ta umyślnie albo nieumyślnie:

1) nie wykonała decyzji, postanowień lub wyroków, o których mowa w art. 107;

2) nie zgłosiła zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13.

2. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę pełniącą funkcję

kierowniczą lub wchodzącą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy karę

pieniężną w wysokości, o której mowa w ust. 1, jeżeli osoba ta:

1) uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie kontroli na

podstawie art. 105a lub art. 105i;

2) uniemożliwia lub utrudnia rozpoczęcie lub przeprowadzenie przeszukania na

podstawie art. 91 lub art. 105n.

3. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną

w wysokości, o której mowa w ust. 1, na:

1) osobę upoważnioną przez kontrolowanego lub przeszukiwanego, o której

mowa w art. 105a ust. 6, posiadacza lokalu mieszkalnego, pomieszczenia,

nieruchomości lub środka transportu, o których mowa w art. 91 ust. 1, za:

a) udzielenie w toku kontroli lub przeszukania nieprawdziwych lub

wprowadzających w błąd informacji żądanych przez Prezesa Urzędu,

b) uniemożliwianie lub utrudnianie rozpoczęcia lub przeprowadzenia

kontroli na podstawie art. 105a lub art. 105i, w tym niewykonywanie

obowiązków, o których mowa w art. 105d ust. 1 lub w art. 105e ust. 1,

c) uniemożliwianie lub utrudnianie rozpoczęcia lub przeprowadzenia

przeszukania na podstawie art. 91 lub art. 105n, w tym niewykonywanie

obowiązków, o których mowa w art. 105d ust. 1 lub w art. 105e ust. 1;

2015-11-30

©Telksinoe s. 67/78

2) osobę, o której mowa w art. 105a ust. 7, będącą pracownikiem

kontrolowanego, za uniemożliwianie lub utrudnianie okazania dokumentów

wymienionych w tym przepisie.

4. W przypadku gdy osoba upoważniona przez kontrolowanego lub

przeszukiwanego, o której mowa w art. 105a ust. 6, lub osoba, o której mowa

w art. 105a ust. 7, będąca pracownikiem kontrolowanego, pełnią funkcję

kierowniczą lub wchodzą w skład organu zarządzającego przedsiębiorcy, podstawę

nałożenia kary pieniężnej przez Prezesa Urzędu stanowi ust. 3.

5. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości

do 20 000 zł na każdego, kto skopiował dokumenty, o których mowa w art. 70

ust. 4, bez pisemnej zgody przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej wymienionych

w tym przepisie lub wykorzystał informacje uzyskane dzięki dostępowi do tych

dokumentów w innym celu, niż na potrzeby prowadzonego postępowania lub

postępowania przed sądem prowadzonego w wyniku wniesienia środka

odwoławczego w tej sprawie, z wyjątkiem wykorzystania tych informacji na

potrzeby postępowania karnego lub karno-skarbowego.

6. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną w wysokości

do 5000 zł na:

1) świadka za nieuzasadnioną odmowę zeznań lub nieusprawiedliwione

niestawiennictwo na wezwanie Prezesa Urzędu;

2) biegłego za nieuzasadnioną odmowę złożenia opinii, nieusprawiedliwione

opóźnienie złożenia opinii lub za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na

wezwanie Prezesa Urzędu.

Art. 109. (uchylony)

Art. 110. (uchylony)

Art. 111. 1. Prezes Urzędu, ustalając wysokość nakładanej kary pieniężnej,

uwzględnia w szczególności okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz

uprzednie naruszenie przepisów ustawy, a także, w przypadku kary pieniężnej,

o której mowa w:

1) art. 106 ust. 1 i w art. 108 ust. 1 pkt 2 – okres, stopień oraz skutki rynkowe

naruszenia przepisów ustawy, przy czym stopień naruszenia Prezes Urzędu

ocenia biorąc pod uwagę okoliczności dotyczące natury naruszenia,

działalności przedsiębiorcy, która stanowiła przedmiot naruszenia oraz –

2015-11-30

©Telksinoe s. 68/78

w przypadkach, o których mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1–3 i w art. 108 ust. 1

pkt 2 – specyfiki rynku, na którym doszło do naruszenia;

2) art. 106a – stopień wpływu zachowania osoby zarządzającej na naruszenie,

którego dokonał przedsiębiorca, przychody uzyskane przez osobę zarządzającą

u danego przedsiębiorcy, z uwzględnieniem okresu trwania naruszenia oraz

okres i skutki rynkowe naruszenia;

3) art. 106 ust. 2 oraz w art. 108 ust. 2 i 3 – wpływ naruszenia na przebieg

i termin zakończenia postępowania;

4) art. 107 oraz w art. 108 ust. 1 pkt 1 – skutki rynkowe niewykonania decyzji,

postanowień lub wyroków, o których mowa w art. 107.

2. Ustalając wysokość kar pieniężnych zgodnie z ust. 1 Prezes Urzędu bierze

pod uwagę okoliczności łagodzące lub obciążające, które wystąpiły w sprawie.

3. Okolicznościami łagodzącymi, o których mowa w ust. 2, są

w szczególności:

1) w przypadku naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję:

a) dobrowolne usunięcie skutków naruszenia,

b) zaniechanie stosowania zakazanej praktyki przed wszczęciem

postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu,

c) podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania naruszenia lub

usunięcia jego skutków,

d) współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności

przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia

postępowania,

e) bierna rola przedsiębiorcy w naruszeniu zakazu porozumień

ograniczających konkurencję, w tym unikanie przez niego wprowadzenia

w życie postanowień porozumienia ograniczającego konkurencję,

f) działanie pod przymusem – w przypadku naruszenia zakazu porozumień

ograniczających konkurencję;

[2) w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy Nowe brzmienie

pkt 2 w ust. 3 w

konsumentów – okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. a–d;] art. 111 wejdzie

w życie z dn.

<2) w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe

17.04.2016 r. (Dz.

interesy konsumentów lub stosowania niedozwolonych postanowień U. z 2015 r. poz.

1634).

wzorców umów – okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. a–d;>

2015-11-30

©Telksinoe s. 69/78

3) w przypadku dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez

przedsiębiorcę zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–6 ustawy lub

w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE:

a) działanie pod przymusem,

b) przyczynienie się do dobrowolnego usunięcia przez przedsiębiorcę

skutków naruszenia,

c) przyczynienie się do zaniechania przez przedsiębiorcę z własnej

inicjatywy stosowania niedozwolonej praktyki przed wszczęciem

postępowania lub niezwłocznie po jego wszczęciu,

d) okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d;

4) w przypadku niezgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 –

poinformowanie Prezesa Urzędu o dokonaniu koncentracji oraz okoliczności,

o których mowa w pkt 1 lit. d.

4. Okolicznościami obciążającymi, o których mowa w ust. 2, są:

1) w przypadku naruszenia zakazu praktyk ograniczających konkurencję:

a) rola lidera lub inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję lub

nakłanianie innych przedsiębiorców do uczestnictwa w porozumieniu –

w przypadku naruszenia zakazu porozumień ograniczających

konkurencję,

b) przymuszanie, wywieranie presji lub stosowanie środków odwetowych

w stosunku do innych przedsiębiorców lub osób w celu wprowadzenia

w życie lub kontynuowania naruszenia,

c) dokonanie uprzednio podobnego naruszenia,

d) umyślność naruszenia; Nowe brzmienie

wprowadzenia

2) [w przypadku naruszenia zakazu praktyk naruszających zbiorowe interesy do wyliczenia w

konsumentów:]

art. 111 wejdzie

zbiorowe interesy konsumentów lub stosowania niedozwolonych w życie z dn.

17.04.2016 r. (Dz.

postanowień wzorców umów:> U. z 2015 r. poz.

1634).

a) znaczny zasięg terytorialny naruszenia lub jego skutków,

b) znaczne korzyści uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z dokonanym

naruszeniem,

c) okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d;

2015-11-30

©Telksinoe s. 70/78

3) w przypadku dopuszczenia przez osobę zarządzającą do naruszenia przez

przedsiębiorcę zakazów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1–6 ustawy lub

w art. 101 ust. 1 lit. a–e TFUE:

a) rola organizatora, inicjatora porozumienia ograniczającego konkurencję

lub nakłanianie innych przedsiębiorców lub osób do uczestnictwa

w porozumieniu,

b) znaczne korzyści uzyskane przez osobę zarządzającą w związku

z dokonanym naruszeniem,

c) okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. b i c;

4) w przypadku niezgłoszenia zamiaru koncentracji, o którym mowa w art. 13 –

okoliczności, o których mowa w pkt 1 lit. c i d.

Art. 112. 1. (uchylony)

2. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa

w art. 106–108, stanowią dochód budżetu państwa.

3. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się

decyzji Prezesa Urzędu.

4. W razie upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, kara pieniężna podlega

ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5. W przypadku nieterminowego uiszczenia kary pieniężnej odsetek nie

pobiera się.

6. W przypadku uchylenia bądź zmiany prawomocnej decyzji, których

następstwem jest uchylenie kary pieniężnej bądź obniżenie jej wysokości, uiszczona

kara podlega zwrotowi w części albo w całości w terminie 14 dni od dnia

doręczenia wezwania do zwrotu tej kary wraz z odpisem orzeczenia sądu i,

w uzasadnionym przypadku, stwierdzeniem jego prawomocności. Przy zwrocie

kary odsetek nie nalicza się.

Art. 113. 1. Prezes Urzędu może na wniosek przedsiębiorcy, osoby

zarządzającej lub innych osób, o których mowa w art. 108, odroczyć uiszczenie

kary pieniężnej albo rozłożyć ją na raty ze względu na ważny interes

wnioskodawcy.

2. Do wniosku dołącza się uzasadnienie wskazujące ważny interes

wnioskodawcy.

3. W przypadku odroczenia uiszczenia kary pieniężnej albo rozłożenia jej na

raty, Prezes Urzędu nalicza od nieuiszczonej kwoty odsetki w stosunku rocznym,

2015-11-30

©Telksinoe s. 71/78

których wysokość wynosi 50% stawki odsetek za zwłokę, ogłaszanej na podstawie

art. 56 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2012 r. poz. 749, z późn. zm. 9)), od dnia następującego po dniu złożenia wniosku.

4. W przypadku rozłożenia na raty kary pieniężnej, odsetki, o których mowa

w ust. 3, są naliczane odrębnie od każdej raty.

5. Odsetki są naliczane za okres do dnia upływu odroczonego terminu

płatności kary pieniężnej albo terminu zapłaty poszczególnych rat.

6. Prezes Urzędu może uchylić odroczenie uiszczenia kary pieniężnej albo

rozłożenie jej na raty, jeżeli ujawniły się nowe lub uprzednio nieznane okoliczności

istotne dla rozstrzygnięcia lub jeżeli rata nie została uiszczona w terminie.

7. Rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu w przedmiocie odroczenia uiszczenia kary

pieniężnej albo rozłożenia jej na raty następuje w drodze postanowienia, na które

nie przysługuje zażalenie.

Rozdział 2

Odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie w sprawach

porozumień ograniczających konkurencję

Art. 113a. 1. Przedsiębiorca, który zawarł porozumienie, o którym mowa

w art. 6 ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, może złożyć do Prezesa Urzędu

wniosek o odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej lub jej obniżenie, zwany

dalej „wnioskiem”.

2. Wniosek zawiera opis porozumienia wskazujący w szczególności:

1) przedsiębiorców, którzy zawarli porozumienie;

2) produkty lub usługi, których dotyczy porozumienie;

3) terytorium objęte porozumieniem;

4) cel porozumienia;

5) okoliczności zawarcia porozumienia;

6) okoliczności i sposób funkcjonowania porozumienia;

7) czas trwania porozumienia;

8) rolę poszczególnych przedsiębiorców uczestniczących w porozumieniu;

9) imiona, nazwiska i stanowiska służbowe osób pełniących w porozumieniu

znaczącą rolę wraz z jej opisem;

9)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1101,

1342 i 1529, z 2013 r. poz. 35, 985, 1027, 1036, 1145, 1149 i 1289 oraz z 2014 r. poz. 183, 567,

915, 1171, 1215, 1328 i 1644.

2015-11-30

©Telksinoe s. 72/78

10) czy wniosek został złożony również do organów ochrony konkurencji państw

członkowskich Unii Europejskiej lub do Komisji Europejskiej.

3. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany nie ujawniać

zamiaru złożenia wniosku.

4. Prezes Urzędu potwierdza datę i godzinę złożenia wniosku.

5. Wnioskodawca jest obowiązany współpracować z Prezesem Urzędu

w pełnym zakresie od złożenia wniosku, w szczególności:

1) z własnej inicjatywy i na żądanie Prezesa Urzędu dostarczać niezwłocznie

wszelkie dowody lub informacje dotyczące porozumienia, którymi dysponuje

albo którymi może dysponować, mające istotne znaczenie dla sprawy;

2) nie utrudniać złożenia wyjaśnień przez osoby zatrudnione przez przedsiębiorcę

oraz osoby pełniące funkcję kierowniczą lub wchodzące w skład organu

zarządzającego przedsiębiorcy;

3) nie niszczyć, nie fałszować, nie zatajać dowodów lub informacji związanych

ze sprawą;

4) nie ujawniać faktu złożenia wniosku bez zgody Prezesa Urzędu.

6. Wnioskodawca, który nie zaprzestał uczestnictwa w porozumieniu przed

złożeniem wniosku, jest obowiązany zaprzestać tego uczestnictwa niezwłocznie po

złożeniu wniosku.

Art. 113b. Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej, o której

mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2, na przedsiębiorcę, który zawarł porozumienie,

o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, w przypadku gdy

przedsiębiorca ten łącznie:

1) jako pierwszy z uczestników porozumienia złożył wniosek zgodny

z wymogami, określonymi w art. 113a ust. 2 oraz spełnił warunki określone

w art. 113a ust. 3, 5 i 6;

2) przedstawił:

a) dowód wystarczający do wszczęcia postępowania antymonopolowego lub

informacje umożliwiające Prezesowi Urzędu uzyskanie takiego dowodu,

albo

b) jeżeli wniosek został złożony po wszczęciu postępowania

antymonopolowego – dowód, który w istotny sposób przyczyni się do

wydania decyzji, o której mowa w art. 10, lub na żądanie Prezesa Urzędu

przedstawił informacje umożliwiające uzyskanie takiego dowodu

2015-11-30

©Telksinoe s. 73/78

– o ile Prezes Urzędu nie posiadał w tym czasie tych informacji lub dowodów;

3) nie nakłaniał innych przedsiębiorców do uczestnictwa w porozumieniu.

Art. 113c. 1. W przypadku gdy przedsiębiorca, który zawarł porozumienie,

o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy lub w art. 101 TFUE, nie spełnia łącznie

warunków, o których mowa w art. 113b, Prezes Urzędu obniża karę pieniężną

nakładaną na tego przedsiębiorcę, jeżeli przedsiębiorca ten łącznie:

1) złożył wniosek zgodny z wymogami określonymi w art. 113a ust. 2;

2) spełnił warunki określone w art. 113a ust. 3, 5 i 6;

3) przedstawił dowód mający istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy,

którego Prezes Urzędu nie posiadał.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu nakłada karę

pieniężną obniżoną o:

1) 30–50% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na

przedsiębiorcę, gdyby nie złożył wniosku – na przedsiębiorcę, który jako

pierwszy spełnił warunki, o których mowa w ust. 1;

2) 20–30% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na

przedsiębiorcę, gdyby nie złożył wniosku – na przedsiębiorcę, który jako drugi

spełnił warunki, o których mowa w ust. 1;

3) maksymalnie 20% w stosunku do wysokości kary, jaka zostałaby nałożona na

przedsiębiorcę, gdyby nie złożył wniosku – na pozostałych przedsiębiorców,

którzy spełnili warunki, o których mowa w ust. 1.

Art. 113d. 1. W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 113c

ust. 1, przed wydaniem decyzji w sprawie, w której złożył wniosek, jako pierwszy

z uczestników innego porozumienia, w sprawie którego nie zostało wszczęte

postępowanie antymonopolowe lub wyjaśniające, złożył również wniosek

dotyczący tego innego porozumienia i przedstawił Prezesowi Urzędu dowód lub

informacje, o których mowa w art. 113b pkt 2 lit. a, Prezes Urzędu w sprawie,

w której został złożony:

1) pierwszy wniosek – obniża wysokość kary pieniężnej nakładanej na tego

przedsiębiorcę, o której mowa w art. 113c ust. 2, o 30%;

2) wniosek dotyczący innego porozumienia – odstępuje od nałożenia na tego

przedsiębiorcę kary pieniężnej, o której mowa w art. 106 ust. 1 pkt 1 lub 2,

jeżeli spełnił on łącznie warunki, o których mowa w art. 113b.

2015-11-30

©Telksinoe s. 74/78

2. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 113e, dotyczącego

innego porozumienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes Urzędu obniża

wysokość kary pieniężnej nakładanej na przedsiębiorcę w sprawie, w której został

złożony pierwszy wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli brakujące

informacje lub dowody zostały uzupełnione w terminie, o którym mowa w art. 113e

ust. 2.

Art. 113e. 1. W przypadku gdy przedsiębiorca nie dysponuje informacjami

w zakresie określonym w art. 113a ust. 2 lub dowodami lub informacjami,

o których mowa w art. 113b pkt 2 lub w art. 113c ust. 1 pkt 3, może złożyć do

Prezesa Urzędu wniosek w formie skróconej zawierający opis porozumienia, który

wskazuje co najmniej informacje, o których mowa w art. 113a ust. 2 pkt 1–4, 7 i 9.

2. Prezes Urzędu niezwłocznie po złożeniu wniosku przez przedsiębiorcę

określa zakres informacji lub dowodów, jakie należy przedstawić oraz termin ich

przedstawienia.

3. W przypadku przedstawienia informacji lub dowodów w terminie, o którym

mowa w ust. 2, wniosek uznaje się za złożony w dacie złożenia wniosku w formie

skróconej.

4. Nieprzedstawienie informacji i dowodów w wyznaczonym terminie

powoduje nieuwzględnienie wniosku.

Art. 113f. 1. W przypadku złożenia przez przedsiębiorcę do Komisji

Europejskiej wniosku o zwolnienie z grzywien, o których mowa w art. 23 ust. 2

lit. a rozporządzenia nr 1/2003/WE, za udział w zakazanym porozumieniu

obejmującym terytorium więcej niż trzech państw członkowskich Unii

Europejskiej, przedsiębiorca może również złożyć do Prezesa Urzędu wniosek

w formie uproszczonej.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie:

1) przedsiębiorców, którzy zawarli porozumienie;

2) produktów lub usług, których dotyczy porozumienie;

3) terytorium objętego porozumieniem;

4) celu porozumienia;

5) czasu trwania porozumienia;

6) państw członkowskich Unii Europejskiej, w których znajdują się dowody na

istnienie porozumienia.

2015-11-30

©Telksinoe s. 75/78

3. Wniosek w formie uproszczonej zawiera również informację o wnioskach

złożonych, lub które przedsiębiorca zamierza złożyć w innych państwach

członkowskich Unii Europejskiej lub do Komisji Europejskiej.

4. W przypadku wszczęcia postępowania dotyczącego porozumienia, o którym

mowa we wniosku w formie uproszczonej, Prezes Urzędu wzywa przedsiębiorcę do

przedstawienia w wyznaczonym terminie informacji, o których mowa w art. 113a

ust. 2, oraz dowodów lub informacji, o których mowa w art. 113b pkt 2 lub

w art. 113c ust. 1 pkt 3.

5. W przypadku przedstawienia informacji i dowodów w terminie, o którym

mowa w ust. 4, wniosek uznaje się za złożony w dacie złożenia wniosku w formie

uproszczonej.

Art. 113g. W przypadku nieuwzględnienia wniosku przez Prezesa Urzędu

albo jego wycofania przez przedsiębiorcę wniosek zwraca się przedsiębiorcy

w terminie 7 dni.

Art. 113h. Przepisy art. 113a–e i art. 113g stosuje się odpowiednio do osób

zarządzających, o których mowa w art. 6a, z uwzględnieniem art. 113i oraz

art. 113j.

Art. 113i. Osoba zarządzająca przedstawia we wniosku informacje w nim

wymagane w zakresie, w jakim dysponuje nimi ze względu na pełnioną u

przedsiębiorcy funkcję i swoją rolę w porozumieniu.

Art. 113j. 1. Wniosek przedsiębiorcy zgodny z wymogami określonymi

w art. 113a ust. 2, wraz z którym przedstawiono dowody lub informacje, o których

mowa w art. 113b pkt 2 lub w art. 113c ust. 1 pkt 3, obejmuje również osoby

zarządzające tego przedsiębiorcy, o których mowa w art. 6a.

2. Jeżeli osoba zarządzająca współpracuje z Prezesem Urzędu od powzięcia

wiadomości o złożeniu wniosku w sposób określony w art. 113a ust. 5, Prezes

Urzędu obniża karę pieniężną nakładaną na tę osobę na tych samych zasadach, na

jakich kara zostaje obniżona w stosunku do przedsiębiorcy.

3. Prezes Urzędu odstępuje od nałożenia kary pieniężnej albo obniża karę

pieniężną nakładaną na osobę zarządzającą spełniającą warunki, o których mowa

w ust. 2, pomimo nieodstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na przedsiębiorcę,

który złożył wniosek albo nieobniżenia kary pieniężnej nakładanej na tego

2015-11-30

©Telksinoe s. 76/78

przedsiębiorcę z powodu niespełnienia przez niego warunków określonych

w art. 113a ust. 3, 5 i 6 lub w art. 113b pkt 3.

Art. 113k. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób i tryb postępowania z wnioskiem złożonym przez przedsiębiorcę lub osobę

zarządzającą mając na uwadze kategorię podmiotu składającego wniosek

i konieczność zapewnienia rzetelnej oceny spełnienia warunków, o których mowa

w art. 113b i w art. 113c ust. 1, oraz właściwego zakwalifikowania wniosku.

DZIAŁ VIII

Przepis karny

Art. 114. 1. Kto, wbrew przepisowi art. 42 ust. 4, narusza obowiązek

udzielenia rzecznikowi konsumentów wyjaśnień i informacji będących

przedmiotem wystąpienia rzecznika lub obowiązek ustosunkowania się do uwag

i opinii rzecznika, podlega karze grzywny, nie mniejszej niż 2000 zł.

2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach

o wykroczenia.

DZIAŁ IX

Przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe

Art. 115–129. (pominięte) 10)

Art. 130. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o którym mowa

w art. 111, uwzględnia się również okoliczność naruszenia przepisów ustawy z dnia

15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 244,

poz. 2080, z późn. zm. 11)).

Art. 131. 1. Do postępowań wszczętych na podstawie ustawy z dnia

15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów i niezakończonych do

dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Postępowania antymonopolowe w sprawach koncentracji, wszczęte na

podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów,

10)

Zamieszczone w obwieszczeniu Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 stycznia

2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. poz. 184).

11)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 157,

poz. 1119, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834.

2015-11-30

©Telksinoe s. 77/78

umarza się w przypadku, gdy zamiar koncentracji nie podlega obowiązkowi

zgłoszenia na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

3. Wnioski o wszczęcie postępowań w sprawach praktyk ograniczających

konkurencję oraz w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów, złożone na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie

konkurencji i konsumentów, na podstawie których nie zostało wszczęte

postępowanie antymonopolowe w sprawach praktyk ograniczających konkurencję

lub postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe interesy

konsumentów, traktuje się jako zawiadomienia dotyczące podejrzenia stosowania

tych praktyk, w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.

Art. 132. Do czasu powołania Prezesa Urzędu w trybie określonym w art. 29

funkcję tę pełni Prezes Urzędu powołany w trybie przepisów dotychczasowych.

Art. 133. Członkowie Krajowej Rady Rzeczników Konsumenckich

utworzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie

konkurencji i konsumentów zachowują członkostwo w Radzie po dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy, na zasadach w niej określonych.

Art. 134. 1. Rzecznicy konsumentów powołani na podstawie przepisów

dotychczasowych pełnią funkcje do czasu ich odwołania w trybie art. 40 niniejszej

ustawy.

2. Dotychczasowe warunki pracy i płacy rzecznika konsumentów zachowują

moc do czasu określenia przez starostę nowych warunków pracy i płacy rzecznika

konsumentów.

Art. 135. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy Urząd wstępuje we wszystkie

prawa i obowiązki Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utworzonego na

podstawie dotychczasowych przepisów.

2. Z dniem wejścia w życie ustawy mienie Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów utworzonego na podstawie dotychczasowych przepisów staje się,

z mocy prawa, mieniem Urzędu.

3. Przejście praw i mienia Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

utworzonego na podstawie dotychczasowych przepisów na Urząd następuje

nieodpłatnie oraz jest wolne od podatków i opłat.

2015-11-30

©Telksinoe s. 78/78

4. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów utworzonego na podstawie dotychczasowych przepisów stają się,

z mocy prawa, pracownikami Urzędu.

Art. 136. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 16, art. 28 ust. 3,

art. 57 ust. 6, art. 77 ust. 6, art. 94 ust. 5, art. 103a ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia

2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów zachowują moc do czasu wejścia w

życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17, art. 33 ust. 3, art.

63 ust. 5, art. 94 ust. 6, art. 109 ust. 5 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez

okres 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ustawy z dnia 15 grudnia

2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów zachowują moc do czasu ich

wygaśnięcia.

Art. 137. Traci moc ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji

i konsumentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080, z późn. zm. 12)).

Art. 138. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia 13).

12)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 157,

poz. 1119, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834.

13)

Ustawa została ogłoszona w dniu 21 marca 2007 r.

2015-11-30